{"id":609,"date":"2017-08-06T17:08:15","date_gmt":"2017-08-06T15:08:15","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=609"},"modified":"2017-08-06T17:08:15","modified_gmt":"2017-08-06T15:08:15","slug":"analiza-17-punktow-ruchu-nowego-zycia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/analiza-17-punktow-ruchu-nowego-zycia\/","title":{"rendered":"ANALIZA DOKTRYNY I 17 PUNKT\u00d3W RUCHU NOWEGO \u017bYCIA"},"content":{"rendered":"
1. G\u0142\u00f3wne punkty wiary Ruchu Nowego \u017bycia zaprezentowane przez sam Ruch w postaci \u201eDoktryny\u201d brzmi\u0105 nast\u0119puj\u0105co:<\/b>\u201eJedyn\u0105 podstaw\u0105 na kt\u00f3rej opieramy nasze przekonania jest Biblia, niezawodne S\u0142owo Boga. Wierzymy, \u017ce by\u0142o ono w wyj\u0105tkowy spos\u00f3b (werbalnie i w pe\u0142ni) inspirowane przez Ducha \u015awi\u0119tego i \u017ce w oryginalnym manuskrypcie by\u0142o napisane bez b\u0142\u0119du. Jest ono najwy\u017cszym i ostatecznym autorytetem we wszystkich sprawach, o kt\u00f3rych m\u00f3wi. Przyjmujemy te du\u017ce obszary nauczania doktrynalnego, co do kt\u00f3rego by\u0142a historycznie zgoda w\u015br\u00f3d wszystkich prawdziwych chrze\u015bcijan. Z powodu specyfiki powo\u0142ania naszego ruchu pragniemy da\u0107 wolno\u015b\u0107 przekona\u0144 w dziedzinie doktryn, pod warunkiem, \u017ce ka\u017cda interpretacja jest oparta tylko na Biblii i \u017ce interpretacja taka nie staje si\u0119 czynnikiem przeszkadzaj\u0105cym w s\u0142u\u017cbie, do kt\u00f3rej powo\u0142a\u0142 nas B\u00f3g. Potwierdzamy wprost nasze przekonania co do nauk Biblijnych odno\u015bnie nast\u0119puj\u0105cych rzeczy:
\n1. Jest jeden prawdziwy B\u00f3g, wiecznie istniej\u0105cy w trzech osobach – Ojciec, Syn i Duch \u015awi\u0119ty. Ka\u017cda z tych trzech os\u00f3b w r\u00f3wnej mierze posiada wszystkie atrybuty bosko\u015bci i cechy osobowo\u015bci. Powt\u00f3rzonego Prawa 6,4; Mateusza 28,18; Jana 1,1-3; Dzieje 5,3-4.
\n2. Jezus Chrystus jest Bogiem, \u017cywym S\u0142owem. Sta\u0142 si\u0119 On cia\u0142em przez cudowne pocz\u0119cie z Ducha \u015awi\u0119tego i narodziny z dziewicy. Jest On wi\u0119c doskona\u0142\u0105 bosko\u015bci\u0105 i prawdziwym cz\u0142owiekiem, po\u0142\u0105czonym na zawsze w jednej osobie. Jana 1,1, 14; Mateusza 1,18-25; \u0141ukasza 1,30-37; Kolosan 2,9; Filipian 2,6-11.
\n3. \u017by\u0142 On \u017cyciem bez grzechu i dobrowolnie zado\u015b\u0107uczyni\u0142 za grzechy ludzi, umieraj\u0105c na krzy\u017cu w ich zast\u0119pstwie, w ten spos\u00f3b zaspokajaj\u0105c Bo\u017c\u0105 sprawiedliwo\u015b\u0107 i osi\u0105gaj\u0105c zbawienie tych, kt\u00f3rzy wierz\u0105 tylko w Niego. 1 Jana 3,5; 1 Piotra 3,18; Jana 10,17-18; 2 Koryntian 5,21; 1 Jana 4,10; Rzymian 3,24-26.
\n4. Powsta\u0142 On z martwych w tym samym ciele – chocia\u017c uwielbionym – w kt\u00f3rym \u017cy\u0142 i zmar\u0142. 1 Koryntian 15,4; \u0141ukasza 24,36-43; Jana 20,24-29.
\n5. W ciele wst\u0105pi\u0142 do nieba i zasiad\u0142 po prawicy Boga Ojca. Stamt\u0105d, jako jedyny po\u015brednik mi\u0119dzy Bogiem a lud\u017ami, nieustannie wstawia si\u0119 za swoim ludem. Dzieje 1,9-11; Efezjan 1,20; 1 Tymoteusza 2,5; Hebrajczyk\u00f3w 7,24-25; 1 Jana 2,1-2.
\n6. Cz\u0142owiek zosta\u0142 na pocz\u0105tku stworzony na obraz Bo\u017cy. Cz\u0142owiek zgrzeszy\u0142 przez niepos\u0142usze\u0144stwo Bogu i z tego powodu zosta\u0142 oddzielony od swojego Stw\u00f3rcy. Ten historyczny upadek sprowadzi\u0142 Bo\u017ce pot\u0119pienie na ca\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107. Wyj\u015bcia 1,26-27; 2,15-17; 3,1-24; Rzymian 5,12-21; 1 Koryntian 15,21-22.
\n7. Natura cz\u0142owieka jest zepsuta i z tego powodu nie mo\u017ce on podoba\u0107 si\u0119 Bogu. Ka\u017cdy cz\u0142owiek potrzebuje odrodzenia i odnowienia od Ducha \u015awi\u0119tego. Rzymian 3,9-20; Efezjan 2,1-7; Marka 7,20-23; Jana 3,1-21; Tytusa 3,5-7.
\n8. Zbawienie cz\u0142owieka jest w ca\u0142o\u015bci dzie\u0142em dobrowolnie udzielonej \u0142aski Bo\u017cej i nie jest – w ca\u0142o\u015bci ani w cz\u0119\u015bci – dzie\u0142em ludzkich uczynk\u00f3w, ludzkiej dobroci, ani ceremonii religijnych. B\u00f3g udziela swojej sprawiedliwo\u015bci tym, kt\u00f3rzy pok\u0142adaj\u0105 ufno\u015b\u0107 co do swojego zbawienia wy\u0142\u0105cznie w Chrystusie i w ten spos\u00f3b usprawiedliwia ich w swoich oczach. Efezjan 2,8-10; Rzymian 3,21-26; 9,30-33; Galat\u00f3w 3,1-14; 22-24.
\n9. Przywilejem wszystkich, kt\u00f3rzy narodzili si\u0119 na nowo z Ducha jest posiadanie pewno\u015bci zbawienia od chwili, kiedy zaufali Chrystusowi jako swojemu Zbawicielowi. Pewno\u015b\u0107 ta nie wyp\u0142ywa z ludzkich zas\u0142ug, ale jest dzie\u0142em \u015bwiadectwa Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry potwierdza w wierz\u0105cym \u015bwiadectwo zapisanego S\u0142owa Bo\u017cego. I Tesaloniczan 1,5; Jana 1,12; 1 Jana 5,9-13; Rzymian 8,14-17.
\n10. Duch \u015awi\u0119ty przyszed\u0142 na ziemi\u0119 aby objawi\u0107 i uwielbi\u0107 Chrystusa i zastosowa\u0107 zbawcze dzie\u0142o Chrystusa w \u017cyciu ludzi. On przekonuje i przyprowadza grzesznik\u00f3w do Chrystusa, On umieszcza w nich nowe \u017cycie, zamieszkuje w nich nieustannie od chwili duchowego narodzenia i piecz\u0119tuje ich do dnia ich odkupienia. Wierz\u0105cy przez wiar\u0119 otrzymuj\u0105 Jego pe\u0142ni\u0119, moc i kierownictwo. Jana 16,7-15; Tytusa 3,5; Jana 3,5-8; Rzymian 8,9; Efezjan 1,13-14; 4,30; 1 Koryntian 6,19; Galat\u00f3w 3,2-3; Rzymian 8,24.
\n11. Ka\u017cdy wierz\u0105cy jest powo\u0142any do \u017cycia w mocy zamieszkuj\u0105cego w nim Ducha \u015awi\u0119tego, aby nie post\u0119powa\u0142 wed\u0142ug po\u017c\u0105dliwo\u015bci cia\u0142a, lecz przynosi\u0142 owoc na chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105. Galat\u00f3w 5,16-25; Efezjan 5,18.
\n12. Jezus Chrystus jest G\u0142ow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, swojego Cia\u0142a, kt\u00f3re sk\u0142ada si\u0119 ze wszystkich ludzi \u017cywych i umar\u0142ych, kt\u00f3rzy zostali przy\u0142\u0105czeni do Niego przez zbawcz\u0105 wiar\u0119. Kolosan 1,18; Efezjan 1,22-23; 5,23-32; 1 Tesaloniczan 4,13-18.
\n13. B\u00f3g napomina sw\u00f3j lud aby spotyka\u0142 si\u0119 regularnie na wielbieniu, w celu uczestniczenia w obrz\u0105dkach, dla zbudowania przez Pismo i dla wzajemnej zach\u0119ty. Hebrajczyk\u00f3w 10,23-25; Dzieje 2,42; 20,7; 1 Koryntian 12,20-28; 16,1-2; Efezjan 4,11-16; 1 Tymoteusza 4:13; 2 Tymoteusza 3,16; 4,2.
\n14. W chwili \u015bmierci fizycznej osoba wierz\u0105ca natychmiast wchodzi w wieczn\u0105, \u015bwiadom\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 z Panem i oczekuje zmartwychwstania swojego cia\u0142a do wiecznej chwa\u0142y i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. 2 Koryntian 5,8; Filipian 1,23-24; \u0141ukasza 23,39-43; 1 Koryntian 15,12-58; 1 Tesaloniczan 4,13-18; 1 Jana 3,2; Filipian 3,21.
\n15. W chwili \u015bmierci fizycznej osoba niewierz\u0105ca natychmiast wchodzi w wieczne, \u015bwiadome oddzielenie od Boga i oczekuje zmartwychwstania swojego cia\u0142a na wieczny s\u0105d i pot\u0119pienie. \u0141ukasza 16,19-31; Jana 5,23-29; Apokalipsa 20,10-15; Mateusza 13,40-43.
\n16. Jezus Chrystus przyjdzie ponownie na ziemi\u0119 – osobi\u015bcie i w ciele – aby wype\u0142ni\u0107 histori\u0119 i wieczny plan Bo\u017cy. Dzieje 1,9-11; Apokalipsa 19,1-22; 21.
\n17. Pan Jezus poleci\u0142 wszystkim wierz\u0105cym g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 na ca\u0142ym \u015bwiecie i czyni\u0107 uczniami ludzi z ka\u017cdego narodu. Wype\u0142nienie Wielkiego Pos\u0142annictwa wymaga tego, by wszystkie \u015bwiatowe i osobiste ambicje zosta\u0142y poddane w pe\u0142nym oddaniu Temu, „kt\u00f3ry nas umi\u0142owa\u0142 i wyda\u0142 za nas siebie samego”. Mateusza 28,18-20; Marka 16,15-16; \u0141ukasza 24,46-49; Dzieje 1,7-8; Rzymian 12,1-2; Galat\u00f3w 2,19-20; Filipian 3,7-21.\u201d
\n<\/header>\n
\nPostanowi\u0142em przeanalizowa\u0107 17 punkt\u00f3w doktrynalnych Ruchu Nowego \u017bycia. Ta analiza ma, niestety, pewne ograniczenia, ze wzgl\u0119du na sam analizowany tekst, poniewa\u017c cz\u0119\u015b\u0107 z 17 punkt\u00f3w RNZ jest bardzo niejasnych i trudno jest bez ich wyk\u0142adni jednoznacznie ustosunkowa\u0107 si\u0119 do ich tre\u015bci. Ta wieloznaczno\u015b\u0107 jest poniek\u0105d zrozumia\u0142a, gdy\u017c owe punkty s\u0105 zapewne owocem kompromisu, kt\u00f3ry jednak pozostawia otwart\u0105 interpretacj\u0119 dla kilku fragment\u00f3w.
\nProblemem istotnym jest kwestia tego, jak\u0105 funkcje pe\u0142ni\u0105 owe \u201epodstawy programowe\u201d w RNZ. Czy s\u0105 podstaw\u0105 ewangelizacji, czy wewn\u0119trznej organizacji Ruchu? Rozstrzygni\u0119cie tej kwestii mog\u0142oby uczyni\u0107 bezzasadnymi niekt\u00f3re punkty krytyki.<\/p>\n

1. Przedmiot analizy<\/p>\n

Najpierw musz\u0119 tu rozstrzygn\u0105\u0107 kwesti\u0119\u2026 ile jest owych punkt\u00f3w doktrynalnych RNZ. Jest ich 17, a nie 14, jak pisano swego czasu. Ale nie dosy\u0107 na tym. Nie spos\u00f3b bowiem nie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce do 17 punkt\u00f3w dochodz\u0105 tak\u017ce dwa dodatkowe, b\u0119d\u0105ce jednocze\u015bnie wprowadzeniem do pozosta\u0142ych 17. Mam tu na my\u015bli dwa pocz\u0105tkowe akapity strony:http:\/\/www.rnz.org.pl\/ruch\/doktryna.htm<\/a>. Owe akapity zawieraj\u0105 sentencje budz\u0105ce moje w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n

2. Podej\u015bcie interpretacyjne<\/p>\n

Z racji braku jakichkolwiek tekst\u00f3w obja\u015bniaj\u0105cych 17 punkt\u00f3w, postanowi\u0142em bazowa\u0107 na fragmentach Pisma \u015aw., kt\u00f3re zawiera ka\u017cdy punkt (opr\u00f3cz 2 pocz\u0105tkowych akapit\u00f3w). Poza tym staram si\u0119 uwzgl\u0119dni\u0107 p\u0142aszczyzny spor\u00f3w doktrynalnych mi\u0119dzy wyznaniami chrze\u015bcija\u0144skimi. Chcia\u0142bym doda\u0107, \u017ce to, co napisz\u0119, stanowi wyraz moich przemy\u015ble\u0144 i analiz, kt\u00f3re nie b\u0119d\u0105 wyczerpuj\u0105ce. Ogranicz\u0119 si\u0119 bowiem do kwestii, kt\u00f3re wyda\u0142y mi si\u0119 najbardziej znacz\u0105ce.<\/p>\n

3. Akapity wprowadzaj\u0105ce<\/p>\n

A. <\/b>Akapit pierwszy brzmi nast\u0119puj\u0105co:<\/b>
\nJedyn\u0105 podstaw\u0105, na kt\u00f3rej opieramy nasze przekonania, jest Biblia, niezawodne s\u0142owo Boga. Wierzymy, \u017ce by\u0142o ono w wyj\u0105tkowy spos\u00f3b (werbalnie i w pe\u0142ni) inspirowane przez Ducha \u015awi\u0119tego i \u017ce w oryginalnym manuskrypcie by\u0142o napisane bez b\u0142\u0119du. Jest ono najwy\u017cszym i ostatecznym autorytetem we wszystkich sprawach, o kt\u00f3rych m\u00f3wi.<\/i>
\nPoruszone tu zosta\u0142y dwa zagadnienia: Biblii jako jedynej<\/i> podstawy przekona\u0144 oraz Biblii jako s\u0142owa Prawdy. Zaczn\u0119 od drugiej kwestii \u2013 od tego, czym jest Pismo i na czym polega jego Prawda. Ostatecznie S\u0142owem Boga jest nie jaki\u015b tam zw\u00f3j, ale S\u0142owo \u2013 boski Logos<\/i> (por. J 1,1-14). To On jest pe\u0142ni\u0105 wyra\u017caj\u0105cego si\u0119 Boga, kt\u00f3ry w istocie wypowiada w Nim jedno tylko S\u0142owo, swe jedyne S\u0142owo, kt\u00f3rym sam jest (por. Hbr 1,1-3; KKK 102). S\u0142owo, kt\u00f3re by\u0142o \u201emi\u0119dzy nami\u201d, objawi\u0142o si\u0119 ludziom, a przede wszystkim Aposto\u0142om, kt\u00f3rzy Dobr\u0105 Nowin\u0119 o kr\u00f3lestwie Bo\u017cym (istot\u0119 przes\u0142ania S\u0142owa) przekazywali innym \u2013 najpierw s\u0142owem m\u00f3wionym, potem spisanym przez Aposto\u0142\u00f3w lub ich uczni\u00f3w. Ksi\u0119gi Pisma \u015awi\u0119tego, z Ewangeli\u0105 na czele, wpisuj\u0105 si\u0119 w ca\u0142o\u015b\u0107 apostolskiego \u015bwiadectwa o Chrystusie i Jego Dobrej Nowinie o kr\u00f3lestwie \u2013 i jako takie powinny by\u0107 interpretowane (por. DV 9). Pismo \u015aw. (NT) jest wi\u0119c spisan\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 apostolskiego \u015bwiadectwa o S\u0142owie \u017cycia, kt\u00f3re si\u0119 objawi\u0142o ludziom (por. 1\u00a0J 1,1-4; \u0141k 1,1-4; J 20,31; 21,24; zob. 2\u00a0Tes 2,15; J 20,30). Stary Testament jest integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Biblii, jako element ekonomii zbawienia i stopniowego objawiania si\u0119 Boga (por. Hbr 1,1-2; \u0141k 16,17).
\nOwo \u015bwiadectwo S\u0142owa \u2013 \u201ePrawdy przez Boga objawione, kt\u00f3re s\u0105 zawarte i wyra\u017cone w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym, spisane zosta\u0142y pod natchnieniem Ducha \u015awi\u0119tego\u201d (DV 1; por. 2\u00a0Tm 3,16; 2\u00a0P 1,19.21; 3,15-16). \u015awiadectwo to \u2013 spisane w Ksi\u0119gi \u2013 jest prawdziwe (J 21,24) jako owoc otwarcia i nape\u0142nienia Duchem. Hagiografowie, przekazuj\u0105c Bo\u017ce Or\u0119dzie, \u201ejako prawdziwi autorowie przekazali na Pi\u015bmie to wszystko i tylko to, co On chcia\u0142\u201d (DV 11). Pami\u0119ta\u0107 przy tym jednak nale\u017cy, \u017ce chrze\u015bcija\u0144stwo nie jest \u201ereligi\u0105 Ksi\u0119gi\u201d (jak np. islam), lecz religi\u0105 S\u0142owa Bo\u017cego: \u201eS\u0142owa nie spisanego, lecz S\u0142owa Wcielonego i \u017cywego\u201d \u2013 jak pisa\u0142 \u015bw. Bernard z Clairvaux (por. KKK 108). Niestety, sformu\u0142owania zawarte w cytowanym akapicie z doktryny RNZ sugeruj\u0105, \u017ce Biblia nie tyle stanowi cz\u0119\u015b\u0107<\/i> apostolskiego \u015bwiadectwa powsta\u0142ego pod natchnieniem Boga, ale raczej \u017ce jest ona Ksi\u0119g\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 w islamskim lub wschodnim tych s\u0142\u00f3w znaczeniu (jaki wyst\u0119puje w tzw. religiach Ksi\u0119gi), jakoby boskie autorstwa Pisma polega\u0142o na magicznym przekazaniu ksi\u0105g ludom i wyklucza\u0142o ludzki charakter Biblii. Tymczasem znajomo\u015b\u0107 okoliczno\u015bci powstania Ksi\u0105g wyklucza biblijny monofizytyzm, a natchnienie Bo\u017ce nie ujmuje nic prawdziwemu ludzkiemu autorstwu Pisma \u015aw. (por. DV 11). Pismo nie jest wi\u0119c ostatecznym autorytetem jako sam tekst, ale jako przes\u0142anie Bo\u017ce g\u0142oszone przez ludzi na mocy autorytetu S\u0142owa Wcielonego, a Jego [Pisma, tj. Biblii] interpretacja powinna odbywa\u0107 si\u0119 zgodnie z tym, co autorzy Pisma chcieli przekaza\u0107 (por. 2\u00a0P 1,20; DV 12; KKK 110-111), poniewa\u017c ka\u017cde \u015bwiadectwo posiada sens ze wzgl\u0119du na \u015awiadcz\u0105cego.
\nPismo \u015aw. stanowi centrum Objawienia Boga, kt\u00f3re jednak nie ogranicza si\u0119 do Biblii. Jak ju\u017c powiedzia\u0142em, Pismo to spisana cz\u0119\u015b\u0107 \u015bwiadectwa o S\u0142owie Wcielonym. Jednak poza Nim B\u00f3g objawia si\u0119 przez Stworzenie, poprzez natchnienia Ducha \u015awi\u0119tego. Ten ostatni nie ogranicza si\u0119 do Pisma, ale dzia\u0142a w ludziach w spos\u00f3b swobodny (por. J 3,8). Czy zatem mo\u017cna ogranicza\u0107 przekonania do tych, kt\u00f3re z Pisma samego wynikaj\u0105? Sygnalizuj\u0119 tu problem, kt\u00f3ry zaistnieje podczas analizy drugiego akapitu.
\nB. <\/b>Drugi akapit wygl\u0105da nast\u0119puj\u0105co:<\/b>
\nPrzyjmujemy te du\u017ce obszary nauczania doktrynalnego, co do kt\u00f3rego by\u0142a historycznie zgoda w\u015br\u00f3d wszystkich prawdziwych chrze\u015bcijan. Z powodu specyfiki powo\u0142ania naszego ruchu pragniemy da\u0107 wolno\u015b\u0107 przekona\u0144 w dziedzinie doktryn, pod warunkiem \u017ce ka\u017cda interpretacja jest oparta tylko na Biblii i \u017ce interpretacja taka nie staje si\u0119 czynnikiem przeszkadzaj\u0105cym w s\u0142u\u017cbie, do kt\u00f3rej powo\u0142a\u0142 nas B\u00f3g.<\/i>
\nProblematyczny zapis stanowi zdanie: \u201epragniemy da\u0107 wolno\u015b\u0107 przekona\u0144 w dziedzinie doktryn, pod warunkiem \u017ce ka\u017cda interpretacja jest oparta tylko na Biblii\u201d. (Przypomina mi si\u0119 zdanie H. Forda, kt\u00f3ry mawia\u0142 podobno, \u017ce jest w stanie wyprodukowa\u0107 samoch\u00f3d w dowolnym kolorze, pod warunkiem \u017ce b\u0119dzie to kolor czarny.) Problem polega na tym, \u017ce owa wolno\u015b\u0107 przekona\u0144 jest pozorna, je\u015bli z g\u00f3ry narzuca si\u0119 tu protestancki punkt widzenia. Mo\u017cna bowiem domniemywa\u0107, \u017ce \u201einterpretacja jest oparta tylko na Biblii\u201d oznacza zasad\u0119 sola Scriptura<\/i> (je\u015bli jest inaczej, autorzy tego sformu\u0142owania powinni wyeliminowa\u0107 dwuznaczno\u015bci). Jednak takie stawianie sprawy jest de facto<\/i>redukowaniem Objawienia Bo\u017cego do spisanej Jego cz\u0119\u015bci, a interpretacja taka abstrahuje od powstania Biblii jako Ksi\u0119gi eklezjalnej. Biblia pozostaje dzie\u0142em ludzi (pod natchnieniem Boga) i nie mo\u017ce by\u0107 interpretowana niezale\u017cnie od intencji tych, kt\u00f3rzy j\u0105 spisali. Jako cz\u0119\u015b\u0107 \u015awiadectwa apostolskiego powinna by\u0107 interpretowana ze wzgl\u0119du na owo \u015awiadectwo (por. 2\u00a0P 1,19-21; 2\u00a0Tes 2,15), czyli to, co katolicy nazywaj\u0105 Tradycj\u0105. Zasada Sola scriptura<\/i>, abstrahuj\u0105c od okoliczno\u015bci powstania Biblii i jej charakteru, jest alienacj\u0105 tekstu wzgl\u0119dem autor\u00f3w i jako taka nie powinna by\u0107 narzucana nieprotestantom w Ruchu, kt\u00f3ry ma ekumeniczne aspiracje. Zatem ograniczanie podstawy przekona\u0144 do Biblii (o kt\u00f3rym m\u00f3wi pierwszy akapit), przy jednoczesnym oddzieleniu tej ostatniej od organicznej ca\u0142o\u015bci Objawienia, stanowi odej\u015bcie od ca\u0142o\u015bciowego podej\u015bcia do S\u0142owa, kt\u00f3re si\u0119 Aposto\u0142om objawi\u0142o.<\/p>\n

4. 17 punkt\u00f3w doktrynalnych<\/p>\n

Zanim przejd\u0119 do meritum, chcia\u0142bym poruszy\u0107 kwesti\u0119 funkcji 17 punkt\u00f3w. Problem stanowi to, czy owe punkty funkcjonuj\u0105 jako norma pozytywna okre\u015blaj\u0105ca podstawy programowe ewangelizacji, czy te\u017c funkcjonuj\u0105 jako norma negatywna i maj\u0105 na celu utrzymanie z dala od RNZ r\u00f3\u017cnych sekt czy ruch\u00f3w wyznaniowych o doktrynie zdecydowanie odbiegaj\u0105cej od prawd Ewangelii. Rozstrzygni\u0119cie tej kwestii uczyni\u0107 mo\u017ce bezprzedmiotow\u0105 poni\u017csza\u0105 krytyk\u0119 w niekt\u00f3rych punktach. B\u0119d\u0119 si\u0119 stara\u0142 uwzgl\u0119dni\u0107 obie mo\u017cliwo\u015bci.
\nZ 17 punkt\u00f3w zamieszczonych na stroniehttp:\/\/www.rnz.org.pl\/ruch\/doktryna.htm<\/a> tylko niekt\u00f3re budz\u0105 moje w\u0105tpliwo\u015bci. Poza tym owe w\u0105tpliwo\u015bci te\u017c s\u0105 zr\u00f3\u017cnicowane co do swej wagi. Jedne dotycz\u0105 bowiem niejasnych sformu\u0142owa\u0144 (i te mo\u017cna by po cz\u0119\u015bci pomin\u0105\u0107, ze wzgl\u0119du na ekumeniczny charakter ruchu), inne za\u015b dotycz\u0105 zapis\u00f3w, kt\u00f3re w jednoznaczny spos\u00f3b nie s\u0105, wed\u0142ug mnie, do zaakceptowania. Poza tym niekt\u00f3re punkty budz\u0105 zastrze\u017cenia natury teologicznej \u2013 inne za\u015b filozoficznej (dwa nawet natury logicznej). Przy analizie pomijam punkty, kt\u00f3re nie wymagaj\u0105, wed\u0142ug mnie, w deklaracjach tego typu dookre\u015blania.
\nPunkt 3 brzmi nast\u0119puj\u0105co:
\n\u017by\u0142 On [Chrystus] \u017cyciem bez grzechu i dobrowolnie zado\u015b\u0107uczyni\u0142 za grzechy ludzi, umieraj\u0105c na krzy\u017cu w ich zast\u0119pstwie, w ten spos\u00f3b zaspokajaj\u0105c Bo\u017c\u0105 sprawiedliwo\u015b\u0107 i osi\u0105gaj\u0105c zbawienie tych, kt\u00f3rzy wierz\u0105 tylko w Niego. 1 Jana 3,5; 1 Piotra 3,18; Jana 10,17-18; 2 Koryntian 5,21; 1 Jana 4,10; Rzymian 3,24-26.<\/i>
\nMoje w\u0105tpliwo\u015bci co do tego punktu dotycz\u0105 niejasno\u015bci sformu\u0142owania \u201eumieraj\u0105c na krzy\u017cu w ich zast\u0119pstwie<\/i>, w ten spos\u00f3b zaspokajaj\u0105c Bo\u017c\u0105 sprawiedliwo\u015b\u0107<\/i>\u201d. Mo\u017cna bowiem zinterpretowa\u0107 ten fragment tak, \u017ce Chrystus umar\u0142 za nas, aby zaspokoi\u0107 Bo\u017ce poczucie sprawiedliwo\u015bci, \u017ce B\u00f3g Ojciec domaga si\u0119 ofiary z ludzi, a Chrystus (\u201ew zast\u0119pstwie\u201d) t\u0119 ch\u0119\u0107 zaspokaja.
\nTymczasem zbawienie \u015bwiata jest aktem ca\u0142ej Tr\u00f3jcy \u2013 Boga Jedynego (por. J 3,16-17; 5,20-22; 12,49; 20,21; 2\u00a0Kor 5,19; Ef 1,3; 1\u00a0J 4,14). B\u00f3g nie chce ofiary, ale mi\u0142osierdzia i sam jest mi\u0142osierny (por. Mt 9,13; \u0141k 6,36; 2\u00a0Kor 1,3; 1\u00a0P 1,3). Przytoczone w punkcie 3 fragmenty Pisma \u015aw. nie m\u00f3wi\u0105 nic o zaspakajaniu<\/i>sprawiedliwo\u015bci, lecz o \u201estawaniu si\u0119 sprawiedliwo\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105 w Nim\u201d (2\u00a0Kor 5,21), sk\u0142adaniu Syna w ofierze (1\u00a0J 4,10) i usprawiedliwianiu przez t\u0119 ofiar\u0119 z Siebie (Rz 3,25-26).
\nPunkt budzi w\u0105tpliwo\u015bci, ale mo\u017cliwe, \u017ce jest to wynikiem sformu\u0142owania, a nie zamierzonej tre\u015bci.
\nA. <\/b>Punkt 7 brzmi nast\u0119puj\u0105co:<\/b>
\nNatura cz\u0142owieka jest zepsuta i z tego powodu nie mo\u017ce on podoba\u0107 si\u0119 Bogu. Ka\u017cdy cz\u0142owiek potrzebuje odrodzenia i odnowienia od Ducha \u015awi\u0119tego. Rzymian 3,9-20; Efezjan 2,1-7; Marka 7,20-23; Jana 3,1-21; Tytusa 3,5-7.<\/i>
\nSformu\u0142owanie \u201enatura cz\u0142owieka jest zepsuta\u201d jest dwuznaczne. Mo\u017ce bowiem oznacza\u0107 zar\u00f3wno grzeszno\u015b\u0107 cz\u0142owieka i pozbawienie go chwa\u0142y Bo\u017cej (por. Rz 3,23), jak i tez\u0119, \u017ce \u201enatura ludzka jest z\u0142a\u201d. Nie spos\u00f3b jednak si\u0119 z tym drugim zgodzi\u0107, poniewa\u017c cz\u0142owiek zosta\u0142 stworzony jako dobry (por. Rdz 1,31), na obraz Boga, ku nie\u015bmiertelno\u015bci (por. Rdz 1,26; Mdr 2,23; zob. Ps 8,5-7) i jest powo\u0142any do \u017cycia w Bogu, b\u0119d\u0105c Na\u0144 otwartym (capax Dei<\/i>; KKK 27). Grzeszno\u015b\u0107 nie oznacza z\u0142ej natury, ale wynika z tego, \u017ce B\u00f3g pozostawi\u0142 cz\u0142owieka jego wolno\u015bci (por. Syr 15,14.11-17; GS 17).
\nPoza tym, fragment Mk 7,20-23 nie stanowi poparcia dla punktu 7, poniewa\u017c ma zupe\u0142nie inny kontekst.
\nPodobnie jak w poprzednim przypadku, punkt budzi w\u0105tpliwo\u015bci, ale mo\u017cliwe, \u017ce jest to wynikiem sformu\u0142owania, a nie zamierzonej tre\u015bci.
\nB. <\/b>Punkt 8 brzmi nast\u0119puj\u0105co:<\/b>
\nZbawienie cz\u0142owieka jest w ca\u0142o\u015bci dzie\u0142em dobrowolnie udzielonej \u0142aski Bo\u017cej i nie jest \u2013 w ca\u0142o\u015bci ani w cz\u0119\u015bci \u2013 dzie\u0142em ludzkich uczynk\u00f3w, ludzkiej dobroci ani ceremonii religijnych. B\u00f3g udziela swojej sprawied1iwosci tym, kt\u00f3rzy pok\u0142adaj\u0105 ufno\u015b\u0107 co do swojego zbawienia wy\u0142\u0105cznie w Chrystusie i w ten spos\u00f3b usprawiedliwia ich w swoich oczach. Efezjan 2,8-10; Rzymian 3,21-26; 9,30-33; Galatow 3,1-14; 22-24.<\/i>
\nO ile zarzuty do punkt\u00f3w 3 i 7 dotyczy\u0142y sformu\u0142owa\u0144<\/i>, o tyle tu wyra\u017anie tre\u015b\u0107<\/i>punktu jest wed\u0142ug mnie nie do zaakceptowania. Punkt budzi sprzeciw niezale\u017cnie od tego, czy traktujemy go jako norm\u0119 pozytywn\u0105, czy te\u017c negatywn\u0105 (w tym przypadku ruch musia\u0142by ogranicza\u0107 sw\u00f3j wymiar ekumeniczny do protestantyzmu, wykluczaj\u0105c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki i Ko\u015bci\u00f3\u0142 prawos\u0142awny).
\nProblematyczne jest pierwsze zdanie: Zbawienie cz\u0142owieka jest w ca\u0142o\u015bci dzie\u0142em dobrowolnie udzielonej laski Bo\u017cej i nie jest \u2013 w ca\u0142o\u015bci ani w cz\u0119\u015bci \u2013 dzie\u0142em ludzkich uczynk\u00f3w, ludzkiej dobroci <\/i>(sic!) ani ceremonii religijnych<\/i>. Zdanie to jest wynikiem manipulacji, jakiej dokonano na fragmentach list\u00f3w \u015bw. Paw\u0142a.
\n\u015aw. Pawe\u0142 w swych listach kre\u015bli jako\u015bciow\u0105 zmian\u0119, jaka dokona\u0142a si\u0119 w Chrystusie. Oto odchodzi stare Prawo, Prawo nakaz\u00f3w i przepis\u00f3w (por. Pwt). By\u0142o ono jedynie przygotowaniem do Ewangelii, a Chrystus nie przyszed\u0142, aby przekre\u015bli\u0107 stare Prawo, ale aby je wype\u0142ni\u0107 (por. Mt 5,17; Ga 3,17-24; KKK 1964). Jednak stare Prawo polega\u0142o na post\u0119powaniu w zgodzie z przepisami (por. Ga 3,12), tymczasem nowe Prawo nie jest prawem przepis\u00f3w, ale serc (por. Hbr 8,8-10; KKK 1965), tym Prawem, kt\u00f3re by\u0142o zapowiedziane (por. Jr 31,31-34; Mt 12,18). To nowe Prawo nie bazuje na zewn\u0119trznych przepisach, ale na ludzkim sercu (por. Mt 15,18-19; KKK 1968). Zewn\u0119trzne przepisy, czynno\u015bci podejmowane \u201eaby si\u0119 ludziom pokaza\u0107\u201d nie mog\u0105 jednak zbawi\u0107 (por. Rz 3,20; Mt 6,1-6; 16-18). Chrystus przekracza liter\u0119 starego Prawo, objawiaj\u0105c jego istot\u0119, kt\u00f3r\u0105 jest mi\u0142o\u015b\u0107 (por. Rz 13,10; Mt 7,12; J 13,34; 15,12; Ga 5,14; KKK 1970). Nowe Prawo jest prawem mi\u0142o\u015bci, a nie boja\u017ani; jest prawem laski i wolno\u015bci (por. Jk 1,25; 2,12; J 1,17; KKK 1972). Dlatego te\u017c Aposto\u0142 Pawe\u0142 pisze, \u017ce doskonale wype\u0142nianie Prawa, kt\u00f3re jest dobre (Rz 7,12; 1\u00a0Tm 1,8), czyni warto\u015bciowymi wype\u0142nianie przepis\u00f3w, ale same przepisy Prawa nie stanowi\u0105 jego w\u0142a\u015bciwego wype\u0142nienia (por. Rz 2,25-27; 2,13; 8,40). Stare Prawo przepis\u00f3w by\u0142o przygotowaniem (Ga 3,24) do nowego Prawa \u0141aski. Samo wype\u0142nianie przepis\u00f3w prawa nie udoskonala (por. Hbr 10,1; Rz 3,20), ale \u017cycie z wiary (por. Ga 2,16) \u2013 ono czyni nas sprawiedliwymi (por. Flp 3,9).
\nJednak nie mo\u017cna odczytywa\u0107 s\u0142\u00f3w Paw\u0142a tak, \u017ce akt wiary (credo<\/i>) bez czynnej mi\u0142o\u015bci i dobroci jest \u017ar\u00f3d\u0142em zbawienia. NT podkre\u015bla wielokrotnie (w tym tak\u017ce ustami Paw\u0142a) zasadnicz\u0105 wag\u0119 czyn\u00f3w mi\u0142o\u015bci (por. Mt 5; 25,31-46; 22,37-39; Mk 12,33; J 13,34-35; 15; Rz 12,9-10; 1\u00a0Kor 13; Ga 5,22-23; Kol 3,14; 2 Tes 3,5; 1\u00a0Tm 1,5; 2 Tm 1,7; 2,22; Hbr 10,24; 13,1; 1\u00a0P 4,8; 1\u00a0J). Mi\u0142o\u015b\u0107 jest \u201ecelem\u201d wiary, bo \u201eB\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105\u201d (1\u00a0J 4,16); jest z ni\u0105 zespolona i j\u0105 przewy\u017csza (1\u00a0Kor 13,2.13).
\nNie mo\u017cna zatem interpretowa\u0107 s\u0142\u00f3w Apostola Paw\u0142a jako negacji zbawczej warto\u015bci czynu, kt\u00f3ry pochodzi z Ducha, z mi\u0142o\u015bci (por. Ga 5,6.16-21). Nie mo\u017cna przeciwstawia\u0107 dzia\u0142alno\u015bci \u2013 wierze (por. Mt 3,8), poniewa\u017c wiara bez czyn\u00f3w mi\u0142o\u015bci nie istnieje. Pawe\u0142 podwa\u017ca zbawczy sens zewn\u0119trznego wykonywania przepis\u00f3w Prawa, ale nigdy czyn\u00f3w jako takich. Przed tak\u0105 myln\u0105 interpretacj\u0105 jasno i wyra\u017anie przestrzega Jakub (por. Jk 2,14-26).
\nCz\u0142owiek jest usprawiedliwiany przez Mi\u0142o\u015b\u0107, przez \u017cywa wiar\u0119, kt\u00f3rej owocem jest dobro w cz\u0142owieku (por. Ga 5,22-23; \u0141k 6,49). Twierdzenie, \u017ce zbawienie nie zale\u017cy od uczynk\u00f3w, jest manipulacj\u0105, a ju\u017c sugestia, \u017ce nie zale\u017cy od dobroci (!?) \u015bwiadczy o zupe\u0142nym odej\u015bciu od Ewangelii Mi\u0142o\u015bci (por. Rz 2,4-5).
\nDlatego wi\u0119c uwa\u017cam, \u017ce omawiany punkt nie stanowi p\u0142aszczyzny zgody mi\u0119dzywyznaniowej (jak sugeruje drugi akapit wprowadzaj\u0105cy), wi\u0119c charakteryzuje si\u0119 zbyt du\u017c\u0105 moc\u0105 odrzucania z RNZ tych wszystkich chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy nie mog\u0105 si\u0119 zgodzi\u0107 na zasad\u0119 sola fide<\/i>.
\nC. Punkt 9 brzmi nast\u0119puj\u0105co<\/b>:
\nPrzywilejem wszystkich, kt\u00f3rzy narodzili si\u0119 na nowo z Ducha, jest posiadanie pewno\u015bci zbawienia, od chwili kiedy zaufali Chrystusowi jako swojemu Zbawicielowi. Pewno\u015b\u0107 ta nie wyp\u0142ywa z ludzkich zas\u0142ug, ale jest dzie\u0142em \u015bwiadectwa Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry potwierdza w wierz\u0105cym \u015bwiadectwo zapisanego s\u0142owa Bo\u017cego. I Tesaloniczan 1,5; Jana 1,12; 1 Jana 5,9-13; Rzymian 8,14-17.<\/i>
\nProblematyczna jest teza o \u201epewno\u015bci zbawienia\u201d. Nie spos\u00f3b nie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nie znajduje ona potwierdzenia w Pi\u015bmie, a przytoczone przez autor\u00f3w punktu 9 cytaty nie m\u00f3wi\u0105 nic o pewno\u015bci zbawienia. Teza ta jest wi\u0119c niczym nie uzasadniona.
\nPismo \u015awi\u0119te wielokrotnie wspomina o potrzebie czujno\u015bci (por. Mt 24,42; 25,13; 26,41; Mk 13,33-35; 14,38; 1\u00a0Kor 16,13), czujno\u015bci przed diab\u0142em (1\u00a0P 5,8) i upadkiem, kt\u00f3ry nieustannie grozi wyznawcom Chrystusa (por. Jk 3,2; Rz 14,13; 1\u00a0Kor 10,12; 1\u00a0Tm 4,16; Ga 6,1; Hbr 3,12; 2\u00a0P 3,17; 2\u00a0J 8), dlatego te\u017c Aposto\u0142owie nawo\u0142uj\u0105 do umacniania w wierze, w Bogu (por. 2\u00a0P 1,10; Ef 6,10-20; 1\u00a0Kor 16,13; 1\u00a0Tm 4,16). Poza tym w Pismo \u015aw. wielokrotnie m\u00f3wi si\u0119 o potrzebie nawr\u00f3cenia (gr. metanoia<\/i>), kt\u00f3re pozostaj\u0105c zasadniczym wezwaniem Chrystusa (por. Mk 1,15; zob. Dz 17,30), jest zar\u00f3wno wezwaniem skierowanym do wszystkich ludzi (por. 2\u00a0P 3,9), jak i do tych, kt\u00f3rzy ju\u017c odeszli od bo\u017ck\u00f3w(por. 1 Tes 1,9) i uwierzyli w Boga (por. Jk 5,19-20). Szczeg\u00f3lnie widoczne jest to w wezwaniu do nawr\u00f3cenia, jakie Chrystus kieruje do Ko\u015bcio\u0142\u00f3w (por. Ap 2-3). Metanoia<\/i> nie jest wi\u0119c tylko konwersj\u0105 (zob. 1\u00a0Tes 1,9), ale jest nieustann\u0105 przemian\u0105 grzesznego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry dzi\u0119ki tej przemianie odnawia w sobie obraz Bo\u017cy.
\nTen punkt doktryny RNZ nie jest do pogodzenia ju\u017c nie tyle z katolicyzmem (jako jednym z wyzna\u0144), ale z chrze\u015bcija\u0144stwem w og\u00f3le.
\nD. Punkt 13 brzmi nast\u0119puj\u0105c o:<\/b>
\nB\u00f3g napomina sw\u00f3j lud, aby spotyka\u0142 si\u0119 regularnie na wielbieniu, w celu uczestniczenia w obrz\u0105dkach, dla zbudowania przez Pismo i dla wzajemnej zach\u0119ty. Hebrajczykow 10,23-25; Dzieje 2,42; 20,7; 1 Koryntian 12,20-28; 16,1-2; Efezjan 4,11-16; 1 Tymoteusza 4:13; 2 Tymoteusza 3,16; 4,2.<\/i>
\nNajpierw par\u0119 uwag formalnych. O ile wersety Hbr 10,25; Dz 2,42;20,7 rzeczywi\u015bcie dotycz\u0105 zgromadze\u0144 ludu Bo\u017cego, o tyle:
\n\u2014 1\u00a0Kor 12,20-28 m\u00f3wi o Ko\u015bciele jako takim, a nie o gromadzeniu si\u0119,
\n\u2014 1\u00a0Kor 16,1-2 m\u00f3wi o zbiorze dar\u00f3w (gr. logeia<\/i>), a nie wiernych,
\n\u2014 Ef 4,11-16 (podobnie jak 1\u00a0Kor 12,20-28) m\u00f3wi o s\u0142u\u017cbie w Ko\u015bciele, a nie konkretnie o zgromadzeniach wiernych,
\n\u2014 1\u00a0Tm 4,13 jest wezwaniem Tymoteusza do \u201eodczytywania, zach\u0119ty i nauki\u201d, ale w kontek\u015bcie og\u00f3lnym, a nie zgromadze\u0144, o jakich m\u00f3wi Dz 20,7,
\n\u2014 2\u00a0Tm 3,16 m\u00f3wi o Pi\u015bmie i jego roli, ale te\u017c nie dotyczy to konkretnie zgromadze\u0144,
\n\u2014 2\u00a0Tm 4,2 dotyczy g\u0142oszenia s\u0142owa w og\u00f3le, a nie konkretnie \u201ena zgromadzeniach\u201d.
\nZatem u\u017cycie wymienionych werset\u00f3w w celu poparcia dla omawianego punktu jest nieco niedorzeczne. Oczywi\u015bcie fragmenty te mo\u017cna interpretowa\u0107 w kontek\u015bcie \u201ewsp\u00f3lnotowo\u015bci\u201d Ko\u015bcio\u0142a, ale nie dotycz\u0105 one \u201eregularnych spotka\u0144\u201d, o kt\u00f3rych m\u00f3wi punkt i wersety Hbr 10,25; Dz 2,42; 20,7.
\nPunkt m\u00f3wi o spotkaniach w celu \u201ewielbienia\u201d i \u201euczestnictwa w obrz\u0105dkach\u201d. Innymi s\u0142owy, m\u00f3wi si\u0119 tu o spotkaniach modlitewnych i liturgicznych. Dziwi jednak brak w punkcie 13 tego, co wyra\u017anie zosta\u0142o podkre\u015blone w (przywo\u0142anych nota bene<\/i>) fragmentach: Dz 2,42; 20,7, czyli brak wzmianki o \u201e\u0142amaniu chleba\u201d odbywaj\u0105cym si\u0119 w pierwszym dniu po szabacie (20,7). Tymczasem Eucharystia jest integralnym elementem \u201ezgromadze\u0144\u201d, kt\u00f3ry nie mo\u017ce by\u0107 pomini\u0119ty (por. 1\u00a0Kor 11,17-21.23-26; zob. SC 47). Stanowi ona bowiem centrum \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego (por. LG 11).
\nPunkt 13 w lakoniczny spos\u00f3b m\u00f3wi o \u201eobrz\u0105dkach\u201d, nie wspominaj\u0105c przy tej okazji \u201e\u0142amania chleba\u201d. Jest to niezrozumiale, tym bardziej \u017ce np. luteranizm (przy wielu r\u00f3\u017cnicach i sporach szczeg\u00f3\u0142owych z katolicyzmem) Eucharysti\u0119 uznaje (por. Konfesja Augsburska XXXIV). Dlatego te\u017c, bior\u0105c jednocze\u015bnie pod uwag\u0119 nie najlepszy dob\u00f3r fragment\u00f3w z Pisma \u015aw., uwa\u017cam, \u017ce punkt ten powinien zosta\u0107 przeformu\u0142owany.
\nE. <\/b>Punkt 14 brzmi nast\u0119puj\u0105co:<\/b>
\nW chwili \u015bmierci fizycznej osoba wierz\u0105ca natychmiast wchodzi w wieczn\u0105, \u015bwiadom\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 z Panem i oczekuje zmartwychwstania swojego cia\u0142a do wiecznej chwa\u0142y i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. 2 Koryntian 5,8; Filipin 1,23-24; \u0141ukasza 23,39-43; 1 Koryntian 15,12-58; 1 Tesaloniczan 4,13-18; 1 Jana 3,2; Filipin 3,21.<\/i>
\nZn\u00f3w kwestia formalna: wersety 2\u00a0Kor 5,8; Flp 1,23-24 nie odnosz\u0105 si\u0119 bezpo\u015brednio do omawianych kwestii eschatologicznych, a dotycz\u0105 jedynie ch\u0119ci zjednoczenia z Bogiem. Niemniej ich przywo\u0142anie mo\u017ce by\u0107 pomocne przy analizowaniu tre\u015bci punktu.
\nW\u0105tpliwo\u015bci budz\u0105 s\u0142owa o \u201enatychmiastowym\u201d wej\u015bciu we wsp\u00f3lnot\u0119 z Panem i \u201eoczekiwaniu\u201d wiecznej chwa\u0142y. Na czy polega owa przysz\u0142a chwa\u0142a, jak nie na byciu z Panem, na trwaniu w zjednoczeniu z Bogiem? (por. J 14,3; Flp 1,23; 1\u00a0Tes 4,17; Ap 2,17; KKK 1024-1026), na ogl\u0105daniu Go \u201etakim, jakim jest\u201d (1\u00a0J 3,2; por. 1\u00a0Kor 13,12; Ap 22,4; KKK 1023). Przysz\u0142a komunia z Bogiem stanowi tajemnic\u0119, gdy\u017c \u201eani oko nie widzia\u0142o, ani ucho nie s\u0142ysza\u0142o, ani serce cz\u0142owieka nie zdo\u0142a\u0142o poj\u0105\u0107, jak wielkie rzeczy przygotowa\u0142 B\u00f3g tym, kt\u00f3rzy Go mi\u0142uj\u0105\u201d(1\u00a0Kor 2,9 [BT]; zob. KKK 1027-29).
\nCzy zatem m\u00f3wienie o \u201enatychmiastowym\u201d zjednoczeniu, a nast\u0119pnie o \u201eoczekiwaniu\u201d nie jest odrobin\u0119 nielogiczne? Ta \u201enatychmiastowo\u015b\u0107\u201d i \u201eoczekiwanie\u201d nie znajduj\u0105 wsp\u00f3lnego<\/i> potwierdzenia w przywo\u0142anych fragmentach Pisma (zob. 1\u00a0Kor 15,22-26; \u0141k 23,39-43), a cale sformu\u0142owanie wydaje si\u0119 w\u0105tpliwe metafizycznie (dziwna koncepcja czasu).
\nMo\u017cna domniemywa\u0107, \u017ce takie sformu\u0142owanie jest po cz\u0119\u015bci wynikiem ch\u0119ci unikni\u0119cia problemu tzw. czy\u015b\u0107ca, czyli oczyszczenia, jakie dokonuje si\u0119 przed zjednoczeniem z Bogiem (por. 1\u00a0Kor 3,13-15; KKK 1030-1032). Trudno znale\u017a\u0107 argumenty potwierdzaj\u0105ce brak takowego oczyszczenia, kt\u00f3re jest wed\u0142ug mnie logicznym elementem przygotowania na zjednoczenie z Bogiem. Poza tym podkre\u015blenie \u201enatychmiastowo\u015bci\u201d zjednoczenia z Bogiem z punktu widzenia metafizyki nic w sprawie czy\u015b\u0107ca nie zmienia.
\nF. <\/b>Punkt 15 brzmi nast\u0119puj\u0105co:<\/b>
\nW chwili \u015bmierci fizycznej osoba niewierz\u0105ca natychmiast wchodzi w wieczne, \u015bwiadome oddzielenie od Boga i oczekuje zmartwychwstania swojego cia\u0142a na wieczny s\u0105d i pot\u0119pienie. \u0141ukasza 16,19-31; Jana 5,23-29; Apokalipsa 20,10-15; Mateusza 13,40-43.<\/i>
\nW tym przypadku jeszcze bardziej widoczna staje si\u0119 nielogiczno\u015b\u0107 sformu\u0142owania o \u201enatychmiastowo\u015bci\u201d i \u201eoczekiwaniu\u201d, je\u015bli uznamy, \u017ce pot\u0119pienie polega w\u0142a\u015bnie na oddzieleniu od Boga. Piek\u0142o (jak okre\u015bla si\u0119 oddzielenie od Boga) polega w\u0142a\u015bnie na oddzieleniu od Mi\u0142o\u015bci, od odej\u015bciu od mi\u0142owania (por. 1\u00a0J 3,14-15; Mt 25,31-46; 13,41-42; KKK 1035).
\nW obu przypadkach (punkty 14 i 15) te niejasno\u015bci \u201eoczekiwania\u201d mog\u0105 wynika\u0107 z ch\u0119ci uwzgl\u0119dnienia S\u0105du Ostatecznego (zob. KKK 1038-1041) i tego, co na nast\u0105pi\u0107 po \u201eko\u0144cu \u015bwiata\u201d (zob. KKK 1042-1050). Adekwatne uj\u0119cie zar\u00f3wno perspektywy og\u00f3lnej, jak i perspektywy jednostki w rozwa\u017caniach eschatologicznych mo\u017ce rzeczywi\u015bcie by\u0107 problemem. Dlatego krytyk\u0119 w tych dw\u00f3ch punktach (poza kwestia czy\u015b\u0107ca) nale\u017cy odnie\u015b\u0107 raczej do ich formy ni\u017c tre\u015bci.<\/p>\n

5. Podsumowanie<\/p>\n

Uwa\u017cam, \u017ce zar\u00f3wno dwa pocz\u0105tkowe akapity stronyhttp:\/\/www.rnz.org.pl\/ruch\/doktryna.htm<\/a>, jak i niekt\u00f3re punkty (szczeg\u00f3lnie 8 i 9) doktryny s\u0105 nie do przyj\u0119cia jako podstawa dzia\u0142a\u0144 ekumenicznych. Nie stanowi\u0105 bowiem \u201eobszar\u00f3w nauczania doktrynalnego, co do kt\u00f3rych by\u0142a historycznie zgoda w\u015br\u00f3d wszystkich prawdziwych chrze\u015bcijan\u201d, jak mylnie sugeruje akapit 2.
\nPunkty 3 i 7 mo\u017cna by przeformu\u0142owa\u0107, unikaj\u0105c dwuznaczno\u015bci, natomiast punkt 13 \u2013 poza podkre\u015bleniem wagi lektury Pisma, modlitwy i dzielenia si\u0119 wiar\u0105 \u2013 nie powinien sugerowa\u0107, \u017ce do tego sprowadzaj\u0105 si\u0119 \u201ezebrania\u201d, o kt\u00f3rych m\u00f3wi Pismo. Je\u015bli cz\u0142onkowie RNZ ze wzgl\u0119du na r\u00f3\u017cnice w pojmowaniu Eucharystii nie s\u0105 w stanie wsp\u00f3lnie w niej uczestniczy\u0107, nie powinni okre\u015bla\u0107 jej w doktrynie RNZ, je\u015bli ta stanowi norm\u0119 pozytywn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci Ruchu. Je\u015bli natomiast stanowi ona norm\u0119 negatywn\u0105 (w znaczeniu omawianym na pocz\u0105tku cz\u0119\u015bci 4. niniejszej analizy), powinno si\u0119 podkre\u015bli\u0107 zasadnicz\u0105 rol\u0119 \u201e\u0142amania chleba\u201d we wzajemnych \u201ezgromadzeniach\u201d.
\nPunkty 14 i 15 po usuni\u0119ciu s\u0142\u00f3w \u201enatychmiast\u201d i przeformu\u0142owaniu drugiej cz\u0119\u015bci zdania mog\u0142yby by\u0107 zaakceptowanie przez cz\u0142onk\u00f3w wielu wyzna\u0144, w tym tak\u017ce katolik\u00f3w. Rozwi\u0105zanie takie nie narzuca\u0142oby idei czy\u015b\u0107ca tym, kt\u00f3rzy si\u0119 na ni\u0105 nie mog\u0105 zgodzi\u0107, ale jednocze\u015bnie nie wyklucza\u0142oby takiej mo\u017cliwo\u015bci.
\nJak na pocz\u0105tku napisa\u0142em, moje analizy nie stanowi\u0105 podstawy ostatecznych s\u0105d\u00f3w na temat doktryny RNZ, poniewa\u017c takowe mog\u0142yby by\u0107 formu\u0142owane dopiero po wyja\u015bnieniu przez autor\u00f3w tej doktryny niejasno\u015bci, jakie towarzysz\u0105 cz\u0119\u015bci punkt\u00f3w. Dlatego te\u017c zach\u0119cam wszystkich do dyskusji, a przede wszystkim cz\u0142onk\u00f3w RNZ, kt\u00f3rzy mogliby owe niejasno\u015bci wyja\u015bni\u0107.
\nKrzysztof Hubaczek<\/a><\/p>\n

Artyku\u0142 pochodzi ze strony http:\/\/republika.pl\/sopelekwojtek\/glos\/rnz.htm<\/a><\/p>\n

\n

Analiza doktryny<\/h2>\n

 
\n<\/header>\n

\n1. G\u0142\u00f3wne punkty wiary Ruchu Nowego \u017bycia zaprezentowane przez sam Ruch w postaci \u201eDoktryny\u201d brzmi\u0105 nast\u0119puj\u0105co:<\/b>
\n\u201eJedyn\u0105 podstaw\u0105 na kt\u00f3rej opieramy nasze przekonania jest Biblia, niezawodne S\u0142owo Boga. Wierzymy, \u017ce by\u0142o ono w wyj\u0105tkowy spos\u00f3b (werbalnie i w pe\u0142ni) inspirowane przez Ducha \u015awi\u0119tego i \u017ce w oryginalnym manuskrypcie by\u0142o napisane bez b\u0142\u0119du. Jest ono najwy\u017cszym i ostatecznym autorytetem we wszystkich sprawach, o kt\u00f3rych m\u00f3wi. Przyjmujemy te du\u017ce obszary nauczania doktrynalnego, co do kt\u00f3rego by\u0142a historycznie zgoda w\u015br\u00f3d wszystkich prawdziwych chrze\u015bcijan. Z powodu specyfiki powo\u0142ania naszego ruchu pragniemy da\u0107 wolno\u015b\u0107 przekona\u0144 w dziedzinie doktryn, pod warunkiem, \u017ce ka\u017cda interpretacja jest oparta tylko na Biblii i \u017ce interpretacja taka nie staje si\u0119 czynnikiem przeszkadzaj\u0105cym w s\u0142u\u017cbie, do kt\u00f3rej powo\u0142a\u0142 nas B\u00f3g. Potwierdzamy wprost nasze przekonania co do nauk Biblijnych odno\u015bnie nast\u0119puj\u0105cych rzeczy:
\n1. Jest jeden prawdziwy B\u00f3g, wiecznie istniej\u0105cy w trzech osobach \u2013 Ojciec, Syn i Duch \u015awi\u0119ty. Ka\u017cda z tych trzech os\u00f3b w r\u00f3wnej mierze posiada wszystkie atrybuty bosko\u015bci i cechy osobowo\u015bci. Powt\u00f3rzonego Prawa 6,4; Mateusza 28,18; Jana 1,1-3; Dzieje 5,3-4.
\n2. Jezus Chrystus jest Bogiem, \u017cywym S\u0142owem. Sta\u0142 si\u0119 On cia\u0142em przez cudowne pocz\u0119cie z Ducha \u015awi\u0119tego i narodziny z dziewicy. Jest On wi\u0119c doskona\u0142\u0105 bosko\u015bci\u0105 i prawdziwym cz\u0142owiekiem, po\u0142\u0105czonym na zawsze w jednej osobie. Jana 1,1, 14; Mateusza 1,18-25; \u0141ukasza 1,30-37; Kolosan 2,9; Filipian 2,6-11.
\n3. \u017by\u0142 On \u017cyciem bez grzechu i dobrowolnie zado\u015b\u0107uczyni\u0142 za grzechy ludzi, umieraj\u0105c na krzy\u017cu w ich zast\u0119pstwie, w ten spos\u00f3b zaspokajaj\u0105c Bo\u017c\u0105 sprawiedliwo\u015b\u0107 i osi\u0105gaj\u0105c zbawienie tych, kt\u00f3rzy wierz\u0105 tylko w Niego. 1 Jana 3,5; 1 Piotra 3,18; Jana 10,17-18; 2 Koryntian 5,21; 1 Jana 4,10; Rzymian 3,24-26.
\n4. Powsta\u0142 On z martwych w tym samym ciele \u2013 chocia\u017c uwielbionym \u2013 w kt\u00f3rym \u017cy\u0142 i zmar\u0142. 1 Koryntian 15,4; \u0141ukasza 24,36-43; Jana 20,24-29.
\n5. W ciele wst\u0105pi\u0142 do nieba i zasiad\u0142 po prawicy Boga Ojca. Stamt\u0105d, jako jedyny po\u015brednik mi\u0119dzy Bogiem a lud\u017ami, nieustannie wstawia si\u0119 za swoim ludem. Dzieje 1,9-11; Efezjan 1,20; 1 Tymoteusza 2,5; Hebrajczyk\u00f3w 7,24-25; 1 Jana 2,1-2.
\n6. Cz\u0142owiek zosta\u0142 na pocz\u0105tku stworzony na obraz Bo\u017cy. Cz\u0142owiek zgrzeszy\u0142 przez niepos\u0142usze\u0144stwo Bogu i z tego powodu zosta\u0142 oddzielony od swojego Stw\u00f3rcy. Ten historyczny upadek sprowadzi\u0142 Bo\u017ce pot\u0119pienie na ca\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107. Wyj\u015bcia 1,26-27; 2,15-17; 3,1-24; Rzymian 5,12-21; 1 Koryntian 15,21-22.
\n7. Natura cz\u0142owieka jest zepsuta i z tego powodu nie mo\u017ce on podoba\u0107 si\u0119 Bogu. Ka\u017cdy cz\u0142owiek potrzebuje odrodzenia i odnowienia od Ducha \u015awi\u0119tego. Rzymian 3,9-20; Efezjan 2,1-7; Marka 7,20-23; Jana 3,1-21; Tytusa 3,5-7.
\n8. Zbawienie cz\u0142owieka jest w ca\u0142o\u015bci dzie\u0142em dobrowolnie udzielonej \u0142aski Bo\u017cej i nie jest \u2013 w ca\u0142o\u015bci ani w cz\u0119\u015bci \u2013 dzie\u0142em ludzkich uczynk\u00f3w, ludzkiej dobroci, ani ceremonii religijnych. B\u00f3g udziela swojej sprawiedliwo\u015bci tym, kt\u00f3rzy pok\u0142adaj\u0105 ufno\u015b\u0107 co do swojego zbawienia wy\u0142\u0105cznie w Chrystusie i w ten spos\u00f3b usprawiedliwia ich w swoich oczach. Efezjan 2,8-10; Rzymian 3,21-26; 9,30-33; Galat\u00f3w 3,1-14; 22-24.
\n9. Przywilejem wszystkich, kt\u00f3rzy narodzili si\u0119 na nowo z Ducha jest posiadanie pewno\u015bci zbawienia od chwili, kiedy zaufali Chrystusowi jako swojemu Zbawicielowi. Pewno\u015b\u0107 ta nie wyp\u0142ywa z ludzkich zas\u0142ug, ale jest dzie\u0142em \u015bwiadectwa Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry potwierdza w wierz\u0105cym \u015bwiadectwo zapisanego S\u0142owa Bo\u017cego. I Tesaloniczan 1,5; Jana 1,12; 1 Jana 5,9-13; Rzymian 8,14-17.
\n10. Duch \u015awi\u0119ty przyszed\u0142 na ziemi\u0119 aby objawi\u0107 i uwielbi\u0107 Chrystusa i zastosowa\u0107 zbawcze dzie\u0142o Chrystusa w \u017cyciu ludzi. On przekonuje i przyprowadza grzesznik\u00f3w do Chrystusa, On umieszcza w nich nowe \u017cycie, zamieszkuje w nich nieustannie od chwili duchowego narodzenia i piecz\u0119tuje ich do dnia ich odkupienia. Wierz\u0105cy przez wiar\u0119 otrzymuj\u0105 Jego pe\u0142ni\u0119, moc i kierownictwo. Jana 16,7-15; Tytusa 3,5; Jana 3,5-8; Rzymian 8,9; Efezjan 1,13-14; 4,30; 1 Koryntian 6,19; Galat\u00f3w 3,2-3; Rzymian 8,24.
\n11. Ka\u017cdy wierz\u0105cy jest powo\u0142any do \u017cycia w mocy zamieszkuj\u0105cego w nim Ducha \u015awi\u0119tego, aby nie post\u0119powa\u0142 wed\u0142ug po\u017c\u0105dliwo\u015bci cia\u0142a, lecz przynosi\u0142 owoc na chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105. Galat\u00f3w 5,16-25; Efezjan 5,18.
\n12. Jezus Chrystus jest G\u0142ow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, swojego Cia\u0142a, kt\u00f3re sk\u0142ada si\u0119 ze wszystkich ludzi \u017cywych i umar\u0142ych, kt\u00f3rzy zostali przy\u0142\u0105czeni do Niego przez zbawcz\u0105 wiar\u0119. Kolosan 1,18; Efezjan 1,22-23; 5,23-32; 1 Tesaloniczan 4,13-18.
\n13. B\u00f3g napomina sw\u00f3j lud aby spotyka\u0142 si\u0119 regularnie na wielbieniu, w celu uczestniczenia w obrz\u0105dkach, dla zbudowania przez Pismo i dla wzajemnej zach\u0119ty. Hebrajczyk\u00f3w 10,23-25; Dzieje 2,42; 20,7; 1 Koryntian 12,20-28; 16,1-2; Efezjan 4,11-16; 1 Tymoteusza 4:13; 2 Tymoteusza 3,16; 4,2.
\n14. W chwili \u015bmierci fizycznej osoba wierz\u0105ca natychmiast wchodzi w wieczn\u0105, \u015bwiadom\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 z Panem i oczekuje zmartwychwstania swojego cia\u0142a do wiecznej chwa\u0142y i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. 2 Koryntian 5,8; Filipian 1,23-24; \u0141ukasza 23,39-43; 1 Koryntian 15,12-58; 1 Tesaloniczan 4,13-18; 1 Jana 3,2; Filipian 3,21.
\n15. W chwili \u015bmierci fizycznej osoba niewierz\u0105ca natychmiast wchodzi w wieczne, \u015bwiadome oddzielenie od Boga i oczekuje zmartwychwstania swojego cia\u0142a na wieczny s\u0105d i pot\u0119pienie. \u0141ukasza 16,19-31; Jana 5,23-29; Apokalipsa 20,10-15; Mateusza 13,40-43.
\n16. Jezus Chrystus przyjdzie ponownie na ziemi\u0119 \u2013 osobi\u015bcie i w ciele \u2013 aby wype\u0142ni\u0107 histori\u0119 i wieczny plan Bo\u017cy. Dzieje 1,9-11; Apokalipsa 19,1-22; 21.
\n17. Pan Jezus poleci\u0142 wszystkim wierz\u0105cym g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 na ca\u0142ym \u015bwiecie i czyni\u0107 uczniami ludzi z ka\u017cdego narodu. Wype\u0142nienie Wielkiego Pos\u0142annictwa wymaga tego, by wszystkie \u015bwiatowe i osobiste ambicje zosta\u0142y poddane w pe\u0142nym oddaniu Temu, „kt\u00f3ry nas umi\u0142owa\u0142 i wyda\u0142 za nas siebie samego”. Mateusza 28,18-20; Marka 16,15-16; \u0141ukasza 24,46-49; Dzieje 1,7-8; Rzymian 12,1-2; Galat\u00f3w 2,19-20; Filipian 3,7-21.\u201d<\/p>\n

Komentarz:<\/b><\/p>\n

Wydaje si\u0119, \u017ce z punkt\u00f3w 6-16 tej \u201eDoktryny\u201d wynika nast\u0119puj\u0105cy obraz drogi prowadz\u0105cej do zbawienia:<\/b>
\na. Od pocz\u0105tku \u015bwiata ca\u0142a ludzko\u015b\u0107 jest pot\u0119piona (pkt 6), co oznacza, \u017ce wszyscy ludzie (z wyj\u0105tkiem ludzi odrodzonych) w chwili \u015bmierci wchodz\u0105 w oddzielenie od Boga i czekaj\u0105 na pot\u0119pienie (pkt 14).
\nb. Wyj\u0105tkiem s\u0105 odrodzeni. Odrodzenie polega ze strony cz\u0142owieka tylko na \u201epo\u0142o\u017ceniu ufno\u015bci co do zbawienia wy\u0142\u0105cznie w Chrystusie\u201d (pkt 8) i \u2013 r\u00f3wnocze\u015bnie \u2013 ze strony Boga na usprawiedliwieniu (pkt 8). Od cz\u0142owieka nie wymaga si\u0119 niczego wi\u0119cej, aby m\u00f3g\u0142 dost\u0105pi\u0107 zbawienia.
\nc. Skutkiem odrodzenia jest posiadanie pewno\u015bci zbawienia, kt\u00f3ra jest niezale\u017cna od rodzaju prowadzonego potem \u017cycia (nawet, gdyby to by\u0142o z\u0142e \u017cycie) (pkt 9).
\nd. Zbawienie wieczne dokonuje si\u0119 tylko wed\u0142ug jednego kryterium: wiary. Wierz\u0105cy w Chrystusa s\u0105 zbawieni (ca\u0142kowicie niezale\u017cnie od rodzaju \u017cycia, jakie prowadzili przed odrodzeniem i po nim, niezale\u017cnie od grzech\u00f3w czy zaniedba\u0144), a niewierz\u0105cy s\u0105 pot\u0119pieni, znowu niezale\u017cnie od prowadzonego \u017cycia, dobrego, czy z\u0142ego) (pkt 14 i 15). W szczeg\u00f3lno\u015bci kryterium zbawienia na pewno nie s\u0105 w \u017cadnej mierze ani dobre, ani z\u0142e czyny.
\nAutorzy 17 punkt\u00f3w twierdz\u0105, \u017ce z Biblii wynika tylko taki obraz zbawienia, i \u017ce \u201eby\u0142a historycznie zgoda w\u015br\u00f3d wszystkich prawdziwych chrze\u015bcijan\u201d co do tego obrazu zbawienia.
\nTu powstaj\u0105 problemy:<\/b>
\nTakiej historycznej zgody nie by\u0142o, chyba, \u017ce \u201eprawdziwi chrze\u015bcijanie\u201d ma oznacza\u0107 \u201epewna grupa ameryka\u0144skich protestant\u00f3w\u201d.
\nad a. Jak w \u015bwietle pkt 6 odpowiedzie\u0107 na pytanie, czy tacy ludzie jak Enoch, Abraham, Moj\u017cesz i Eliasz s\u0105 zbawieni? Wed\u0142ug tradycyjnych chrze\u015bcijan \u2013 tak. Je\u015bli tak, to jakim sposobem, skoro nie znali oni Chrystusa??
\nad b. Co w \u015bwietle pkt 6-8 z chrztem? Odrodzenie w Biblii kojarzone jest z \u201eobmyciem wod\u0105\u201d (J 3, 5; Tt 3, 5; Ef 5, 26) i nigdy w tradycyjnym chrze\u015bcija\u0144stwie nie by\u0142o oddzielane od chrztu.
\nPrzeciwstawianie \u201eufno\u015bci co do swojego zbawienia wy\u0142\u0105cznie w Chrystusie\u201d \u2013 \u201eceremoniom religijnym\u201d (np. sakramentowi chrzczeniu wod\u0105) nie nale\u017cy do og\u00f3lnego dziedzictwa wiary chrze\u015bcija\u0144skiej. Takie przeciwstawienie znane jest tylko w niekt\u00f3rych od\u0142amach nowo\u017cytnego protestantyzmu (por. J 3, 5; Tt 3, 5; Ef 5, 26).
\nad. c. Sformu\u0142owanie \u201epewno\u015b\u0107 zbawienia\u201d, kt\u00f3r\u0105 chrze\u015bcijanina cieszy si\u0119 \u201eod chwili odrodzenia\u201d, kt\u00f3ra to pewno\u015b\u0107 nie zale\u017cy od post\u0119powania cz\u0142owieka, wydaje si\u0119 nie r\u00f3\u017cni\u0107 specjalnie od znanej z historii XVI-wiecznego protestantyzmu wiary w \u201enieutracalno\u015b\u0107 zbawienia\u201d.
\nWiara, \u017ce absolutnie nigdy nie mo\u017cna utraci\u0107 zbawienia, nawet wskutek pope\u0142niania najgorszych grzech\u00f3w, by\u0142a niespotykana w chrze\u015bcija\u0144stwie a\u017c do XVI wieku.
\nPrzeciwstawianie \u201eufno\u015bci co do swojego zbawienia wy\u0142\u0105cznie w Chrystusie\u201d \u2013 \u201eludzkim uczynkom i ludzkiej dobroci\u201d nie nale\u017cy do og\u00f3lnego dziedzictwa wiary chrze\u015bcija\u0144skiej, a znane jest tylko w niekt\u00f3rych postaciach protestantyzmu. Co do takiego przeciwstawienia nie by\u0142o historycznie akceptacji ani w staro\u017cytno\u015bci, ani w \u015bredniowieczu, ani dzi\u015b w\u015br\u00f3d prawos\u0142awnych, katolik\u00f3w i wielu protestant\u00f3w.
\nDo dziedzictwa chrze\u015bcija\u0144stwa \u2013 poza pewnymi postaciami protestantyzmu \u2013 wr\u0119cz przeciwnie, nale\u017cy raczej wym\u00f3g \u201eludzkich uczynk\u00f3w i ludzkiej dobroci\u201d dla osi\u0105gni\u0119cia zbawienia wiecznego (por. Mt 25, 31-46).
\nad. d. Ka\u017cdy tradycyjny chrze\u015bcijanin staro\u017cytno\u015bci, \u015bredniowiecza i ka\u017cdy wsp\u00f3\u0142czesny katolik lub prawos\u0142awny powie, \u017ce s\u0105d Bo\u017cy nie ogranicza si\u0119 do sprawdzenia wiary. Powie, \u017ce o czym\u015b przeciwnym m\u00f3wi\u0105 teksty:
\nMt 7, 21: \u201eNie ka\u017cdy, kt\u00f3ry Mi m\u00f3wi \u00abPanie, Panie\u00bb, wejdzie do kr\u00f3lestwa, lecz ten, kto spe\u0142nia wol\u0119 Ojca mego\u201d.
\nMt 25, 31-46: r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy zbawionymi \u201esprawiedliwymi\u201d i pot\u0119pionymi niesprawiedliwymi polega na tym, co kto uczyni\u0142, a nie tylko na tym, w co kto wierzy\u0142.
\nDodatkowe problemy powstaj\u0105 w zwi\u0105zku z biblijnym uzasadnieniem 17 punkt\u00f3w \u201eDoktryny\u201d:
\nSk\u0105d pochodzi informacja, \u017ce \u201eB\u00f3g napomina sw\u00f3j lud, aby spotyka\u0142 si\u0119 regularnie na wielbieniu, w celu uczestniczenia w obrz\u0105dkach, dla zbudowania przez Pismo i dla wzajemnej zach\u0119ty\u201d, skoro \u017caden z przytoczonych fragment\u00f3w (Hbr 10, 23-25; Dz 2, 42 i 20, 7; 1 Kor 12, 20-28 i 16, 1-2; Ef 4, 11-16; 1 Tm 4, 13; 2 Tm 3, 16 i 4, 2) nie m\u00f3wi nic o \u201ewielbieniu\u201d, \u201eobrz\u0105dkach\u201d ani \u201ezbudowaniu przez Pismo\u201d? Jedynie Hbr 10, 23-25 wzywa \u201ezach\u0119cajmy si\u0119\u201d \u2013 ale za to nie m\u00f3wi, aby to by\u0142o celem spotkania!
\nRodzi si\u0119 wi\u0119c pytanie<\/b>:
\nDlaczego przyj\u0119to \u201eDoktryn\u0119\u201d z\u0142o\u017con\u0105 z tych u\u0142o\u017conych napr\u0119dce 17 punkt\u00f3w, zamiast przyj\u0105\u0107 tradycyjne wyznania wiary, jak cho\u0107by pochodz\u0105ce z IV wieku \u201eCredo\u201d (\u201eWierz\u0119 w Boga Ojca\u201d)? Mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce powodem by\u0142o zagwarantowanie baptystyczno-protestanckiego oblicza Ruchu Nowego \u017bycia i ustrze\u017cenie si\u0119 przed przybraniem oblicza katolickiego. Warto zapyta\u0107 cz\u0142onk\u00f3w Ruchu, jak odpowiedz\u0105 na tak\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107.
\nPytanie rodzi si\u0119 te\u017c ze spojrzenia na Preambu\u0142\u0119 do \u201eDoktryny\u201d. Czytamy w niej:<\/b>
\n\u201eJedyn\u0105<\/i> podstaw\u0105, na kt\u00f3rej opieramy nasze przekonanie jest Biblia [\u2026] pragniemy da\u0107 wolno\u015b\u0107 przekona\u0144 w dziedzinie doktryn, pod warunkiem, \u017ce ka\u017cda interpretacja oparta jest tylko<\/i> na Biblii\u201d.
\nPowstaje tu problem historyczny<\/b>:
\nTakie sformu\u0142owanie jest niespotykane w historii tradycyjnego chrze\u015bcija\u0144stwa. Oto kilka przyk\u0142ad\u00f3w:
\n\u2013 \u201ePowinni\u015bmy wierzy\u0107 tylko w t\u0119 prawd\u0119, kt\u00f3ra pod \u017cadnym wzgl\u0119dem nie r\u00f3\u017cni si\u0119 od tradycji ko\u015bcielnej i apostolskiej\u201d (rok 220, Orygenes, O zasadach<\/i>, ks. I, pkt 2, s. 52).
\n\u2013 \u201eZ doktryn i nauczania strze\u017conych przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, jedne pochodz\u0105 z pisemnego nauczania, drugie przekazane nam jako misterium przej\u0119li\u015bmy z tradycji apostolskiej. Jedne i drugie maj\u0105 t\u0119 sam\u0105 moc w prawowitej wierze [\u2026] gdyby\u015bmy usi\u0142owali odrzuci\u0107 niepisane zwyczaje jako maj\u0105ce niewielkie znaczenie, bezwiednie naraziliby\u015bmy na szkod\u0119 Ewangeli\u0119 w jej zasadniczych punktach\u201d (rok 375, \u015bw. Bazyli, O Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, rozdz. XXVII, pkt 66, s. 175).
\n\u2013 \u201eTradycj\u0105 Apostolsk\u0105 nazywamy S\u0142owo Bo\u017ce przenikaj\u0105ce za spraw\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego do serc Aposto\u0142\u00f3w i przekazane przez tego samego Ducha do \u015bwiadomo\u015bci Ko\u015bcio\u0142a\u201d (rok 2001, Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Prawos\u0142awnego<\/i>, cz. VII, s. 401).
\n\u2013 \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 osi\u0105ga pewno\u015b\u0107 swoj\u0105 co do wszystkich spraw objawionych nie przez samo Pismo \u015bwi\u0119te [\u2026] \u015awi\u0119ty depozyt wiary zawarty w \u015bwi\u0119tej Tradycji i Pi\u015bmie \u015bwi\u0119tym, zosta\u0142 powierzony przez Aposto\u0142\u00f3w wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a\u201d (rok 1994, Katechizm Ko\u015bcio\u0142a katolickiego<\/i>, pkt 82 i 84).
\nTrzeba by wi\u0119c wyja\u015bni\u0107 z cz\u0142onkami Ruchu Nowego \u017bycia, czy wyznawcy przytoczonych wy\u017cej opinii (Orygenes, Bazyli, wsp\u00f3\u0142cze\u015bni prawos\u0142awni, wsp\u00f3\u0142cze\u015bni katolicy) mog\u0105 by\u0107 w oczach cz\u0142onk\u00f3w Ruchu Nowego \u017bycia uznani za prawdziwych chrze\u015bcijan? Czy te\u017c przyst\u0105pienie do Ruchu wymaga zmiany katolickiej (lub prawos\u0142awnej) wiary na wiar\u0119 uzgodnion\u0105 z 17-punktow\u0105 \u201eDoktryn\u0105\u201d?
\nBy\u0142oby bardzo ciekawe pozna\u0107 zdanie cz\u0142onk\u00f3w Ruchu na tych kilka pyta\u0144 i w\u0105tpliwo\u015bci.
\n<\/a>KS. ANDRZEJ SIEMIENIEWSKI <\/b><\/span><\/span>\u00a0<\/b><\/span><\/p>\n\n\n\n
Campus Crusade for Christ<\/b> zosta\u0142 zarejestrowany w Polsce jako Ruch Nowego \u017bycia<\/b> w 1992 roku, chocia\u017c historia jego dzia\u0142ania w naszym kraju si\u0119ga po\u0142owy lat siedemdziesi\u0105tych. Pocz\u0105tkowo, pod nazw\u0105 Agape, dzia\u0142alno\u015b\u0107 ta polega\u0142a przede wszystkim na wspomaganiu katolickiego Ruchu \u015awiat\u0142o-\u017bycie (Oaza). W 1979 roku przysz\u0142a kolej na rozpocz\u0119cie w\u0142asnej pracy w\u015br\u00f3d student\u00f3w wy\u017cszych uczelni, najpierw w Warszawie i Krakowie, nast\u0119pnie w Poznaniu (1984), Gda\u0144sku (1986), Wroc\u0142awiu (1992), \u0141odzi (1994), Katowicach (1996) i Bydgoszczy (1997). Opr\u00f3cz pracy w\u015br\u00f3d student\u00f3w organizowane s\u0105 dzia\u0142ania pomagaj\u0105ce dotrze\u0107 z ewangeli\u0105 do innych \u015brodowisk polskiego spo\u0142ecze\u0144stwa (do rodzin, do uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 \u015brednich, itp.).<\/p>\n
[Notka pochodzi z internetowej strony ruchu \u2013 red.]<\/div>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1. G\u0142\u00f3wne punkty wiary Ruchu Nowego \u017bycia zaprezentowane przez sam Ruch w postaci \u201eDoktryny\u201d brzmi\u0105 nast\u0119puj\u0105co:\u201eJedyn\u0105 podstaw\u0105 na kt\u00f3rej opieramy nasze przekonania jest Biblia, niezawodne S\u0142owo Boga. Wierzymy, \u017ce by\u0142o ono w wyj\u0105tkowy spos\u00f3b (werbalnie i w pe\u0142ni) inspirowane przez… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[1035],"tags":[122,222,674,716],"class_list":["post-609","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-protestantyzm","tag-17-punktow-ruchu-nowego-zycia","tag-campus-crusade-for-christ","tag-protestantyzm","tag-ruch-nowego-zycia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/609","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=609"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/609\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=609"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=609"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=609"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}