Gn\u0119bi mnie chorobliwa niemal zazdro\u015b\u0107 o kochanego ch\u0142opaka. Jeste\u015bmy z sob\u0105 ju\u017c dwa lata i planujemy w najbli\u017cszym czasie ma\u0142\u017ce\u0144stwo. Ja jednak zastanawiam si\u0119, jak przez kolejne lata b\u0119d\u0119 walczy\u0107 z ow\u0105 zazdro\u015bci\u0105. Nie mam powod\u00f3w, aby oskar\u017ca\u0107 go o niewierno\u015b\u0107 lub nawet inklinacje w tym kierunku, a jednak czasami a\u017c mnie „porywa”. Nie chc\u0119 sobie przy tym zdawa\u0107 sprawy z tego, \u017ce ja czasami r\u00f3wnie\u017c rozmawiam z innymi m\u0142odymi lud\u017ami i nie wi\u0105\u017c\u0119 tego z jakimi\u015b nadziejami i planami na przysz\u0142o\u015b\u0107. Moje cierpienie \u0142\u0105cz\u0119 z w\u0142asnym niedowarto\u015bciowaniem i niewiar\u0105 w siebie, ale zna\u0107 przyczyny to ma\u0142o. Trzeba umie\u0107 temu zaradzi\u0107.<\/i>
\nW tej zazdro\u015bci o ukochan\u0105 osob\u0119 jest jednak co\u015b pozytywnego. Trzeba to pozna\u0107, bo zazdro\u015b\u0107 chorobliwa \u017ceruje przecie\u017c na tym, co pozytywne, tyle tylko, \u017ce tego nie rozumie i nie potrafi tego m\u0105drze wykorzysta\u0107.
\nOt\u00f3\u017c wydaje mi si\u0119, \u017ce czym\u015b pozytywnym w prze\u017cywanej przez Pani\u0105 zazdro\u015bci jest zwyczajne pragnienie bycia kochan\u0105. Ten wymiar mi\u0142o\u015bci jest nie doceniany przez moralist\u00f3w. Oni pouczaj\u0105 nas zazwyczaj, \u017ce to my mamy kocha\u0107, my\u015ble\u0107 o dobru i szcz\u0119\u015bciu tych, kt\u00f3rych kochamy, a w razie potrzeby po\u015bwi\u0119ca\u0107 si\u0119 dla nich. I ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce kto\u015b nam o tym wszystkim przypomina, bo dop\u00f3ki ja nie zaczn\u0119 naprawd\u0119 kocha\u0107, nie b\u0119d\u0119 nawet wiedzia\u0142, co to jest mi\u0142o\u015b\u0107.
\nAle nikt z nas zdolno\u015bci do kochania nie ma sam z siebie. Potrafimy kocha\u0107, bo najpierw sami byli\u015bmy kochani. I to nie jest tak, \u017ce cz\u0142owiek dojrza\u0142y, kt\u00f3ry sam potrafi obdarza\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105, sam ju\u017c nie potrzebuje by\u0107 kochanym. By\u0142aby to zwyczajna pycha i przypisywanie sobie cech boskich. Jeden tylko B\u00f3g ma niesko\u0144czon\u0105 moc obdarzania sob\u0105 innych i nie potrzebuje swojej zdolno\u015bci do mi\u0142owania odnawia\u0107 ani uzupe\u0142nia\u0107. Dojrza\u0142o\u015b\u0107 cz\u0142owieka, owszem, mierzy si\u0119 zdolno\u015bci\u0105 do bezinteresownej i ofiarnej mi\u0142o\u015bci, ale kto prawdziwie kocha, temu te\u017c zale\u017cy na tym, aby samemu by\u0107 kochanym. Otrzymywanie mi\u0142o\u015bci w spos\u00f3b istotny odnawia nasz\u0105 zdolno\u015b\u0107 do obdarzania mi\u0142o\u015bci\u0105.
\nNa szcz\u0119\u015bcie, na tym Bo\u017cym \u015bwiecie da si\u0119 \u017cy\u0107 wed\u0142ug programu mi\u0142o\u015bci nawet na duchowej pustyni. W ka\u017cdej bowiem, nawet bardzo niekorzystnej sytuacji mamy dost\u0119p do Boga. Mo\u017cemy si\u0119 zanurzy\u0107 w Jego mi\u0142o\u015bci i umacnia\u0107 w ten spos\u00f3b nasz\u0105 zdolno\u015b\u0107 do kochania innych. Nie jest to jednak normalne, je\u015bli cz\u0142owiek, staraj\u0105cy si\u0119 przekracza\u0107 sw\u00f3j egocentryzm i otwieraj\u0105cy si\u0119 dla innych, mo\u017ce liczy\u0107 tylko na mi\u0142o\u015b\u0107 Boga. Mi\u0142o\u015b\u0107 Boga jest \u017ar\u00f3d\u0142em wszelkiej prawdziwej mi\u0142o\u015bci, tote\u017c wtedy dopiero jest normalnie, kiedy kochaj\u0105c Boga, jeste\u015bmy zarazem powi\u0105zani wielorako mi\u0142o\u015bci\u0105 wzajemn\u0105.
\nPani przynajmniej nikt nie musi t\u0142umaczy\u0107, jaka to wielka warto\u015b\u0107, kiedy cz\u0142owiek nie tylko kocha, ale jest te\u017c naprawd\u0119 kochany. Ale zarazem Pani sama czuje, \u017ce jest co\u015b chorobliwego w tej zazdro\u015bci, jaka Pani\u0105 m\u0119czy. Chce Pani by\u0107 kochan\u0105, a zarazem co\u015b Pani\u0105 pcha do tego, \u017ceby utrudni\u0107 swojemu ch\u0142opcu prawdziw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Trudno si\u0119 Pani zdoby\u0107 na zaufanie, kt\u00f3re jest przecie\u017c podstaw\u0105 prawdziwej mi\u0142o\u015bci. Jako osoba my\u015bl\u0105ca i g\u0142\u0119boka, rozumie Pani, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em tego braku zaufania i tych (s\u0142usznie budz\u0105cych Pani l\u0119k) ciemnych tendencji, aby kochan\u0105 osob\u0119 przemieni\u0107 w swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107, jest jaka\u015b niewiara w siebie i – nies\u0142uszne przecie\u017c, Pani sama o tym dobrze wie! – poczucie swojej ma\u0142ej warto\u015bci.
\nPyta Pani, co robi\u0107. Ot\u00f3\u017c spontanicznie nasuwaj\u0105 mi si\u0119 a\u017c trzy rady. Po pierwsze, my\u015bl\u0119, \u017ce warto g\u0142\u0119biej pozna\u0107 przyczyny, sk\u0105d si\u0119 to wszystko w Pani wzi\u0119\u0142o. Obecnie zna je Pani tylko powierzchownie. Nie jest to ma\u0142o, bo w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu potrafi si\u0119 Pani m\u0105drze niepokoi\u0107 swoim stanem ducha. Jest to jednak za ma\u0142o, \u017ceby ten stan ducha praktycznie przezwyci\u0119\u017cy\u0107.
\nWielu ju\u017c ludzi zwierza\u0142o mi si\u0119 z nieuzasadnionych zazdro\u015bci o ukochan\u0105 osob\u0119. I prawie zawsze okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce ludzie ci w dzieci\u0144stwie prze\u017cyli albo rozw\u00f3d swoich rodzic\u00f3w, albo mieli ojca alkoholika, albo te\u017c rodzice (wyje\u017cd\u017caj\u0105c na przyk\u0142ad za granic\u0119) lub samotna matka podrzucali ich na ca\u0142e miesi\u0105ce dziadkom lub jakiej\u015b ciotce. Wielkie szcz\u0119\u015bcie maj\u0105 te dzieci, kt\u00f3re w takich sytuacjach prze\u017cywaj\u0105 po prostu \u017cal do swoich rodzic\u00f3w. Znacznie gorzej, je\u015bli w biednej g\u0142\u00f3wce dziecka ukszta\u0142tuje si\u0119 przekonanie, \u017ce to z jego winy tatu\u015b opuszcza mamusi\u0119 lub si\u0119 upija. Albo je\u015bli opanuje je l\u0119k, i\u017c jest ono tak wielkim ci\u0119\u017carem dla swojej mamusi, \u017ce kiedy\u015b ju\u017c ona nie wytrzyma i porzuci je na zawsze.
\nDziecko, sobie przypisuj\u0105c win\u0119, jakiej rodzice dopu\u015bcili si\u0119 przeciwko niemu, ro\u015bnie w fa\u0142szywej \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce jest okropne, niewdzi\u0119czne i nic niewarte. Zarazem ca\u0142e jest podszyte \u015bmiertelnym strachem, \u017ce w ko\u0144cu rodzice b\u0119d\u0105 mieli go ju\u017c do\u015b\u0107 i zupe\u0142nie si\u0119 go wyrzekn\u0105. W chorej sytuacji rodzinnej chorobliwie te\u017c mo\u017ce si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0107 stosunek dziecka do swoich rodzic\u00f3w: niewiele jest w nim mi\u0142o\u015bci, dziecko raczej trzyma si\u0119 kurczowo swoich rodzic\u00f3w, chcia\u0142oby ich mie\u0107 na w\u0142asno\u015b\u0107. P\u00f3\u017aniej, kiedy dziecko doro\u015bnie, rana ta – wci\u0105\u017c nie zagojona, bo zainteresowany najcz\u0119\u015bciej nie zdaje sobie z niej sprawy – lubi objawia\u0107 si\u0119 chorobliw\u0105 zazdro\u015bci\u0105 najpierw o narzeczonego, p\u00f3\u017aniej o ma\u0142\u017conka, w ko\u0144cu o w\u0142asne dorastaj\u0105ce lub doros\u0142e ju\u017c dzieci. Je\u015bli si\u0119 nie zagoi, cz\u0142owiek przez ca\u0142e \u017cycie sam wiele si\u0119 nam\u0119czy i wiele krwi napsuje swoim najbli\u017cszym.
\nZ pewno\u015bci\u0105 Pani nosi w sobie jak\u0105\u015b ran\u0119. Bardzo mo\u017cliwe, \u017ce \u017cadna z trzech wymienionych sytuacji Pani nie dotyczy. Ale niech Pani spr\u00f3buje u\u015bwiadomi\u0107 sobie jasno, co to za rana i sk\u0105d si\u0119 ona wzi\u0119\u0142a. Niech Pani z g\u00f3ry nie wyklucza tego, \u017ce przyczyn\u0105 tej rany jest jaka\u015b krzywda, za kt\u00f3r\u0105 Pani fa\u0142szywie poczu\u0142a si\u0119 winna – i \u017ce tu w\u0142a\u015bnie jest \u017ar\u00f3d\u0142o niepewno\u015bci co do w\u0142asnej warto\u015bci oraz tej sk\u0142onno\u015bci do kurczowego trzymania przy sobie ukochanej osoby. Nawet gdyby mia\u0142o si\u0119 okaza\u0107, \u017ce zawini\u0142o kt\u00f3re\u015b z rodzic\u00f3w, a wi\u0119c os\u00f3b Pani najbli\u017cszych i niew\u0105tpliwie Pani\u0105 kochaj\u0105cych, warto to sobie jasno u\u015bwiadomi\u0107. Kiedy cz\u0142owiek zobaczy to wszystko w \u015bwietle i bez ukrywania, \u0142atwiej te\u017c mu b\u0119dzie wybaczy\u0107 swoim winowajcom, zw\u0142aszcza \u017ce prawie zawsze takie krzywdy s\u0105 zadawane dzieciom bezwiednie i zazwyczaj przez ludzi, kt\u00f3rzy sami s\u0105 jako\u015b tam poranieni.
\nBardzo jednak mo\u017cliwe, \u017ce rana, kt\u00f3ra Pani utrudnia postaw\u0119 zwyczajnej, zdrowej mi\u0142o\u015bci, wzi\u0119\u0142a si\u0119 sk\u0105din\u0105d i \u017ce w\u0142a\u015bnie \u017cadne z Pani rodzic\u00f3w nie ponosi za ni\u0105 winy. Prosz\u0119 mnie dobrze zrozumie\u0107. M\u00f3wi\u0119 tylko tyle, \u017ce w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci powinna Pani t\u0119 ran\u0119 w sobie rozpozna\u0107 i podj\u0105\u0107 jej leczenie. Musi Pani wreszcie zobaczy\u0107, z jakiej to rany bierze si\u0119 tak nies\u0142uszne zw\u0105tpienie co do w\u0142asnej warto\u015bci oraz ten irracjonalny l\u0119k przed utrat\u0105 osoby, na kt\u00f3rej Pani bardzo zale\u017cy. Nie chc\u0119 Pani wmawia\u0107, \u017ce to rodzice t\u0119 ran\u0119 zadali. M\u00f3wi\u0119 tylko, \u017ce nawet gdyby tak si\u0119 mia\u0142o okaza\u0107, nie trzeba tego przed sob\u0105 ukrywa\u0107. Tego rodzaju zasz\u0142o\u015bci zawsze trzeba sobie jasno u\u015bwiadomi\u0107. Wtedy mo\u017cna b\u0119dzie tak\u017ce swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do rodzic\u00f3w oczy\u015bci\u0107 i pog\u0142\u0119bi\u0107.
\nDruga moja rada jest nast\u0119puj\u0105ca: Niezale\u017cnie od tego, czy i w jakim stopniu uda si\u0119 Pani t\u0119 ran\u0119 w sobie rozpozna\u0107 i co\u015b m\u0105drego z ni\u0105 zrobi\u0107, musi sobie Pani jasno u\u015bwiadomi\u0107 swoj\u0105 warto\u015b\u0107. Z pewno\u015bci\u0105 ma Pani sto r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w do tego, \u017ceby ceni\u0107 sam\u0105 siebie i dzi\u0119kowa\u0107 Stw\u00f3rcy za dary, jakimi Pani\u0105 obdarzy\u0142. Ja tu zwr\u00f3c\u0119 uwag\u0119 tylko na pow\u00f3d najwa\u017cniejszy. Ot\u00f3\u017c nie jest Pani byle kim. Sam B\u00f3g Pani\u0105 kocha, a On nie kocha byle kogo. I z pewno\u015bci\u0105 ma dobry gust. Im wi\u0119cej b\u0119dzie to Pani rozumia\u0142a i im wi\u0119cej b\u0119dzie Pani r\u00f3wnie\u017c swoim \u017cyciem stara\u0142a si\u0119 o to, \u017ceby podoba\u0107 si\u0119 Bogu, tym wi\u0119cej uwolni si\u0119 Pani od tego poczucia swojej rzekomo ma\u0142ej warto\u015bci.
\nI wreszcie rada trzecia: Gdyby przypadkiem tak si\u0119 zdarzy\u0142o, \u017ce mimo zastosowania si\u0119 do dw\u00f3ch pierwszych rad nadal b\u0119d\u0105 dokucza\u0142y Pani pokusy irracjonalnej zazdro\u015bci, trzeba si\u0119 nauczy\u0107 za bardzo si\u0119 nimi nie przejmowa\u0107, a w\u00f3wczas \u0142atwiej Pani\u0105 opuszcz\u0105. Zbyt mocne pragnienie ca\u0142kowitego uwolnienia si\u0119 od takich nieprzyjemnych my\u015bli i odczu\u0107 mo\u017ce je tylko wzmacnia\u0107 i przemienia\u0107 niemal w obsesj\u0119. Mi\u0119dzy uleganiem takim pokusom (na to Pani stanowczo nie wolno sobie pozwoli\u0107) a wolno\u015bci\u0105 od nich (co nie zawsze da si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107) istnieje jeszcze mo\u017cliwo\u015b\u0107 ustawienia si\u0119 wobec nich na dystans. Kiedy cz\u0142owiek sam w sobie si\u0119 przekona, \u017ce te pokusy wprawdzie mnie nawiedzaj\u0105, ale nie wyra\u017caj\u0105, niepok\u00f3j z ich powodu samorzutnie zacznie si\u0119 we mnie zmniejsza\u0107.
\nUfajmy jednak, \u017ce dwie pierwsze rady oka\u017c\u0105 si\u0119 na tyle skuteczne, \u017ce z tej trzeciej nie b\u0119dzie ju\u017c Pani musia\u0142a korzysta\u0107. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce zaufanie do najbli\u017cszej sobie osoby – zaufanie, na kt\u00f3re Pani ch\u0142opak przecie\u017c zas\u0142uguje – stanie si\u0119 dla Pani czym\u015b oczywistym i spontanicznym.
\nO. Jacek Salij OP,\u00a0Nadzieja poddawana pr\u00f3bom,
\nW drodze \u2013\u00a0Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikan\u00f3w<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gn\u0119bi mnie chorobliwa niemal zazdro\u015b\u0107 o kochanego ch\u0142opaka. Jeste\u015bmy z sob\u0105 ju\u017c dwa lata i planujemy w najbli\u017cszym czasie ma\u0142\u017ce\u0144stwo. Ja jednak zastanawiam si\u0119, jak przez kolejne lata b\u0119d\u0119 walczy\u0107 z ow\u0105 zazdro\u015bci\u0105. Nie mam powod\u00f3w, aby oskar\u017ca\u0107 go o… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[1047],"tags":[308,538,681],"class_list":["post-257","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-pytania-odpowiedzi-moralnosc","tag-etyka","tag-moralnosc","tag-psychologia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/257","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=257"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/257\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=257"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}