{"id":499,"date":"2017-08-06T09:30:23","date_gmt":"2017-08-06T07:30:23","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=499"},"modified":"2017-08-06T09:30:23","modified_gmt":"2017-08-06T07:30:23","slug":"pytanie-o-antychrysta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/pytanie-o-antychrysta\/","title":{"rendered":"Pytanie o antychrysta"},"content":{"rendered":"

Praktycznie nie porusza si\u0119 w Ko\u015bciele problemu antychrysta, a przecie\u017c postawiony jest on wyra\u017anie w dw\u00f3ch pierwszych listach Aposto\u0142a Jana. Z dzieci\u0144stwa pozosta\u0142y mi na ten temat dwa wspomnienia. Kiedy moja babcia opowiada\u0142a o okropno\u015bciach wojny, to hitlerowc\u00f3w nigdy nie nazywa\u0142a inaczej, jak tylko antychrystami. Ponadto kiedy\u015b w gronie r\u00f3wnie\u015bnik\u00f3w za\u017c\u0105dano ode mnie przysi\u0119gi, \u017ce to, co m\u00f3wi\u0119, jest prawd\u0105. Jeden z koleg\u00f3w uprzedzi\u0142 mnie w\u00f3wczas – pami\u0119tam, \u017ce bardzo si\u0119 tym wtedy przej\u0105\u0142em – \u017ce je\u015bli sk\u0142ami\u0119, to b\u0119d\u0119 antychrystem. Podaj\u0119 te szczeg\u00f3\u0142y, bo \u015bwiadcz\u0105 one o tym, \u017ce gdzie\u015b tam w naszej pod\u015bwiadomo\u015bci zbiorowej problematyka antychrysta wci\u0105\u017c istnieje. Przesta\u0142a jednak by\u0107 przedmiotem \u015bwiadomej refleksji, tote\u017c nieuchronnie ulega zanikowi, a przedtem oczywi\u015bcie zwyrodnieniu. St\u0105d moja wielka pro\u015bba o poruszenie tego tematu w rubryce „Szukaj\u0105cym drogi”. Zw\u0142aszcza \u017ce jego istnienie wci\u0105\u017c przypominaj\u0105 nam \u015bwiadkowie Jehowy i chyba jeszcze jacy\u015b inni sekciarze, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce antychrystem jest papie\u017c.<\/i>
\nKiedy stajemy przed jakim\u015b trudnym do rozwik\u0142ania lub obros\u0142ym w r\u00f3\u017cne zaciemniaj\u0105ce interpretacje problemem biblijnym, dobrze jest najpierw ustali\u0107 konkretny kontekst historyczny danej wypowiedzi biblijnej oraz ten jej sens, kt\u00f3ry owym kontekstem jest uwarunkowany. Zabezpieczy to nas do\u015b\u0107 dobrze przed bezwiednym widzimisi\u0119, kiedy zastanawiamy si\u0119 nad tym, jakie przes\u0142anie Bo\u017ce wynika dla nas dzisiaj z tego natchnionego tekstu.
\nOt\u00f3\u017c poruszony przez Pana problem pojawia si\u0119 w Nowym Testamencie w czterech r\u00f3\u017cnych kontekstach. Najpierw w mowie eschatologicznej Pana Jezusa: „Strze\u017ccie si\u0119, \u017ceby was kto nie zwi\u00f3d\u0142. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i b\u0119d\u0105 m\u00f3wi\u0107: Ja jestem Mesjaszem. I wielu w b\u0142\u0105d wprowadz\u0105. (…) Wtedy je\u015bliby wam kto powiedzia\u0142: Oto tu jest Mesjasz!, albo: Tam! – nie wierzcie. Powstan\u0105 bowiem fa\u0142szywi mesjasze i fa\u0142szywi prorocy i dzia\u0142a\u0107 b\u0119d\u0105 wielkie znaki i cuda, by w b\u0142\u0105d wprowadzi\u0107, je\u015bli to mo\u017cliwe, tak\u017ce wybranych” (Mt\u00a024,4n.23n<\/a>).
\nDora\u017anie wypowied\u017a ta stanowi przestrog\u0119 pod adresem pierwszych chrze\u015bcijan, aby byli odporni na nastroje mesja\u0144skie, kt\u00f3re w spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskiej by\u0142y bardzo \u017cywe a\u017c do upadku powstania Bar Kochby (135 r.). P\u00f3\u017aniejsi za\u015b chrze\u015bcijanie spontanicznie przypominali sobie te s\u0142owa Pana Jezusa, ilekro\u0107 spotykali si\u0119 z roszczeniem, i\u017c jaka\u015b nauka dope\u0142nia objawienie ewangeliczne albo \u017ce jaki\u015b prorok przyszed\u0142 zaj\u0105\u0107 miejsce Chrystusa. Nie by\u0142o chyba stulecia – wieku XX nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c – w kt\u00f3rym by nie pojawili si\u0119 jacy\u015b pretendenci do godno\u015bci Chrystusa, kt\u00f3rym udawa\u0142o si\u0119 zwie\u015b\u0107 wi\u0119ksz\u0105 lub mniejsz\u0105 grup\u0119 os\u00f3b.
\nTym, co wyr\u00f3\u017cnia wiek XX, jest pojawienie si\u0119 mesjanizm\u00f3w \u015bwieckich. Hitleryzm na przyk\u0142ad mia\u0142 klasyczn\u0105 wr\u0119cz struktur\u0119 idei mesja\u0144skiej, skrajnie bezbo\u017cnej, a zarazem ca\u0142kowicie \u015bwieckiej. F\u00fchrer zaj\u0105\u0142 w nim miejsce Chrystusa, idea wybrania przybra\u0142a posta\u0107 doktryny rasistowskiej, idea \u0142aski wypaczy\u0142a si\u0119 w poj\u0119cie nadcz\u0142owieka, za\u015b obietnica zbawienia w perspektyw\u0119 tysi\u0105cletniej Rzeszy.
\nPo raz drugi temat antychrysta pojawia si\u0119 w Nowym Testamencie w takim kontek\u015bcie, w kt\u00f3rym dora\u017anie chodzi o przeciwstawienie si\u0119 doketyzmowi. Dokeci kwestionowali tajemnic\u0119 Wcielenia – g\u0142osili, jakoby Jezus Chrystus by\u0142 cz\u0142owiekiem tylko pozornie. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, przyznawali si\u0119 do chrze\u015bcija\u0144stwa, przeinaczaj\u0105c je jednak dog\u0142\u0119bnie, pozbawiaj\u0105c wiar\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 samej jej istoty. „Ka\u017cdy duch – powiada Aposto\u0142 Jan – kt\u00f3ry uznaje, \u017ce Jezus Chrystus przyszed\u0142 w ciele, jest z Boga. Ka\u017cdy za\u015b duch, kt\u00f3ry nie uznaje Jezusa, nie jest z Boga i to jest duch Antychrysta, kt\u00f3ry, jak s\u0142yszeli\u015bcie, nadchodzi i ju\u017c teraz przebywa na \u015bwiecie” (1\u00a0J\u00a04,2n<\/a>; por. 2,22<\/a>; 2\u00a0J\u00a07<\/a>). Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, termin „antychryst” wyst\u0119puje wy\u0142\u0105cznie w tym drugim zespole tematycznym i tylko w listach Aposto\u0142a Jana, a wyja\u015bnijmy od razu, \u017ce grecki wyraz anti<\/i> oznacza zar\u00f3wno „przeciw”, jak „zamiast”.
\nTu nasuwaj\u0105 si\u0119 dwa spostrze\u017cenia. O antychry\u015bcie Aposto\u0142 Jan m\u00f3wi w taki spos\u00f3b, \u017ce jest on jednocze\u015bnie kim\u015b pojedynczym i wieloosobowym: „Dzieci, jest ju\u017c ostatnia godzina, i tak, jak s\u0142yszeli\u015bcie, Antychryst nadchodzi, bo oto teraz w\u0142a\u015bnie pojawi\u0142o si\u0119 wielu antychryst\u00f3w” (1\u00a0J\u00a02,18<\/a>). Po wt\u00f3re, obecno\u015b\u0107 antychrysta jest znakiem „ostatniej godziny”, a przecie\u017c on „ju\u017c teraz przebywa na \u015bwiecie” (4,3<\/a>). Ni\u017cej spr\u00f3bujemy jeszcze spostrze\u017cenia te skomentowa\u0107.
\nPo raz trzeci si\u0119ga po ide\u0119 antychrysta Aposto\u0142 Pawe\u0142, a to w celu naprostowania w swoich podopiecznych postawy eschatologicznej. Owszem – wyja\u015bnia Pawe\u0142 Tesaloniczanom – \u017cyjemy w czasach ostatecznych, ale nale\u017cy zaniecha\u0107 podniecania si\u0119 konkretnymi zapowiedziami, jakoby przyj\u015bcie Pa\u0144skie mia\u0142o nast\u0105pi\u0107 tu\u017c tu\u017c. „Najpierw przyjdzie odst\u0119pstwo i objawi si\u0119 cz\u0142owiek nie licz\u0105cy si\u0119 z prawem Bo\u017cym, syn zatracenia, kt\u00f3ry si\u0119 sprzeciwia i wynosi nad wszystko, co nosi imi\u0119 Boga lub co odbiera Bosk\u0105 cze\u015b\u0107, a\u017c zasi\u0105dzie w \u015bwi\u0105tyni Bo\u017cej, podaj\u0105c si\u0119 za Boga” (2\u00a0Tes\u00a02,3n<\/a>).
\nBy\u0142oby kompletnym nieporozumieniem, gdyby\u015bmy wypowied\u017a t\u0119 zrozumieli jedynie jako pr\u00f3b\u0119 zamro\u017cenia, odsuni\u0119cia na nast\u0119pne pokolenia postawy ekscytowania si\u0119 zapowiedziami rych\u0142ej Paruzji. Aposto\u0142owi z pewno\u015bci\u0105 nie chodzi\u0142o te\u017c o roz\u0142adowanie atmosfery eschatologicznej w\u015br\u00f3d wsp\u00f3\u0142czesnych sobie chrze\u015bcijan, z pewno\u015bci\u0105 nie chcia\u0142 powiedzie\u0107, \u017ce wprawdzie \u017cyjemy ju\u017c w czasach ostatecznych, ale jeszcze nie tak zupe\u0142nie, bo przecie\u017c nie przyszed\u0142 jeszcze „syn zatracenia”.
\nDuch s\u0142owa Bo\u017cego jest inny. Jego celem nie jest sprzyjanie atmosferze sensacji czy arbitralnych podejrze\u0144 i pot\u0119pie\u0144, ale budowanie atmosfery nawr\u00f3cenia. Aposto\u0142 powiada mniej wi\u0119cej tak: Oczekiwanie na przyj\u015bcie Pana nie na tym ma polega\u0107, \u017ce nadstawiacie ucha na szalbiercze proroctwa, „jakoby ju\u017c nastawa\u0142 dzie\u0144 Pa\u0144ski” (2\u00a0Tes\u00a02,2<\/a>). Raczej starajcie si\u0119 przeciwstawi\u0107 temu odst\u0119pstwu, kt\u00f3re zauwa\u017cacie teraz lub zauwa\u017cycie w przysz\u0142o\u015bci, r\u00f3wnie\u017c temu, kt\u00f3re by\u0107 mo\u017ce dokonuje si\u0119 w was samych. Przezwyci\u0119\u017caj w sobie, chrze\u015bcijaninie, tego starego niegodziwca, kt\u00f3ry nie chce si\u0119 liczy\u0107 z prawem Bo\u017cym. To przecie\u017c pozbawia twoje \u017cycie sensu i czyni ci\u0119 synem zatracenia. W \u015bwi\u0105tyni twego serca ten nicpo\u0144 – twoje bezbo\u017cne ego – chcia\u0142by bowiem zaj\u0105\u0107 miejsce nale\u017cne samemu tylko Bogu. Dlatego ubiegaj si\u0119 o to, aby Pan Jezus coraz pe\u0142niej zamieszka\u0142 w tobie, bo On nawet nie musi walczy\u0107 z tym niegodziwcem, On przez samo swoje przyj\u015bcie do twego wn\u0119trza „zg\u0142adzi go tchnieniem ust swoich i zatraci objawieniem swego przyj\u015bcia” (2\u00a0Tes\u00a02,8<\/a>).
\nB\u0142\u0119dem by\u0142oby, oczywi\u015bcie, redukowa\u0107 problematyk\u0119 antychrysta tylko do wymiaru naszego wn\u0119trza, ale z kolei tego wymiaru nie uwzgl\u0119dnia\u0107, to znaczy sprowadza\u0107 j\u0105 nieuchronnie na manowce. Antychryst przemienia si\u0119 w\u00f3wczas w tajemnicz\u0105 posta\u0107 mitologiczn\u0105, kt\u00f3r\u0105 raz po raz kto\u015b b\u0119dzie usi\u0142owa\u0142 zidentyfikowa\u0107 z jak\u0105\u015b konkretn\u0105 osob\u0105 lub spo\u0142eczno\u015bci\u0105. A to musi prowadzi\u0107 do uzurpuj\u0105cych prerogatywy s\u0105du Bo\u017cego pot\u0119pie\u0144 oraz do autokanonizacji samego siebie oraz swojej grupy religijnej. (Warte to mo\u017ce zauwa\u017cenia, \u017ce te grupy chrze\u015bcija\u0144skie, kt\u00f3re czynnie zwalczaj\u0105 kult \u015bwi\u0119tych, rzadko potrafi\u0105 si\u0119 ustrzec pokusy autokanonizacji). W ten spos\u00f3b poprzez b\u0142\u0119dnie rozumian\u0105 ide\u0119 antychrysta wchodzi w my\u015blenie chrze\u015bcija\u0144skie zupe\u0142nie chrze\u015bcija\u0144stwu obcy manicheizm, wyobra\u017canie sobie, jakoby \u015bwiat by\u0142 miejscem zmagania si\u0119 Boga z jakim\u015b Antybogiem, Chrystusa z jakim\u015b Antychrystem.
\nOwszem, obraz walki do\u015b\u0107 cz\u0119sto pojawia si\u0119 na kartach Nowego Testamentu, ale najwa\u017cniejszym jej miejscem s\u0105 ludzkie wn\u0119trza. Bo nie jest niestety tak, \u017ce ja – chocia\u017c ochrzczony, chocia\u017c spo\u017cywaj\u0105cy Cia\u0142o Pa\u0144skie – ju\u017c ca\u0142y bez reszty nale\u017c\u0119 do Boga i do Chrystusa. Co wi\u0119cej, mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, \u017ce z\u0142o we mnie zwyci\u0119\u017ca i kr\u00f3luje, a ja staj\u0119 si\u0119 w\u00f3wczas siewc\u0105 z\u0142a na zewn\u0105trz.
\nTo prawda, r\u00f3wnie\u017c \u015bwiat zewn\u0119trzny jest miejscem walki ostatecznej. Bo ciemno\u015bci, emanuj\u0105ce z naszych wn\u0119trz, maj\u0105 niestety moc przemieniania r\u00f3\u017cnych miejsc, w kt\u00f3rych przychodzi przebywa\u0107 cz\u0142owiekowi, w przedsionek piek\u0142a. Ale Chrystus nie jest stron\u0105 w tej walce. Najpe\u0142niej ujawni\u0142o si\u0119 to na krzy\u017cu. Kto tego nie rozumie, nowotestamentalne obrazy walki b\u0119dzie odczytywa\u0142 bezbo\u017cnie, b\u0119dzie tylko nimi karmi\u0142 sw\u00f3j manicheizm.
\nCzy Chrystus na krzy\u017cu z kim\u015b walczy\u0142? Na pewno si\u0142y z\u0142a z szatanem na czele przypu\u015bci\u0142y na Niego pot\u0119\u017cny atak. Ale czy On walczy\u0142? On po prostu by\u0142 sob\u0105. Bardzo wiele to Go kosztowa\u0142o, ale si\u0142om z\u0142a nie uda\u0142o si\u0119 nawet o odrobin\u0119 os\u0142abi\u0107 w Nim mi\u0142o\u015bci, jak\u0105 by\u0142 przepe\u0142niony. I okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest z nimi podobnie jak z ciemno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra jest mocna tylko tam, gdzie nie ma \u015bwiat\u0142a. Podobnie si\u0142y z\u0142a s\u0105 mocne tylko tam, gdzie nie ma tej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra jest mocniejsza ni\u017c \u015bmier\u0107, czyli tej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3rej \u017ar\u00f3d\u0142em jest Chrystus. Walka Chrystusa z si\u0142ami Mu przeciwnymi polega po prostu na tym, \u017ce gdzie On naprawd\u0119 si\u0119 pojawi – czy to w moim wn\u0119trzu, czy to w r\u00f3\u017cnych przedsionkach piek\u0142a – tam nikn\u0105 one pod samym tchnieniem ust Jego i na samo objawienie Jego przyj\u015bcia (por. 2\u00a0Tes\u00a02,8<\/a>). Nie wyobra\u017cam sobie, \u017ceby mo\u017cna by\u0142o inaczej rozumie\u0107 opisy walki ostatecznej, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 zw\u0142aszcza na kartach Apokalipsy. Opisy te stanowi\u0105 czwarty kontekst, w kt\u00f3rym pojawia si\u0119 temat antychrysta – temat ten jest obecny zw\u0142aszcza w obrazach Bestii i Fa\u0142szywego Proroka (Ap\u00a0l3nn<\/a>).
\nS\u0105dz\u0119, \u017ce po naszkicowaniu biblijnych \u017ar\u00f3de\u0142 naszego tematu mamy ju\u017c jaki\u015b jego og\u00f3lny obraz. Ot\u00f3\u017c wydaje si\u0119, \u017ce temat ten warto dr\u0105\u017cy\u0107 w trzech kierunkach. Po pierwsze, antychrysta nale\u017cy szuka\u0107 tam, gdzie g\u0142osi si\u0119 jak\u0105\u015b konkurencyjn\u0105 wobec Chrystusa ide\u0119 zbawienia lub osob\u0119 zbawcy. Po wt\u00f3re, duch antychrysta dzia\u0142a wsz\u0119dzie tam, gdzie istotnie zniekszta\u0142ca si\u0119 prawd\u0119 o Chrystusie lub wyznaje moralno\u015b\u0107 istotnie niezgodn\u0105 z Jego nauk\u0105. Wreszcie po trzecie, przejawem obecno\u015bci antychrysta jest ka\u017cda sytuacja, w kt\u00f3rej z\u0142o kr\u00f3luje nad dobrem, zw\u0142aszcza je\u015bli z\u0142o jest w stanie ekspansji.
\nWielkie wra\u017cenie zrobi\u0142a na mnie niedawno nowela Lagerkvista pt. Kat<\/i>. Jest to najg\u0142\u0119bszy chyba utw\u00f3r o antychry\u015bcie, jaki w \u017cyciu zdarzy\u0142o mi si\u0119 przeczyta\u0107. Pisarz wychodzi od starego ludowego prze\u015bwiadczenia o leczniczej jakoby sile z\u0142a: przy sporz\u0105dzaniu rozmaitych ma\u015bci i lek\u00f3w sk\u0142adnikiem przez farmaceutyk\u0119 przednaukow\u0105 ogromnie cenionym by\u0142y r\u00f3\u017cne rzeczy zwi\u0105zane z czyj\u0105\u015b egzekucj\u0105 lub samob\u00f3jstwem. Ot\u00f3\u017c to ob\u0142\u0105kane prze\u015bwiadczenie – rozwija sw\u0105 my\u015bl Lagerkvist – towarzyszy ca\u0142ym dziejom ludzkim. Pocz\u0105wszy od \u015bmierci, jak\u0105 Kain zada\u0142 Ablowi, dzia\u0142a w\u015br\u00f3d ludzi Kat, kt\u00f3ry walczy o ustanowienie dobra na naszej ziemi poprzez zadawanie z\u0142a. Jego zdaniem, Chrystus by\u0142 naiwnym marzycielem, nie zdaj\u0105cym sobie sprawy z tego, \u017ce bez uciekania si\u0119 do z\u0142a dobro nigdy nie zwyci\u0119\u017cy. Prawdziwym waszym Chrystusem – powiada w pewnym momencie – jestem ja, Kat.
\nI jeszcze dwa gro\u017ane spostrze\u017cenia formu\u0142uje Lagerkvist na temat tego antychrysta. Mianowicie ten Kat zamkni\u0119ty jest w wi\u0119zieniu naszych wn\u0119trz. Tam r\u00f3wnie\u017c uwi\u0119ziona jest kobieta Kata, kt\u00f3ra stara si\u0119 podtrzyma\u0107 go na duchu i obdarzy\u0107 poczuciem, \u017ce jest kochany i potrzebny. Bez niej Kat obrzyd\u0142by samemu sobie i utraci\u0142by wiar\u0119 w sens swojej katowskiej roboty. Moim zdaniem, genialna to intuicja, \u017ce ducha antychrysta, kt\u00f3ry sam w sobie jest przecie\u017c jawnie wstr\u0119tny, staramy si\u0119 dopie\u015bci\u0107 i za pomoc\u0105 r\u00f3\u017cnych sztuczek ukry\u0107 jego brzydot\u0119.
\nSkoro ju\u017c si\u0119gn\u0105\u0142em do literatury, warto tu mo\u017ce przypomnie\u0107 posta\u0107 Kiri\u0142\u0142owa z Bies\u00f3w Dostojewskiego, kt\u00f3ra, zdaniem Ryszarda Przybylskiego, jest w\u0142a\u015bnie antychrystem. Przes\u0142anie Kiri\u0142\u0142owa, cho\u0107 sformu\u0142owane inaczej ni\u017c przez antychrysta-Kata, jest w gruncie rzeczy to samo: ludzie osi\u0105gn\u0105 zbawienie, je\u015bli zdo\u0142aj\u0105 stan\u0105\u0107 ponad dobrem i z\u0142em, je\u015bli uda im si\u0119 zrozumie\u0107, \u017ce \u015bwiat nie ma celu, a poczucie grzechu jest nonsensem, z kt\u00f3rego nale\u017cy si\u0119 wyzwoli\u0107. Perspektyw\u0105, jak\u0105 ma ludziom do zaproponowania ten antychryst, jest, oczywi\u015bcie, unicestwienie. W tym wzgl\u0119dzie Kiri\u0142\u0142ow w pe\u0142ni zgadza si\u0119 z Katem Lagerkvista.
\nPod jednym wzgl\u0119dem obraz antychrysta, nakre\u015blony przez Dostojewskiego w postaci Kiri\u0142\u0142owa, odbiega jednak, jak s\u0105dz\u0119, od antychrysta rzeczywistego: Kiri\u0142\u0142ow nie ma w sobie nic uwodzicielskiego, jego nihilizm jest jawny, odpychaj\u0105cy. Rzeczywisty antychryst jest takim dopiero w momencie, kiedy ju\u017c po\u017cera cz\u0142owieka, kiedy cz\u0142owiek utraci\u0142 ju\u017c nadziej\u0119, \u017ce z jego \u0142ap mo\u017ce si\u0119 jeszcze wyrwa\u0107.
\nZa to odurzaj\u0105ce uroki uwodzicielskie roztacza wok\u00f3\u0142 siebie antychryst z opowie\u015bci W\u0142odzimierza So\u0142owjowa (znajduje si\u0119 ona m.in. w wydanym przez nasze Wydawnictwo Wyborze pism<\/i>, t. 2). Nie tylko g\u0142osi on powszechny pok\u00f3j, dobrobyt i zgod\u0119, ale potrafi je rzeczywi\u015bcie wprowadzi\u0107. Swoj\u0105 przewrotno\u015b\u0107 skupi\u0142 na jednym jedynym: nie wierzy, \u017ce Chrystus jest Synem Bo\u017cym, kt\u00f3ry zmartwychwsta\u0142. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, nie wierzy w \u017cycie wieczne, nadziej\u0119 i warto\u015bci cz\u0142owieka chce zamkn\u0105\u0107 bez reszty w tym \u015bwiecie doczesnym. I w tym uto\u017csamia si\u0119 on zar\u00f3wno z Katem, jak z Kiri\u0142\u0142owem: ostateczn\u0105 perspektyw\u0105, jak\u0105 jest on w stanie roztoczy\u0107 przed lud\u017ami, jest \u015bmier\u0107. W\u0142a\u015bnie dlatego jest on antychrystem: Chrystus jest przecie\u017c \u017byciem i Drog\u0105 do wiecznej pe\u0142ni.
\nBardzo zale\u017ca\u0142o mi na tym, \u017ceby przedstawiaj\u0105c problem, wyeksponowa\u0107 tego antychrysta, kt\u00f3ry mo\u017ce siedzie\u0107 w ka\u017cdym z nas i zwalcza\u0107 – zar\u00f3wno w nas samych, jak na zewn\u0105trz – to, co Bo\u017ce i Chrystusowe. Aposto\u0142 Jan m\u00f3wi jednak r\u00f3wnie\u017c o jakim\u015b jednym Antychry\u015bcie. Osobi\u015bcie nie wydaje mi si\u0119, \u017ceby tu chodzi\u0142o o jak\u0105\u015b konkretn\u0105 osob\u0119. Chodzi tu raczej o to, \u017ce si\u0142y z\u0142a potrafi\u0105 si\u0119 niekiedy ukszta\u0142towa\u0107 w jaki\u015b przera\u017caj\u0105cy organizm moralny, ziej\u0105cy nienawi\u015bci\u0105 do wszystkiego, co szlachetne i co prowadzi do zbawienia wiecznego. Przejmuj\u0105cym przyk\u0142adem tych strasznych zdolno\u015bci z\u0142a jest hitleryzm.
\nZapewne z tego wzgl\u0119du temat antychrysta skojarzony jest – zw\u0142aszcza w Ewangelii Mateusza oraz w Apokalipsie – z uciskiem czas\u00f3w ostatecznych. Pod \u017cadnym pozorem nie wolno nam tylko zapomnie\u0107 o tym, \u017ce o ucisku czas\u00f3w ostatecznych m\u00f3wi Nowy Testament nie w duchu katastrofizmu czy cierpi\u0119tnictwa, ale w duchu serdecznej i radosnej nadziei, i\u017c w obliczu Chrystusa \u017caden antychryst – cho\u0107by najpot\u0119\u017cniejszy, cho\u0107by najbardziej uwodzicielski – nie ma \u017cadnych szans.
\nCo do tego za\u015b, \u017ce kto\u015b nazywa antychrystem nast\u0119pc\u0119 Piotra, pozwol\u0119 sobie tylko przypomnie\u0107 s\u0142owa Pana Jezusa: „Ucze\u0144 nie przewy\u017csza nauczyciela ani s\u0142uga swego pana. Wystarczy, je\u015bli ucze\u0144 b\u0119dzie jak jego nauczyciel, a s\u0142uga jak pan jego. Je\u015bli pana domu przezwali Belzebubem, o ile\u017c bardziej jego domownik\u00f3w tak nazw\u0105” (Mt\u00a010,24n<\/a>).
\nO. Jacek Salij \u2013 \u201ePoszukiwania w wierze\u201d<\/i>
\n