{"id":248,"date":"2017-07-22T08:58:39","date_gmt":"2017-07-22T06:58:39","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=248"},"modified":"2017-07-22T08:58:39","modified_gmt":"2017-07-22T06:58:39","slug":"obys-byl-zimny-albo-goracy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/obys-byl-zimny-albo-goracy\/","title":{"rendered":""Oby\u015b by\u0142 zimny albo gor\u0105cy""},"content":{"rendered":"

Czy Ojciec zastanawia\u0142 si\u0119 kiedy\u015b nad s\u0142owami Apokalipsy: „Oby\u015b by\u0142 zimny albo gor\u0105cy! A tak, skoro jeste\u015b letni i ani gor\u0105cy, ani zimny, chc\u0119 ci\u0119 wyrzuci\u0107 z mych ust” (3,15n<\/a>)? Czy\u017cby zimny dra\u0144 by\u0142 lepszy ni\u017c zamykaj\u0105cy si\u0119 w swoich sprawach, ale nie szkodz\u0105cy innym egocentryk? Bo ta termiczna symbolika tak mi si\u0119 mniej wi\u0119cej kojarzy. Albo czy agresywny cham lub cz\u0142owiek \u017ceruj\u0105cy bezlito\u015bnie na cudzej biedze jest lepszy ni\u017c kto\u015b, kto wprawdzie ma\u0142o przejmuje si\u0119 losem bli\u017aniego, ale stara si\u0119 przynajmniej przestrzega\u0107 regu\u0142 dobrego wychowania? Czy lepiej by\u0107 sadyst\u0105 dla \u017cony albo zdradza\u0107 m\u0119\u017ca ni\u017c – skoro ma\u0142\u017conk\u00f3w nie \u0142\u0105czy gor\u0105ca mi\u0142o\u015b\u0107 – \u017cy\u0107 spokojnie obok siebie jak dwoje dobrych i lojalnych znajomych?<\/i>
\nProsz\u0119 mnie dobrze zrozumie\u0107. Nie jestem zbuntowana, tylko niczego tu nie rozumiem. A mo\u017ce w\u0142a\u015bnie przez te s\u0142owa B\u00f3g chce mi co\u015b wa\u017cnego powiedzie\u0107? Dlatego pisz\u0119 ten list.<\/i>
\nS\u0105dz\u0119, \u017ce przytoczone przez Pani\u0105 s\u0142owa Apokalipsy rzucaj\u0105 sporo \u015bwiat\u0142a na tajemnic\u0119 z\u0142a oraz na tajemnic\u0119 mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej. Sp\u00f3jrzmy najpierw w ich \u015bwietle na tajemnic\u0119 z\u0142a. Ot\u00f3\u017c chyba w ka\u017cdym z nas dzia\u0142a taki fa\u0142szywy odruch, a\u017ceby obecno\u015b\u0107 z\u0142a uto\u017csamia\u0107 z jego postrzegalno\u015bci\u0105. Chodzi o co\u015b wi\u0119cej ni\u017c o to przedziwne za\u015blepienie w stosunku do w\u0142asnych grzech\u00f3w, kt\u00f3remu podlegamy chyba wszyscy. Polega ono na tym, \u017ce ludzie mo\u017ce ju\u017c nawet nie mog\u0105 ze mn\u0105 wytrzyma\u0107, a mi si\u0119 wydaje, \u017ce jestem niemal \u015bwi\u0119ty. Mo\u017ce by\u0107 we mnie r\u00f3wnie\u017c takie z\u0142o, kt\u00f3rego nawet moi bli\u017ani nie dostrzegaj\u0105. Ja zar\u00f3wno sam sobie, jak r\u00f3wnie\u017c innym ludziom wydaj\u0119 si\u0119 cz\u0142owiekiem bez zarzutu, a przecie\u017c toczy mnie ci\u0119\u017cka choroba ducha.
\nKr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, z chorobami ducha bywa podobnie jak z chorobami cia\u0142a. Jest choroba, kt\u00f3r\u0105 pacjent dostrzega (czasem nawet uda mu si\u0119 ukry\u0107 j\u0105 przed innymi). Jest choroba, z kt\u00f3rej pacjent nie zdaje sobie sprawy do ko\u0144ca, ale jest ona znana lekarzowi, a mo\u017ce jeszcze innym ludziom. Jest wreszcie choroba, i to \u015bmiertelna, kt\u00f3ra ujawni si\u0119 dopiero przez nag\u0142\u0105 \u015bmier\u0107 chorego.
\nPan Jezus po\u015bwi\u0119ci\u0142 wiele swojej nauczycielskiej uwagi, \u017ceby u\u015bwiadomi\u0107 nam, \u017ce grzeszno\u015b\u0107 jest czym\u015b r\u00f3wnie obiektywnym jak choroba cia\u0142a – i \u017ce to nie jest tak, i\u017c grzeszni jeste\u015bmy tylko wtedy, kiedy to sami widzimy albo kiedy widz\u0105 to inni. Mo\u017cna by\u0107 ci\u0119\u017cko chorym duchowo, a zarazem nie tylko w swoich, ale r\u00f3wnie\u017c w cudzych oczach uchodzi\u0107 za cz\u0142owieka dobrego i uczciwego.
\nNajcz\u0119\u015bciej m\u00f3wi\u0142 o tym Pan Jezus w sporach z faryzeuszami. Wystarczy sobie przypomnie\u0107 scen\u0119 z jawnogrzesznic\u0105, kt\u00f3rej okaza\u0142 mi\u0142osierdzie w domu faryzeusza Szymona, albo przypowie\u015b\u0107 o dw\u00f3ch ludziach, modl\u0105cych si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni: faryzeuszu i celniku. Jezus chcia\u0142 nam w ten spos\u00f3b zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na to, \u017ce grzech jest nie tylko tam, gdzie my go dostrzegamy. Co wi\u0119cej, z grzechu, kt\u00f3ry sobie u\u015bwiadamiamy (a zw\u0142aszcza kiedy budzi on niesmak w naszych bli\u017anich), \u0142atwiej si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107. To w\u0142a\u015bnie dlatego „celnicy i nierz\u0105dnice wchodz\u0105 przed wami do kr\u00f3lestwa niebieskiego” (Mt\u00a021,31<\/a>).
\nW my\u015bl powy\u017cszego wyja\u015bnienia, cz\u0142owiek „zimny” to kto\u015b zdaj\u0105cy sobie spraw\u0119 ze swych ci\u0119\u017ckich grzech\u00f3w (zw\u0142aszcza kiedy jest z tego powodu pot\u0119piany przez innych), za\u015b cz\u0142owiek „letni”, to kto\u015b ci\u0119\u017cko chory duchowo, a mimo to uwa\u017caj\u0105cy si\u0119 za cz\u0142owieka bez zarzutu. Trafn\u0105 uwag\u0119 na temat tej bardzo gro\u017anej postawy znalaz\u0142em kiedy\u015b w notatkach Artura G\u00f3rskiego: „Typ cz\u0142owieka filistra we wsp\u00f3\u0142czesnej kulturze, kt\u00f3ry jest ani z\u0142y, ani dobry, i kt\u00f3ry w \u017cyciu swoim nie ma nic do zmienienia. Jest to dla religijnego stosunku do \u017cycia zagadnienie najtrudniejsze. Dla takich ludzi stworzone s\u0105 wojny jako ruszenie ich z posad, potrzebne s\u0105 choroby, a w ko\u0144cu \u015bmier\u0107, ta ostatnia jako jedyny spos\u00f3b odnowy z gruntu”.
\nR\u00f3wnie prawdziwe wydaje mi si\u0119 drugie wyja\u015bnienie s\u0142\u00f3w, o kt\u00f3re Pani pyta: „zimny” jest cz\u0142owiek, kt\u00f3remu nie dane jeszcze by\u0142o pozna\u0107 Boga, natomiast „letni” to cz\u0142owiek znaj\u0105cy Boga, kt\u00f3remu brak jednak odwagi, \u017ceby Go pokocha\u0107 ca\u0142ym sercem. Tak wyja\u015bnia\u0142 ten tekst Apokalipsy \u015bw. Tomasz z Akwinu i mo\u017ce warto zacytowa\u0107 go tu dos\u0142ownie: „Zimnym jest tu nazwany niewierz\u0105cy, kt\u00f3rego mo\u017cna wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce grzeszy z niewiedzy. Takim by\u0142 niegdy\u015b sam Aposto\u0142: \u00abDost\u0105pi\u0142em mi\u0142osierdzia, poniewa\u017c dzia\u0142a\u0142em bezwiednie, w niewierze\u00bb (1\u00a0Tm\u00a01,13<\/a>). Letnim za\u015b nazwano tu grzesznego chrze\u015bcijanina, kt\u00f3ry pope\u0142niaj\u0105c taki sam grzech, grzeszy ci\u0119\u017cej: \u00abPomy\u015blcie, o ile\u017c surowszej kary stanie si\u0119 winien ten, kto (…) zbezcze\u015bci\u0142 krew Przymierza\u00bb (Hbr\u00a010,29<\/a>)” (De malo<\/i>, q.3 a.13 ad 1).
\nZatem by\u0107 letnim to kocha\u0107 Boga mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra jest Mu wstr\u0119tna, mi\u0142o\u015bci\u0105 byle jak\u0105, po\u0142owicz\u0105, nawet nie pr\u00f3buj\u0105c osi\u0105gn\u0105\u0107 miary „ca\u0142ego serca, wszystkich si\u0142 i wszystkich my\u015bli”. By\u0107 letnim to pr\u00f3bowa\u0107 pogodzi\u0107 rzeczy nie do pogodzenia – zachowywanie Bo\u017cych przykaza\u0144 i swoich niezgodnych z przykazaniami przyzwyczaje\u0144, s\u0142u\u017cb\u0119 Bogu i ho\u0142dowanie bo\u017ckom. „Dop\u00f3ki\u017c b\u0119dziecie chwia\u0107 si\u0119 na obie strony? – pyta Eliasz, \u00abprorok jak ogie\u0144\u00bb. – Je\u017celi Pan jest Bogiem, to Jemu s\u0142u\u017ccie, a je\u017celi Baal, to s\u0142u\u017ccie jemu!” (1\u00a0Krl\u00a018,21<\/a>) Z kolei Pan Jezus m\u00f3wi\u0142 o w\u0105skiej i szerokiej drodze i o tym, \u017ce lepiej pozby\u0107 si\u0119 oka lub r\u0119ki ni\u017c utraci\u0107 \u017cycie wieczne.
\nW tym miejscu niejednego, kto zechce przeczyta\u0107 ten list, mo\u017ce ogarn\u0105\u0107 niepok\u00f3j: Tak bardzo chcia\u0142bym kocha\u0107 Boga gor\u0105cym sercem, ale przecie\u017c jestem tak s\u0142aby i u\u0142omny!
\nOt\u00f3\u017c istotne jest, \u017cebym ja naprawd\u0119 chcia\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu ca\u0142ym sercem, bo w\u00f3wczas (ale dopiero w\u00f3wczas) wolno mi powierzy\u0107 Mu ca\u0142\u0105 moj\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107. „Wie On, z czego jeste\u015bmy stworzeni, pami\u0119ta, \u017ce jeste\u015bmy prochem” (Ps\u00a0103,14<\/a>).
\nT\u0119 prawd\u0119, \u017ce r\u00f3wnie\u017c s\u0142aby cz\u0142owiek mo\u017ce gor\u0105cym sercem kocha\u0107 Pana Boga, najlepiej potrafi\u0105 opisa\u0107 mistycy i poeci. Przypomina mi si\u0119 tutaj czterowiersz Beaty Oberty\u0144skiej z Grudek kadzid\u0142a<\/i>:
\nGdybym dwie siebie maj\u0105c, gorsz\u0105 Ci dawa\u0142a,
\nm\u00f3g\u0142by\u015b mnie precz odtr\u0105ci\u0107, min\u0105\u0107 jak niczyj\u0105…
\nNie mam lepszej… Mam jedn\u0105… I st\u0105d moja \u015bmia\u0142o\u015b\u0107.
\nC\u00f3\u017c zrobisz, m\u00f3j Najdro\u017cszy? Ju\u017c musisz mnie przyj\u0105\u0107!<\/cite>
\nRozpoznanie w\u0142asnej s\u0142abo\u015bci pomaga wi\u0119c poetce zrozumie\u0107, \u017ce B\u00f3g to nie cz\u0142owiek: On nie tylko kocha, z Niego jest r\u00f3wnie\u017c ta mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 ja Jego kocham. Co wi\u0119cej, gor\u0105ce serce nawet w do\u015bwiadczeniu w\u0142asnej grzeszno\u015bci znajdzie bodziec do tego, \u017ceby si\u0119 umocni\u0107 w swoim kochaniu Boga:
\nNiech Ci\u0119, Panie, \u017ale kocham… Ale za to spraw\u017ce,
\naby Ci\u0119 nikt ode mnie nie mi\u0142owa\u0142 – gorzej!<\/cite>
\nTrudno w\u0105tpi\u0107, \u017ce jest to ju\u017c ta mi\u0142o\u015b\u0107, o kt\u00f3rej pisa\u0142 Aposto\u0142 Pawe\u0142: „Teraz za\u015b ju\u017c nie ja \u017cyj\u0119, lecz \u017cyje we mnie Chrystus” (Ga\u00a02,20<\/a>). Z podziwu godn\u0105 dyskrecj\u0105, a zarazem tak bardzo prawdziwie mi\u0142o\u015b\u0107 t\u0119 przedstawi\u0142 Tadeusz \u017bukowski w wierszu pt. Namiot<\/i> i mo\u017ce tym wierszem zako\u0144cz\u0119 niniejszy list:
\nO serce me
\nuczy\u0144 Panie
\nNamiotem Przymierza<\/cite>
\nZamieszkacie w nim
\nrazem: Ty i nie znane mi
\ntylko Tobie
\nmoje?
\nja.
\nO. Jacek Salij OP,\u00a0Nadzieja poddawana pr\u00f3bom,
\nW drodze \u2013\u00a0Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikan\u00f3w
\n 
\nRekolekcje Wielkopostne temat : „Oby\u015b by\u0142 zimny, albo gor\u0105cy” 14-02-2013
\n