{"id":434,"date":"2017-08-04T20:28:13","date_gmt":"2017-08-04T18:28:13","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=434"},"modified":"2017-08-04T20:28:13","modified_gmt":"2017-08-04T18:28:13","slug":"zeby-cierpiec-bezuzytecznie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/zeby-cierpiec-bezuzytecznie\/","title":{"rendered":"\u017beby nie cierpie\u0107 bezu\u017cytecznie"},"content":{"rendered":"

Chcia\u0142abym dowiedzie\u0107 si\u0119 czego\u015b wi\u0119cej o sensie ofiary, ekspiacji, pokuty. Nie chodzi mi o taki bana\u0142, \u017ce trzeba zacisn\u0105\u0107 pasa, aby by\u0142o lepiej. Nie chodzi mi te\u017c o ascez\u0119 w sensie \u0107wiczenia siebie, wyrabiania w sobie sprawno\u015bci. Chodzi mi o to, \u017ce zaciska si\u0119 z\u0119by i ofiarowuje si\u0119 Bogu to, co dokucza i „co\u015b” si\u0119 z tym wszystkim dzieje, z t\u0105 energi\u0105 duchow\u0105, z t\u0105 dobr\u0105 wol\u0105 znoszenia i ofiarowania. No w\u0142a\u015bnie, co si\u0119 z tym dzieje? Kiedy\u015b by\u0142o to takie proste w Ko\u015bciele – pokuty, umartwienia, cierpienia ofiarowywane w jakich\u015b intencjach. Wiem, \u017ce tak si\u0119 robi, ale jaki jest teoretyczny, dogmatyczny podk\u0142ad tego my\u015blenia? Wydaje mi si\u0119, \u017ce w dzisiejszych wygodnych czasach i Ko\u015b\u0107i\u00f3\u0142 troch\u0119 zapomina o tej nauce. A przecie\u017c cierpienia mamy w obfito\u015bci i dobrze by\u0142oby wykorzysta\u0107 je, nada\u0107 im sens w sferze duchowej.<\/i>
\nNajpierw mo\u017ce przypomnijmy sobie og\u00f3lnie Bo\u017c\u0105 nauk\u0119, jak zachowa\u0107 si\u0119 wobec cierpienia. Ot\u00f3\u017c cierpienie samo z siebie nie jest niczym dobrym. Tote\u017c podawanie pomocnej r\u0119ki ludziom cierpi\u0105cym jest jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych naszych powinno\u015bci na tej ziemi. „By\u0142em g\u0142odny, a dali\u015bcie Mi je\u015b\u0107… by\u0142em chory, a odwiedzili\u015bcie Mnie; by\u0142em w wi\u0119zieniu, a przyszli\u015bcie do Mnie” (Mt\u00a025,35n<\/a>) – powie do zbawionych Boski S\u0119dzia. Chodzi zreszt\u0105 nie tylko o okazywanie bezpo\u015bredniej pomocy cierpi\u0105cym, ale r\u00f3wnie\u017c o wysuszanie \u017ar\u00f3de\u0142 cierpienia. W Kazaniu na G\u00f3rze Pan Jezus powiedzia\u0142 nie tylko: „b\u0142ogos\u0142awieni mi\u0142osierni”, ale r\u00f3wnie\u017c: „b\u0142ogos\u0142awieni pok\u00f3j czyni\u0105cy”.
\nOd razu wyra\u017anie dopowiedzmy: Je\u015bli cierpienie samo z siebie nie jest niczym dobrym, to ka\u017cdemu z nas wolno zabiega\u0107 o usuni\u0119cie lub przynajmniej o zmniejszenie nie tylko cudzych cierpie\u0144, ale r\u00f3wnie\u017c swoich w\u0142asnych. W Ewangeliach r\u00f3\u017cni chorzy i kalecy szukaj\u0105 u Jezusa uzdrowienia i nikt im tego nie poczytuje za niedoskona\u0142o\u015b\u0107. O usuni\u0119cie trapi\u0105cej go niedogodno\u015bci modli\u0142 si\u0119 Aposto\u0142 Pawe\u0142 (2\u00a0Kor\u00a012,7-9<\/a>). Zreszt\u0105 sam Jezus, czy\u017c – poc\u0105c si\u0119 krwi\u0105 – nie b\u0142aga\u0142 swojego Ojca o odsuni\u0119cie kielicha (\u0141k\u00a022,41-44<\/a>)?
\nDo tajemnicy cierpie\u0144 Jezusa jeszcze wr\u00f3cimy, na razie przejd\u017amy do drugiej wytycznej, jak\u0105 da si\u0119 wyczyta\u0107 z Ewangelii na temat cierpienia. Pan Jezus, kt\u00f3ry tak usilnie wzywa\u0142 nas do ujmowania ludziom cierpienia, nigdy nie obiecywa\u0142, \u017ce tym sposobem usuniemy cierpienie z oblicza ziemi. Wr\u0119cz przeciwnie: wyra\u017anie m\u00f3wi\u0142, \u017ce ludzkiej biedy nigdy na tej ziemi nie zabraknie (Mt\u00a026,11<\/a>). Obiecywa\u0142 natomiast dwie rzeczy. Po pierwsze, \u017ce cierpienie nie zniszczy nikogo, kto naprawd\u0119 b\u0119dzie si\u0119 Go trzyma\u0142 i w Nim szuka\u0142 \u017ar\u00f3d\u0142a mocy: „Przyjd\u017acie do Mnie wszyscy kt\u00f3rzy utrudzeni i obci\u0105\u017ceni jeste\u015bcie, a Ja was pokrzepi\u0119” (Mt\u00a011,28<\/a>). Pami\u0119taj\u0105c o tej obietnicy, Aposto\u0142 Pawe\u0142 napisa\u0142 pami\u0119tne s\u0142owa, kt\u00f3re tysi\u0105ce ludzi uratowa\u0142y od rozpaczy: „Wierny jest B\u00f3g i nie dozwoli was kusi\u0107 ponad to, co potraficie znie\u015b\u0107, lecz zsy\u0142aj\u0105c pr\u00f3b\u0119, r\u00f3wnocze\u015bnie wska\u017ce spos\u00f3b jej pokonania, aby\u015bcie mogli przetrwa\u0107” (1\u00a0Kor\u00a010,13<\/a>).
\nDruga obietnica Pana Jezusa jest jeszcze wi\u0119ksza: B\u00f3g nie tylko ma moc, ale chce nasze cierpienia przemieni\u0107 w nasz\u0105 szans\u0119. „Ka\u017cd\u0105 latoro\u015bl, kt\u00f3ra przynosi owoc, Ojciec oczyszcza, aby przynosi\u0142a owoc obfitszy” (J\u00a015,2<\/a>). Cierpienie mo\u017cna bowiem, z Bo\u017c\u0105 pomoc\u0105, przemieni\u0107 w ofiar\u0119, i w\u00f3wczas nie tylko nie niszczy ono naszej duchowej struktury, ale przyczynia si\u0119 do jej rozwoju. „Zaprawd\u0119, zaprawd\u0119 powiadam wam – m\u00f3wi\u0142 Pan Jezus – je\u017celi ziarno pszenicy wpad\u0142szy w ziemi\u0119 nie obumrze, zostanie tylko samo, ale je\u017celi obumrze, przynosi plon obfity” (J\u00a012,24<\/a>). M\u00f3wi\u0105c inaczej, cierpienie mo\u017cna przemieni\u0107 w krzy\u017c i jednym z powod\u00f3w, dla kt\u00f3rych podj\u0105\u0142 On straszliw\u0105 m\u0119k\u0119, by\u0142o to, \u017ce chcia\u0142 nauczy\u0107 nas, jak si\u0119 to robi: „Je\u015bli kto chce p\u00f3j\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech we\u017amie krzy\u017c sw\u00f3j i niech Mnie na\u015bladuje” (Mt\u00a016,24<\/a>).
\nTote\u017c trzeba naprawd\u0119 uwa\u017cnie wpatrywa\u0107 si\u0119 w postaw\u0119 duchow\u0105, w jakiej Jezus przeszed\u0142 przez swoj\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 m\u0119k\u0119, bo nierozpoznanie prawdy Jego m\u0119ki albo jej fa\u0142szywe rozpoznanie uczyni nas niezdolnymi do na\u015bladowania Go, do przemieniania swoich cierpie\u0144 w ofiar\u0119 i \u017cyciodajny krzy\u017c. Jak pami\u0119tamy, Jezus modli\u0142 si\u0119 o oddalenie kielicha swojej m\u0119ki. Wielka to dla nas pociecha. Bo nawet je\u015bli woleliby\u015bmy unikn\u0105\u0107 jakiego\u015b cierpienia i aktywnie staramy si\u0119 o jego odsuni\u0119cie, nie zamyka to przed nami mo\u017cliwo\u015bci przemienienia go w krzy\u017c, w razie gdy to cierpienie w ko\u0144cu jednak na nas przyjdzie.
\nJednak bardzo b\u0142\u0105dz\u0105 ci wszyscy, kt\u00f3rzy z modlitwy Jezusa o oddalenie kielicha m\u0119ki wyci\u0105gaj\u0105 wniosek, \u017ce to Przedwieczny Ojciec wys\u0142a\u0142 Go na krzy\u017c, Jemu za\u015b nie pozosta\u0142o ju\u017c nic innego, jak podporz\u0105dkowa\u0107 si\u0119 woli Ojca. My\u015blenie takie jest nie tylko blu\u017aniercze wobec naszego Niebieskiego Ojca, gdy\u017c ukrywa w sobie oskar\u017cenie o nieczu\u0142o\u015b\u0107 i okrucie\u0144stwo wobec w\u0142asnego Syna. Jest to my\u015blenie zar\u00f3wno niezgodne z wyra\u017anymi wypowiedziami Pana Jezusa na temat swojej m\u0119ki, jak utrudniaj\u0105ce nam na\u015bladowanie Go w Jego cierpieniu – bo jak\u017ce\u017c na\u015bladowa\u0107 to, o czym si\u0119 ma wypaczone poj\u0119cie?
\nA przecie\u017c Pan Jezus wyra\u017anie m\u00f3wi\u0142, \u017ce podejmuje swoj\u0105 \u015bmier\u0107 z pe\u0142n\u0105 dobrowolno\u015bci\u0105: „Nikt Mi \u017cycia nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaj\u0119. Mam moc je odda\u0107 i mam moc je zn\u00f3w odzyska\u0107” (J\u00a010,18<\/a>). Gdyby tylko zewn\u0119trzne pos\u0142usze\u0144stwo sk\u0142oni\u0142o Go do podj\u0119cia m\u0119ki, nieprawdziwe by\u0142yby Jego s\u0142owa: „Nikt nie ma wi\u0119kszej mi\u0142o\u015bci od tej, gdy kto\u015b \u017cycie swoje oddaje za przyjaci\u00f3\u0142 swoich” (J\u00a015,13<\/a>).
\nZatem nie mo\u017cna mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 Ojca, kt\u00f3ry tak bardzo nas kocha, i\u017c da\u0142 nam w\u0142asnego Syna, aby\u015bmy mieli \u017cycie wieczne (J\u00a03,16<\/a>), jest doskonale i w pe\u0142ni zgodna z mi\u0142o\u015bci\u0105 Syna, kt\u00f3ry dobrowolnie chcia\u0142 dla naszego zbawienia przej\u015b\u0107 przez straszn\u0105 m\u0119k\u0119. Modlitwa Syna Bo\u017cego o oddalenie kielicha m\u0119ki – opr\u00f3cz pouczenia, \u017ce r\u00f3wnie\u017c nam wolno w ten spos\u00f3b si\u0119 modli\u0107 – by\u0142a ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0105 Kogo\u015b Bardzo Kochaj\u0105cego, aby nawet w warunkach maksymalnie niekorzystnych zespoli\u0107 si\u0119 bez reszty i z ca\u0142\u0105 ufno\u015bci\u0105 z wol\u0105 Kochaj\u0105cego Ojca. A my, zamiast to zauwa\u017cy\u0107 i pr\u00f3bowa\u0107 to na\u015bladowa\u0107, szukamy niekiedy w tej modlitwie okazji do wypowiadania blu\u017anierstw!
\nNie s\u0105dz\u0119, \u017ceby akurat Pani trzeba to by\u0142o przypomina\u0107. Ale podkre\u015blam to, bo bez zauwa\u017cenia mi\u0142o\u015bci i dobrowolno\u015bci, z jak\u0105 Chrystus Pan przyj\u0105\u0142 swoj\u0105 m\u0119k\u0119, umkn\u0119\u0142oby naszej uwadze to najwa\u017cniejsze, w czym mo\u017cemy Go na\u015bladowa\u0107 w naszych w\u0142asnych cierpieniach. Mianowicie straszne m\u0119ki nie tylko nie zniszczy\u0142y w Nim mi\u0142o\u015bci do Ojca ani do ludzi (nawet do tych, kt\u00f3rzy Go krzy\u017cowali), ale On je przemieni\u0142 w szczytowy czyn mi\u0142o\u015bci, jaki w og\u00f3le na tej ziemi zosta\u0142 przez Niego wype\u0142niony. Tote\u017c Jan Pawe\u0142 II m\u00f3g\u0142 napisa\u0107 w swoim li\u015bcie apostolskim Salvifici doloris o sensie cierpienia: „Cierpienie ludzkie osi\u0105gn\u0119\u0142o sw\u00f3j zenit w m\u0119ce Chrystusa. R\u00f3wnocze\u015bnie za\u015b wesz\u0142o ono w ca\u0142kowicie nowy wymiar i w nowy porz\u0105dek: zosta\u0142o zwi\u0105zane z mi\u0142o\u015bci\u0105… Mi\u0142o\u015b\u0107 te\u017c jest najpe\u0142niejszym \u017ar\u00f3d\u0142em odpowiedzi na pytanie o sens cierpienia. Odpowiedzi tej udzieli\u0142 B\u00f3g cz\u0142owiekowi w Krzy\u017cu Jezusa Chrystusa” (nr 18 i 13).
\nOjciec \u015awi\u0119ty wk\u0142ada wiele trudu w prze\u0142o\u017cenie tej prawdy na j\u0119zyk codziennego \u017cycia wiar\u0105. Mianowicie wci\u0105\u017c na nowo prosi chorych i cierpi\u0105cych, aby swoje utrapienia starali si\u0119 przemienia\u0107 w czyn mi\u0142o\u015bci. „Najdro\u017csi Bracia i Siostry – m\u00f3wi\u0142 na przyk\u0142ad podczas audiencji \u015brodowej 17 stycznia 1979 – \u017cycz\u0119 Wam z serca ulgi w cierpieniach, a nade wszystko upodobnienia Waszego b\u00f3lu do b\u00f3lu Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie przez M\u0119k\u0119 sta\u0142 si\u0119 naszym b\u0142ogos\u0142awionym Zbawicielem”. Nieca\u0142y miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej papie\u017c m\u00f3wi\u0142 w bazylice \u015bwi\u0119tego Piotra: „Jezus pragnie, aby z cierpienia i wok\u00f3\u0142 cierpienia ros\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107, solidarno\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci, to znaczy suma ca\u0142ego dobra, jakie jest mo\u017cliwe w naszym ludzkim \u015bwiecie. Dobra, kt\u00f3re nigdy nie ginie”. „Id\u0105c za przyk\u0142adem Chrystusa – kontynuowa\u0142 t\u0119 my\u015bl 4 kwietnia 1979 – uzyskacie, \u017ce Wasza udr\u0119ka zmieni si\u0119 w ukojenie, trwoga w nadziej\u0119, smutek w rado\u015b\u0107, Wasze za\u015b cierpienie stanie si\u0119 oczyszczeniem i zas\u0142ug\u0105 dla Waszych dusz, a ponadto jak\u017ce cennym wk\u0142adem do duchowego skarbca Ko\u015bcio\u0142a”. Tego rodzaju wypowiedzi obecnego papie\u017ca mo\u017cna cytowa\u0107 niemal bez ko\u0144ca.
\nPyta Pani, „jaki jest teoretyczny, dogmatyczny podk\u0142ad tego my\u015blenia”. Rzecz jasna, wynika ono z wezwa\u0144 Chrystusa Pana, \u017ceby na\u015bladowa\u0107 Go w Jego krzy\u017cu. To naprawd\u0119 co\u015b niezwyk\u0142ego, \u017ce nasze cierpienia i utrapienia mo\u017cemy za \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105 przemienia\u0107 w czyn mi\u0142o\u015bci! A z mi\u0142o\u015bci\u0105 jest ju\u017c tak jako\u015b dziwnie, \u017ce je\u015bli pog\u0142\u0119bia si\u0119 ona w moim sercu, to cho\u0107bym nie zd\u0105\u017cy\u0142 tego jeszcze albo nie potrafi\u0142 wyrazi\u0107 czynem zewn\u0119trznym, ju\u017c ca\u0142y \u015bwiat zmienia si\u0119 dzi\u0119ki temu troch\u0119 na lepsze.
\nNa t\u0119 dziwn\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 cierpienia, kt\u00f3re mo\u017cna przemieni\u0107 w czyn mi\u0142o\u015bci i w dar dla dobra innych, zwraca\u0142 uwag\u0119 ju\u017c Aposto\u0142 Pawe\u0142: „Teraz raduj\u0119 si\u0119 w cierpieniach za was i ze swej strony w moim ciele dope\u0142niam braki udr\u0119k Chrystusa dla dobra Jego Cia\u0142a, kt\u00f3rym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142” (Kol\u00a01,24<\/a>). „Rado\u015b\u0107 Aposto\u0142a pochodzi z odkrycia sensu cierpienia” – komentuje te s\u0142owa wspomniany ju\u017c list apostolski Salvifici doloris.
\nI r\u00f3wnie\u017c o tym pierwszy duszpasterz Ko\u015bcio\u0142a m\u00f3wi bardzo cz\u0119sto. „Z pewno\u015bci\u0105 powinni\u015bcie mie\u0107 nadziej\u0119 na wyzdrowienie – m\u00f3wi\u0142 do chorych 26 wrze\u015bnia 1979 – i u\u017cywa\u0107 wszystkich sposob\u00f3w, dostarczonych przez medycyn\u0119 i farmacj\u0119, aby odzyska\u0107 zdrowie cia\u0142a i ulg\u0119 na duchu. Ale kiedy, niestety, choroba dalej dr\u0119czy cia\u0142o, spogl\u0105dajmy na Ukrzy\u017cowanego! Przecie\u017c B\u00f3g naprawd\u0119 chcia\u0142 zbawi\u0107 ludzko\u015b\u0107 poprzez b\u00f3l. Postarajcie si\u0119 tak\u017ce Wy cierpie\u0107 dla zbawienia \u015bwiata!”
\n„Prosz\u0119 Was zatem: – m\u00f3wi\u0142 trzy tygodnie wcze\u015bniej – Pomagajcie nadal Ko\u015bcio\u0142owi, budujcie Ko\u015bci\u00f3\u0142 poprzez Wasze ukryte ofiary, poprzez Wasze wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie mistyczne i bolesne. Pomagajcie ludzko\u015bci, aby osi\u0105gn\u0119\u0142a to zdrowie wewn\u0119trzne, kt\u00f3re jest r\u00f3wnoznaczne z pogod\u0105 i pokojem duszy, a bez kt\u00f3rego zdrowie fizyczne i wszelkie inne zdrowie ziemskie nic nie jest warte”. „Wy s\u0142abi, fizycznie s\u0142abi, poddani cierpieniom – m\u00f3wi\u0142 to samo do chorych podczas pierwszej pielgrzymki do Polski – jeste\u015bcie r\u00f3wnocze\u015bnie, w ka\u017cdym razie mo\u017cecie by\u0107, \u017ar\u00f3d\u0142em mocy dla innych, dla zdrowych, czasem dla tych, kt\u00f3rzy swoje zdrowie \u017ale wykorzystuj\u0105, kt\u00f3rzy obra\u017caj\u0105 Boga, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 swoim zdrowiem i swoimi si\u0142ami”.
\nRozumie si\u0119 samo przez si\u0119, \u017ce pouczenia te – chocia\u017c bezpo\u015brednio skierowane do chorych – dotycz\u0105 wszelkiego rodzaju utrapie\u0144, jakie mog\u0105 spa\u015b\u0107 na cz\u0142owieka. Ka\u017cde bowiem utrapienie, je\u015bli otworzy\u0107 je na moc i obecno\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105, da si\u0119 przemieni\u0107 w \u017cyciodajny krzy\u017c.
\nW tym miejscu powinienem sko\u0144czy\u0107. Nie mog\u0119 jednak si\u0119 powstrzyma\u0107 przed przypomnieniem s\u0142\u00f3w, dotycz\u0105cych naszego tematu, kt\u00f3re poruszy\u0142y mnie szczeg\u00f3lnie. Mianowicie papie\u017c je wypowiedzia\u0142 w niespe\u0142na dwa tygodnie po zamachu na swoje \u017cycie, jako cz\u0142owiek ci\u0119\u017cko cierpi\u0105cy. Powiedzia\u0142 wtedy tak: „Kiedy nazajutrz po wyborze na stolic\u0119 Piotrow\u0105 przyby\u0142em z wizyt\u0105 do polikliniki Gemelli, powiedzia\u0142em, \u017ce pragn\u0119 oprze\u0107 moje papieskie pos\u0142ugiwanie na tych, kt\u00f3rzy cierpi\u0105. Opatrzno\u015b\u0107 zrz\u0105dzi\u0142a, bym powr\u00f3ci\u0142 tu jako chory. Potwierdzam dzisiaj przekonanie wypowiedziane wtedy: cierpienie przyj\u0119te w zjednoczeniu z cierpi\u0105cym Chrystusem ma niepor\u00f3wnywaln\u0105 z niczym skuteczno\u015b\u0107 w urzeczywistnianiu Bo\u017cego planu zbawienia. Powtarzam za \u015bw. Paw\u0142em: „Teraz raduj\u0119 si\u0119 w cierpieniach za was i ze swej strony w moim ciele dope\u0142niam braki udr\u0119k Chrystusa dla dobra Jego Cia\u0142a, kt\u00f3rym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142”. Zapraszam wszystkich chorych, by po\u0142\u0105czyli si\u0119 ze mn\u0105 w ofiarowaniu Chrystusowi swoich cierpie\u0144 dla dobra Ko\u015bcio\u0142a i ludzko\u015bci”.
\nO. Jacek Salij \u2013 \u201ePoszukiwania w wierze\u201d<\/i>
\n