{"id":2364,"date":"2020-01-12T01:26:29","date_gmt":"2020-01-12T00:26:29","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=2364"},"modified":"2020-01-12T01:26:29","modified_gmt":"2020-01-12T00:26:29","slug":"dlaczego-pan-bog-jest-niewidzialny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/dlaczego-pan-bog-jest-niewidzialny\/","title":{"rendered":"DLACZEGO PAN B\u00d3G JEST NIEWIDZIALNY"},"content":{"rendered":"
<\/div>\n
<\/p>\n\n\n\n
 <\/p>\n

Pan B\u00f3g jakby ukrywa si\u0119 przed nami. Do tego stopnia, \u017ce niekt\u00f3rzy ludzie w\u0105tpi\u0105 nawet w Jego istnienie. A przecie\u017c \u0142atwiej by\u0142oby w Niego wierzy\u0107, gdyby jako\u015b da\u0142 nam si\u0119 widzie\u0107. Dlaczego tyle ciemno\u015bci w pytaniach dla cz\u0142owieka najwa\u017cniejszych: o sens \u017cycia, o nasz los ostateczny, o prawdziwo\u015b\u0107 Ewangelii itp.?<\/p><\/blockquote>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

<\/center><\/div>\n

<\/p>\n\n\n\n
Z drugiej jednak strony, ile wdzi\u0119ku ma w sobie niewidzialno\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnych zjawisk w naszym \u017cyciu! Na przyk\u0142ad: jad\u0119 samochodem. To jednak r\u00f3\u017cnica jecha\u0107 samochodem, kt\u00f3rego motor wszystkimi mo\u017cliwymi sposobami przypomina o swoim istnieniu — huczy, parska, trz\u0119sie, roznosi po ca\u0142ym wozie zapach benzyny, m\u0119czy si\u0119 przy zwi\u0119kszaniu szybko\u015bci; a jecha\u0107 samochodem szybko i g\u0142adko, tak \u017ce niemal nie zauwa\u017ca si\u0119 pracy motoru, a nawet samego jego istnienia.
\nZapewne \u015bwiadczy to o moim braku spostrzegawczo\u015bci: Zdarzy\u0142o mi si\u0119 kiedy\u015b, \u017ce dopiero za kt\u00f3rym\u015b z kolei pobytem w pewnej sali zacz\u0105\u0142em si\u0119 zastanawia\u0107 nad tym, gdzie umieszczono \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwiat\u0142a. Przedtem nie zauwa\u017cy\u0142em nawet, \u017ce w sali nie wida\u0107 ani jednej \u017car\u00f3wki i lampy, i \u017ce w\u0142a\u015bnie ta dyskrecja \u017ar\u00f3de\u0142 \u015bwiat\u0142a dodaje wiele ciep\u0142a o\u015bwietleniu tego pomieszczenia.
\nInny przyk\u0142ad: Pokre\u015blony maszynopis jest dowodem, ile autor musi si\u0119 napracowa\u0107 nad s\u0142owem, zanim je przeka\u017ce czytelnikowi. Ale do czytelnika dochodzi ju\u017c tekst przepisany na czysto, praca autora w\u0142a\u015bciwie przestaje by\u0107 widoczna. Je\u015bli jest to dobry pisarz, ludzie b\u0119d\u0105 podziwia\u0107 jego umiej\u0119tno\u015b\u0107 pos\u0142ugiwania si\u0119 s\u0142owem, rzadko kto zauwa\u017cy jednak, ile pracy w\u0142o\u017cy\u0142 on w sw\u00f3j tekst. Ka\u017cdy, kto nieco interesuje si\u0119 sztuk\u0105, wie o tym, jak istotnym elementem znawstwa w tej dziedzinie jest umiej\u0119tno\u015b\u0107 rozpoznawania zastosowanych technik, nowatorskich pomys\u0142\u00f3w, w\u0142o\u017conej pracy — rzeczy, kt\u00f3re w du\u017cym stopniu uchodz\u0105 uwagi przeci\u0119tnego widza.
\nNiewidzialno\u015b\u0107 niekt\u00f3rych warto\u015bci jest szczeg\u00f3lnie cenna w stosunkach mi\u0119dzyosobowych. Mi\u0142o\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska przewa\u017cnie tylko na pocz\u0105tku obwieszcza wszem wobec swoje istnienie, co nara\u017ca j\u0105 zreszt\u0105 na odrobin\u0119 \u015bmieszno\u015bci w oczach postronnych widz\u00f3w. W miar\u0119 jak si\u0119 pog\u0142\u0119bia i dojrzewa coraz mniej rzuca si\u0119 w oczy, a zarazem coraz wi\u0119cej przenika sob\u0105 wszystko. To samo mo\u017cna powiedzie\u0107 o wdzi\u0119czno\u015bci czy mi\u0142osierdziu: uci\u0105\u017cliwa to wdzi\u0119czno\u015b\u0107, kt\u00f3ra wyra\u017ca si\u0119 nadskakiwaniem swojemu dobroczy\u0144cy; niedobre to mi\u0142osierdzie, kt\u00f3re nadaje o sobie g\u0142o\u015bne komunikaty.
\nDobry promotor tak kieruje prac\u0105 magistersk\u0105, \u017ce student ma poczucie ca\u0142kowitej samodzielno\u015bci swojej pracy. Po tym pozna\u0107 dobrego wychowawc\u0119, \u017ce podopieczni w og\u00f3le nie czuj\u0105 si\u0119 wychowywani, a przecie\u017c to w\u0142a\u015bnie on wtajemnicza ich w umiej\u0119tno\u015b\u0107 \u017cycia. Zbyt du\u017co jednak ju\u017c tych przyk\u0142ad\u00f3w, przejd\u017amy wreszcie do Pa\u0144skiego pytania.
\nS\u0105dz\u0119, \u017ce znale\u017ali\u015bmy ju\u017c dwie wst\u0119pne odpowiedzi na pytanie, dlaczego Pan B\u00f3g jest niewidzialny, dlaczego ukrywa si\u0119 jakby przed nami. On jest Stw\u00f3rc\u0105 ludzi i rzeczy, On obdarzy\u0142 nas i otaczaj\u0105cy nas \u015bwiat wielkim wewn\u0119trznym bogactwem. Tote\u017c Pan B\u00f3g nie chce by\u0107 obecny w \u015bwiecie w taki spos\u00f3b, \u017ceby Jego niesko\u0144czona wspania\u0142o\u015b\u0107 zas\u0142ania\u0142a bogactwo Jego stworze\u0144. Jego wszechobecno\u015b\u0107 jest dyskretna, bo — po pierwsze — On jest wierny sobie: stworzy\u0142 nas osobami, a wi\u0119c chce by\u0107 promotorem naszej osobowej samodzielno\u015bci i nigdy nie b\u0119dzie jej ogranicza\u0142. Po drugie, Pan B\u00f3g stworzy\u0142 r\u00f3wnie\u017c byty nieosobowe, naiwne s\u0105 wi\u0119c nasze pretensje, \u017ce Jego obecno\u015b\u0107 nie zag\u0142usza krzykliwie tego wszystkiego, co przecie\u017c On sam powo\u0142a\u0142 do istnienia.
\nZarazem jednak niewidzialno\u015b\u0107 Boga wcale nie oznacza, jakoby\u015bmy nie mogli rozpozna\u0107 Jego obecno\u015bci. Cz\u0142owiek otrzyma\u0142 od swojego Stw\u00f3rcy wystarczaj\u0105co du\u017co wra\u017cliwo\u015bci duchowej, \u017ceby „z wielko\u015bci i pi\u0119kna stworze\u0144 pozna\u0107 ich Stw\u00f3rc\u0119” (Mdr 13,5). Je\u015bli za\u015b komu\u015b trudno rozpozna\u0107 Bo\u017c\u0105 obecno\u015b\u0107 w sobie i w \u015bwiecie, nie b\u0119dzie rzecz\u0105 nierozs\u0105dn\u0105 postawi\u0107 sobie dwa pytania. Po pierwsze: Mo\u017ce wynika to z mojego gapiostwa? Mog\u0119 nie pozna\u0107 si\u0119 na dziele sztuki, jedz\u0105c dobry obiad, mog\u0119 nie zauwa\u017cy\u0107 kulinarnego mistrzostwa gospodyni — dlaczego wi\u0119c z g\u00f3ry wyklucza\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 analogicznego gapiostwa w stosunku do ca\u0142ego \u015bwiata jako do dzie\u0142a Stw\u00f3rcy?
\nPo wt\u00f3re: A mo\u017ce jestem duchowo niedojrza\u0142y i zbyt leniwy, mo\u017ce w\u0142a\u015bnie to jest przyczyn\u0105, \u017ce nie dostrzegam tej chwa\u0142y, kt\u00f3r\u0105 ca\u0142y \u015bwiat \u015bpiewa swemu Stw\u00f3rcy? Samo postawienie sobie tego pytania obra\u017ca moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0142asn\u0105 — zw\u0142aszcza je\u015bli jestem na przyk\u0142ad profesorem uniwersytetu albo uwa\u017cam si\u0119 za cz\u0142owieka nieskazitelnie uczciwego — ale przecie\u017c nie wolno mi z g\u00f3ry zak\u0142ada\u0107, jakoby liczni moi bli\u017ani, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce \u015bwiat ca\u0142ym sob\u0105 i nieustannie \u015bwiadczy o swojej stworzono\u015bci, byli ofiarami \u0142atwowierno\u015bci lub mitoma\u0144stwa. Powinienem wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 — przynajmniej jako jedn\u0105 z hipotez — \u017ce mo\u017ce to raczej ja jestem nie do\u015b\u0107 duchowo wra\u017cliwy: mo\u017ce tak bardzo skoncentrowa\u0142em si\u0119 na sprawach stosunkowo powierzchownych, \u017ce nie dostrzegam ju\u017c tego, co najg\u0142\u0119bsze?
\nTo, co powiedzieli\u015bmy dotychczas, jest zaledwie wst\u0119pem do odpowiedzi na pytanie, dlaczego B\u00f3g jest niewidzialny. Wskazali\u015bmy dopiero kierunek poszukiwa\u0144, jak spostrzec Boga, jak zauwa\u017cy\u0107 samo Jego istnienie. A przecie\u017c B\u00f3g ma swe osobowe wn\u0119trze, jest Ojcem, Synem i Duchem \u015awi\u0119tym. Ot\u00f3\u017c spostrzegawczo\u015b\u0107 jest prawie zupe\u0142nie nieprzydatna, je\u015bli chc\u0119 pozna\u0107 wn\u0119trze drugiej osoby. Nawet wn\u0119trze bli\u017aniego — a wi\u0119c podobnego mi cz\u0142owieka — jest przede mn\u0105 ukryte, a c\u00f3\u017c dopiero wn\u0119trze Przedwiecznego i Niesko\u0144czonego Boga! Jedynym sposobem, aby druga osoba otworzy\u0142a si\u0119 przed nami, jest zyskanie jej zaufania, szacunku, mi\u0142o\u015bci.
\nOt\u00f3\u017c Pan B\u00f3g z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 chce si\u0119 przed nami otworzy\u0107. On pierwszy nas ukocha\u0142; da\u0142 i nieustannie daje wystarczaj\u0105ce dowody, \u017ce Mu na nas zale\u017cy. Ale oczekuje od nas mi\u0142o\u015bci, nie wystarczy Mu, \u017ce si\u0119 \u0142askawie zgodzimy na to, \u017ceby nas kocha\u0142. Dlatego chce, aby\u015bmy si\u0119 o Jego mi\u0142o\u015b\u0107 ubiegali, \u017ceby r\u00f3wnie\u017c nam na Nim zale\u017ca\u0142o. I to jest chyba g\u0142\u00f3wna przyczyna, dlaczego si\u0119 cz\u0119\u015bciowo przed nami ukrywa: bo chce by\u0107 przez nas szukany. Przecie\u017c podobnie jest w mi\u0142o\u015bci mi\u0119dzy lud\u017ami. Cho\u0107by nie wiem jak mi na kim\u015b zale\u017ca\u0142o, nie wolno mi by\u0107 wobec niego natr\u0119tnym, powinienem zachowa\u0107 pewien dystans, bo inaczej uniemo\u017cliwi\u0119 mojemu ukochanemu prawdziw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, zabraknie mu bowiem przestrzeni, aby wyj\u015b\u0107 aktywnie naprzeciw mojej mi\u0142o\u015bci.
\nPanu Bogu zbyt na nas zale\u017cy, aby by\u0107 wobec nas natr\u0119tnym. On szuka nas nieustannie, ale zawsze w taki spos\u00f3b, \u017ceby nas pobudzi\u0107 do szukania Go. Po prostu je\u015bli B\u00f3g wzywa do mi\u0142o\u015bci, jest to wezwanie do mi\u0142o\u015bci prawdziwej: ma to by\u0107 r\u00f3wnie\u017c z naszej strony mi\u0142o\u015b\u0107 aktywna. Przypomnijmy sobie, \u017ce w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b post\u0119powa\u0142 Pan Jezus. Zst\u0105pi\u0142 On na ziemi\u0119, aby szuka\u0107 nas, swoich zagubionych owiec. A jednak czasem jakby ukrywa\u0142 si\u0119 przed lud\u017ami; Ten, kt\u00f3ry przyszed\u0142 szuka\u0107, sam chcia\u0142 by\u0107 szukanym: „A kiedy ludzie z t\u0142umu zauwa\u017cyli, \u017ce nie ma tam Jezusa, a tak\u017ce Jego uczni\u00f3w wsiedli do \u0142odzi, przybyli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa” (J 6,24).
\nTe ciemno\u015bci, w kt\u00f3rych kochaj\u0105cy B\u00f3g pozostawia tych, co Go szukaj\u0105, wnikliwie opisuje \u015bw. Jan od Krzy\u017ca, zw\u0142aszcza w swoim dzie\u0142ku pt.\u00a0Noc ciemna.<\/i>\u00a0Trudno mi si\u0119 oprze\u0107 pokusie zacytowania wi\u0119kszego fragmentu z wiersza pod tym samym tytu\u0142em, napisanego przez tego wielkiego mistyka:<\/p>\n


\nPo\u015br\u00f3d tej nocy b\u0142ogiej
\nnikt mnie nie widzia\u0142, kiedym sz\u0142a swobodnie,
\nnie wskaza\u0142o mi drogi
\n\u017cadne \u015bwiat\u0142o przewodnie:
\ntylko w mym sercu p\u0142on\u0119\u0142y pochodnie.
\nIch blask drog\u0119 wskazywa\u0142
\npewniej, ani\u017celi po\u0142udnia \u017car bia\u0142y,
\ntam, gdzie mnie oczekiwa\u0142
\nten kt\u00f3ry m\u00f3j by\u0142 ca\u0142y,
\nw stronie, gdzie ludzkie stopy nie posta\u0142y.
\nO, przewodniczko mi\u0142a!
\no, nocy dro\u017csza nad jutrzni\u0119 r\u00f3\u017can\u0105!
\nnocy, kt\u00f3ra\u015b z\u0142\u0105czy\u0142a
\nMi\u0142ego z Mi\u0142owan\u0105,
\nw Ukochanego zmieniaj\u0105c Kochan\u0105!
\nt\u0142um. Stanis\u0142aw Bara\u0144czak<\/i>
\n<\/small><\/p><\/blockquote>\n

Analogiczne ciemno\u015bci ogarniaj\u0105 od czasu do czasu r\u00f3wnie\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105, je\u015bli jest dojrza\u0142a i rozwija si\u0119 prawid\u0142owo. Je\u015bli nie rozpoznam ich natury, ciemno\u015bci takie mog\u0105 wprawi\u0107 w panik\u0119 i zamiast oczyszcza\u0107 i pog\u0142\u0119bia\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 — spowodowa\u0107 wiele zamieszania i szkody. Nieznajomo\u015b\u0107 pewnych elementarnych praw, kt\u00f3re rz\u0105dz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, mo\u017ce wiele zaszkodzi\u0107 nie tylko \u017cyciu religijnemu, ale w og\u00f3le wszelkiej ludzkiej mi\u0142o\u015bci.
\nDotychczas m\u00f3wili\u015bmy o ciemno\u015bciach b\u0142ogos\u0142awionych. Istniej\u0105 r\u00f3wnie\u017c ciemno\u015bci przekl\u0119te, p\u0142yn\u0105ce ze z\u0142a, jakie czynimy i jakie w nas jest. Niszcz\u0105 one mi\u0142o\u015b\u0107, a w ka\u017cdym razie utrudniaj\u0105 jej rozw\u00f3j. „\u015awiat\u0142em cia\u0142a jest oko twoje. Je\u015bli twoje oko jest zdrowe, ca\u0142e twoje cia\u0142o b\u0119dzie pe\u0142ne \u015bwiat\u0142a. Lecz je\u015bli jest chore, tak\u017ce twoje cia\u0142o b\u0119dzie ciemne. Patrz wi\u0119c, czy przypadkiem \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re jest w tobie, nie jest ciemno\u015bci\u0105” (\u0141k 11,34n).
\n\u017beby zobaczy\u0107 Boga, trzeba mie\u0107 czyste spojrzenie oczu. B\u00f3g jest zbyt \u015bwi\u0119ty, \u017ceby mo\u017cna Go by\u0142o zobaczy\u0107 chorymi oczami, \u017ceby mogli Go zobaczy\u0107 ci, kt\u00f3rym nawet na my\u015bl nie przyjdzie, \u017ce Boga nale\u017ca\u0142oby jednak szuka\u0107 ca\u0142ym sob\u0105, bo jest On przecie\u017c Stw\u00f3rc\u0105 cz\u0142owieka i wszystkiego, co istnieje. „Grzechy wasze wykopa\u0142y przepa\u015b\u0107 mi\u0119dzy wami a waszym Bogiem” (Iz 59,2). „Pan jest blisko wszystkich, kt\u00f3rzy Go wzywaj\u0105, wszystkich wzywaj\u0105cych Go szczerze” (Ps 145,18).
\no. Jacek Salij OP, Pytania nieoboj\u0119tne.<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

<\/center><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

  Pan B\u00f3g jakby ukrywa si\u0119 przed nami. Do tego stopnia, \u017ce niekt\u00f3rzy ludzie w\u0105tpi\u0105 nawet w Jego istnienie. A przecie\u017c \u0142atwiej by\u0142oby w Niego wierzy\u0107, gdyby jako\u015b da\u0142 nam si\u0119 widzie\u0107. Dlaczego tyle ciemno\u015bci w pytaniach dla cz\u0142owieka najwa\u017cniejszych:… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[1044],"tags":[208,285,574,726,856],"class_list":["post-2364","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-pytania-odpowiedzi-bog","tag-bog","tag-duchowy","tag-niewidzialny","tag-salij","tag-teologia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2364","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2364"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2364\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2364"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2364"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2364"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}