{"id":446,"date":"2017-08-04T20:53:43","date_gmt":"2017-08-04T18:53:43","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=446"},"modified":"2017-08-04T20:53:43","modified_gmt":"2017-08-04T18:53:43","slug":"grzechy-popelniane-mysla","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/grzechy-popelniane-mysla\/","title":{"rendered":"Grzechy pope\u0142niane my\u015bl\u0105"},"content":{"rendered":"

Od jakiego\u015b czasu m\u0119cz\u0105 mnie wyrzuty sumienia z powodu nawet drobnych wykrocze\u0144. Chcia\u0142abym cz\u0119sto przyst\u0119powa\u0107 do Komunii \u015bwi\u0119tej, a wci\u0105\u017c mam jakie\u015b skrupu\u0142y. Ka\u017cda w\u0105tpliwo\u015b\u0107 powoduje, \u017ce nie przyst\u0119puj\u0119 do Komunii \u015bwi\u0119tej albo przyst\u0119puj\u0119 z wyrzutami sumienia. Najbardziej trapi\u0105 mnie grzechy (a mo\u017ce to tylko pokusy?) w sferze my\u015bli. Nie umiem rozr\u00f3\u017cni\u0107, co jest pokus\u0105, a co jest grzechem, co jest grzechem lekkim, a co ci\u0119\u017ckim. Czy szukanie uznania w oczach innych jest grzechem? Ka\u017cdy cz\u0142owiek potrzebuje uznania ze strony innych, ale gdzie le\u017cy granica mi\u0119dzy s\u0142usznym szukaniem dowarto\u015bciowania a pr\u00f3\u017cno\u015bci\u0105 czy pych\u0105? Nieobce s\u0105 mi te\u017c pokusy zawi\u015bci i zazdro\u015bci. Zanim zd\u0105\u017c\u0119 u\u015bwiadomi\u0107 sobie, \u017ce ta my\u015bl jest grzechem, ona ju\u017c p\u0142ynie dalej, a potem zastanawiam si\u0119, czy zgrzeszy\u0142am. Bardzo cz\u0119sto modl\u0119 si\u0119, bym by\u0142a przygotowana na wszystkie pokusy, bym zd\u0105\u017cy\u0142a odpowiednio wcze\u015bnie je odrzuci\u0107, ale chyba musia\u0142abym postawi\u0107 przy sobie stra\u017cnika. Kiedy\u015b my\u015bla\u0142am, \u017ce wystarczy po prostu nie chcie\u0107 pope\u0142nia\u0107 grzech\u00f3w, ale teraz jestem bezsilna. Nie chc\u0119, a wci\u0105\u017c mam w\u0105tpliwo\u015bci co do moich zachowa\u0144 i my\u015bli. Pr\u00f3bowa\u0142am sama sobie t\u0142umaczy\u0107, ale to jest bezcelowe. Cz\u0119stsze przyst\u0119powanie do spowiedzi te\u017c nic nie da\u0142o. Po kolejnych spowiedziach napina\u0142am swoj\u0105 uwag\u0119, by nie zgrzeszy\u0107 i jeszcze szybciej ogarnia\u0142y mnie niepokoje.<\/i>
\nNajlepszym wej\u015bciem okaza\u0142o si\u0119 przyst\u0119powanie do spowiedzi dwa razy w roku i od razu przyjmowanie Komunii \u015bwi\u0119tej. Wszystkie w\u0105tpliwo\u015bci wtedy odk\u0142ada\u0142am na bok, a i wyrzuty sumienia gdzie\u015b znikn\u0119\u0142y. Moja wiara jednak du\u017co utraci\u0142a, sta\u0142a si\u0119 jaka\u015b pusta. Pozosta\u0142a t\u0119sknota, by kocha\u0107 Boga z ca\u0142ego serca, no i to uczucie, \u017ce nie jestem panem siebie, swoich my\u015bli, \u017ce nie umiem \u017cy\u0107 tak, jakbym chcia\u0142a.<\/i>
\nS\u0105dz\u0119, \u017ce problem Pani le\u017cy zupe\u0142nie gdzie indziej ni\u017c w grzechach pope\u0142nianych my\u015bl\u0105. Ale w\u0142a\u015bnie dlatego warto na pocz\u0105tku przypomnie\u0107, czego tradycja chrze\u015bcija\u0144ska uczy na temat grzesznych my\u015bli. \u015aw. Tomasz z Akwinu dzieli je na trzy grupy.
\nPo pierwsze, zazwyczaj w\u0142a\u015bnie w naszych my\u015blach zaczyna si\u0119 z\u0142o, jakie p\u00f3\u017aniej czynimy. Zamiar uczynienia z\u0142a dojrzewa czasem w cz\u0142owieku d\u0142ugo, z\u0142o staje si\u0119 w\u00f3wczas coraz bardziej po\u017c\u0105dane, a cz\u0142owiek coraz konkretniej widzi mo\u017cliwo\u015b\u0107 jego zrealizowania. Pismo \u015awi\u0119te por\u00f3wnuje ten proces do ci\u0105\u017cy: Grzesznik „pocz\u0105\u0142 my\u015bl niepraw\u0105, brzemienny jest podst\u0119pem i rodzi krzywd\u0119” (Ps\u00a07,15<\/a>). W ten spos\u00f3b z\u0142e my\u015bli, jakie powzi\u0119li przeciwko J\u00f3zefowi jego bracia, doprowadzi\u0142y ich do zamachu na jego \u017cycie (Rdz\u00a037,18-20<\/a>) – i tylko szczeg\u00f3lne zrz\u0105dzenie Opatrzno\u015bci sprawi\u0142o, \u017ce dla J\u00f3zefa sko\u0144czy\u0142o si\u0119 to „tylko” sprzedaniem do niewoli.
\nKsi\u0119ga Daniela z wielk\u0105 psychologiczn\u0105 prawdziwo\u015bci\u0105 przedstawia narastanie grzechu w obu niegodziwych starcach (13,10-14<\/a>). Pocz\u0105tkowo po\u017c\u0105dali oni Zuzanny tylko w swojej wyobra\u017ani, w tajemnicy jeden przed drugim. Dopiero po jakim\u015b czasie zorientowali si\u0119, \u017ce my\u015bli ich s\u0105 r\u00f3wnie bezwstydne. Zamiast zawstydzi\u0107 si\u0119 z powodu swojego bezwstydu, bezbo\u017cni starcy przestali si\u0119 wzajemnie kr\u0119powa\u0107 i wsp\u00f3lnie obmy\u015blili zasadzk\u0119 na niewinn\u0105 kobiet\u0119. Gdy to im si\u0119 nie uda\u0142o, bez skrupu\u0142\u00f3w oskar\u017cyli j\u0105 fa\u0142szywie i wydali na \u015bmier\u0107, byleby ratowa\u0107 sw\u0105 twarz, kt\u00f3rej przecie\u017c tak naprawd\u0119 to ju\u017c od dawna nie mieli, w jej miejscu nosili bowiem tylko pust\u0105, fa\u0142szyw\u0105 mask\u0119.
\nTrudno by zliczy\u0107 wypowiedzi Pisma \u015awi\u0119tego przeciwko ludziom, kt\u00f3rzy ju\u017c zacz\u0119li w swoich my\u015blach przygotowywa\u0107 si\u0119 do grzesznych czyn\u00f3w. „Obrzyd\u0142e s\u0105 Panu z\u0142e plany” – powiada kr\u00f3l Salomon (Prz\u00a015,26<\/a>). „Przewrotne my\u015bli oddzielaj\u0105 od Boga” – wt\u00f3ruje mu autor Ksi\u0119gi M\u0105dro\u015bci (1,3<\/a>). „Wybaw mnie, Panie – modli si\u0119 Psalmista – od tych, kt\u00f3rzy w sercu knuj\u0105 z\u0142e zamiary” (Ps\u00a0140,3<\/a>). „Biada tym – wo\u0142a prorok Micheasz – kt\u00f3rzy planuj\u0105 nieprawo\u015b\u0107 i obmy\u015blaj\u0105 z\u0142o na swych \u0142o\u017cach. Gdy \u015bwita poranek, wykonuj\u0105 je, bo jest ono w mocy ich r\u0105k” (Mi\u00a02,1<\/a>). Najbardziej uniwersalnie t\u0119 brzemienno\u015b\u0107 naszych ciemno\u015bci wewn\u0119trznych w z\u0142e czyny przedstawi\u0142 Pan Jezus: „Z wn\u0119trza, z serca ludzkiego pochodz\u0105 z\u0142e my\u015bli, nierz\u0105d, kradzie\u017ce, zab\u00f3jstwa, cudzo\u0142\u00f3stwa, chciwo\u015b\u0107, przewrotno\u015b\u0107, podst\u0119p, wyuzdanie, zazdro\u015b\u0107, obelgi, pycha, g\u0142upota. Ca\u0142e to z\u0142o z wn\u0119trza pochodzi i czyni cz\u0142owieka nieczystym” (Mk\u00a07,21-23<\/a>).
\nRzecz jasna, cz\u0142owiek mo\u017ce si\u0119 opami\u0119ta\u0107 i chocia\u017c z\u0142o, na jakie si\u0119 nastawia\u0142, le\u017ca\u0142o w jego mo\u017cliwo\u015bciach, mo\u017ce po\u017ca\u0142owa\u0107 swoich zamiar\u00f3w i od nich odst\u0105pi\u0107. Wielkie to szcz\u0119\u015bcie zatrzyma\u0107 si\u0119, kiedy si\u0119 ju\u017c spada\u0142o po r\u00f3wni pochy\u0142ej. \u015aw. Augustyn por\u00f3wnuje to do hipotetycznej sytuacji w raju: to tak, jak gdyby Ewa zjad\u0142a ju\u017c zakazany owoc i podaje go Adamowi, ale Adam go nie przyjmuje i grzechu Ewy nie dope\u0142nia (De Trinitate<\/i> 12,12,17).
\nPrzywo\u0142uj\u0119 to Augustynowe por\u00f3wnanie, bo na jego tle \u0142atwiej pokaza\u0107 gruntown\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy grzesznym zamiarem a pokus\u0105 do grzechu. Gdyby Ewa – kt\u00f3ra w tym obrazie symbolizuje wn\u0119trze cz\u0142owieka – rozpozna\u0142a podst\u0119p w\u0119\u017ca i w og\u00f3le nie si\u0119ga\u0142a po owoc, r\u00f3wnie\u017c ona wolna by\u0142aby od grzechu. Pokusa bowiem nie brudzi cz\u0142owieka, brudzi nas dopiero rzeczywiste zwr\u00f3cenie si\u0119 ku z\u0142u, cho\u0107by tylko my\u015bl\u0105.
\n\u015aw. Tomasz wskazuje na dwa inne jeszcze – opr\u00f3cz grzesznych zamiar\u00f3w – grzechy, jakie pope\u0142niamy my\u015bl\u0105. Mianowicie swoj\u0105 my\u015bl\u0105 cz\u0142owiek mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c zwraca\u0107 si\u0119 ku z\u0142u, jakiego wcale nie zamierza pope\u0142ni\u0107 czynem (najcz\u0119\u015bciej dlatego, \u017ce nie ma takich mo\u017cliwo\u015bci). Kto\u015b na przyk\u0142ad w swoich sadystycznych marzeniach bierze odwet na bli\u017anim za swoje rzeczywiste lub rzekome krzywdy. Kto\u015b inny uwodzi w wyobra\u017ani \u017con\u0119 s\u0105siada albo jak\u0105\u015b pani\u0105 z ekranu telewizyjnego. I ludzie tacy rzadko przypomn\u0105 sobie w\u00f3wczas ostrze\u017cenie Pana Jezusa: „Podobni jeste\u015bcie do grob\u00f3w pobielanych, kt\u00f3re z zewn\u0105trz wygl\u0105daj\u0105 pi\u0119knie, lecz wewn\u0105trz pe\u0142ne s\u0105 ko\u015bci trupich i wszelkiego plugastwa” (Mt\u00a023,27<\/a>).
\nTrzeci grzech, jaki cz\u0142owiek mo\u017ce pope\u0142ni\u0107 my\u015bl\u0105, zdarza si\u0119 nam zapewne najrzadziej. Polega on na przewrotnej kontemplacji swoich dawnych grzech\u00f3w. Cz\u0142owiek nie tylko swojego grzechu nie odpokutowa\u0142 ani go nie \u017ca\u0142uje, ale uwa\u017ca go za sw\u00f3j \u017cyciowy dorobek i przedmiot dumy lub innej jeszcze satysfakcji. Tutaj warto sobie przypomnie\u0107, co Pismo \u015awi\u0119te m\u00f3wi na temat upodobania grzesznika w swoich grzechach, szyderstw krzywdziciela ze swojej ofiary czy na temat pysznienia si\u0119 swoimi po\u017c\u0105daniami.
\nAle to wszystko – jak s\u0105dz\u0119 – Pani nie dotyczy. Nie wydaje mi si\u0119 bowiem, \u017ceby problem Pani naprawd\u0119 polega\u0142 na nieumiej\u0119tno\u015bci odr\u00f3\u017cnienia grzesznej my\u015bli od pokusy.
\nPostawi\u0142bym raczej diagnoz\u0119 nast\u0119puj\u0105c\u0105: Jest Pani osob\u0105 religijnie \u017carliw\u0105 i zaczyna Pani coraz bole\u015bniej dusi\u0107 si\u0119 w egocentrycznym prze\u017cywaniu swojej wiary. Z sytuacji tej istniej\u0105 dwa wyj\u015bcia. Jednego – tego znacznie gorszego – ju\u017c Pani pr\u00f3bowa\u0142a. Mianowicie pr\u00f3bowa\u0142a Pani zmniejszy\u0107 intensywno\u015b\u0107 swojej wiary. Do\u015bwiadczane przedtem udr\u0119ki znikn\u0119\u0142y, jakby kto je no\u017cem uci\u0105\u0142. Nietrudno to wyja\u015bni\u0107: Tylko wiara intensywna \u017ale si\u0119 czuje w egocentrycznym gorsecie, dla wiary ma\u0142o intensywnej egocentryzm jest postaw\u0105 zwyczajn\u0105. Zatem odzyska\u0142a Pani dobre samopoczucie poprzez rezygnacj\u0119 z normalnego rozwoju wiary. Na szcz\u0119\u015bcie zbyt wielka jest w Pani potrzeba wiary \u017cywej, \u017ceby to wyj\u015bcie mog\u0142o Pani\u0105 zadowoli\u0107. Ale ponowne zmobilizowanie si\u0119 w wierze przynios\u0142o z sob\u0105 powr\u00f3t do dawnych udr\u0119k. W tej chwili szuka Pani innego wyj\u015bcia, bardziej autentycznego.
\nS\u0105dz\u0119, \u017ce podobne udr\u0119ki prze\u017cywa\u0142a zapewne kiedy\u015b Beata Oberty\u0144ska, poetka o niezwyk\u0142ej wr\u0119cz g\u0142\u0119bi religijnej. W ka\u017cdym razie w\u015br\u00f3d jej wspania\u0142ych czterowierszy, sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na Grudki kadzid\u0142a, znajduje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c tekst napisany jakby specjalnie dla Pani. Poetka daje tak\u0105 oto rad\u0119 w imieniu samego Boga:
\nMiast ci\u0105gle tru\u0107 si\u0119 w\u0142asn\u0105 sw\u0105 jako\u015bci\u0105,
\nMn\u0105 ciesz si\u0119! Za Mnie mi dzi\u0119kuj!
\nBardziej Mnie uczcisz pokorn\u0105 rado\u015bci\u0105,
\nni\u017c skruch\u0105 – w smutku i l\u0119ku!…<\/cite>
\nChodzi w\u0142a\u015bnie o to. Najlepsz\u0105 odpowiedzi\u0105 na l\u0119ki, jakie Pani\u0105 nachodz\u0105, niech b\u0119dzie radosne, pe\u0142ne ufno\u015bci powierzanie si\u0119 Panu Jezusowi. Trzeba porzuci\u0107 egocentryczny idea\u0142 doskona\u0142o\u015bci: \u017ce to ja mam by\u0107 bezgrzeszna i wszystkie moje my\u015bli powinny by\u0107 kryszta\u0142owe. Najwa\u017cniejsze jest to, \u017ce B\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105 – \u017ce On nas kocha, mimo \u017ce wci\u0105\u017c tyle w nas brzydoty i egoizmu; \u017ce mo\u017cemy si\u0119 do Niego zbli\u017ca\u0107 i Nim zachwyca\u0107, a On obdarza nas swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105, moc\u0105, pokojem, przebaczeniem, a nawet karmi nas w\u0142asnym Cia\u0142em.
\nCzy mo\u017ce Pani mie\u0107 gwarancj\u0119, \u017ce w\u00f3wczas wszystkie te my\u015bli i udr\u0119ki ust\u0105pi\u0105? To poniek\u0105d ma\u0142o wa\u017cne! Nie po to przecie\u017c swoj\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 uwag\u0119 religijn\u0105 przeniesie Pani z siebie na Pana Jezusa, \u017ceby si\u0119 pozby\u0107 swoich udr\u0119k. G\u0142\u00f3wnym Pani celem b\u0119dzie po prostu to, \u017ce jest czym\u015b wspania\u0142ym m\u00f3c Go kocha\u0107 coraz prawdziwiej. Czym\u015b jakby wt\u00f3rnym stanie si\u0119 dla Pani to, \u017ceby si\u0119 uwolni\u0107 od obecnych problem\u00f3w. Przez jaki\u015b czas problemy te zapewne b\u0119d\u0105 jeszcze dawa\u0142y o sobie zna\u0107. Ale poniewa\u017c nauczy si\u0119 Pani ocenia\u0107 je w\u0142a\u015bciwie i za bardzo si\u0119 nimi nie przejmowa\u0107, b\u0119d\u0105 one co najwy\u017cej pobudza\u0142y Pani\u0105 do tym ufniejszego powierzania si\u0119 Panu Jezusowi.
\nA je\u015bli niekt\u00f3re ciemne my\u015bli, jakie obecnie Pani\u0105 ogarniaj\u0105, przestaj\u0105 ju\u017c by\u0107 pokus\u0105 i zaczynaj\u0105 by\u0107 rzeczywi\u015bcie grzeszne? My\u015bl\u0119, \u017ce tak nie jest. Ale je\u015bli nawet tak jest, wynika to nie ze z\u0142ej woli, tylko ze s\u0142abo\u015bci. W tej sytuacji niech Pani zaprzestanie jakiegokolwiek roztrz\u0105sania, czy by\u0142o ju\u017c w tym co\u015b grzesznego, czy jeszcze nie. Je\u015bli nawet by\u0142o, to s\u0142abo\u015b\u0107 tak\u0105 najpro\u015bciej si\u0119 przezwyci\u0119\u017ca przez zwyczajne, ufne zwr\u00f3cenie si\u0119 do Pana Jezusa: „Sam widzisz, Panie Jezu, jaka jestem, ale przecie\u017c i tak najwa\u017cniejsze jest to, \u017ce Ty mnie kochasz i chcesz mnie coraz wi\u0119cej do Siebie przybli\u017cy\u0107!” W ten spos\u00f3b nie tylko nie b\u0119dzie Pani mia\u0142a pokusy, \u017ceby uciec przed Komuni\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105, ale b\u0119dzie Pani tym wi\u0119cej do niej t\u0119skni\u0107 i przyjmowa\u0107 j\u0105 jak najcz\u0119\u015bciej.
\nNa spowiedzi problemy te prosz\u0119 porusza\u0107 tylko w\u00f3wczas, kiedy roztropno\u015b\u0107 Pani\u0105 do tego przymusi. W ka\u017cdym katechizmie mo\u017cna przeczyta\u0107, \u017ce mamy \u015bcis\u0142y obowi\u0105zek wyzna\u0107 w sakramencie pokuty wszystkie grzechy ci\u0119\u017ckie. Co do innych grzech\u00f3w, mamy si\u0119 kierowa\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105 i wolno\u015bci\u0105 dzieci Bo\u017cych, a zatem powinni\u015bmy je wyznawa\u0107, kiedy to nam pomaga w naszej drodze duchowej, ale nie trzeba ich wyznawa\u0107, gdyby to mia\u0142o nam przysparza\u0107 jakiego\u015b zamieszania duchowego. Najwa\u017cniejsze, \u017ce B\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105 i ka\u017cdy z nas jest dla Niego kim\u015b bardzo drogim!
\nSzcz\u0119\u015b\u0107 Bo\u017ce Pani! Z pewno\u015bci\u0105 zacznie si\u0119 teraz ogromnie wa\u017cny i pi\u0119kny etap w Pani drodze do Boga!
\nO. Jacek Salij \u2013 \u201ePoszukiwania w wierze\u201d<\/i>
\n