{"id":424,"date":"2017-08-04T20:10:33","date_gmt":"2017-08-04T18:10:33","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=424"},"modified":"2017-08-04T20:10:33","modified_gmt":"2017-08-04T18:10:33","slug":"tajemnica-przebostwienia-czlowieka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/tajemnica-przebostwienia-czlowieka\/","title":{"rendered":"Tajemnica przeb\u00f3stwienia cz\u0142owieka"},"content":{"rendered":"

 
\n 
\nPisa\u0142em ju\u017c raz do Ojca i otrzyma\u0142em zadowalaj\u0105ce wyja\u015bnienie. Ostatnio badam problem nast\u0119puj\u0105cy: \u015bwiadkowie Jehowy wierz\u0105, \u017ce miejscem szcz\u0119\u015bcia wiecznego b\u0119dzie ziemia. Powo\u0142uj\u0105 si\u0119 na takie na przyk\u0142ad zdania z Pisma \u015awi\u0119tego, jak stwierdzenie Apokalipsy, \u017ce sprawiedliwi „b\u0119d\u0105 kr\u00f3lowa\u0107 na ziemi” (5,10<\/a>); „B\u0142ogos\u0142awieni cisi, albowiem oni ziemi\u0119 posi\u0105d\u0105” (Mt\u00a05,10<\/a>); „Oczekujemy, wed\u0142ug obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w kt\u00f3rych b\u0119dzie mieszka\u0142a sprawiedliwo\u015b\u0107” (2\u00a0P\u00a03,13<\/a>).<\/i>
\nZe \u015bwiadkami Jehowy kontaktuj\u0119 si\u0119 d\u0142ugo i umiem z Pismem \u015awi\u0119tym w r\u0119ku wykaza\u0107 fa\u0142szywo\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnych ich nauk. W tej jednak sprawie ogarn\u0119\u0142y mnie moje w\u0142asne w\u0105tpliwo\u015bci. Kiedy\u015b marksi\u015bci zarzucali Ko\u015bcio\u0142owi, \u017ce m\u00f3wi ludziom o szcz\u0119\u015bciu w niebie i w ten spos\u00f3b os\u0142abia ich w pracy nad usuwaniem nieszcz\u0119\u015bcia na ziemi. A mo\u017ce nie by\u0142 to zarzut ca\u0142kiem nies\u0142uszny? Mo\u017ce faktycznie jest wol\u0105 Bo\u017c\u0105, aby nasza ziemia przemienia\u0142a si\u0119 w miejsce pokoju i mi\u0142o\u015bci, a\u017c w ko\u0144cu stanie si\u0119 miejscem szcz\u0119\u015bcia wiecznego? A mo\u017ce trzeba by postawi\u0107 zarzut jeszcze inny, znacznie powa\u017cniejszy: Czy my\u015bl o niebie nie os\u0142abia w nas wiary w zmartwychwstanie cia\u0142, bo podsuwa nam my\u015blenie o \u017cyciu wiecznym na spos\u00f3b plato\u0144ski?<\/i>
\nSpr\u00f3bujmy si\u0119 zastanowi\u0107 najpierw nad tym, co to jest niebo – w sensie, w jakim pisze Pan o nim w swoim li\u015bcie. By\u0142em kiedy\u015b \u015bwiadkiem k\u0142opotliwej sytuacji, kt\u00f3ra zacz\u0119\u0142a si\u0119 od tego, \u017ce kto\u015b niezbyt rozs\u0105dnie zapyta\u0142 przedszkolaka, czy chcia\u0142by p\u00f3j\u015b\u0107 do nieba. „Nie – odpowiedzia\u0142 malec rezolutnie – bo bym spad\u0142”. Rzecz jasna, kiedy Jezus i aposto\u0142owie m\u00f3wi\u0105 o niebie jak o naszym przeznaczeniu ostatecznym, nie chodzi im o przestrze\u0144, kt\u00f3r\u0105 penetruj\u0105 rakiety kosmiczne. Jakie zatem niebo maj\u0105 na my\u015bli?
\nPrzypatrzmy si\u0119 paru \u015bwi\u0119tym wypowiedziom, w kt\u00f3rych m\u00f3wi si\u0119 o niebie. „Nie gromad\u017acie sobie skarb\u00f3w na ziemi m\u00f3wi\u0142 Pan Jezus. – Gromad\u017acie sobie skarby w niebie, gdzie ani m\u00f3l, ani rdza nie niszcz\u0105, i gdzie z\u0142odzieje nie w\u0142amuj\u0105 si\u0119 i nie kradn\u0105” (Mt\u00a06,19n<\/a>). „Nie z tego si\u0119 cieszcie – m\u00f3wi\u0142 do aposto\u0142\u00f3w – \u017ce duchy [nieczyste] si\u0119 wam poddaj\u0105, lecz cieszcie si\u0119, \u017ce wasze imiona zapisane s\u0105 w niebie” (\u0141k\u00a010,20<\/a>). „Cieszcie si\u0119 i radujcie – pociesza Chrystus Pan prze\u015bladowanych za wiar\u0119 w Niego – albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie” (Mt\u00a05,12<\/a>). Wielokrotnie obiecuje On swoim uczniom Kr\u00f3lestwo Niebieskie (np. Mt\u00a05,19n<\/a>; 7,21<\/a>; 8,11<\/a>). „B\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie – obiecuje m\u0142odemu bogaczowi – je\u015bli tylko rozdasz sw\u00f3j maj\u0105tek ubogim” (Mt\u00a019,21<\/a>).
\nW podobnym duchu wypowiadaj\u0105 si\u0119 aposto\u0142owie. „Nasza ojczyzna jest w niebie, stamt\u0105d te\u017c jako Zbawcy wyczekujemy Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Flp\u00a03,20<\/a>). Aposto\u0142 Pawe\u0142 m\u00f3wi o „nadziei od\u0142o\u017conej dla was w niebie” (Kol\u00a01,5<\/a>), Aposto\u0142 Piotr o „dziedzictwie niezniszczalnym i niepokalanym, i niewi\u0119dn\u0105cym, kt\u00f3re jest zachowane dla was w niebie” (1\u00a0P\u00a01,4<\/a>). Wszystkie tego rodzaju stwierdzenia s\u0105 odpowiedzi\u0105 wiary na obietnic\u0119, jak\u0105 zostawi\u0142 nam Chrystus przy swoim odej\u015bciu z tego \u015bwiata: „W domu Ojca mego jest mieszka\u0144 wiele – m\u00f3wi\u0142 podczas Ostatniej Wieczerzy. – Id\u0119 przecie\u017c przygotowa\u0107 wam miejsce. A gdy odejd\u0119 i przygotuj\u0119 wam miejsce, przyjd\u0119 powt\u00f3rnie i zabior\u0119 was do siebie, aby\u015bcie i wy byli tam, gdzie Ja jestem” (J\u00a014,2n<\/a>).
\nGdyby\u015bmy chcieli niebo jako miejsce \u017cycia wiecznego uto\u017csamia\u0107 z jak\u0105kolwiek przestrzeni\u0105, do wiary chrze\u015bcija\u0144skiej wprowadzaliby\u015bmy mitologi\u0119. Wszystkie bowiem powy\u017csze teksty m\u00f3wi\u0105 o niebie jako o miejscu, w kt\u00f3rym jest B\u00f3g. Ile\u017c to razy Boga nazywa\u0142 Pan Jezus „Ojcem, kt\u00f3ry jest w niebie” (Mt\u00a05,16<\/a>; 6,9<\/a>; 7,11<\/a>; 10,32<\/a>; 16,19<\/a>; 18,10.14.19<\/a>; 23,9<\/a>). A przecie\u017c B\u00f3g jest wsz\u0119dzie, „w Nim \u017cyjemy, poruszamy si\u0119 i jeste\u015bmy” (Dz\u00a017,28<\/a>). Zarazem ca\u0142a dla nas niewyobra\u017calna przestrze\u0144 kosmiczna nie jest w stanie Go ogarn\u0105\u0107. „Przecie\u017c niebo i niebiosa najwy\u017csze nie mog\u0105 Ci\u0119 obj\u0105\u0107” – modli\u0142 si\u0119 kr\u00f3l Salomon (1\u00a0Krl\u00a08,27<\/a>).
\n\u015awiadkowie Jehowy powiadaj\u0105, \u017ce miejscem szcz\u0119\u015bcia wiecznego b\u0119dzie ziemia. Niech pozostanie ich tajemnic\u0105, jak ten ich dogmat pogodzi\u0107 z licznymi wypowiedziami Chrystusa Pana i aposto\u0142\u00f3w, kt\u00f3re przytoczyli\u015bmy wy\u017cej. Dla mnie jehowicka eschatologia jest smutnym dowodem na to, \u017ce mentalno\u015b\u0107 konsumpcjonistyczna potrafi ogarn\u0105\u0107 nawet my\u015blenie religijne. Je\u015bli mia\u0142 Pan w r\u0119ku broszurki \u015bwiadk\u00f3w Jehowy, w kt\u00f3rych m\u00f3wi si\u0119 o przysz\u0142ym zbawieniu, musia\u0142y si\u0119 rzuci\u0107 Panu w oczy idylliczne obrazki, maj\u0105ce u\u0142atwi\u0107 czytelnikowi wyobra\u017cenie sobie, „jak to w\u00f3wczas fajno b\u0119dzie”. Owszem, r\u00f3wnie\u017c niejednemu katolikowi zdarza\u0142o si\u0119 i nadal si\u0119 zdarza my\u015ble\u0107 o \u017cyciu wiecznym nie tyle jako o przekraczaj\u0105cym wszelkie wyobra\u017cenie spotkaniu z kochaj\u0105cym Bogiem, ale raczej jako o wej\u015bciu w konsumpcyjny dobrostan, kt\u00f3ry nigdy nie przeminie. Jednak\u017ce jehowici s\u0105 bodaj pierwsz\u0105 grup\u0105 przyznaj\u0105c\u0105 si\u0119 do chrze\u015bcija\u0144stwa, kt\u00f3ra z wyobra\u017ce\u0144 takich uczyni\u0142a przedmiot swojej oficjalnej doktryny.
\nJak Pan widzi, unikam jak ognia jakiejkolwiek eschatologicznej „geografii”. Na jehowickie twierdzenia, jakoby miejscem zbawienia wiecznego mia\u0142a by\u0107 ziemia, nie zamierzam odpowiada\u0107: nie ziemia, tylko niebo. Wiar\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 nale\u017cy chroni\u0107 przed wyobra\u017ceniami mitologicznymi, bo one oddalaj\u0105 od Boga \u017bywego. Ja naprawd\u0119 nie musz\u0119 wiedzie\u0107, gdzie obecnie znajduje si\u0119 zmartwychwsta\u0142y Cz\u0142owiek, kt\u00f3remu na imi\u0119 Jezus Chrystus, a kt\u00f3ry prawdziwie jest Synem Bo\u017cym. Wczytuj\u0105c si\u0119 w opisy Jego spotka\u0144 z uczniami, dochodz\u0119 do wniosku, \u017ce najprawdopodobniej \u017cadna przestrze\u0144 naszego materialnego kosmosu nie dost\u0105pi\u0142a zaszczytu, \u017ceby Go sob\u0105 ogarnia\u0107. Wystarczy mi, i\u017c wiem, \u017ce On – w swoim prawdziwie ludzkim ciele – jest niewyobra\u017calnie blisko swojego Przedwiecznego Ojca, „siedzi po prawicy Boga”, jak m\u00f3wi wielokrotnie Nowy Testament (Mt\u00a026,64<\/a>; Mk\u00a016,19<\/a>; Dz\u00a02,33<\/a>; 7,55<\/a>; Hbr\u00a01,13<\/a>). \u017be zarazem na naszych oczach realizuje si\u0119 Jego obietnica: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata” (Mt\u00a028,20<\/a>).
\nPodobnie, ja naprawd\u0119 nie musz\u0119 zna\u0107 konkretnych okoliczno\u015bci, w jakich B\u00f3g zamierza obdarzy\u0107 nas \u017cyciem wiecznym. Dwie najistotniejsze prawdy, kt\u00f3re zosta\u0142y nam objawione na temat ostatecznej sytuacji zbawionych, i tak przekraczaj\u0105 nasze wyobra\u017cenia. Po pierwsze, B\u00f3g obiecuje nam, \u017ce zbawieni b\u0119dziemy w naszych cia\u0142ach i \u017ce zostan\u0105 one przemienione na wz\u00f3r zmartwychwsta\u0142ego Cia\u0142a Chrystusa: „On przekszta\u0142ci nasze cia\u0142o poni\u017cone na podobne do swego chwalebnego cia\u0142a, t\u0105 pot\u0119g\u0105, jak\u0105 mo\u017ce On tak\u017ce wszystko, co jest, sobie podporz\u0105dkowa\u0107” (Flp\u00a03,21<\/a>; por. 1\u00a0Kor\u00a015,49<\/a>). Po wt\u00f3re, \u017cycie wieczne b\u0119dzie polega\u0142o na nie daj\u0105cej si\u0119 wyobrazi\u0107 blisko\u015bci z Bogiem: „Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno, wtedy za\u015b zobaczymy twarz\u0105 w twarz” (1\u00a0Kor\u00a013,12<\/a>; por. 1\u00a0J\u00a03,2<\/a>; 2\u00a0Kor\u00a03,18<\/a>).
\nZatem kiedy czytam w Nowym Testamencie, \u017ce „nasza ojczyzna jest w niebie” i \u017ce tam winni\u015bmy gromadzi\u0107 swoje skarby, ma\u0142o obchodzi mnie to, czy owo niebo jest jak\u0105\u015b po\u015bmiertn\u0105 krain\u0105. W s\u0142owach tych s\u0142ysz\u0119 przede wszystkim wspania\u0142\u0105 obietnic\u0119, \u017ce ju\u017c na zawsze b\u0119dziemy z Bogiem – i to bez por\u00f3wnania bli\u017cej ni\u017c podczas najbardziej nawet za\u017cy\u0142ych spotka\u0144 z Bogiem w naszym \u017cyciu doczesnym. To niebo zaczyna si\u0119 dla nas ju\u017c na tej ziemi. Czy r\u00f3wnie\u017c miejscem \u017cycia wiecznego b\u0119dzie ziemia? B\u00f3g to wie. Patrz\u0105c na zmartwychwsta\u0142ego Chrystusa, mo\u017cemy si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce b\u0119dzie to sytuacja niepoj\u0119tej dla nas w tej chwili transcendencji wobec obecnych ogranicze\u0144 przestrzennych. Ale to jakby ma\u0142o wa\u017cne. Najwa\u017cniejsze jest to, \u017ce b\u0119dziemy bez reszty przepe\u0142nieni obecno\u015bci\u0105 kochaj\u0105cego Boga i sami b\u0119dziemy Go kocha\u0107 ju\u017c naprawd\u0119 ze wszystkich si\u0142 i z ca\u0142ego serca.
\nDo\u015b\u0107 \u0142atwo wyja\u015bni\u0107, dlaczego jehowicka eschatologia nie dostrzega tych – wyra\u017anie przecie\u017c obecnych w Nowym Testamencie – prawd na temat \u017cycia wiecznego i wy\u017cywa si\u0119 w wyobra\u017caniu sobie wiekuistej sielanki, kt\u00f3ra w epoce zmartwychwstania ma rzekomo zapanowa\u0107 na naszej ziemi. \u015awiadkowie Jehowy nie wierz\u0105 przecie\u017c w Tr\u00f3jc\u0119 \u015awi\u0119t\u0105. Odrzucaj\u0105c za\u015b prawdziw\u0105 bosko\u015b\u0107, czyli pe\u0142n\u0105 r\u00f3wno\u015b\u0107 Syna Bo\u017cego i Przedwiecznego Ojca, stali si\u0119 niezdolni do us\u0142yszenia Bo\u017cej obietnicy, \u017ce „z mi\u0142o\u015bci przeznaczy\u0142 nas dla siebie jako przybranych syn\u00f3w” (Ef\u00a01,5<\/a>). Konsekwentnie, odrzucaj\u0105 chrzest i traktuj\u0105 go jako czysto symboliczny obrz\u0119d. Nic nie wiedz\u0105 o tym, \u017ce realizacja obietnicy, „aby\u015bcie si\u0119 stali uczestnikami Boskiej natury” (2\u00a0P\u00a01,4<\/a>), ju\u017c si\u0119 zacz\u0119\u0142a. W swoim niepoj\u0119tym mi\u0142osierdziu Pan B\u00f3g ju\u017c teraz czyni nas coraz bardziej podobnymi do Chrystusa: „Wszyscy bowiem dzi\u0119ki wierze jeste\u015bcie synami Bo\u017cymi – w Chrystusie Jezusie. Bo wy wszyscy, kt\u00f3rzy zostali\u015bcie ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekli\u015bcie si\u0119 w Chrystusa” (Ga\u00a03,26n<\/a>). Proces ten zmierza do tego, „a\u017c Chrystus si\u0119 w nas w pe\u0142ni ukszta\u0142tuje” (Ga\u00a04,19<\/a>).
\nZostawmy jednak na boku doktryny \u015bwiadk\u00f3w Jehowy i przypatrzmy si\u0119 naszemu wezwaniu do \u017cycia wiecznego, tak jak jest nam ono przedstawione w Nowym Testamencie. Ot\u00f3\u017c czym\u015b fundamentalnym dla zrozumienia ostatecznego powo\u0142ania cz\u0142owieka jest zdanie sobie sprawy z tego, co znacz\u0105 s\u0142owa, kt\u00f3re powtarzamy w wyznaniu wiary o Chrystusie Synu Bo\u017cym: \u017ce jest On „zrodzony, a nie stworzony”. Pismo \u015awi\u0119te nazywa Go Jednorodzonym Synem Boga (J\u00a01,14<\/a> i 18<\/a>; 3,16<\/a> i 18<\/a>; 1\u00a0J\u00a04,9<\/a>). Znaczy to, \u017ce istnieje niesko\u0144czona przepa\u015b\u0107 mi\u0119dzy Synem Bo\u017cym a wszelkimi osobami stworzonymi. Wszystkie stworzenia zosta\u0142y – wszechmocn\u0105 i mi\u0142uj\u0105c\u0105 wol\u0105 Bo\u017c\u0105 – powo\u0142ane do bytu z nico\u015bci. Ale On nie jest stworzeniem, On jest Synem – zrodzonym z Boga, a nie stworzonym z nico\u015bci – niesko\u0144czonym Bogiem, r\u00f3wnym i wsp\u00f3\u0142wiecznym Temu, kt\u00f3ry w nieprzemijaj\u0105cej wieczno\u015bci udziela Mu ca\u0142ej niesko\u0144czono\u015bci swego B\u00f3stwa.
\nI oto Nowy Testament g\u0142osi obietnic\u0119, kt\u00f3r\u0105 – gdyby nie by\u0142a s\u0142owem Bo\u017cym – trzeba by uzna\u0107 za absurd i szale\u0144stwo: r\u00f3wnie\u017c nas ludzi Ojciec Przedwieczny chce zrodzi\u0107 z Siebie jako swoje dzieci! Pierwszym naszym odruchem wobec tej obietnicy jest ch\u0119\u0107 niedos\u0142yszenia jej albo nawet sprzeciwu. Przecie\u017c ju\u017c samo bycie cz\u0142owiekiem jest darem Bo\u017cym tak wielkim, \u017ce nie potrafimy zg\u0142\u0119bi\u0107 ca\u0142ej jego wspania\u0142o\u015bci! Kiedy pomy\u015blimy sobie, \u017ce Chrystus obiecuje uzdrowi\u0107 do ko\u0144ca nasze cz\u0142owiecze\u0144stwo i \u017ce Jego moc\u0105 staniemy si\u0119 zdolni do mi\u0142o\u015bci doskona\u0142ej, spontanicznie ogarnia nas uczucie, \u017ce niczego wi\u0119cej ju\u017c nam nie trzeba. Skoro ju\u017c te dary przekraczaj\u0105 nasz\u0105 wyobra\u017ani\u0119, to czy w og\u00f3le mo\u017cliwe jest, \u017ceby B\u00f3g dawa\u0142 cz\u0142owiekowi dary jeszcze wi\u0119ksze? Zreszt\u0105 czy\u017c Syn Bo\u017cy nie jest Synem Jednorodzonym? Po ludzku bior\u0105c, niemo\u017cliwe jest, aby ktokolwiek inny m\u00f3g\u0142 si\u0119 narodzi\u0107 z Boga! Owszem, pami\u0119tamy o tym, \u017ce B\u00f3g jest naszym Ojcem, a my Jego dzie\u0107mi. Ale mo\u017ce chodzi tu tylko o ojcostwo i synostwo w sensie przeno\u015bnym?
\nOt\u00f3\u017c wszystkie te nasze zastrze\u017cenia i sprzeciwy s\u0105 jawnie niezgodne ze s\u0142owem Bo\u017cym. „Je\u015bli si\u0119 kto\u015b nie narodzi powt\u00f3rnie – powiada jasno Pan Jezus – nie mo\u017ce ujrze\u0107 Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego” (J\u00a03,3<\/a>). A nie ma w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, \u017ce chodzi Mu o nasze narodzenie z Boga. „Wszystkim, kt\u00f3rzy przyj\u0119li S\u0142owo, udzieli\u0142o Ono moc, aby si\u0119 stali dzie\u0107mi Bo\u017cymi – tym, kt\u00f3rzy ani z krwi, ani z \u017c\u0105dzy cia\u0142a, ani z woli m\u0119\u017ca, ale z Boga si\u0119 narodzili” (J\u00a01,12n<\/a>). B\u00f3g i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa „na nowo zrodzi\u0142 nas do \u017cywej nadziei” (1\u00a0P\u00a01,3<\/a>; por. Jk\u00a01,18<\/a>). Zatem jest w nas – je\u015bli uwierzyli\u015bmy w Chrystusa i trwamy w Jego \u0142asce – ju\u017c nie tylko \u017cycie ludzkie, \u017cycie stworzone, ale jest w nas (strach pomy\u015ble\u0107!) \u017cycie samego Boga i w\u0142a\u015bnie na tym polega nasz udzia\u0142 w Bo\u017cej naturze. Jako ludzie jeste\u015bmy stworzeni przez Boga, ale jako nale\u017c\u0105cy do Chrystusa jeste\u015bmy z Boga zrodzeni. Ju\u017c teraz zosta\u0142 w nas z\u0142o\u017cony „zarodek \u017cycia Boskiego” (1\u00a0J\u00a03,9<\/a>), kt\u00f3ry b\u0119dzie si\u0119 w nas rozwija\u0142, a\u017c dar przeb\u00f3stwienia osi\u0105gnie w nas miar\u0119 wyznaczon\u0105 przez kochaj\u0105cego nas Ojca. „Umi\u0142owani, ju\u017c jeste\u015bmy dzie\u0107mi Bo\u017cymi, ale jeszcze si\u0119 nie ujawni\u0142o, czym b\u0119dziemy. Wiemy, \u017ce gdy si\u0119 objawi, b\u0119dziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest” (1\u00a0J\u00a03,2<\/a>).
\nRzecz jasna, niesko\u0144czona przepa\u015b\u0107 dzieli nie tylko Stw\u00f3rc\u0119 od stworzenia, ale r\u00f3wnie\u017c zrodzenie Syna Jednorodzonego i nasze zrodzenie z Boga. Syn Jednorodzony jest Bogiem Prawdziwym, my nigdy nie przestaniemy by\u0107 stworzeniami powo\u0142anymi do bytu z nico\u015bci. On jest Synem z natury, my – synami adoptowanymi. Ale jak\u017ce\u017c cudowna to adopcja! Polega ona na tym, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca czyni nas naprawd\u0119 jednym z Chrystusem. Otrzymali\u015bmy przecie\u017c tego samego Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry „przenika wszystko, nawet g\u0142\u0119boko\u015bci samego Boga” (1\u00a0Kor\u00a02,10<\/a>). Pomy\u015ble\u0107, \u017ce ten sam Duch \u015awi\u0119ty przenika r\u00f3wnie\u017c nas, to w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki Niemu mo\u017cemy prawdziwie wo\u0142a\u0107: Abba, Ojcze!
\nNa tym w\u0142a\u015bnie polega tajemnica Ko\u015bcio\u0142a i dokonuj\u0105cego si\u0119 w nim zbawienia, \u017ce coraz bardziej stajemy si\u0119 jednym z Chrystusem i wszyscy razem zrastamy si\u0119 w Jego Cia\u0142o. Jak to cudownie wyrazi\u0142 sam Chrystus Pan: „Trwajcie we Mnie, a Ja w was… Ja jestem krzewem winnym, wy – latoro\u015blami… To wam powiedzia\u0142em, aby rado\u015b\u0107 moja w was by\u0142a i aby rado\u015b\u0107 wasza by\u0142a pe\u0142na” (J\u00a015,4n.11<\/a>). Bo dzie\u0107mi Bo\u017cymi mo\u017cemy by\u0107 tylko poprzez w\u0142\u0105czenie w Jego jedyne synostwo, On przecie\u017c jest Synem Jednorodzonym. Ale te\u017c „je\u015bli jeste\u015bmy dzie\u0107mi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a wsp\u00f3\u0142dziedzicami Chrystusa” (Rz\u00a08,17<\/a>). S\u0142owa te nie pozostawiaj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci, co b\u0119dzie naszym dziedzictwem: w Nim i wraz z Nim odziedziczymy samego Ojca Przedwiecznego, kt\u00f3ry udziela Mu bez reszty samego Siebie. Je\u015bli r\u00f3wnie\u017c dobra stworzone b\u0119d\u0105 w\u00f3wczas nasz\u0105 rado\u015bci\u0105, to tylko dlatego, \u017ce „nowe niebo i nowa ziemia” b\u0119d\u0105 w niepoj\u0119tej dla nas pe\u0142ni ogarni\u0119te Jego Obecno\u015bci\u0105.
\nCzy za\u015b nasze \u017cycie wieczne b\u0119dzie mia\u0142o miejsce na naszej ziemi, czy te\u017c mo\u017ce znajdziemy si\u0119 w\u00f3wczas w nie daj\u0105cej si\u0119 poj\u0105\u0107 obecnie sytuacji wobec ziemi transcendentnej, i na czym b\u0119dzie polega\u0142o ostateczne odnowienie nieba i ziemi – zmartwienia te zostawmy Panu Bogu. Mo\u017ce b\u0119dzie znacznie s\u0142uszniej, je\u015bli w naszym my\u015bleniu na temat ziemi skoncentrujemy si\u0119 na tym, a\u017ceby ju\u017c za naszych dni by\u0142a ona miejscem, na kt\u00f3rym b\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o wi\u0119cej dobra, ni\u017c si\u0119 to dzieje obecnie. Warto te\u017c mo\u017ce wi\u0119cej uwagi po\u015bwi\u0119ci\u0107 u\u015bwiadomieniu sobie i przezwyci\u0119\u017caniu tej arogancji, jaka zbyt cz\u0119sto cechuje nasz stosunek do ziemi i jej r\u00f3\u017cnorodnych bogactw. W tym wzgl\u0119dzie zgadzam si\u0119 z Panem absolutnie: Powinni\u015bmy robi\u0107 wszystko, co w naszej mocy, a\u017ceby nasza ziemia przemienia\u0142a si\u0119 w miejsce pokoju i mi\u0142o\u015bci.
\nWracaj\u0105c za\u015b do pytania o nasze przeznaczenie ostateczne, warto sobie u\u015bwiadomi\u0107 wielk\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107 Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re opisuje \u017cycie wieczne w spos\u00f3b tak ma\u0142o atrakcyjny dla ludzi nie rozumiej\u0105cych tego, co duchowe. Przecie\u017c kategorie szcz\u0119\u015bcia konsumpcyjnego tylko fa\u0142szowa\u0142yby prawd\u0119 o szcz\u0119\u015bciu wiecznym. To, \u017ce staniemy si\u0119 cali „na podobie\u0144stwo Syna Bo\u017cego, aby On by\u0142 pierworodny mi\u0119dzy wielu bra\u0107mi” (Rz\u00a08,29<\/a>), to, \u017ce b\u0119dziemy z Bogiem „twarz\u0105 w twarz” (1\u00a0Kor\u00a013,12<\/a>) – jest niepor\u00f3wnywalne z najwspanialsz\u0105 nawet sielank\u0105.
\nO. Jacek Salij \u2013 \u201ePoszukiwania w wierze\u201d<\/i>
\n