{"id":885,"date":"2017-08-12T15:02:40","date_gmt":"2017-08-12T13:02:40","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=885"},"modified":"2017-08-12T15:02:40","modified_gmt":"2017-08-12T13:02:40","slug":"prymat-swietego-piotra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/prymat-swietego-piotra\/","title":{"rendered":"Dlaczego Ko\u015bci\u00f3\u0142 Katolicki jest Ko\u015bcio\u0142em Chrystusowym &#8211; Prymat \u015aw. Piotra"},"content":{"rendered":"<p>Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce Piotr nie by\u0142 pierwszym w\u015br\u00f3d Aposto\u0142\u00f3w i nie nale\u017cy mu si\u0119 prymat. Twierdz\u0105 te\u017c: \u201e<u>Ani<\/u> <u>Pismo<\/u> <u>\u015awi\u0119te<\/u>, <u>ani<\/u> <u>historia<\/u> <u>nie<\/u> <u>dostarcza<\/u> <u>najmniejszego<\/u> <u>dowodu<\/u>, \u017ce Piotr by\u0142 stawiany wy\u017cej ni\u017c jego wsp\u00f3\u0142towarzysze\u201d nazywaj\u0105 go jedynie \u201erzecznikiem aposto\u0142\u00f3w\u201d.<br \/>\nPrymat Piotra uwidoczniony jest szczeg\u00f3lnie <strong>po wniebowst\u0105pieniu Chrystusa<\/strong>. Wcze\u015bniej by\u0142 przez Niego zapowiedziany, ale z racji obecno\u015bci Jezusa z Aposto\u0142ami nie by\u0142 w pe\u0142ni przez Piotra sprawowany. Chrystus nie zaprzeczy\u0142, \u017ce kt\u00f3ry\u015b z Aposto\u0142\u00f3w b\u0119dzie przewodniczy\u0142 reszcie. Potwierdzi\u0142 to nawet, ale i odpowiednio uwarunkowa\u0142: \u201e<u>najwi\u0119kszy<\/u> <u>mi\u0119dzy<\/u> <u>wami<\/u> niech b\u0119dzie jak najm\u0142odszy, a <u>prze\u0142o\u017cony<\/u> jak s\u0142uga\u201d \u0141k 22:26.<br \/>\n<strong>1)<\/strong> Tylko <strong>on otrzymuje klucze do Kr\u00f3lestwa Niebieskiego od Chrystusa i jako pierwszy w\u0142adz\u0119 zwi\u0105zywania i rozwi\u0105zywania<\/strong> (Mt 16:19). U\u017cyte w tym wersecie s\u0142owo \u201ecokolwiek\u201d ukazuje powag\u0119 misji Piotra. Por.<strong> \u201ecokolwiek\u201d<\/strong> dotycz\u0105ce Jezusa (J 2:5).<br \/>\n<strong>2)<\/strong> Jego jako pierwszego <strong>wymieniaj\u0105 wszystkie spisy apostolskie<\/strong> (Mt 10:2, Mk 3:16, \u0141k 6:14, Dz 1:13, J 21:2).<br \/>\n<strong>3)<\/strong> Jego NT nazywa <strong>\u201epierwszym\u201d w\u015br\u00f3d Aposto\u0142\u00f3w (Mt 10:2)<\/strong>. Nie jest napisane o innych Aposto\u0142ach: \u201edrugi Andrzej\u201d, \u201etrzeci Jakub\u201d itd. (por. Mt 22:25n., Ap 4:7, 16:2-17), lecz tylko \u201e<strong><u>pierwszy<\/u> Szymon zwany Piotrem\u201d Mt 10:2<\/strong>. Wida\u0107, \u017ce Mateusz przekaza\u0142 nam fakt przodownictwa Piotra po\u015br\u00f3d pozosta\u0142ych Aposto\u0142\u00f3w w czasie, gdy pisa\u0142 Ewangeli\u0119.<br \/>\nCiekawe, \u017ce np. NT \u015aJ z 1994 r. podaje w Mt 10:2: \u201eA imiona dwunastu aposto\u0142\u00f3w s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce: <u>Pierwszy<\/u> \u2013 Szymon, zwany Piotrem\u201d, natomiast Biblia \u015aJ z 1997 r. ma \u201e<u>pierwszy<\/u> \u2013 Szymon, zwany Piotrem\u201d (ang. Biblia \u015aJ ma tu: <em>First, Simon, the one called Peter<\/em>). Czy\u017cby przez napisanie s\u0142owa \u201epierwszy\u201d z ma\u0142ej litery chciano nie dopu\u015bci\u0107 do odczytania tego tekstu inaczej, ni\u017c \u017cycz\u0105 sobie tego \u015aJ? Wprawdzie dla prymatu Piotra niewiele zmienia tu wielko\u015b\u0107 liter, ale \u015aJ jednak dokonali zmiany w swej Biblii. Co\u015b wi\u0119c im ten tekst m\u00f3wi.<br \/>\n<strong>4)<\/strong> Do niego zwraca si\u0119 Chrystus, m\u00f3wi\u0105c o Ko\u015bciele,<strong> nazywaj\u0105c go Jego opok\u0105<\/strong> (Mt 16:18).<br \/>\n<strong>5)<\/strong> Jego NT wyr\u00f3\u017cnia spo\u015br\u00f3d uczni\u00f3w i Aposto\u0142\u00f3w:<br \/>\n<strong>\u201ePiotr razem<\/strong> z Jedenastoma\u201d Dz 2:14.<br \/>\n\u201e<strong>Zapytali Piotra<\/strong> i pozosta\u0142ych Aposto\u0142\u00f3w\u201d Dz 2:37.<br \/>\n\u201ePowiedzcie Jego uczniom<strong> i Piotrowi<\/strong>\u201d Mk 16:7.<br \/>\n\u201eOdpowiedzia\u0142 <strong>Piotr<\/strong> i Aposto\u0142owie\u201d Dz 5:29.<br \/>\n\u201eAposto\u0142owie oraz bracia Pa\u0144scy<strong> i Kefas<\/strong>\u201d 1Kor 9:5.<br \/>\n\u201ePospieszy\u0142 za Nim <strong>Szymon<\/strong> z towarzyszami\u201d Mk 1:36.<br \/>\n\u201e<strong>Piotr i<\/strong> towarzysze\u201d \u0141k 9:32.<br \/>\n\u201e<strong>Piotr<\/strong> w obecno\u015bci (&#8230;) 120 os\u00f3b\u201d Dz 1:15.<br \/>\n\u201eAposto\u0142owie i starsi (&#8230;) przem\u00f3wi\u0142 do nich<strong> Piotr<\/strong>\u201d Dz 15:6n.<br \/>\n\u201eI<strong> jego [Piotra]<\/strong> i jego wszystkich towarzyszy (&#8230;) jak r\u00f3wnie\u017c Jakuba i Jana\u201d \u0141k 5:9n.<br \/>\n<strong>6)<\/strong> <strong>Jego pierwszeg<\/strong>o powiadomiono o zmartwychwstaniu Pana (J 20:2).<br \/>\n<strong>7)<\/strong> Jemu, <strong>pierwszemu z Aposto\u0142\u00f3w<\/strong>, ukazuje si\u0119 Jezus Zmartwychwsta\u0142y (1Kor 15:5, \u0141k 24:34).<br \/>\n<strong>8)<\/strong> On p<strong>rzemawia w Zielone \u015awi\u0105tki w imieniu Ko\u015bcio\u0142a<\/strong> (Dz 2:14, 3:12), <strong>decyduje o wyborze<\/strong> dwunastego Aposto\u0142a (Dz 1:15),<strong> kieruje pierwsz\u0105 gmin\u0105 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105<\/strong> (Dz 5:3) <strong>i broni<\/strong> jej przed Sanhedrynem (Dz 4:8).<br \/>\n<strong>9)<\/strong> On pierwszy, po zes\u0142aniu Ducha \u015aw.,<strong> uzdrawia (Dz 3:6) \u2013 nawet jego cie\u0144 \u2013 i wskrzesza (Dz 9:40, 5:15).<\/strong> Dzieje Apostolskie ukazuj\u0105 Piotra, (jak Ewangelie Chrystusa), kt\u00f3ry <strong>dzia\u0142a, jak Jezus, od Niego czerpi\u0105c moc<\/strong> (Dz 3:1-11 por. J 9:1-7; Dz 5:15 por. Mt 14:36; Dz 5:16 por. Mk 1:34, 6:55; Dz 9:40 por. Mk 5:41).<br \/>\n<strong>10)<\/strong> Jego dom jest <strong>pierwszym z dom\u00f3w<\/strong> apostolskich nawiedzonych przez Jezusa (Mk 1:29).<br \/>\n<strong>11)<\/strong> Z <strong>jego \u0142odzi<\/strong> naucza Chrystus (\u0141k 5:2n.).<br \/>\n<strong>12)<\/strong> <strong>On dostaje widzenie<\/strong> dotycz\u0105ce nawracania pogan (Dz 10:13, 35): \u201eB\u00f3g ju\u017c dawno wybra\u0142 mnie spo\u015br\u00f3d was, aby z moich ust poganie us\u0142yszeli s\u0142owa Ewangelii i uwierzyli\u201d (Dz 15:7). <strong>Pawe\u0142 nie protestuje<\/strong>. <strong>On decyduje o ochrzczeniu pierwszego poganina<\/strong> (Dz 10:47n.).<br \/>\n<strong>13)<\/strong> Do niego <strong>kieruje swe kroki Pawe\u0142<\/strong> po nawr\u00f3ceniu (Ga 1:18).<br \/>\n<strong>14)<\/strong> <strong>Od niego<\/strong>, Jakuba i Jana, Pawe\u0142 otrzymuje misj\u0119 g\u0142oszenia w\u015br\u00f3d pogan (Ga 2:9n.).<br \/>\n<strong>15) Piotr kieruje Soborem<\/strong> Jerozolimskim (Dz 15:7), cho\u0107 Jakub jest biskupem tego miasta (Dz 21:17n., 12:17).<br \/>\n<strong>16)<\/strong> Na jego autorytet powo\u0142uje si\u0119 Jakub w swej mowie (Dz 15:13n.).<br \/>\n<strong>17)<\/strong> Jego najcz\u0119\u015bciej poucza i sprawdza Chrystus, przygotowuj\u0105c do pasterzowania (Mt 14:29, 26:34n., \u0141k 5:4n.).<br \/>\n<strong>18)<\/strong> Jemu nakazuje utwierdzanie braci w wierze i za niego szczeg\u00f3lnie si\u0119 modli (\u0141k 22:32).<br \/>\n<strong>19)<\/strong> Jemu nakazuje ponawianie \u201epo\u0142owu\u201d ludzi (\u0141k 5:4n., 10).<br \/>\n<strong>20)<\/strong> On w imieniu Aposto\u0142\u00f3w zwraca si\u0119 do Chrystusa, gdy maj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci (Mt 15:15, 19:27, 18:21, 16:15n., \u0141k 12:41, J 6:68). Do niego za\u015b bezpo\u015brednio zwraca si\u0119 Chrystus, cho\u0107 sprawa dotyczy te\u017c innych (Mt 26:40, Mk 14:37).<br \/>\n<strong>21)<\/strong> On najcz\u0119\u015bciej odpowiada na pytania (kierowane do wszystkich) Chrystusa (Mt 16:15n., \u0141k 8:45). Gdy Jezus stawia pytania dotycz\u0105ce og\u00f3\u0142u ludzi, odpowiadaj\u0105 Aposto\u0142owie (\u201eA oni odpowiedzieli\u201d Mt 16:14), ale w imieniu Aposto\u0142\u00f3w odpowiada Piotr (\u201eOdpowiedzia\u0142 Szymon Piotr\u201d Mt 16:16).<br \/>\n<strong>22)<\/strong> Do niego, a nie innych Aposto\u0142\u00f3w, przychodz\u0105 poborcy po podatek za Pana (Mt 17:24). Jezus p\u0142aci go za siebie i za Piotra (Mt 17:27).<br \/>\n<strong>23)<\/strong> On zawsze wymieniany jest z imienia, cho\u0107 inni uczniowie wyst\u0119puj\u0105 anonimowo (np. J 18:15, 20:2, 21:2, 13:5n., Mk 16:7, 1:36); por. pkt 5 powy\u017cej.<br \/>\n<strong>24)<\/strong> Nazwanie Andrzeja \u201ebratem Szymona Piotra\u201d w J 1:40, cho\u0107 Piotr wcze\u015bniej w tej Ewangelii nie wyst\u0119puje, wskazuje na wielki autorytet tego drugiego. Zawsze Andrzej zwany jest bratem Piotra, a nie odwrotnie (Mt 4:18, J 6:8).<br \/>\n<strong>25)<\/strong> Piotr z Jakubem i Janem byli uprzywilejowani u Pana, ale Piotr wyst\u0119puje w ich imieniu (Mt 17:1, Mk 5:37, 14:37, 9:2, 5, 13:3, 14:33, \u0141k 8:51, 9:28).<br \/>\n<strong>26)<\/strong> Jemu Jezus Najwy\u017cszy Pasterz przekazuje pasterzowanie (J 21:15nn.).<br \/>\n<strong>27)<\/strong> On czuje si\u0119 upowa\u017cniony upomina\u0107 innych starszych (1P 5:1 ks. Kow., NP). Patrz te\u017c pkr 19.7.<br \/>\n<strong>28)<\/strong> Jemu, a nie innym, zwraca uwag\u0119 Pawe\u0142 (inni \u0142\u0105cznie z Barnab\u0105 brali w tym udzia\u0142), gdy post\u0105piono \u201enieszczerze\u201d (Ga 2:13). On tym samym ws\u0142uchuje si\u0119 w g\u0142os Ko\u015bcio\u0142a (Ga 2:11-14). Piotra upomniano, bo mia\u0142 on wp\u0142yw na innych, przez co wida\u0107 te\u017c jego prymat. O post\u0119pku Piotra Tertulian (ur. 155) pisa\u0142: \u201eby\u0142 to b\u0142\u0105d post\u0119powania a nie przepowiadania\u201d (\u201ePreskrypcja przeciw heretykom\u201d 23). Trzeba tu doda\u0107, \u017ce Piotr nie by\u0142 g\u0142\u00f3wnym winowajc\u0105 zaistnia\u0142ego problemu, ale Jakub i \u201eniekt\u00f3rzy z otoczenia Jakuba\u201d (Ga 2:12). Piotr tylko uleg\u0142 pewnym z\u0142ym zachowaniom. Pawe\u0142 za\u015b zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 Kefasowi, a nie Jakubowi, gdy\u017c w nim widzia\u0142 pierwsze\u0144stwo w Ko\u015bciele.<br \/>\n<strong>29)<\/strong> Tylko jemu, spo\u015br\u00f3d Aposto\u0142\u00f3w, z\u0142o\u017cono pok\u0142on, cho\u0107 tego nie pragn\u0105\u0142 (Dz 10:25n.).<br \/>\n<strong>30)<\/strong> On wyst\u0119puj\u0105c obok innych Aposto\u0142\u00f3w wymieniany jest jako pierwszy. Wyj\u0105tek pozorny od tej regu\u0142y to Ga 2:9: \u201eJakub, Kefas i Jan uwa\u017cani za filary\u201d. Jednak Kodeks D ma w tym przypadku kolejno\u015b\u0107 \u201ePiotr, Jakub i Jan\u201d (<em>Novum Testamentum Graece<\/em> Nestle-Aland 1979 s. 495; por. protestancki przek\u0142ad SN). Podobn\u0105 kolejno\u015b\u0107 przekaza\u0142 np. Tertulian (ur. 155): \u201ePiotr, Jakub i Jan\u201d (\u201ePrzeciw Marcjonowi\u201d V:3,6; por. IV:3,3). Jakub by\u0142 biskupem Jerozolimy (Dz 21:17n., 12:17; por. Ga 2:1), wi\u0119c dlatego wymieniaj\u0105c te miasto wspomniano o nim na pierwszym miejscu. Kiedy indziej Piotr wymieniany jest zawsze jako pierwszy (patrz pkt 25). Por. Dz 3:1-4, 11, 4:13, 19, 8:14, \u0141k 22:8. To, \u017ce wszyscy trzej Aposto\u0142owie s\u0105 \u201efilarami\u201d, nie musi oznacza\u0107 ich r\u00f3wno\u015bci. Wszystkich zwyci\u0119zc\u00f3w Chrystus uczyni \u201efilarami w \u015bwi\u0105tyni Boga\u201d (Ap 3:12), co nie oznacza ich r\u00f3wnych zas\u0142ug w pracy Pa\u0144skiej. Nawet Stra\u017cnica Nr 9, 1970 s. 22 przyzna\u0142a: \u201ekiedy imi\u0119 Piotra pojawia si\u0119 obok imion tych pozosta\u0142ych aposto\u0142\u00f3w, zawsze nieodmiennie wyst\u0119puje na pierwszym miejscu \u2013 bez wzgl\u0119du na to, czy wymienieni s\u0105 wszyscy dwunastu (reszta nie zawsze w tej samej kolejno\u015bci), czy tylko czterech, trzech, czy cho\u0107by dw\u00f3ch aposto\u0142\u00f3w\u201d.<br \/>\n<strong>31)<\/strong> Od niego oczekuje Chrystus mi\u0142o\u015bci wi\u0119kszej ni\u017c od innych Aposto\u0142\u00f3w (J 21:15).<br \/>\n<strong>32)<\/strong> Nawet tzw. kr\u00f3tkie zako\u0144czenie Ewangelii Marka, zamieszczone w NT \u015aJ, ukazuje prymat Piotra: \u201etym, kt\u00f3rzy byli wok\u00f3\u0142 Piotra\u201d.<br \/>\n<strong>33)<\/strong> Od niego szczeg\u00f3lnie Chrystus domaga si\u0119 czuwania (Mk 14:37).<br \/>\n<strong>34) <\/strong>Liczba 12 Aposto\u0142\u00f3w nawi\u0105zuje do 12 plemion Izraela, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych jedno (Lewiego) by\u0142o najbardziej uprzywilejowane, bo otrzymywa\u0142o od wszystkich dziesi\u0119cin\u0119 (Lb 18:21, 35:2, Joz 21:1nn.). Tak samo uprzywilejowaniem darzy si\u0119 Piotra, jednego z Dwunastu. Tertulian (ur. 155) nazwie nast\u0119pc\u0119 Piotra \u201ebiskupem biskup\u00f3w\u201d (<em>De pudicitia<\/em> 1), a Orygenes (ur. 185) nazwa\u0142 Piotra \u201eksi\u0119ciem Aposto\u0142\u00f3w\u201d (\u201eHomilie o Ewangelii \u015bw. \u0141ukasza\u201d 17:6).<br \/>\n<strong>35)<\/strong> Tylko o Piotrze imiennie powiedzia\u0142 Jezus, \u017ce jest b\u0142ogos\u0142awionym i tylko jemu rzek\u0142, \u017ce to, co wie on o nim, objawi\u0142 Piotrowi B\u00f3g (Mt 16:17).<br \/>\n<strong>36)<\/strong> On przemawia w imieniu i w obecno\u015bci innych Aposto\u0142\u00f3w (Dz 2:14, 5:2-3).<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nDlaczego te osoby nie m\u00f3wi\u0105 prawdy o Piotrze, odbieraj\u0105c mu jego w\u0142a\u015bciwe miejsce w Ko\u015bciele. Nies\u0142usznie te\u017c przeciwstawiaj\u0105 mu Paw\u0142a, kt\u00f3ry sam okre\u015bla\u0142 siebie jako najmniejszego w\u015br\u00f3d Aposto\u0142\u00f3w (1Kor 15:8n.). Zmieniaj\u0105 tak\u017ce sens zdania dotycz\u0105cego Piotra, \u201eTy jeste\u015b Piotr [czyli Ska\u0142a] i na tej Skale zbuduj\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j\u201d (Mt 16:18). Ucz\u0105, \u017ce Ska\u0142\u0105 (masywem skalnym) w drugiej cz\u0119\u015bci zdania jest Chrystus <u>wskazuj\u0105cy<\/u> <u>na<\/u> <u>siebie<\/u>. Piotr (gr. <em>Petros<\/em>) wed\u0142ug nich to tylko kamyk, kamie\u0144<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n<strong>1)<\/strong> Z tego zdania nie wynika, \u017ce Chrystus m\u00f3wi\u0105c te s\u0142owa, wskazywa\u0142 na siebie lub okre\u015bla\u0142 tak wiar\u0119.<br \/>\n<strong>2)<\/strong> W zdaniu tym zawarta jest gra s\u0142\u00f3w \u2013 <em>Petros<\/em> (Piotr) i <em>Petra<\/em> (Ska\u0142a), kt\u00f3re odniesione s\u0105 do Piotra. W\u0142a\u015bciwym imieniem jego by\u0142o miano Szymon, a nowe jego imi\u0119 (J 1:42) mia\u0142o okre\u015bla\u0107, kim i czym mia\u0142 by\u0107 on dla Ko\u015bcio\u0142a.<br \/>\n<strong>3)<\/strong> Chrystus, jako Izraelita, s\u0142owa te wypowiedzia\u0142 po aramejsku (por. Mk 5:41, 7:34, 14:36, 15:34), a nie po grecku. Piotr w scenie tej nazwany by\u0142 imieniem <em>Kefas<\/em> (jak w J 1:42), a <em>Kefa<\/em> to ska\u0142a, nie kamyk. (por. rozr\u00f3\u017cnienie <em>petra<\/em> \u2013 ska\u0142a i <em>litos<\/em> \u2013 kamie\u0144 w Mt 27:60 oraz <em>psephos<\/em> \u2013 kamyk Ap 2:17). \u015aJ zgadzaj\u0105 si\u0119 z opini\u0105 biblist\u00f3w, \u017ce Ewangelia Mateusza by\u0142a napisana najpierw po hebrajsku lub aramejsku (\u201eImi\u0119 Bo\u017ce&#8230;\u201d s. 24). S\u0142owo <em>Kefa<\/em> zosta\u0142o u\u017cyte w stosunku do Piotra w 1Kor 1:12, 15:5, Ga 2:14 (tekst grecki). W innych miejscach Piotr nazwany jest <em>Kefas<\/em> (np. 1Kor 3:22, 9:5). Je\u015bli wi\u0119c okre\u015blenia <em>Kefas<\/em> i <em>Kefa<\/em> s\u0105 r\u00f3wnoznaczne, to analogicznie <em>Petros<\/em> i <em>Petra<\/em> r\u00f3wnie\u017c (wymienno\u015b\u0107 s\u0142\u00f3w <em>Kefas<\/em> i <em>Kefa<\/em> w NT wynika z powod\u00f3w gramatycznych). Piotr przez Jezusa, kt\u00f3ry m\u00f3wi\u0142 po aramejsku, zosta\u0142 wi\u0119c w Mt 16:18 okre\u015blony terminem <em>Kefa<\/em>. To samo s\u0142owo zosta\u0142o te\u017c u\u017cyte w drugiej cz\u0119\u015bci zdania. W zwi\u0105zku z tym ta wypowied\u017a Chrystusa wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: \u201eOt\u00f3\u017c i Ja tobie powiadam: Ty jeste\u015b <em>Kefa<\/em>, i na tej <em>Kefa<\/em> zbuduj\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j&#8230;\u201d (por. przypis w BT). Nawet \u015aJ w \u201eNiech B\u00f3g b\u0119dzie prawdziwy\u201d (rozdz. 11, par. 6) przyznaj\u0105: \u201eWed\u0142ug r\u0119kopisu syryjskiego Jezus powiedzia\u0142: \u2018Ty\u015b jest Kefas, a na tej opoce [kefas] zbuduj\u0119 ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j\u2019&#8230;\u201d. Najstarszym zachowanym \u015bladem prymacjalnej interpretacji Mt 16 s\u0105 s\u0142owa Justyna M\u0119czennika (ur. 100) zachowane w \u201eDialogu z \u017bydem Tryfonem\u201d (100:4). P\u00f3\u017aniej Tertulian (ur. 155) potwierdza istniej\u0105ce w Ko\u015bciele odnoszenie Mt 16:18 do papie\u017cy: \u201eCzy nie pouczy\u0142 o wszystkim Piotra, nazwanego opok\u0105 zaplanowanego Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3remu odda\u0142 klucze Kr\u00f3lestwa Niebieskiego i przekaza\u0142 w\u0142adz\u0119 rozwi\u0105zywania i zwi\u0105zywania tak w niebie jak i na ziemi?\u201d (\u201ePreskrypcja przeciw heretykom\u201d 22; patrz te\u017c poni\u017cej pkt. 18.3.). Aluzj\u0119 do Mt 16:18 uczyni\u0142 te\u017c Orygenes (ur. 185), kt\u00f3ry uczy\u0142: \u201eZobacz, co jest powiedziane przez Pana temu wielkiemu fundamentowi Ko\u015bcio\u0142a i najsilniejszej opoce, na kt\u00f3rej Chrystus zbudowa\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142\u201d (\u201eHomilie o Ksi\u0119dze Wyj\u015bcia\u201d 5; por. \u201eKomentarz do Ewangelii \u015bw. Jana\u201d V cytowany w \u201eHistorii Ko\u015bcio\u0142a\u201d VI:25,8 Euzebiusza [ur. 260]). Kolejnym \u015bwiadkiem naszego rozumienia Mt 16:18 by\u0142 Cyprian (\u2020258), kt\u00f3ry pisa\u0142: \u201eM\u00f3wi Pan do Piotra: Ja tobie powiadam, \u017ce ty jeste\u015b opoka, a na tej opoce zbuduj\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j (&#8230;) Na nim jednym buduje Ko\u015bci\u00f3\u0142 sw\u00f3j i jemu poleca pa\u015b\u0107 owce swoje\u201d (\u201eO jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a\u201d 4), \u201eJest bowiem tylko jeden chrzest, jeden Duch \u015awi\u0119ty i jeden Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry Pan nasz Jezus Chrystus, jako jeden i co do jego pocz\u0105tku i ustroju na Piotrze za\u0142o\u017cy\u0142\u201d (<em>List<\/em> 70:3; por. <em>List<\/em> 73:7, 11). Wreszcie do Mt 16:18 odwo\u0142ywa\u0142 si\u0119 papie\u017c Stefan I (254-257), co potwierdzi\u0142 w <em>Li\u015bcie<\/em> 75:16-17 Firmiljan (\u2020268); patrz pkt 19.1.-Aneks. O pierwsze\u0144stwie Piotra pisa\u0142 r\u00f3wnie\u017c Klemens Aleksandryjski (ur. 150): \u201eTote\u017c gdy us\u0142ysza\u0142 \u015bwi\u0119ty Piotr, \u00f3w szczeg\u00f3lnie wybrany, pierwszy z uczni\u00f3w, za kt\u00f3rego jednego Zbawiciel p\u0142aci czynsz [Mt 17:27], p\u0142ac\u0105c jednocze\u015bnie za siebie&#8230;\u201d (\u201eCzy cz\u0142owiek bogaty mo\u017ce by\u0107 zbawiony\u201d 21:3-4). Augustyn, kt\u00f3rego cytuj\u0105 \u015aJ (\u201eProwadzenie rozm\u00f3w&#8230;\u201d ed. 1991 s. 326; ed. 2001 s. 322), rzeczywi\u015bcie prezentowa\u0142 w swych pismach dwie interpretacje Mt 16:18 (jedna nie przeczy\u0142a drugiej, bo Jezus jest Ska\u0142\u0105, sam z siebie, a Piotr z Jego ustanowienia), ale wiedzmy, \u017ce nigdy nie negowa\u0142 on prymatu Piotra i papie\u017ca, jedynie werset wy\u017cej wymieniony pr\u00f3bowa\u0142 r\u00f3\u017cnie interpretowa\u0107, innych za\u015b tekst\u00f3w dotycz\u0105cych prymatu nie neguj\u0105c (<em>Listy<\/em> 175, 176, 177 oraz \u201ePocz\u0105tki doktryny chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d J. N. D. Kelly s. 311). \u015aJ, cytuj\u0105c w \u201eProwadzenie rozm\u00f3w&#8230;\u201d (ed. 1991 s. 326; ed. 2001 s. 322) jego \u201eSprostowania\u201d (dot. Mt 16:18), tendencyjnie przemilczeli zdanie: \u201eCzytelnik niech os\u0105dzi, kt\u00f3ra z tych dw\u00f3ch opinii jest bardziej prawdopodobna\u201d (\u201eSprostowania\u201d 1:21). Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce Augustyn nikomu nie narzuca interpretacji, lecz rozwa\u017ca znaczenie tego tekstu. Nawet to, \u017ce Augustyn, \u00a0zakwestionowa\u0142 w \u201eSprostowaniach\u201d tradycyjne rozumienie Mt 16:18 \u015bwiadczy o tym, \u017ce wyznawa\u0142 wcze\u015bniej, za chrze\u015bcijanami \u017cyj\u0105cymi przed nim, inny i istniej\u0105cy od dawna pogl\u0105d. On te\u017c w \u201eWyznaniach\u201d (12,31) ukaza\u0142 to, jak cz\u0119sto w Biblii jedna interpretacja tekstu nie musi przeczy\u0107 drugiej, lecz mo\u017ce j\u0105 uzupe\u0142nia\u0107: \u201eDlaczego nie przyj\u0105\u0107 obu wyk\u0142ad\u00f3w, je\u015bli oba s\u0105 prawdziwe? Albo i trzeciego i czwartego i jeszcze innego, jaki kto\u015b prawdziwie w tych s\u0142owach zobaczy? Dlaczego nie przyj\u0105\u0107, \u017ce autor natchniony widzia\u0142 je wszystkie w ich prawdzie i r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, skoro przez niego jeden B\u00f3g wystawi\u0142 Pismo \u015aw. na rozumienie wielu?\u201d. Katolik, znaj\u0105cy Bibli\u0119, mo\u017ce wi\u0119c zaakceptowa\u0107 r\u00f3wnocze\u015bnie obie interpretacje Mt 16:18, kt\u00f3re nie s\u0105 sprzeczne ze sob\u0105. Za\u015b \u015aJ musi jedn\u0105 stanowczo odrzuci\u0107. Nawet gnostycka \u201eApokalipsa Piotra\u201d (ok. 150) sugeruje szczeg\u00f3lne wybranie Piotra: \u201eTy za\u015b, Piotrze, sta\u0144 si\u0119 doskona\u0142ym razem ze mn\u0105 ze wzgl\u0119du na twe imi\u0119, gdy\u017c ja ci\u0119 wybra\u0142em\u201d (71).<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n<strong>4)<\/strong> Istotne jest to, \u017ce imi\u0119 \u201ePiotr\u201d nie istnia\u0142o do momentu, gdy Chrystus je utworzy\u0142 (wymy\u015bli\u0142) i nada\u0142 Szymonowi. Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce to imi\u0119 mia\u0142o \u201eco\u015b\u201d oznacza\u0107. Zauwa\u017cmy, \u017ce w ca\u0142ej Biblii nikt poza Aposto\u0142em nie posiada imienia Piotr czy Kefas. O ile dawne jego imi\u0119 \u201eSzymon\u201d ma wiele os\u00f3b, to nowego imienia nikt. Przypis do Mt 16:18 w BP podaje: \u201eSzymon otrzymuje nieznane imi\u0119 <em>Petros<\/em>, specjalnie dla niego utworzone\u201d. Je\u015bli imi\u0119 Piotr nie mia\u0142oby \u017cadnego g\u0142\u0119bszego znaczenia, to czemu Jezus da\u0142 mu imi\u0119 zwi\u0105zane ze ska\u0142\u0105? Czemu nikt inny nie otrzyma\u0142 tego imienia, cho\u0107 wszyscy inni \u201eniby \u017cywe kamienie\u201d mieli tworzy\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 (1P 2:5)? Je\u015bli imi\u0119 Piotr pochodzi od ska\u0142y, a Jezus w Mt 16:18 wskazywa\u0142by na siebie jako Ska\u0142\u0119, to po co by by\u0142a tworzona tak niejasna sytuacja, w kt\u00f3rej dwie osoby by\u0142yby nazywane identycznie? \u015aJ zg\u0142aszaj\u0105 nawet zastrze\u017cenie, \u017ce imi\u0119 Piotr jest rodzaju m\u0119skiego, a Ska\u0142a rodzaju \u017ce\u0144skiego. Odpowiedzie\u0107 by nale\u017ca\u0142o, \u017ce trudno, aby m\u0119\u017cczyzna Piotr mia\u0142 by\u0107 rodzaju \u017ce\u0144skiego. Ciekawe, \u017ce \u015aJ nie przeszkadza to, i\u017c Ska\u0142a, kt\u00f3r\u0105 oni identyfikuj\u0105 z m\u0119\u017cczyzn\u0105 Jezusem, jest rodzaju \u017ce\u0144skiego (por. \u201eNiech B\u00f3g b\u0119dzie prawdziwy\u201d rozdz. 11, par. 6).<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nNiekt\u00f3rzy ucz\u0105, \u017ce Ska\u0142\u0105 jest Chrystus (1Kor 10:4) i nie mo\u017ce ni\u0105 by\u0107 Piotr.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nGdzie jest napisane, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 tak nazwany Piotr? On jest Ska\u0142\u0105 z ustanowienia Jezusa, a Chrystus Ska\u0142\u0105 sam z siebie. Piotr te\u017c innymi okre\u015bleniami Jezusa jest nazwany: \u201eAposto\u0142\u201d (Hbr 3:1; por. Mt 10:2), \u201ekamie\u0144\u201d (1P 2:4; por. 2:5), \u201ekap\u0142an\u201d (Hbr 5:6; por. 1P 2:5). Ca\u0142a istota Mt 16:18 le\u017cy w nadaniu Szymonowi nowego imienia, co staje si\u0119 znakiem szczeg\u00f3lnego powo\u0142ania (tak jak zmiana Abram na Abraham \u2013 Rdz 17:5). Abraham jako protoplasta Izraela zosta\u0142 nazwany \u201eska\u0142\u0105\u201d (Iz 51:1n.), tak te\u017c Piotr m\u00f3g\u0142 by\u0107 nazwany \u201eSka\u0142\u0105\u201d, jako protoplasta Izraela duchowego (por. J 21:15nn.). \u015aJ sami ucz\u0105, \u017ce \u201eska\u0142\u0105\u201d z Iz 51:1n. jest Abraham (\u201eProroctwo Izajasza&#8230;\u201d t. 2, s. 166). Nie jest wi\u0119c prawd\u0105, jak m\u00f3wi wielu \u015aJ, \u017ce tylko Jehowa i Jezus to \u201eSka\u0142y\u201d i nie mo\u017ce by\u0107 ni\u0105 Piotr. Wydaje si\u0119, \u017ce Stra\u017cnica Nr 15, 1967 s. 10 dla odmiany uto\u017csamia\u0142a ska\u0142\u0119 z Iz 51:1 z Jehow\u0105. Biblia nazywa Jeremiasza \u201etwierdz\u0105 warown\u0105, kolumn\u0105 \u017celazn\u0105 i murem spi\u017cowym przeciw ca\u0142ej ziemi\u201d (Jr 1:18) przez co wida\u0107, \u017ce Bogu nie jest obce nadawanie ludziom okre\u015ble\u0144 zwi\u0105zanych z misj\u0105 pos\u0142anego. Cho\u0107 B\u00f3g jest nasz\u0105 Twierdz\u0105 (Ps 18:3, 62:3, 144:2), to jednak m\u00f3g\u0142 On nazwa\u0107 \u201etwierdz\u0105\u201d Jeremiasza. Tak\u017ce Pawe\u0142 nazwany jest \u201ebudowniczym\u201d (1Kor 3:10), cho\u0107 jest nim te\u017c Jezus (Hbr 3:3, Mt 16:18) i B\u00f3g (Iz 62:5, Hbr 11:10). Podobnie ma si\u0119 rzecz z Piotrem. Tertulian (ur. 155), potwierdzaj\u0105cy nasze rozumienie Mt 16:18, na pytanie, czemu Jezus zmieni\u0142 imi\u0119 Szymonowi, na Piotr, tzn. Ska\u0142a, odpowiedzia\u0142: \u201eA mo\u017ce dlatego, \u017ce Chrystus jest Ska\u0142\u0105 i kamieniem (&#8230;). A wi\u0119c z uczuciem u\u017cyczy\u0142 najmilszemu z uczni\u00f3w specjalnie imienia spo\u015br\u00f3d swoich figur\u201d (\u201ePrzeciw Marcjonowi\u201d IV:13,6). \u015aJ nie maj\u0105c argument\u00f3w z Biblii pisz\u0105, \u017ce \u201elogika podpowiada\u201d im jak rozumie\u0107 Mt 16:18 (\u201eCz\u0142owiek poszukuje Boga\u201d s. 268). Dziwne, \u017ce \u015aJ w swej Biblii Jezusa nazywaj\u0105 \u201emasywem skalnym\u201d (Mt 16:18), a wy\u017cszego dla nich Jehow\u0119 tylko \u201eska\u0142\u0105\u201d (2Sm 22:3). W 1P 2:8 Jezus to \u201emasyw skalny\u201d, a w tym samym wersecie w Iz 8:14 B\u00f3g to \u201eska\u0142a\u201d. Nie wiadomo te\u017c czemu, wed\u0142ug \u015aJ, Piotr nie mo\u017ce by\u0107 tak samo nazwany Ska\u0142\u0105, jak Chrystus. Przecie\u017c Stra\u017cnica Nr 18, 1991 s. 16 nazywa Piotra \u201erzecznikiem\u201d, a Stra\u017cnica Nr 12, 1998 s. 22 tak samo zwie Jezusa. Czy to \u015aJ nie przeszkadza?<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nNiekt\u00f3rzy ucz\u0105 te\u017c, \u017ce wszyscy wierni s\u0105 \u201ekamieniami\u201d (gr. <em>lithos<\/em> \u2013 kamie\u0144), wi\u0119c Piotr na r\u00f3wni z nimi (1P 2:5).<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nTak argumentuj\u0105c nie zauwa\u017caj\u0105, \u017ce Chrystus jest te\u017c \u201ekamieniem\u201d (gr. <em>lithos<\/em> \u2013 1P 2:4), co nie oznacza, \u017ce Jego godno\u015b\u0107 nie by\u0142a wi\u0119ksza od pozosta\u0142ych (B\u00f3g te\u017c nazwany jest \u201ekamieniem\u201d Iz 8:13n.). Imi\u0119 Piotr wyst\u0119puje w NT 212 razy (w tym Kefas i Szymon), przez co te\u017c uwidoczniona jest jego rola. Tylko imi\u0119 Paw\u0142a, dzi\u0119ki jego w\u0142asnym 14 listom, mog\u0142oby by\u0107 por\u00f3wnywane pod tym wzgl\u0119dem (179 razy).<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nUcz\u0105 ponadto, \u017ce klucze Piotrowe z Mt 16:19 nie s\u0105 kluczami w\u0142adzy. M\u00f3wi\u0105, \u017ce s\u0105 one (jak w \u0141k 11:52) kluczami poznania, ucz\u0105, \u017ce s\u0105 one kluczami \u201esposobno\u015bci otrzymania ducha Bo\u017cego oraz drogi do Kr\u00f3lestwa niebia\u0144skiego\u201d albo\u201ePiotrowi powierzy\u0142 Chrystus Jezus \u2018klucze Kr\u00f3lestwa\u2019, czyli przywilej pierwsze\u0144stwa w przedk\u0142adaniu mo\u017cliwo\u015bci wej\u015bcia do \u2018Kr\u00f3lestwa Niebios\u2019 r\u00f3\u017cnym grupom\u201d.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nW Biblii klucze cz\u0119sto s\u0105 symbolem w\u0142adzy (np. Iz 22:20nn., Ap 1:18, 3:7, 20:1; por. 9:1, Syr 42:6). Takie jest znaczenie kluczy Piotrowych, kt\u00f3re s\u0105 nie tylko kluczami poznania, ale i \u201ekluczami Kr\u00f3lestwa Niebieskiego\u201d (Mt 16:19), co potwierdza nadanie mu w\u0142adzy zwi\u0105zywania i rozwi\u0105zywania. Tertulian (ur. 155) o kluczach Piotrowych uczy\u0142: \u201eBo nawet je\u015bli uwa\u017casz, \u017ce niebo jest zamkni\u0119te, to pami\u0119taj, klucze do niego Pan powierzy\u0142 Piotrowi a przez niego Ko\u015bcio\u0142owi\u201d (\u201eLekarstwo na uk\u0142ucie skorpiona\u201d 10); por. pkt 18.2.3. W Biblii s\u0142owo \u2018klucz\u2019 symbolizuje autorytet lub w\u0142adz\u0119 (por\u00f3wnaj Mateusza 16:19)<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nNiekt\u00f3rzy ucz\u0105, \u017ce wys\u0142anie Piotra i Jana przez innych Aposto\u0142\u00f3w \u015bwiadczy o tym, \u017ce Piotr nie mia\u0142 w\u0142adzy nad kolegium apostolskim (Dz 8:14).<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nTaki zarzut by\u0142by uzasadniony gdyby by\u0142o pewne, \u017ce inni Aposto\u0142owie wys\u0142ali Piotra w spos\u00f3b autorytatywny, nakazuj\u0105c mu i\u015b\u0107 do Samarii. Wynika\u0142oby z tego te\u017c, \u017ce Piotr i Jan byli, jako pos\u0142ani, podw\u0142adnymi pozosta\u0142ych Aposto\u0142\u00f3w, z czym \u015aJ pewnie nie godz\u0105 si\u0119. Piotr poszed\u0142 jednak ulegaj\u0105c radzie i pro\u015bbie Aposto\u0142\u00f3w. Oni te\u017c zrozumieli, \u017ce Piotr z powodu wy\u017cszego autorytetu b\u0119dzie najodpowiedniejszym do tej misji i dlatego prosili go, by si\u0119 jej podj\u0105\u0142, a Piotr zgodzi\u0142 si\u0119 na ich pro\u015bb\u0119 (por. inna misja obu \u2013 \u0141k 22:8). Piotr i Jan w Ga 2:9 nazwani s\u0105 \u201efilarami\u201d Ko\u015bcio\u0142a, wi\u0119c potwierdza to, \u017ce byli najbardziej odpowiedni do tej misji. Je\u015bli chodzi o s\u0142owo \u201ewys\u0142ali\u201d, to ono nie musi oznacza\u0107, \u017ce wysy\u0142aj\u0105cy s\u0105 wa\u017cniejsi lub posiadaj\u0105 wi\u0119ksz\u0105 w\u0142adz\u0119 (patrz J 18:24, 1:19, Dz 17:10 i 14, 9:30). Ignacy (\u2020107) wspomina ko\u015bcio\u0142y, \u201ekt\u00f3re pos\u0142a\u0142y jedne \u2013 swoich biskup\u00f3w, inne za\u015b \u2013 kap\u0142an\u00f3w i diakon\u00f3w\u201d (\u201eDo ko\u015bcio\u0142a w Filadelfii\u201d 10:2). J. Flawiusz (\u202098) w \u201eDawnych Dziejach Izraela\u201d (20:8,11) m\u00f3wi o tym, \u017ce \u017bydzi wys\u0142ali najwy\u017cszego kap\u0142ana Izmaela do Rzymu z misj\u0105, co nie oznacza, \u017ce by\u0142 on od nich mniej wa\u017cn\u0105 osob\u0105 (por. potoczne okre\u015blenie \u201ec\u00f3rka wys\u0142a\u0142a sw\u0105 matk\u0119 czy ojca\u201d).<br \/>\nR\u00f3wnie\u017c Pawe\u0142 i Barnaba zostali wys\u0142ani mi\u0119dzy innymi przez \u201estarszych\u201d i \u201eca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142\u201d, co nie oznacza, \u017ce byli mniej wa\u017cni ni\u017c wymienieni: \u201eWtedy Aposto\u0142owie i <u>starsi wraz z ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em postanowili<\/u> wybra\u0107 ludzi przoduj\u0105cych w\u015br\u00f3d braci: Jud\u0119, zwanego Barsabas, i Sylasa i <u>wys\u0142a\u0107<\/u> do Antiochii razem z Barnab\u0105 i Paw\u0142em\u201d (Dz 15:22).<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nNie s\u0105 \u017cadnym argumentem przeciw Piotrowi s\u0142owa \u201eA kto by chcia\u0142 by\u0107 pierwszym mi\u0119dzy wami, niech b\u0119dzie niewolnikiem waszym\u201d (Mt 20:27), \u201ePowsta\u0142 r\u00f3wnie\u017c sp\u00f3r mi\u0119dzy nimi o to, kt\u00f3ry z nich zdaje si\u0119 by\u0107 najwi\u0119kszy\u201d \u0141k 22:24. Piotr nie przyw\u0142aszczy\u0142 sobie sam pierwsze\u0144stwa, lecz nada\u0142 mu je Chrystus (Mt 16:18n., J 21:15nn.), a opisa\u0142 po latach Mateusz w Mt 10:2. Nie istnieje w Biblii stwierdzenie, \u017ce wszyscy Aposto\u0142owie s\u0105 r\u00f3wni z Piotrem. Owszem jest nakaz, \u017ce maj\u0105 by\u0107 bra\u0107mi (Mt 23:8), ale i w\u015br\u00f3d braci rodzonych pierworodny syn by\u0142 wa\u017cniejszy od pozosta\u0142ych (\u015aJ nawet w swej Biblii w 1Krn 23:19n. syn\u00f3w pierworodnych nazywaj\u0105 \u201eg\u0142owami\u201d). Prezbiterzy tak\u017ce s\u0105 bra\u0107mi wobec pozosta\u0142ych wiernych, a jednak przewodnicz\u0105 ko\u015bcio\u0142om lokalnym. W jednym z artyku\u0142\u00f3w \u015aJ bardzo podkre\u015blaj\u0105 \u201epodejmowanie inicjatywy\u201d przez Piotra. Ukazuj\u0105 tam wiele jego dzia\u0142a\u0144, tylko \u201ezapomnieli\u201d doda\u0107, z czego ta inicjatywa Piotra wynika\u0142a.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nTwierdz\u0105, \u017ce gdyby nawet uznali pierwsze\u0144stwo Piotra to i tak NT nie m\u00f3wi o tym, \u017ce kto\u015b po nim mia\u0142 odziedziczy\u0107 prymat.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n<strong>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 1)<\/strong> NT nie uczy, \u017ce po Piotrze nikt nie b\u0119dzie sukcesorem prymatu Piotrowego.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n<strong>2)<\/strong> Chrystus powiedzia\u0142, \u017ce zbuduje Ko\u015bci\u00f3\u0142 sw\u00f3j (Mt 16:18). Budowanie to mia\u0142o na pewno wykracza\u0107 poza \u017cycie Piotra, a Jezus mia\u0142 go wznosi\u0107 w oparciu o niego. Wida\u0107, \u017ce po \u015bmierci Aposto\u0142a musia\u0142 go kto\u015b zast\u0105pi\u0107. Podobnie s\u0142owa o Eucharystii: \u201eto czy\u0144cie na moj\u0105 pami\u0105tk\u0119\u201d (\u0141k 22:19), mia\u0142y dotyczy\u0107 te\u017c nast\u0119pc\u00f3w Aposto\u0142\u00f3w, a\u017c do momentu powrotu Chrystusa (1Kor 11:26). R\u00f3wnie\u017c utwierdzanie braci w wierze mia\u0142o by\u0107 kontynuowane przez wieki, a nie tylko za \u017cycia Piotra, cho\u0107 jemu tylko bezpo\u015brednio to zlecono (\u0141k 22:32). Mt 16:18 m\u00f3wi, \u017ce \u201ebramy piekielne\u201d nie przemog\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, a moce te mia\u0142y dzia\u0142a\u0107 zar\u00f3wno za \u017cycia Piotra jak i p\u00f3\u017aniej. Musieli wi\u0119c analogicznie istnie\u0107 nast\u0119pcy Piotra.<br \/>\n<strong>3)<\/strong> Sukcesja apostolska wynika te\u017c ze s\u0142\u00f3w Jezusa, w kt\u00f3rych zleci\u0142 Piotrowi i innym Aposto\u0142om nauczanie, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata (Mt 28:19n.) oraz gdy nada\u0142 im w\u0142adz\u0119 \u201ezwi\u0105zywania i rozwi\u0105zywania\u201d (Mt 16:19, 18:18). Wy\u017cej wymienione pos\u0142ugi po Aposto\u0142ach mieli przej\u0105\u0107 inni, na kt\u00f3rych na\u0142o\u017cono r\u0119ce (1Tm 5:22, 2Tm 1:6). Je\u015bli po Aposto\u0142ach prawo dziedziczenia w\u0142adzy biskupiej mieli inni, to czemu nie m\u00f3g\u0142by kolejny po Piotrze biskup Rzymu przej\u0105\u0107 godno\u015bci prymatu nad ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em?<br \/>\n<strong>4)<\/strong> Klemens Rzymski (\u2020101), czwarty z kolei biskup Rzymu, potwierdza przekazanie przez Aposto\u0142\u00f3w w\u0142adzy biskupiej innym, wi\u0119c i jemu prymatu. W jego te\u017c li\u015bcie z ok. 95 r. pojawia si\u0119 greckie s\u0142owo <em>diadoche<\/em> to znaczy sukcesja: \u201eTak\u017ce i nasi Aposto\u0142owie wiedzieli przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, \u017ce b\u0119d\u0105 spory o godno\u015b\u0107 biskupi\u0105. Z tego te\u017c powodu, w pe\u0142ni \u015bwiadomi, co przyniesie przysz\u0142o\u015b\u0107 wyznaczali biskup\u00f3w i diakon\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej dodali jeszcze zasad\u0119, \u017ce kiedy oni umr\u0105 inni wypr\u00f3bowani m\u0119\u017cowie maj\u0105 przej\u0105\u0107 ich pos\u0142ug\u0119\u201d (\u201eList do Ko\u015bcio\u0142a w Koryncie\u201d 44:1-2). Tertulian (ur. 155) dodaje: \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 (&#8230;) rzymski powo\u0142uje si\u0119 na ustanowienie Klemensa przez Piotra&#8230;\u201d (\u201ePreskrypcja przeciw heretykom\u201d 32).<br \/>\n<strong>5)<\/strong> Dionizy z Koryntu (II w.) ukazuje powag\u0119 list\u00f3w papie\u017cy, co potwierdza ich prymat przej\u0119ty od poprzednik\u00f3w: \u201eWy Rzymianie, stoicie na stra\u017cy ojczystego obyczaju, kt\u00f3ry b\u0142ogos\u0142awiony Wasz biskup Soter (166-174) nie tylko zachowa\u0142, ale rozwin\u0105\u0142. Ot\u00f3\u017c rozsy\u0142a on \u015bwi\u0119tym ca\u0142\u0105 obfito\u015b\u0107 dar\u00f3w, braci za\u015b, kt\u00f3rzy przychodz\u0105 do niego, podejmuje s\u0142owy b\u0142ogos\u0142awionymi jak ojciec mi\u0142uj\u0105cy swe dzieci. (&#8230;) Dzi\u015b obchodzili\u015bmy \u015bwi\u0119ty Dzie\u0144 Pa\u0144ski i czytali\u015bmy Wasz list, a b\u0119dziemy go ku zbudowaniu naszemu zawsze odczytywali, tak samo jak ten, kt\u00f3ry pisali\u015bcie dawniej przez Klemensa [papie\u017c 92-101]\u201d (\u201eList do Rzymian\u201d). Patrz te\u017c Hermas (140) \u201ePasterz\u201d \u2018Widzenie drugie\u2019 4:3.<br \/>\n<strong>6)<\/strong> Panuj\u0105cy od pocz\u0105tku w Ko\u015bciele zwyczaj dziedziczenia prymatu przez biskupa Rzymu ukazuj\u0105 te\u017c inne pisma starochrze\u015bcija\u0144skie. Teksty patrz rozdz. <em>Czy \u015bw. Piotr by\u0142 w Rzymie?<\/em> oraz <em>List<\/em> 55:8 Cypriana (ur. 200), kt\u00f3ry pisze o wyborze kolejnego papie\u017ca na \u201ekatedr\u0119 Piotra\u201d. Cyprian podaje te\u017c: \u201eNie z tej przyczyny powsta\u0142y herezje i zrodzi\u0142y si\u0119 schizmy, jak w\u0142a\u015bnie z tej, \u017ce brak\u0142o pos\u0142usze\u0144stwa kap\u0142anowi Boga, \u017ce nie my\u015blano, \u017ce w Ko\u015bciele jest tylko jeden kap\u0142an i s\u0119dzia, kt\u00f3ry w danym czasie jest zast\u0119pc\u0105 Chrystusa\u201d (<em>List<\/em> 59:5).<br \/>\n<strong>7)<\/strong> Pierwszy antypapie\u017c Hipolit (od 217) swym zaistnieniem potwierdza to, jak wa\u017cn\u0105 spraw\u0105 w pierwszych wiekach by\u0142o posiadanie prymatu Piotrowego zwi\u0105zanego z Rzymem. Natomiast biskup Efezu Polikrates (II w.) wspomina, \u017ce zaprosi\u0142 innych biskup\u00f3w, dodaj\u0105c o papie\u017cu Wiktorze (189-198), \u201ekt\u00f3rych zwo\u0142ania \u017c\u0105dali\u015bcie ode mnie\u201d (\u201eList Polikratesa do papie\u017ca Wiktora\u201d przytoczony w \u201eHistorii Ko\u015bcio\u0142a\u201d V:24,9 Euzebiusza [ur. 260])<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n<strong>10)<\/strong> NT nie przedstawia wprost sukcesji Piotrowej, gdy\u017c Dzieje Apostolskie nie opisuj\u0105 \u015bmierci Piotra (jedynie zapowied\u017a \u015bmierci \u2013 J 21:19). Celowo jej nie zrelacjonowano, by by\u0142o wida\u0107, \u017ce Piotr trwa w swych nast\u0119pcach. Gdyby opisano \u015bmier\u0107 Piotra, to by pewnie podano te\u017c jego nast\u0119pc\u0119. Wydaje si\u0119, \u017ce \u0141ukasz celowo nie zamie\u015bci\u0142 w Dziejach Apostolskich informacji o \u015bmierci Piotra i Paw\u0142a, aby ka\u017cdy widzia\u0142, \u017ce za\u0142o\u017cony Ko\u015bci\u00f3\u0142 wci\u0105\u0107 trwa i ma on ci\u0105gle kogo\u015b, kto mu przewodzi.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nNiekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce aramejskie s\u0142owo kefa (od kt\u00f3rego pochodzi imi\u0119 Kefas), to \u201eska\u0142ka\u201d, a nie \u201eska\u0142a\u201d.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nTymczasem fachowe podr\u0119czniki i s\u0142owniki podaj\u0105 co innego: \u201eManuskrypty z Qumran pokazuj\u0105 po raz pierwszy w\u0142a\u015bciwy sens aramejskiego s\u0142owa <em>kepha<\/em>, kt\u00f3re nie oznacza tylko ma\u0142ego kamienia, jak my\u015blano wcze\u015bniej, lecz odnosi si\u0119 tak\u017ce do \u00bbska\u0142y\u00ab, na kt\u00f3rej orze\u0142 chowa swe gniazdo (11QTgJb 39,28), \u00bbdo urwiska g\u00f3rskiego\u00ab kozioro\u017cc\u00f3w (11QTgJb 39,1), gdzie <em>kp<\/em><em>\u1fbf<\/em> t\u0142umaczy hebrajski termin <em>sl<\/em><em>\u1fbf<\/em>, wyniesion\u0105 ska\u0142\u0119, na kt\u00f3r\u0105 wchodzi i na kt\u00f3rej przebywa baranek oznaczaj\u0105cy Moj\u017cesza w 1Hen 89,29,32 (&#8230;) St\u0105d nie ma r\u00f3\u017cnicy, mi\u0119dzy <em>K\u00e9phas \u2013 Petros, petra<\/em>, kt\u00f3re tym samym mo\u017ce by\u0107 toponimem\u201d (wg <em>Manuskrypty znad Morza Martwego a Nowy Testament<\/em>, ks. \u00c9mile Puech w: <em>Qumran, pomi\u0119dzy Starym a Nowym Testamentem<\/em>, Wydawnictwo KUL, Lublin 2009, str. 195).<br \/>\nS\u0142ownik grecko-angielski Barclaya M. Newmana, Jr., zamieszczony w <em>The Greek New Testament<\/em> (K. Aland, M. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, A Wikgren, Stuttgart 1985) podaje (s. 100): <em>Cephas<\/em> (<em>Aramaic equivalent of Greek Petros, Peter mng. rock<\/em>). T\u0142umaczenie: Kefas (aramejski odpowiednik greckiego Piotr, oznacza: ska\u0142a).<br \/>\nS\u0142ownik grecko-polski informuje: \u201e<em>Kefas<\/em>, przydomek Szymona Piotra, oznaczaj\u0105cy ska\u0142\u0119, opok\u0119\u201d (\u201eWielki S\u0142ownik Grecko-Polski Nowego Testamentu\u201d ks. R. Popowski SDB, Warszawa 1995).<br \/>\nS\u0142ownik biblijny podaje: \u201eKefas, gr. <em>Kephas<\/em>, od aram. <em>kepha<\/em>: \u00bbska\u0142a\u00ab, t\u0142umaczone w j\u0119zyku greckim nie przez <em>petra<\/em>, lecz przez <em>Petros<\/em>\u201d (\u201eS\u0142ownik Nowego Testamentu\u201d X. Leon-Dufour SJ, t\u0142um. bp K. Romaniuk, Pozna\u0144 1986 s. 337; patrz te\u017c s. 481, has\u0142o: Piotr).<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nNa podstawie tekstu W\u0142odzimierza Bednarskiego, W obronie wiary.<br \/>\n&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce Piotr nie by\u0142 pierwszym w\u015br\u00f3d Aposto\u0142\u00f3w i nie nale\u017cy mu si\u0119 prymat. Twierdz\u0105 te\u017c: \u201eAni Pismo \u015awi\u0119te, ani historia nie dostarcza najmniejszego dowodu, \u017ce Piotr by\u0142 stawiany wy\u017cej ni\u017c jego wsp\u00f3\u0142towarzysze\u201d nazywaj\u0105 go jedynie \u201erzecznikiem aposto\u0142\u00f3w\u201d. Prymat&hellip; <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[998,1053],"tags":[],"class_list":["post-885","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-biblistyka-egzegeza-biblijna-prymat-sw-piotra","category-swiadkowie-jehowy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/885","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=885"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/885\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=885"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=885"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=885"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}