{"id":255,"date":"2017-07-22T09:12:02","date_gmt":"2017-07-22T07:12:02","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=255"},"modified":"2017-07-22T09:12:02","modified_gmt":"2017-07-22T07:12:02","slug":"nie-rzucajcie-perel-przed-swinie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/nie-rzucajcie-perel-przed-swinie\/","title":{"rendered":""Nie rzucajcie pere\u0142 przed \u015bwinie""},"content":{"rendered":"

Pan Jezus powiedzia\u0142: „Nie s\u0105d\u017acie, aby\u015bcie nie byli s\u0105dzeni”, a zaraz potem: „Nie rzucajcie swoich pere\u0142 przed \u015bwinie”. Sk\u0105d wiem, \u017ce mam przed sob\u0105 \u015bwini\u0119, je\u015bli jej przedtem nie os\u0105dzi\u0142am? Je\u015bli chc\u0119 dla czyjego\u015b dobra udzieli\u0107 napomnienia albo tylko czego\u015b nauczy\u0107, co\u015b przekaza\u0107, musz\u0119 zrobi\u0107 wyj\u015bciowy os\u0105d. Moje poczucie wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci za bli\u017aniego wymaga ode mnie zaanga\u017cowania si\u0119 w spraw\u0119 jego wn\u0119trza, oceniania, \u017ceby pom\u00f3c, nieraz ostrego wkroczenia w jego sumienie (je\u015bli jestem przekonana, \u017ce \u0142agodne \u015brodki nie prze\u0142ami\u0105 g\u0142\u0119boko tkwi\u0105cego z\u0142a). Czy tego rodzaju gorliwo\u015b\u0107 nie jest lepsza od oboj\u0119tno\u015bci?<\/i>
\nNajpierw zastan\u00f3wmy si\u0119 kr\u00f3tko nad tym, co nam powiedzia\u0142 Pan Jezus w tych s\u0142owach: „Nie s\u0105d\u017acie, aby\u015bcie nie byli s\u0105dzeni” (Mt\u00a07,1<\/a>). Od wiek\u00f3w Ko\u015bci\u00f3\u0142 s\u0142ysza\u0142 w nich zw\u0142aszcza dwie przestrogi i jedno wezwanie.
\nPo pierwsze, przestrog\u0119 przed wchodzeniem w wewn\u0119trzne intencje drugiego cz\u0142owieka. Fakt, \u017ce kto\u015b w tramwaju nie skasowa\u0142 biletu, nie musi przecie\u017c oznacza\u0107 wy\u0142udzania darmowego przejazdu: ten cz\u0142owiek mo\u017ce mie\u0107 bilet miesi\u0119czny, a mo\u017ce uleg\u0142 roztargnieniu, za kt\u00f3re zreszt\u0105, w przypadku kontroli, s\u0142ono zap\u0142aci.
\nPrzestroga druga: Nie os\u0105dzaj cz\u0142owieka, kiedy os\u0105dzasz jego czyn. Fakt, \u017ce tw\u00f3j m\u0105\u017c nie ma czasu dla dzieci, nie upowa\u017cnia ci\u0119 do zarzutu, i\u017c dzieci go nie obchodz\u0105 – takim zarzutem go tylko zranisz i utrudnisz mu zauwa\u017cenie tego, o co ci chodzi naprawd\u0119: \u017ce on zaniedbuje w\u0142asne dzieci. Kiedy kto\u015b zdradza swoj\u0105 \u017con\u0119 lub m\u0119\u017ca, nie masz w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce dopuszcza si\u0119 czego\u015b bardzo z\u0142ego, ale os\u0105dzaj\u0105c z\u0142y czyn, nie os\u0105dzaj cz\u0142owieka, bo pot\u0119piaj\u0105c go ca\u0142ego, mo\u017cesz mu utrudni\u0107 opami\u0119tanie. Nawet kiedy kto\u015b dopu\u015bci\u0142 si\u0119 zab\u00f3jstwa, ludziom wolno go os\u0105dzi\u0107 i ukara\u0107 tylko za jego czyn, bo jedynie B\u00f3g zna ca\u0142\u0105 prawd\u0119 na temat tego cz\u0142owieka.
\nIstotne \u015bwiat\u0142o na s\u0142owa: „Nie s\u0105d\u017acie, aby\u015bcie nie byli s\u0105dzeni” rzuca nast\u0119puj\u0105ca po nich uwaga Chrystusa Pana, \u017ce innych ludzi sk\u0142onni jeste\u015bmy os\u0105dza\u0107 wed\u0142ug innej miary ni\u017c samych siebie: u siebie nie zauwa\u017cymy belki, podczas gdy u innych razi nas nawet \u017ad\u017ab\u0142o. Zatem Chrystusowe „nie s\u0105d\u017acie” oznacza\u0142oby: nie s\u0105d\u017acie drugiego cz\u0142owieka bezdusznie; kiedy wydajesz s\u0105d na temat drugiego cz\u0142owieka, staraj si\u0119 to czyni\u0107 z tak\u0105 wyrozumia\u0142o\u015bci\u0105 i \u017cyczliwo\u015bci\u0105, z jak\u0105 chcia\u0142by\u015b by\u0107 os\u0105dzany przez innych.
\nNatomiast z g\u00f3ry nale\u017cy odrzuci\u0107 takie interpretacje, wedle kt\u00f3rych „nie s\u0105d\u017acie, aby\u015bcie nie byli s\u0105dzeni” nawo\u0142ywa\u0142oby do postawy przeciwnej przykazaniu mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego. Nie ma nic bardziej obcego nauce Chrystusa ni\u017c reagowanie oboj\u0119tno\u015bci\u0105 na z\u0142o, w jakim pogr\u0105\u017cony jest m\u00f3j bli\u017ani. Przecie\u017c to sam Chrystus Pan zostawi\u0142 nam zasady braterskiego upomnienia (Mt\u00a018,15n<\/a>). Nieraz z mi\u0142o\u015bci do ludzi potrafi\u0142 On nawet m\u00f3wi\u0107 bardzo ostro: kiedy nie da\u0142o si\u0119 ju\u017c do kogo\u015b przem\u00f3wi\u0107 inaczej, chwyta\u0142 si\u0119 jeszcze tego ostatniego sposobu, pr\u00f3buj\u0105c jako\u015b dotrze\u0107 do zatwardzia\u0142ego ludzkiego serca (por. Mt\u00a023,13-39<\/a>).
\nG\u0142\u00f3wn\u0105 uwag\u0119 chcia\u0142bym jednak po\u015bwi\u0119ci\u0107 s\u0142owom ko\u0144cz\u0105cym fragment Ewangelii, kt\u00f3ry sk\u0142oni\u0142 Pani\u0105 do tego, \u017ceby do mnie napisa\u0107: „Nie dawajcie psom tego, co \u015bwi\u0119te, i nie rzucajcie swych pere\u0142 przed \u015bwinie, by ich nie podepta\u0142y nogami, i obr\u00f3ciwszy si\u0119, was nie poszarpa\u0142y” (Mt\u00a07,6<\/a>).
\nDok\u0142adnie w my\u015bl tej swojej nauki zachowa\u0142 si\u0119 Pan Jezus, kiedy stan\u0105\u0142 przed Herodem: „Na widok Jezusa Herod bardzo si\u0119 ucieszy\u0142. Od dawna bowiem chcia\u0142 Go ujrze\u0107, poniewa\u017c s\u0142ysza\u0142 o Nim i spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce zobaczy jaki znak, zdzia\u0142any przez Niego. Zasypa\u0142 Go te\u017c wieloma pytaniami, lecz Jezus nic mu nie odpowiedzia\u0142” (\u0141k\u00a023,8n<\/a>). Natomiast przed Pi\u0142atem Pan Jezus nie podj\u0105\u0142 nawet pytania: „C\u00f3\u017c to jest prawda?” (J\u00a018,38<\/a>)
\nZauwa\u017cmy: w zachowaniu Pana Jezusa nie ma nawet cienia pogardy dla Heroda czy Pi\u0142ata. Jego milczenie p\u0142ynie z szacunku dla prawdy. Nie powinno si\u0119 m\u00f3wi\u0107 o rzeczach wielkich ludziom, kt\u00f3rych one nic a nic nie obchodz\u0105.
\nWiedziano o tym ju\u017c w Starym Testamencie. „Nie m\u00f3w do uszu g\u0142upiego, bo wzgardzi m\u0105dro\u015bci\u0105 twej mowy” (Prz\u00a023,9<\/a>). A trzeba wiedzie\u0107, \u017ce „g\u0142upi” to w j\u0119zyku biblijnym kto\u015b, kogo nie interesuje to, co najwa\u017cniejsze. St\u0105d obdarza\u0107 prawd\u0105 g\u0142upiego to – w my\u015bl dosadnych por\u00f3wna\u0144 Ksi\u0119gi Syracha (22,9n<\/a>) – klei\u0107 skorupy rozbitego dzbana, to naucza\u0107 kogo\u015b, kto usn\u0105\u0142. Ot\u00f3\u017c je\u015bli kto\u015b s\u0105dzi, \u017ce nie ma w sobie nic z rozbitego dzbana i \u017ce prawda Bo\u017ca zawsze do niego dociera… no c\u00f3\u017c, gratuluj\u0119 mu dobrego samopoczucia.
\nBiedniejszy od g\u0142upca jest chyba tylko szyderca: ten, kto si\u0119 wy\u015bmiewa z tego, co najwa\u017cniejsze. Nie jest jednak tak, \u017ceby ludzie dzielili si\u0119 na m\u0105drych i g\u0142upich, na bogobojnych i szyderc\u00f3w. Niestety, postawa g\u0142upoty i bezbo\u017cno\u015bci mo\u017ce na d\u0142u\u017cszy lub kr\u00f3tszy czas ogarn\u0105\u0107 ka\u017cdego z nas – i wtedy stajemy si\u0119 niezdolni do us\u0142yszenia prawdy, a nawet zaczynamy zachowywa\u0107 si\u0119 agresywnie wobec tych, kt\u00f3rzy j\u0105 g\u0142osz\u0105 lub o niej \u015bwiadcz\u0105. „Kto poucza szyderc\u0119, \u015bci\u0105ga na siebie wzgard\u0119 – czytamy w Ksi\u0119dze Przys\u0142\u00f3w (9,7n<\/a>). – Nie strofuj szydercy, by ci\u0119 nie znienawidzi\u0142”. Ot\u00f3\u017c tego rodzaju wypowiedzi Pisma \u015awi\u0119tego mog\u0105 odnosi\u0107 si\u0119 do nas obustronnie. Ka\u017cdemu z nas mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107 r\u00f3wnie\u017c to, \u017ce prawda w oczy kole – nie tylko prawda o jakim\u015b wstydliwym epizodzie z mojego \u017cycia, ale r\u00f3wnie\u017c jaka\u015b og\u00f3lna prawda zawarta w Bo\u017cych przykazaniach. I ka\u017cdego z nas mo\u017ce ogarn\u0105\u0107 bezbo\u017cny gniew na t\u0119 prawd\u0119 oraz na jej g\u0142osiciela.
\nRzecz ciekawa, zdanie o per\u0142ach rzucanych przed \u015bwinie Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a bez por\u00f3wnania cz\u0119\u015bciej odnosili do nas, katolik\u00f3w, ani\u017celi do jakich\u015b tam bezbo\u017cnik\u00f3w czy heretyk\u00f3w („heretyk” to, w my\u015bl greckiej etymologii, cz\u0142owiek, kt\u00f3ry nie chce przyj\u0105\u0107 prawdy Bo\u017cej takiej, jak\u0105 ona jest, tylko usi\u0142uje j\u0105 kszta\u0142towa\u0107 po swojemu). Przegl\u0105dnijmy pod tym k\u0105tem wypowiedzi jednego tylko Orygenesa, teologa \u017cyj\u0105cego w pierwszej po\u0142owie III wieku, a wi\u0119c 1750 lat temu.
\n„Do was, s\u0142uchacze – zwraca si\u0119 Orygenes do uczestnik\u00f3w dyskusji z Heraklidesem – kieruj\u0119 pro\u015bb\u0119, aby\u015bcie nie dali powodu do oskar\u017cenia mnie, i\u017c marnuj\u0119 per\u0142y, jakie mam zamiar tutaj zgromadzi\u0107. (…) Je\u015bli bowiem szlachetne per\u0142y, nabyte w trudach i nocnych czuwaniach, rzucam duszom rozmi\u0142owanym w rozkoszach zmys\u0142owych i nurzaj\u0105cych si\u0119 w b\u0142otach cielesno\u015bci oraz w nieczysto\u015bciach, w\u00f3wczas r\u00f3wnie\u017c do mnie odnosi si\u0119 to por\u00f3wnanie, i\u017c rzucam per\u0142y przed \u015bwinie. (…) Tote\u017c gor\u0105co was b\u0142agam: przemie\u0144cie si\u0119! To od was samych zale\u017cy metamorfoza: odrzucenie zar\u00f3wno postaci \u015bwini, b\u0119d\u0105cej odpowiednikiem nieczystej duszy, jak postaci psa, co oznacza cz\u0142owieka czyni\u0105cego zgie\u0142k wok\u00f3\u0142 siebie, k\u0142\u00f3tliwego i z\u0142o\u015bliwego w j\u0119zyku” (Dyskusja z Heraklidesem<\/i> 12n).
\nNieraz dawa\u0142 Orygenes wyraz swojemu l\u0119kowi, \u017ceby nie g\u0142osi\u0107 s\u0142owa Bo\u017cego w spos\u00f3b ja\u0142owy. B\u00f3g po to przecie\u017c obdarzy\u0142 nas swoim s\u0142owem – Orygenes nawi\u0105zuje tu do por\u00f3wnania z Ksi\u0119gi Ezechiela (13,10-16<\/a>) – \u017ceby\u015bmy jego moc\u0105 odbudowali wal\u0105ce si\u0119 mury \u015bwi\u0105tyni, my za\u015b, zamiast odbudowywa\u0107 mury, usi\u0142ujemy pokry\u0107 tynkiem to, co si\u0119 rozpada. „Nawet kiedy przebywacie w ko\u015bciele, nie okazujecie gorliwo\u015bci – skar\u017cy si\u0119 wielki Aleksandryjczyk, obja\u015bniaj\u0105c Ksi\u0119g\u0119 Rodzaju (hom. 10,1) – i plecami odwracacie si\u0119 od s\u0142owa Bo\u017cego i od boskich tekst\u00f3w. (…) Czy\u017c wolno mi per\u0142y s\u0142owa Bo\u017cego przynosi\u0107 g\u0142uchym i nieprzychylnym?”
\nA oto w jaki spos\u00f3b pragnie Orygenes uchroni\u0107 ludzi nawr\u00f3conych przed utrat\u0105 zdobytego ju\u017c skarbu: „C\u00f3\u017c w przysz\u0142o\u015bci mo\u017ce by\u0107 lekarstwem dla ludzi, kt\u00f3rzy po nieczystych i brudnych pokarmach z\u0142a spr\u00f3bowali rozkoszy cnoty i poczuli w ustach jej s\u0142odycz, ale ponownie odwr\u00f3cili si\u0119 ku jadowitym i \u015bmierciono\u015bnym pokarmom niegodziwo\u015bci? Czy\u017c nie lepiej by by\u0142o, gdyby takim ludziom dopiero w\u00f3wczas objawi\u0142a si\u0119 nauka Bo\u017ca, kiedy poczuj\u0105 ju\u017c przesyt z\u0142a i wstr\u0119t przed brudem, w kt\u00f3rym teraz znajduj\u0105 przyjemno\u015b\u0107: aby nie by\u0142o dawane psom to, co \u015bwi\u0119te, ani pere\u0142 nie rzucano przed wieprze, bo podepcz\u0105 je nogami, a nadto – \u017ceby nawr\u00f3ceni nie upadli i nie walczyli przeciwko tym, kt\u00f3rzy g\u0142osz\u0105 im s\u0142owo Bo\u017ce?” (O zasadach<\/i> 3,1,17)
\nW podobnym duchu przestrzega Orygenes swoich s\u0142uchaczy przed popadni\u0119ciem w herezj\u0119. Okazji dostarczy\u0142a mu nazwa jednego z lud\u00f3w kananejskich, Jebuzyt\u00f3w, kt\u00f3ra podobno oznacza „tych, kt\u00f3rzy depcz\u0105”: „Zastan\u00f3wmy si\u0119, kim s\u0105 w Ko\u015bciele ci, kt\u00f3rzy depcz\u0105. (…) S\u0105 to ci, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105 s\u0142owa Bo\u017cego niegodni, a po us\u0142yszeniu go nie odchodz\u0105 jak niewierni ani nie pozostaj\u0105 z nami jako wierni, lecz poznawszy tajemnice i przenikn\u0105wszy sekrety naszej wiary odwracaj\u0105 si\u0119 i napadaj\u0105 na nas oraz swoimi sprzeciwami rozrywaj\u0105 nasze serca, depcz\u0105c per\u0142y s\u0142owa Pa\u0144skiego i plami\u0105c klejnoty wiary” (Wyk\u0142ad Ksi\u0119gi Jozuego<\/i>, hom. 21,2).
\nCz\u0142owiek tym si\u0119 r\u00f3\u017cni od zwierz\u0105t, na przyk\u0142ad od ps\u00f3w czy \u015bwi\u0144, \u017ce karmiony przy stole Bo\u017cym, sam z kolei mo\u017ce, a nawet powinien zaprasza\u0107 Boga do swojego sto\u0142u. Ot\u00f3\u017c Boga mo\u017cemy pocz\u0119stowa\u0107 tym wszystkim, co wynika z naszego uporz\u0105dkowanego zwr\u00f3cenia si\u0119 ku dobru. Je\u015bli za\u015b s\u0142uchamy s\u0142owa Bo\u017cego, ale nie staramy si\u0119 o to, \u017ceby z kolei Boga pocz\u0119stowa\u0107 naszym wewn\u0119trznym uporz\u0105dkowaniem i dobrymi czynami, to – powiada Orygenes – bardziej jeste\u015bmy podobni do ps\u00f3w i \u015bwi\u0144 ni\u017c do ludzi: „Tego, co dano nam na po\u017cywienie, nie czy\u0144my karm\u0105 \u015bwi\u0144 albo ps\u00f3w, lecz przygotujmy w nas takie pokarmy, kt\u00f3rymi w go\u015bcinie serca naszego mo\u017cna godnie podj\u0105\u0107 S\u0142owo i Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry przychodzi wraz ze swoim Ojcem i pragnie u nas przebywa\u0107 w Duchu \u015awi\u0119tym – Jego to \u015bwi\u0105tyni\u0105 powinni\u015bmy si\u0119 sta\u0107 uprzednio dzi\u0119ki u\u015bwi\u0119ceniu” (Wyk\u0142ad Ksi\u0119gi Rodzaju<\/i>, hom. 1,17).
\nKr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, nieomylnym sprawdzianem, czy tak\u0105 lub inn\u0105 nauk\u0119 Ewangelii rozumiemy autentycznie, jest to, \u017ce pobudza nas ona do mi\u0142o\u015bci. Je\u017celi za\u015b pobudza nas ona tak\u017ce do pot\u0119pienia, niech to b\u0119dzie wy\u0142\u0105cznie pot\u0119pienie jakich\u015b z\u0142ych czyn\u00f3w lub postaw, nigdy za\u015b konkretnych ludzi. Gdyby kto\u015b w Ewangelii znalaz\u0142 jakie\u015b usprawiedliwienie dla swojego wywy\u017cszania si\u0119 nad innych albo dla pogardy drugiego cz\u0142owieka, niech z g\u00f3ry wie, \u017ce odczyta\u0142 Ewangeli\u0119 fa\u0142szywie.
\nO. Jacek Salij OP,\u00a0Nadzieja poddawana pr\u00f3bom,
\nW drodze \u2013\u00a0Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikan\u00f3w<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pan Jezus powiedzia\u0142: „Nie s\u0105d\u017acie, aby\u015bcie nie byli s\u0105dzeni”, a zaraz potem: „Nie rzucajcie swoich pere\u0142 przed \u015bwinie”. Sk\u0105d wiem, \u017ce mam przed sob\u0105 \u015bwini\u0119, je\u015bli jej przedtem nie os\u0105dzi\u0142am? Je\u015bli chc\u0119 dla czyjego\u015b dobra udzieli\u0107 napomnienia albo tylko czego\u015b… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[1045],"tags":[],"class_list":["post-255","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-pytania-odpowiedzi-duchowosc"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/255","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=255"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/255\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=255"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=255"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=255"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}