{"id":233,"date":"2017-07-22T08:43:05","date_gmt":"2017-07-22T06:43:05","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=233"},"modified":"2017-07-22T08:43:05","modified_gmt":"2017-07-22T06:43:05","slug":"po-co-sa-ksieza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/po-co-sa-ksieza\/","title":{"rendered":"Po co s\u0105 ksi\u0119\u017ca?"},"content":{"rendered":"

Wielkim krzy\u017cem mego \u017cycia jest stosunek mojego m\u0119\u017ca do wiary. Nie jest niewierz\u0105cy. Kiedy dzieci by\u0142y ma\u0142e, czasem wi\u0119cej ode mnie pilnowa\u0142, \u017ceby kl\u0119ka\u0142y do pacierza. Trudno z nim o tym rozmawia\u0107, ale wydaje mi si\u0119, \u017ce i teraz po swojemu si\u0119 modli i po swojemu szuka Boga. Jednak do ko\u015bcio\u0142a p\u00f3jdzie tylko od wielkiego \u015bwi\u0119ta. U spowiedzi i Komunii \u015bwi\u0119tej ostatni raz by\u0142 w dzie\u0144 naszego \u015blubu. Kiedy pr\u00f3buj\u0119 go ogl\u0119dnie prosi\u0107, \u017ceby zacz\u0105\u0142 chodzi\u0107 w niedziel\u0119 do ko\u015bcio\u0142a i wr\u00f3ci\u0142 do sakrament\u00f3w, w og\u00f3le nie chce rozmawia\u0107 na ten temat. Czasem tylko mruknie: „Pan B\u00f3g wsz\u0119dzie jest blisko, obejd\u0119 si\u0119 bez po\u015brednik\u00f3w” albo „niepotrzebna mi pomoc ksi\u0119\u017cy”. Dawniej my\u015bla\u0142am, \u017ce w ko\u0144cu go do sakrament\u00f3w przyci\u0105gn\u0119. Mijaj\u0105 lata i coraz trudniej mi pogodzi\u0107 si\u0119 z tym, \u017ce najbli\u017csza mi osoba nie dzieli ze mn\u0105 tego, co najwa\u017cniejsze.<\/i>
\nDwie rzeczy w opisanej przez Pani\u0105 sytuacji budz\u0105 moj\u0105 g\u0142\u0119bok\u0105 aprobat\u0119. Po pierwsze, \u017ce Pani tak serdecznie zale\u017cy na tym, aby m\u0105\u017c znalaz\u0142 wreszcie drog\u0119 do tych \u017ar\u00f3de\u0142 \u0142aski, jakimi s\u0105 niedzielna msza \u015bwi\u0119ta i sakramenty. R\u00f3wnie\u017c w postawie Pani m\u0119\u017ca jest jedna rzecz, kt\u00f3ra budzi szacunek. Z tego, co Pani pisze, wnioskuj\u0119, \u017ce jeste\u015bcie ma\u0142\u017ce\u0144stwem dobranym i kochaj\u0105cym si\u0119. Kto wie, czy m\u0119\u017ca czasami nie nawiedza\u0142a my\u015bl, \u017ceby zrobi\u0107 Pani przyjemno\u015b\u0107 przez to, \u017ce zacznie chodzi\u0107 do ko\u015bcio\u0142a albo p\u00f3jdzie do spowiedzi. To, \u017ce nie podj\u0105\u0142 praktyk religijnych w spos\u00f3b nieautentyczny, ka\u017ce spodziewa\u0107 si\u0119, \u017ce je\u015bli pewnego dnia ich zapragnie, stanie si\u0119 to dok\u0142adnie w takim duchu, jaki Bogu najbardziej si\u0119 podoba.
\nNie umiem Pani nic wi\u0119cej doradzi\u0107 poza tym, co Pani ju\u017c od dawna robi: Niech Pani wci\u0105\u017c na nowo o\u017cywia w sobie pragnienie, aby zobaczy\u0107 kiedy\u015b swojego m\u0119\u017ca we wsp\u00f3lnocie sakramentalnej Ko\u015bcio\u0142a; i niech Pani du\u017co si\u0119 za niego modli.
\nSkorzystam jednak z okazji i spr\u00f3buj\u0119 powiedzie\u0107 par\u0119 s\u0142\u00f3w na temat tego sloganu, kt\u00f3rym kto\u015b uwa\u017caj\u0105cy si\u0119 za katolika usprawiedliwia nieraz swoje wy\u0142\u0105czenie si\u0119 z niedzielnych mszy \u015bwi\u0119tych i w og\u00f3le z \u017cycia sakramentalnego: „Obejd\u0119 si\u0119 bez po\u015brednik\u00f3w”.
\nZauwa\u017cmy najpierw, \u017ce po\u015brednictwo ksi\u0119dza w moim spotkaniu z Bogiem w \u017caden spos\u00f3b nie jest podobne do po\u015brednictwa sekretarki w ministerstwie, przez kt\u00f3r\u0105 dokonuje si\u0119 moja komunikacja z ministrem, bo do niego samego nie mam dost\u0119pu. Ksi\u0105dz, odprawiaj\u0105cy msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 lub udzielaj\u0105cy sakrament\u00f3w, jest ju\u017c bardziej podobny do lokaja, kt\u00f3ry us\u0142uguje podczas bezpo\u015bredniego naszego spotkania z Kr\u00f3lem. Przecie\u017c to w\u0142a\u015bnie przez pos\u0142ug\u0119 ksi\u0119dza staje si\u0119 dla nas mo\u017cliwe tak bezpo\u015brednie spotkanie z Chrystusem, \u017ce bardziej bezpo\u015bredniego na tej ziemi nie da si\u0119 nawet wyobrazi\u0107: w Komunii \u015bwi\u0119tej dokonuje si\u0119 najdos\u0142owniej zjednoczenie z Nim!
\nJednak nawet obraz lokaja raczej nietrafnie oddaje sens pos\u0142ugi sakramentalnej ksi\u0119dza. Lokaj jest wprawdzie tylko lokajem, ale ma do kr\u00f3la dost\u0119p bezpo\u015bredni, kt\u00f3rego ja nie mam. Natomiast ksi\u0105dz nie ma bardziej bezpo\u015bredniego dost\u0119pu do Boga ni\u017c inni wierni. Kiedy chce spotka\u0107 si\u0119 z Chrystusem przebaczaj\u0105cym, musi p\u00f3j\u015b\u0107 do spowiedzi do innego ksi\u0119dza. Owszem, ksi\u0105dz uczestniczy we mszy \u015bwi\u0119tej, kt\u00f3r\u0105 sam odprawia – ale celebruje j\u0105 zarazem dla siebie i dla innych. Prawo kanoniczne (kan. 906) nakazuje ksi\u0119\u017com unika\u0107 odprawiania mszy tylko dla siebie, bez obecno\u015bci wiernych.
\nNie kap\u0142a\u0144stwo, ale chrzest daje cz\u0142owiekowi szczeg\u00f3lny dost\u0119p do Boga. To przez chrzest stajemy si\u0119 przybranymi dzie\u0107mi Bo\u017cymi, zdolnymi do spo\u017cywania Cia\u0142a Pa\u0144skiego i przyjmowania sakrament\u00f3w wiary. Natomiast kap\u0142a\u0144stwo jest wezwaniem do pos\u0142ugi. Spowiednik udziela innym Bo\u017cego przebaczenia, ale \u017ceby samemu go dost\u0105pi\u0107, musi si\u0119 wyspowiada\u0107 na r\u00f3wni z innymi wiernymi. R\u00f3wnie\u017c niewiele mu pomo\u017ce to, \u017ce udziela Komunii \u015bwi\u0119tej tysi\u0105com ludzi, je\u015bli sam przyjmuje ten sakrament po rutyniarsku.
\nT\u0119 podstawow\u0105 r\u00f3wno\u015b\u0107 w dost\u0119pie do Boga \u015bw. Augustyn obja\u015bnia\u0142 swym diecezjanom nast\u0119puj\u0105co: „Dla was jestem biskupem, z wami chrze\u015bcijaninem. Tamto jest imieniem przyj\u0119tego obowi\u0105zku, to za\u015b imieniem \u0142aski… Je\u015bli wi\u0119c czuj\u0119 si\u0119 bardziej szcz\u0119\u015bliwy z tego powodu, i\u017c razem z wami zosta\u0142em odkupiony ni\u017c z tego, \u017ce dla was zosta\u0142em ustanowiony, wtedy – jak to Pan nakazuje – jeszcze bardziej pragn\u0119 by\u0107 waszym s\u0142ug\u0105, abym przypadkiem nie okaza\u0142 si\u0119 niewdzi\u0119czny wobec ceny, kt\u00f3ra uczyni\u0142a mnie s\u0142ug\u0105 wraz z wami… Dlatego, bracia moi, czy\u0144cie owocnym nasze pos\u0142ugiwanie. Bo\u017c\u0105 rol\u0105 jeste\u015bcie (1\u00a0Kor\u00a03,9<\/a>). Przyjmijcie od zewn\u0105trz tego, kto sieje i podlewa, wewn\u0105trz za\u015b Tego, kto daje wzrost (por. 1\u00a0Kor\u00a03,7<\/a>). Wspierajcie nas modlitw\u0105, aby\u015bmy radowali si\u0119 bardziej z tego, \u017ce wam s\u0142u\u017cymy ni\u017c z tego, \u017ce przewodzimy” (Mowa<\/i> 340).
\nZatem kap\u0142an nie w tym sensie jest po\u015brednikiem, jakoby mia\u0142 bli\u017cszy ni\u017c inni ochrzczeni przyst\u0119p do Boga. Chc\u0105c spotka\u0107 si\u0119 z ministrem albo prezydentem, mog\u0119 poradzi\u0107 sobie sam i nie potrzebuj\u0119 po\u015brednictwa jego sekretarki czy \u017cony. Jednak sens pos\u0142ugi sakramentalnej jest zupe\u0142nie inny. Wynika on z naszej wiary, \u017ce Chrystus \u017cyje i, obecny w swoim Ko\u015bciele przez wszystkie dni a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata (Mt\u00a028,20<\/a>), chce dokonywa\u0107 w nas cud\u00f3w swojej mi\u0142o\u015bci.
\nPos\u0142uga biskup\u00f3w i ksi\u0119\u017cy jest kontynuacj\u0105 tej pos\u0142ugi, kt\u00f3r\u0105 w pierwszym pokoleniu Ko\u015bcio\u0142a wype\u0142niali wybrani przez samego Chrystusa Pana aposto\u0142owie. To w\u0142a\u015bnie w przestrzeni tej pos\u0142ugi Chrystus realnie – na spos\u00f3b sakramentalny – staje obecny w\u015br\u00f3d nas jako nasz Zbawiciel: poszczeg\u00f3lni ochrzczeni mog\u0105 do niego przyst\u0105pi\u0107 (bezpo\u015brednio!) jako do Dawcy mi\u0142osierdzia, a nawet realnie spo\u017cywa\u0107 Jego Cia\u0142o.
\nTo, \u017ce niekt\u00f3rzy z nas zostali wezwani i uzdolnieni do tej kap\u0142a\u0144skiej pos\u0142ugi, jest darem Bo\u017cym dla nas wszystkich, dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. „Niech wi\u0119c uwa\u017caj\u0105 nas ludzie za s\u0142ugi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Chrystusa” – pisa\u0142 Aposto\u0142 Pawe\u0142 (1\u00a0Kor\u00a04,1<\/a>). „Przypominam ci – zwraca\u0142 si\u0119 po ojcowsku do m\u0142odego biskupa Tymoteusza – aby\u015b rozpali\u0142 na nowo charyzmat Bo\u017cy, kt\u00f3ry jest w tobie przez na\u0142o\u017cenie moich r\u0105k” (2\u00a0Tm\u00a01,6<\/a>; por. 1\u00a0Tm\u00a04,14<\/a>).
\nTen moment – \u017ce pos\u0142uga kap\u0142a\u0144ska jest darem Bo\u017cym dla nas wszystkich – podkre\u015bla z tak charakterystyczn\u0105 dla siebie jasno\u015bci\u0105 Jan Pawe\u0142 II w swoim pierwszym (1979) wielkoczwartkowym li\u015bcie do kap\u0142an\u00f3w: „Jest nasze kap\u0142a\u0144stwo sakramentalne – kap\u0142a\u0144stwem hierarchicznym i zarazem s\u0142u\u017cebnym. Jest pos\u0142ug\u0105 wzgl\u0119dem wsp\u00f3lnoty wierz\u0105cych. Nie pochodzi jednak\u017ce od tej wsp\u00f3lnoty, z jej jakby wezwania i delegacji. Jest darem dla tej wsp\u00f3lnoty, kt\u00f3ry pochodzi od samego Chrystusa, z pe\u0142ni jego w\u0142asnego kap\u0142a\u0144stwa. Ta pe\u0142nia za\u015b objawia si\u0119 w tym, \u017ce Chrystus uzdalniaj\u0105c wszystkich do sk\u0142adania duchowej ofiary, niekt\u00f3rych powo\u0142uje i uzdalnia do szafarstwa swojej w\u0142asnej Ofiary sakramentalnej, Eucharystii, w sk\u0142adaniu kt\u00f3rej uczestnicz\u0105 wszyscy wierni i w kt\u00f3r\u0105 zostaj\u0105 w\u0142\u0105czone wszystkie duchowe ofiary ludu Bo\u017cego”.
\n\u0141atwo zatem zrozumie\u0107, dlaczego tak serdecznie pragniemy powrotu do mszy \u015bwi\u0119tej i sakrament\u00f3w dla tych naszych bliskich, kt\u00f3rzy od tych \u015bwi\u0119tych \u017ar\u00f3de\u0142 si\u0119 oddalili.
\nO. Jacek Salij OP,\u00a0Nadzieja poddawana pr\u00f3bom,
\nW drodze \u2013\u00a0Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikan\u00f3w
\n