{"id":593,"date":"2017-08-06T16:46:32","date_gmt":"2017-08-06T14:46:32","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=593"},"modified":"2017-08-06T16:46:32","modified_gmt":"2017-08-06T14:46:32","slug":"chrzescijaninem-a-kosciol-katolicki-sie-myli","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/chrzescijaninem-a-kosciol-katolicki-sie-myli\/","title":{"rendered":"Jestem chrze\u015bcijaninem a Ko\u015bci\u00f3\u0142 Katolicki si\u0119 myli?"},"content":{"rendered":"
\n

\u201eChrze\u015bcijanin moj\u0119 imi\u0119, katolik za\u015b nazwisko.
\nTamto mnie mieni, to\u00a0charakteryzuje; to\u00a0\u015bwiadczy, \u017cem wypr\u00f3bowany, tamto m\u00f3wi kim jestem.\u201d<\/p>\n

\u015bw. Pacjan,<\/b> bp.Barcelony
\n(zm. ok. 380 roku)
\n<\/a><\/p>\n

A) NIEZNISZCZALNO\u015a\u0106 KO\u015aCIO\u0141A<\/b><\/p>\n

Chrystus ustanawia\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 przez ca\u0142e swoje \u017cycie: od momentu Wcielenia przez wydarzenia ze swego \u017cycia, a\u00a0tak\u017ce M\u0119k\u0119, \u015amier\u0107, i\u00a0Zmartwychwstanie, by osi\u0105gn\u0105\u0107 kres w\u00a0zes\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego. Bez w\u0105tpienia szczytowym etapem tworzenia Ko\u015bcio\u0142a jest zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego, bowiem dopiero w\u00a0tym momencie Ko\u015bci\u00f3\u0142 pojawi\u0142 si\u0119 w\u00a0kszta\u0142cie ostatecznie uformowanym, a\u00a0zatem uzdalniaj\u0105cym do istnienia i\u00a0pe\u0142nienia swego pos\u0142annictwa na ziemi.
\nNale\u017cy podkre\u015bli\u0107 bardzo wa\u017cny fakt, \u017ce\u00a0Chrystus od momentu zako\u0144czenia ustanowienia Ko\u015bcio\u0142a, ci\u0105gle w\u00a0nim dzia\u0142a przez Ducha \u015awi\u0119tego i\u00a0stale go buduje (chrzest, Eucharystia).
\nPISMO \u015aW.<\/u><\/b>
\nEf 1,22-23<\/b>: \u201e(\u2026) a\u00a0Jego samego ustanowi\u0142 nade wszystko G\u0142ow\u0105<\/u> dla Ko\u015bcio\u0142a<\/u>, kt\u00f3ry jest Jego Cia\u0142em<\/u>.\u201d<\/i>
\nMt 28,19-20<\/b>: \u201eId\u017acie wi\u0119c i\u00a0nauczajcie (\u2026). Uczcie je zachowywa\u0107 wszystko, co wam przykaza\u0142em. A\u00a0oto Ja jestem z\u00a0wami przez wszystkie dni<\/u>, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u201d.<\/i>
\nJ 14,16<\/b>: \u201ea innego Pocieszyciela da wam, aby z\u00a0wami by\u0142 na zawsze<\/u> \u2013 Ducha Prawdy\u201d.<\/i>
\nMt 16,18<\/b>: \u201e(\u2026) na tej Skale zbuduj\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j, a\u00a0bramy piekielne go nie przemog\u0105<\/u>\u201d.<\/i>
\nKo\u015bci\u00f3\u0142, Cia\u0142o Chrystusa, jest wi\u0119c w\u00a0swojej istocie niezniszczalny. Jest jeden, jak i\u00a0Chrystus jest jeden, i\u00a0jak o\u017cywia go jeden Duch \u015awi\u0119ty (st\u0105d jest i\u00a0\u015bwi\u0119ty). Jest powszechny, bo jest pos\u0142any na ca\u0142y \u015bwiat przez wszystkie dni, a\u00a0szatan go niezwyci\u0119\u017cy (nie zniszczy). Skoro \u201eJezus Chrystus wczoraj i\u00a0dzi\u015b ten sam tak\u017ce na wieki<\/i>\u201d (Hbr 13,8<\/b>), to\u00a0i\u00a0Jego Ko\u015bci\u00f3\u0142 wczoraj i\u00a0dzi\u015b, ten sam tak\u017ce na wieki.
\nPo zes\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego by\u0142a tylko jedna gmina, kt\u00f3ra dzia\u0142a\u0142a w\u00a0Jerozolimie. Po rozproszeniu chrze\u015bcija\u0144stwa, w\u00a0wyniku prze\u015bladowa\u0144, powstawa\u0142y oddzielne gminy \u2013 wsp\u00f3lnoty. Jednak mia\u0142y one mocne poczucie i\u00a0\u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce\u00a0s\u0105 cz\u0142onkami, cz\u0105stkami jednego powszechnego (z gr. katolickiego) Ko\u015bcio\u0142a, za\u0142o\u017conego przez Pana Jezusa. Prawd\u0119 t\u0105 potwierdzaj\u0105 spisane i\u00a0zachowane \u015bwiadectwa pierwszych chrze\u015bcijan.
\nWIARA KO\u015aCIO\u0141A:<\/u><\/b>
\n\u015aw. IGNACY<\/b>, biskup<\/u> Antiochii, zm. ok. 110 r.
\n\u201eList do Efezjan\u201d<\/i>
\n17,1<\/b>: \u201ePo to\u00a0otrzyma\u0142 Pan namaszczenie aby tchn\u0105\u0142 w\u00a0sw\u00f3j <\/i>Ko\u015bci\u00f3\u0142niezniszczalno\u015b\u0107<\/u>.\u201d
\n\u201eList do Smyrny\u201d<\/i>
\n8,2<\/b>: \u201eGdzie pojawi si\u0119 Biskup, tam niech b\u0119dzie wsp\u00f3lnota tak, jak gdzie jest Chrystus Jezus, tam i\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny<\/u>.\u201d<\/i>
\n\u015aw. POLIKARP, <\/b>bp<\/u> Smyrny, zm. ok. 156 r., ucze\u0144 \u015bw. Jana Aposto\u0142a<\/b>
\n\u201eM\u0119cze\u0144stwo Polikarpa\u201d <\/i>(autor: Marcjon, ok. 156 r.)
\n8.2<\/b>: \u201eW modlitwie swojej wspomnia\u0142 (\u2026) te\u017c ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 Katolicki<\/u>.\u201d<\/i><\/a><\/p>\n

B) SUKCESJA APOSTOLSKA<\/b><\/p>\n

<\/b>Pan Jezus zleci\u0142 Aposto\u0142om nauczanie, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata. Nada\u0142 im te\u017c w\u0142adz\u0119 zwi\u0105zywania i\u00a0rozwi\u0105zywania. Jest rzecz\u0105 oczywist\u0105, \u017ce\u00a0nauczanie i\u00a0pos\u0142ugi nie mog\u0142y si\u0119 sko\u0144czy\u0107 z\u00a0chwil\u0105 \u015bmierci Aposto\u0142\u00f3w, bo nie nast\u0105pi\u0142 z\u00a0chwil\u0105 ich \u015bmierci koniec \u015bwiata. Naturaln\u0105 kolej\u0105 rzeczy owe funkcje po Aposto\u0142ach przejmowali inni, na kt\u00f3rych nak\u0142adano r\u0119ce. W\u00a0taki spos\u00f3b nast\u0119puje kontynuacja pos\u0142annictwa Aposto\u0142\u00f3w po ich \u015bmierci, kt\u00f3ra b\u0119dzie trwa\u0142a w\u0142a\u015bnie do sko\u0144czenia \u015bwiata.
\nPISMO \u015aW.<\/u><\/b><\/b>
\nMt 28,19-20<\/b>: \u201eId\u017acie wi\u0119c i\u00a0nauczajcie (\u2026). Uczcie je zachowywa\u0107 wszystko, co wam przykaza\u0142em. A\u00a0oto Ja jestem z\u00a0wami przez wszystkie dni<\/u>, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u201d.<\/i>
\nJ 20,21<\/b>: \u201eJak pos\u0142a\u0142 Ojciec Mnie, tak i\u00a0Ja was posy\u0142am<\/u>\u201d.<\/i>
\nMt 18,18<\/b>: \u201eWszystko<\/u>, co zwi\u0105\u017cecie na ziemi, b\u0119dzie zwi\u0105zane<\/u> w\u00a0niebie, a\u00a0co rozwi\u0105\u017cecie na ziemi, b\u0119dzie rozwi\u0105zane<\/u> w\u00a0niebie.\u201d<\/i>
\n1 Tm 4,14<\/b>: \u201eNie zaniedbuj w\u00a0sobie charyzmatu, kt\u00f3ry zosta\u0142 ci dany za spraw\u0105 proroctwa i\u00a0przez na\u0142o\u017cenie r\u0105k kolegium prezbiter\u00f3w<\/u>.\u201d<\/i>
\nWIARA KO\u015aCIO\u0141A<\/u><\/b>
\n\u015aw. KLEMENS<\/b>, (3) bp<\/u> Rzymu, zm. 101 r.
\n\u201eList do Koryntian\u201d<\/i> (ok. 96 r.)
\n44,1-2<\/b>: \u201eTak\u017ce i\u00a0nasi Aposto\u0142owie wiedzieli przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, \u017ce\u00a0b\u0119d\u0105 spory o\u00a0godno\u015b\u0107 biskupi\u0105. Z\u00a0tego te\u017c powodu, w\u00a0pe\u0142ni \u015bwiadomi, co przyniesie przysz\u0142o\u015b\u0107 wyznaczali biskup\u00f3w<\/u> i\u00a0diakon\u00f3w, a\u00a0p\u00f3\u017aniej dodali jeszcze zasad\u0119, \u017ce\u00a0kiedy oni umr\u0105 inni wypr\u00f3bowani m\u0119\u017cowie maj\u0105 przej\u0105\u0107 ich pos\u0142ug\u0119.\u201d<\/i>
\n42,4<\/b>: (Aposto\u0142owie) \u201eNauczaj\u0105c po r\u00f3\u017cnych krajach i\u00a0miastach spo\u015br\u00f3d pierwocin (swojej pracy) wybierali ludzi wypr\u00f3bowanych duchem i\u00a0ustanawiali ich biskupami<\/u> i\u00a0diakonami dla przysz\u0142ych wierz\u0105cych.\u201d<\/i>
\n\u201eHomilia\u201d<\/i> (tzw. Drugi List Klemensa<\/i>) (ok. 150 r.)
\n17.3<\/b>: \u201eA nie zadawalajmy si\u0119 tylko tym, \u017ce\u00a0wydajemy si\u0119 wierni i\u00a0uwa\u017cni, dop\u00f3kis\u0142uchamy napomnie\u0144 kap\u0142an\u00f3w<\/u>, lecz tak\u017ce gdy powr\u00f3cimy ju\u017c do domu, pami\u0119tamy o\u00a0naukach Pa\u0144skich.\u201d<\/i>
\n\u015aw. IRENEUSZ<\/b>, bp<\/u> Lyonu, zm. 202 r., ucze\u0144 \u015bw. Polikarpa<\/b>
\n\u201ePrzeciw herezjom\u201d<\/i> (180-185 r.)
\n3,3,1<\/b>: \u201eI mo\u017cemy wyliczy\u0107 tych, kt\u00f3rych Aposto\u0142owie ustanowili biskupami<\/u>w\u00a0Ko\u015bcio\u0142ach oraz\u00a0ich nast\u0119pc\u00f3w<\/u> a\u017c do nas.\u201d<\/i>
\n4,26,5<\/b>: \u201eTam wi\u0119c prawdy nale\u017cy si\u0119 uczy\u0107, gdzie Pan z\u0142o\u017cy\u0142 swe charyzmaty, to\u00a0jest u\u00a0tych, kt\u00f3rzy od Aposto\u0142\u00f3w odziedziczyli ko\u015bcieln\u0105 sukcesj\u0119<\/u> i\u00a0zasady zdrowego i\u00a0nienagannego post\u0119powania i\u00a0skarb niesfa\u0142szowanej i\u00a0nieprzeinaczonej nauki Ci<\/u> bowiem strzeg\u0105<\/u> naszej wiary<\/u>. Oni te\u017c nam t\u0142umacz\u0105 Pismo \u015bwi\u0119te bez obawy pomy\u0142ki\u201d<\/i><\/a><\/p>\n

C) KO\u015aCIO\u0141Y LOKALNE (APOSTOLSKIE)<\/b><\/p>\n

Nale\u017cy zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na fakt, \u017ce\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymsko-katolicki nie przypisuje sobie wcale wy\u0142\u0105czno\u015bci na apostolsko\u015b\u0107 i\u00a0jedynozbawczo\u015b\u0107 swojego Ko\u015bcio\u0142a. Jak wy\u017cej przedstawiono istnieje jeden Ko\u015bci\u00f3\u0142, Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny, za\u0142o\u017cony przez Chrystusa Pana. Aposto\u0142owie i\u00a0ich nast\u0119pcy, poprzez rozproszenie, kt\u00f3re nast\u0105pi\u0142o w\u00a0wyniku prze\u015bladowa\u0144 pierwszej gminy jerozolimskiej, w\u00a0r\u00f3\u017cnych miejscach zak\u0142adali Ko\u015bcio\u0142y lokalne. One \u201ezros\u0142y si\u0119 z\u00a0biegiem lat w\u00a0pewn\u0105 liczb\u0119 wsp\u00f3lnot organicznie zespolonych, kt\u00f3re nie naruszaj\u0105c jedno\u015bci wiary i\u00a0jedynego, boskiego ustroju Ko\u015bcio\u0142a powszechnego, ciesz\u0105 si\u0119 w\u0142asn\u0105 karno\u015bci\u0105, w\u0142asnymi zwyczajami liturgicznymi, w\u0142asnym dziedzictwem teologicznym i\u00a0duchowym\u201d.<\/i> (Sob\u00f3r watyka\u0144ski II\u00a0\u2014 KONSTYTUCJA dOgmatyczna o\u00a0ko\u015bciele \u201eLumen gentium\u201d (n 23,4<\/b>)).
\nI\u00a0tak, obok Ko\u015bcio\u0142a rzymskiego (\u0142aci\u0144skiego), mo\u017cemy wyszczeg\u00f3lni\u0107 jeszcze 22 Ko\u015bcio\u0142y apostolskie w\u00a0ramach jednego Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, zgrupowanych w\u00a0pi\u0119ciu obrz\u0105dkach:
\n\u2013 aleksandryjskim (2 Ko\u015bcio\u0142y),
\n\u2013 antioche\u0144skim (3 Ko\u015bcio\u0142y),
\n\u2013 bizantyjskim (14 Ko\u015bcio\u0142\u00f3w),
\n\u2013 chaldejskim (2 Ko\u015bcio\u0142y),
\n\u2013 ormia\u0144skim (1 Ko\u015bci\u00f3\u0142),
\nS\u0105 to\u00a0Katolickie Ko\u015bcio\u0142y Wschodnie, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych rozr\u00f3\u017cnia si\u0119 6 Ko\u015bcio\u0142\u00f3w patriarchalnych i\u00a016 niepatriarchalnych. Wiele z\u00a0nich szczyci si\u0119 pochodzeniem od samych Aposto\u0142\u00f3w. Nale\u017cy te\u017c podkre\u015bli\u0107, \u017ce\u00a0pocz\u0105wszy od Aposto\u0142\u00f3w ka\u017cdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest uwa\u017cany za ortodoksyjny wtedy, gdy utrzymuje jedno\u015b\u0107 (comu\u00adnio) z\u00a0Ko\u015bcio\u0142em rzymskim.
\nWIARA KO\u015aCIO\u0141A:<\/u><\/b>
\nTertulian <\/b>(ok. 160 \u2013 220)
\n\u201eSprzeciw przeciw heretykom\u201d<\/i> <\/b>(ok. 200)<\/b>
\n32: <\/b>\u201ePodajcie pocz\u0105tek waszych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w i\u00a0uka\u017ccie nieprzerwalny szereg waszych biskup\u00f3w, i\u017cby pierwszy biskup jednego z\u00a0Aposto\u0142\u00f3w lub\u00a0m\u0119\u017c\u00f3w apostolskich mia\u0142 za przewodnika, albowiem w\u00a0ten spos\u00f3b dopiero apostolskie Ko\u015bcio\u0142y mog\u0105 wykaza\u0107 swe pochodzenie i\u00a0pocz\u0105tek\u201d.<\/i>
\n\u015aw. Cyprian<\/b>, bp<\/u> Kartaginy (200\/210 \u2013 258)
\n\u201eDe schismate Donatistanum\u201d<\/i> 1,10; 2,2,n:<\/b>
\n(naucza, \u017ce\u00a0widzialnym przejawem jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a katolickiego jest wsp\u00f3lnota ze stolic\u0105 Piotrow\u0105)<\/i><\/a><\/p>\n

D) TRADYCJA \u015aWI\u0118TA<\/b><\/p>\n

Pan Jezus swoich wypowiedzi nie spisywa\u0142. Tak\u017ce 12 Aposto\u0142\u00f3w pocz\u0105tkowo naucza\u0142o ustnie. To\u00a0ustne nauczanie dociera\u0142o do ich pierwszych s\u0142uchaczy, a\u00a0potem by\u0142o przekazywane z\u00a0pokolenia na pokolenie. Jednocze\u015bnie, gdy Dobra Nowina rozszerza\u0142a si\u0119, a\u00a0Aposto\u0142owie umierali, zachodzi\u0142a potrzeba, \u017ceby to\u00a0ustne g\u0142oszenie Objawienia by\u0142o spisywane przez jeszcze \u017cywych \u015bwiadk\u00f3w wydarze\u0144 z\u00a0\u017cycia i\u00a0czyn\u00f3w Chrystusa. Tak wi\u0119c wszystko to, co by\u0142o zwi\u0105zane z\u00a0Dobr\u0105 Nowin\u0105 (oboj\u0119tnie czy\u00a0by\u0142o to\u00a0g\u0142oszone ustnie czy\u00a0pisemnie) by\u0142o i\u00a0jest nazywane Tradycj\u0105. Z\u00a0tej cz\u0119\u015bci spisanej tworzy\u0142y si\u0119 pierwsze spisane historie \u017cycia i\u00a0czyn\u00f3w Jezusa (Ewangelie) i\u00a0Aposto\u0142\u00f3w (Dzieje Apostolskie). Wa\u017cnym uzupe\u0142nieniem nauki by\u0142y te\u017c listy pisane przez Aposto\u0142\u00f3w do poszczeg\u00f3lnych wiernych czy\u00a0te\u017c ca\u0142ych gmin. Natomiast to, co nie by\u0142o spisane, dalej by\u0142o przekazywane przez Ojc\u00f3w Apostolskich (uczni\u00f3w Aposto\u0142\u00f3w) kolejnym pokoleniom. Np.\u00a0uczniem \u015bw. JANA APOSTO\u0141A<\/b> by\u0142 \u015bw. POLIKARP<\/b>, a\u00a0jego z\u00a0kolei by\u0142 \u015bw. IRENEUSZ<\/b>.<\/p>\n

\nPISMO \u015aWI\u0118TE:<\/u><\/b>
\n2 Tes 2,15<\/b>: \u201ePrzeto bracia, st\u00f3jcie niewzruszenie i\u00a0trzymajcie si\u0119 tradycji<\/u>, o\u00a0kt\u00f3rych zostali\u015bcie pouczeni b\u0105d\u017a \u017cywym s\u0142owem, b\u0105d\u017a<\/u> za po\u015brednictwem naszego listu<\/u>.\u201d<\/i>
\n2 Tm 2,2<\/b>: \u201eCo us\u0142ysza\u0142e\u015b<\/u> ode mnie za po\u015brednictwem wielu \u015bwiadk\u00f3w, przeka\u017c<\/u>zas\u0142uguj\u0105cym na wiar\u0119 ludziom, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 zdolni naucza\u0107 i\u00a0innych.\u201d<\/i>
\n2 Tes 3,6<\/b>: \u201eNakazujemy wam, bracia, w\u00a0imi\u0119 Pana naszego Jezusa Chrystusa, aby\u015bcie stronili od ka\u017cdego brata, kt\u00f3ry post\u0119puje wbrew<\/u> porz\u0105dkowi, a\u00a0nie wed\u0142ug tradycji<\/u>, kt\u00f3r\u0105 przej\u0119li\u015bcie od nas.\u201d<\/i>
\nJ 20,30-31<\/b>: \u201eI wiele<\/u> innych znak\u00f3w<\/u>, kt\u00f3rych nie zapisano<\/u> w\u00a0tej ksi\u0105\u017cce, uczyni\u0142 Jezus wobec uczni\u00f3w. Te za\u015b zapisano, aby\u015bcie<\/u> wierzyli (\u2026).\u201d<\/i><\/p>\n
\nWIARA KO\u015aCIO\u0141A:<\/u><\/b>
\n\u015aw. KLEMENS<\/b>, (3) bp<\/u> Rzymu, zm. 101 r.
\n\u201eList do Koryntian\u201d <\/i>(ok. 96 r.)
\n42,1<\/b>: \u201eAposto\u0142owie g\u0142osili<\/u> nam Ewangeli\u0119<\/u>, kt\u00f3r\u0105 otrzymali od Jezusa Chrystusa, a\u00a0Jezus Chrystus zosta\u0142 pos\u0142any przez Ojca.\u201d<\/i>
\n\u015aw. IRENEUSZ<\/b>, bp<\/u> Lyonu, zm. 202 r., ucze\u0144 \u015bw. Polikarpa<\/b>
\n\u201eDow\u00f3d prawdziwo\u015bci nauki Apostolskiej\u201d<\/i>
\n98<\/b>: \u201eTaka jest, drogi przyjacielu, nauka prawdy i\u00a0taka jest regu\u0142a naszego zbawienia (\u2026). Zapowiadali j\u0105 prorocy, ustanowi\u0142 Chrystus, przekazali Aposto\u0142owie<\/u>, a\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 wsz\u0119dzie ofiarowuje swoim dzieciom.\u201d<\/i>
\n\u201ePrzeciw herezjom\u201d (180 \u2013 185 r.)<\/i>
\n3,3,1<\/b>: \u201eOt\u00f3\u017c ka\u017cdy, kto chce zobaczy\u0107 prawd\u0119 mo\u017ce stwierdzi\u0107 w\u00a0ka\u017cdym Ko\u015bciele tradycj\u0119 Aposto\u0142\u00f3w<\/u> na ca\u0142ym \u015bwiecie.\u201d<\/i>
\n3,4,1:<\/b> \u2018\u2019A jak nale\u017ca\u0142oby post\u0105pi\u0107, gdyby i\u00a0aposto\u0142owie nie zostawili nam ksi\u0105g? Czy\u017c nie trzeba by i\u015b\u0107 za norm\u0105 tradycji<\/u>, jak\u0105 przekazali tym, kt\u00f3rym powierzali Ko\u015bcio\u0142y?\u201d<\/i>
\n\u201eHomilia\u201d<\/i> (tzw. Drugi list Klemensa) (ok. 150 r.)
\n17,5<\/b>: \u201eUjrz\u0105 w\u00f3wczas Jego chwa\u0142\u0119 (\u2026) i\u00a0zawo\u0142aj\u0105 : Biada nam, bo Ty to\u00a0by\u0142e\u015b, a\u00a0my\u015bmy nie wiedzieli, nie wierzyli i\u00a0nie s\u0142uchali<\/u> kap\u0142an\u00f3w, gdy g\u0142osili nam nasze zbawienie.\u201d<\/i>
\nR\u00f3\u017cne gminy (Ko\u015bcio\u0142y) mia\u0142y w\u00a0swym posiadaniu r\u00f3\u017cne ilo\u015bci ewangelii (og\u00f3\u0142em by\u0142o ich kilkana\u015bcie), dziej\u00f3w apostolskich (wyr\u00f3\u00ad\u017cniamy np.\u00a0wersj\u0119 wschodni\u0105 i\u00a0zachodni\u0105) i\u00a0list\u00f3w (w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych szcze\u00ad\u00adg\u00f3\u00adlnie wysokim presti\u017cem cieszy\u0142y si\u0119 listy \u015bw. Paw\u0142a Aposto\u0142a) oraz\u00a0apokalips. Tak\u017ce pisma pierwszych chrze\u015bcijan, bezpo\u015brednich ko\u00adn\u00adtynu\u00adator\u00f3w wiary Aposto\u0142\u00f3w (np. listy \u015bw. Ignacego, \u015bw. Klemensa) by\u0142y powszechnie powa\u017cane. Te spisane dokumenty, dlatego by\u0142y tak cenione, bo uwa\u017cano, \u017ce\u00a0zawieraj\u0105 one w\u0142a\u015bnie to\u00a0ustne \u015bwiadectwo, g\u0142oszone przez Aposto\u0142\u00f3w i\u00a0Chrystusa. Tak wi\u0119c te spisane i\u00a0niespisane \u015bwiadectwa by\u0142y uwa\u017cane za uzupe\u0142niaj\u0105ce si\u0119 autorytety, \u015brodki r\u00f3\u017cne w\u00a0formie, ale\u00a0zgodne je\u015bli idzie o\u00a0tre\u015b\u0107.
\nNale\u017cy te\u017c podkre\u015bli\u0107 fakt, \u017ce\u00a0kanon Pisma \u015bw. jest doskona\u0142y i\u00a0pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem a\u017c nadto sobie wystarcza, ale\u00a0poniewa\u017c dopuszcza on tak\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 interpretacji musimy si\u0119 ucieka\u0107 do Tradycji (np. wyznawcy Ko\u015bcio\u0142a nowoapostolskiego wyznaj\u0105 wiar\u0119 w\u00a0dusz\u0119 nie\u015bmierteln\u0105, ale\u00a0adwenty\u015bci ju\u017c nie, z\u00a0kolei adwenty\u015bci wierz\u0105 w\u00a0Tr\u00f3jc\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, ale\u00a0\u015bwiadkowie Jehowy nie, ci jednak doszukali si\u0119 proroctwa o\u00a01914 r., ale\u00a0tymczasem sobotnicy nie wyznaj\u0105 tego proroctwa \u2013 itd. itp. \u2013 istna wie\u017ca Babel\u2026 Dlatego interpretacja Pisma \u015bw. powinna dokonywa\u0107 si\u0119 w\u00a0duchowej jedno\u015bci z\u00a0Cia\u0142em \u2013 Ko\u015bcio\u0142em, gdy\u017c to\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 nam je daje. Ta interpretacja powinna odbywa\u0107 si\u0119 nie inaczej jak w\u00a0mi\u0142o\u015bci i\u00a0zgodno\u015bci z\u00a0nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, czyli\u00a0tych kt\u00f3rzy zostali wyznaczeni w\u00a0Ko\u015bciele do stania na stra\u017cy Objawienia.
\nWa\u017cne jest te\u017c to, \u017ce\u00a0od tej tzw.\u00a0Tradycji apostolskiej Ko\u015bci\u00f3\u0142 odr\u00f3\u017cnia \u201etradycje\u201d jakie uformowa\u0142y si\u0119 w\u00a0ci\u0105gu wiek\u00f3w (np. tradycje teologiczne \u2013 przykazania ko\u015bcielne, czy\u00a0tradycje liturgiczne \u2013 j\u0119zyk \u0142aci\u0144ski w\u00a0liturgii do Soboru Watyka\u0144skiego II). Te tzw.\u00a0ludzkie, ko\u015bcielne tradycje, zwyczaje mog\u0105 by\u0107 podtrzymywane, modyfikowane lub\u00a0nawet odrzucane.<\/p>\n

E) KANON PISMA \u015aW.<\/b><\/p>\n

Na skutek b\u0142\u0119d\u00f3w gnostyk\u00f3w (I\/II w.), kt\u00f3rzy g\u0142osili, \u017ce\u00a0s\u0105 w\u00a0posiadaniu tajemnego \u015bwiadectwa aposto\u0142\u00f3w, zacz\u0119to w\u00a0Ko\u015bciele uk\u0142ada\u0107 pierwsze listy \u2013 spisy, zawieraj\u0105ce spisan\u0105 tre\u015b\u0107 Tradycji. W\u00a0ten spos\u00f3b zacz\u0105\u0142 si\u0119 proces tworzenia kanonu ksi\u0105g NT. Jednak nie wszystkie te spisy by\u0142y jednakowe. Ko\u015bcio\u0142y lokalne posiada\u0142y r\u00f3\u017cne zbiory ksi\u0105g, kt\u00f3re uwa\u017ca\u0142y za natchnione. W\u015br\u00f3d tych zbior\u00f3w by\u0142y umieszczane m. in. listy \u015bw. Klemensa czy\u00a0ksi\u0119ga \u201eDidache\u201d (90 r.), a\u00a0cz\u0119sto brakowa\u0142o Apokalipsy \u015bw. Jana (w niekt\u00f3rych rejonach Apokalipsa by\u0142a poza kanonem a\u017c do IX\/X w.\u00a0\u2013 por.\u00a0greckie manuskrypty NT). Potwierdzaj\u0105 ten fakt zachowane do naszych czas\u00f3w kodeksy, np.\u00a0Kodeks Synaicki (z IV\u00a0w.) opr\u00f3cz obecnego rzymskiego kanonu zawiera te\u017c \u201eList\u201d pseudo Barnaby (130 r.) i\u00a0\u201ePasterz\u201d Hermasa (ok. 150 r.), albo\u00a0Kodeks aleksandryjski (z V\u00a0w.), w\u00a0kt\u00f3rym znajduje si\u0119 \u201eList do Koryntian\u201d \u015bw. Klemensa.
\nNajwcze\u015bniej powsta\u0142y katalog (koniec II\u00a0w.) \u2013 katalog uformowany w\u00a0Ko\u015bciele rzymskim \u2013 zawarty jest w\u00a0tzw.\u00a0fragmencie Muratoriego. Uznawa\u0142 nasz NT z\u00a0wyj\u0105tkiem: Hbr, 1P, 2P, Jk, 3J, ale\u00a0za to\u00a0przyznawa\u0142 miejsce Apokalipsie Piotra i\u00a0dopuszcza\u0142 \u201ePasterza\u201d Hermasa.
\nPierwszy oficjalny wykaz 27 ksi\u0105g naszego NT, jako wy\u0142\u0105cznie kanoniczny, by\u0142 sporz\u0105dzony przez \u015bw. Atanazego w\u00a0367 r. (!)<\/b>, kt\u00f3ry to\u00a0wnet przyj\u0105\u0142 si\u0119 w\u00a0Ko\u015bciele rzymskim i\u00a0ostatecznie uznany zosta\u0142 na Soborze Trydenckim (1546 r.). Do uchwalenia tej uroczystej deklaracji przyczynili si\u0119 sami przyw\u00f3dcy Reformacji, a\u00a0po\u015br\u00f3d nich sam Luter, kt\u00f3ry pocz\u0105tkowo uwa\u017ca\u0142 za niekanoniczne: Hbr, Jk, Jud, Ap. P\u00f3\u017aniej Ko\u015bcio\u0142y Reformacji, przej\u0119\u0142y kanon NT od Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego, pomimo \u017ce\u00a0inne Ko\u015bcio\u0142y maj\u0105 r\u00f3\u017cne kanony. I\u00a0tak np.\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 etiopski (monofizycki) do NT ma do\u0142\u0105czony \u201e1 List\u201d \u015bw. Klemensa,<\/b> tzw.\u00a0Konstytucje Apostolskie (8 ksi\u0105g) oraz\u00a0\u201ePasterz\u201d Hermasa. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Armenii (monofizycki) do kanonu NT wlicza dodatkowo apokryficzny list \u015bw. Paw\u0142a do Koryntian (3 Kor) oraz\u00a0dwa listy Koryntian do \u015bw. Paw\u0142a.
\nZ\u00a0kolei je\u015bli chodzi o\u00a0kanon ST, to\u00a0w\u00a0czasach Chrystusa (i znacznie p\u00f3\u017aniej) nie istnia\u0142 jeszcze ostatecznie ustalony i\u00a0powszechnie obowi\u0105zuj\u0105cy zbi\u00f3r \u015bwi\u0119tych ksi\u0105g, bo r\u00f3\u017cni \u017cydzi (nawet w\u00a0samej Palestynie, np.\u00a0\u017cydzi z\u00a0Qumran, saduceusze) uznawali jego r\u00f3\u017cne wersje. R\u00f3wnie\u017c Pan Jezus nie podawa\u0142 autorytatywnego spisu (przynajmniej nic o\u00a0tym nie wspomina NT), ani\u00a0wczesny Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie rozporz\u0105dza\u0142 oficjaln\u0105 list\u0105 (Ojcowie Apostolscy pos\u0142ugiwali si\u0119 szerokim kanonem). Funkcjonowa\u0142 wtedy tylko podzia\u0142 Biblii przej\u0119ty od \u017cyd\u00f3w na 3 cz\u0119\u015bci: \u201ePrawo, Prorocy i\u00a0Pisma\u201d, bez ca\u0142kowitego wyliczenia ilo\u015bci ksi\u0105g (szczeg\u00f3lnie dotyczy to\u00a0ksi\u0105g z\u00a0grupy \u201ePism\u201d).
\nSt\u0105d nawet autorzy NT powo\u0142ywali si\u0119 na tre\u015b\u0107 i\u00a0tych ksi\u0105g (np. por.\u00a0cytat z\u00a0\u201dKsi\u0119gi Henocha\u201d w\u00a0Jud 14), kt\u00f3re ostatecznie nie wesz\u0142y w\u00a0sk\u0142ad Biblii katolickiej, zawieraj\u0105cej 46 ksi\u0105g (tj. np.\u00a0o\u00a05 mniej ni\u017c jest ich w\u00a0LXX). Ale\u00a0chrze\u015bcijanie z\u00a0niekt\u00f3rych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w wschodnich kilka z\u00a0tych ksi\u0105g (apokryf\u00f3w) do dnia dzisiejszego uznaj\u0105 za \u015bwi\u0119te. I\u00a0tak np.\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 koptyjski (monofizycki) do zbioru 46 ksi\u0105g dodaje: 3 Mch i\u00a0Ps 151 (z LXX). Ko\u015bci\u00f3\u0142 ormia\u0144ski (monofizycki) obok 46 ksi\u0105g do katalogu wlicza dodatkowo: 3 Ezd i\u00a03 Mch (z LXX) oraz\u00a0\u201eTestamenty Dwunastu Patriarch\u00f3w\u201d.
\nTe r\u00f3\u017cnice w\u00a0kanonie biblijnym (zar\u00f3wno NT, jak i\u00a0ST) istniej\u0105 dlatego, bo \u017caden z\u00a0sobor\u00f3w powszechnych odbywaj\u0105cych si\u0119 w\u00a0czasie, gdy chrze\u015bcija\u0144stwo by\u0142o jeszcze jedno\u015bci\u0105 (tj. do Chalcedonu w\u00a0451 r.), nie wypowiada\u0142 si\u0119 autorytatywnie w\u00a0tej kwestii. <\/b>Tylko lokalne synody (np. w\u00a0Laodycei w\u00a0360 r. czy\u00a0w\u00a0Hipponie w\u00a0393 r.) oraz\u00a0pojedynczy Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a podawali r\u00f3\u017cni\u0105ce si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 wersje kanonu Pisma \u015aw., ale\u00a0te ustalenia nie mia\u0142y rangi dogmatu (jak w\u00a0przypadku Soboru w\u00a0Trydencie). Tak wi\u0119c po roz\u0142amie chrze\u015bcija\u0144stwa ka\u017cda ze Spo\u0142eczno\u015bci (np. nestorianie, monofizyci, prawos\u0142awni) podejmowa\u0142a w\u0142asne decyzje.<\/p>\n

F) NIEOMYLNO\u015a\u0106 KO\u015aCIO\u0141A<\/b><\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie mo\u017ce zb\u0142\u0105dzi\u0107, bo jest Cia\u0142em Chrystusa, a\u00a0Chrystus jest Jego G\u0142ow\u0105 i\u00a0ma by\u0107 ze swoim Ko\u015bcio\u0142em przez wszystkie wieki. W\u00a0Ko\u015bciele dzia\u0142a Duch \u015awi\u0119ty pos\u0142any przez Ojca i\u00a0Syna, kt\u00f3ry objawia mu Prawd\u0119. Aposto\u0142owie, a\u00a0po nich biskupi i\u00a0starsi przewodz\u0105 wsp\u00f3lnotom i\u00a0stoj\u0105 na stra\u017cy czysto\u015bci Objawienia. Upominaj\u0105 tych, co g\u0142osz\u0105 niew\u0142a\u015bciwe nauki. Kto zrywa\u0142 jedno\u015b\u0107 z\u00a0Aposto\u0142ami i\u00a0biskupami, by\u0142 przez nich pot\u0119piany.
\nPISMO \u015aW.<\/u><\/b>
\nEf 1,22-23<\/b>: \u201e(\u2026) a\u00a0Jego samego ustanowi\u0142 nade wszystko G\u0142ow\u0105<\/u> dla Ko\u015bcio\u0142a<\/u>, kt\u00f3ry jest Jego Cia\u0142em<\/u>.\u201d<\/i>
\nMt 28,19-20<\/b>: \u201eId\u017acie wi\u0119c i\u00a0nauczajcie (\u2026). Uczcie je zachowywa\u0107 wszystko, co wam przykaza\u0142em. A\u00a0oto Ja jestem z\u00a0wami przez wszystkie dni<\/u>, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u201d.<\/i>
\nJ 14,26<\/b>: \u201eA pocieszyciel, Duch \u015awi\u0119ty<\/u>, kt\u00f3rego Ojciec po\u015ble w\u00a0moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i\u00a0przypomni<\/u> wam wszystko<\/u>, co Ja wam powiedzia\u0142em.\u201d<\/i>
\nJ 16,13:<\/b> \u201eGdy za\u015b przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do ca\u0142ej prawdy<\/u>.\u201d<\/i>
\n1 Tm 3,15<\/b>: [Jeste\u015bmy] \u201eKo\u015bcio\u0142em Boga \u017bywego, filarem i\u00a0podpor\u0105 prawdy<\/u>.\u201d<\/i>
\nJud 5<\/b>: \u201ePragn\u0119, \u017ceby\u015bcie przypomnieli sobie, cho\u0107 raz na zawsze wiecie ju\u017c wszystko<\/u>\u2026\u201d<\/i>
\n\u0141k 10,16<\/b>: \u201eKto was s\u0142ucha, Mnie s\u0142ucha<\/u>, a\u00a0kto wami gardzi, Mn\u0105 gardzi, lecz kto Mn\u0105 gardzi, gardzi Tym kt\u00f3ry Mnie pos\u0142a\u0142.\u201d<\/i>
\n1 Tm 1,19-20<\/b>: \u201eNiekt\u00f3rzy (\u2026) ulegli rozbiciu w\u00a0wierze<\/u>; do nich nale\u017cy Hymenajos i\u00a0Aleksander, kt\u00f3rych przekaza\u0142em szatanowi, a\u017ceby si\u0119 oduczyli blu\u017ani\u0107.\u201d<\/i>
\nGdyby\u015bmy twierdzili, \u017ce\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest omylny, to\u00a0by\u015bmy musieli powiedzie\u0107, \u017ce\u00a0i\u00a0Pan Jezus jest omylny. Jednak je\u017celi Chrystus s\u0142uchanie Ko\u015bcio\u0142a s\u0142uchaniem siebie, to\u00a0jest to\u00a0wystarczaj\u0105cy gwarant nieomylno\u015bci i\u00a0prawdziwo\u015bci nauk Ko\u015bcio\u0142a.
\nWIARA KO\u015aCIO\u0141A:<\/u><\/b>
\n\u015aw. IRENEUSZ<\/b>, bp<\/u> Lyonu, zm. 202 r., ucze\u0144 \u015bw. Polikarpa<\/b>
\n\u201ePrzeciw herezjom\u201d <\/i>(ok. 180-185 r.)
\n3,3,7<\/b>: \u201eZ Ko\u015bcio\u0142em bowiem rzymskim musi co do wiary zgadza\u0107 si\u0119 ka\u017cdy inny Ko\u015bci\u00f3\u0142, gdy\u017c w Ko\u015bciele rzymskim<\/u> wiernie przechowa\u0142a si\u0119 tradycja apostolska<\/u>.\u201d<\/i>
\n3,24,1<\/b>: \u201eTrzymajmy si\u0119 nauki Ko\u015bcio\u0142a<\/u>, bo ona jest zawsze ta sama i\u00a0trwa niezmiennie<\/u>, a\u00a0ma \u015bwiadectwo prorok\u00f3w, aposto\u0142\u00f3w i\u00a0wszystkich uczni\u00f3w. Otrzymali\u015bmy j\u0105 od Ko\u015bcio\u0142a, wi\u0119c jej strze\u017cemy, a\u00a0ona zawsze za spraw\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego jakby w\u00a0drogocennym naczyniu niby znakomity depozyt wiecznie jest m\u0142oda i\u00a0odm\u0142adza samo naczynie, w\u00a0kt\u00f3rym si\u0119 znajduje. Gdzie jest Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/u>, tam jest Duch Bo\u017cy<\/u>, a\u00a0gdzie jest Duch Bo\u017cy, tam jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 i\u00a0pe\u0142nia \u0142aski, a\u00a0Duch jestPrawd\u0105<\/u>.\u201d<\/i>
\n<\/i>S\u0142owo Bo\u017ce i\u00a0Tradycja \u015awi\u0119ta ma \u017cywy<\/b> charakter (por. Hbr 4,12) i\u00a0wywodz\u0105c si\u0119 od Ojca i\u00a0Syna przez Aposto\u0142\u00f3w \u201erozwija si\u0119 w\u00a0Ko\u015bciele pod opiek\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego. Wzrasta bowiem zrozumienie tak rzeczy jak i\u00a0s\u0142\u00f3w przekazanych, ju\u017c to\u00a0dzi\u0119ki kontemplacji (\u2026), ju\u017c te\u017c dzi\u0119ki do\u015bwiadczalnemu g\u0142\u0119bokiemu pojmowaniu spraw duchowych, ju\u017c znowu dzi\u0119ki nauczaniu tych, kt\u00f3rzy wraz z\u00a0sukcesj\u0105 biskupi\u0105 otrzymali niezawodny charyzmat prawdy.\u201d<\/i> (Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II\u00a0\u2014 konstytucja dogmatyczna o\u00a0objawieniu bo\u017cym \u201eDei verbum\u201d (n 8,3<\/b>)).
\nKo\u015bci\u00f3\u0142 jest jedyn\u0105 sk\u0142adnic\u0105 Prawdy dlatego, \u017ce\u00a0jest depozytariuszem wiary Aposto\u0142\u00f3w (Tradycji ustnej i\u00a0pisanej, czyli\u00a0Tradycji \u015bw. i\u00a0Pisma \u015bw.). Natomiast nieprzerwane nast\u0119pstwo biskup\u00f3w na wielkich stolicach (katedrach) si\u0119gaj\u0105ce a\u017c do samych Aposto\u0142\u00f3w (np. Rzym) daje gwarancj\u0119, \u017ce\u00a0wiara jest identyczna z\u00a0or\u0119dziem, kt\u00f3re oni g\u0142osili.
\n\u015aw. IRENEUSZ<\/b>, bp<\/u> Lyonu, zm. 202 r., ucze\u0144 \u015bw. Polikarpa<\/b>
\n\u201ePrzeciw herezjom\u201d <\/i>(ok. 180-185 r.)
\n3,4,1:<\/b> \u201eGdyby o\u00a0jakim drobnym zagadnienieniu wy\u0142oni\u0142a si\u0119 dyskusja, czy\u017c nie trzeba by zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do najstarszych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w<\/u>, w\u00a0kt\u00f3rych \u017cyli aposto\u0142owie i\u00a0od nich bra\u0107 to, co w\u00a0dyskutowanym zagadnieniu jest pewne i\u00a0jasne?\u201d<\/i>
\n\u015aw. CYPRIAN<\/b>, bp\u00a0Kartaginy (200|210 \u2013 258)<\/i>
\n\u201eList\u201d<\/i>
\n55,24:<\/b> \u201eNie potrzebujemy by\u0107 ciekawi czego on naucza, skoro on naucza poza<\/u>Ko\u015bcio\u0142em.\u201d<\/i>
\n\u015aw. AMBRO\u017bY<\/b>, bp<\/u><\/i> Mediolanu (333 \u2013 397)<\/i>
\n\u201eList\u201d<\/i>
\n42,5:<\/b> \u201eTrzeba wierzy\u0107 Sk\u0142adowi Apostolskiemu, kt\u00f3ry jest zawsze<\/u> nienaruszenie strze\u017cony i\u00a0zachowywany w\u00a0Ko\u015bciele rzymskim<\/u>.\u201d<\/i>
\nG) PRYMAT \u015aW. PIOTRA W\u00a0KO\u015aCIELE<\/b>
\nPismo \u015bw. wyra\u017anie ukazuje, \u017ce\u00a0Pan Jezus objawia\u0142 siebie i\u00a0g\u0142osi\u0142 Ewangeli\u0119 nie wszystkim ludziom w\u00a0jednakowy spos\u00f3b. Inaczej przemawia\u0142 do szerokiej publiczno\u015bci, a\u00a0inaczej do uczni\u00f3w, kt\u00f3rych sobie wybra\u0142. Do t\u0142um\u00f3w m\u00f3wi\u0142 np.\u00a0w\u00a0przypowie\u015bciach i\u00a0nic im nie t\u0142umaczy\u0142. Natomiast uczniom wyja\u015bnia\u0142 wszystko na osobno\u015bci. Jednak r\u00f3wnie\u017c i\u00a0uczni\u00f3w nie traktowa\u0142 na r\u00f3wni. Tylko niekt\u00f3rych zabiera\u0142 np.\u00a0do domu Jaira, w\u00a0kt\u00f3rym wskrzesi\u0142 jego c\u00f3rk\u0119, na g\u00f3r\u0119 Tabor czy\u00a0te\u017c do Ogr\u00f3jca, a\u00a0wi\u0119c w\u00a0istotnych momentach swej dzia\u0142alno\u015bci.
\nMk 5,37<\/b>: \u201eI nie pozwoli\u0142 nikomu i\u015b\u0107 ze sob\u0105 z\u00a0wyj\u0105tkiem Piotra, Jakuba i\u00a0Jana, brata Jakubowego.\u201d<\/i>
\nMk 9,2<\/b>: \u201ePo sze\u015bciu dniach Jezus wzi\u0105\u0142 z\u00a0sob\u0105 Piotra, Jakuba i\u00a0Jana i\u00a0zaprowadzi\u0142 ich samych osobno na g\u00f3r\u0119 wysok\u0105.\u201d<\/i>
\nMk 14,33<\/b>: \u201eWzi\u0105\u0142 z\u00a0sob\u0105 Piotra, Jakuba i\u00a0Jana i\u00a0pocz\u0105\u0142 dr\u017ce\u0107, i\u00a0odczuwa\u0107 trwog\u0119.\u201d<\/i>
\nJednocze\u015bnie daje si\u0119 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce\u00a0\u015bw. Piotra <\/b>wyr\u00f3\u017cnia\u0142 z\u00a0po\u015br\u00f3d innych Aposto\u0142\u00f3w:
\n\u2013 dom Piotra jest pierwszym z\u00a0dom\u00f3w apostolskich nawiedzonych przez Chrystusa (Mk 1,29<\/b>).
\n\u2013 z\u00a0jego \u0142odzi naucza (\u0141k 5,2-3<\/b>)
\n\u2013 jemu nakazuje ponawianie \u201epo\u0142owu\u201d ludzi (\u0141k 5,4-5.9-10<\/b>)
\n\u2013 jego najcz\u0119\u015bciej poucza i\u00a0sprawdza, przygotowuj\u0105c go do pasterzowania (Mt 14,29; 26,34-35; \u0141k 5,4-5<\/b>)
\n\u2013 jemu zmienia imi\u0119 (Mt 16,18<\/b>)
\n\u2013 do niego zwraca si\u0119 m\u00f3wi\u0105c o\u00a0Ko\u015bciele, nazywaj\u0105c go Jego opok\u0105 (Mt 16,18<\/b>)
\n\u2013 on otrzymuje klucze Kr\u00f3lestwa (Mt 16,19<\/b>)
\n\u2013 jemu nakazuje utwierdzanie braci w\u00a0wierze i\u00a0za niego szczeg\u00f3lnie si\u0119 modli (\u0141k 22,32<\/b>)
\n\u2013 jemu pierwszemu ukazuje si\u0119 zmartwychwsta\u0142y (1 Kor 15,5; \u0141k 24,34<\/b>)
\n\u2013 jemu przekazuje pasterzowanie (J 21,15-17<\/b>)
\n\u2013 on dostaje widzenie dotycz\u0105ce nawracania pogan (Dz 10,3.35; 15,7<\/b>)
\nTak\u017ce Aposto\u0142owie traktuj\u0105 Piotra jako ich przedstawiciela:
\n\u2013 Piotr w\u00a0imieniu Aposto\u0142\u00f3w zwraca si\u0119 do Chrystusa, gdy maj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci (Mt 15,15; 16,15-16; 19,27; 18,21; \u0141k 12,41; J 6,68<\/b>)
\n\u2013 on najcz\u0119\u015bciej odpowiada na pytania Chrystusa, kierowane do wszystkich (Mt 16,15; \u0141k 8,45<\/b>)
\n\u2013 on przez \u015bw. Jana Ew. <\/b>jest zawsze wymieniany z\u00a0imienia, cho\u0107 inni uczniowie wyst\u0119puj\u0105 anonimowo (J 18,15; 20,2; 21,2<\/b>)[1]<\/a><\/b>
\n\u2013 spisy apostolskie zawsze wymieniaj\u0105 go na pierwszym miejscu (Mt 10,2-4; Mk 3,16-19; \u0141k 6,13-6<\/b>)
\n\u2013 autorzy NT po Jezusie najcz\u0119\u015bciej wymieniaj\u0105 imi\u0119 Piotr (ok. 150 razy).
\nTak\u017ce osoby spoza otoczenia Jezusa widzieli w\u00a0Piotrze przedstawiciela Aposto\u0142\u00f3w:
\n\u2013 do Piotra, a\u00a0nie do innego z\u00a0Aposto\u0142\u00f3w przychodz\u0105 poborcy po podatek za Pana (Mt 17,24<\/b>)
\nNie mo\u017ce wi\u0119c dziwi\u0107 nikogo fakt, \u017ce\u00a0po Wniebowst\u0105pieniu Chrystusa, \u015bw. Piotr przewodzi\u0142 m\u0142odemu Ko\u015bcio\u0142owi co ukazuj\u0105 Dz. Ap.:
\n\u2013 jego pierwszego wymienia spis apostolski (1,13<\/b>)
\n\u2013 tylko on jest wyr\u00f3\u017cniony imiennie z\u00a0po\u015br\u00f3d pozosta\u0142ych Aposto\u0142\u00f3w (2,14; 2,37; 5,29<\/b>)
\n\u2013 on decyduje o\u00a0wyborze 12 Aposto\u0142a (1,15.21<\/b>)
\n\u2013 w\u00a0imieniu Ko\u015bcio\u0142a, przemawia w\u00a0Zielone \u015awi\u0105tki (2,14; 3,12<\/b>)
\n\u2013 po zes\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego on pierwszy uzdrawia (3,6<\/b>) i\u00a0wskrzesza (9,40<\/b>)
\n\u2013 on nadzoruje nad zwyczajami pierwotnego Ko\u015bcio\u0142a (5,23<\/b>)
\n\u2013 broni wsp\u00f3lnot\u0119 przed Sanhedrynem (4,8<\/b>)
\n\u2013 on kieruje pierwszym Soborem Jerozolimskim (15,7<\/b>)
\n\u2013 do niego kieruje swe kroki \u015bw. Pawe\u0142 <\/b>po nawr\u00f3ceniu (Ga 1,18<\/b>)<\/p>\n

\nWIARA KO\u015aCIO\u0141A:<\/u><\/b>
\nOjcowie Wschodni:<\/u><\/b>
\nKlemens Aleksandryjski (<\/b>zm. ok. 215)
\n\u201eCzy cz\u0142owiek bogaty mo\u017ce by\u0107 zbawiony\u201d<\/b><\/i>
\n21,4: <\/b>nazwa\u0142 \u015bw. Piotra \u201epierwszym w\u015br\u00f3d uczni\u00f3w Chrystusa\u201d<\/i>
\nOrygenes <\/b>(ok. 185 \u2013 253\/254)<\/p>\n

\u201eHomilia do Ksi\u0119gi Wyj\u015bcia\u201d<\/h1>\n

5<\/b>: \u201eZobacz, co jest powiedziane przez Pana temu wielkiemu fundamentowi Ko\u015bcio\u0142a i\u00a0najsilniejszej opoce, na kt\u00f3rej Chrystus zbudowa\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142.\u201d<\/i>
\n\u015aw. Bazyli Wielki<\/b>, bp<\/u> Cezarei Kapadockiej (ok. 330-379)
\n\u201eRegu\u0142y zakonne\u201d<\/i>
\nChrystus \u015bw. Piotra \u201enaznaczy\u0142 po sobie pasterzem swego Ko\u015bcio\u0142a\u201d.<\/i>
\nDydym \u015alepy<\/b> (313 \u2013 398)
\n\u201eDe Trinitate\u201d<\/i> 1,27; 2,18, 3, 10:<\/b>
\n(obwo\u0142uje \u015bw. Piotra korfeuszem i\u00a0przyw\u00f3dc\u0105, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 pierwsze miejsce mi\u0119dzy aposto\u0142ami)
\n\u015aw. JAN CHRYZOSTOM<\/b>, bp<\/u>, Konstantynopola (ok. 350 \u2013 407)
\nhomilia In illud \u201eHoc scitote\u201d<\/i>
\nopisuje go jako \u201ekorfeusza ch\u00f3ru, rzecznika zespo\u0142u aposto\u0142\u00f3w, g\u0142ow\u0119 grona apostolskiego, przyw\u00f3dc\u0119 ca\u0142ego \u015bwiata, podwalin\u0119 Ko\u015bcio\u0142a\u201d<\/i>
\n\u015aw. CYRYL ALESerwis ApologetycznyNDRYJSKI<\/b>, bp<\/u>, (ok. 375 \u2013 444)
\n\u201eIn Iohannem\u201d<\/i> 1,42: <\/b>wyja\u015bnia, \u017ce\u00a0Szymon zosta\u0142 nazwany Piotrem,
\n\u201eponiewa\u017c Jezus Chrystus planowa\u0142 zbudowa\u0107 sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142 na nim.\u201d<\/i>
\nP\u00f3\u017aniejsi pisarze Wschodu reprezentuj\u0105 ten sam punkt widzenia (np. Teodoret, bp<\/u> Cyru; \u015bw. Epifaniusz, bp<\/u> Salaminy; \u015bw. Maksym Wyznawca, teolog)
\nOjcowie Zachodni:<\/u><\/b>
\nTertulian<\/b> (ok. 160 \u2013 ok. 220)
\n\u201eSprzeciw przeciw heretykom\u201d<\/i> (ok. 200)
\n22:<\/b> \u201eCzy nie pouczy\u0142 o\u00a0wszystkim Piotra, nazwanego opok\u0105 zaplanowanego Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3remu odda\u0142 klucze Kr\u00f3lestwa Niebieskiego i\u00a0przekaza\u0142 w\u0142adz\u0119 rozwi\u0105zywania i\u00a0zwi\u0105zywania tak w\u00a0niebie jak i\u00a0na ziemi.\u201d<\/i>
\n\u201e De Monogamia\u201d<\/i>
\n8: <\/b>Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u201ezosta\u0142 zbudowany na Piotrze\u201d.<\/i><\/b>
\n\u015aw. CYPRIAN<\/b>, bp<\/u> Kartaginy (200\/210 \u2013 258)
\n\u201eO jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a\u201d<\/i> (ok. 250 r.)
\n3 \u2013 5: <\/b>\u201eM\u00f3wi Pan do Piotra: Ja tobie powiadam, \u017ce\u00a0ty jeste\u015b Opok\u0105, a\u00a0na tej opoce zbuduj\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j (\u2026) Na nim jedynym buduje Ko\u015bci\u00f3\u0142 sw\u00f3j i\u00a0jemu poleca pa\u015b\u0107 owce swoje.\u201d<\/i>
\n\u015a<\/b>w. Stefan I<\/b>, (23) bp<\/u> Rzymu (zm. 257)
\nu Firmiljana (zm. 268) \u201eList\u201d<\/i>
\n75,17: <\/b>\u201eSt\u0105d mo\u017cna zrozumie\u0107, \u017ce\u00a0samemu Piotrowi Chrystus powiedzia\u0142: cokolwiek zwi\u0105\u017cesz na ziemi \u2026\u201d<\/i><\/b>
\n\u015aw. HILARY<\/b>, bp<\/u> Poitiers (ok. 315 -367)
\n\u201eIn Matthaeum\u201d<\/i> 7,6:<\/b>
\n(\u015bw. Piotr by\u0142 pierwszym, kt\u00f3ry uwierzy\u0142 i\u00a0by\u0142 przyw\u00f3dc\u0105 apostolskiej grupy)
\n16,7: <\/b>nazwa\u0142 \u015bw. Piotra \u201efundamentem Ko\u015bcio\u0142a\u201d <\/i>oraz \u201eod\u017awiernym nieba\u201d.<\/i><\/b>
\n\u015aw. AMBRO\u017bY<\/b>, bp<\/u> Mediolanu (333 \u2013 397)
\n\u201eEnarrationes in Psalmos\u201d<\/i> 43,30:<\/b>
\n(specjaln\u0105 w\u0142adz\u0119 nad Ko\u015bcio\u0142em przyznaje samemu Piotrowi)<\/b>
\nOpat z\u00a0Mileve <\/b>(zm. przed 400)
\n\u201ePrzeciw Parmenianowi donaty\u015bcie\u201d<\/i>
\nKsi\u0119ga II: <\/b>\u201eNie mo\u017cesz wi\u0119c zaprzeczy\u0107, i\u017c wiesz, \u017ce\u00a0w\u00a0mie\u015bcie Rzymie zosta\u0142a powierzona katedra biskupia, najpierw Piotrowi, kt\u00f3ry tam zasiad\u0142, jako g\u0142owa wszystkich aposto\u0142\u00f3w, st\u0105d te\u017c zosta\u0142 nazwany Opok\u0105\u201d<\/u>.<\/i>
\n\u015aw. AUGUSTYN<\/b>, bp<\/u> Hippony (354 \u2013 430)
\n\u201eEnarrationes in Psalmos\u201d<\/i> 108,1<\/b>; \u201eSermones\u201d<\/i> 46,30; 295,2:<\/b>
\n(uwa\u017ca\u0142 \u015bw. Piotra za aposto\u0142a, kt\u00f3remu zosta\u0142 nadany prymat oraz\u00a0za symbol Ko\u015bcio\u0142a jako ca\u0142o\u015bci)
\n\u201eContra Epistulam quam vocant Fundamenti\u201d<\/i>
\n5:<\/b> \u015bw. Piotrowi \u201ePan po swoim zmartwychstaniu powierzy\u0142 pasienie swych owiec\u201d<\/i>
\n<\/a><\/p>\n

H) PRYMAT BISKUP\u00d3W RZYMSKICH<\/b><\/p>\n

\u017beby mie\u0107 podstawy do roszcze\u0144 zwi\u0105zanych z\u00a0prymatem biskup\u00f3w nale\u017cy wykaza\u0107, \u017ce\u00a0\u015bw. Piotr, ksi\u0105\u017c\u0119 Aposto\u0142\u00f3w, by\u0142 obecny w\u00a0Rzymie i\u00a0kierowa\u0142 t\u0105 gmin\u0105.<\/p>\n

\nPISMO \u015aW:<\/u><\/b><\/b>
\n1P 5,13:<\/b> \u201ePozdrawia was ta<\/u>, kt\u00f3ra jest w\u00a0Babilonie<\/u> razem z wami<\/u> wybrana, oraz\u00a0Marek m\u00f3j syn.\u201d<\/i>
\n(por. Dz 12,17<\/b>)
\nWIARA KO\u015aCIO\u0141A:<\/u><\/b>
\n\u015aw. IRENEUSZ<\/b>, bp<\/u> Lyonu, zm. 202 r., ucze\u0144 \u015bw. Polikarpa<\/b>
\n\u201ePrzeciw herezjom\u201d<\/i> (180 -185)
\n3,1,1: <\/b>\u201eMateusz r\u00f3wnie\u017c wyda\u0142 na pi\u015bmie Ewangeli\u0119 (\u2026) gdy Piotr i\u00a0Pawe\u0142 g\u0142osili w\u00a0Rzymie, gdzie za\u0142o\u017cyli fundamenty Ko\u015bcio\u0142a.\u201d<\/i>
\n3,3,2 :<\/b> \u201eznanym powszechnie Ko\u015bciele za\u0142o\u017conym i\u00a0zorganizowanym w\u00a0Rzymie przez dwu<\/i>
\nnajznamienitszych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i\u00a0Paw\u0142a.\u201d<\/i>
\nGajusz<\/b> (II\/III w.)
\n\u201eRozprawa przeciw Proklosowi\u201d<\/i> (u Euzebiusza \u201eHistoria Ko\u015bcio\u0142a\u201d<\/i>)
\n2,25,8: <\/b>\u201eTedy i\u00a0Wy przez tak serdeczne Wasze upomnienie zwi\u0105zali\u015bcie jak naj\u015bci\u015blej Rzym z\u00a0Koryntem, szczepy sadzone r\u0119kami Piotra i\u00a0Paw\u0142a, to\u0107 obydwaj w\u00a0naszym Koryncie szczep ten sadzili i\u00a0nie\u015bli nam nauk\u0119. To\u00a0samo w\u00a0Italii. Razem nie\u015bli nauk\u0119 i\u00a0w\u00a0jednym<\/i>
\nczasie \u015bmier\u0107 ponie\u015bli m\u0119cze\u0144sk\u0105.\u201d<\/i>
\nHegezyp<\/b> (110 \u2013 185)<\/u><\/i>
\n(u Euzebiusza \u201eHistoria Ko\u015bcio\u0142a\u201d<\/i> )
\n4,22,3:<\/b> \u201eGdym by\u0142 w\u00a0Rzymie ustali\u0142em sukcesj\u0119 (Piotrow\u0105) a\u017c do Aniceta.\u201d<\/i>
\nTertulian<\/b> (ok. 160 \u2013 ok. 220)
\n\u201eSprzeciw przeciwko heretykom\u201d<\/i> (ok. 200)
\n36:<\/b> \u201eJe\u015bli za\u015b jeste\u015b w\u00a0s\u0105siedztwie Italii, masz tam Rzym, kt\u00f3rego powag\u0119 i\u00a0my uznajemy. Jak szcz\u0119\u015bliwy ten Ko\u015bci\u00f3\u0142. Jemu to\u00a0Aposto\u0142owie ca\u0142\u0105 nauk\u0119 razem z\u00a0krwi\u0105 swoj\u0105 przelali.<\/i>
\nTu Piotr upodobni\u0142 si\u0119 w\u00a0m\u0119ce do Pana, tu Pawe\u0142 zosta\u0142 ukoronowany \u015bmierci\u0105\u2026\u201d<\/i>
\n\u201ePrzeciw Marcjonowi\u201d <\/i>(207 r.)
\n4,5: <\/b>\u201eUprzytomnijmy sobie (\u2026) jakie s\u0142owa brzmi\u0105 w\u00a0uszach Rzymian, kt\u00f3rym Piotr i\u00a0Pawe\u0142 zostawili w\u00a0spu\u015bci\u017cnie Ewangeli\u0119 opiecz\u0119towan\u0105 swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 krwi\u0105.\u201d<\/i><\/b>
\narcheologia<\/u><\/b><\/u><\/b>
\nNajnowsze odkrycia archeologiczne tak\u017ce potwierdzaj\u0105 prawd\u0119, g\u0142oszon\u0105 przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymski, \u017ce\u00a0Aposto\u0142 Piotr przebywa\u0142 w\u00a0Rzymie. Prace archeologiczne jakie prowadzili w\u00a0latach 1940 \u2013 1949 archeologowie E. Josi i\u00a0B. Apollony \u2013 Ghetti oraz\u00a0historycy jezuiccy wykaza\u0142y, \u017ce\u00a0w\u00a0podziemiach Bazyliki watyka\u0144skiej znajduje si\u0119 gr\u00f3b \u015bw. Piotra. W\u00a0czasie tych prac znaleziono tak\u017ce fragmenty ko\u015bci. Od 1952 r. pracami w\u00a0podziemiach kierowa\u0142a M. Guarducci. Z\u0142o\u017cy\u0142a ona wniosek, by znalezione ko\u015bci podda\u0107 dok\u0142adnym badaniom naukowym. Stwierdzono, \u017ce\u00a0szkielet nale\u017cy do m\u0119\u017cczyzny w\u00a0wieku 60 \u2013 70 lat o\u00a0silnej budowie cia\u0142a, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 przed dwoma tysi\u0105cami lat. Badania sprawdzono i\u00a0nikt nie kwestionowa\u0142 ich wynik\u00f3w od strony naukowej (na podst. \u201eIl sabato\u201d (6.01.1990) i\u00a0\u201eDizionacio storico religioso\u201d (Roma 1966)).
\nNale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce\u00a0tak\u017ce uczeni protestanccy tej miary co Harnack czy\u00a0Lietzmann przyjmuj\u0105 pobyt Piotra Aposto\u0142a w\u00a0Rzymie.
\nTak wi\u0119c na podstawie zgromadzonych \u015bwiadectw wynika, \u017ce\u00a0\u015bw. Piotr bez w\u0105tpienia przebywa\u0142 w\u00a0Rzymie i\u00a0sprawowa\u0142 piecz\u0119 nad tamtejsz\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105. Je\u017celi nawet przyjmiemy, \u017ce\u00a0jego obecno\u015b\u0107 w\u00a0gminie by\u0142a niezbyt cz\u0119sta, to\u00a0i\u00a0tak mo\u017cna wyprowadzi\u0107 tez\u0119, \u017ce\u00a0w\u00a0Rzymskiej wsp\u00f3lnocie wiernych byli legalnie wybrani starsi, kt\u00f3rzy byli zatwierdzeni przez \u015bw. Piotra i\u00a0oni pe\u0142nili rol\u0119 prezbiter\u00f3w.
\nWIARA KO\u015aCIO\u0141A <\/u>\u2013 TRADYCJA APOSTOLSKA:<\/b>
\nW poapostolskim Ko\u015bciele, Rzym wsz\u0119dzie cieszy\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnym presti\u017cem, kt\u00f3rego nikt nie kwestionowa\u0142. Potwierdza ten fakt sama postawa \u015aw. Klemensa<\/b>, (3) biskupa Rzymu, kt\u00f3ry mi\u0119dzy rokiem 95 a\u00a097 napisa\u0142 list pasterski do wiernych w\u00a0Koryncie. Nawo\u0142ywa\u0142 ich do pokory, zgody i\u00a0jedno\u015bci, bowiem w\u00a0tym czasie w\u00a0Koryncie pojawi\u0142y si\u0119 spory. M\u00f3g\u0142 tymi sprawami zaj\u0105\u0107 si\u0119 np.\u00a0Jan Aposto\u0142, kt\u00f3ry jeszcze \u017cy\u0142, lub\u00a0kt\u00f3ry\u015b z\u00a0uczni\u00f3w apostolskich, mieszkaj\u0105cych bli\u017cej Koryntu. G\u0142os jednak zabra\u0142 ten, kt\u00f3ry by\u0142 \u015bwiadomy swego prymatu.
\n\u015aw. IGNACY<\/b>, bp<\/u> Antiochii, zm. ok. 110 r.<\/p>\n

\u201eList do Rzymian\u201d<\/h1>\n

Wst\u0119p: <\/b>\u201eDo Ko\u015bcio\u0142a w\u00a0Rzymie (\u2026), kt\u00f3ry przewodzi<\/u> w\u00a0krainie Rzymian.\u201d<\/i>
\n3,1:<\/b> \u201eJa za\u015b chc\u0119, aby zachowa\u0142y wa\u017cno\u015b\u0107 tak\u017ce te polecenia<\/u>, kt\u00f3re nauczaj\u0105cinnym dajecie<\/u>.\u201d<\/i>
\n\u015aw. IRENEUSZ<\/b>, bp<\/u> Lyonu, zm. 202 r., ucze\u0144 \u015bw. POLIKARPA<\/b>
\n\u201ePrzeciw herezjom\u201d<\/i> (180 \u2013 185)
\n3,3,2: <\/b>\u201eZ Ko\u015bcio\u0142em bowiem rzymskim musi<\/u> co do wiary zgadza\u0107 si\u0119<\/u> ka\u017cdy inny Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/u>, gdy\u017c w\u00a0Ko\u015bciele rzymskim wiernie przechowa\u0142a si\u0119 tradycja apostolska.\u201d<\/i>
\nTak\u017ce w\u00a0staro\u017cytnym Ko\u015bciele, Rzym w\u00a0dalszym ci\u0105gu zachowa\u0142 przyznawane mu bez zastrze\u017ce\u0144 pierwsze\u0144stwo z\u00a0po\u015br\u00f3d istniej\u0105cych patriarchat\u00f3w Wschodu i\u00a0Zachodu. Wyrazem tego przewodnictwa we wierze s\u0105 ustalenia Soboru Nicejskiego (325 r.).
\nSt\u0105d Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a Zachodniego nauczali i\u00a0pog\u0142\u0119biali nauk\u0119 o\u00a0prymacie Rzymu np.:
\n\u015aw. Ambro\u017cy<\/b>, bp<\/u> Mediolanu (333-397)
\n\u201eDe fide\u201d<\/i> 4,56;<\/b> \u201eEnarrationes in Psalmos\u201d<\/i> 40,30:<\/b>
\nwnioskuje, \u017ce\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 wzniesiony na \u015bw. Piotrze i\u00a0dodaje, \u017ce \u201egdzie jest Piotr, tam jest Ko\u015bci\u00f3\u0142\u201d<\/i>
\nOpat z\u00a0Mileve<\/b> (zm. przed 400)
\n\u201ePrzeciw Parmenianowi donaty\u015bcie\u201d<\/i>
\nKsi\u0119ga II:<\/b> \u201eW mie\u015bcie Rzymie (\u2026) w\u00a0tej jednej stolicy ma by\u0107 przez wszystkich zachowana jedno\u015b\u0107, aby inni aposto\u0142owie nie popierali swoich w\u0142asnych stolic, bo by\u0142by schizmatykiem i\u00a0grzesznikiem ten, co by tej szczeg\u00f3lnej stolicy przedstawa\u0142 inn\u0105. \u2018\u2019<\/i>
\n\u015aw. Augustyn<\/b>, bp<\/u> Hippony (354-430)
\n\u201eEpistulae\u201d<\/i>
\n43,3,7:<\/b> \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 Rzymski jest tym, w\u00a0kt\u00f3rym zawsze by\u0142o \u017cywe piersze\u0144stwo katedry apostolskiej.\u201d<\/i>
\n\u201eEpistulae\u201d<\/i> 175; 176; 177:<\/b>
\n(przypisywa\u0142 papie\u017com w\u0142adz\u0119 pastersk\u0105 i\u00a0nauczycielsk\u0105 rozci\u0105gaj\u0105c\u0105 si\u0119 nad ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em)
\n\u015aw. Leon Wielki<\/b>, (44) bp<\/u> Rzymu (zm. 461)
\n\u201eEpistulae\u201d<\/i>
\n14,11: <\/b>\u201eBiskupi maj\u0105 rzeczywi\u015bcie powszechn\u0105 godno\u015b\u0107, ale\u00a0nie maj\u0105 jednakowej rangi do tego stopnia, \u017ce\u00a0nawet mi\u0119dzy \u015bwi\u0119tymi aposto\u0142ami mimo podobie\u0144stwa ich zaszczytnego stanu istnia\u0142a pewna r\u00f3\u017cnica w\u0142adzy (\u2026) .<\/i>
\n(Dlatego) pewni ludzie, kt\u00f3rzy maj\u0105 stanowiska w\u00a0wi\u0119kszych miastach, winni si\u0119 podj\u0105\u0107 wi\u0119kszej odpowiedzialno\u015bci i\u00a0\u017ce\u00a0przez nich troska o\u00a0powszechny Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma si\u0119 skupia\u0107 w\u00a0jednej stolicy Piotrowej i\u00a0nic nigdzie nie powinno by\u0107 oddzielone od jego g\u0142owy.\u201d<\/i>
\nTrzeba jednak przyzna\u0107, \u017ce\u00a0Ojcowie Wschodni (greccy) nie byli or\u0119downikami (przynajmniej w\u00a0teorii) powy\u017cszej nauki. Ale\u00a0znacz\u0105ce s\u0105 fakty (w\u0142a\u015bnie w\u00a0praktyce), \u017ce\u00a0istniej\u0105 mimo wszystko (co prawda sporadycznie ale\u00a0istniej\u0105) napomknienia o\u00a0tym (np. w\u00a0okrzyku \u201ePiotr przem\u00f3wi\u0142 przez Leona\u201d<\/i>, kt\u00f3rym biskupi Soboru Chalcedo\u0144skiego (451) powitali \u201eTom\u201d papie\u017ca Leona), \u017ce\u00a0w\u0142adza \u015bw. Piotra zosta\u0142a w\u00a0spos\u00f3b mistyczny przekazana jego nast\u0119pcom na stolicy w\u00a0Rzymie i\u00a0w\u00a0rezultacie tam si\u0119 znajduje.
\nOpr\u00f3cz tego \u015bwiadcz\u0105 o\u00a0tym zwroty grzeczno\u015bciowe, jakimi obdarzali papie\u017cy rzymskich biskupi i\u00a0patriarchowie Ko\u015bcio\u0142\u00f3w wschodnich, np.:
\n\u015aw. CYRYL ALESerwis ApologetycznyNDRYJSKI<\/b>, bp, (ok. 375 \u2013 444)
\n\u201eList\u201d<\/i> 11,1; 11,7;
\n\u201eHomiliae diversae\u201d<\/i>
\n11: <\/b>pozdrawia papie\u017ca Celestyna jako \u201earcybiskupa ca\u0142ego \u015bwiata.\u201d<\/i><\/p>\n

ZAKO\u0143CZENIE<\/b><\/p>\n

Wszystkie nowo powsta\u0142e (na przestrzeni historii Ko\u015bcio\u0142a powszechnego) wyznania, grupy religijne czy\u00a0sekty, zarzucaj\u0105 mu, \u017ce\u00a0w\u00a0ci\u0105gu dziej\u00f3w przenikn\u0119\u0142o ze \u015bwiata zewn\u0119trznego wiele element\u00f3w spoza Objawienia. I\u00a0\u017ce\u00a0r\u00f3wnocze\u015bnie wiele prawd apostolskich, g\u0142oszonych i\u00a0wyznawanych przez Chrystusa i\u00a0Aposto\u0142\u00f3w, uleg\u0142o czy\u00a0to\u00a0r\u00f3\u017cnym przemianom, czy\u00a0to\u00a0zapomnieniu. Jednak w\u00a0zwi\u0105zku z\u00a0tym, mo\u017cnaby si\u0119 zapyta\u0107 wszystkich \u201ebraci od\u0142\u0105czonych\u201d:
\n1) Co wobec tego na przestrzeni dziej\u00f3w \u201erobi\u0142\u201d Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3ry mia\u0142 sta\u0107 na stra\u017cy czysto\u015bci nauk g\u0142oszonych przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 (por. Dz. Ap. 15,28:<\/i><\/b>\u201ePostanowili\u015bmy bowiem, Duch \u015awi\u0119ty i\u00a0my\u201d<\/i>) ?
\n2) Dlaczego ci wszyscy \u201ebogobojni m\u0119\u017cowie\u201d, kt\u00f3rych rzekomo wzbudza\u0142 B\u00f3g, na przestrzeni dziej\u00f3w, aby \u201eprzywodzili na pami\u0119\u0107 wiar\u0119 apostolsk\u0105 i\u00a0nawo\u0142ywali lud Bo\u017cy do powrotu do jej pierwotnej czysto\u015bci i\u00a0pi\u0119kna\u201d, tak byli kierowani Duchem \u015awi\u0119tym, \u017ce\u00a0nigdy nikt nie g\u0142osi\u0142 identycznej \u201eprawdy\u201d, ale\u00a0ZAWSZE<\/b>, w\u00a0mniejszym lub\u00a0wi\u0119kszym stopniu, one si\u0119 od siebie r\u00f3\u017cni\u0142y (np. \u201eprawda\u201d Husa by\u0142a odmienna od \u201eprawdy\u201d Lutra, z\u00a0kolei jego \u201eprawdy\u201d w\u00a0100% nie przyjmowa\u0142a E. White, a\u00a0jeszcze inn\u0105 \u201eprawd\u0119\u201d g\u0142osi\u0142 Russell itd.) ?
\n3) Dlaczego Duch \u015awi\u0119ty za ka\u017cdym razem, gdy prorok \u2013 odnowiciel w\u00a0modlitwie prosi\u0142 Boga, aby przekaza\u0142 Prawd\u0119, ka\u017cdemu z\u00a0nich objawi\u0142 inn\u0105 \u201ePrawd\u0119\u201d? Na \u015bwiecie jest tysi\u0105ce grup religijnych wywodz\u0105cych si\u0119 z\u00a0chrze\u015bcija\u0144stwa, z\u00a0kt\u00f3rych ka\u017cda przypisuje sobie wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107 na posiadanie Prawdy. Wobec tego ile jest Duch\u00f3w \u015awi\u0119tych: tysi\u0105ce czy\u00a0jeden?
\n(A mo\u017ce jest tak, \u017ce\u00a0ci co g\u0142osz\u0105 swoje nauki bez jedno\u015bci i\u00a0\u0142\u0105czno\u015bci z\u00a0Ko\u015bcio\u0142em, nie od Ducha \u015awi\u0119tego otrzymuj\u0105 dar poprawnego wyk\u0142adania nauk, ale\u00a0s\u0105 one ich w\u0142asnymi, ludzkimi przekonaniami (st\u0105d s\u0105 omylne)?)
\n4) Dlaczego wszystkie wyznania protestanckie, p\u00f3\u017aniej powsta\u0142e Ko\u015bcio\u0142y przyjmuj\u0105 akurat w\u0142a\u015bnie kanon NT od Ko\u015bcio\u0142a rzymsko \u2013 katolickiego, a\u00a0nie kt\u00f3ry\u015b z\u00a0kanon\u00f3w nieprawos\u0142awnych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w Wschodnich? Je\u015bli uznaj\u0105 autorytet Ko\u015bcio\u0142a rzymskiego w\u00a0sprawie doboru Ksi\u0105g \u015bwi\u0119tych NT (bo co do kanonu ST to\u00a0przyjmuj\u0105 autorytet akurat \u017byd\u00f3w, kt\u00f3rzy obradowali w\u00a0Jabneok. 100 r.<\/b> po Chrystusie!), to\u00a0dlaczego nie chc\u0105 uzna\u0107 zrozumienia Pisma \u015bw. od Ko\u015bcio\u0142a (czyli ca\u0142ej nauki \u2013 Tradycji spisanej i\u00a0niespisanej)?
\n <\/p>\n

<\/h2>\n

1) \u201eBiblia Tysi\u0105clecia\u201d, wyd. III\u00a0poprawione. Pozna\u0144 \u2013 Warszawa 1980.
\n2) \u201eSob\u00f3r Watyka\u0144ski II\u00a0\u2013 konstytucje, dekrety, deklaracje\u201d Pozna\u0144.
\n3) \u201eKatechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego\u201d Pozna\u0144 1994.
\n4) \u201ePisma Starochrze\u015bcija\u0144skich Pisarzy\u201d (ATK) Warszawa 1990.
\n5) Euzebiusz z\u00a0Cezarei \u201eHistoria Ko\u015bcielna\u201d Krak\u00f3w 1993.
\n6) Bober SJ \u201e\u015awiat\u0142a ekumeny\u201d (antologia patrystyczna) Krak\u00f3w 1965.
\n7) Altaner, A. Stuiber \u201ePatrologia\u201d Warszawa 1990.
\n8) ks.\u00a0Sz.\u00a0Pieszczoch \u201ePartologia\u201d Gniezno 1994.
\n9) bp\u00a0St.\u00a0G\u0105decki \u201eTradycja a\u00a0Pismo\u201d \u015aw. Gniezno 1995.
\n10) J.N.D. Kelly \u201ePocz\u0105tki doktryny chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d Warszawa 1988.
\n11) Pod red.\u00a0ks.\u00a0M. Starowieyskiego \u201eApokryfy Nowego Testamentu\u201d Lublin 1986.
\n12) Ks.\u00a0Sz.\u00a0W\u0142odarski \u201eSiedem sobor\u00f3w\u201d Warszawa 1969.
\n13) H. Masson \u201eS\u0142ownik herezji w\u00a0Ko\u015bciele katolickim\u201d Katowice 1993.
\n14) Bp. Z. Paw\u0142owicz \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 i\u00a0sekty w\u00a0Polsce\u201d Gda\u0144sk 1996.
\n15) W\u0142. Bednarski \u201ePismo \u015awi\u0119te a\u00a0nauka \u015bwiadk\u00f3w Jehowy\u201d Gda\u0144skie Sem. Duchowne 1993.
\n16) ks.\u00a0E. Przekop \u201eWschodnie patriarchaty staro\u017cytne\u201d Warszawa 1984.
\n17) J. Ratzinger \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 wsp\u00f3lnot\u0105\u201d Lublin 1993.
\n18) Ks.\u00a0S. J. Stasiak, ks.R.Zawi\u0142a \u201eABC teologii dogmatycznej\u201d Ole\u015bnica \u2013 Wroc\u0142aw 1993.
\n19) O. J. Salij OP. \u201ePytania nieoboj\u0119tne\u201d Pozna\u0144 1993.
\n20) T. Adwentowicz \u201eCo nas \u0142\u0105czy co nas dzieli\u201d Warszawa 1986.<\/p>\n

\n \n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201eChrze\u015bcijanin moj\u0119 imi\u0119, katolik za\u015b nazwisko. Tamto mnie mieni, to\u00a0charakteryzuje; to\u00a0\u015bwiadczy, \u017cem wypr\u00f3bowany, tamto m\u00f3wi kim jestem.\u201d \u015bw. Pacjan, bp.Barcelony (zm. ok. 380 roku) A) NIEZNISZCZALNO\u015a\u0106 KO\u015aCIO\u0141A Chrystus ustanawia\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 przez ca\u0142e swoje \u017cycie: od momentu Wcielenia przez wydarzenia ze… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[1035],"tags":[],"class_list":["post-593","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-protestantyzm"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/593","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=593"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/593\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=593"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=593"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=593"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}