{"id":881,"date":"2017-08-12T14:26:07","date_gmt":"2017-08-12T12:26:07","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=881"},"modified":"2017-08-12T14:26:07","modified_gmt":"2017-08-12T12:26:07","slug":"modlitwa-oddawanie-czci-matce-bozej-balwochwalstwem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/modlitwa-oddawanie-czci-matce-bozej-balwochwalstwem\/","title":{"rendered":"Czy modlitwa i oddawanie czci Matce Bo\u017cej jest ba\u0142wochwalstwem?"},"content":{"rendered":"

\"\"
\n1) Tylko o Niej Biblia m\u00f3wi, \u017ce jest b\u0142ogos\u0142awiona przez wszystkie pokolenia<\/strong> (\u0141k 1:48). S\u0142owa te wypowiada sama Matka Bo\u017ca.
\n2)<\/strong> Jej b\u0142ogos\u0142awi:
\nB\u00f3g Ojciec \u2013 \u201epe\u0142na \u0142aski<\/strong> Pan z Tob\u0105, b\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami<\/strong>\u201d (\u0141k 1:28).
\nSyn Bo\u017cy \u2013 \u201eB\u0142ogos\u0142awieni c<\/strong>i, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105 s\u0142owa Bo\u017cego i zachowuj\u0105 je\u201d (\u0141k 11:28); \u201ea Matka Jego wszystkie s\u0142owa te zachowywa\u0142a w sercu Swoim<\/strong>\u201d (\u0141k 2:51 ks. D\u0105br.).
\nDuch \u015aw. \u2013 \u201eDuch \u015awi\u0119ty nape\u0142ni\u0142 El\u017cbiet\u0119. Wyda\u0142a ona okrzyk i powiedzia\u0142a: b\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami\u201d<\/strong> (\u0141k 1:41n.).
\n3)<\/strong> B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa te s\u0105 akceptowane tak przez pokornych ludzi<\/strong> (\u0141k 1:42), jak i przez anio\u0142\u00f3w<\/strong> (\u0141k 1:28).
\n4)<\/strong> Maryja jest jedyn\u0105 wybrank\u0105 Boga na zrodzenie Syna Bo\u017cego<\/strong>. Jej wybranie i wa\u017cno\u015b\u0107 jej dzie\u0142a uznaje El\u017cbieta w s\u0142owach: \u201eA sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie\u201d \u0141k 1:43.
\n5)<\/strong> Jej b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo tekst \u0141k 1:42 stawia w jednym rz\u0119dzie z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem Syna: \u201eb\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona<\/u>\u201d<\/strong>.
\n6)<\/strong> Ona przez Syna, jak i On, pe\u0142ni s\u0105 \u0142aski Bo\u017ce<\/strong>j (\u0141k 1:28, J 1:14);
\n7)<\/strong> Chrystus uczy, \u017ce \u201emi\u0119dzy narodzonymi z niewiast nie powsta\u0142 wi\u0119kszy od Jana Chrzciciela\u201d (Mt 11:11). Poniewa\u017c sam by\u0142 zrodzony z niewiasty (Ga 4:4), nie wlicza tym samym siebie, jak i Maryi, do tego pouczenia. Przez to wyr\u00f3\u017cnia J\u0105 i siebie. Dz 1:14 uwydatniaj\u0105 Maryj\u0119 spo\u015br\u00f3d innych niewiast.<\/strong>
\n8)<\/strong> Maryja b\u0119d\u0105c Matk\u0105 Chrystusa, jest te\u017c Matk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, z kt\u00f3rym On si\u0119 uto\u017csamia, a kt\u00f3ry jest \u201eJego Cia\u0142em\u201d (Kol 1:24, 1Kor 12:27). Jest Ona Matk\u0105 wierz\u0105cych<\/strong> (J 19:26-27), jak Ewa matk\u0105 \u017cyj\u0105cych<\/strong> (Rdz 3:20).
\n9)<\/strong> Chrystus przekazuje nas Jej poprzez przedstawiciela \u2013 Jana \u2013 w s\u0142owach: \u201eNiewiasto oto syn Tw\u00f3j\u201d<\/strong> (J 19:26);
\n10)<\/strong> J\u0105 wskazuje nam, jako Matk\u0119 nowego stworzenia<\/strong>, w s\u0142owach: \u201eoto Matka twoja\u201d (J 19:27);
\n11)<\/strong> To Ona, nam s\u0142ugom Chrystusowym (1Kor 4:1), wskazuje swego Syna: \u201epowiedzia\u0142a do s\u0142ug: zr\u00f3bcie wszystko cokolwiek wam powie\u201d<\/strong> J 2:5.
\n12)<\/strong> Ona wype\u0142nia obok Syna wielk\u0105 misj\u0119,<\/strong> za kt\u00f3r\u0105 odbiera utrapienia: \u201ea Twoj\u0105 dusz\u0119 miecz przeniknie, aby na jaw wysz\u0142y zamys\u0142y serc wielu\u201d \u0141k 2:35; por. J 19:25.
\n13)<\/strong> Szczeg\u00f3lne przywileje nale\u017c\u0105 si\u0119 Maryi pochodz\u0105cej z kr\u00f3lewskiego rodu Dawida (Rz 1:3), b\u0119d\u0105cej Matk\u0105 Kr\u00f3la (Mt 2:2).<\/strong>
\nOna pe\u0142ni zaszczytn\u0105 rol\u0119 \u201ew dniu Jego za\u015blubin, w dniu rado\u015bci Jego serca\u201d<\/strong> Pnp 3:11 (typ Maryi i typ Chrystusa).
\nOna zasiada na tronie obok Syna:<\/strong> \u201eA wtedy postawiono tron dla Matki Kr\u00f3la, aby zasiad\u0142a po Jego prawej r\u0119ce<\/strong>\u201d 1Krl 2:19; por. Ap 3:21.
\nJej \u017cyczenia spe\u0142nia Syn: \u201epro\u015b moja Matko, bo tobie nie b\u0119d\u0119 odmawia\u0142<\/strong>\u201d 1Krl 2:20;
\npor. J 2:1-5.
\nOna odbiera chwa\u0142\u0119 i cierpienia wraz z Synem<\/strong> (Jr 13:18, \u0141k 2:34n., J 19:25).
\nOna, zgodnie z 2Krl 10:13, nazywana jest Kr\u00f3low\u0105 Matk\u0105<\/strong> (por. \u0141k 1:43, 1Krl 15:13).
\n14)<\/strong> To o Niej spo\u015br\u00f3d niewiast przede wszystkim m\u00f3wi\u0142 Chrystus: \u201ekto we Mnie wierzy b\u0119dzie tak\u017ce dokonywa\u0142 tych dzie\u0142, kt\u00f3rych Ja dokonuj\u0119, owszem i wi\u0119ksze od nich uczyni<\/strong>, bo Ja id\u0119 do Ojca\u201d J 14:12.
\n15)<\/strong> To Jej figur\u0105 by\u0142a Arka Przymierza.<\/strong>
\n <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
ARKA PRZYMIERZA<\/strong><\/td>\nMARYJA<\/strong><\/td>\n<\/tr>\n
Dawid zaszczycony jej obecno\u015bci\u0105, 2Sm 6:9<\/td>\nEl\u017cbieta zaszczycona jej obecno\u015bci\u0105, \u0141k 1:43<\/td>\n<\/tr>\n
otaczana kultem, Ps 132:8; por. 5:8<\/td>\notaczana kultem, \u0141k 1:48 i 42<\/td>\n<\/tr>\n
przebywa 3 miesi\u0105ce w domu Obeda, 2Sm 6:11<\/td>\nprzebywa 3 miesi\u0105ce w domu El\u017cbiety, \u0141k 1:56<\/td>\n<\/tr>\n
przynosi b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo jego domowi, 2Sm 6:11<\/td>\nprzynosi b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo Jej domowi, \u0141k 1:43<\/td>\n<\/tr>\n
Dawid podskakuje z rado\u015bci przed Ark\u0105, 2Sm 6:14<\/td>\ndziecko podskoczy\u0142o w \u0142onie El\u017cbiety na g\u0142os Maryi, \u0141k 1:44 (BG, ks. Wu.)<\/td>\n<\/tr>\n
zawiera w sobie Tablice Prawa, mann\u0119 i lask\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 Aarona, Hbr 9:4<\/td>\nnosi w sobie Dawc\u0119 Prawa, Chleb \u017bycia i Arcykap\u0142ana, Ga 6:2, J 6:35, Hbr 3:1<\/td>\n<\/tr>\n
nad Ni\u0105 spocz\u0119\u0142a Chwa\u0142a Pana i ob\u0142ok, Wj 40:35<\/td>\nzst\u0105pi\u0142 na Ni\u0105 Duch \u015awi\u0119ty i os\u0142ania J\u0105 Moc Najwy\u017cszego, \u0141k 1:35<\/td>\n<\/tr>\n
znak obecno\u015bci Boga w\u015br\u00f3d Izraela, Ps 132:8<\/td>\nznak obecno\u015bci Boga w\u015br\u00f3d ludu, \u0141k 1:43<\/td>\n<\/tr>\n
nagle ST przestaje m\u00f3wi\u0107 o Arce, 2Krn 35:3; por. Jr 3:16<\/td>\nnagle NT przestaje m\u00f3wi\u0107 o Maryi, Dz 1:14; por. Ga 4:4<\/td>\n<\/tr>\n
Arka zostaje ukryta, 2Mch 2:4-7<\/td>\nMaryja zostaje \u2018ukryta\u2019, Ap 12:6 i 14<\/td>\n<\/tr>\n
miejscem jej jest \u015bwi\u0105tynia niebieska, Ap 11:19<\/td>\nzostaje Wniebowzi\u0119ta, Ap 12:1 i 4<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

W zwi\u0105zku z powy\u017cszym kult Maryi ma swe korzenie w zapocz\u0105tkowanym przez Izraelit\u00f3w kulcie Arki Przymierza<\/strong>, a nie w kulcie poga\u0144skich bogi\u0144,. W NT, gdzie opisywana jest Maryja, dzia\u0142a tam Jezus, Jego Ojciec oraz Duch \u015aw<\/strong>. Gdyby rozszerzy\u0107 powy\u017csze analogie dotycz\u0105ce Arki i Maryi, to tym, kt\u00f3rzy atakuj\u0105 Maryj\u0119, chcia\u0142bym przypomnie\u0107, \u017ce kto by\u0142 przeciwnikiem Arki, cho\u0107by j\u0105 posiada\u0142, gin\u0105\u0142 \u015bmierci\u0105 (1Sm 5:8-12).<\/strong> C\u00f3\u017c wi\u0119c b\u0119dzie z tymi, kt\u00f3rzy cho\u0107 pono\u0107 uznaj\u0105 Maryj\u0119, ale atakuj\u0105 J\u0105, Matk\u0119 Syna Bo\u017cego?
\n16)<\/strong> W Biblii do Maryi zastosowano te same s\u0142owa co do Chrystusa: \u201euni\u017cenie\u201d i \u201es\u0142u\u017cebnica\u201d<\/strong> (\u0141k 1:48); por. \u201euni\u017cy\u0142\u201d<\/strong> (Flp 2:8) i \u201es\u0142uga\u201d<\/strong> (Flp 2:7).
\nMATKA BO\u017bA<\/strong>
\nNiekt\u00f3rzy neguj\u0105 okre\u015blenie \u201eMatka Bo\u017ca\u201d, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie ma go w NT i ucz\u0105, \u017ce dopiero Sob\u00f3r Efeski w 431 r.<\/u> wprowadzi\u0142 ten tytu\u0142. Uwa\u017ca si\u0119 r\u00f3wni\u017c, \u017ce \u201ez czasem przypisano bosko\u015b\u0107<\/u> Marii\u201d, \u201eNawet Mari\u0119<\/u>, kt\u00f3ra narodzi\u0142a dzieci\u0105tko Jezus, ub\u00f3stwia si\u0119<\/u>.
\n1)<\/strong> Maryja b\u0119d\u0105c \u201eMatk\u0105 Jego\u201d<\/strong> (J 2:5) i \u201eMatk\u0105 Jezusa\u201d<\/strong> (J 2:1), kt\u00f3ry jest Bogiem<\/strong> (J 20:28), jest tym samym Matk\u0105 Bo\u017c\u0105.
\nAposto\u0142 Jan prawdopodobnie celowo ani razu nie u\u017cy\u0142 imienia Maryi<\/u> w swej Ewangelii (cho\u0107 inne kobiety, Marie, wymienia z imienia), a to dlatego, aby\u015bmy skupili si\u0119 na okre\u015bleniach \u201eMatka Jego\u201d i \u201eMatka Jezusa\u201d, kt\u00f3re w powi\u0105zaniu ze s\u0142owami \u201ePan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j\u201d (J 20:28), wskazuj\u0105 na Ni\u0105 jako \u201eMatk\u0119 Pana\u201d i \u201eMatk\u0119 Bo\u017c\u0105\u201d.
\n2)<\/strong> Mt 1:23 m\u00f3wi, \u017ce Syn Maryi, kt\u00f3rego porodzi\u0142a to \u201eEmmanuel, to znaczy \u2018B\u00f3g z nami\u2019\u201d. Maryja jest wi\u0119c Matk\u0105 \u201eBoga z nami<\/strong>\u201d, tzn. jest Matk\u0105 Bo\u017c\u0105.
\n3)<\/strong> El\u017cbieta nazywa Maryj\u0119 Matk\u0105 Pana<\/u> (\u0141k 1:43). Tytu\u0142 \u201ePan\u201d w zastosowaniu do Jezusa jest wymienny z okre\u015bleniem \u201eB\u00f3g\u201d.<\/strong> Na przyk\u0142ad Piotr na pocz\u0105tku swego listu nazywa Chrystusa \u201eBogiem i Zbawicielem<\/u>\u201d (2P 1:1; por. J 20:28), a na ko\u0144cu \u201ePanem i Zbawicielem<\/u>\u201d 2P 3:18. Maryja wi\u0119c, b\u0119d\u0105c Matk\u0105<\/u> Pana,<\/u> jest Matk\u0105<\/u> Bo\u017c\u0105<\/u>.<\/strong> Podobnie Ducha \u015aw. raz nazywa si\u0119 \u201eDuchem Bo\u017cym\u201d (Rz 8:14), a innym razem \u201eDuchem Pa\u0144skim\u201d Dz 8:39.
\n4)<\/strong> Anio\u0142 Gabriel powiedzia\u0142 do Maryi, \u017ce \u015awi\u0119te, kt\u00f3re z Niej si\u0119 narodzi, \u201eb\u0119dzie nazwane Synem Bo\u017cym\u201d (\u0141k 1:35). Okre\u015blenie \u201eJednorodzony Syn Bo\u017cy<\/u>\u201d (J 3:18) jest wymienne z tytu\u0142em \u201eJednorodzony B\u00f3g<\/u>\u201d<\/strong> (J 1:18); por. J 20:28, 31 (B\u00f3g i Syn Bo\u017cy). Maryja wi\u0119c, b\u0119d\u0105c Matk\u0105 Jednorodzonego Syna Bo\u017cego, jest Matk\u0105 Jednorodzonego Boga, tzn. jest Matk\u0105 Bo\u017c\u0105<\/strong> . T\u0119 nauk\u0119 potwierdza \u015bw. Ignacy (\u2020107), \u017cyj\u0105cy wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie ze \u015bw. Janem, kt\u00f3ry w li\u015bcie \u201eDo Ko\u015bcio\u0142a w Efezie\u201d pisa\u0142: \u201eB\u00f3g nasz bowiem Jezus Chrystus pocz\u0105\u0142 si\u0119 w \u0142onie Maryi\u201d (18:2), \u201eprzychodz\u0105cy w ciele B\u00f3g (…) zrodzony z Maryi i zrodzony z Boga\u201d 7:2.
\nNieprawd\u0105 jest to, \u017ce dopiero Sob\u00f3r Efeski w 431 r. uzna\u0142 Maryj\u0119 za Matk\u0119 Bo\u017c\u0105. Ona zawsze by\u0142a Matk\u0105 Jezusa, naszego Boga<\/strong> (J 20:28). Zachowa\u0142o si\u0119 do dzi\u015b wiele \u015bwiadectw, w kt\u00f3rych widnieje tytu\u0142 \u201eMatka Bo\u017ca\u201d.
\nSokrates (ur. 380) w \u201eHistorii Ko\u015bcio\u0142a\u201d (VII:32) pisa\u0142: \u201eUfaj\u0105c w to dawni pisarze<\/u> nie wahali si\u0119 nazywa\u0107 Maryi Bogarodzicielk\u0105\u201d.
\nHipolit Rzymski (ur. przed 170): \u201eJ\u00f3zef (…) zar\u0119czony z Maryj\u0105 sta\u0142 si\u0119 \u015bwiadkiem Matki Bo\u017cej<\/strong>\u201d (\u201eB\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo Jakuba\u201d).
\nOrygenes (ur. 185) kilkakrotnie u\u017cywa tego tytu\u0142u Maryi (In. Ep. ad Rom.<\/em>; patrz \u201eHistoria Ko\u015bcio\u0142a\u201d Sokratesa VII:32; \u201eHomilie o Ewangelii \u015bw. \u0141ukasza\u201d fragment 49).
\nAleksander z Aleskandrii (\u2020328): \u201eNasz Pan Jezus Chrystus nosi\u0142 prawdziwe a nie pozorne cia\u0142o wzi\u0119te z Bogarodzicy (Theotokos<\/em>) Maryi\u201d (Epist. ad Alexandrum Constantinopolitum<\/em> 12).
\nZ III w. pochodzi modlitwa \u201ePod Twoj\u0105 obron\u0119 uciekamy si\u0119 \u015awi\u0119ta Bo\u017ca Rodzicielko (Theotokos<\/em>)\u201d.
\nSynod w Antiochii (325): \u201eTen Syn, Logos-B\u00f3g, wcielony i zrodzony w ciele z Bogarodzicy Maryi, cierpia\u0142, poni\u00f3s\u0142 \u015bmier\u0107…\u201d (\u201eWyznanie wiary\u201d).
\nInni u\u017cywaj\u0105cy tytu\u0142u \u201eMatka Bo\u017ca\u201d przed 431 r. to: Euzebiusz (ur. 260), Atanazy (ur. 296), Tytus z Bostyry (ok. 350), Serapion (\u2020359), Bazyli (\u2020379), Didym \u015alepy (\u2020398), Cyryl Jerozolimski (\u2020396), Grzegorz z Nazjanzu (\u2020389), Grzegorz z Nyssy (\u2020394), Eustacjusz (\u2020377), Apolinary z Laodycei (\u2020390), Diodor z Tarsu (\u2020394), Seweryn z Gabala (\u2020408), Ambro\u017cy (\u2020397) i arianin Asteriusz Sofista (\u2020341) (patrz \u201eMatka Pana\u201d ks. R. Laurentin). Wszyscy oni zmarli, jak wida\u0107, przed 431 r.
\nCyryl Aleksandryjski (\u2020444) upominaj\u0105c oko\u0142o 428 r. Nestoriusza, kt\u00f3ry odrzuca\u0142 tytu\u0142 Bogarodzicy, powo\u0142a\u0142 si\u0119 na poprzednik\u00f3w w wierze: \u201eTe rzeczy potwierdza wsz\u0119dzie nauka prawdziwej wiary, przekonali\u015bmy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce tak samo my\u015bleli \u015bwi\u0119ci Ojcowie. Przeto nie wahali si\u0119 nazwa\u0107 \u015bwi\u0119tej Dziewicy Bogarodzic\u0105, nie dlatego, \u017ce natura S\u0142owa czy Jego Bosko\u015b\u0107 wzi\u0119\u0142y pocz\u0105tek istnienia ze \u015bwi\u0119tej Dziewicy, lecz poniewa\u017c z Niej zrodzi\u0142o si\u0119 \u015bwi\u0119te cia\u0142o o\u017cywione dusz\u0105 rozumn\u0105\u201d (\u201eDrugi list Cyryla do Nestoriusza\u201d 7).
\nNiekt\u00f3rzy sugeruj\u0105, \u017ce my Ko\u015bci\u00f3\u0142 Katolicki naucza, i\u017c Ona mia\u0142a \u201enatur\u0119 bosk\u0105\u201d, czy jest bogini\u0105. Tymczasem wed\u0142ug nauki Ko\u015bcio\u0142a Maryja jest \u201eMatk\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d, tzn. jest matk\u0105 Jezusa, kt\u00f3ry jest \u201eBogiem\u201d (J 20:28).<\/strong> Twierdzenie to \u00a0wynika, albo z braku ich wiedzy, albo z tego, \u017ce ch\u0119ci wprowadzenia w b\u0142\u0105d ludzi, co do nauczania Ko\u015bcio\u0142a. Teologia (mariologia) nie nazywa nigdy Maryi \u201eMatk\u0105 Bosk\u0105\u201d, cho\u0107 czasem w pie\u015bniach zdarza si\u0119 takie okre\u015blenie, ale nie ma ono nic wsp\u00f3lnego z nadaniem matce Jezusa \u201enatury boskiej\u201d czy tytu\u0142u bogini. Wskazuje ono tylko to, czyj\u0105 matk\u0105 Ona jest. Okre\u015blenie te pozosta\u0142o te\u017c do dzi\u015b w pie\u015bniach ze staropolskiego j\u0119zyka.
\nPO\u015aREDNICZKA<\/strong>
\nNiekt\u00f3rzy \u00a0neguj\u0105 okre\u015blenie \u201ePo\u015bredniczka\u201d i m\u00f3wi\u0105, \u017ce jedynym Po\u015brednikiem jest Jezus (1Tm 2:5). Zakazuj\u0105 zwraca\u0107 si\u0119 do Maryi w modlitwie, , sugeruje, \u017ce po\u015brednictwo Maryi wprowadzono w XIII w.
\nPo\u015brednictwo Maryi, \u015bwi\u0119tych i nasze wyp\u0142ywa z po\u015brednictwa Jezusa, kt\u00f3rego jeste\u015bmy \u201eCia\u0142em\u201d (1Kor 12:27)<\/strong>. Je\u015bli On jest Po\u015brednikiem, a my i Maryja stanowimy Jego \u201eCia\u0142o\u201d, to te\u017c mamy udzia\u0142 w Jego po\u015brednictwie, mog\u0105c si\u0119 za innych modli\u0107 wraz z Maryj\u0105.<\/strong> Realizuje si\u0119 ono, gdy prosimy inne osoby o modlitw\u0119 za nas (np. Kol 4:3) i staj\u0105 si\u0119 przez to one naszymi po\u015brednikami. Zwracamy si\u0119 wi\u0119c do Maryi, kt\u00f3ra jest dla nas egzystuj\u0105c\u0105 z Panem osob\u0105, zawsze przez Niego wys\u0142uchiwan\u0105 (J 2:3nn.; por. 1Krl 2:20<\/strong>). Prosimy J\u0105 o wstawiennictwo w s\u0142owach z \u201ePozdrowienia Anielskiego\u201d: \u2018\u015awi\u0119ta Maryjo, Matko Bo\u017ca m\u00f3dl<\/u> si\u0119<\/u> za<\/u> nami<\/u> grzesznymi<\/u>\u2019<\/strong>. Nie zwracamy si\u0119 do Niej jak do bogini, lecz prosimy J\u0105 S\u0142u\u017cebnic\u0119 Pa\u0144sk\u0105 (\u0141k 1:48) o modlitw\u0119<\/u>.<\/strong> Ef 1:21 m\u00f3wi, \u017ce imi\u0119 Jezusa jest \u201eponad wszelkim imieniem wzywanym<\/u> nie tylko w tym wieku, ale i w przysz\u0142ym\u201d. Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce NT nie wyklucza, a raczej potwierdza zasadno\u015b\u0107 wzywania<\/u> imienia Maryi, jedynie przypomina, \u017ce imi\u0119 Jezusa jest najwa\u017cniejszym wzywanym imieniem.<\/strong> Przyk\u0142adem biblijnym po\u015brednictwa Maryi jest Jej wstawiennictwo w Kanie Galilejskiej<\/strong>, gdzie przy\u015bpieszy\u0142a godzin\u0119 chwa\u0142y Syna (J 2:11). Ponadto zgodnie z \u0141k 1:48 (\u201eOto bowiem b\u0142ogos\u0142awi\u0107 mnie b\u0119d\u0105 odt\u0105d wszystkie pokolenia\u201d), wierz\u0105cy mog\u0105 b\u0142ogos\u0142awi\u0107 Matk\u0119 Pana, kt\u00f3ra modli si\u0119 z nami i za nami do Boga.<\/strong> Tych, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce w \u0141k 1:48 \u017ale przet\u0142umaczono tekst grecki (\u201eb\u0142ogos\u0142awi\u0107 mnie b\u0119d\u0105\u201d BT) i powinno by\u0107 \u201eb\u0142ogos\u0142awion\u0105 [szcz\u0119\u015bliw\u0105] zwa\u0107 mnie b\u0119d\u0105\u201d (NP) odsy\u0142am do \u201eWielkiego S\u0142ownika Grecko-Polskiego Nowego Testamentu\u201d (ks. R. Popowski s. 374), kt\u00f3ry poza takimi znaczeniami podaje: \u201eb\u0142ogos\u0142awi\u0107, wychwala\u0107 kogo\u015b\u201d<\/strong>; patrz te\u017c komentarz KUL do \u0141k s. 94. Pr\u00f3cz tego identyczne greckie s\u0142\u00f3wko pada w greckim tek\u015bcie ST w Ps 72:17 (Ps 71:17 w LXX) odniesionym do Mesjasza.<\/strong> Protestancka Biblia NP oddaje ten werset nast\u0119puj\u0105co: \u201eNiech s\u0142awi\u0105 go wszystkie narody!\u201d, a BG poprzez s\u0142owa: \u201ea b\u0142ogos\u0142awi\u0105c sobie w nim wszystkie narody wielbi\u0107 go b\u0119d\u0105\u201d (Biblia \u015aJ: \u201eNiechaj wszystkie narody zw\u0105 go szcz\u0119\u015bliwym\u201d).\u00a0 Tekst \u0141k 1:48 jako \u201eb\u0142ogos\u0142awi\u0107 mnie b\u0119d\u0105\u201d przekaza\u0142 nam nie tylko przek\u0142ad BT (wyd. I-V), ale i Biblia Lubelska (2005), komentarz KUL do \u0141k (1974) oraz Nowy Testament Przek\u0142ad na Wielki Jubileusz Roku 2000, ks. Remigiusz Popowski SDB (2000, 2002, 2008). Interesuj\u0105cy jest te\u017c fakt, \u017ce w oryginale greckim nie ma s\u0142owa \u201ezwa\u0107 [mnie b\u0119d\u0105]\u201d (\u0141k 1:48), kt\u00f3re dodaje wielu t\u0142umaczy.<\/strong> Maryi mo\u017cemy te\u017c osobi\u015bcie dzi\u0119kowa\u0107 tak, jak to czyni\u0142a El\u017cbieta:<\/strong> \u201eB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awion jest owoc Twojego \u0142ona\u201d \u0141k 1:42. Funkcja po\u015bredniczenia przys\u0142uguje Maryi z racji przynale\u017cno\u015bci Jej do kr\u00f3lewskiego rodu Dawida (Rz 1:3).<\/strong> Matka kr\u00f3la w tym rodzie mog\u0142a zwraca\u0107 si\u0119 do niego, wstawiaj\u0105c si\u0119 za innych, a kr\u00f3l j\u0105 wys\u0142uchiwa\u0142 (1Krl 2:20)<\/strong>. Ma\u0142o tego, kr\u00f3l sam zach\u0119ca\u0142, aby kr\u00f3lowa-matka (1Krl 15:13, 2Krl 10:13) zwraca\u0142a si\u0119 do niego z pro\u015bbami: \u201ePro\u015b, moja matko, bo tobie nie b\u0119d\u0119 odmawia\u0142\u201d 1Krl 2:20. W tym rodzie by\u0142o praktykowane te\u017c zwracanie si\u0119 z pro\u015bb\u0105 o wstawiennictwo do po\u015bredniczki (1Krl 2:16nn.) i wierzono, \u017ce kr\u00f3l jej nie odm\u00f3wi: \u201ePowiedz, prosz\u0119 ci\u0119, kr\u00f3lowi Salomonowi, bo on niczego tobie nie odm\u00f3wi\u201d (1Krl 2:17). Wszystko to staje si\u0119 jeszcze istotniejsze, gdy zdajemy sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce Jezus powiedzia\u0142 o sobie: \u201ea oto tu jest co\u015b wi\u0119cej ni\u017c Salomon\u201d (Mt 12:42), a o Maryi \u0141k 1:42 m\u00f3wi, \u017ce jest \u201eb\u0142ogos\u0142awiona mi\u0119dzy niewiastami\u201d.<\/strong> Po\u015brednictwo Maryi wynika te\u017c z macierzy\u0144stwa duchowego wobec nas
\nW Biblii nie ma zakazu dotycz\u0105cego zwracania si\u0119 do Maryi.<\/strong>. Ciekawe te\u017c, \u017ce przedstawiciele ro\u017cnych grup religijnych modl\u0105 si\u0119 do Ducha \u015aw., cho\u0107 sami twierdz\u0105, \u017ce Biblia nie zawiera takiego nakazu. Czemu im przeszkadza nasze zwracanie si\u0119 do Maryi? Nie mo\u017cna warunkowa\u0107 zwracania si\u0119 do Maryi widzeniem Jej (por. 2Kor 5:7), bo Boga Ojca nie widzimy, a nikt nie neguje z tego powodu zasadno\u015bci zwracania si\u0119 do Niego. Odrzucaj\u0105cy jako niebiblijny tekst odmawianego przez nas \u201ePozdrowienia Anielskiego\u201d (\u201eZdrowa\u015b Maryjo\u201d) powinni zauwa\u017cy\u0107, \u017ce pierwsza jego cz\u0119\u015b\u0107 to s\u0142owa z \u0141k 1:28 i 42, kt\u00f3rymi my te\u017c zwracamy si\u0119 do Maryi, a druga cz\u0119\u015b\u0107 to nasza pro\u015bba kierowana do Niej o modlitw\u0119 za nas. Niekt\u00f3rzy krytykuj\u0105 te\u017c powtarzanie w modlitwach tych samych s\u0142\u00f3w, gdy zwracamy si\u0119 do Maryi (np. \u201em\u00f3dl si\u0119 za nami\u201d z Litanii Loreta\u0144skiej). Powo\u0142uj\u0105 si\u0119 na s\u0142owa: \u201eNa modlitwie nie b\u0105d\u017acie gadatliwi jak poganie. Oni my\u015bl\u0105, \u017ce przez wzgl\u0105d na swe wielom\u00f3wstwo b\u0119d\u0105 wys\u0142uchani\u201d Mt 6:7. Tymczasem w Biblii cz\u0119sto w modlitwach powtarzane s\u0105 te same s\u0142owa. Na przyk\u0142ad w Ps 136 na 26 werset\u00f3w a\u017c 26 razy powtarzaj\u0105 si\u0119 s\u0142owa: \u201ebo Jego \u0142aska na wieki\u201d.<\/strong> Jezus wed\u0142ug Mt 26:44 powtarza\u0142 te same s\u0142owa, gdy zwraca\u0142 si\u0119 do Ojca, a \u0141k 6:12 podaje, \u017ce sp\u0119dza\u0142 On ca\u0142\u0105 noc na modlitwie.<\/strong> Czy Jezusowi\u00a0 te\u017c zarzuc\u0105 brak wiary, \u017ce musia\u0142 trzykro\u0107 do Ojca powtarza\u0107 te same s\u0142owa, lub gdy modli\u0142 si\u0119 ca\u0142\u0105 noc, pewnie te\u017c powtarzaj\u0105c kilkakro\u0107 te same s\u0142owa? Por. Rz 12:12, Kol 4:2.
\nNieprawd\u0105 jest, \u017ce po\u015brednictwo Maryi wprowadzono w XIII w. To, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 pierwszych wiek\u00f3w wierzy\u0142 w to, \u017ce Maryja jest po\u015bredniczk\u0105 potwierdza modlitwa kierowana do Niej pochodz\u0105ca z III w.: \u201ePod Twoj\u0105 obron\u0119 uciekamy si\u0119 \u015awi\u0119ta Bo\u017ca Rodzicielko, naszymi pro\u015bbami racz nie gardzi\u0107 w potrzebach naszych…\u201d..
\nSwoj\u0105 osobist\u0105 modlitw\u0119 do Matki Bo\u017cej pozostawi\u0142 nam \u015bw. Efrem (\u2020373), kt\u00f3ry zwraca\u0142 si\u0119 do Niej mi\u0119dzy innymi tak:
\n\u201ePozw\u00f3l mi, pokornemu s\u0142udze Twemu, chwali\u0107 Ci\u0119, Panno \u015bwi\u0119ta, i m\u00f3wi\u0107 s\u0142odko: \u00bbWitaj przes\u0142awne i wybrane naczynie Bo\u017ce! Witaj, Pani Maryjo, \u0142aski pe\u0142na! Witaj, mi\u0119dzy niewiastami Dziewico b\u0142ogos\u0142awiona! Witaj, gwiazdo najja\u015bniejsza, z kt\u00f3rej przyszed\u0142 Chrystus! Witaj, \u015bwiat\u0142o najja\u015bniejsze, Matko i Dziewico! Witaj, Ty w przedziwny spos\u00f3b zrodzi\u0142a\u015b Kr\u00f3la wszystkiego! Witaj, przez Ciebie zaja\u015bnia\u0142o nam S\u0142o\u0144ce sprawiedliwo\u015bci! Witaj, Kr\u00f3lowo i Pani, wy\u017csza nad wszystko!…\u00ab.\u201d (Ku chwale Bo\u017cej Rodzicielki Dziewicy Maryi<\/em> 4; tekst wg Teksty o Matce Bo\u017cej 1.<\/em> Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a greccy i syryjscy<\/em> Przek\u0142ad Wojciech Kania<\/strong>, Niepokalan\u00f3w 1981).
\nO czci dla Maryi pisa\u0142 za\u015b na przyk\u0142ad \u015bw. Ambro\u017cy (\u2020397):
\n\u201eKt\u00f3\u017c nie b\u0119dzie czci\u0142 Matki tylu dziewic? Kt\u00f3\u017c nie uczci Przybytku czysto\u015bci\u201d (De lapsu virginis consecratae<\/em> \u2013 PL 16, 359, cytat wg Gratia Plena. Bogurodzica<\/em> praca zbiorowa pod redakcj\u0105 B. Przybylskiego OP, Pozna\u0144 \u2013 Warszawa \u2013 Lublin 1965, s. 439).
\nMaryja w Kanie Galilejskiej i dzi\u015b<\/u>:
\nzauwa\u017ca<\/strong> nasze braki (J 2:3);
\nwstawia<\/strong> si\u0119 za nami (J 2:3);
\nwskazuje<\/strong> nam Jezusa (J 2:5);
\nwstawiennictwo Jej staje si\u0119 skuteczne, cho\u0107 mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce jest zbyteczne (J 2:4, 7);
\n\u201epotrafi\u201d przyspieszy\u0107<\/strong> godzin\u0119 chwa\u0142y Syna (J 2:8, 11).
\nW zwi\u0105zku z tym, \u017ce Maryja pe\u0142ni\u0142a w Kanie Galilejskiej pewn\u0105 funkcj\u0119 po\u015bredniczki mi\u0119dzy lud\u017ami a Jezusem, wi\u0119c niekt\u00f3rzy zauwa\u017caj\u0105, i\u017c w Biblii jest napisane, \u017ce \u201ejeden jest Po\u015brednik\u201d (1Tm 2:5), a brak jest zaprzeczenia dotycz\u0105cego istnienia po\u015bredniczki. Zreszt\u0105 Maryja wyst\u0119puje jako Po\u015bredniczka mi\u0119dzy \u201elud\u017ami a Jezusem\u201d, a nie mi\u0119dzy \u201elud\u017ami a Bogiem Ojcem\u201d. Takim Po\u015brednikiem jest tylko Chrystus.<\/strong>
\nKR\u00d3LOWA<\/strong>
\nNiekt\u00f3rzy neguj\u0105 okre\u015blanie Maryi \u201eKr\u00f3low\u0105\u201d i przyr\u00f3wnuj\u0105 jej tytu\u0142 do okre\u015blania tak poga\u0144skiej \u201ekr\u00f3lowej niebios\u201d opisanej w Jr 7:18 i 44:15-30 oraz \u017ce tytu\u0142 kr\u00f3lowej dla Maryi wywodzi si\u0119 z kultu Izydy i Asztarte.
\n 
\n1)<\/strong> \u201eKr\u00f3lowanie\u201d Ko\u015bci\u00f3\u0142, id\u0105c za przyk\u0142adem Chrystusa, rozumie jako \u201es\u0142u\u017cb\u0119\u201d<\/strong> (Mk 10:45, J 1:49). NT nazywa Jezusa, syna Maryi, Kr\u00f3lem (J 1:49, Mt 27:11).<\/strong> Matka Kr\u00f3la mo\u017ce za\u015b by\u0107 Kr\u00f3low\u0105.<\/strong> Ko\u015bci\u00f3\u0142 jednak zwraca si\u0119 do Maryi tytu\u0142em \u201eKr\u00f3lowa\u201d g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce jest Ona \u201eS\u0142u\u017cebnic\u0105 Pa\u0144sk\u0105\u201d \u0141k 1:38 (tak jak Syn, Flp 2:7), S\u0142u\u017cebnic\u0105 Kr\u00f3la i Jego Matk\u0105.
\n2)<\/strong> Tytu\u0142 Kr\u00f3lewski nale\u017cy si\u0119 te\u017c Maryi z powodu przynale\u017cno\u015bci do kr\u00f3lewskiego rodu Dawida<\/strong> (Rz 1:3). Matka Kr\u00f3la w tym rodzie nazywana by\u0142a \u201eKr\u00f3low\u0105 \u2013 Matk\u0105\u201d<\/strong> (1Krl 15:13, 2Krl 10:13, 1Krl 2:19n.).
\n3)<\/strong> Kr\u00f3lewska godno\u015b\u0107 Maryi wyp\u0142ywa te\u017c ze s\u0142\u00f3w obietnicy \u201ewsp\u00f3\u0142kr\u00f3lowania\u201d z Jezusem (Rz 8:17, 1P 2:9, Ap 3:21).<\/strong> Je\u015bli wsp\u00f3\u0142kr\u00f3lowa\u0107 maj\u0105 z Chrystusem wszyscy prawdziwi chrze\u015bcijanie, to tym bardziej Maryja \u201epe\u0142na \u0142aski\u201d, \u201eb\u0142ogos\u0142awiona mi\u0119dzy niewiastami\u201d (\u0141k 1:28, 42).
\n4)<\/strong> Ap 12:1 m\u00f3wi o Niewie\u015bcie, \u017ce \u201ena jej g\u0142owie korona\u201d,<\/strong> a ta jest atrybutem kr\u00f3lowania. Maryja, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 identyfikuje z Niewiast\u0105 z Ap 12:1 (por. J 2:4, 19:26), jest wi\u0119c Kr\u00f3low\u0105.
\n5)<\/strong> Miejsce Maryi-Kr\u00f3lowej jest \u201epo prawicy\u201d Jezusa-Kr\u00f3la, to znaczy w niebie, jak zapowiada proroczo Ps 45:10. Cho\u0107 trzeba odnie\u015b\u0107 s\u0142owo \u201ekr\u00f3lowa\u201d z tego Psalmu do \u201ema\u0142\u017conki\u201d Kr\u00f3la, to znaczy do Ko\u015bcio\u0142a (por. Ef 5:25-27, 2Kor 11:2), ale jednak Maryja te\u017c stanowi Ko\u015bci\u00f3\u0142 i jest jego najlepszym owocem oraz jednostkowym idea\u0142em (\u0141k 1:28, 42).
\nW\u0142a\u015bnie z tego powodu, \u017ce Maryja jest Kr\u00f3low\u0105, koronuje si\u0119 Jej wizerunki na obrazach. Przez to katolicy ukazuj\u0105 zewn\u0119trznie swoj\u0105 wiar\u0119 w to, \u017ce Matka Syna Bo\u017cego i Kr\u00f3la jest Kr\u00f3low\u0105.
\n6)<\/strong> Tu\u017c po \u015bmierci Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a papie\u017c Klemens Rzymski (\u2020101) w roku 97 tak pisa\u0142 o chwale kr\u00f3lewskiej, kt\u00f3rej oni i inni dost\u0105pili:
\n\u201ePopatrzmy na \u015bwi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w: Piotra (…), a z\u0142o\u017cywszy w ten spos\u00f3b swoje \u015bwiadectwo odszed\u0142 do chwa\u0142y<\/u>, na kt\u00f3r\u0105 sobie dobrze zas\u0142u\u017cy\u0142\u201d (List do Ko\u015bcio\u0142a w Koryncie<\/em> 5:4);
\n\u201e(…) r\u00f3wnie\u017c Pawe\u0142 (…) z\u0142o\u017cywszy wobec przedstawicieli w\u0142adz swoje \u015bwiadectwo odszed\u0142 ze \u015bwiata i zosta\u0142 przyj\u0119ty w miejscu \u015bwi\u0119tym<\/u>, stanowi\u0105c najwspanialszy wz\u00f3r wytrwania\u201d (jw. 5:7);
\n\u201e(…) lecz ci, co dzi\u0119ki \u0142asce Bo\u017cej byli w mi\u0142o\u015bci doskonali mieszkaj\u0105 w siedzibie \u015bwi\u0119tych<\/u>, kt\u00f3rzy uka\u017c\u0105 si\u0119 w godzinie przyj\u015bcia Kr\u00f3lestwa Chrystusowego\u201d (jw. 50:3).
\nP\u00f3\u017aniej na przyk\u0142ad \u015bw. Efrem (\u2020373) tak pisa\u0142 wprost o Maryi jako Kr\u00f3lowej:
\n\u201ePozw\u00f3l mi, pokornemu s\u0142udze Twemu, chwali\u0107 Ci\u0119, Panno \u015bwi\u0119ta, i m\u00f3wi\u0107 s\u0142odko: \u00bbWitaj przes\u0142awne i wybrane naczynie Bo\u017ce! Witaj, Pani Maryjo, \u0142aski pe\u0142na! Witaj, mi\u0119dzy niewiastami Dziewico b\u0142ogos\u0142awiona! Witaj, gwiazdo najja\u015bniejsza, z kt\u00f3rej przyszed\u0142 Chrystus! Witaj, \u015bwiat\u0142o najja\u015bniejsze, Matko i Dziewico! Witaj, Ty w przedziwny spos\u00f3b zrodzi\u0142a\u015b Kr\u00f3la wszystkiego! Witaj, przez Ciebie zaja\u015bnia\u0142o nam S\u0142o\u0144ce sprawiedliwo\u015bci! Witaj, Kr\u00f3lowo i Pani<\/u>,<\/strong> wy\u017csza nad wszystko!…\u00ab.\u201d (Ku chwale Bo\u017cej Rodzicielki Dziewicy Maryi<\/em> 4; tekst wg Teksty o Matce Bo\u017cej 1.<\/em> Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a greccy i syryjscy<\/em> Przek\u0142ad Wojciech Kania<\/strong>, Niepokalan\u00f3w 1981, ca\u0142y tekst patrz s. 69-72).
\nWSP\u00d3\u0141ODKUPICIELKA<\/strong>
\nNiekt\u00f3rzy neguj\u0105 okre\u015blanie Maryi \u201eWsp\u00f3\u0142odkupicielk\u0105\u201d.
\nMaryja jest przez to, \u017ce odpowiedzia\u0142a Bogu: \u201eTak\u201d, tzn. \u201eniech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug Twego s\u0142owa\u201d \u0141k 1:38. Przez zwi\u0105zane z tym zrodzenie Jezusa i wcze\u015bniejsz\u0105 zapowied\u017a zrodzenia potomstwa, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy J\u0105 ze Zbawicielem (Rdz 3:15)<\/strong>. Przez ci\u0105g\u0142e towarzyszenie Synowi w naszym odkupieniu od momentu objawienia chwa\u0142y Syna (J 2:11), a\u017c po krzy\u017c (J 19:25; por. \u0141k 2:35) i zes\u0142anie Ducha \u015aw. (Dz 1:14). \u201eJest to tylko towarzyszenie, a nie udzia\u0142. Maryja nic nie dodaje do Odkupienia, z kt\u00f3rego sama pierwsza korzysta przez swe niepokalane pocz\u0119cie.<\/strong> Jezus sam nas odkupia i pojednuje…\u201d (\u201eMa\u0142y S\u0142ownik Maryjny\u201d s. 64-65). Przyk\u0142adowo Ga 4:4n. podaje, \u017ce \u201ezes\u0142a\u0142 B\u00f3g Syna swego, zrodzonego z niewiasty<\/u>, (…) aby\u015bmy mogli otrzyma\u0107 przybrane synostwo\u201d. Chocia\u017c synostwo Bo\u017ce osi\u0105ga si\u0119 przez to, \u017ce B\u00f3g pos\u0142a\u0142 Chrystusa, ale dokona\u0142o si\u0119 to dzi\u0119ki zrodzeniu Go przez Maryj\u0119.<\/strong>
\nTo, \u017ce wierzono w Maryj\u0119 jako Wsp\u00f3\u0142odkupicielk\u0119 ju\u017c w II i III wieku wskazuj\u0105 teksty Justyna M\u0119czennika, Ireneusza i Tertuliana, patrz ich s\u0142owa pkt 17.8.
\nPo nich, Maryj\u0119 jako Wsp\u00f3\u0142odkupicielk\u0119, ukaza\u0142 na przyk\u0142ad \u015bw. Efrem (306-373):
\n\u201eObydwie niewinne, obydwie proste, Maryja i Ewa, by\u0142y pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem podobne, ale potem jedna sta\u0142a si\u0119 przyczyn\u0105 \u015bmierci, a druga przyczyn\u0105 naszego \u017cycia\u201d (In Gen.<\/em> 3,6, cytat wg Gratia Plena. Bogurodzica<\/em> praca zbiorowa pod redakcj\u0105 B. Przybylskiego OP, Pozna\u0144 \u2013 Warszawa \u2013 Lublin 1965, s. 288).
\n\u201eSzcz\u0119\u015bliwa jeste\u015b, o b\u0142ogos\u0142awiona, poniewa\u017c przez ciebie rozwi\u0105zane jest i oddalone od niewiast przekle\u0144stwo Ewy i przez ciebie uiszczony jest wsp\u00f3lny d\u0142ug cyrografem w\u0119\u017ca narzucony wszystkim pokoleniom\u201d (Hymni et sermines<\/em>, cytat wg Gratia Plena. Bogurodzica<\/em> praca zbiorowa pod redakcj\u0105 B. Przybylskiego OP, Pozna\u0144 \u2013 Warszawa \u2013 Lublin 1965, s. 288).
\nBEZGRZESZNA<\/strong> OD MOMENTU POCZ\u0118CIA<\/strong>
\nNiekt\u00f3rzy Ucz\u0105, \u017ce Maryja by\u0142a grzeszn\u0105 osob\u0105. Nie uznaj\u0105 Jej Niepokalanego Pocz\u0119cia.
\nProsz\u0119 o wskazanie miejsc w NT, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0105 konkretnie o pope\u0142nianiu grzech\u00f3w przez Maryj\u0119. Matka Pana okre\u015blona jest w \u0141k 1:28 terminem \u201epe\u0142na \u0142aski<\/u>\u201d<\/strong>. \u015awiadczy to o tym, \u017ce tak jak jej Syn, kt\u00f3ry jest \u201epe\u0142en \u0142aski<\/u>\u201d (J 1:14),<\/strong> nie pope\u0142ni\u0142a \u017cadnego grzechu. Maryja jest w tym stanie i jest tak okre\u015blona przed<\/u> pocz\u0119ciem<\/u> i<\/u> urodzeniem<\/u> Chrystusa<\/u>, wi\u0119c nie jest to wynikiem powiedzenia Bogu \u201eniech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa Twego\u201d (\u0141k 1:38). \u0141ask\u0105 bezgrzeszno\u015bci, wi\u0119c i zwolnienia od grzechu pierworodnego, B\u00f3g obdarowa\u0142 J\u0105 ju\u017c w chwili, gdy by\u0142a Ona pocz\u0119ta, bo Pan swoich szczeg\u00f3lnych s\u0142ug powo\u0142uje \u201eju\u017c w \u0142onie matki<\/u>\u201d<\/strong> (\u0141k 1:15, Ga 1:15, Iz 49:1, Jr 1:5, Ps 22:10, 71:6, Syr 50:22). B\u00f3g wybra\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142, wi\u0119c i Maryj\u0119 szczeg\u00f3lnie, jeszcze \u201eprzed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata aby\u015bmy byli \u015bwi\u0119ci i nieskalani<\/u>\u201d Ef 1:4.<\/strong> Znaczy to, i\u017c Pan wybra\u0142 \u0142askawie Maryj\u0119 na matk\u0119 swego Syna, kt\u00f3rego przewidziana ofiara J\u0105 jako pierwsz\u0105 odkupi\u0142a i uodporni\u0142a przed pope\u0142nianiem grzech\u00f3w. Z tego te\u017c powodu, a nie innego, Maryja nazywa Boga swym Zbawc\u0105 (\u0141k 1:47). Je\u015bli B\u00f3g, jeszcze przed ofiar\u0105 Chrystusa, uzna\u0142 Abrahama za sprawiedliwego (Rz 4:22), to o ile\u017c bardziej uznaje za bezgrzeszn\u0105 Maryj\u0119, Matk\u0119 Syna Bo\u017cego.<\/strong> Mo\u017cna spotka\u0107 si\u0119 z zarzutem, \u017ce i Szczepan jest \u201epe\u0142nym \u0142aski\u201d (Dz 6:8), a Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie naucza o jego bezgrzeszno\u015bci [Niekt\u00f3re kodeksy greckie zawieraj\u0105 okre\u015blenie \u201epe\u0142en wiary\u201d (Novum Testamentum Graece<\/em>); por. BG, WN, SN, WP].<\/strong> Szczepan, tak jak inni, korzysta z dar\u00f3w Chrystusa otrzymuj\u0105c z Jego pe\u0142no\u015bci \u201e\u0142ask\u0119 po \u0142asce\u201d (J 1:16). Jemu Chrystus grzech\u00f3w nie policzy, a Maryj\u0119 od ich pope\u0142niania wybawi\u0142. Pan mo\u017ce choroby i grzechy leczy\u0107, ale mo\u017ce im te\u017c zapobiec. Maryja jest jedyn\u0105 osob\u0105 pe\u0142n\u0105 \u0142aski przed ofiar\u0105 Jezusa. Pismo \u015aw. m\u00f3wi, \u017ce ka\u017cdy dostaje od Boga inn\u0105 miar\u0119 \u0142aski: \u201eKa\u017cdemu za\u015b z nas zosta\u0142a dana \u0142aska wed\u0142ug miary daru Chrystusowego\u201d Ef 4:7. Maryja zapewne najwi\u0119ksz\u0105. Jeden z mariolog\u00f3w tak to biblijnie okre\u015bli\u0142: \u201ePrzez pe\u0142ni\u0119 \u0142aski \u00bbuczyni\u0142 jej wielkie rzeczy [Wszechmocny]\u00ab (\u0141k 1:49)\u201d<\/strong>. ST ukazuje co najmniej trzy zapowiedzi dotycz\u0105ce bezgrzeszno\u015bci Maryi i wybawienia Chrystusowego Ko\u015bcio\u0142a z grzech\u00f3w. Pierwsza, to tekst Pnp 4:7 (\u201eCa\u0142a pi\u0119kna jeste\u015b, przyjaci\u00f3\u0142ko moja, i nie ma w Tobie skazy\u201d);<\/strong> por. o Chrystusie \u201ebez skazy\u2019 (1P 1:19 ks. Rom.).<\/strong> Druga, to tekst Pnp 6:9 (\u201ejedyna moja go\u0142\u0105bka, moja nieskalana<\/u> <\/strong>(\u2026) zw\u0105 j\u0105 szcz\u0119\u015bliw\u0105, kr\u00f3lowe i na\u0142o\u017cnice j\u0105 wys\u0142awiaj\u0105\u201d). W trzeciej Jeremiasz przeciwstawia c\u00f3rce buntowniczej (grzesznej), tzn. Izraelowi, now\u0105, stworzon\u0105 przez Boga czyst\u0105 niewiast\u0119 troszcz\u0105c\u0105 si\u0119 o Jezusa: \u201eDok\u0105d\u017ce b\u0119dziesz chwiejna, c\u00f3rko buntownicza? Pan bowiem stworzy\u0142 now\u0105 rzecz na ziemi: niewiasta zatroszczy si\u0119 o m\u0119\u017ca\u201d Jr 31:22. Maryja jest taka, jaki ma by\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 (Ona jest jego wzorem), wi\u0119c jest \u201eczyst\u0105 dziewic\u0105\u201d (2Kor 11:2), chwalebn\u0105 nie maj\u0105c\u0105 skazy czy zmarszczki, \u015bwi\u0119t\u0105 i nieskalan\u0105 (Ef 5:27). NT ucz\u0105c o dziewiczo\u015bci cz\u0119sto \u0142\u0105czy j\u0105 z nie pope\u0142nianiem grzech\u00f3w (Ap 14:4, 2Kor 11:2).<\/strong> Tak\u0105 dziewic\u0105 jest Maryja. Np. \u015aJ i zwolennicy ich nauki, aby wskaza\u0107 na grzeszno\u015b\u0107 Maryi, cytuj\u0105 s\u0142owa \u201ewszyscy zgrzeszyli\u201d Rz 5:12; por. 3:10 (\u201eProwadzenie rozm\u00f3w…\u201d s. 169). Cho\u0107 uznaj\u0105 oni, \u017ce Chrystus nie podlega temu stwierdzeniu, to jednak odmawiaj\u0105 tego Maryi. Nie zauwa\u017caj\u0105 jednak, \u017ce Maryja jest wyj\u0105tkiem (\u0141k 1:28, 30n.),<\/strong> i \u017ce nie mo\u017cna od\u0142\u0105cza\u0107 Jej od Jezusa, bo tekst \u0141k 1:42 \u0142\u0105czy, a nie rozdziela, Chrystusa ze sw\u0105 matk\u0105: \u201eB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona\u201d. Je\u015bli b\u0142ogos\u0142awimy Jezusowi, b\u0142ogos\u0142awimy i Maryi.<\/strong> Je\u015bli uznajemy bezgrzeszno\u015b\u0107 Chrystusa, uznajemy bezgrzeszno\u015b\u0107 Jego Matki. Maryja w tym wersecie wymieniona jest przed Jezusem, co by\u0142oby dziwne, gdyby by\u0142a osob\u0105 grzesz\u0105c\u0105. S\u0142owo \u201ewszyscy\u201d w Biblii nie zawsze oznacza wszystkich ludzi. Przyk\u0142adowo wiemy, \u017ce nie wszyscy ludzie s\u0142uchali Salomona, cho\u0107 tak m\u00f3wi 1Krl 10:24 (por. podobnie Dz 8:10, Flp 2:21 i \u201eca\u0142a judzka kraina\u201d Mk 1:5).<\/strong> Chrystus uczy, \u017ce \u201emi\u0119dzy narodzonymi z niewiast nie powsta\u0142 wi\u0119kszy od Jana Chrzciciela\u201d (Mt 11:11). Poniewa\u017c sam bezgrzeszny Jezus by\u0142 \u201ezrodzony z niewiasty\u201d (Ga 4:4) i by\u0142 wi\u0119kszy od Jana, nie wlicza tym samym siebie, jak i Maryi \u201eb\u0142ogos\u0142awionej mi\u0119dzy niewiastami\u201d (\u0141k 1:42), do tego pouczenia, ukazuj\u0105c ich odr\u0119bno\u015b\u0107 od reszty ludzi. Wskazuje to te\u017c na bezgrzeszno\u015b\u0107 Jezusa i Maryi. Niekt\u00f3rzy zwolennicy nauk \u015aJ s\u0105dz\u0105, \u017ce s\u0142owo greckie kecharitomene<\/em> (\u201e\u0142aski pe\u0142na\u201d \u0141k 1:28) trzeba przet\u0142umaczy\u0107 na \u201e\u0142ask\u0105 obdarzona\u201d. Powo\u0142uj\u0105 si\u0119 oni na protestancki Nowy Przek\u0142ad (NP). Tak zwany Wsp\u00f3\u0142czesny Przek\u0142ad (WP), te\u017c protestancki, ma okre\u015blenie \u201epe\u0142na \u0142aski\u201d, a przek\u0142ad SN m\u00f3wi o \u201eszczeg\u00f3lnej \u0142asce\u201d. Por. \u201enape\u0142niona<\/u> \u0142ask\u0105\u201d (\u201eGrecko-Polski Nowy Testament\u201d ks. R. Popowski, M. Wojciechowski).<\/strong> Nasze t\u0142umaczenie wy\u017cej wymienionego tekstu greckiego ma poparcie we wczesnochrze\u015bcija\u0144skich przek\u0142adach, bo okre\u015blenie \u201e\u0142aski pe\u0142na\u201d (gratia plena<\/em>) zawieraj\u0105 przek\u0142ady \u0142aci\u0144skie si\u0119gaj\u0105ce II w., t\u0142umaczone z tekstu greckiego. Pe\u0142nia \u0142aski nie wynika tylko z danego s\u0142owa, lecz te\u017c z tego, \u017ce sam Syn Bo\u017cy m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 pocz\u0119ty w \u0142onie Maryi i w zwi\u0105zku z tym nawet okre\u015blenie \u201e\u0142ask\u0105 obdarzona\u201d nie wyklucza pe\u0142ni \u0142aski. Orygenes (ur. 185), komentuj\u0105c s\u0142owa \u201e\u0142aski pe\u0142na\u201d (\u0141k 1:28), stwierdzi\u0142, \u017ce dla Maryi \u201eta \u0142aska usuwa tamten b\u00f3l [rodzenia z Rdz 3:16]\u201d, kt\u00f3ry by\u0142 kar\u0105 za grzech Ewy (\u201eHomilie o Ewangelii \u015bw. \u0141ukasza\u201d fragment 12). Uzna\u0142 wi\u0119c na podstawie \u0141k 1:28 bezgrzeszno\u015b\u0107 Maryi.<\/strong>
\nPrzeciwnie uczyli wczesnochrze\u015bcija\u0144scy pisarze. Arystydes (ok. 140) nazywa Maryj\u0119 \u201e\u015awi\u0119t\u0105 Dziewic\u0105\u201d (\u201eApologia\u201d 2 lub 15.1 wg innego oznaczenia; por. te\u017c Hipolit [ur. przed 170] \u201eO Antychry\u015bcie\u201d 4:1, 8:1), a Klemens Aleksandryjski (ur. 150) nawet \u201eNaj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Dziewic\u0105\u201d (\u201eKobierce\u201d III:102,1).
\nJe\u015bli \u00a0Maryja z\u0142o\u017cy\u0142a ofiar\u0119 oczyszczenia (\u0141k 2:22nn.), to przyzna\u0142a si\u0119 do grzechu Adamowego i niedoskona\u0142o\u015bci?
\nMaryja wykonywa\u0142a wszystko, do czego zobowi\u0105zywa\u0142o j\u0105 Prawo Pa\u0144skie (\u0141k 2:39).<\/strong> Tak samo post\u0119powa\u0142 Jezus zrodzony pod Prawem (Ga 4:4). Chrystus nie potrzebowa\u0142 przyjmowa\u0107 chrztu Janowego, bo nie grzeszy\u0142, a jednak powiedzia\u0142: \u201ePozw\u00f3l teraz, bo tak godzi si\u0119 nam wype\u0142ni\u0107 wszystko, co sprawiedliwe\u201d Mt 3:15.<\/strong> Podobnie by\u0142o z podatkiem na \u015bwi\u0105tyni\u0119 (Mt 17:24; por. Wj 30:11-16, Ne 10:33n.), kt\u00f3rego Jezus, jako Syn Bo\u017cy i w\u0142a\u015bciciel \u015bwi\u0105tyni (Ml 3:1), nie musia\u0142 zap\u0142aci\u0107 (Mt 17:25n.), a jednak ui\u015bci\u0142 go, aby nie da\u0107 \u201epowodu do zgorszenia\u201d Mt 17:27. Maryja w swym uni\u017ceniu czyni\u0142a podobnie, a poniewa\u017c Jej bezgrzeszno\u015b\u0107 nie by\u0142a og\u00f3\u0142owi znana, nie gorszy\u0142a otoczenia wype\u0142niaj\u0105c w pe\u0142ni Prawo Bo\u017ce. Podobnie \u015bw. Pawe\u0142 nawet obrzeza\u0142 Tymoteusza (cho\u0107 nie musia\u0142) \u201eze wzgl\u0119du na \u017byd\u00f3w\u201d Dz 16:3. Wspomniana ofiara dotyczy \u201enieczysto\u015bci rytualnej\u201d (Kp\u0142 12:4), a nie jakiej\u015b specjalnej grzeszno\u015bci. Owszem, w Kp\u0142 12:6 i 8 pada w niekt\u00f3rych przek\u0142adach s\u0142owo \u201egrzech\u201d (nie dot. BT i BP), ale przecie\u017c zrodzenie Syna Bo\u017cego nie mog\u0142o by\u0107 poczytane Maryi jako grzech. Przek\u0142ad ks. Kow. w przypisie do \u0141k 2:22 podaje: \u201eMaryja Panna nie by\u0142a zobowi\u0105zana do z\u0142o\u017cenia ofiary oczyszczaj\u0105cej, bo przez narodzenie Pana Jezusa nie sta\u0142a si\u0119 nieczysta rytualnie<\/u>. Mimo to jednak chcia\u0142a, tak jak inne matki izraelskie, podda\u0107 si\u0119 w pokorze og\u00f3lnemu prawu\u201d. Gdyby Maryja nie z\u0142o\u017cy\u0142a wy\u017cej wymienionej ofiary, to \u015bw. Pawe\u0142 nie m\u00f3g\u0142by powiedzie\u0107, \u017ce \u201ezes\u0142a\u0142 B\u00f3g Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego<\/u> pod<\/u> Prawem<\/u>\u201d Ga 4:4<\/strong>. Zreszt\u0105 \u0141k 2:22 m\u00f3wi o \u201eich<\/u> oczyszczeniu\u201d (Jezusa i Maryi), a to sprawia, \u017ce \u201eofiara za grzechy\u201d, jako motyw wizyty w \u015bwi\u0105tyni, staje si\u0119 dyskusyjny. Pow\u00f3d z\u0142o\u017cenia ofiary podaje \u0141k 2:23n., nie m\u00f3wi\u0105c nic o grzechu Maryi. Warto zapyta\u0107J: co by\u0142o wed\u0142ug nich grzechem ze strony Maryi, \u017ce z\u0142o\u017cy\u0142a ofiar\u0119 po narodzeniu bezgrzesznego Jezusa? Czy jego zrodzenie? Je\u015bli uwa\u017caj\u0105, \u017ce s\u0142owa te oznaczaj\u0105 oczyszczenie Maryi z grzechu, to jak wyt\u0142umacz\u0105 to w stosunku do Jezusa, bo przecie\u017c \u0141k 2:22 m\u00f3wi o \u201eich oczyszczeniu\u201d. Ciekawe, \u017ce analogicznie jak Maryi, nie postawili zarzutu Jezusowi, \u017ce przyj\u0105\u0142 chrzest, kt\u00f3ry wed\u0142ug Mk 1:4 i Dz 2:38 jest \u201ena odpuszczenie grzech\u00f3w\u201d.<\/strong> Nie jest prawd\u0105 te\u017c to, \u017ce B\u00f3g nie m\u00f3g\u0142 stworzy\u0107 bezgrzesznej Maryi. Przecie\u017c Adam i Ewa zostali stworzeni jako bezgrzeszni. Tym bardziej wi\u0119c, Matk\u0119 Syna Bo\u017cego, B\u00f3g obdarzy\u0142 pe\u0142ni\u0105 \u0142aski (\u0141k 1:28) stwarzaj\u0105c J\u0105. Czy Maryja, Matka Syna Bo\u017cego, nie zosta\u0142a przez Boga bardziej ubogacona bezgrzeszno\u015bci\u0105 ponad Ew\u0119, matk\u0119 grzesznego Kaina?
\nO czysto\u015bci Maryi pisa\u0142 Ireneusz (ur. 130-140): \u201eSyn Bo\u017cy mia\u0142 si\u0119 sta\u0107 Synem Cz\u0142owieczym, on jako Czysty, mia\u0142 na czystej drodze otworzy\u0107 czyste \u0142ono matki<\/strong> (Wj 13:2), to \u0142ono, kt\u00f3re ludzi odrodzi\u0142o ku Bogu i kt\u00f3re on sam czystym uczyni\u0142\u201d<\/strong> (\u201ePrzeciw herezjom\u201d 4:33,11).
\nCzy <\/strong>nauka o niepokalanym pocz\u0119ciu i bezgrzeszno\u015bci Maryi pojawi\u0142a si\u0119 w VIII<\/u> lub IX?<\/u>
\nNajstarsi pisarze chrze\u015bcija\u0144scy, tak jak Aposto\u0142owie, nic nie pisali na temat grzech\u00f3w Maryi. Dotyczy to Klemensa Rzymskiego (\u2020101), pisma \u201eDidache\u201d (ok. 90), Listu Barnaby (ok. 130), Hermasa (ok. 140) i Polikarpa (\u2020155). \u015aw. Ignacy (\u2020107) pisz\u0105c \u201eB\u00f3g nasz bowiem Jezus Chrystus pocz\u0105\u0142 si\u0119 w \u0142onie Maryi i zgodnie z planem Bo\u017cym…\u201d (\u201eDo Ko\u015bcio\u0142a w Efezie\u201d 18:2), nie wyobra\u017ca\u0142 chyba sobie \u017ceby B\u00f3g-Jezus m\u00f3g\u0142 narodzi\u0107 si\u0119 z grzesznej niewiasty. Wr\u0119cz przeciwnie, pisa\u0142 on o Jezusie: \u201eZrodzony z Maryi i zrodzony z Boga…\u201d (\u201eDo Ko\u015bcio\u0142a w Efezie\u201d 7:2). Zestawienie Matki Jezusa z Bogiem bez s\u0142owa o tym, \u017ce by\u0142a grzeszn\u0105 ma sw\u0105 wymow\u0119. Meliton z Sardes (ok. 160) w \u201eHomilii Paschalnej\u201d (70-71) uczyni\u0142 aluzj\u0119 do czysto\u015bci Maryi \u201eOn to z Dziewicy wzi\u0105\u0142 cia\u0142o (…) On to narodzi\u0142 si\u0119 z Maryi, pi\u0119knej owieczki\u201d.<\/strong> Oto inni, kt\u00f3rzy wskazywali na bezgrzeszno\u015b\u0107 Maryi. Przeciwstawiaj\u0105 oni grzesznej Ewie, kt\u00f3ra by\u0142a stworzona jako niepokalana, Maryj\u0119, kt\u00f3ra nie uleg\u0142a pokusom i te\u017c by\u0142a niepokalana.
\nJustyn M\u0119czennik (ur. 100) \u201eDialog z \u017bydem Tryfonem\u201d (100:4-5): \u201eZrozumieli\u015bmy, \u017ce (Chrystus) sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem przez Dziewic\u0119, by owo niepos\u0142usze\u0144stwo w\u0119\u017cowe t\u0105 sam\u0105 drog\u0105, jak\u0105 si\u0119 rozpocz\u0119\u0142o, r\u00f3wnie\u017c do ko\u0144ca dobieg\u0142o. Ewa bowiem, jako dziewica nienaruszona, pocz\u0119\u0142a s\u0142owo w\u0119\u017cowe i zrodzi\u0142a niepos\u0142usze\u0144stwo i \u015bmier\u0107. Wiar\u0119 za\u015b i rado\u015b\u0107 pocz\u0119\u0142a Dziewica Maryja…\u201d.
\n\u015aw. Ireneusz (ur. 130-140) \u201eWyk\u0142ad Nauki Apostolskiej\u201d (33): \u201ePrzez niepos\u0142uszn\u0105 dziewic\u0119 cz\u0142owiek zosta\u0142 uderzony, upad\u0142 i umar\u0142. R\u00f3wnie\u017c przez Dziewic\u0119 pos\u0142uszn\u0105 S\u0142owu Bo\u017cemu cz\u0142owiek (…) na nowo odzyska\u0142 \u017cycie. (…) S\u0142uszn\u0105 i konieczn\u0105 rzecz\u0105 by\u0142o, aby Adam zosta\u0142 odnowiony w Chrystusie (…) i aby Ewa zosta\u0142a odnowiona w Maryi. Aby Dziewica, zostawszy obro\u0144czyni\u0105 dziewicy, zmaza\u0142a i obali\u0142a niepos\u0142usze\u0144stwo dziewicy przez swe pos\u0142usze\u0144stwo Dziewicy\u201d.
\nTertulian (ur. 155) \u201eO ciele Chrystusa\u201d (17:2): \u201eTak jak Ewa uwierzy\u0142a w\u0119\u017cowi, tak Maryja uwierzy\u0142a anio\u0142owi. Przest\u0119pstwo, kt\u00f3re pope\u0142ni\u0142a ta pierwsza, druga poprzez swoj\u0105 wiar\u0119 zmaza\u0142a\u201d.
\nHipolit (ur. przed 170) \u201eO Antychry\u015bcie\u201d (4): \u201eS\u0142owo Bo\u017ce b\u0119d\u0105c bez cia\u0142a, przyodzia\u0142o si\u0119 w \u015bwi\u0119te cia\u0142o wzi\u0119te ze \u015bwi\u0119tej Dziewicy\u201d; \u201eHomilia o Psalmach\u201d (70): \u201ePan jest bez grzechu, b\u0119d\u0105c z drzewa nie podlegaj\u0105cego zepsuciu wed\u0142ug cz\u0142owiecze\u0144stwa, mianowicie z Dziewicy i z Ducha \u015aw.\u201d.<\/strong>
\nIreneusz (ur. 130-140) w rozdz. 54 (jw.) pisa\u0142, na podstawie Iz 66:7, \u017ce Maryja by\u0142a wolna od b\u00f3l\u00f3w porodowych (b\u00f3le te s\u0105 kar\u0105 za grzech Ewy \u2013 Rdz 3:16), przez co ukaza\u0142 uchronienie Jej przez Boga od wszelkiego grzechu, wi\u0119c i pierworodnego.
\nPodobnie uczy\u0142 Klemens Aleksandryjski (ur. 150) \u201eKobierce\u201d VII:93,7-94,2. Por. Orygenes (ur. 185) pkt 17.6.
\nNawet jeden z wczesnych apokryf\u00f3w nazywa Maryj\u0119 \u201e\u015bwi\u0119t\u0105 Dziewic\u0105\u201d:
\n\u201eList Aposto\u0142\u00f3w\u201d (ok. 160-180): \u201eTo wiemy: nasz Pan i nasz Zbawiciel Jezus Chrystus [to] B\u00f3g, Syn Bo\u017cy (…) Pan B\u00f3g, Syn Bo\u017cy \u2013 wierzymy: [to jest] S\u0142owo, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em ze \u015bwi\u0119tej Dziewicy Maryi\u201d (3).
\nP\u00f3\u017aniej o bezgrzeszno\u015bci i Niepokalanym Pocz\u0119ciu Maryi pisali:
\n\u015bw. Efrem (\u2020373): \u201eW Tobie Panie nie ma skazy, nie ma te\u017c skazy w Twojej Matce\u201d (Carmina Nisebina<\/em>).
\nModlitwa \u201ePod Twoj\u0105 obron\u0119…\u201d z III w.: \u201ePod Twoj\u0105 obron\u0119 uciekamy si\u0119 \u015awi\u0119ta Bo\u017ca Rodzicielko, (…) jedynie czysta [obecnie: \u201ePanno chwalebna\u201d] i b\u0142ogos\u0142awiona\u201d.
\nAkta m\u0119cze\u0144skie \u015bw. Andrzeja (II-III w.): \u201eJak z niepokalanej ziemi zosta\u0142 stworzony Adam, tak by\u0142o konieczne by z Niepokalanej Dziewicy narodzi\u0142 si\u0119 Syn Bo\u017cy\u201d (V).
\n\u015aw. Grzegorz z Nazjanzu (zm. 389): \u201ekt\u00f3r\u0105 Duch oczy\u015bci\u0142 z g\u00f3ry w jej duszy i w jej ciele\u201d (Oratio<\/em> 38: In theophania<\/em>, 13 \u2013 PG 36, 325).
\n\u015bw. Amfiloch (\u2020396): \u201eTen, kt\u00f3ry uczyni\u0142 pierwsz\u0105 dziewic\u0119 Ew\u0119, bez zmazy uczyni\u0142, uczyni\u0142 r\u00f3wnie\u017c drug\u0105 (Maryj\u0119) bez plamy i winy\u201d.
\n\u015aw. Ambro\u017cy (zm. 397): \u201edziewica wolna dzi\u0119ki \u0142asce od wszelkiej zmazy grzechowej\u201d (Expos. In Lucam<\/em> \u2013 PL 15, 1599).
\n\u015aw. Epifaniusz (zm. 403): \u201ena wszelki spos\u00f3b nape\u0142niona \u0142ask\u0105\u201d (Adversus haereses<\/em> III:78,25).
\nSynod Latera\u0144ski (649 r.): \u201eJe\u015bli kto\u015b nie wierzy zgodnie z nauk\u0105 \u015bwi\u0119tych Ojc\u00f3w, \u017ce \u015bwi\u0119ta i niepokalana Dziewica Maryja…\u201d (Kanon 3).
\nTak\u017ce: Augustyn (\u2020430), Cyryl Aleksandryjski (\u2020444), Teofan (VI w.) i Sofroniusz (\u2020638). Ich teksty patrz \u201eRok Liturgiczny\u201d ks. W. Zalewski (s. 29); Gratia Plena. Bogurodzica<\/em> praca zbiorowa pod redakcj\u0105 B. Przybylskiego OP, Pozna\u0144 \u2013 Warszawa \u2013 Lublin 1965, s. 199-203.
\nWNIEBOWZI\u0118TA<\/strong>
\nNiekt\u00f3rzy neguj\u0105 wzi\u0119cie Maryi do nieba z dusz\u0105 i cia\u0142em
\nMaryja Wniebowzi\u0119ta posiada cia\u0142o chwalebne podobne do Syna (por. Flp 3:21). Matka Bo\u017ca zosta\u0142a wzi\u0119ta do nieba w ciele uwielbionym, nie podlegaj\u0105cym prawom natury (1Kor 15:53). Tak\u0105 J\u0105 ukazuje Ap 12:1. Nie nazywa Jej ten werset \u201edusz\u0105\u201d (jak np. Ap 6:9), lecz \u201eNiewiast\u0105\u201d, tak jak w Ap 12:4<\/strong>. Czyli tym samym s\u0142owem \u201eNiewiasta\u201d nazwana jest rodz\u0105ca na ziemi Jezusa (Ap 12:4) i \u201ena niebie (…) obleczona w s\u0142o\u0144ce\u201d Ap 12:1.
\nNie wiadomo czemu przedstawiciele innych ruch\u00f3w religijnych, kt\u00f3rzy cho\u0107 uznaj\u0105 egzystencj\u0119 duszy Maryi (bez cia\u0142a), atakuj\u0105 bycie Jej w niebie. Osoby te nie zastanowi\u0142y si\u0119 nad tym, gdzie przebywaj\u0105 dusze sprawiedliwych (Ap 6:9, 14:3, J 14:2). Zapytajmy te\u017c tych, kt\u00f3rzy na ka\u017cdy fakt chc\u0105 mie\u0107 werset biblijny, gdzie w NT mowa jest o tym, \u017ce konkretnie Maryja nie zosta\u0142a wzi\u0119ta do nieba. NT nie opisuje wielu fakt\u00f3w, przyk\u0142adowo \u015bmierci Paw\u0142a czy Jana, a nikt z tego powodu, tego nie neguje. Po co wi\u0119c negowa\u0107 wzi\u0119cie do nieba pe\u0142nej \u0142aski Maryi? Co jeszcze (pr\u00f3cz Ap 12:1) wskazuje na to, \u017ce Maryja z dusz\u0105 i cia\u0142em zosta\u0142a wzi\u0119ta do nieba? To, \u017ce Ona b\u0119d\u0105c, jak Syn, \u201epe\u0142na \u0142aski\u201d (\u0141k 1:28, J 1:14), musia\u0142a p\u00f3j\u015b\u0107 Jego drog\u0105 do nieba. Poniewa\u017c by\u0142a bezgrzeszna, a wi\u0119c szczeg\u00f3lnie \u015bwi\u0119ta<\/strong> , to w zwi\u0105zku z tym r\u00f3wnie\u017c do Niej, jak do Syna, odnosz\u0105 si\u0119 s\u0142owa: \u201ebo nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu i nie dozwolisz, by wierny Tobie zazna\u0142 grobu\u201d Ps 16:10.<\/strong> Maryja jako jedyna u\u017cyczy\u0142a swe cia\u0142o, z kt\u00f3rego \u201eS\u0142owo sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em\u201d (J 1:14; por. Ga 4:4). B\u00f3g nie pozwoli\u0142by aby cia\u0142o, z kt\u00f3rego wzi\u0105\u0142 sw\u00f3j ludzki pocz\u0105tek Jezus i w kt\u00f3rym przebywa\u0142 \u201eDawca \u017cycia\u201d (Dz 3:15) i Syn Bo\u017cy, uleg\u0142o rozk\u0142adowi w grobie.<\/strong> To, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 pierwszych wiek\u00f3w wierzy\u0142 w to, \u017ce Maryja zosta\u0142a wzi\u0119ta do nieba, potwierdza modlitwa kierowana do Niej pochodz\u0105ca z III w.: \u201ePod Twoj\u0105 obron\u0119 uciekamy si\u0119 \u015awi\u0119ta Bo\u017ca Rodzicielko…\u201d. Nawet \u015brodowiska chrze\u015bcija\u0144skie, nie w pe\u0142ni ortodoksyjne wobec nauki Ko\u015bcio\u0142a, umiejscawia\u0142y Maryj\u0119 w niebie (patrz \u201eApokalipsa Paw\u0142a\u201d 46:1-2, z ok. 150-250 r.). Je\u015bli nawet apokryfy uczy\u0142y o wzi\u0119ciu do nieba Maryi, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 by si\u0119 z tym nie zgadza\u0142, to nie zapomnia\u0142by zaprzeczy\u0107 tej nauce.<\/strong> Pr\u00f3cz tego nie s\u0105 nam znane \u017cadne teksty wczesnochrze\u015bcija\u0144skie, kt\u00f3re by zaprzecza\u0142y, tak jak obecni przeciwnicy Maryi wniebowzi\u0119tej, \u017ce Ona zosta\u0142a zabrana do nieba. Nie jest wi\u0119c prawd\u0105, \u017ce dopiero z apokryf\u00f3w z IV w. przej\u0119to t\u0119 wiar\u0119. Ciekawe, \u017ce nie przytaczaj\u0105 \u017cadnego tekstu starochrze\u015bcija\u0144skiego o wniebowzi\u0119ciu Maryi tylko apokryf, a przecie\u017c wsp\u00f3\u0142czesny mu tekst Tymoteusza z Jerozolimy (IV w.) podaje: \u201eDziewica pozostaje nie\u015bmiertelna, a to, co by\u0142o w Niej podczas pobytu ziemskiego, zosta\u0142o przeniesione w miejsce Jej wniebowzi\u0119cia\u201d (patrz \u201eMatka Pana\u201d s. 274, R. Laurentin). Czy\u017cby wiara\u00a0 w to, \u017ce Maryja przebywa w niebie pochodzi z apokryfu z IV w.?
\nTrzeba doda\u0107, \u017ce apokryfy nie wprowadzaj\u0105 wierze\u0144 do Ko\u015bcio\u0142a, jedynie ich anonimowi autorzy pr\u00f3bowali ubarwi\u0107 fantastycznymi scenami i uzupe\u0142ni\u0107 r\u00f3\u017cnymi szczeg\u00f3\u0142ami istniej\u0105c\u0105 wcze\u015bniej nauk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a. S<\/strong>\u0105 wi\u0119c one \u015bwiadectwami potwierdzaj\u0105cymi istnienie w danym czasie kt\u00f3rego\u015b z wierze\u0144 Ko\u015bcio\u0142a. Natomiast ich niewiarygodnych \u201edodatk\u00f3w\u201d Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie naucza i ich nie popiera.
\n\u015aw. Efrem (\u2020373) wprawdzie nie pisze wprost o wniebowzi\u0119ciu Matki Pana, ale nazywaj\u0105c Maryj\u0119 Kr\u00f3low\u0105 i Pani\u0105 oraz zwracaj\u0105c si\u0119 bezpo\u015brednio do Niej w modlitwie wskazuje, gdzie jest Jej miejsce przebywania:
\n\u201ePozw\u00f3l mi, pokornemu s\u0142udze Twemu, chwali\u0107 Ci\u0119, Panno \u015bwi\u0119ta, i m\u00f3wi\u0107 s\u0142odko: \u00bbWitaj przes\u0142awne i wybrane naczynie Bo\u017ce! Witaj, Pani Maryjo, \u0142aski pe\u0142na! Witaj, mi\u0119dzy niewiastami Dziewico b\u0142ogos\u0142awiona! Witaj, gwiazdo najja\u015bniejsza, z kt\u00f3rej przyszed\u0142 Chrystus! Witaj, \u015bwiat\u0142o najja\u015bniejsze, Matko i Dziewico! Witaj, Ty w przedziwny spos\u00f3b zrodzi\u0142a\u015b Kr\u00f3la wszystkiego! Witaj, przez Ciebie zaja\u015bnia\u0142o nam S\u0142o\u0144ce sprawiedliwo\u015bci! Witaj, Kr\u00f3lowo i Pani<\/u>, wy\u017csza nad wszystko!…\u00ab.\u201d (Ku chwale Bo\u017cej Rodzicielki Dziewicy Maryi<\/em> 4; tekst wg Teksty o Matce Bo\u017cej 1.<\/em> Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a greccy i syryjscy<\/em> Przek\u0142ad Wojciech Kania<\/strong>, Niepokalan\u00f3w 1981, ca\u0142y tekst patrz s. 69-72).
\nInni, kt\u00f3rzy w IV w. sugerowali, gdzie Maryja przebywa:
\nEpifaniusz (315-403) \u2013 \u201eJe\u015bli kto\u015b s\u0105dzi, \u017ce b\u0142\u0105dzimy, niech idzie w \u015blad za Pismem \u015aw., w kt\u00f3rym nie znajdzie wzmianki o \u015bmierci Maryi. Nie ma tam \u017cadnej wiadomo\u015bci, ani czy umar\u0142a, ani czy nie umar\u0142a, ani czy zosta\u0142a w grobie z\u0142o\u017cona, ani czy nie. I gdy Jan wyruszy\u0142 do Azji, nigdzie nie zaznaczy\u0142, czy towarzyszk\u0105 jego podr\u00f3\u017cy by\u0142a Naj\u015bw. Panna. O tym ca\u0142kowicie Pismo \u015aw. milczy, a to ze wzgl\u0119du na wielko\u015b\u0107 cudu, aby nie wprawia\u0142 w os\u0142upienie umys\u0142\u00f3w ludzkich\u201d (Panarion<\/em> PG 42, 715, cytat wg Gratia Plena. Bogurodzica<\/em> praca zbiorowa pod redakcj\u0105 B. Przybylskiego OP, Pozna\u0144 \u2013 Warszawa \u2013 Lublin 1965, s. 360).
\n\u201eAlbo Naj\u015bw. Panna umar\u0142a i zosta\u0142a z\u0142o\u017cona w grobie: wtedy w chwale jest jej za\u015bni\u0119cie i w czysto\u015bci jej zej\u015bcie, i w panie\u0144stwie uwie\u0144czone, albo zosta\u0142a zabita wed\u0142ug tego co Pismo \u015bw. wspomina: \u00bbA dusz\u0119 jej przeniknie miecz\u00ab; wtedy po\u015br\u00f3d m\u0119czennik\u00f3w jest jej chwa\u0142a i w b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwach \u015bwi\u0119te cia\u0142o Tej, przez kt\u00f3r\u0105 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 \u015bwiata zab\u0142ys\u0142a. Albo wreszcie pozosta\u0142a przy \u017cyciu; B\u00f3g bowiem mo\u017ce sprawi\u0107, co zechce. Koniec jej \u017cycia jest nieznany\u201d (Haer.<\/em> 78, 23 \u2013 PG 42, 737, cytat wg Gratia Plena. Bogurodzica<\/em> praca zbiorowa pod redakcj\u0105 B. Przybylskiego OP, Pozna\u0144 \u2013 Warszawa \u2013 Lublin 1965, s. 360).
\nGrzegorz z Nyssy (335-394) \u2013 \u201eBy\u0142o rzecz\u0105 niemo\u017cliw\u0105, by \u015bmier\u0107 usta\u0142a po\u015br\u00f3d rodzaju ludzkiego, kt\u00f3ry wywodzi si\u0119 z ma\u0142\u017ce\u0144stwa. \u015amier\u0107 doskakuje niejako do ludzi ka\u017cdego wieku, nawet z tymi przybiega, kt\u00f3rzy dopiero w \u017cycie wkraczaj\u0105. Ale w dziewictwie (Maryi) znalaz\u0142a kres swojej dzia\u0142alno\u015bci; dalej ju\u017c trudno jest jej p\u00f3j\u015b\u0107. \u015amier\u0107 rozprzestrzeni\u0142a swoje panowanie od Adama a\u017c do czas\u00f3w Maryi, Matki Boga. Si\u0142a dziewictwa to sprawi\u0142a, \u017ce gdy \u015bmier\u0107 natar\u0142a na owoc panie\u0144stwa, rozbi\u0142a si\u0119 jakby o jaki\u015b kamie\u0144 i zosta\u0142a zniszczona\u201d (De virginitate<\/em>, c. 13, \u2013 PG 46, 377, cytat wg Gratia Plena. Bogurodzica<\/em> praca zbiorowa pod redakcj\u0105 B. Przybylskiego OP, Pozna\u0144 \u2013 Warszawa \u2013 Lublin 1965, s. 361).
\nNiekt\u00f3rz neguj\u0105 to, \u017ce tekst Ap 12:1 m\u00f3wi o Maryi. Twierdz\u0105, \u017ce w Ap 12:2 mowa jest o \u201eb\u00f3lach rodzenia\u201d, wi\u0119c nie powinni\u015bmy tego tekstu donosi\u0107 do Maryi i Jezusa, gdy\u017c Ona by\u0142a wed\u0142ug nas bezgrzeszna, a wi\u0119c nie powinna w ten spos\u00f3b cierpie\u0107.
\nNie \u0142\u0105czymy tekstu Ap 12:2 z rodzeniem Jezusa z Ap 12:5, gdy\u017c podano w Ap 12:3, \u017ce ten tekst, to ju\u017c \u201einny znak\u201d. B\u00f3le rodzenia z Ap 12:2 odnosimy do rodzenia \u201ereszty jej potomstwa\u201d z Ap 12:17. Te b\u00f3le rodzenia, przyznaj\u0105 s\u0105 symboliczne. Tekst Ga 4:19 m\u00f3wi o takich b\u00f3lach Aposto\u0142a Paw\u0142a: \u201eDzieci moje, oto ponownie w b\u00f3lach was rodz\u0119…\u201d. Ten por\u00f3d Maryi, to rodzenie duchowe kolejnych chrze\u015bcijan. Te rodzenie w b\u00f3lach rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 dla Maryi ju\u017c pod krzy\u017cem, gdy na Jej oczach umieraj\u0105cy Chrystus dawa\u0142 Jej pierwszego syna: \u201eNiewiasto, oto syn Tw\u00f3j\u201d (J 19:26). To by\u0142 pocz\u0105tek \u201ejej potomstwa\u201d (Ap 12:17).
\nCo do literalnego rodzenia Jezusa, to pisarze wczesnochrze\u015bcija\u0144scy odnosili do tej kwestii tekst Iz 66:7. Np. Ireneusz (ur. 130-140) pisa\u0142: \u201eW innym miejscu m\u00f3wi tak\u017ce o jego narodzeniu ten sam prorok: Zanim ta, kt\u00f3ra ma rodzi\u0107 urodzi i zanim nadejd\u0105 b\u00f3le, wyjdzie (na \u015bwiat) ch\u0142opiec<\/em> [Iz 66:7]. Oznaczy\u0142 przez to jego niezwyk\u0142e zrodzenie przez dziewic\u0119\u201d (\u201eWyk\u0142ad Nauki Apostolskiej\u201d 54).
\nDZIEWICA<\/strong>
\nNiekt\u00f3rzy neguj\u0105 nazywanie Maryi \u201ezawsze Dziewic\u0105, ucz\u0105: \u201eprzypisanie Marii \u2018nieustaj\u0105cego dziewictwa\u2019\u201d nast\u0105pi\u0142o w Ko\u015bciele w 553 r.<\/u> oraz, \u017ce Hieronim \u201ekieruj\u0105c si\u0119 tradycyjn\u0105<\/u> wiar\u0105<\/u> Ko\u015bcio\u0142a<\/u> w nieustaj\u0105ce dziewictwo Maryi\u201d napisa\u0142 w 383 r.<\/u> traktat na ten temat.
\nWypowied\u017a Maryi: \u201eJak\u017ce si\u0119 to stanie skoro nie znam<\/u> m\u0119\u017ca?\u201d (\u0141k 1:34) oznacza: \u201enie b\u0119d\u0119 zna\u0142a te\u017c w przysz\u0142o\u015bci\u201d (nie b\u0119d\u0119 wsp\u00f3\u0142\u017cy\u0142a).<\/strong> Podobne okre\u015blenie \u201enie pal\u0119\u201d czy \u201enie pij\u0119\u201d cz\u0119sto zak\u0142ada ca\u0142kowit\u0105 dozgonn\u0105 abstynencj\u0119. Maryja mog\u0142a mie\u0107 na my\u015bli przysz\u0142o\u015b\u0107, bo anio\u0142 m\u00f3wi\u0142 te\u017c o przysz\u0142o\u015bci stwierdzaj\u0105c: \u201eOto poczniesz…\u201d (\u0141k 1:31), nie zapowiadaj\u0105c kiedy. Patrz te\u017c \u0141k 1:35. Maryja wypowiadaj\u0105c s\u0142owa o pocz\u0119ciu (\u201eJak\u017ce si\u0119 to stanie, skoro nie znam m\u0119\u017ca?\u201d) musia\u0142a wcze\u015bniej przyj\u0105\u0107 postanowienie zachowania dziewictwa. Gdyby to nie by\u0142o faktem, to nie by\u0142oby dla Niej problemem pocz\u0105\u0107 w przysz\u0142o\u015bci, bo wed\u0142ug tekstu Mt 1:18 by\u0142a po\u015blubiona J\u00f3zefowi.<\/strong> Powy\u017csz\u0105 argumentacj\u0119 szerzej rozwija znany mariolog R. Laurentin (\u201eMatka Pana\u201d ks. R. Laurentin s. 281-282).
\nBiblia m\u00f3wi\u0105c o dziewictwie przedstawia jego warto\u015b\u0107, tak ST (Kp\u0142 21:13, Ez 44:22, Rdz 24:16, Wj 22:15) jak i NT (\u0141k 1:37, Mt 1:23, Dz 21:9, 1Kor 7:25-38, 2Kor 11:2, Ap 14:4). Dziwne by by\u0142o gdyby Ta, kt\u00f3ra jest \u201eB\u0142ogos\u0142awion\u0105 mi\u0119dzy niewiastami\u201d (\u0141k 1:28), nie dostrzeg\u0142a jego walor\u00f3w i nie zechcia\u0142a w nim wytrwa\u0107.
\nKlemens Aleksandryjski (ur. 150) pisa\u0142, \u017ce Maryja po urodzeniu Jezusa pozosta\u0142a nadal dziewic\u0105: \u201epo urodzeniu Dzieci\u0105tka, gdy by\u0142a dogl\u0105dana przez po\u0142o\u017cn\u0105, jak powiadaj\u0105 niekt\u00f3rzy, znaleziono j\u0105 dziewic\u0105. (…) \u2018Ona urodzi\u0142a i nie urodzi\u0142a zarazem\u2019 \u2013 m\u00f3wi Pismo \u2013 poniewa\u017c pocz\u0119\u0142a z samej siebie, nie z kontaktu z m\u0119\u017cczyzn\u0105\u201d (\u201eKobierce\u201d VII:93,7-94,1).
\nArystydes (140 r.) uczy\u0142 podobnie: \u201eZe \u015bwi\u0119tej Dziewicy urodzony bez nasienia i bez naruszenia [jej] przyj\u0105\u0142 cia\u0142o\u201d (\u201eApologia\u201d 2-tekst syryjski lub 15.1 wg innego oznaczenia \u2013 \u2018bez udzia\u0142u nasienia i nieska\u017cony\u2019).
\nIreneusz (ur. 130-140) za\u015b podawa\u0142: \u201eTego znaku cz\u0142owiek [kr\u00f3l Achaz] w og\u00f3le nie \u017c\u0105da\u0142 (por. Iz 7:12) i w og\u00f3le nie liczy\u0142, \u017ce dziewica pozostaj\u0105c dziewic\u0105 \u2018pocznie i porodzi syna\u2019, \u017ce ten syn b\u0119dzie \u2018Bogiem z nami\u2019.\u201d (\u201ePrzeciw herezjom\u201d 3:19,3).
\nOrygenes (ur. 185) o sta\u0142ym dziewictwie Maryi pisa\u0142: \u201eS\u0142uszn\u0105 rzecz\u0105 jest uzna\u0107 w Jezusie pierwociny dziewictwa dla m\u0119\u017cczyzn, a w Maryi dla kobiet\u201d (Comm. in Matth.<\/em> 10,17; por. \u201eHomilie o Ewangelii \u015bw. \u0141ukasza\u201d 7:4 i \u201eKomentarz do Ewangelii \u015bw. Jana\u201d fragment 31, cytowany w rozdz. Bracia i siostry Chrystusa<\/em> pkt 4.2.; patrz te\u017c pkt 17.11.).
\nKiedy pojawili si\u0119 w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan ludzie, kt\u00f3rzy zacz\u0119li kwestionowa\u0107 dziewictwo Maryi po urodzeniu Jezusa, pisarze chrze\u015bcija\u0144scy m\u00f3wili o cudzie narodzenia Chrystusa. Pytali te\u017c swych przeciwnik\u00f3w: \u201eczemu nie neguj\u0105 przej\u015bcia Jezusa przez \u015bcian\u0119\u201d, opisanego w J 20:26, kt\u00f3re te\u017c po ludzku wydaje si\u0119 niemo\u017cliwe i tylko poprzez cud daje si\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107.<\/strong>
\nPisarze wczesnochrze\u015bcija\u0144scy widzieli zapowied\u017a sta\u0142ego dziewictwa Maryi w s\u0142owach Ez 44:1-3. Jest tam mowa o bramie, kt\u00f3ra ma by\u0107 na sta\u0142e zamkni\u0119ta. \u201eJedynie w\u0142adca\u201d (Ez 44:3; por. Mt 2:6, \u0141k 2:29) i Jahwe przekroczyli t\u0119 bram\u0119, a \u017caden cz\u0142owiek nie mia\u0142 przez ni\u0105 przej\u015b\u0107.
\nKomentuj\u0105c za\u015b s\u0142owa \u201eOto Dziewica pocznie i porodzi Syna\u201d (Mt 1:23) pisali, \u017ce tak samo jak po fakcie pocz\u0119cia<\/u> Maryja pozosta\u0142a Dziewic\u0105, tak te\u017c po urodzeniu<\/u> Jezusa. Normalnie ju\u017c po pocz\u0119ciu przestaje si\u0119 by\u0107 dziewic\u0105, a tym bardziej po urodzeniu. Jednak po\u0142\u0105czenie obu tych akt\u00f3w w Mt 1:23 ze s\u0142owem \u201eDziewica\u201d wskazuje na to, \u017ce Maryja pozosta\u0142a Ni\u0105 nadal po cudownym urodzeniu Syna Bo\u017cego. Patrz te\u017c \u201eListy sz\u00f3ste\u201d J. Salij OP, rozdz. Maryja zawsze Dziewica<\/em>.
\nJeden ze starych kodeks\u00f3w biblijnych (\u201eD\u201d) ma w Dz 1:14 takie oto s\u0142owa: \u201etrwali (…) na modlitwie razem z niewiastami i<\/u> dzie\u0107mi<\/u>, Maryj\u0105, Matk\u0105 Jezusa, i bra\u0107mi Jego\u201d (Novum Testamentu Graece<\/em>). Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce odr\u00f3\u017cnia on niewiasty ze swymi dzie\u0107mi, od Maryi, kt\u00f3rej nie s\u0105 dzie\u0107mi ci \u201ebracia Jezusa\u201d.
\nPami\u0119tajmy te\u017c, \u017ce dziewic\u0105 nie przestaje si\u0119 by\u0107 poprzez utrat\u0119 zewn\u0119trznej jej oznaki (np. pod wp\u0142ywem jakiego\u015b zabiegu chirurgicznego), ale przede wszystkim przez rozpocz\u0119cie po\u017cycia. Maryja nawet gdyby utraci\u0142a t\u0119 zewn\u0119trzn\u0105 oznak\u0119 dziewictwa, poprzez narodzenie Jezusa, to nie przesta\u0142a by\u0107 dziewic\u0105, bo jak wspomnieli\u015bmy powy\u017cej, nie prowadzi\u0142a po\u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego.
\nR\u00f3wnie\u017c bardzo stare apokryfy, cho\u0107 nie we wszystkim zgodne z nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, nie kwestionowa\u0142y dziewictwa Maryi:
\n\u201eWniebowzi\u0119cie Izajasza\u201d (ok. 100-150): \u201eSta\u0142o si\u0119, gdy byli sami, \u017ce Maryja spojrza\u0142a swoimi oczami i zobaczy\u0142a dziecko, i przestraszy\u0142a si\u0119. Potem jak si\u0119 zmiesza\u0142a, jej \u0142ono sta\u0142o si\u0119, jak by\u0142o przedtem, zanim pocz\u0119\u0142a\u201d (11:8-9);
\n\u201eProtoewangelia Jakuba\u201d (ok. 150): \u201eI [po\u0142o\u017cna] rzek\u0142a do niej: Salome, Salome, mam ci do opowiedzenia cud niezwyk\u0142y: dziewica porodzi\u0142a, do czego z natury nie jest zdolna\u201d (19:3).
\nCzy Maryja mog\u0142a \u017cy\u0107 w dziewictwie, pomimo \u017ce mia\u0142a m\u0119\u017ca? Niemiecki historyk Michael Hesemann twierdzi, \u017ce tak:
\n\u201eW judaizmie podstawowym nakazem dla kobiety by\u0142o rodzenie dzieci. Wystarczy jednak zajrze\u0107 do \u017cydowskich \u017ar\u00f3de\u0142 historycznych z epoki, na przyk\u0142ad s\u0142ynnych r\u0119kopis\u00f3w z Qumran, aby przekona\u0107 si\u0119, \u017ce w czasach Jezusa by\u0142y \u017byd\u00f3wki, kt\u00f3re zdecydowa\u0142y si\u0119 \u017cy\u0107 w celibacie. Chodzi\u0142o o wyj\u0105tkowo pobo\u017cne jednostki. Nazywano to przysi\u0119g\u0105 nazare\u0144sk\u0105 i m\u0119\u017cowie cz\u0119sto godzili si\u0119, by ich \u017cony j\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142y\u201d (wywiad dla Uwa\u017cam Rze<\/em> 6-12.08 2012, s. 16).
\nZnany mariolog, na temat mo\u017cliwo\u015bci bycia dziewic\u0105 po urodzeniu, napisa\u0142 nast\u0119puj\u0105co: \u201eCzy w przypadku dziewictwa in partu<\/em> [w czasie rodzenia] potrzebny by\u0142 cud dla zachowania tego znaku? Nie jest to rzecz pewna. Pewni ginekolodzy twierdz\u0105, \u017ce w wyj\u0105tkowych przypadkach zdarza si\u0119 zachowanie tego znaku po porodzie\u201d (\u201eMatka Pana\u201d ks. R. Laurentin s. 270).
\nPisze te\u017c on o zachowywanym dziewictwie w I wieku: \u201eIstnia\u0142a jednak praktyka dziewictwa w\u015br\u00f3d esse\u0144czyk\u00f3w, by\u0142a ona r\u00f3wnie\u017c rozpowszechniona w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan pierwszej generacji. Zreszt\u0105 Maryja mia\u0142a wewn\u0119trzne podstawy, by by\u0107 pierwsz\u0105 w tej praktyce\u201d (jw. s. 282).
\nNASZA MATKA<\/strong>
\nWielu ucz\u0105, \u017ce nies\u0142usznie nazywamy Maryj\u0119 \u201enasz\u0105 Matk\u0105\u201d. M\u00f3wi\u0105, \u017ce ni\u0105 jest \u201eJeruzalem g\u00f3rne\u201d (Ga 4:26).
\nOkre\u015blenie tak Jerozolimy niebieskiej nie wyklucza nazwania Maryi<\/strong> \u201eMatk\u0105\u201d. S\u0142owo \u201ematka\u201d jest wieloznaczne. Ka\u017cdy z nas pr\u00f3cz Jeruzalem g\u00f3rnego ma sw\u0105 matk\u0119 i ojca. Maryja jest Matk\u0105 Jezusa, a my b\u0119d\u0105c Jego bra\u0107mi (Hbr 2:17, Mk 3:25) stajemy si\u0119 Jej duchowymi dzie\u0107mi, a Ona nasz\u0105 Matk\u0105. Czemu nie wolno nam nazywa\u0107 Maryi \u201eMatk\u0105\u201d, skoro wolno tak by\u0142o zwraca\u0107 si\u0119 do Niej Janowi (J 19:27),<\/strong> a jeste\u015bmy przecie\u017c r\u00f3wnie\u017c jego bra\u0107mi w wierze?
\nJe\u015bli Jezus zrodzony z Ojca i z Maryi pozwala nam nazywa\u0107 Boga \u201eOjcem\u201d (Ga 4:6), to nie m\u00f3g\u0142 nam zabroni\u0107 nazywa\u0107 Maryi \u201eMatk\u0105\u201d (J 19:27)<\/strong>. Ga 4:4n. podaj\u0105c, \u017ce \u201ezes\u0142a\u0142 B\u00f3g Syna swego, zrodzonego z niewiasty<\/u>, (…) aby\u015bmy mogli otrzyma\u0107 przybrane synostwo\u201d nie wyklucza, \u017ce nasze przybrane synostwo, tak jak w przypadku rzeczywistego synostwa Jezusa, dotyczy\u0142o Bo\u017cego i Maryjnego synostwa. Chocia\u017c synostwo Bo\u017ce osi\u0105ga si\u0119 przez to, \u017ce B\u00f3g pos\u0142a\u0142 Chrystusa, ale dokona\u0142o si\u0119 to dzi\u0119ki zrodzeniu Go przez Maryj\u0119. \u015aw. Jan spisa\u0142 s\u0142owa Jezusa (J 19:26n.) ponad 60 lat po wypowiedzeniu ich. Gdyby zdanie \u201eOto Matka twoja\u201d by\u0142o ma\u0142o istotne i nie dotyczy\u0142o nas, to Jan nie umieszcza\u0142by go w Ewangelii. Czy nas mia\u0142oby interesowa\u0107 to, \u017ce jeden z wielu uczni\u00f3w Pana mia\u0142 Maryj\u0119 traktowa\u0107 jako swoj\u0105 Matk\u0119? Czy mo\u017ce ka\u017cdy z na\u015bladowc\u00f3w Jezusa mia\u0142 Jej okazywa\u0107 szacunek i oddanie, jakie nale\u017cy si\u0119 Matce (we wieczerniku by\u0142a Ona ze wszystkimi \u2013 Dz 1:14)?<\/strong>
\nW NT cz\u0119sto s\u0142owa Jezusa skierowane do jednej osoby dotycz\u0105 nie tylko jej samej, ale i wszystkich (np. Mt 8:21n., 19:21). Tak te\u017c jest z wypowiedziami Chrystusa z J 19:26n. Maryja jest nasz\u0105 Matk\u0105 i my jeste\u015bmy Jej synami i c\u00f3rkami. Tak jak El\u017cbieta reprezentuje tych, kt\u00f3rzy przyjmuj\u0105 i b\u0142ogos\u0142awi\u0105 Maryj\u0119 (\u0141k 1:43, 48), tak samo Jan pod krzy\u017cem reprezentuje tych, kt\u00f3rzy uznaj\u0105 J\u0105 za sw\u0105 Matk\u0119 (inni Aposto\u0142owie nie byli ze strachu obecni przy krzy\u017cu). Chrystus podczas swego pielgrzymowania wypowiedzia\u0142 setki zda\u0144, z kt\u00f3rych wiele nie zosta\u0142o zanotowanych. Je\u015bli wi\u0119c s\u0142owa \u201eOto Matka twoja\u201d znalaz\u0142y si\u0119 w NT, tzn. \u017ce by\u0142y one skierowane te\u017c do nas. Jan nie zapisywa\u0142by swych prywatnych spraw tak dok\u0142adnie, bo napisa\u0142, \u017ce \u201eTe za\u015b zapisano, aby\u015bcie wierzyli, \u017ce Jezus jest Mesjaszem, Synem Bo\u017cym, i aby\u015bcie wierz\u0105c mieli \u017cycie w imi\u0119 Jego\u201d (J 20:31; por. 21:24n.).<\/strong> To, \u017ce Maryja mia\u0142a by\u0107 duchow\u0105 Matk\u0105 (nie przybran\u0105) Jana, a zarazem nasz\u0105, potwierdza to, \u017ce \u017cy\u0142a w tym czasie rzeczywista matka tego Aposto\u0142a (syn Zebedeusza \u2013 Mt 4:21) i sta\u0142a<\/u> ona<\/u> te\u017c<\/u> wtedy<\/u> pod<\/u> krzy\u017cem<\/u> (\u201ematka syn\u00f3w Zebedeusza\u201d Mt 27:56). I odwrotnie, Jan mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 synem Maryi (J 19:27), pomimo, \u017ce by\u0142 synem swej matki. Wida\u0107, \u017ce Maryja mia\u0142a znaczy\u0107 wi\u0119cej dla Jana ni\u017c ta, kt\u00f3ra go zrodzi\u0142a. Gdyby chodzi\u0142o Jezusowi wy\u0142\u0105cznie o losy Matki , to zwr\u00f3ci\u0142by si\u0119 On najpierw do ucznia, polecaj\u0105c J\u0105 opiece. Jednak Jezus nie powiedzia\u0142 jak s\u0105dz\u0105: \u201eZaopiekuj si\u0119 Ni\u0105\u201d, lecz najpierw dostojnym okre\u015bleniem \u201eNiewiasto\u201d zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Maryi, tak jakby Jan potrzebowa\u0142 opieki duchowej w chwilach zw\u0105tpienia. Zreszt\u0105 Jezus mu ten czas przepowiedzia\u0142: \u201eWszyscy zw\u0105tpicie we Mnie\u201d Mk 14:27; por. J 16:32. Ci sami, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce Jezusowi chodzi\u0142o tylko o opiek\u0119 Jana nad Maryj\u0105 ucz\u0105, \u017ce Jezus mia\u0142 braci i siostry. Po co wi\u0119c mia\u0142by on odbiera\u0107 dzieciom matk\u0119 i odwrotnie. Zrozumia\u0142e staje si\u0119 za\u015b to, gdy Jezus mia\u0142 na my\u015bli dwa znaczenia swych s\u0142\u00f3w, i opiek\u0119 i macierzy\u0144stwo duchowe.
\nW Biblii nie ma ani jednego przypadku, aby syn zwraca\u0142 si\u0119 do swej matki \u201eniewiasto\u201d, wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce Jezus przez to okre\u015blenie nawi\u0105zuje do Rdz 3:15 (por. Ap 12:1, 4-5)<\/strong> i czyni Maryj\u0119 \u201eMatk\u0105 wierz\u0105cych\u201d, jak Ewa by\u0142a \u201ematk\u0105 \u017cyj\u0105cych\u201d Rdz 3:20<\/strong>.
\nOrygenes (ur. 185)<\/strong> potwierdza nasze rozumienie J 19:26n. Pisa\u0142 on: \u201ePierwocinami wszystkich Pism s\u0105 Ewangelie, a pierwsz\u0105 z nich jest Ewangelia Jana. Nikt nie mo\u017ce zrozumie\u0107 jej znaczenia, je\u015bli nie spocz\u0105\u0142 na piersi Jezusa i nie otrzyma\u0142 od Niego Maryi za Matk\u0119. Ten zatem kto ma by\u0107 drugim Janem, powinien sta\u0107 si\u0119 takim aby Jezus m\u00f3g\u0142 go nazywa\u0107 jak Jana \u2018drugim Jezusem\u2019. Je\u015bli bowiem, zgodnie z opini\u0105 ludzi wypowiadaj\u0105cych s\u0142uszne pogl\u0105dy na osob\u0119 Maryi nie mia\u0142a ona \u017cadnego innego syna poza Jezusem, a Jezus m\u00f3wi do Matki: \u2018Oto Tw\u00f3j Syn\u2019 \u2013 nie za\u015b \u2018Oto i ten jest Twoim synem\u2019 \u2013 to tak jakby powiedzia\u0142: \u2018Ten oto jest Jezusem, kt\u00f3rego zrodzi\u0142a\u015b\u2019. Ka\u017cdy bowiem kto si\u0119 sta\u0142 doskona\u0142y, \u2018ju\u017c nie \u017cyje, lecz \u017cyje w nim Chrystus<\/strong>\u2019 (Ga 2:20); a skoro Chrystus w nim \u017cyje, to powiedziano o nim do Maryi: \u2018Oto Tw\u00f3j syn \u2013 Chrystus\u2019.\u201d (\u201eKomentarz do Ewangelii wg Jana\u201d I:4,23).
\nWcze\u015bniej Ireneusz<\/strong> (ur. 130-140), poprzez s\u0142owa o \u201eodrodzeniu\u201d ludzi przez Maryj\u0119, zasugerowa\u0142, \u017ce jest Ona nasz\u0105 duchow\u0105 Matk\u0105: \u201eSyn Bo\u017cy mia\u0142 si\u0119 sta\u0107 Synem Cz\u0142owieczym, on jako Czysty, mia\u0142 na czystej drodze otworzy\u0107 czyste \u0142ono matki<\/u> (Wj 13:2), to \u0142ono, kt\u00f3re ludzi odrodzi\u0142o ku Bogu<\/u> i kt\u00f3re on sam czystym uczyni\u0142\u201d (\u201ePrzeciw herezjom\u201d 4:33,11). Natomiast Klemens Aleksandryjski (ur. 150) nazwa\u0142 Ewangeli\u0119 Jana \u201eEwangeli\u0105 duchow\u0105\u201d (\u201eHistoria Ko\u015bcio\u0142a\u201d VI:14,7 Euzebiusza), co te\u017c daje wiele do my\u015blenia. Co jeszcze nadaje s\u0142owom J 19:26n. znaczenie macierzy\u0144skie wobec nas? Ot\u00f3\u017c, tak s\u0142owa do Ewy, jako \u201ematki \u017cyj\u0105cych\u201d (Rdz 3:20), kt\u00f3re wypowiada\u0142 Adam i to w ogrodzie<\/u> Eden, tak s\u0142owa Jezusa, drugiego Adama (1Kor 15:45), do Maryi, jako matki (J 19:27) wierz\u0105cych, tak\u017ce padaj\u0105 w ogrodzie<\/u> (J 19:41). Jak Ewa otrzyma\u0142a \u201eod Boga\u201d innego potomka za zabitego Abla (Rdz 4:25), tak Maryja otrzyma\u0142a od Syna Bo\u017cego inne potomstwo w osobie Jana, za zabitego Jezusa (J 19:26; por. Ap 12:17). Tak Ewa, jak i Maryja, zosta\u0142y nazwane \u201eniewiastami\u201d (Rdz 3:15, J 19:26). \u0141ukasz zanotowa\u0142 inne s\u0142owa Jezusa: \u201eMoj\u0105 matk\u0105 i moimi bra\u0107mi s\u0105 ci, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105 S\u0142owa Bo\u017cego i wype\u0142niaj\u0105 je\u201d (\u0141k 8:21); por. pkt 17.12. Tak samo dla nas, na\u015bladowc\u00f3w i zarazem braci Chrystusa (Hbr 2:17), bra\u0107mi s\u0105 Aposto\u0142owie, a Matk\u0105 Maryja. Ona b\u0119d\u0105c Jego Matk\u0105, jest tym samym duchow\u0105 Matk\u0105 Jego duchowych braci. Kto uzna, \u017ce w Ap 12:4n. Niewiast\u0105 jest Maryja, nie b\u0119dzie mia\u0142 problemu, aby w s\u0142owach \u201ereszta jej potomstwa\u201d (Ap 12:17) widzie\u0107 Jej duchowe macierzy\u0144stwo wobec chrze\u015bcijan. Zapowiedzi\u0105 ze ST macierzy\u0144stwa duchowego Maryi, \u201es\u0142u\u017cebnicy Pa\u0144skiej\u201d (\u0141k 1:38), wobec nas, mog\u0105 by\u0107 s\u0142owa, kt\u00f3re ka\u017cdy z nas mo\u017ce wypowiada\u0107: \u201eO Panie (…) jam Tw\u00f3j s\u0142uga, syn Twojej s\u0142u\u017cebnicy\u201d Ps 116:16. Je\u015bli chodzi o \u201eJeruzalem g\u00f3rne\u201d, tzn. niebieskie (Ga 4:26), to jest ono w przeno\u015bni nasz\u0105 \u201ematk\u0105\u201d. Zajmuje ono miejsce Jerozolimy doczesnej, kt\u00f3ra \u201erodzi\u0142a\u201d Izraelit\u00f3w i \u201eopiekowa\u0142a si\u0119\u201d nimi, pe\u0142ni\u0105c tym funkcje macierzy\u0144skie. Jeruzalem g\u00f3rne ju\u017c teraz w doczesno\u015bci \u201ejest nasz\u0105 matk\u0105\u201d i obecne jest w Ko\u015bciele nowym narodzie wybranym. S\u0142usznie wi\u0119c u\u017cywa si\u0119 w liturgii okre\u015blenia \u201e\u015awi\u0119ta Matka Ko\u015bci\u00f3\u0142\u201d. Zreszt\u0105 Maryja, nawet wed\u0142ug nauki \u015aJ, te\u017c z innymi chrze\u015bcijanami tworzy \u201eJeruzalem g\u00f3rne, [kt\u00f3re] jest nasz\u0105 matk\u0105\u201d (Stra\u017cnica Rok CVIII [1987] Nr 9 s. 27-28). O co wi\u0119c chodzi \u015aJ? O tym, \u017ce Maryja jest nasz\u0105 Matk\u0105 (\u201eDrug\u0105 Ew\u0105\u201d), jak Ewa by\u0142a \u201ematk\u0105 wszystkich \u017cyj\u0105cych\u201d (Rdz 3:20), uczyli te\u017c chrze\u015bcijanie pierwszych wiek\u00f3w: Justyn M\u0119czennik (ur. 100), Ireneusz (ur. 130-140), Tertulian (ur. 155); patrz pkt 17.8. Nawet Stra\u017cnica Rok CV [1984] Nr 15 s. 26 to po\u015brednio przyznaje: \u201eOd najdawniejszych czas\u00f3w teolodzy katoliccy nazywaj\u0105 Mari\u0119 \u2018drug\u0105 Ew\u0105\u2019. Cytuj\u0105c List 1 do Koryntian 15:22,45, zestawia si\u0119 nie tylko \u2018pierwszego Adama\u2019 z \u2018ostatnim Adamem \/Chrystusem\/\u2019, lecz tak\u017ce Ew\u0119 z Mari\u0105\u201d.
\nNIEWIASTA<\/strong> I MATKA JEZUSA<\/strong>
\nPrzeciwnicy Maryi cytuj\u0105 s\u0142owa Jezusa: \u201eKt\u00f3\u017c jest moj\u0105 matk\u0105 i kt\u00f3rzy s\u0105 moimi bra\u0107mi. I wyci\u0105gn\u0105wszy r\u0119k\u0119 ku swoim uczniom rzek\u0142: Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pe\u0142ni wol\u0119 Ojca mojego, kt\u00f3ry jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostr\u0105 i matk\u0105\u201d Mt 12:48nn.
\nMaryja pe\u0142ni wol\u0119 Boga Ojca (\u0141k 1:38, 45, 48, 2:39, 41).
\nJezus uwa\u017ca J\u0105 za sw\u0105 Matk\u0119, bo poleci\u0142 j\u0105 Janowi w s\u0142owach: \u201eOto Matka twoja\u201d (J 19:27).
\nChrystusowi chodzi w tej wypowiedzi (Mt 12:48nn.) o to, \u017ce nikt, nawet ze wzgl\u0119du na pokrewie\u0144stwo z Nim, je\u015bli nie b\u0119dzie pe\u0142ni\u0142 woli Bo\u017cej, nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 by\u0107 Jego uczniem. Wszyscy za\u015b s\u0142uchaj\u0105cy i wype\u0142niaj\u0105cy S\u0142owa Bo\u017ce s\u0105 Jego rodzin\u0105.
\nMaryja jest jedyn\u0105 osob\u0105 wymienion\u0105 z imienia, kt\u00f3ra wed\u0142ug tekstu \u0141k 8:15 \u201ewys\u0142uchawszy s\u0142owa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzyma\u0142a je i wyda\u0142a owoc przez sw\u0105 wytrwa\u0142o\u015b\u0107\u201d, tzn. Jezusa (\u0141k 1:29, 2:19, 51). Ona w NT, jako jedyna z podaniem imienia, nazwana jest \u201es\u0142u\u017cebnic\u0105 Pa\u0144sk\u0105\u201d (\u0141k 1:38, 48).
\nAposto\u0142 Jan kilka razy nazywa Maryj\u0119 \u201eMatk\u0105 Jego\u201d (J 2:5, 19:25), czy \u201eMatk\u0105 Jezusa\u201d (J 2:1), \u201eJezus ujrza\u0142 Matk\u0119\u201d (J 19:26). Biblia \u015awiadk\u00f3w Jehowy podaje nawet: \u201eJezus wi\u0119c, ujrzawszy sw\u0105 matk\u0119<\/u>\u201d (J 19:26).
\nPytaj\u0105: \u201eCzemu Jezus nigdy nie nazywa Maryi Matk\u0105?\u201d i twierdz\u0105, \u017ce dystansuje si\u0119 od Niej zwracaj\u0105c si\u0119 do Niej \u201eNiewiasto\u201d (por. ich oficjalne stanowisko: \u201eM\u00f3wi\u0105c \u2018niewiasto\u2019, Jezus nie okaza\u0142 braku szacunku, gdy\u017c by\u0142o to zgodne z \u00f3wczesnym zwyczajem\u201d Przebud\u017acie si\u0119! Nr 9, 1996 s. 22). Za\u015b Stra\u017cnica Nr 9, 1989 s. 20 uczy: \u201eJezus pilnie<\/u> zwa\u017ca\u0142<\/u>, by nie odnosi\u0107 si\u0119 do Marii z przesadnym szacunkiem…\u201d.
\nEwangelie nie wszystko opisuj\u0105 z tych zdarze\u0144, kt\u00f3re wydarzy\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142 Jezusa (J 21:25). Nie opisano przyk\u0142adowo chrztu Aposto\u0142\u00f3w, a je\u015bli to przemilczano, mo\u017cna te\u017c by\u0142o pomin\u0105\u0107 rozmowy Chrystusa z Maryj\u0105. Ewangelie opisuj\u0105 tylko dwa takie dialogi (trzeci z dzieci\u0144stwa), a nikt nie przeczy, \u017ce by\u0142o ich wi\u0119cej, w kt\u00f3rych Chrystus m\u00f3g\u0142 zwraca\u0107 si\u0119 do Maryi \u201eMatko\u201d (por. s\u0142owa \u201eOto Matka twoja\u201d J 19:27). Zapytajmy \u015aJ, jak zwraca\u0142 si\u0119 Jezus do swej Matki, gdy by\u0142 m\u0142odzie\u0144cem. Ewangeli\u015bci pisz\u0105cy pod wp\u0142ywem Ducha \u015aw. Maryj\u0119 nazywaj\u0105 \u201eMatk\u0105 Jezusa\u201d (np. Mt 1:18, 2:11-21, 13:55, \u0141k 1:43, 2:34, J 2:1, Dz 1:14). Jezus za\u015b zwracaj\u0105c si\u0119 do Jana: \u201eOto Matka twoja\u201d (J 19:27) jakby powiedzia\u0142: \u201eTa Matka Moja staje si\u0119 od dzi\u015b te\u017c wasz\u0105 Matk\u0105\u201d. Co za\u015b z terminem \u201eNiewiasta\u201d (J 2:4, 19:26)? Jezus okre\u015bleniem tym nawi\u0105zuje do zapowiedzi z Rdz 3:15, kt\u00f3ra wype\u0142nia si\u0119 na Niewie\u015bcie Maryi i Jej potomku: \u201eGdy jednak nadesz\u0142a pe\u0142nia czasu, zes\u0142a\u0142 B\u00f3g Syna Swego, zrodzonego z niewiasty\u201d Ga 4:4. Tak\u017ce to, \u017ce Jan nie nazywa Maryi po imieniu o \u2018czym\u015b\u2019 \u015bwiadczy. \u015aJ sami o tym pisz\u0105: \u201eJan wymienia imiennie inne niewiasty nosz\u0105ce imi\u0119 Maria, lecz nie czyni tego w odniesieniu do matki Jezusa. Gdy o niej m\u00f3wi, nigdy nie nazywa jej \u00bbMari\u0105\u00ab, tylko zawsze \u00bbniewiast\u0105\u00ab<\/u>. (…) Nawet nie nazwa\u0142 jej nigdy po imieniu!\u201d (\u201eS\u0142owo\u201d \u2013 kogo mia\u0142 na my\u015bli aposto\u0142 Jan?<\/em> 1965 [ang. 1962] s. 11). Tak wi\u0119c \u015aJ sami nam wskazuj\u0105, \u017ce dla Jana termin \u201eNiewiasta\u201d to jakby tytu\u0142 (nawi\u0105zuj\u0105cy do Rdz 3:15), skoro Jej imienia on nie wymienia. Aposto\u0142 za\u015b kilka razy nazywa Maryj\u0119 \u201eMatk\u0105 Jego\u201d (J 2:5, 19:25), \u201eMatk\u0105 Jezusa\u201d (J 2:1), \u201eJezus ujrza\u0142 Matk\u0119\u201d (J 19:26), co w \u0142\u0105czno\u015bci z\u00a0Synem Bo\u017cym ma dla nas wielkie znaczenie. Chrystus zachowa\u0142 si\u0119 te\u017c jak B\u00f3g, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c Ewy nie nazwa\u0142 z\u00a0imienia.
\nINNE ZARZUTY <\/strong>
\nChc\u0105c \u201eumniejszy\u0107\u201d Maryj\u0119 cytuj\u0105 \u0141k 11:27n. Cz\u0119sto powo\u0142uj\u0105 si\u0119 na protestancki NP, kt\u00f3ry werset ten oddaje nast\u0119puj\u0105co: \u201eB\u0142ogos\u0142awione \u0142ono, kt\u00f3re ci\u0119 nosi\u0142o, i piersi, kt\u00f3re ssa\u0142e\u015b. On za\u015b rzek\u0142: B\u0142ogos\u0142awieni s\u0105 raczej<\/u> ci, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105 S\u0142owa Bo\u017cego i strzeg\u0105 go\u201d. Por. protestanckie BG i WN: \u201eAle On rzek\u0142: Owszem<\/u> b\u0142ogos\u0142awieni s\u0105, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105…\u201d. Ucz\u0105, \u017ce Chrystus przez te s\u0142owa zbojkotowa\u0142 wa\u017cno\u015b\u0107 dzie\u0142a Maryi.
\n 
\nChrystus nie neguje \u017cadnych zas\u0142ug Maryi.
\nMaryja jest S\u0142u\u017cebnic\u0105 Pa\u0144sk\u0105 (\u0141k 1:38, 48).
\nS\u0142ucha\u0142a s\u0142\u00f3w Bo\u017cych kierowanych przez anio\u0142\u00f3w (\u0141k 1:28-38).
\nUwierzy\u0142a tym s\u0142owom: \u201eB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b, kt\u00f3ra\u015b uwierzy\u0142a, \u017ce spe\u0142ni\u0105 si\u0119 s\u0142owa powiedziane Ci od Pana\u201d \u0141k 1:45.
\nStrzeg\u0142a tych s\u0142\u00f3w i S\u0142owo, tzn. Jezusa od male\u0144ko\u015bci (\u0141k 2:19, 51).
\nChrystus w mowie z \u0141k 11:28 chcia\u0142 powiedzie\u0107: \u201eMoja Matka jest b\u0142ogos\u0142awion\u0105 nie tylko dlatego, \u017ce jest moj\u0105 matk\u0105, ale te\u017c dlatego, \u017ce jest S\u0142u\u017cebnic\u0105 Pa\u0144sk\u0105 [\u0141k 1:38], \u017ce uwierzy\u0142a s\u0142owom Bo\u017cym i przechowuj\u0105c je w sercu swym, rozpami\u0119tuje je nieustannie i zachowuje [\u0141k 2:19, 51]\u201d.
\nWy\u017cej cytowana BG z 1632 r., z pocz\u0105tk\u00f3w protestantyzmu, mia\u0142a werset ten oddany, jak w BT (\u201eLecz On rzek\u0142: owszem<\/u>, ale przecie\u017c b\u0142ogos\u0142awieni ci…\u201d).
\nWydaje si\u0119, \u017ce Jezus w Kanie Galilejskiej (J 2:4) i Jerozolimie (\u0141k 2:49) szorstko odpowiada\u0142 Maryi, przez co zlekcewa\u017cy\u0142 j\u0105. Powo\u0142uj\u0105 si\u0119 oni na przek\u0142ady protestanckie, kt\u00f3re J 2:4 odda\u0142y nast\u0119puj\u0105co: \u201eCzego chcesz ode mnie, niewiasto?\u201d (NP), \u201eCo ja mam z tob\u0105 niewiasto?\u201d (BG, WN); por. WP i SN, kt\u00f3rych ton jest \u0142agodniejszy.
\n\u00a0<\/u><\/strong>
\nKatolickie przek\u0142ady, kt\u00f3rych nie cechuje uprzedzenie, inaczej oddaj\u0105 te trudne do przet\u0142umaczenia s\u0142owa Jezusa: \u201eCzy\u017c to moja lub twoja sprawa, Niewiasto?\u201d (BT), \u201eCo mnie i tobie, niewiasto?\u201d (ks. Wu., ks. Rom., BP-przypis, ks. Kow.), \u201eCzego \u017c\u0105dasz ode Mnie, Niewiasto?\u201d (komentarz KUL), \u201eZostaw to mnie, niewiasto\u201d (ks. D\u0105br.). Jezus w wy\u017cej wymienionych s\u0142owach na pewno nie chcia\u0142 obrazi\u0107 swej Matki, kt\u00f3r\u0105 kocha\u0142, lecz \u0142agodnym tonem (!) zada\u0142 wy\u017cej wymienione pytanie. To samo dotyczy \u0141k 2:49. Szczeg\u00f3\u0142owo J 2:4 omawia komentarz KUL do J s. 145-147
\nPytaj\u0105, gdzie NT nakazuje czci\u0107 Maryj\u0119?
\nMt 15:4 nakazuje czci\u0107 ojca i matk\u0119, nawet gdyby te osoby nie sz\u0142y ca\u0142kowicie \u015bladem Chrystusa. O ile\u017c bardziej powinni\u015bmy czci\u0107 Matk\u0119 Jezusa, kt\u00f3ra Go nam zrodzi\u0142a i oddana by\u0142a ca\u0142kowicie Jego sprawom (\u0141k 1:48). Kp\u0142 26:2 nakazywa\u0142a czci\u0107 przybytek, w kt\u00f3rym przebywa\u0142a chwa\u0142a Bo\u017ca (\u201echwa\u0142a Pana nape\u0142ni\u0142a przybytek\u201d Wj 40:34). Nale\u017cy wobec tego te\u017c czci\u0107 Maryj\u0119 (\u0141k 1:48), kt\u00f3ra nosi\u0142a w sobie Syna Bo\u017cego (\u0141k 1:35), Pana chwa\u0142y (1Kor 2:8). Pami\u0119tajmy te\u017c, \u017ce nakaz czczenia \u015bwi\u0105tyni (Kp\u0142 26:2) w NT dotyczy nowej \u015bwi\u0105tyni, kt\u00f3r\u0105 stanowi\u0105 sami chrze\u015bcijanie (1Kor 3:16). Maryi wi\u0119c, tym bardziej nale\u017cy si\u0119 to, co innym osobom stanowi\u0105cym \u015bwi\u0105tyni\u0119 Boga. ST zawiera pewn\u0105 zapowied\u017a dotycz\u0105c\u0105 jakiej\u015b niewiasty: \u201ejedyna moja go\u0142\u0105bka, moja nieskalana<\/u> (\u2026) zw\u0105 j\u0105 szcz\u0119\u015bliw\u0105, kr\u00f3lowe i na\u0142o\u017cnice j\u0105 wys\u0142awiaj\u0105<\/u>\u201d Pnp 6:9. Je\u015bli odczytamy te s\u0142owa jako proroctwo i odniesiemy je do Maryi, to w naszym Ko\u015bciele realizowane jest to, co jest tu zapowiedziane.
\nNiekt\u00f3rzy pytaj\u0105, czy Aposto\u0142owie Piotr i Pawe\u0142 czcili Maryj\u0119? Cze\u015b\u0107 dla Maryi wynika dla nas z teologii ca\u0142ego<\/u> NT. Za \u017cycia Piotra i Paw\u0142a nie istnia\u0142 jeszcze ca\u0142y NT. Niekt\u00f3re ksi\u0119gi, np. Jana Aposto\u0142a, powsta\u0142y dopiero pod koniec I wieku, a wi\u0119c po \u015bmierci wi\u0119kszo\u015bci Aposto\u0142\u00f3w. Dopiero zebranie wszystkich danych z\u00a0NT daje nam podstaw\u0119 do okazywania czci Maryi.
\nNT nakazuje oddawa\u0107 cze\u015b\u0107 temu, komu si\u0119 ona nale\u017cy: \u201eOddajcie ka\u017cdemu to, mu si\u0119 nale\u017cy: komu podatek \u2013 podatek, komu c\u0142o \u2013 c\u0142o, komu uleg\u0142o\u015b\u0107 \u2013 uleg\u0142o\u015b\u0107, komu cze\u015b\u0107 \u2013 cze\u015b\u0107<\/u>\u201d (Rz 13:7).
\nJe\u015bli \u00a0\u201ekult Maryi\u201d jest \u201eniebiblijny\u201d, to sam termin \u201ekult\u201d jest \u201eniebiblijny\u201d, poniewa\u017c nie wyst\u0119puje ani razu w ich Biblii.
\nNiekt\u00f3rzy <\/strong>ucz\u0105, aby godno\u015b\u0107 Maryi obni\u017cy\u0107, \u017ce o Jael jest te\u017c napisane: \u201eNiech Jael b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awiona w\u015br\u00f3d niewiast\u201d Sdz 5:24 (Stra\u017cnica Nr 4, 1994 s. 29).
\nJael, tzn. \u201ew\u015br\u00f3d niewiast \u017cyj\u0105cych w namiotach niech b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awiona\u201d. Wida\u0107, jak \u201elokalne\u201d mia\u0142o to by\u0107 b\u0142ogos\u0142awienie. O Maryi za\u015b powiedziano: \u201eB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b mi\u0119dzy niewiastami i b\u0142ogos\u0142awiony jest owoc Twojego \u0142ona\u201d (\u0141k 1:42), \u201eb\u0142ogos\u0142awi\u0107 mnie b\u0119d\u0105 odt\u0105d wszystkie<\/u> pokolenia<\/u>\u201d \u0141k 1:48. Jej b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo zestawione jest z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem dla Jezusa i ma by\u0107 ono na zawsze.
\nCzepiaj\u0105 si\u0119 Maryi w r\u00f3\u017cnoraki spos\u00f3b, a to, \u017ce Piotr nie wymienia Jej w swych pismach, a to, \u017ce Pawe\u0142 nie nazywa Jej w listach po imieniu, a to zn\u00f3w, \u017ce tylko pi\u0119\u0107 ksi\u0105g NT wymienia Maryj\u0119. Pytaj\u0105 te\u017c, czemu Jezus prawie nie rozmawia z Maryj\u0105?
\nOwszem, Aposto\u0142owie ci nie wymieniaj\u0105 w swych listach Maryi (por. Ga 4:4, Rz 1:3), ale ilekro\u0107 pisz\u0105 oni o \u015bwi\u0119to\u015bci maj\u0105 na my\u015bli te\u017c Maryj\u0119, kt\u00f3ra tak\u0105 jest (np. 1P 2:5, 9, Ef 5:27; por. \u0141k 1:42). Cho\u0107 jedn\u0105 z Ewangelii napisa\u0142 Marek, to powszechnie przypisuje si\u0119 zawart\u0105 w niej tre\u015b\u0107 Piotrowi, od kt\u00f3rego czerpa\u0142 on informacje (por. 1P 5:13). U Papiasza (II w.) \u201eMarek, kt\u00f3ry by\u0142 t\u0142umaczem Piotra, spisa\u0142 dok\u0142adnie wszystko, co przechowywa\u0142 w pami\u0119ci, ale nie w tym porz\u0105dku, w jakim nast\u0119powa\u0142y po sobie s\u0142owa i czyny Pa\u0144skie. Ani bowiem Pana nie s\u0142ysza\u0142, ani nie nale\u017ca\u0142 do jego orszaku, i tylko p\u00f3\u017aniej, jak si\u0119 rzek\u0142o, by\u0142 towarzyszem Piotra. Ot\u00f3\u017c Piotr stosowa\u0142 nauki do potrzeb s\u0142uchaczy (…). Nie pope\u0142ni\u0142 wi\u0119c Marek \u017cadnego b\u0142\u0119du, je\u015bli w szczeg\u00f3\u0142ach tak pisa\u0142, jak to si\u0119 w jego przechowa\u0142o pami\u0119ci\u201d (\u201eHistoria Ko\u015bcio\u0142a\u201d III:39,15 Euzebiusz [ur. 260]). Pisz\u0105c, wi\u0119c Marek o Maryi, wyra\u017ca\u0142 tym samym my\u015bli Piotra. Podobnie jak jego sekretarzem by\u0142 Marek, tak \u0141ukasz, autor Ewangelii i Dziej\u00f3w Apostolskich, towarzyszy\u0142 Paw\u0142owi (2Tm 4:11, Flm 24, Dz 16:9n., 20:5, 21:1). On by\u0142 te\u017c wyrazicielem Paw\u0142owego nauczania, te\u017c o Maryi, o kt\u00f3rej z ewangelist\u00f3w napisa\u0142 najwi\u0119cej. Ireneusz (ur. 130-140), kt\u00f3rego wy\u017cej wymieniona Stra\u017cnica wspomina, pisa\u0142: \u201ePo ich odej\u015bciu Marek, ucze\u0144 i t\u0142umacz Piotrowy, przekaza\u0142 nam r\u00f3wnie\u017c na pi\u015bmie to, co Piotr g\u0142osi\u0142; \u0141ukasz za\u015b, towarzysz Paw\u0142a, w ksi\u0119dze swej z\u0142o\u017cy\u0142 ewangeli\u0119, jak j\u0105 ten aposto\u0142 rozszerza\u0142\u201d (jw. V:8,3). Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce Ewangelie Marka i \u0141ukasza, s\u0105 w istocie Ewangeliami Piotra i Paw\u0142a, i wszystko, co napisano w nich o Maryi, zawdzi\u0119czamy im (por. \u0141k 1:1-4). A czy to, \u017ce tylko w pi\u0119ciu ksi\u0119gach NT mowa jest o Maryi ma jakie\u015b znaczenie? Pewnie tak. Centralnymi postaciami NT s\u0105: B\u00f3g Ojciec, Syn Bo\u017cy i Duch \u015aw., wi\u0119c przekazana nam, dzi\u0119ki Nim, ilo\u015b\u0107 informacji o Matce Jezusa jest wywa\u017cona i odpowiednia. Czemu tak ma\u0142o dialog\u00f3w i sytuacji zwi\u0105zanych z Jezusem i Maryj\u0105 przekaza\u0142 nam NT? Sam Jezus daje nam na to odpowied\u017a: \u201eNie potrzebuj\u0105 lekarza zdrowi, lecz ci, kt\u00f3rzy si\u0119 \u017ale maj\u0105. (…) Bo nie przyszed\u0142em powo\u0142ywa\u0107 sprawiedliwych, ale grzesznik\u00f3w\u201d Mt 9:12n. por. \u0141k 1:42, 48.
\nPopatrzmy na s\u0142owa: \u201eAposto\u0142 Piotr ani razu nie wymienia jej w\u00a0swych natchnionych pismach. Aposto\u0142 Pawe\u0142 nie nazwa\u0142 jej w\u00a0swych natchnionych listach po imieniu; jedynie wspomnia\u0142 o\u00a0niej jako o\u00a0\u00bbniewie\u015bcie\u00ab (Gal. 4:4)\u201d Wida\u0107 z tych s\u0142\u00f3w przebieg\u0142o\u015b\u0107. Bo tym samym sposobem mo\u017cna napisa\u0107: dlaczego Piotr i Pawe\u0142 ani razu nie wymieniaj\u0105 innych Aposto\u0142\u00f3w z imienia (pr\u00f3cz Jana, Jakuba)? Dlaczego nie wymieniaj\u0105 J\u00f3zefa oblubie\u0144ca Maryi? Dlaczego nie nazywaj\u0105 Boga imieniem Jahwe, jak w ST? Pytania podobne mo\u017cna mno\u017cy\u0107. Je\u015bli za\u015b chodzi o przytoczony tekst Ga 4:4, to jest on centralnym fragmentem, w kt\u00f3rym Pawe\u0142 opisuje to co najwa\u017cniejsze dla chrze\u015bcijan: \u201eGdy jednak nadesz\u0142a pe\u0142nia czasu, zes\u0142a\u0142 B\u00f3g Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupi\u0142 tych, kt\u00f3rzy podlegali Prawu, aby\u015bmy mogli otrzyma\u0107 przybrane synostwo\u201d Ga 4:4-5.
\nNiekt\u00f3rzy atakuj\u0105 nawet samo okre\u015blenie \u201eMaryja\u201d. Uwa\u017caj\u0105, \u017ce powinno m\u00f3wi\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie \u201eMaria\u201d. Ironizuj\u0105 i imi\u0119 \u201eMaryja\u201d wypowiadaj\u0105 jako \u201ema ryja\u201d.
\n 
\nTymczasem protestancka Biblia Gda\u0144ska z roku 1632 w\u0142a\u015bnie Matk\u0119 Jezusa nazywa \u201eMaryj\u0105\u201d (np. Mt 1:20, \u0141k 1:46; por. np. Mt 27:56 o \u201eMaryi\u201d Magdalenie). R\u00f3wnie\u017c uwsp\u00f3\u0142cze\u015bniony w roku 1881 \u201eNowy Testament Pana naszego Jezusa Chrystusa\u201d pochodz\u0105cy z Biblii Gda\u0144skiej zawiera te\u017c imi\u0119 \u201eMaryja\u201d.
\nAdaptacja tekstu na potrzeby apologetyki W\u0142odzimierza Bednarskiego, W obronie wiary.<\/p>\n

\nMateria\u0142 Marka Piotrowskiego
\n<\/strong>https:\/\/drive.google.com\/file\/d\/1U__HEtfwrp6kp5s7h9DXIxq1qeIFtBbw\/view<\/a>
\n<\/strong>
\n \n<\/div>\n