![\"\"](\"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/unnamed-3.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Odpowied\u017a.<\/u><\/strong> Odpowied\u017a.<\/u><\/strong>
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong>
\n1.<\/strong>Teksty 1Tm 2:1, Kol 4:3, Ef 6:18n., 2Kor 1:11 ponaglaj\u0105 nas do modlitwy za drugich<\/strong>. Ka\u017cda taka modlitwa jest modlitw\u0105 wstawiennicz\u0105. Czemu wi\u0119c nie kierowa\u0107 pr\u00f3\u015bb o wstawiennictwo do os\u00f3b b\u0119d\u0105cych z Chrystusem?<\/strong> Przecie\u017c \u015bwi\u0119ci s\u0105 upowa\u017cnieni do odbierania czci i udzielania nam wsparcia: \u201eJe\u017celi za\u015b jeste\u015bmy dzie\u0107mi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a wsp\u00f3\u0142dziedzicami Chrystusa i skoro wsp\u00f3lnie z nim wsp\u00f3\u0142cierpimy to po to, by wsp\u00f3lnie mie\u0107 udzia\u0142 w chwale\u201d Rz 8:17. \u015awi\u0119ci wed\u0142ug Ap 20:6 s\u0105 \u201ekap\u0142anami Boga i Chrystusa\u201d. Kap\u0142an w Biblii to osoba wstawiaj\u0105ca si\u0119 za ludem.<\/strong> Dotyczy to kap\u0142an\u00f3w ST, jak i Arcykap\u0142ana Jezusa. W zwi\u0105zku z tym wida\u0107, \u017ce sam B\u00f3g ustanowi\u0142 ludzi \u015bwi\u0119tych tymi, kt\u00f3rzy po naszych pro\u015bbach mog\u0105 za nami wstawia\u0107 si\u0119 u Niego.<\/strong> Identycznie, jak osoby b\u0119d\u0105ce w niebie, \u201ekr\u00f3lewskim kap\u0142a\u0144stwem\u201d jest ca\u0142a reszta \u017cyj\u0105cego ludu Bo\u017cego (1P 2:9). Je\u015bli ci na ziemi mog\u0105 modli\u0107 si\u0119 za innych ludzi (Kol 2:3), b\u0119d\u0105c kap\u0142anami, czemu zabrania\u0107 modlitwy wstawienniczej kap\u0142anom b\u0119d\u0105cym w niebie?<\/strong> To, \u017ce zwracamy si\u0119 do \u015bwi\u0119tych, jako do \u017cyj\u0105cych os\u00f3b, kt\u00f3re maj\u0105 si\u0119 za nami wstawia\u0107, ukazuj\u0105 s\u0142owa \u201eSpowiedzi Powszechnej\u201d: \u201ePrzeto b\u0142agam<\/u>\u00a0Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0119 zawsze Dziewic\u0119, wszystkich Anio\u0142\u00f3w i \u015awi\u0119tych i was bracia i siostry,\u00a0o modlitw\u0119<\/u>\u00a0za mnie do Pana Boga naszego\u201d. Nie jest wi\u0119c to kult jakich\u015b b\u00f3stw, lecz pro\u015bba do \u015bwi\u0119tych os\u00f3b o modlitw\u0119 za nas.<\/strong>
\n2.Chwalebn\u0105 egzystencj\u0119 \u201eju\u017c teraz\u201d (Ap 14:13) <\/strong>zmar\u0142ych \u015bwi\u0119tych ukazuje Ap 20:4. Potwierdza to Klemens Rzymski (zm. 101), kt\u00f3ry m\u00f3wi\u0105c o Piotrze stwierdza: \u201ez\u0142o\u017cywszy w ten spos\u00f3b swe \u015bwiadectwo, odszed\u0142 do chwa\u0142y<\/strong>, na kt\u00f3r\u0105 sobie dobrze zas\u0142u\u017cy\u0142\u201d, a o Pawle pisze: \u201ez\u0142o\u017cywszy wobec przedstawicieli w\u0142adz swe \u015bwiadectwo, odszed\u0142 ze \u015bwiata i zosta\u0142 przyj\u0119ty w miejscu \u015bwi\u0119tym<\/strong>\u201d (Do Ko\u015bcio\u0142a w Koryncie 5:4-7). Por. Ap 18:20, 1Tes 3:13.
\n3.W tek\u015bcie 1Kor 12:27 wszyscy wierni nazywani s\u0105 \u201eCia\u0142em Jezusa Chrystusa\u201d,<\/strong> ale jednak Ci, kt\u00f3rzy przebywaj\u0105 z Nim stale mog\u0105 ci\u0105gle spe\u0142nia\u0107 rol\u0119 s\u0142ug Pa\u0144skich. Ich wola jest w zwi\u0105zku z tym wol\u0105 Chrystusa. Pro\u015bby kierowane do nich, s\u0105 pro\u015bbami do Jezusa<\/strong> (patrz te\u017c \u0141k 10:16 ). Je\u015bli oni s\u0105 \u201eCia\u0142em Jezusa\u201d, a On jest jedynym \u201ePo\u015brednikiem\u201d (1Tm 2:5), to wida\u0107, \u017ce wszyscy oni i my \u017cyj\u0105cy mamy udzia\u0142 w tym po\u015brednictwie.<\/strong> Mo\u017cemy te\u017c modli\u0107 si\u0119 do Boga za drugich.<\/strong> Tekst Ap 6:9n. ukazuje dusze \u015bwi\u0119tych w niebie, kt\u00f3rzy kieruj\u0105 pro\u015bby do Boga (por. Ap 8:3n.).<\/strong> Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce mog\u0105 oni u Ojca wiele wyprosi\u0107. Funkcj\u0119 po\u015brednik\u00f3w mi\u0119dzy Jezusem a poganami pe\u0142ni\u0142 wed\u0142ug tekstu J 12:21n. Filip i Andrzej.
\n4.Chocia\u017c w okresie ST nie praktykowano w modlitwach zwracania si\u0119 do \u015bwi\u0119tych tych czas\u00f3w (ich dusze przebywa\u0142y w szeolu sprawiedliwych [por. \u0141k 16:22], a nie w niebie), to jednak przypominano Bogu ich zas\u0142ugi i osoby, chc\u0105c w ten spos\u00f3b znale\u017a\u0107 w nich po\u015brednik\u00f3w:<\/strong> \u201eWspomnij na Abrahama, Izaaka i Izraela, Twoje s\u0142ugi, kt\u00f3rym przysi\u0105g\u0142e\u015b na samego siebie\u201d (Wj 32:13; por. Ne 1:8, Dn 3:35). R\u00f3wnie\u017c Pan sam zapowiedzia\u0142, \u017ce ze wzgl\u0119du na Abrahama<\/strong>, b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awi\u0142 innym (Rdz 12:3). Znane jest te\u017c b\u0142ogos\u0142awienie domowi Egipcjanina \u201eprzez wzgl\u0105d na J\u00f3zefa\u201d<\/strong> (Rdz 39:5).
\nB\u00f3g ludowi swemu zapowiedzia\u0142 te\u017c, \u017ce nawracaj\u0105cy si\u0119 poganie b\u0119d\u0105 do Izraela modli\u0107 si\u0119 b\u0142agalnie, co mog\u0142o by\u0107 zapowiedzi\u0105 przysz\u0142ego kultu \u015bwi\u0119tych<\/strong> nowego Izraela: \u201ei b\u0119d\u0105 si\u0119 tobie k\u0142ania\u0107 i b\u0119d\u0105 si\u0119 do ciebie modli\u0107\u201d (Iz 45:14 NP, ks. Wu.; \u201ena twarz przed tob\u0105 b\u0119d\u0105 upada\u0107 i m\u00f3wi\u0107 do ciebie b\u0142agalnie\u201d BT por. Ap 3:9). P\u00f3\u017aniej, po \u015bmierci Aposto\u0142\u00f3w, nawr\u00f3ceni poganie wierzyli w szczeg\u00f3lne zas\u0142ugi i wstawiennictwo s\u0142ug Bo\u017cych<\/strong>: \u201ei dano mu wiele kadzide\u0142, aby da\u0142 je w ofierze jako modlitwy wszystkich \u015bwi\u0119tych\u201d (Ap 8:3n.).
\nJu\u017c w ST ukazane jest te\u017c wstawiennictwo za lud zmar\u0142ego proroka Jeremiasza<\/strong> (2Mch 15:13-16; por. Dn 3:86). Potwierdza to, Orygenes (ur. 185), kt\u00f3ry wskazuje, \u017ce chrze\u015bcijanie te\u017c tak to rozumieli:
\n\u201eZ tymi kt\u00f3rzy dobrze si\u0119 modl\u0105, modli si\u0119 nie tylko Arcykap\u0142an, lecz i anio\u0142owie (\u2026) oraz dusze \u015bwi\u0119tych zmar\u0142ych.<\/strong> (\u2026) Ksi\u0119gi Machabejskie za\u015b przedstawiaj\u0105 nam Jeremiasza \u2018wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cego si\u0119 siwizn\u0105 i dostoje\u0144stwem\u2019 o wielkiej s\u0142awie i znamienitno\u015bci, <\/strong>wyci\u0105gaj\u0105cego prawic\u0119, aby poda\u0107 \u2018Judzie z\u0142oty miecz\u2019 (2Mch 15:13). O nim \u015bwiadczy inny spo\u015br\u00f3d nie\u017cyj\u0105cych ju\u017c \u015bwi\u0119tych: \u2018To jest ten, kt\u00f3ry wiele modli si\u0119 za nar\u00f3d i za \u015bwi\u0119te miasto, Jeremiasz prorok Bo\u017cy<\/strong>\u2019 (2Mch 15:14)\u201d (\u201eO modlitwie\u201d 11:1).
\nW jednym z komentarzy o tym fragmencie z Ksi\u0119gi Machabejskiej napisano: \u201eFragment ksi\u0119gi, kt\u00f3ra o tym opowiada, jest wyrazem wiary wsp\u00f3\u0142czesnych we wstawiennictwo sprawiedliwych Starego Testamentu<\/strong>, dla chrze\u015bcijan za\u015b jest mi\u0119dzy innymi podstaw\u0105 wiary w skuteczno\u015b\u0107 wstawiennictwa \u015bwi\u0119tych u Boga oraz pod\u0142o\u017cem kultu tych\u017ce \u015bwi\u0119tych\u201d (komentarz KUL do Mch s. 356).
\nTo, \u017ce w I w. po Chr. praktykowane by\u0142o wzywanie \u015bwi\u0119tych ST potwierdza Mk 15:35nn.; por. 9:4. \u017bydzi zrozumieli, \u017ce Jezus wzywa Eliasza i nie dziwi\u0142o ich to. <\/strong>W\u0105tpili jednak w to, \u017ce on przyjdzie pom\u00f3c Chrystusowi. O interesuj\u0105cym nas fragmencie, w jednym z komentarzy, napisano: \u201eEliasz uchodzi\u0142 za osob\u0119, do kt\u00f3rej \u017bydzi zwracali si\u0119 w sytuacjach bez wyj\u015bcia<\/strong>. A stoj\u0105cy pod krzy\u017cem mogli uwa\u017ca\u0107, \u017ce Jezus modli\u0142 si\u0119 w tej intencji do Eliasza<\/strong>\u201d (komentarz KUL do Mk s. 349). W tek\u015bcie \u0141k 23:42 \u0142otr (zapewne Izraelita) przed sw\u0105 \u015bmierci\u0105 zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do umieraj\u0105cego Jezusa, widz\u0105c w Nim jakby po\u015brednika przed Bogiem<\/strong>. Tekst Jk 5:11 o \u015bwi\u0119tych ST podaje: \u201eOto wychwalamy tych co wytrwali\u201d<\/strong> (\u201eOto jako b\u0142ogos\u0142awionych czcimy tych, kt\u00f3rzy wytrwali\u201d BP; \u201eB\u0142ogos\u0142awimy tych, kt\u00f3rzy wytrwali\u201d ks. Rom., kom. KUL). Tych, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce w Jk 5:11 \u017ale przet\u0142umaczono tekst grecki (\u201eb\u0142ogos\u0142awimy tych\u201d) i powinno by\u0107 \u201eza b\u0142ogos\u0142awionych [szcz\u0119\u015bliwych] uwa\u017camy tych\u201d (NP) odsy\u0142am do \u201eWielkiego S\u0142ownika Grecko-Polskiego Nowego Testamentu\u201d (ks. R. Popowski s. 374), kt\u00f3ry poza takim znaczeniem podaje: \u201eb\u0142ogos\u0142awi\u0107, wychwala\u0107 kogo\u015b\u201d. Pr\u00f3cz tego Jk 1:12 podaje: \u201eB\u0142ogos\u0142awiony m\u0105\u017c, kt\u00f3ry wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany pr\u00f3bie, otrzyma wieniec \u017cycia, obiecany przez Pana tym, kt\u00f3rzy Go mi\u0142uj\u0105\u201d.
\n5.W NT Pawe\u0142, uwzgl\u0119dniaj\u0105c po\u015brednictwo Chrystusa, wstawia si\u0119 u Niego za zmar\u0142ego zapewne ju\u017c Onezyfora (2Tm 1:16nn.).<\/strong> W Kanie Galilejskiej osob\u0105, kt\u00f3ra wstawia si\u0119 za innych, jest Maryja<\/strong> (J 2:3nn.), a w domu Piotra inni wstawiaj\u0105 si\u0119 u Jezusa za jego te\u015bciow\u0105<\/strong> (\u0141k 4:38).
\nPs 138:17 wed\u0142ug greckiej Septuaginty, a za ni\u0105 \u0142aci\u0144ska Wulgata i przek\u0142ad ks. J. Wujka ukazuj\u0105 cze\u015b\u0107 dla \u015bwi\u0119tych:<\/strong> \u201eA u mnie w wielkiej czci s\u0105 przyjaciele Twoi<\/strong>, Bo\u017ce, bardzo si\u0119 wzmocni\u0142o ich panowanie\u201d.
\n6.Nieprawd\u0105 jest to, \u017ce kult \u015bwi\u0119tych pojawi\u0142 si\u0119 w p\u00f3\u017aniejszych wiekach, \u017ce kult \u015bwi\u0119tych pojawi\u0142 si\u0119 w II w., lecz wywodzi go ona ze czci dla \u201ebog\u00f3w, p\u00f3\u0142bog\u00f3w i bohater\u00f3w mitycznych\u201d, a nie m\u0119czennik\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich.
\n\u201eM\u0119cze\u0144stwa \u015bw. Polikarpa\u201d (ok. 156), kt\u00f3re \u015bwiadcz\u0105 o si\u0119gaj\u0105cym czas\u00f3w apostolskich kulcie \u015bwi\u0119tych i relikwii: \u201eTak wi\u0119c mogli\u015bmy p\u00f3\u017aniej zebra\u0107 jego ko\u015bci, cenniejsze od klejnot\u00f3w i dro\u017csze od z\u0142ota,<\/strong> aby je z\u0142o\u017cy\u0107 w miejscu stosownym. Tam te\u017c, je\u015bli to b\u0119dzie mo\u017cliwe pozwoli nam Pan spotyka\u0107 si\u0119 razem w weselu wielkim i rado\u015bci, aby obchodzi\u0107 rocznic\u0119 \u015bmierci Polikarpa jako dzie\u0144 jego narodzin i w ten spos\u00f3b wspomina\u0107 tych, kt\u00f3rzy walczyli przed nami a zarazem \u0107wiczy\u0107 i przygotowywa\u0107 tych, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 walczy\u0107 w przysz\u0142o\u015bci<\/strong>\u201d (18:2-3); \u201eJemu sk\u0142adamy ho\u0142d naszej adoracji<\/strong>, gdy\u017c jest Synem Bo\u017cym, m\u0119czennik\u00f3w za\u015b kochamy jako uczni\u00f3w i na\u015bladowc\u00f3w Pana, a jest to rzecz\u0105 s\u0142uszn\u0105, gdy\u017c w stopniu niezr\u00f3wnanym oddali si\u0119 oni na s\u0142u\u017cb\u0119 Kr\u00f3lowi i Mistrzowi. Oby\u015bmy i my r\u00f3wnie\u017c mogli sta\u0107 si\u0119 ich towarzyszami i wsp\u00f3\u0142uczniami\u201d (17:3). P\u00f3\u017aniej o kulcie \u015bwi\u0119tych i relikwii oraz ich wstawiennictwie<\/strong> pisali: Orygenes (ur. 185) \u201eO modlitwie\u201d 31:5; Cyprian (zm. 258)\u00a0Listy<\/em>\u00a012:2, 39:3, 60:5; \u201eDidaskalia\u201d (tu\u017c po 200) XXVI:22,2-3 i \u201eAkta m\u0119cze\u0144skie Scylitian\u201d (ok. 180): \u201eZako\u0144czyli \u017cywot m\u0119czennicy Chrystusowi (…) i wstawiaj\u0105 si\u0119 za nami u Pana, Jezusa Chrystusa\u201d; por. \u201eM\u0119cze\u0144stwo Potamiany\u201d (zm. 202) cytowane w \u201eHistorii Ko\u015bcio\u0142a\u201d (VI:5,3) Euzebiusza (ur. 260).
\nNie jest prawd\u0105, \u017ce kult m\u0119czennik\u00f3w i \u015bwi\u0119tych w chrze\u015bcija\u0144stwie pojawi\u0142 si\u0119 przez wp\u0142ywy poga\u0144stwa, jak twierdz\u0105 niekt\u00f3rzy. Taki kult by\u0142 obecny u Izraelit\u00f3w, jeszcze przed pojawieniem si\u0119 chrze\u015bcijan, i z niego czerpali wzorce uczniowie Chrystusa: \u201eWed\u0142ug Talmudu Babilo\u0144skiego i legend chrze\u015bcija\u0144skich Izajasz poni\u00f3s\u0142 \u015bmier\u0107 m\u0119cze\u0144sk\u0105 za kr\u00f3la Manassesa (687\/6–<\/strong>643\/2 przed Chr.), a cia\u0142o jego zosta\u0142o przepi\u0142owane (por. Hbr 11, 37). Opisy tego m\u0119cze\u0144stwa, zawarte w\u00a0Martyrium<\/em>\u00a0I z I w. przed Chr., nawi\u0105zuj\u0105 do 2 Krl 21, 1-8, \u015bwiadcz\u0105c o kulcie oddawanym m\u0119czennikom<\/strong>, zw\u0142aszcza w czasach machabejskich\u201d (\u201e\u017bycie po \u015bmierci. Eschatologia Starego i Nowego Testamentu\u201d H. Langkammer OFM, s. 54).
\nOto jakiego typu wezwania znajduj\u0105 si\u0119 w katakumbach: \u201eW pokoju pro\u015b za nami! W modlitwach swych pro\u015b za nami, gdy\u017c wiemy, \u017ce jeste\u015b z Chrystusem. Attyku! spoczywaj w pokoju, spokojny o swoje zbawienie i stroskany z powodu naszych grzech\u00f3w. M\u00f3dl si\u0119 za nami ze \u015bwi\u0119tymi. Pami\u0119tajcie o nas tak\u017ce w \u015bwi\u0119tych waszych modlitwach, o pisarzu i o rze\u017abiarzu!\u201d (\u201eEschatologia. Rzeczy ostateczne cz\u0142owieka i \u015bwiata\u201d ks. W. Granat s. 323).
\nModlitwa \u201eSk\u0142ad Apostolski\u201d (II w.) zawiera takie oto s\u0142owa: \u201eWierz\u0119 w (…) \u015awi\u0119tych obcowanie\u201d.
\n7. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Prawos\u0142awny, dla wykazania egzystencji zmar\u0142ych \u015bwi\u0119tych, stosuje te\u017c poni\u017csze fragmenty biblijne (patrz Prawos\u0142awie a Protestantyzm <\/em>Archim. A. Jurasow, 2009 s. 121-122):
\nPowiedzia\u0142a Noemi do swej synowej: \u00bbNiech b\u0119dzie on b\u0142ogos\u0142awiony przez Pana, kt\u00f3ry nie przestaje czyni\u0107 dobrze\u00a0\u017cywym i umar\u0142ym<\/u>!\u00ab\u201d<\/strong> (Rt 2:20);
\n\u201ePanie wszechw\u0142adny, Bo\u017ce Izraela,\u00a0wys\u0142uchaj modlitwy umar\u0142ych<\/u>\u00a0Izraela<\/strong> i syn\u00f3w tych, kt\u00f3rzy grzeszyli wobec Ciebie, kt\u00f3rzy nie s\u0142uchali g\u0142osu Pana, Boga swego. St\u0105d przylgn\u0119\u0142y do nas te nieszcz\u0119\u015bcia\u201d (Ba 3:4).<\/p>\nPytaj\u0105, gdzie Biblia nakazuje czci\u0107 \u015bwi\u0119tych?<\/h5>\n
\nTekst Mt 15:4 nakazuje\u00a0czci\u0107<\/u>\u00a0ojca i matk\u0119, nawet gdyby oni nie byli ca\u0142kowicie oddani Chrystusowi. O ile\u017c bardziej powinni\u015bmy czci\u0107 osoby, kt\u00f3re by\u0142y dla nas poprzednikami w wierze,<\/strong> wskazywa\u0142y nam Chrystusa i na\u015bladowa\u0142y Go a\u017c do \u015bmierci.
\nTekst Kp\u0142 26:2 nakazuje\u00a0czci\u0107<\/u>\u00a0\u015bwi\u0105tyni\u0119. W NT \u015bwi\u0105tyni\u0119 Bo\u017c\u0105 stanowi\u0105 chrze\u015bcijanie (1Kor 3:16). Wobec tego nale\u017cy czci\u0107 osoby, kt\u00f3re wykaza\u0142y si\u0119 szczeg\u00f3ln\u0105 \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 przed Panem.<\/strong> Ich to przypomina nam Hbr 13:7 (\u201ePami\u0119tajcie o swych prze\u0142o\u017conych, kt\u00f3rzy g\u0142osili wam S\u0142owo Bo\u017ce i rozpami\u0119tuj\u0105c koniec ich \u017cycia, na\u015bladujcie ich wiar\u0119!\u201d).
\nRz 13:7 m\u00f3wi: \u201eOddawajcie ka\u017cdemu to, co si\u0119 mu nale\u017cy: (…), komu cze\u015b\u0107 – cze\u015b\u0107\u201d. Flp 2:29 dodaje, \u017ce ju\u017c za \u017cycia mamy \u201eotacza\u0107 czci\u0105\u201d<\/strong> (BT, ks. Rom., ks. D\u0105br., ks. Wu.) godne tego osoby, a Flp 3:17 nadmienia, \u017ce mamy by\u0107 na\u015bladowcami os\u00f3b takich jak Pawe\u0142.<\/p>\nTwierdz\u0105, \u017ce Biblia zakazuje zwraca\u0107 si\u0119 do \u015bwi\u0119tych.<\/h5>\n
\n1. Tekst Ef 1:21 m\u00f3wi, \u017ce imi\u0119 Jezusa jest \u201eponad wszelkim imieniem<\/strong>\u00a0wzywany m<\/u>nie tylko w tym wieku, ale i w przysz\u0142ym\u201d. Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce NT nie wyklucza, a raczej potwierdza zasadno\u015b\u0107 wzywania imion \u015bwi\u0119tych, przypominaj\u0105c tylko, \u017ce imi\u0119 Jezusa jest ponad innymi imionami wzywanymi.<\/strong>
\nNT ukazuje przynajmniej jeden przypadek zwracania si\u0119 do \u015bwi\u0119tych. To Jan w Ap 7:14 zwraca si\u0119 do jednego ze Starc\u00f3w, \u015bwi\u0119tego ST , odzywa si\u0119 do jednego z anio\u0142\u00f3w (Ap 10:9), a on mu odpowiada\u0142 (Ap 10:9-11).
\nTekst Ap 11:16nn. pokazuje tych Starc\u00f3w zwracaj\u0105cych si\u0119 do Boga z pro\u015bb\u0105 o nagrod\u0119 dla sprawiedliwych i kar\u0119 dla grzesznik\u00f3w<\/strong> (por. Ap 5:9n.). Ma\u0142o tego, Ap 5:8 m\u00f3wi o tym, \u017ce oni Barankowi przedstawiaj\u0105 \u201emodlitwy \u015bwi\u0119tych\u201d. Ukazuje to wi\u0119c ich po\u015brednictwo.<\/strong>
\nTekst Ap 5:5 pokazuje jednego ze Starc\u00f3w zwracaj\u0105cego si\u0119 do Jana i pocieszaj\u0105cego go.<\/strong>
\nJezus, b\u0119d\u0105c w ludzkiej postaci, zwraca\u0142 si\u0119 do Moj\u017cesza i Eliasza (Mt 17:3). Wobec tego nam, Jego na\u015bladowcom, te\u017c wolno to robi\u0107.<\/strong>
\nDo Jezusa, kt\u00f3ry nie tylko jest Bogiem (J 20:28), ale i Cz\u0142owiekiem<\/u>\u00a0(1Tm 2:5), zwraca\u0142 si\u0119 Szczepan (Dz 7:59).
\nPo\u015brednictwo \u015bwi\u0119tych ukazane jest te\u017c w dokonywaniu cud\u00f3w przez Aposto\u0142\u00f3w, kt\u00f3re czynili moc\u0105 Chrystusa (Dz 9:32-42, 20:9-12, 5:12). Jezus m\u00f3g\u0142 sam uzdrowi\u0107 czy wskrzesi\u0107 zmar\u0142ych, a jednak pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 po\u015brednikami.<\/strong>
\nO zwracaniu si\u0119 do anio\u0142\u00f3w Biblia m\u00f3wi wielokrotnie (np. \u0141k 1:18, 34). Wspomnia\u0142a te\u017c o ich po\u015brednictwie wobec \u201ewszystkich \u015bwi\u0119tych<\/u>\u201d<\/strong> Ap 8:3n. (por. Hbr 1:14, 2:2, Tb 12:12, Ga 3:19, Dz 7:38, Dn 12:1, Lb 22:31). Anio\u0142owie s\u0105 naszymi \u201ewsp\u00f3\u0142s\u0142ugami\u201d wobec Boga<\/strong> (Ap 19:10). Je\u015bli wi\u0119c do ludzi b\u0119d\u0105cych wsp\u00f3\u0142s\u0142ugami mo\u017cemy zwraca\u0107 si\u0119 z pro\u015bb\u0105 o modlitw\u0119 za nas, to i do anio\u0142\u00f3w tak\u017ce. <\/strong>Tb 11:14 m\u00f3wi: \u201eNiech b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awieni wszyscy Jego \u015bwi\u0119ci anio\u0142owie\u201d. A Hi 5:1 wskazuje na mo\u017cliwo\u015b\u0107 zwracania si\u0119 do nich<\/strong>: \u201eDo kogo ze \u015bwi\u0119tych si\u0119 zwr\u00f3cisz?\u201d (por. Za 1:12, gdzie napisano, \u017ce anio\u0142 wstawia si\u0119 za lud\u017ami).
\nNie mo\u017cna warunkowa\u0107 zwracania si\u0119 do \u015bwi\u0119tych i anio\u0142\u00f3w widzeniem ich (por. 2Kor 5:7), bo Boga Ojca nie widzimy, a nikt nie neguje z tego powodu zasadno\u015bci zwracania si\u0119 do Niego.
\n2. Na mo\u017cliwo\u015b\u0107 po\u015brednictwa os\u00f3b (dusz) \u015bwi\u0119tych i ukazywania si\u0119 ich wskazuje przypowie\u015b\u0107 \u201eO bogaczu i \u0141azarzu\u201d \u0141k 16:27-31. Zauwa\u017cmy s\u0142owa: \u201elecz gdyby kto z umar\u0142ych poszed\u0142 do nich, to si\u0119 nawr\u00f3c\u0105<\/strong>\u201d \u0141k 16:30. Jezus w tej przypowie\u015bci stwierdza jednak, \u017ce dla\u00a0ludzi bez wiary<\/u>nie mia\u0142o to by znaczenia, nawet gdyby \u015bwi\u0119ci tacy jak \u0141azarz zmartwychwstali <\/strong>(\u0141k 16:31). Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce pomoc \u015bwi\u0119tych mo\u017ce by\u0107 zapewniona tylko osobom d\u0105\u017c\u0105cym do Boga i zarazem jej pragn\u0105cym <\/strong>(por. Jr 15:1).
\nDziwne jest, \u017ce uwa\u017caj\u0105 i\u017c mo\u017cliwe jest zwracanie si\u0119 do szatana i demon\u00f3w (poprzez ich kult), a niemo\u017cliwe jest zwracanie si\u0119 do \u015bwi\u0119tych, anio\u0142\u00f3w i Jezusa. Czy\u017cby Jezus, anio\u0142owie i \u015bwi\u0119ci byli nieczynni, a szatan ich przeciwnik posiada\u0142 wi\u0119cej mocy i mo\u017cliwo\u015bci ni\u017c oni?
\nBiblia m\u00f3wi, \u017ce \u201eWy natomiast przyst\u0105pili\u015bcie do g\u00f3ry Syjon, (…) do niezliczonej liczby anio\u0142\u00f3w, (…)\u00a0do Ko\u015bcio\u0142a pierworodnych, (…) do Boga, kt\u00f3ry s\u0105dzi wszystkich,\u00a0do duch\u00f3w sprawiedliwych, kt\u00f3re ju\u017c dosz\u0142y do celu,\u00a0do Po\u015brednika Nowego Testamentu<\/u>– Jezusa, do pokropienia krwi\u0105, kt\u00f3ra przemawia mocniej ni\u017c [krew] Abla\u201d (Hbr 12:22-24).
\nJe\u015bli \u201eprzyst\u0105pienie\u201d do Boga i Jezusa daje mo\u017cliwo\u015b\u0107 zwracania si\u0119 do Nich, to i przyst\u0105pienie do \u201eanio\u0142\u00f3w\u201d, \u201eKo\u015bcio\u0142a pierworodnych\u201d i \u201educh\u00f3w sprawiedliwych,\u00a0kt\u00f3re ju\u017c dosz\u0142y do celu<\/u>\u201d, te\u017c mo\u017ce oznacza\u0107, \u017ce mo\u017cemy si\u0119 do nich zwraca\u0107 z pro\u015bbami, tak jak do Ojca i Chrystusa.
\nTym bardziej, \u017ce w Ksi\u0119dze Daniela mamy zawarte mi\u0119dzy innymi s\u0142owa wezwania modlitewnego do \u201educh\u00f3w i dusz sprawiedliwych\u201d<\/strong>: \u201eS\u0142udzy Pa\u0144scy, b\u0142ogos\u0142awcie Pana, chwalcie i wywy\u017cszajcie Go na wieki!\u00a0Duchy i dusze sprawiedliwych, b\u0142ogos\u0142awcie Pana<\/u>, chwalcie i wywy\u017cszajcie Go na wieki!\u00a0\u015awi\u0119ci i pokornego serca, b\u0142ogos\u0142awcie Pana, chwalcie i wywy\u017cszajcie Go na wieki!\u201d(Dn 3:85-87).
\nW komentarzu KUL o tym fragmencie napisano: \u201eTu te\u017c [w Hbr 12:23] tron Bo\u017cy otaczaj\u0105 dusze sprawiedliwych ST i NT<\/strong>. Biblia wspominaj\u0105 cz\u0119sto o duszy sprawiedliwej (2 P 2, 8) albo duszach sprawiedliwych (Liczb 23, 10; M\u0105dr 3, 1; Dan 3, 86;\u00a04 Ezd<\/em>\u00a01, 11;\u00a0), \u017ce nale\u017c\u0105 one w niebie do orszaku Bo\u017cego\u201d (List do Hebrajczyk\u00f3w. Wst\u0119p – Przek\u0142ad z orygina\u0142u – Komentarz – Ekskursy<\/em>\u00a0Ks. S. \u0141ach, Pozna\u0144 1959, s. 284).
\nOpracowanie na potrzeby apologetyki na podstawie \u201eW obronie wiary\u201d W\u0142odzimierza Bednarskiego.
\nzobacz koniecznie:<\/p>\n