{"id":2297,"date":"2019-11-28T14:39:47","date_gmt":"2019-11-28T13:39:47","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=2297"},"modified":"2019-11-28T14:39:47","modified_gmt":"2019-11-28T13:39:47","slug":"v-owoce-doswiadczenia-wylania-ducha-swietego-w-ruchu-odnowy-w-duchu-swietym","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/v-owoce-doswiadczenia-wylania-ducha-swietego-w-ruchu-odnowy-w-duchu-swietym\/","title":{"rendered":"V. OWOCE DO\u015aWIADCZENIA WYLANIA DUCHA \u015aWI\u0118TEGO W RUCHU ODNOWY W DUCHU \u015aWI\u0118TYM"},"content":{"rendered":"\n\n\n
V. OWOCE DO\u015aWIADCZENIA WYLANIA DUCHA \u015aWI\u0118TEGO W RUCHU ODNOWY W DUCHU \u015aWI\u0118TYM<\/span><\/td>\n \"PDF\" <\/a><\/span><\/td>\n \"Drukuj\" <\/a><\/span><\/td>\n \"E-mail\" <\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n\n
Napisa\u0142 O. ROBERT WAWRZENIECKI OMI <\/b><\/span><\/span> \u00a0\u00a0 <\/b><\/span><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Ostatni ju\u017c rozdzia\u0142 naszej pracy stanowi niejako podsumowanie rozwa\u017ca\u0144 na temat wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> i uwypukla znaczenie tego do\u015bwiadczenia dla \u017cycia osoby, kt\u00f3ra go do\u015bwiadczy\u0142a, dla wsp\u00f3lnoty i ca\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a.<\/span>
\nW pierwszym paragrafie niniejszego rozdzia\u0142u zajmiemy si\u0119 przede wszystkim owocami wewn\u0119trznymi, kt\u00f3re s\u0105 bardziej ukryte i trudniejsze do wychwycenia, gdy\u017c dotycz\u0105 najg\u0142\u0119bszych pok\u0142ad\u00f3w ludzkiej istoty oraz prze\u017cywania wiary, jako osobistego spotkania z Bogiem, przez jednostk\u0119. Jednak owoce wewn\u0119trzne owocuj\u0105 na zewn\u0105trz i dlatego w pewnej mierze mo\u017cemy uchwyci\u0107 specyfik\u0119 tego do\u015bwiadczenia wewn\u0119trznej odnowy. Do tej pierwszej grupy zaliczaj\u0105 si\u0119: g\u0142\u00f3d modlitwy indywidualnej i wsp\u00f3lnotowej; g\u0142\u00f3d lektury i poznawania S\u0142owa Bo\u017cego; g\u0142\u00f3d i odnowienie \u017cycia sakramentalnego; potrzeba, g\u0142\u00f3d wsp\u00f3lnoty i wsp\u00f3lnotowe prze\u017cywanie wiary oraz potrzeba osobistego rozeznawania duchowego.<\/span>
\nW drugim paragrafie posumujemy te owoce, kt\u00f3re dotycz\u0105 w spos\u00f3b oczywisty s\u0142u\u017cby dla innych, czyli manifestuj\u0105 si\u0119 bardziej na zewn\u0105trz. Do nich mo\u017cemy zaliczy\u0107 takie owoce, jak pragnienie dawania \u015bwiadectwa o swoim do\u015bwiadczeniu i ch\u0119\u0107 ewangelizacji w\u0142asnego \u015brodowiska; pos\u0142ugiwanie charyzmatami dla dobra wsp\u00f3lnoty, szczeg\u00f3lnie charyzmatem proroctwa i modlitw\u0105 wstawiennicz\u0105; wi\u0119ksze zaanga\u017cowanie w \u017cycie i dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a, a co za tym idzie wi\u0119ksze zaanga\u017cowanie na rzecz jedno\u015bci chrze\u015bcijan; wi\u0119ksze zaanga\u017cowanie si\u0119 w pomoc innym i kwestie dotycz\u0105ce \u017cycia spo\u0142ecznego oraz problem wsp\u00f3lnotowego rozeznawania duchowego, aby nie podda\u0107 si\u0119 rozmaitym dewiacjom.<\/span>
\n\u00a7 1. OWOCE WEWN\u0118TRZNE – DLA U\u015aWI\u0118CENIA JEDNOSTKI<\/b><\/span>
\nW pierwszej cz\u0119\u015bci tego rozdzia\u0142u zajmiemy si\u0119 owocami wewn\u0119trznymi, kt\u00f3re tak nazwali\u015bmy, gdy\u017c ich oddzia\u0142ywanie raczej odnosi si\u0119 do konkretnego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry do\u015bwiadczy\u0142 wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, ni\u017c do jego dzia\u0142ania zewn\u0119trznego we wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a lub poza ni\u0105.<\/span>
\nZamierzamy tak\u017ce, omawiaj\u0105c poszczeg\u00f3lne zagadnienia, zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na pewne niebezpieczne tendencje, kt\u00f3re mog\u0105 si\u0119 pojawi\u0107 po do\u015bwiadczeniu wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>. Cho\u0107 bowiem samo w sobie do\u015bwiadczenie to jest pozytywne, to jednak nawet w dobrych rzeczach mo\u017ce doj\u015b\u0107 do dewiacji i wynaturze\u0144. Wi\u0105\u017ce si\u0119 to cz\u0119sto z tym, \u017ce osoby do\u015bwiadczaj\u0105ce wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, mo\u017ce nawet niegdy\u015b bardzo dalekie od wiary i Ko\u015bcio\u0142a, do\u015bwiadczaj\u0105 w swoim \u017cyciu g\u0142\u0119bokiej przemiany i bez odpowiedniego kierownictwa mog\u0105 nierozwa\u017cnie post\u0119powa\u0107 w sprawach \u017cycia duchowego.<\/span>
\n1. G\u0142\u00f3d modlitwy<\/b><\/span>
\nJednym ze skutk\u00f3w wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> jest wi\u0119ksza rado\u015b\u0107 i gorliwo\u015b\u0107 na modlitwie czy te\u017c wr\u0119cz g\u0142\u00f3d modlitwy[1]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW konsekwencji, jak stwierdza S. Corrillo, odkrycie smaku samej modlitwy, prowadzi do odkrycia jej r\u00f3\u017cnych rodzaj\u00f3w: modlitwy osobistej, wsp\u00f3lnotowej i liturgicznej[2]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.1. Modlitwa indywidualna<\/b><\/span>
\nDo\u015bwiadczenie wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, w relacjach os\u00f3b, kt\u00f3re je prze\u017cy\u0142y prowadzi do g\u0142\u0119bszego i osobistego sposobu modlitwy, kt\u00f3rego wcze\u015bniej nie znali[3]<\/sup><\/a>. Przejawia si\u0119 to w wierze, sile i przekonaniu o istnieniu Boga oraz bezpo\u015bredniego stosunku do Niego[4]<\/sup><\/a>. Dzi\u015b, gdy ten wewn\u0119trzny kontakt ludzi wierz\u0105cych z Bogiem jest zaniedbany, piel\u0119gnowanie regularnego spotkania z Bogiem nale\u017cy do pozytywnych element\u00f3w do\u015bwiadczenia wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>[5]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nModlitwa z obowi\u0105zku ust\u0119puje wobec osobistej i wewn\u0119trznej modlitwy jako rozmowy z kochaj\u0105c\u0105 osob\u0105[6]<\/sup><\/a>. Wyra\u017ca si\u0119 to przede wszystkim w rado\u015bci z przyja\u017ani z Bogiem i do\u015bwiadczenia Jego mi\u0142o\u015bci[7]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDary Ducha \u015awi\u0119tego wymagaj\u0105 odpowiedzi i \u015bwiadectwa ca\u0142o\u015bci \u017cycia. Mocno podkre\u015bla si\u0119 zatem codzienny obowi\u0105zek modlitwy jako otwarcia si\u0119 na Boga. W tej materii wa\u017cny jest czas, miejsce, gotowo\u015b\u0107 otwarcia si\u0119 na Boga i s\u0142uchania Go[8]<\/sup><\/a>. R. Martin wylicza negatywne skutki zaniedbywania modlitwy i braku \u017cywego kontaktu z Bogiem: mniej dynamiczne \u017cycie chrze\u015bcija\u0144skie, s\u0142abe wzrastanie nowego cz\u0142owieka w danej osobie, sk\u0142onno\u015b\u0107 do irytacji i rozstargnie\u0144, przygasanie zapa\u0142u w wierze i kontakcie z Bogiem, trudno\u015bci w kochaniu innych i s\u0142u\u017ceniu im, wi\u0119ksza sk\u0142onno\u015b\u0107 do grzechu, s\u0142aba jako\u015b\u0107 \u015bwiadectwa[9]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nCz\u0142owiekowi zaczyna wci\u0105\u017c brakowa\u0107 odpowiedniej ilo\u015bci czasu na modlitw\u0119, a modlitwa staje si\u0119 potrzeb\u0105 a nie obowi\u0105zkiem[10]<\/sup><\/a>. B. Dembowski wskazuje jednak na potrzeb\u0119 wierno\u015b\u0107 tej modlitwie w ka\u017cdej sytuacji, zar\u00f3wno w rado\u015bci, jak i w okresie posuchy duchowej[11]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiekt\u00f3re osoby codziennie modl\u0105 si\u0119, wielbi\u0105 Boga, prowadz\u0105 medytacj\u0119, a w szczeg\u00f3lnych potrzebach nawet nocne czuwania[12]<\/sup><\/a>. Wiele os\u00f3b, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> stosuje z powodzeniem tradycyjne formy modlitwy, prowadz\u0105cych ich do \u015bcis\u0142ej \u0142\u0105czno\u015bci z Bogiem: modlitwa rano, wieczorem przed i po jedzeniu, wypowiadane w formie okre\u015blonych formu\u0142 lub spontanicznie, na g\u0142os lub bezg\u0142o\u015bnie[13]<\/sup><\/a>. Niekt\u00f3re osoby charakteryzuje to, \u017ce dopiero w \u015bwietle do\u015bwiadczenia wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> odkrywaj\u0105 sens i znaczenie formu\u0142 modlitewnych, kt\u00f3re wcze\u015bniej odrzuca\u0142y. R. Cantalamessa stwierdza: Znam osoby, kt\u00f3re w chwil\u0119 po chrzcie w Duchu \u015awi\u0119tym nie by\u0142y w stanie powiedzie\u0107 \u00abOjcze nasz\u00bb, bo wtedy dotar\u0142o do nich prawdziwe znaczenie tych s\u0142\u00f3w<\/i>[14]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nOsoba modl\u0105ca si\u0119 wyra\u017ca sw\u0105 modlitw\u0119 ca\u0142ym cia\u0142em i r\u00f3\u017cnego rodzaju gestami. Taka postawa, jak twierdzi L. J. Suenens, przezwyci\u0119\u017c\u0105 indywidualizm, zahamowania oraz przeintelektualizowane traktowanie wiary. W zwi\u0105zku z tym staje si\u0119 wielk\u0105 \u0142ask\u0105 dla Ko\u015bcio\u0142a, gdzie zanik wielu tradycyjnych nabo\u017ce\u0144stw spowodowa\u0142 duchow\u0105 pr\u00f3\u017cni\u0119, zar\u00f3wno w modlitwie danej osoby, jak i poprzez wsp\u00f3lnotowe spotkania modlitewne[15]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.2. Modlitwa wsp\u00f3lnotowa<\/b><\/span>
\nCech\u0105 charakterystyczn\u0105 Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym s\u0105 wsp\u00f3lnotowe spotkania modlitewne, kt\u00f3re maj\u0105 stanowi\u0107 pomoc w odkrywaniu \u017cyj\u0105cego w Ko\u015bciele i wsp\u00f3lnocie Chrystusa. To w\u0142a\u015bnie ta rado\u015b\u0107 bycia we wsp\u00f3lnocie oraz poczucie \u017cywej obecno\u015bci Chrystusa prowadzi do lepszej dyspozycji na przyj\u0119cie Ducha \u015awi\u0119tego. Prowadzi to w konsekwencji do dzielenia si\u0119 tym do\u015bwiadczeniem z innymi oraz ch\u0119ci pog\u0142\u0119bienia wiedzy teologicznej[16]<\/sup><\/a>. Wspomnieli\u015bmy ju\u017c o tym, omawiaj\u0105c problem przygotowania do modlitwy o wylanie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>.<\/span>
\nSpotkania modlitewne charakteryzuj\u0105 si\u0119 spontaniczno\u015bci\u0105, ale pomimo tego s\u0105 one uporz\u0105dkowane, a nad ich przebiegiem czuwa animator, kt\u00f3ry w razie potrzeby powinien korygowa\u0107 przerosty[17]<\/sup><\/a>. W wi\u0119kszo\u015bci schemat wsp\u00f3lnych spotka\u0144 modlitewnych zawiera: kr\u00f3tkie pouczenie, wielki nacisk k\u0142adziony na Pismo \u015awi\u0119te oraz \u015bwiadectwo[18]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nA. M. de Monleon, m\u00f3wi\u0105c o r\u00f3\u017cnicy zwyk\u0142ej modlitwy w stosunku do spontanicznej modlitwy cz\u0142onk\u00f3w Odnowy<\/i>, kt\u00f3ra jest cz\u0119sto swobodn\u0105 improwizacj\u0105, stwierdzi\u0142: Modlitwa jest charyzmatyczna, kiedy przyjmuje si\u0119 j\u0105 jako \u0142ask\u0119, jako dar Bo\u017cy. Trzeba tak\u017ce doda\u0107, i\u017c modlitwa otrzymana jako \u0142aska, a wi\u0119c pod wp\u0142ywem Ducha \u015awi\u0119tego, winna by\u0107 na tyle wolna, na tyle swobodna, \u017ceby charyzmaty, o ile s\u0105 dane, mog\u0142y si\u0119 spe\u0142ni\u0107 bez poczucia jakiego\u015b dziwactwa. Modlitw\u0119 w Duchu \u015awi\u0119tym mo\u017cna wreszcie okre\u015bli\u0107: modlitwa, kt\u00f3ra jest przyj\u0119ta jako dar i przybiera wymiar prorocki<\/i>[19]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nUderzaj\u0105cy jest styl modlitwy os\u00f3b, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>. Ich modlitwa staje si\u0119 ufn\u0105 pro\u015bb\u0105 do Boga, kt\u00f3ry nie odm\u00f3wi nigdy cz\u0142owiekowi tego, o co on poprosi[20]<\/sup><\/a>. Ludzie ci zreszt\u0105 stale daj\u0105 \u015bwiadectwo o niemal namacalnym dzia\u0142aniu Boga[21]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWsp\u00f3lne spotkania modlitewne pozwalaj\u0105 do\u015bwiadczy\u0107 i o\u017cywi\u0107 bratersk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Atmosfera zaufania oraz usuwanie istniej\u0105cych barier prowadzi do coraz wi\u0119kszej otwarto\u015bci cz\u0142onk\u00f3w grupy na siebie, co te\u017c u\u0142atwia wzajemn\u0105 modlitw\u0119[22]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPodkre\u015bla si\u0119 te\u017c, \u017ce uderzaj\u0105cym elementem charakterystycznym dla grup katolickiej Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i> jest kompilacja tradycyjnej duchowo\u015bci z do\u015bwiadczeniem wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, np. poprzez propagowanie adoracji Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu czy modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej[23]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.3. Modlitwa kontemplacyjna<\/b><\/span>
\nOwoce wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> przejawiaj\u0105 si\u0119 przede wszystkim w odnowieniu modlitwy, szczeg\u00f3lnie kontemplacyjnej[24]<\/sup><\/a>. Wi\u0105\u017ce si\u0119 to \u015bci\u015ble z pragnieniem i g\u0142\u0119bokim zapotrzebowaniem na modlitw\u0119 my\u015bln\u0105, medytacj\u0119[25]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.4. Specjalna rola modlitwy uwielbienia<\/b><\/span>
\nInnym charakterystycznym przejawem tego do\u015bwiadczenia mocy jest bardziej intensywne \u017cycie po\u0142\u0105czone z upodobaniem do modlitwy uwielbienia<\/i>[26]<\/sup><\/a>. Modlitwa indywidualna i wsp\u00f3lnotowa cz\u0142onk\u00f3w grup Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i> jest rzeczywi\u015bcie nacechowana pragnieniem wielbienia Boga[27]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nRodz\u0105ce si\u0119 w osobie, kt\u00f3ra do\u015bwiadczy\u0142a wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, pragnienie uwielbienia i dzi\u0119kczynienia stanowi przeciwwag\u0119 chrze\u015bcija\u0144skiej modlitwy pro\u015bby, kt\u00f3ra ma charakter dominuj\u0105cy. Osoba, kt\u00f3ra w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b do\u015bwiadczy\u0142a Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci, wyra\u017ca Bogu wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za Jego dary dla niej i wszystkich ludzi. Modlitwa uwielbienia stanowi zatem wynik podziwu dla mi\u0142o\u015bci i dobroci Boga. Mo\u017ce si\u0119 ona wyra\u017ca\u0107 w indywidualnym lub wsp\u00f3lnotowym \u015bpiewie oraz modlitwie j\u0119zykami[28]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nModlitwa uwielbienia, pomimo ca\u0142ej swej bezinteresowno\u015bci i skoncentrowaniu na Bogu, rodzi tak\u017ce wiele \u0142ask. Jest m.in. narz\u0119dziem uzdrowienia i wewn\u0119trznej przemiany. Pozwala ona odnale\u017a\u0107 ufno\u015b\u0107, spok\u00f3j i pogod\u0119 ducha nawet w trudnych momentach \u017cycia. Zak\u0142ada ona, a w\u0142a\u015bciwie prowadzi do modlitwy adoracji, cho\u0107 jednocze\u015bnie nie wyklucza innych rodzaj\u00f3w modlitwy[29]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.6. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nWzrost \u017cycia duchowego, spowodowany wylaniem Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, powinien objawia\u0107 si\u0119 wzrostem wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci oraz g\u0142\u0119bszym u\u015bwiadomieniem sobie dzia\u0142ania Bo\u017cego, a tym samym prowadzi\u0107 do ci\u0105g\u0142ego powrotu – nawracania si\u0119 do Jezusa[30]<\/sup><\/a>. Gdy brakuje tego elementu, nale\u017cy mie\u0107 uzasadnione w\u0105tpliwo\u015bci co do duchowego post\u0119pu danej osoby.<\/span>
\nTrzeba tak\u017ce pami\u0119ta\u0107 i przypomina\u0107 osobom, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, \u017ce dar radosnej modlitwy mo\u017ce przemin\u0105\u0107. Gdy zabraknie tego u\u015bwiadomienia, to przy pierwszych trudno\u015bciach w \u017cyciu duchowym mog\u0105 pojawi\u0107 si\u0119 frustracje[31]<\/sup><\/a>. Y. Congar podkre\u015bla, \u017ce: \u017bycie w mocy Ducha \u015awi\u0119tego jest wspania\u0142\u0105 przygod\u0105.<\/i> Nie, nie rozwi\u0105zuje wszystkich problem\u00f3w. Zdarzaj\u0105 si\u0119 okresy posuchy na modlitwie, trudno\u015bci z lud\u017ami, rozczarowania i niespe\u0142nione nadzieje, a nawet powa\u017cne tragedie. R\u00f3\u017cnica polega na tym, \u017ce mo\u017cemy \u015bwiadomie podda\u0107 swoje \u017cycie Jezusowi jako Panu i ufa\u0107, \u017ce moc Ducha \u015awi\u0119tego przeprowadzi nas przez to wszystko<\/i>[32]<\/sup><\/a>. R. Faricy i L. Rooney wskazuj\u0105 uwag\u0119 na to, \u017ce w wielu osobach po wylaniu Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> nast\u0119puje wybuch modlitewnej gorliwo\u015bci, ale p\u00f3\u017aniej wobec codziennych problem\u00f3w przychodzi zniech\u0119cenie, spadek entuzjazmu, a nawet brak praktykowania codziennej modlitwy. Znane s\u0105 nawet przypadki, \u017ce rozbudzona duchowo osoba pod\u0105\u017cy\u0142a za ideami filozofii Wschodu lub praktykami okultystycznymi[33]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWa\u017cna staje si\u0119 formacja do korzystania z gotowych szk\u00f3\u0142 modlitwy, zw\u0142aszcza w czasie posuchy duchowej. R. Martin stwierdza: A jednak wi\u0119kszo\u015b\u0107 os\u00f3b, nawet je\u015bli prze\u017cy\u0142y odnow\u0119 \u017cycia lub rozpocz\u0119\u0142y nowe \u017cycie z Bogiem w Duchu \u015awi\u0119tym, napotykaj\u0105 na trudno\u015bci w modlitwie. Czuj\u0105, \u017ce post\u0119p nie jest dostateczny. (\u2026) Wiele innych trudno\u015bci p\u0142ynie z niewiedzy jak sp\u0119dza\u0107 owocnie czas na modlitwie<\/i>[34]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nAtmosfera otwarcia i \u017cyczliwo\u015bci na spotkaniach modlitewnych powinna owocowa\u0107 otwarciem si\u0119 na innych, uzdolnieniem do s\u0142u\u017cby dla innych, a nie zamkni\u0119ciem si\u0119 we w\u0142asnym kr\u0119gu jako ko\u0142a wzajemnej adoracji[35]<\/sup><\/a>. Gdy tak si\u0119 dzieje, to jest to sytuacja nieprawid\u0142owa. Trzeba tak\u017ce pami\u0119ta\u0107, \u017ce wsp\u00f3lne spotkania modlitewne s\u0105 jedynie form\u0105 uzupe\u0142niaj\u0105c\u0105 dla formacji duchowej i nigdy nie mog\u0105 zast\u0105pi\u0107, i zreszt\u0105 nie zast\u0105pi\u0105, publicznej liturgii Ko\u015bcio\u0142a[36]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nCho\u0107 pozytywem modlitwy indywidualnej i modlitewnych spotka\u0144 wsp\u00f3lnotowych cz\u0142onk\u00f3w Odnowy<\/i> jest dodanie uczu\u0107 do intelektu i woli, to jednak powstaje niebezpiecze\u0144stwo zbytniego skoncentrowania si\u0119 na emocjach – emocjonalizmu i odrzucenia tradycyjnej duchowo\u015bci[37]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n2. G\u0142\u00f3d S\u0142owa Bo\u017cego<\/b><\/span>
\nKolejnym owocem wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> jest umi\u0142owanie, g\u0142\u00f3d i czytanie Pisma \u015awi\u0119tego[38]<\/sup><\/a>. U poszczeg\u00f3lnych os\u00f3b, jak r\u00f3wnie\u017c w grupach Odnowy<\/i>, bardzo wa\u017cne miejsce zajmuje dzielenie si\u0119 oraz wsp\u00f3lne rozwa\u017canie Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re jest traktowane jako S\u0142owo Bo\u017ce i pokarm dla \u017cycia duchowego oraz zasada post\u0119powania[39]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nZatem wa\u017cn\u0105 rol\u0119 spe\u0142nia w tej materii tak\u017ce szeroko rozpowszechniony po Soborze Watyka\u0144skim II ruch liturgiczny charakteryzuj\u0105cy si\u0119 umi\u0142owaniem i t\u0119sknot\u0105 za lektur\u0105 Pisma \u015awi\u0119tego jako s\u0142owa skierowanego osobi\u015bcie do danej osoby[40]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n2.1. Odkrycie i przywi\u0105zanie do Pisma \u015awi\u0119tego<\/b><\/span>
\nW\u015br\u00f3d os\u00f3b, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> pojawia si\u0119 nowy spos\u00f3b podej\u015bcia i rozumienia Pisma \u015awi\u0119tego[41]<\/sup><\/a>. Biblia, kt\u00f3ra do tej pory le\u017ca\u0142a na p\u00f3\u0142ce sta\u0142a si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em pociechy, a czas czytania Pisma \u015awi\u0119tego jest oczekiwany z wielkim ut\u0119sknieniem i, podobnie jak wypadku modlitwy, zawsze jest go za ma\u0142o. Nie oznacza to jednak zaniedbywania w\u0142asnych obowi\u0105zk\u00f3w[42]<\/sup><\/a>. Skoncentrowanie na Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym charakteryzowa\u0142o ju\u017c pierwsz\u0105 grup\u0119 modlitewn\u0105, kt\u00f3rej cz\u0142onkowie jako pierwsi, na tak\u0105 skal\u0119 do\u015bwiadczyli w 1967 roku wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>[43]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNajcz\u0119\u015bciej motywacj\u0105 si\u0119gni\u0119cia czy raczej powrotu do Biblii dla os\u00f3b, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, jest samo odkrycie Jezusa Chrystusa jako osobistego Pana i Zbawiciela. Prowadzi to do ch\u0119ci g\u0142\u0119bszego poznania Jego dzia\u0142alno\u015bci oraz nawi\u0105zania z Nim kontaktu poprzez S\u0142owo Bo\u017ce[44]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW cz\u0142owieku rozbudzonym duchowo budzi si\u0119 bowiem pragnienie wi\u0119kszego zainteresowania S\u0142owem Bo\u017cym, kt\u00f3re staje si\u0119 nie tylko okazj\u0105 do poznania postaci Jezusa, ale nade wszystko po\u017cywieniem, pokarmem, dla wiary i modlitwy konkretnej osoby oraz modlitwy ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty[45]<\/sup><\/a>. Oznak\u0105 tego jest chocia\u017cby fakt, \u017ce wiele z tych os\u00f3b nosi wci\u0105\u017c przy sobie Pismo \u015awi\u0119te[46]<\/sup><\/a>. Jest to cz\u0119sto egzemplarz Nowego Testamentu lub nawet Biblia Jerozolimska<\/i>[47]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nG\u0142\u00f3d S\u0142owa Bo\u017cego jest odpowiedzi\u0105 na konieczno\u015b\u0107 ci\u0105g\u0142ego poznawania Pisma \u015awi\u0119tego i \u017cywienia si\u0119 tym codziennym chlebem chrze\u015bcijanina<\/i>. Zgodnie ze stwierdzeniem \u015bw. Hieronima, \u017ce nieznajomo\u015b\u0107 Pisma \u015awi\u0119tego jest nieznajomo\u015bci\u0105 Chrystusa<\/i>, osoby, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, czytaj\u0105 i rozwa\u017caj\u0105 Pismo \u015awi\u0119te z mi\u0142o\u015bci\u0105, karmi\u0105c nim swoje \u017cycie duchowe. Bowiem to Biblia jest \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia duchowego i gwarantem jego autentyczno\u015bci, przynosz\u0105cym ci\u0105gle co\u015b nowego[48]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWa\u017cn\u0105 rol\u0119 odgrywa Pismo \u015awi\u0119te tak\u017ce na wsp\u00f3lnotowych spotkaniach modlitewnych. Jednak podstaw\u0105 dzielenia si\u0119 S\u0142owem Bo\u017cym na spotkaniach modlitewnych jest codzienne rozmy\u015blanie i lektura Pisma \u015awi\u0119tego indywidualnej osoby[49]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWaga przywi\u0105zywana do zg\u0142\u0119biania Biblii wynika te\u017c z tego, \u017ce jej znajomo\u015b\u0107 jest gwarancj\u0105 wiernego przekazywania przes\u0142ania o Jezusie i przes\u0142ania Jezusa w czasie ewangelizacji[50]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n2.2. Formacja egzegetyczna<\/b><\/span>
\nWraz z pragnieniem czytania Pisma \u015awi\u0119tego rodzi si\u0119 spontanicznie potrzeba pog\u0142\u0119bienia jego znajomo\u015bci poprzez systematyczne studium teologiczno-biblijne[51]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPotrzeba g\u0142\u0119bszego studium biblijnego wynika m.in. z niebezpiecze\u0144stwa fundamentalizmu biblijnego w korzystaniu i pos\u0142ugiwaniu si\u0119 Pismem \u015awi\u0119tym, na wz\u00f3r r\u00f3\u017cnego rodzaju sekt o pod\u0142o\u017cu protestanckim[52]<\/sup><\/a>. Tym problemem zajmiemy si\u0119 w nast\u0119pnym punkcie, omawiaj\u0105c zjawisko fundamentalizmu biblijnego.<\/span>
\nW tym otwarciu si\u0119 na Pismo \u015awi\u0119te wa\u017cn\u0105 rol\u0119 zajmuje egzegeza, kt\u00f3ra jest tak samo wa\u017cna jak to, \u017ce przez S\u0142owo Bo\u017ce B\u00f3g m\u00f3wi bezpo\u015brednio do danej osoby. W tym wzgl\u0119dzie pozytywn\u0105 tendencj\u0119 w podej\u015bciu do egzegezy zauwa\u017ca B. Dembowski, kt\u00f3ry stwierdza, \u017ce podej\u015bcie do Pisma \u015awi\u0119tego w grupach Odnowy <\/i>nie jest jakim\u015b podej\u015bciem antyegzegetyczne czy antyindywidualistyczne, gdy\u017c wielu cz\u0142onk\u00f3w tych grup czyta komentarze biblijne i studiuje gruntownie zagadnienia zwi\u0105zane z Pismem \u015awi\u0119tym[53]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWiele os\u00f3b, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, systematycznie studiuje i rozwa\u017ca, z pomoc\u0105 publikacji teologicznych, czytania mszalne, w ten spos\u00f3b przygotowuj\u0105c si\u0119 lepiej do prze\u017cywania Eucharystii[54]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n2.3. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nW rozbudzonych duchowo osobach lub niew\u0142a\u015bciwie prowadzonych grupach modlitewnych mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 niebezpiecze\u0144stwo fundamentalizmu biblijnego, charakterystycznego dla zielono\u015bwi\u0105tkowc\u00f3w i r\u00f3\u017cnego rodzaju sekt wywodz\u0105cych si\u0119 z protestantyzmu[55]<\/sup><\/a>. Tzw. Pierwszy Dokument z Malines stwierdza, \u017ce Odnowa<\/i> prowadzona w wi\u0119kszo\u015bci przez \u015bwieckich cz\u0119sto na spos\u00f3b \u015bwiecki, bezpo\u015brednio i bez obja\u015bnie\u0144, odczytuje Pismo \u015awi\u0119te[56]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nJak wskazali\u015bmy w poprzednim punkcie wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w zapobieganiu fundamentalizmowi biblijnemu spe\u0142nia odpowiednie studium egzegetyczne[57]<\/sup><\/a>. Bez odpowiedniej formacji, co wskazuj\u0105 liczni publicy\u015bci, mo\u017ce dochodzi\u0107 do z\u0142ej interpretacji Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ra wyra\u017ca si\u0119 m.in. w fundamentalizmie biblijnym, kt\u00f3ry stanowi zaprzeczenie nauki katolickiej[58]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nU pod\u0142o\u017ca tej niebezpiecznej tendencji mo\u017ce sta\u0107 chodzenie po skrajno\u015bciach, kt\u00f3re mo\u017cna zaobserwowa\u0107 pomi\u0119dzy postaw\u0105 os\u00f3b przed <\/i>i po <\/i>do\u015bwiadczeniu wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>. Przeci\u0119tni katolicy bowiem do\u015b\u0107 rzadko si\u0119gaj\u0105 po Pismo \u015awi\u0119te, czytaj\u0105 i rozwa\u017caj\u0105 je, a zatem, kiedy po wylaniu Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> przychodzi pragnienie zg\u0142\u0119biania S\u0142owa Bo\u017cego, to mo\u017ce dochodzi\u0107 do przerost\u00f3w. Nie oznacza to jednak, \u017ce odczytywanie wydarze\u0144 biblijnych w sensie historycznym jest ju\u017c zwi\u0105zane z fundamentalizmem biblijnym. Trzeba pami\u0119ta\u0107 o zasadzie z\u0142otego \u015brodka i nie przesadza\u0107 w \u017cadn\u0105 ze stron[59]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPismo \u015awi\u0119te stanowi bardzo wa\u017cny element \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego. Jednak bez duchowego nadzoru, interpretowane dowolnie i dos\u0142ownie, bez zgodno\u015bci z egzegez\u0105 Ko\u015bcio\u0142a mo\u017ce prowadzi\u0107 do fatalnych skutk\u00f3w w postaci fundamentalizmu biblijnego[60]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWa\u017cn\u0105 rol\u0119 w niwelowaniu niebezpiecze\u0144stwa fundamentalizmu biblijnego stanowi\u0142by udzia\u0142 uformowanych, przygotowanych pod wzgl\u0119dem egzegetycznym, kap\u0142an\u00f3w i \u015bwieckich lider\u00f3w, kt\u00f3rzy prowadz\u0105 spotkania modlitewne. Rado\u015bci\u0105 nape\u0142nia fakt, \u017ce obecnie coraz bardziej wzrasta liczba cz\u0142onk\u00f3w Odnowy<\/i> z wykszta\u0142ceniem teologicznym, co pozwala na bezpieczne zakotwiczenie w katolickiej tradycji egzegetycznej ca\u0142ego ruchu[61]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nProblem stanowi tak\u017ce praktykowanie indywidualnie i we wsp\u00f3lnotach modlitewnych otwierania Biblii na chybi\u0142 trafi\u0142 jako wyroczni, cz\u0119sto nawet w sprawach, kt\u00f3re dotycz\u0105 wa\u017cnych spraw \u017cyciowych czy nawet podstawowych wybor\u00f3w cz\u0142owieka, jak droga powo\u0142ania \u017cyciowego[62]<\/sup><\/a>. Mo\u017ce to prowadzi\u0107 do niebezpiecznych zaburze\u0144 w \u017cyciu duchowym oraz by\u0107 przyczyn\u0105 \u017cyciowych tragedii ludzi, kt\u00f3rzy takiemu kierownictwu nieopacznie si\u0119 poddali. Nie chodzi tu o przeciwstawianie si\u0119 samem czytaniu Pisma \u015awi\u0119tego z prostot\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105, ale o czynienie tego w zgodzie z nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a[63]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n3. G\u0142\u00f3d Sakrament\u00f3w<\/b><\/span>
\nTo obudzenie si\u0119 g\u0142odu sakramentalnego jest owocem odkrycia na nowo, zakorzenienia si\u0119 i pog\u0142\u0119bienia, cz\u0119sto u\u015bpionej, \u0142aski chrztu, kt\u00f3ry jest podstaw\u0105 innych sakrament\u00f3w[64]<\/sup><\/a>. Wyp\u0142ywa to z pragnienie zjednoczenia si\u0119 z Chrystusem poprzez liturgi\u0119 i sakramenty[65]<\/sup><\/a>. Niezwykle wa\u017cna jest relacja mi\u0119dzy sakramentami, a Odnow\u0105, bo je\u017celi nie by\u0142oby tej relacji, to przechodzimy na pozycje zielono\u015bwi\u0105tkowe, gdzie jest chrzest doros\u0142ego z wody i Wieczerza Pa\u0144ska<\/i>[66]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nZ. Pasek podkre\u015bla, \u017ce cz\u0142onkowie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i> cz\u0119\u015bciej uczestnicz\u0105 w \u017cyciu sakramentalnym, szczeg\u00f3lnie korzystaj\u0105c z Sakramentu Pokuty i Pojednania oraz Eucharystii. Poszerzaj\u0105 tak\u017ce jednocze\u015bnie swoj\u0105 wiedz\u0119 na temat Ko\u015bcio\u0142a[67]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n3.1. Eucharystia<\/b><\/span>
\nLudzie, kt\u00f3rzy do\u015bwiadczyli wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, sk\u0142adaj\u0105 cz\u0119sto bardzo spektakularne \u015bwiadectwa ich prze\u017cywania sakrament\u00f3w, szczeg\u00f3lnie Eucharystii. Wielu odkry\u0142o wielkie znaczenie Mszy \u015bwi\u0119tej oraz zrozumia\u0142o sens wypowiadanych bezmy\u015blnie modlitw liturgicznych[68]<\/sup><\/a>. Jedna z os\u00f3b tak opisuje swoje do\u015bwiadczenie Eucharystii: Czasem na Mszy \u015bwi\u0119tej czu\u0142am, \u017ce \u00abserce mi p\u0119knie\u00bb w chwili spotkania z Panem Jezusem<\/i>[69]<\/sup><\/a>. Wielu z ludzi, kt\u00f3rzy do\u015bwiadczyli przemiany podkre\u015bla tak\u017ce r\u00f3\u017cnic\u0119 pomi\u0119dzy Msz\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 w Duchu \u015awi\u0119tym, a bez Niego (oczywi\u015bcie w znaczeniu subiektywnym, gdy\u017c obiektywne zawsze On jest)<\/i>[70]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nEucharystia charakteryzuje si\u0119 d\u0142u\u017csz\u0105 Liturgi\u0105 S\u0142owa, homili\u0105 i cz\u0119stym dzieleniem si\u0119 fragmentem Pisma \u015awi\u0119tego. Ryt pokutny przeradza si\u0119 w litani\u0119 przeb\u0142agaln\u0105 lub wyznanie win z wyra\u017ceniem \u017calu, a Gloria mo\u017ce przerodzi\u0107 si\u0119 w d\u0142u\u017cszy spontaniczny \u015bpiew s\u0142owami lub w j\u0119zykach. Bogata w pro\u015bby okazuje si\u0119 te\u017c modlitwa wiernych, a aklamacja po przeistoczeniu mo\u017ce przerodzi\u0107 si\u0119 w \u015bpiew w j\u0119zykach. Po Komunii ma miejsce swobodne dzi\u0119kczynienie, kt\u00f3re jest szczeg\u00f3lnym miejscem dla proroctwa[71]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWiele os\u00f3b do\u015bwiadczy\u0142o tak\u017ce zmiany stosunku do Sakramentu Pokuty i Pojednania. Z przykrego obowi\u0105zku sta\u0142 si\u0119 on szczeg\u00f3lnym kana\u0142em duchowego uzdrowienia[72]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n3.2. Sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa, kap\u0142a\u0144stwa i zakonna konsekracja<\/b><\/span>
\nU niekt\u00f3rych os\u00f3b, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, nast\u0105pi\u0142o odnowienie \u015bwiadomo\u015bci sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa[73]<\/sup><\/a>. Dzi\u0119ki temu, \u017ce oboje mogli\u015bmy do\u015bwiadczy\u0107 \u00abchrztu w Duchu \u015awi\u0119tym\u00bb, oboje zrozumieli\u015bmy, czym jest sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa i obecno\u015b\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego w tym sakramencie<\/i>[74]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNatomiast L. J. Suenens wskazuje na o\u017cywienie sakramentu kap\u0142a\u0144stwa i zakonnej konsekracji[75]<\/sup><\/a>. Potwierdza to B. Dembowski, kt\u00f3ry pisze: Ta odnowa duchowa wzmacnia \u0142aski sakramentalne otrzymane dawniej i przynale\u017cne sakramentom, kt\u00f3re dla mnie licz\u0105 si\u0119 od chrztu do sakry biskupiej. Prosz\u0105c przyjaci\u00f3\u0142, by modlili si\u0119 w momencie nak\u0142adania r\u0105k o wi\u0119ksz\u0105 wierno\u015b\u0107 Duchowi \u015awi\u0119temu, mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce jestem pos\u0142uszny wezwaniu Paw\u0142a \u00ab(2 Tm 1, 6)\u00bb<\/i>[76]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n3.3. Problem umniejszania warto\u015bci Sakrament\u00f3w<\/b><\/span>
\nNa problem odrzucenia warto\u015bci sakrament\u00f3w lub umniejszania ich warto\u015bci wskazuje J. Hanrahan, Prze\u0142o\u017cony Generalny Bazylian\u00f3w w li\u015bcie skierowanym do Zgromadzenia[77]<\/sup><\/a>. W podobnym tonie wypowiada si\u0119 V. Walsh, kt\u00f3ry stwierdza, \u017ce niekiedy wobec przesadnego wynoszenia do\u015bwiadczenia wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> nie dostrzega si\u0119 innych \u015brodk\u00f3w u\u015bwi\u0119cenia: sakrament\u00f3w, modlitwy liturgicznej, normalnego \u017cycia ko\u015bcielnego. Natomiast na osoby, kt\u00f3re nie do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha<\/i> patrzy si\u0119 z g\u00f3ry, jako mniej warto\u015bciowych chrze\u015bcijan[78]<\/sup><\/a>. Zdarza si\u0119 tak\u017ce zaprzeczenie obiektywnej pomocy sakrament\u00f3w [ex opere operato – przyp. w\u0142.] z powodu przesadnego podkre\u015blania wagi dyspozycji subiektywnej [ex opere operantis – przyp. w\u0142.]<\/i>[79]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nOstr\u0105 krytyk\u0119 w tym wzgl\u0119dzie wypowiada abp R. J. Dwyer, kt\u00f3ry twierdzi, \u017ce: ruch Odnowy<\/i>, zgodnie z doktryn\u0105 protestanck\u0105, wypracowa\u0142 substytuty sakrament\u00f3w. Pisze on: ma r\u00f3wnie\u017c swoj\u0105 alternatyw\u0119 dla sakramentu namaszczenia chorych, kt\u00f3rymi – s\u0105 podawane przez nich przyk\u0142ady masowych uzdrowie\u0144, jak to mia\u0142o miejsce klika dni temu na pobliskim stadionie. Posiada wreszcie ekstazy dla modlitwy liturgicznej czyli zielono\u015bwi\u0105tkowe m\u00f3wienie j\u0119zykami, gdzie duch ma zast\u0119powa\u0107 m\u00f3wienie logicznym j\u0119zykiem<\/i> [80]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nJ. Badeni natomiast wskazuje, \u017ce Odnowa<\/i> dawniej nacechowana by\u0142a niech\u0119ci\u0105 do sakrament\u00f3w, zapewne w zwi\u0105zku z silnymi pr\u0105dami wywodz\u0105cymi si\u0119 z protestantyzmu. Wynika\u0142o to z tego, \u017ce ma\u0142o by\u0142o w \u017cyciu liturgicznym emocjonalizmu, kt\u00f3rego g\u0142\u00f3d zaspakaja\u0142y spotkania modlitewne. Dzi\u015b jest ona bardziej spokojna i wywa\u017cona w tej kwestii[81]<\/sup><\/a>. Dla wielu do\u015bwiadczenie wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> by\u0142o drog\u0105 nowego odkrycia tradycyjnych form modlitwy[82]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiekiedy zach\u0142y\u015bni\u0119cie si\u0119 do\u015bwiadczeniem wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> mo\u017ce prowadzi\u0107 do zamkni\u0119cia si\u0119 na \u017cycie duchowo-modlitewne parafii w jej tradycyjnych formach: gorzkie \u017cale, droga krzy\u017cowa, r\u00f3\u017caniec. Wynika to, jak twierdzi P. Soko\u0142owski z nowego, \u0142atwego, fascynuj\u0105cego i wywo\u0142uj\u0105cego emocje do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re przy\u0107miewa inne formy \u017cycia duchowego[83]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nZ wy\u017cej wymienionym niebezpiecze\u0144stwem wi\u0105\u017ce si\u0119 problem odcinania niekt\u00f3rych grup Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i> od niedzielnej i powszedniej Eucharystii parafialnej. Zdarza si\u0119 nawet, \u017ce w tym samym czasie, kiedy jest ona sprawowana w parafii, to dana grupa, w innym miejscu (cz\u0119sto nawet salce katechetycznej)<\/i>, odprawia w\u0142asn\u0105. Taka postawa jest nie do zaakceptowania, a Msze \u015bwi\u0119te sprawowane w ramach danej grupy powinny by\u0107 otwarte tak\u017ce dla innych[84]<\/sup><\/a>. B\u0119dzie to doskona\u0142\u0105 obron\u0105 przed niebezpiecze\u0144stwem ekskluzywizmu i zamykania si\u0119 grupy samej w sobie.<\/span>
\n4. G\u0142\u00f3d wsp\u00f3lnoty<\/b><\/span>
\nInnym owocem do\u015bwiadczenia wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> jest g\u0142\u00f3d wsp\u00f3lnoty. Uczestnicy Odnowy, niezale\u017cnie od denominacji, wieku czy stanu, zwykle szukaj\u0105 \u017cywej wsp\u00f3lnoty, w kt\u00f3rej mogliby dzieli\u0107 si\u0119 swoim do\u015bwiadczeniem, modli\u0107 si\u0119 w spos\u00f3b swobodny, wzrasta\u0107 w wierze i s\u0142u\u017cy\u0107 darami<\/i>[85]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDo\u015bwiadczenie wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> i do\u015bwiadczenia Jego mocy nie ma bowiem charakteru prywatnego, ale charakteryzuje si\u0119 wzrostem i oscylowaniem ku wsp\u00f3lnocie[86]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4.1. Odpowied\u017a na wsp\u00f3\u0142czesne potrzeby<\/b><\/span>
\nFenomen Odnowy<\/i> stanowi odpowied\u017a na t\u0119sknot\u0119 do relacji mi\u0119dzyludzkich, dzielenia si\u0119 nie tylko w spos\u00f3b duchowy (wiar\u0105)<\/i>, ale tak\u017ce materialnie oraz potrzeb\u0105 zawi\u0105zania przyja\u017ani, kt\u00f3re we wsp\u00f3lnotach s\u0105 bardzo trwa\u0142e[87]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPodbudow\u0105 tej potrzeby jest obraz braterstwa pierwotnego Ko\u015bcio\u0142a. Dzi\u015b bowiem Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest postrzegany bardziej jako instytucja ni\u017c braterska wsp\u00f3lnota wiary[88]<\/sup><\/a>. S. Clark stwierdza wr\u0119cz: Bardziej jeszcze ni\u017c nowych instytucji czy nowych program\u00f3w Ko\u015bci\u00f3\u0142 potrzebuje dzi\u015b \u017cywych wsp\u00f3lnot chrze\u015bcija\u0144skich<\/i> [89]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiekt\u00f3rzy cz\u0142onkowie Odnowy<\/i> mog\u0105 by\u0107 powo\u0142ani do prowadzenia \u017cycia wsp\u00f3lnotowego w sensie \u015bci\u015blejszym, jak np. wywodz\u0105ce si\u0119 z Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i> nowe wsp\u00f3lnoty monastyczne we Francji (O\u015bmiu B\u0142ogos\u0142awie\u0144stw, Chleb \u017bycia, Nowa Droga, itd.)<\/i>[90]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4.2. Wsp\u00f3lnota miejscem rozwoju wiary<\/b><\/span>
\nWsp\u00f3lnota zaczyna by\u0107 postrzegana przez osoby, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, jako miejsce, gdzie atmosfera wiary, jako prze\u017cycia religijnego, dost\u0119pna jest dla wszystkich. Wsp\u00f3lnota zatem staje si\u0119 miejscem nauczania na temat warunk\u00f3w otrzymania czy \u017cycia w Duchu \u015awi\u0119tym. Pomaga temu wsp\u00f3lnotowa modlitwa o ten dar oraz autentyczna atmosfera modlitwy obecna we wsp\u00f3lnocie[91]<\/sup><\/a>. Wsp\u00f3lnota wprowadza i sprzyja wprowadzaniu cz\u0142onk\u00f3w w do\u015bwiadczenie wylania Ducha<\/i> przez podsycanie wiary w Jezusa Chrystusa, ducha modlitwy, postaw\u0119 oczekiwania na spe\u0142nienie si\u0119 Bo\u017cej obietnicy i ca\u0142kowite powierzanie si\u0119 Jemu oraz pok\u0142adanie w Nim nadziei, stwarzaj\u0105c atmosfer\u0119 u\u0142atwiaj\u0105c\u0105 otwarcie si\u0119 na to do\u015bwiadczenie, pomagaj\u0105c w rozpoznawaniu i korzystaniu z charyzmat\u00f3w w \u017cyciu codziennym, pomoc w rozwoju \u017cycia modlitwy i wzro\u015bcie duchowym przez wzajemne dzielenie si\u0119 wiar\u0105 i s\u0142u\u017cenie sobie charyzmatami[92]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWa\u017cn\u0105 rol\u0119 we wsp\u00f3lnocie modlitewnej stanowi\u0105 ma\u0142e grupy formacyjne. Jako wsp\u00f3lnoty po\u0142\u0105czone \u015bcis\u0142ymi wi\u0119zami i stanowi\u0105ce miejsce dzielenia si\u0119 swoj\u0105 wiar\u0105 s\u0105 one si\u0142\u0105 dynamizuj\u0105c\u0105 i o\u017cywiaj\u0105c\u0105 cotygodniowe spotkanie modlitewne[93]<\/sup><\/a>. Na ten temat pisali\u015bmy szerzej przy omawianiu przygotowania do modlitwy o wylanie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>.<\/span>
\nTo pragnienie wsp\u00f3lnotowego prze\u017cywania wiary owocuje wi\u0119kszym przywi\u0105zaniem do Ko\u015bcio\u0142a. Cho\u0107 spotykamy przypadki, \u017ce \u017ale zinterpretowane do\u015bwiadczenie doprowadzi\u0142o do odej\u015bcia z Ko\u015bcio\u0142a, to jednak w ogromnej wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w obserwuje si\u0119 co\u015b wr\u0119cz przeciwnego – lepsze rozumienie istoty Ko\u015bcio\u0142a oraz korzystanie z sakrament\u00f3w. To przywi\u0105zanie prowadzi wreszcie dalej. Umo\u017cliwia otwarcie si\u0119 na innych chrze\u015bcijan i powoduje dynamizacj\u0119 kontakt\u00f3w ekumenicznych, o kt\u00f3rych b\u0119dzie jeszcze mowa w tym rozdziale[94]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4.3 Wsp\u00f3lnotowe spotkania modlitewne<\/b><\/span>
\nOsoby, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> gromadz\u0105 si\u0119 na cotygodniowych spotkaniach modlitewnych, gdy\u017c zdaj\u0105 sobie spraw\u0119 z wagi wsp\u00f3lnoty w \u017cyciu chrze\u015bcija\u0144skim[95]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW\u0142a\u015bnie w czasie spotka\u0144 modlitewnych ujawnia si\u0119 potrzeba wsp\u00f3lnoty. Spotkania te bowiem nie maj\u0105 tylko \u015bci\u015ble modlitewnego charakteru, ale s\u0105 przede wszystkim wzajemnym umocnieniem w wierze poprzez \u015bwiadectwo wsp\u00f3lnoty i ka\u017cdego z jej cz\u0142onk\u00f3w[96]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nTe spotkania modlitewne charakteryzuj\u0105 si\u0119 czym\u015b po\u015brednim pomi\u0119dzy modlitw\u0105 indywidualn\u0105, a zbiorow\u0105 (liturgiczn\u0105, paraliturgiczn\u0105)<\/i>. Stanowi to niejako uzupe\u0142nienie pewnej luki pobo\u017cno\u015bci katolickiej[97]<\/sup><\/a>. Bowiem zwykle k\u0142adziemy du\u017cy akcent na modlitw\u0119 publiczn\u0105, zaanga\u017cowan\u0105, gdzie ka\u017cdy ma swoj\u0105 rol\u0119 do spe\u0142nienia i gdzie nie lubimy improwizacji i spontaniczno\u015bci. Natomiast w Odnowie Charyzmatycznej spotkanie na modlitwie \u0142\u0105czy indywidualne ze wsp\u00f3lnotowym, jest bowiem dzieleniem si\u0119 swoj\u0105 modlitw\u0105, swoim do\u015bwiadczeniem z prze\u017cycia blisko\u015bci Boga, do\u015bwiadczenia p\u0142yn\u0105cego z wiary w Jego obecno\u015b\u0107 w\u015br\u00f3d nas, pragnieniu uwielbienia Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej<\/i>[98]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nModlitwa indywidualna we wsp\u00f3lnocie nie odpowiada wszystkim, cho\u0107 odpowiada na potrzeby wielu katolik\u00f3w, kt\u00f3rzy cho\u0107 uczestnicz\u0105 we Mszy \u015bwi\u0119tej b\u0119d\u0105c obok siebie, to jednak nie odczuwaj\u0105 wi\u0119zi wsp\u00f3lnotowych[99]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4.4 Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nWsp\u00f3lnota niesie ze sob\u0105 nie tylko elementy pozytywne, ale tak\u017ce wiele element\u00f3w negatywnych, kt\u00f3re s\u0105 powa\u017cnym niebezpiecze\u0144stwem dla niej samej, jak i dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. Mo\u017ce ona nie\u015b\u0107 pewne niebezpiecze\u0144stwa: odrzucenie tradycji modlitewnej Ko\u015bcio\u0142a na rzecz emocjonalnego do\u015bwiadczenia charyzmatycznego, niezdrowe post\u0119powanie cz\u0142onk\u00f3w lub nawet os\u00f3b odpowiedzialnych za wsp\u00f3lnot\u0119, op\u00f3r przeciwko autorytetowi Ko\u015bcio\u0142a, zbytnie podkre\u015blanie r\u00f3\u017cnicy pomi\u0119dzy Ko\u015bcio\u0142em hierarchicznym i charyzmatycznym, odchodzenie od g\u0142\u00f3wnego nurtu Ko\u015bcio\u0142a oraz elitarno\u015b\u0107 grupy[100]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW grupie istnieje cz\u0119sto niebezpiecze\u0144stwo izolacjonalizmu, zamkni\u0119cia si\u0119 na innych, ub\u00f3stwienia wsp\u00f3lnoty, poszukiwania silnych wi\u0119zi mi\u0119dzyludzkich, ciep\u0142a<\/i>, \u0142atwej akceptacji i szukania coraz mocniejszych wra\u017ce\u0144 na spotkaniach. Wtedy bez dobrze uformowanego lidera wsp\u00f3lnota b\u0119dzie si\u0119 kr\u0119ci\u0142a wok\u00f3\u0142 siebie, skar\u0142owacieje, a wielki dar zostanie zmarnowany[101]<\/sup><\/a>. R. Pindel podkre\u015bla tak\u017ce, \u017ce: Zwykle nowonawr\u00f3cony, zw\u0142aszcza je\u015bli ma za sob\u0105 do\u015bwiadczenie masowego Ko\u015bcio\u0142a i anonimowej spo\u0142eczno\u015bci parafialnej, gdy trafi do \u017cywej i naturalnie ciep\u0142ej wsp\u00f3lnoty, \u0142atwo zacznie j\u0105 idealizowa\u0107<\/i>[102]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW sytuacji, kiedy w parafiach pojawia si\u0119 problem wsp\u00f3\u0142pracy i kontaktu proboszcza z og\u00f3\u0142em wiernych potrzeba integracji grupy z parafi\u0105 i diecezj\u0105. W przeciwnym razie grozi jej izolacja[103]<\/sup><\/a>. Dlatego najwa\u017cniejsz\u0105 spraw\u0105 jest s\u0142u\u017cba wsp\u00f3lnoty na rzecz innych: Ko\u015bcio\u0142a i parafii. Wsp\u00f3lnota musi by\u0107 przepojona dynamizmem ewangelizacyjnym, a nie zamyka\u0107 si\u0119 w sobie[104]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nKolejnym problemem jest wskazanie w\u0142a\u015bciwej drogi osobom rozbudzonym religijnie, aby ich poszukiwania nie koncentrowa\u0142y si\u0119 jedynie na pod\u0105\u017caniu za do\u015bwiadczeniem szczytowym. Taka postawa mo\u017ce bowiem prowadzi\u0107 cz\u0142owieka rozbudzonego religijnie do szukania dozna\u0144 szczytowych w sektach i nowych ruchach religijnych[105]<\/sup><\/a>. Je\u015bli nie uka\u017ce si\u0119 mu drogi rozwoju \u017cycia duchowego w tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej, stanie bezw\u0142adny wobec kolejnych zwyczajnych etap\u00f3w \u017cycia duchowego<\/i>[106]<\/sup><\/a>. W takich wypadkach niezmiernie wa\u017cne jest odpowiednie prowadzenie grupy oraz wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015b\u0107 ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty za poszczeg\u00f3lnych cz\u0142onk\u00f3w.<\/span>
\nAby unikn\u0105\u0107 tych wszystkich problem\u00f3w potrzeba odpowiedniego przygotowania i wi\u0119kszego udzia\u0142u kap\u0142an\u00f3w w ruchu, stworzenia dla grup warunk\u00f3w w parafiach oraz dyskretne czuwanie nad rozwojem grupy[107]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5. Charyzmaty dla wewn\u0119trznego budowania – dar j\u0119zyk\u00f3w<\/b><\/span>
\nJednym z charyzmat\u00f3w, kt\u00f3ry odci\u0105ga lub przyci\u0105ga do Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i> jest, kontrowersyjny dla wielu, dar j\u0119zyk\u00f3w. Ten\u017ce dar jest jednak jednym z najcz\u0119\u015bciej objawiaj\u0105cych si\u0119 owoc\u00f3w do\u015bwiadczenia wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>[108]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW tym miejscy po\u0142o\u017cymy bardziej nacisk na aspekt indywidualny daru – budowanie wewn\u0119trzne jednostki, a w dopiero w drugim paragrafie, omawiaj\u0105c proroctwo i modlitw\u0119 wstawiennicz\u0105 o uzdrowienie zajmiemy si\u0119 jego aspektem wsp\u00f3lnotowym – budowanie innych.<\/span>
\n5.1. Czym jest dar j\u0119zyk\u00f3w?<\/b><\/span>
\nDar j\u0119zyk\u00f3w albo glosolalia s\u0105 jednym ze spektakularnych charyzmat\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego. Informacje o nich znajdujemy ju\u017c na kartach Pisma \u015awi\u0119tego Nowego Testamentu (zob. Mk 16, 15-18; 1 Kor 12, 30; 13, 1; 14, 2. 39 i w Dziejach Apostolskich)<\/i>. Ich istotn\u0105 funkcj\u0105 jest jednak przede wszystkim modlitwa, a zw\u0142aszcza uwielbienie (zob. Dz 2, 11; 10, 46)<\/i>[109]<\/sup><\/a>. Wszystkie fragmentu Biblii m\u00f3wi\u0105ce o darze j\u0119zyk\u00f3w nasuwaj\u0105 dzi\u015b trudno\u015bci egzegetyczne i dlatego uwa\u017camy za niew\u0142a\u015bciwe lub pow\u015bci\u0105gliwie odnosimy si\u0119 do tendencji uto\u017csamiaj\u0105cych wsp\u00f3\u0142czesne do\u015bwiadczenie z do\u015bwiadczeniem opisywanym przez \u015bw. Paw\u0142a z nieufno\u015bci\u0105[110]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPomimo problem\u00f3w egzegetycznych zjawisko daru j\u0119zyk\u00f3w po\u015bwiadczone jest jako rzeczywiste i cz\u0119ste w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym. M\u00f3wi ono o darze j\u0119zyk\u00f3w a\u017c 30 razy (np. Dz 2, 4-11; 10, 46; 19, 6; 1 Kor 12, 30; 13, 1; 14, 2. 39; Mk 16, 17)<\/i>. Znajduje ono tak\u017ce potwierdzenie w tradycji Ko\u015bcio\u0142a, cho\u0107 pocz\u0105tkowo jako zjawisko powszechnie wyst\u0119puj\u0105ce, p\u00f3\u017aniej sta\u0142o si\u0119 zjawiskiem rzadkim, zarezerwowanym \u017cyciu zakonnemu i wielu \u015bwi\u0119tym[111]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nCho\u0107 uprzywilejowanym miejscem objawienia si\u0119 tego daru s\u0105 spotkania modlitewne, a w szczeg\u00f3lno\u015bci modlitwa uwielbienia, to jednak przede wszystkim jest to dar dla prywatnej modlitwy i osobistego wzrostu[112]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nR\u00f3\u017cne jest te\u017c rozumienie daru j\u0119zyk\u00f3w u zielono\u015bwi\u0105tkowc\u00f3w (cudowny dar obcego j\u0119zyka nie znanego m\u00f3wi\u0105cemu jako potwierdzenie \u00abwylania Ducha\u00bb)<\/i> i katolik\u00f3w (nie stanowi dowodu i gwarancji \u00abwylania Ducha\u00bb i nie jest identyczny z faktem<\/i> m\u00f3wienia obcym j\u0119zykiem nieznanym m\u00f3wi\u0105cemu, cho\u0107 takie przypadki rzadko si\u0119 zdarzaj\u0105)<\/i>[113]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWsp\u00f3\u0142czesna mentalno\u015b\u0107 ukszta\u0142towana przez formalizm, rytualizm i my\u015blenie racjonalistyczne odnosi si\u0119 nieufnie do uczuciowo\u015bci, a tym samym tak\u017ce do daru j\u0119zyk\u00f3w[114]<\/sup><\/a>. Pewne grupy widz\u0105 w nim nawet protestanck\u0105 alternatyw\u0119 dla modlitwy liturgicznej, objaw histerii, gnozy, a nawet dzie\u0142o z\u0142ego ducha[115]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5.2. Rodzaje daru j\u0119zyk\u00f3w<\/b><\/span>
\nJu\u017c co do samego okre\u015blenia formy tego daru nie ma w\u015br\u00f3d publicyst\u00f3w jednoznaczno\u015bci.<\/span>
\nNiekiedy publicy\u015bci wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 dwa rodzaje daru j\u0119zyk\u00f3w. Pierwszy to radosne uwielbienie Boga m\u00f3wione b\u0105d\u017a \u015bpiewane bez okre\u015blonych poj\u0119ciowo s\u0142\u00f3w<\/i>[116]<\/sup><\/a>. Drugi to modlitwa w j\u0119zyku sobie nie znanym, kt\u00f3ry kto\u015b ze s\u0142uchaj\u0105cych odczytuje, filologicznie rozpoznaj\u0105c ten j\u0119zyk<\/i>[117]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nOpr\u00f3cz tego spotykamy w Odnowie tzw. \u00abproroctwo w j\u0119zykach\u00bb – zachodzi ono, gdy kto\u015b jest niejako zmuszony wewn\u0119trznie do bezpoj\u0119ciowej, g\u0142o\u015bnej modlitwy, a kto\u015b inny wie, co to znaczy, chocia\u017c nie w rozumieniu filologicznym, i t\u0142umaczy obecnym<\/i>[118]<\/sup><\/a>. Osobiste proroctwo zwykle raczej potwierdza co\u015b albo przygotowuje do czego\u015b, o czym szereg innych wskaz\u00f3wek \u015bwiadczy, \u017ce jest od Boga<\/i>[119]<\/sup><\/a>. Proroctwo w j\u0119zykach dotyka jednak ju\u017c spo\u0142ecznego, a nie indywidualnego aspektu i dlatego \u015bw. Pawe\u0142 domaga\u0142 si\u0119 jego t\u0142umaczenia (zob. 1 Kor 12, 10; 14, 13; 12, 30)<\/i>[120]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5.3. Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/b><\/span>
\nCi, kt\u00f3rzy do\u015bwiadczyli daru j\u0119zyk\u00f3w, pytani o przyczyn\u0119 tego rodzaju modlitwy odpowiadaj\u0105, \u017ce jej pod\u0142o\u017cem jest fakt, i\u017c ludzkie s\u0142owa s\u0105 niewystarczaj\u0105ce do uwielbienia Boga[121]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nModlitwa ta mo\u017ce by\u0107 praktykowana w samotno\u015bci – indywidualnie, co wydaje si\u0119 najbardziej zgodne ze wskaz\u00f3wkami \u015bw. Paw\u0142a, jak r\u00f3wnie\u017c we wsp\u00f3lnocie, cho\u0107 w\u015br\u00f3d autor\u00f3w panuj\u0105 tu podzielone opinie[122]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nKto pierwszy raz s\u0142yszy brzmienie daru j\u0119zyk\u00f3w jest nieco zdziwiony[123]<\/sup><\/a>. Nie nale\u017cy jednak wywo\u0142ywa\u0107 wok\u00f3\u0142 niego niepotrzebnej sensacji i go przecenia\u0107 lub lekcewa\u017cy\u0107. \u015aw. Pawe\u0142 m\u00f3wi o darze j\u0119zyk\u00f3w jako o najmniejszym darze, kt\u00f3ry posiada i kt\u00f3rego \u017cyczy innym, ale korzystanie z niego powinno odbywa\u0107 si\u0119 w nale\u017cytym porz\u0105dku (zob. 1 Kor 14, 40)<\/i>[124]<\/sup><\/a>. W korzystaniu z tego daru, kt\u00f3ry nie jest ani tajemniczym j\u0119zykiem z nieba, ani, co potwierdza W. J. Samarin, patologicznym emocjonalizmem, zbiorow\u0105 histeri\u0105 czy infantylizmem, nale\u017cy strzec si\u0119 sensacyjno\u015bci[125]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nKa\u017cdy chrze\u015bcijanin otrzyma\u0142 w chrzcie Ducha \u015awi\u0119tego i potencjalnie wszystkie dary, a zatem ujawnienie si\u0119 i korzystanie z daru j\u0119zyk\u00f3w, jest dowodem obecno\u015bci Ducha[126]<\/sup><\/a>. Jednak to dost\u0119pne dla ka\u017cdego do\u015bwiadczenie jest pod kontrol\u0105 osoby, kt\u00f3ra dar otrzyma\u0142a[127]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiekt\u00f3rzy autorzy por\u00f3wnuj\u0105 dar j\u0119zyk\u00f3w z darem \u0142ez, uznawanym przez tradycj\u0119 duchow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, a nawet rytua\u0142. Jest to wyraz g\u0142\u0119bokiego uczucia religijnego, m\u00f3wi\u0105cego o czym\u015b, co nie daje si\u0119 wypowiedzie\u0107 inaczej, czy b\u0119dzie to skrucha, uwielbienie, czy wdzi\u0119czno\u015b\u0107<\/i>[128]<\/sup><\/a>. P. Schoonenberg pyta nawet czy dar j\u0119zyk\u00f3w w ci\u0105gu wiek\u00f3w, szczeg\u00f3lnie na chrze\u015bcija\u0144skim Wschodzie, nie zosta\u0142 zast\u0105piony przez dar \u0142ez<\/i>[129]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5.4. \u015apiew w j\u0119zykach<\/b><\/span>
\nOgromne wra\u017cenie, cho\u0107 jednocze\u015bnie budz\u0105cym bardzo wiele kontrowersji, jest pi\u0119kny, improwizowany \u015bpiew w j\u0119zykach[130]<\/sup><\/a>. Pomimo r\u00f3\u017cno\u015bci indywidualnej linii melodycznej ca\u0142o\u015b\u0107 sprawia wra\u017cenie harmonijno\u015bci[131]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n\u015apiew w j\u0119zykach objawia si\u0119 najcz\u0119\u015bciej na wsp\u00f3lnych spotkaniach modlitewnych i przybiera charakter modlitwy uwielbienia, kt\u00f3ra stanowi intensyfikacj\u0119 czysto ludzkiej rado\u015bci[132]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nF. A. Sullivan stwierdza, \u017ce spontaniczny \u015bpiew wiernych jest analogiczny, je\u015bli nawet nie identyczny ze \u015bpiewem w Duchu<\/i>, praktykowanym w epoce patrystycznej i nast\u0119pnych wiekach[133]<\/sup><\/a>. By\u0107 mo\u017ce zjawisko to zosta\u0142o potwierdzone przez \u015bw. Paw\u0142a (zob. Ef 5, 18-19; Kol 3, 16)<\/i>, jednak istniej\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci niekt\u00f3rych autor\u00f3w czy mo\u017cna je identyfikowa\u0107 ze wsp\u00f3\u0142czesnym do\u015bwiadczeniem[134]<\/sup><\/a>. Jest to jednak ca\u0142kowicie spontaniczne wyra\u017cenie wewn\u0119trznej uleg\u0142o\u015bci \u0142asce i impulsowi Ducha \u015awi\u0119tego, prowadz\u0105ce do g\u0142\u0119bokiej jedno\u015bci w Duchu \u015awi\u0119tym oraz odczucia obecno\u015bci Boga. W swojej specyfice melodycznej podobne jest do g\u00f3ralskiego jod\u0142owania<\/i>[135]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nB. Dembowski, przy rozpatrywaniu kwestii tego zjawiska, powo\u0142uje si\u0119 na tzw. jubliacj\u0119<\/i>, o kt\u00f3rej wspomina \u015bw. Augustyn w Komentarzu do Psalmu<\/i> 32<\/i>[136]<\/sup><\/a>. Wed\u0142ug F. A. Sullivana zach\u0119ca\u0142 on wiernych, aby \u015bpiewali rado\u015bnie poprzez jubilacj\u0119<\/i> – niewyra\u017calny \u015bpiew serca: aby serce cieszy\u0142o si\u0119 bez s\u0142\u00f3w, a nieskr\u0119powana rado\u015b\u0107 nie ogranicza\u0142a si\u0119 do sylab i wyraz\u00f3w<\/i>[137]<\/sup><\/a>. F. A. Sullivan wskazuje jednocze\u015bnie na wyst\u0119powanie tej u Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a Greckich i Rzymskich, cho\u0107 nie wymienia ich oraz powo\u0142uje si\u0119 na liturgi\u0119 wielkanocn\u0105 IX wieku, gdzie wyd\u0142u\u017cano ostatni\u0105 sylab\u0119 \u015bpiewu Alleluja<\/i> na improwizowan\u0105 melodi\u0119 i si\u0119ga do pism pisarzy duchowych, aby potwierdzi\u0107 swoje twierdzenia (\u015bw. Teresa z Avila, \u015bw. Jan od Krzy\u017ca)<\/i>[138]<\/sup><\/a>. Nie wydaje si\u0119 nam jednak, aby te dywagacje by\u0142y w pe\u0142ni wiarygodne i odnosi\u0142y si\u0119 do zjawiska jubilacji<\/i>.<\/span>
\nR. Faricy widzi w \u015bpiewie w j\u0119zykach pomoc lub jak\u0105\u015b form\u0119 modlitwy kontemplacyjnej. Pisze on: W moim do\u015bwiadczeniu kierownictwa duchowego stwierdzam, \u017ce jest to najwi\u0119ksza pomoc w modlitwie kontemplacyjnej. Je\u015bli kto\u015b otrzymuje dar zwokalizowanej kontemplacji – modlitwy w j\u0119zykach – zwykle stwierdza, \u017ce cicha kontemplacja staje si\u0119 \u0142atwiejsza i bardziej poci\u0105gaj\u0105ca<\/i>[139]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5.5. Owocno\u015b\u0107 j\u0119zyk\u00f3w w \u017cyciu duchowym<\/b><\/span>
\nL. J. Suenens podkre\u015bla, \u017ce wiele os\u00f3b dzi\u0119ki darowi j\u0119zyk\u00f3w otrzyma\u0142o wielkie owoce duchowe[140]<\/sup><\/a>. Ten\u017ce sam autor podkre\u015bla tak\u017ce, \u017ce dar j\u0119zyk\u00f3w jest drog\u0105 prowadz\u0105c\u0105 do innych dar\u00f3w i co raz lepszemu poddaniu si\u0119 woli Bo\u017cej[141]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nModlitwa j\u0119zykami ma stanowi\u0107 jak\u0105\u015b form\u0119 oczyszczenia siebie, odblokowania i wewn\u0119trznej swobody przed Bogiem i bli\u017animi. Mo\u017ce pocz\u0105tkowo towarzyszy\u0107 jej niepok\u00f3j wydawania si\u0119 infantylnym i \u015bmiesznym. Jednak, jak twierdzi L. J. Suenens, odkrycie tej modlitwy wolnej od s\u0142\u00f3w i intelektualizmu daje pok\u00f3j i jest si\u0142\u0105 dynamiczn\u0105 wewn\u0119trznego rozwoju[142]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiekiedy modlitwa w j\u0119zykach przynosi uzdrowienie, szczeg\u00f3lnie na p\u0142aszczy\u017anie wewn\u0119trznej. Rozgrywa si\u0119 w g\u0142\u0119binach naszego jestestwa: st\u0105d cz\u0119sto zdarza si\u0119 dog\u0142\u0119bne uzdrowienie, uzdrowienie z nieujawnionych uraz\u00f3w nie pozwalaj\u0105cych na rozw\u00f3j \u017cycia wewn\u0119trznego<\/i>[143]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n\u00a0<\/b><\/span>
\n5.6. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nPewne grupy Odnowy<\/i>, id\u0105c za nauk\u0105 zielono\u015bwi\u0105tkowc\u00f3w, uwa\u017caj\u0105, \u017ce znakiem wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> musi by\u0107 otrzymanie daru j\u0119zyk\u00f3w. Przeciwko takiemu stwierdzeniu \u015bwiadczy nie tylko Pismo \u015awi\u0119te i nauka Ko\u015bcio\u0142a, ale przede wszystkim \u015bwiadectwa os\u00f3b, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>[144]<\/sup><\/a>. Problem ten podejmowali\u015bmy ju\u017c w poprzednich rozdzia\u0142ach.<\/span>
\nZ wy\u017cej wymienionym problemem wi\u0105\u017ce si\u0119 kwestia powszechno\u015bci otrzymania daru j\u0119zyk\u00f3w, co budzi wiele nieporozumie\u0144. Czasami bowiem osoby z Odnowy<\/i> wywy\u017cszaj\u0105 si\u0119 ponad innych, uwa\u017caj\u0105c si\u0119 za lepszych chrze\u015bcijan, poniewa\u017c posiadaj\u0105 dar j\u0119zyk\u00f3w. Nie mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 o \u017cadnych racjonalnych i biblijnych podstawach takiego twierdzenia, a wr\u0119cz nale\u017cy uwa\u017ca\u0107 je za bardzo szkodliwe i prowadz\u0105ce do ekskluzywizmu. Nie mo\u017cna bowiem uznawa\u0107 si\u0119 za lepszych, b\u0119d\u0105cych na wy\u017cszym poziomie rozwoju duchowego, opieraj\u0105c si\u0119 jedynie o posiadanie takiego czy innego daru[145]<\/sup><\/a>. Nie wszyscy jednak musz\u0105 otrzyma\u0107 ten dar. Jednocze\u015bnie nie jest on wyj\u0105tkowym darem, ale powszechnym, a wysoki procent ludzi go otrzymuje[146]<\/sup><\/a>. Dar ten zatem nie jest jedynie zarezerwowany Odnowie w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, ale mo\u017ce wyst\u0119powa\u0107 z powodzeniem poza ni\u0105.<\/span>
\nNiebezpiecze\u0144stwo stanowi problem wybuja\u0142ej uczuciowo\u015bci oraz poleganie jedynie na w\u0142asnym do\u015bwiadczeniu duchowym bez odwo\u0142ywania si\u0119 do rozumu. Mo\u017ce to prowadzi\u0107 do ryzyka elitaryzmu i izolacji, kt\u00f3re w konsekwencji prowadz\u0105 do sekciarstwa[147]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nOsoba obdarzona darem j\u0119zyk\u00f3w mo\u017ce u\u017cywa\u0107 go nawet w stanie ozi\u0119b\u0142o\u015bci duchowej, a jego posiadanie nie jest potwierdzeniem indywidualnej \u015bwi\u0119to\u015bci. Wszelkie nadu\u017cycia tego daru poprzez zwr\u00f3cenie na siebie uwagi mog\u0105 \u015bwiadczy\u0107 o niedorozwoju emocjonalnym lub wewn\u0119trznym nieuporz\u0105dkowaniu w tej dziedzinie[148]<\/sup><\/a>. Y. Congar podkre\u015bla nawet, \u017ce zauwa\u017cono pewne przypadki treningu i na\u015bladownictwa w pos\u0142ugiwaniu si\u0119 darem j\u0119zyk\u00f3w[149]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6. Osobiste rozeznawanie duchowe<\/b><\/span>
\nW ocenie prawdziwo\u015bci do\u015bwiadczenia wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> oraz w celu lepszego post\u0119powania po drogach rozwoju duchowego niezb\u0119dne jest rozeznania[150]<\/sup><\/a>. Polega ono na odniesieniu do Chrystusa, szukania norm w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym oraz odnajdywanie zamys\u0142u Bo\u017cego wzgl\u0119dem indywidualnej osoby i ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty[151]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6.1. Potrzeba rozeznania duchowego<\/b><\/span>
\nWa\u017cne w tej materii jest indywidualne rozeznawanie charyzmat\u00f3w, kt\u00f3rymi pos\u0142uguje si\u0119 dana osoba, gdy\u017c nawet autentyczne dary w skutek grzechu i u\u0142omno\u015bci cz\u0142owieka mog\u0105 zosta\u0107 \u017ale wykorzystane[152]<\/sup><\/a>. Mo\u017ce si\u0119 nawet zdarzy\u0107, \u017ce Duch \u015awi\u0119ty stanie si\u0119 przykrywk\u0105 dla z\u0142ego post\u0119powania, kt\u00f3re mo\u017ce si\u0119 uzewn\u0119trzni\u0107 w ka\u017cdej odnowie duchowej[153]<\/sup><\/a>. O tej potrzebie rozeznania charyzmat\u00f3w przypomina nawet Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II w swoich dokumentach[154]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW rozeznawaniu chodzi o rozpoznanie na podstawie Bo\u017cego o\u015bwiecenia i ocen\u0119 w \u015bwietle konkretnych inicjatyw, jakie jest \u017ar\u00f3d\u0142o natchnie\u0144: czy pochodz\u0105 od Boga (nale\u017cy je wtedy przyj\u0105\u0107)<\/i>, czy od cz\u0142owieka (gdy s\u0105 zgodne z wol\u0105 Bo\u017c\u0105 nale\u017cy oczy\u015bci\u0107 motywacj\u0119, a gdy nie, to je odrzuci\u0107)<\/i>, czy wr\u0119cz od z\u0142ego ducha (natychmiast nale\u017cy je odrzuci\u0107)<\/i>[155]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6.2. Kryteria rozeznawania<\/b><\/span>
\nW rozeznawaniu mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 zar\u00f3wno o kryteriach zewn\u0119trznych: B\u00f3g nie mo\u017ce sam sobie zaprzecza\u0107 (zgodno\u015b\u0107 z Pismem \u015awi\u0119tym i nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, pos\u0142usze\u0144stwo prze\u0142o\u017conym, relacje do obowi\u0105zku stanu)<\/i>, jak i kryteriach wewn\u0119trznych (owocowanie natchnienia i rozeznawanie duchowe)<\/i>[156]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPodstawowym kryterium rozeznawania wewn\u0119trznych porusze\u0144 jest kryterium mi\u0142o\u015bci, bez kt\u00f3rej charyzmaty s\u0105 niczym. Dzia\u0142a ona ku zbudowaniu, pozwala upodobni\u0107 si\u0119 do Chrystusa oraz przynosi now\u0105 jako\u015b\u0107 \u017cycia[157]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWskazuj\u0105c na wielk\u0105 potrzeb\u0119 rozeznawania duchowego B. Mc Kenna podkre\u015bla, \u017ce miar\u0105 post\u0119powania chrze\u015bcijanina jest stawianie na pierwszym miejscu Jezusa, a nie w\u0142asnego ja<\/i>[158]<\/sup><\/a>. Dodatkowym kryterium jest tak\u017ce sta\u0142o\u015b\u0107 natchnienia oraz pokora cz\u0142owieka wzgl\u0119dem Boga[159]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nJ Hanrahan podaje inne kryteria, kt\u00f3re mog\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 w\u0142a\u015bciwemu rozeznaniu: wyznanie wiary, przyj\u0119cie Jezusa Chrystusa jako Pana i Zbawiciela, podporz\u0105dkowanie si\u0119 Ko\u015bcio\u0142owi, kryterium celowo\u015bci oraz objawienie si\u0119 autentycznych owoc\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego (zob. Ga 5, 22-23)<\/i>[160]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nKryterium rozeznania stanowi tak\u017ce \u017cycie osoby obdarzonej darami: jej post\u0119powanie i postawa \u017cyciowa, wi\u0119ksza uleg\u0142o\u015b\u0107 wobec Boga, wi\u0119ksza mi\u0142o\u015b\u0107 wobec ludzi, wi\u0119ksze zaanga\u017cowanie i dyspozycyjno\u015b\u0107[161]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6.3. Pomoce do dobrego rozeznania<\/b><\/span>
\nWed\u0142ug V. Walsha w dobrym rozeznawaniu pomoc\u0105 mog\u0105 okaza\u0107 si\u0119: znajomo\u015b\u0107 Pisma \u015awi\u0119tego i nauki Ko\u015bcio\u0142a; zdanie sobie sprawy z obowi\u0105zk\u00f3w w\u0142asnego stanu i powo\u0142ania; pos\u0142usze\u0144stwo w\u0142adzy ko\u015bcielnej, nawet wtedy, gdy jej decyzje b\u0119d\u0105 wydawa\u0142y si\u0119 nies\u0142uszne; prowadzenie g\u0142\u0119bokiego \u017cycia modlitewnego; ch\u0119\u0107 realizacji woli Bo\u017cej; widzenie potrzeby samego rozeznawania; szukanie rady u innych i obiektywizacji w\u0142asnego do\u015bwiadczenia, np. u kierownika lub przewodnika duchowego oraz studium duchowo\u015bci lub mistrz\u00f3w \u017cycia duchowego[162]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWed\u0142ug L. J. Suenensa pomoc\u0105 mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 ingacja\u0144ska metoda rozeznawania duchowego. Stwierdza on: S\u0105dz\u0119, \u017ce ignacja\u0144ski charyzmat rozeznania jest \u0142ask\u0105, kt\u00f3r\u0105 nale\u017cy zastosowa\u0107 dla wi\u0119kszego dobra Odnowy Charyzmatycznej, bowiem potrzebuje ona kwalifikowanych przewodnik\u00f3w<\/i>[163]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6.4. Etapy rozeznawania duchowego<\/b><\/span>
\nDroga doskonalenia i uczenia si\u0119 w\u0142a\u015bciwego rozeznawania woli Bo\u017cej trwa przez ca\u0142e \u017cycie. Charyzmatyk szuka woli Bo\u017cej, w pocz\u0105tkowym okresie, nierzadko w spos\u00f3b naiwny. Wydaje mu si\u0119 te\u017c, \u017ce s\u0142u\u017cy Bogu niepodzielnie i B\u00f3g wzywa go do wielkich rzeczy<\/i>[164]<\/sup><\/a>. Przy prawid\u0142owym rozwoju duchowym to rozeznanie przybiera jednak form\u0119 bardzo dojrza\u0142\u0105, cho\u0107 nie jest te\u017c wykluczone, \u017ce mo\u017ce si\u0119 ono zatrzyma\u0107 na pewnym etapie infantylnym. Dlatego tak wa\u017cna jest tutaj rola do\u015bwiadczonego kierownika lub ojca duchownego[165]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nRozeznawanie mo\u017cna podzieli\u0107 na etapy. Pierwszy z nich to zbieranie informacji i fakt\u00f3w oraz rozwa\u017cenie racji za<\/i> i przeciw<\/i> oraz zasi\u0119gni\u0119cie rady kogo\u015b innego. Nast\u0119pnym krokiem jest przedstawienie Bogu w modlitwie decyzji. Potwierdzeniem s\u0142uszno\u015bci dalszego post\u0119powania za natchnieniem powinien by\u0107 spok\u00f3j, \u0142ad wewn\u0119trzny i rado\u015b\u0107 serca. Wreszcie w trzecim etapie dokonuje si\u0119 dalszego potwierdzenia decyzji. Powinien ten etap charakteryzowa\u0107 trwa\u0142y pok\u00f3j, nawet wtedy, gdy decyzja jest bolesna dla danej osoby[166]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6.5. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nW procesie rozeznawania nale\u017cy si\u0119 strzec szczeg\u00f3lnie wi\u0105zania dar\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego, zw\u0142aszcza dar\u00f3w spektakularnych, z gwarancj\u0105 zbawienia i \u015bwi\u0119to\u015bci osoby, kt\u00f3ra si\u0119 nimi pos\u0142uguje[167]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW\u0142a\u015bciwe rozeznanie duchowe nie b\u0119dzie mo\u017cliwe bez prowadzenia regularnego \u017cycia modlitwy. Cz\u0142owiek bez tej pomocy nie b\u0119dzie w stanie rozezna\u0107 ducha, kt\u00f3ry nim kieruje, co mo\u017ce prowadzi\u0107 do pomy\u0142ek, a co za tym idzie do frustracji[168]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW rozeznawaniu potrzeba tak\u017ce dojrza\u0142o\u015bci uczuciowej, aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 w swoim wolnym sercu rozezna\u0107 pragnienia Boga. W przypadku braku dojrza\u0142o\u015bci uczuciowej lub niesta\u0142o\u015bci w tej materii rozeznawanie b\u0119dzie utrudnione, a czasem wr\u0119cz niemo\u017cliwe i prowadz\u0105ce do niew\u0142a\u015bciwych decyzji[169]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n\u00a7 2. OWOCE ZEWN\u0118TRZNE – DLA BUDOWANIA KO\u015aCIO\u0141A<\/b><\/span>
\nW drugim paragrafie po\u0142o\u017cymy nacisk na te owoce, kt\u00f3re nie tylko wp\u0142ywaj\u0105 na \u017cycie wewn\u0119trzne jednostki, ale przez swoj\u0105 manifestacj\u0119 na zewn\u0105trz dotycz\u0105 ca\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a.<\/span>
\nJest to o tyle istotny problem, \u017ce w pos\u0142ugiwaniu si\u0119 nimi przez jednostki mog\u0105 wyst\u0105pi\u0107 pewne przerosty i nadu\u017cycia, kt\u00f3rych mo\u017cna unikn\u0105\u0107 dzi\u0119ki odpowiedniemu kierownictwu i rozeznaniu.<\/span>
\n1. Dzielenie si\u0119 swoim do\u015bwiadczeniem i ewangelizacja<\/b><\/span>
\nOsoby, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> do\u015bwiadczaj\u0105 mocy w s\u0142u\u017cbie, \u015bwiadectwie oraz g\u0142oszeniu Ewangelii s\u0142owem i czynem[170]<\/sup><\/a>. Dzi\u0119ki Duchowi \u015awi\u0119temu to wezwanie do wsp\u00f3lnotowego dzia\u0142ania staje si\u0119 \u0142atwiejsze i bardziej spontaniczne, gdy\u017c posiada nowy wymiar oraz brakuj\u0105c\u0105 moc[171]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW tym kontek\u015bcie L. J. Suenens wskazuje na potrzeb\u0119 otwarcia si\u0119 os\u00f3b, kt\u00f3re w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny do\u015bwiadczy\u0142y Boga, na zewn\u0105trz, aby mog\u0142y sta\u0107 si\u0119 \u015bwiadkami Jezusa Chrystusa, gdy\u017c przysz\u0142o\u015b\u0107 chrze\u015bcija\u0144stwa zale\u017cna b\u0119dzie od apostolatu[172]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.1. Czym jest ewangelizacja?<\/b><\/span>
\nEwangelizacja to nic innego, jak g\u0142oszenie Jezusa Chrystusa. W grupach Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i> przywr\u00f3cono tak\u017ce w\u0142a\u015bciw\u0105 rol\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego w tym procesie. To przecie\u017c On daje moc, aby poprzez s\u0142owo, znaki i cuda objawia\u0142o si\u0119 Bo\u017ce dzie\u0142o[173]<\/sup><\/a>. Ponadto ewangelizacja stanowi pomoc innym w przemianie i wysi\u0142ku nawr\u00f3cenia si\u0119 do Jezusa[174]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nEwangelizacja jest dzie\u0142em nie tyle jednostki, co ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty i jest wpisana w misyjn\u0105 natur\u0119 Ko\u015bcio\u0142a. Gdy wsp\u00f3lnota jest chora lub kr\u0119ci si\u0119 tylko wok\u00f3\u0142 siebie, wtedy nie b\u0119dzie ona zdolna do otwarcia si\u0119 i ewangelizacji[175]<\/sup><\/a>. Na gruncie indywidualnego do\u015bwiadczenia bardzo cz\u0119sto powstaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c tzw. szko\u0142y ewangelizacji[176]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.2. Potrzeba nowej ewangelizacji<\/i> ochrzczonych<\/b><\/span>
\nCz\u0142owiek ubogacony do\u015bwiadczeniem wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> odkrywa now\u0105 moc w pos\u0142ugiwaniu duchowym, nauczaniu i m\u00f3wieniu o Bogu, w pomaganiu innym i s\u0142u\u017ceniu Bogu w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b<\/i>[177]<\/sup><\/a>. Kto bowiem uwierzy\u0142 prawdziwie, ten nie mo\u017ce nie ewangelizowa\u0107[178]<\/sup><\/a>. Jest to niezmierne wa\u017cne w podejmowanej na wezwanie Jana Paw\u0142a II nowej ewangelizacji<\/i>. Wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w tej materii odgrywa zdrowa wsp\u00f3\u0142praca ekumeniczna[179]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nK. Rahner podkre\u015bla\u0142, \u017ce chrze\u015bcijanin roku 2000 b\u0119dzie wierz\u0105cym z w\u0142asnego wyboru, a nie uwarunkowa\u0144 \u015brodowiska; b\u0119dzie odwa\u017cnie wyznawa\u0142 swoj\u0105 wiar\u0119 w braterskiej wsp\u00f3lnocie bez oczekiwania na jakiekolwiek korzy\u015bci materialne[180]<\/sup><\/a>. Ten\u017ce sam autor wskazuje, \u017ce w \u017cyciu ochrzczonych potrzeba osobistego nawr\u00f3cenia, swoistej ewangelizacji ochrzczonych<\/i> poprzez proste g\u0142oszenie Ewangelii[181]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nJak stwierdza kard. F. Larrain nowa ewangelizacja oznacza rozpocz\u0119cie z nowymi si\u0142ami i z odwa\u017cnymi \u015brodkami g\u0142oszenia nowo\u015bci Ewangelii, jej oryginalnej zawarto\u015bci, \u017cycia, jakie wyp\u0142ywa z kontaktu z Jezusem<\/i>[182]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.3. Moc osobistego \u015bwiadectwa<\/b><\/span>
\nWiara rodzi si\u0119 w spotkaniu z Bogiem, dlatego te\u017c osoby rozbudzone do\u015bwiadczeniem wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> nosz\u0105 w swoim sercu pragnienie ewangelizacji poprzez osobiste \u015bwiadectwo tego, co B\u00f3g dokona\u0142 w ich \u017cyciu. Bowiem, aby prowadzi\u0107 ewangelizacj\u0119 i by\u0107 autentycznym \u015bwiadkiem nie wystarczy wychowanie religijne, ale potrzebna jest autentyczna wiara, kt\u00f3ra jest wynikiem osobistego spotkania Jezusa Chrystusa[183]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nTa owocno\u015b\u0107 stanowi szans\u0119 dla Ko\u015bcio\u0142a. Mamy bowiem do czynienia z pokoleniem, do kt\u00f3rego nie przemawiaj\u0105 s\u0142owo, przyk\u0142ad, wobec kt\u00f3rego zawodz\u0105 tradycyjne sposoby wychowania i formowania. Wiarygodnym g\u0142osicielem Ewangelii jest dzisiaj \u015bwi\u0119ty, autentyczny \u015bwiadek dzia\u0142ania i cz\u0142owiek otwarty na Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>[184]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nMoc samej Ewangelii, przedstawiona w spos\u00f3b prosty i bezpo\u015bredni, przez tych, kt\u00f3rzy najpierw sami do\u015bwiadczyli Boga, jest skuteczna w ewangelizacji[185]<\/sup><\/a>. Moc osobistego \u015bwiadectwa o wkroczeniu Boga w \u017cycie danego cz\u0142owieka oraz widoczna przemiana w jego \u017cyciu prowokuje innych do dzielenia si\u0119 swoj\u0105 wiar\u0105[186]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n1.4. Szansa dotarcia tam, gdzie nie dociera Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/b><\/span>
\nOsoby, kt\u00f3re \u017cyj\u0105 Bogiem na co dzie\u0144, w swoich codziennych w\u0119dr\u00f3wkach po drogach \u017cycia mog\u0105 dociera\u0107 ze \u015bwiadectwem Ewangelii wsz\u0119dzie tam, gdzie Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie dociera, toruj\u0105c drog\u0119 ewangelizacji tych \u015brodowisk i w\u0142\u0105czenia ich we wsp\u00f3lnot\u0119 Ko\u015bcio\u0142a[187]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDzia\u0142anie tych os\u00f3b przejawia si\u0119 w rozmaitych pos\u0142ugach i p\u0142aszczyznach ewangelizacyjnych: katecheza w wi\u0119zieniach; praca ewangelizacyjna w\u015br\u00f3d ubogich, chorych i ludzi marginesu czy nawet pos\u0142uga sta\u0142ego diakonatu[188]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nTrzeba jednak pami\u0119ta\u0107, \u017ce ewangelizacja stanowi swego rodzaju proces, a nie jest jednorazowym dzia\u0142aniem czy akcj\u0105 oraz powinna prowadzi\u0107 do g\u0142\u0119bszego zjednoczenia z Bogiem w Ko\u015bciele[189]<\/sup><\/a>. Gdy zapomni si\u0119 o tej zasadzie nie trudno o rezygnacj\u0119 i frustracj\u0119 w dawaniu \u015bwiadectwa.<\/span>
\n1.5. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nOsoby, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, wychodz\u0105 i g\u0142osz\u0105 wsz\u0119dzie oraz wszelkimi dost\u0119pnymi \u015brodkami to, czego do\u015bwiadczy\u0142y. Ich nachalno\u015b\u0107 mo\u017ce niekiedy odstrasza\u0107[190]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nCzasami zdarza si\u0119, \u017ce dzia\u0142alno\u015b\u0107 ewangelizacyjna idzie w\u0142asnym torem, jest prowadzona na dziko, bez uzgodnienia z hierarchi\u0105 Ko\u015bcio\u0142a. W tych dzia\u0142aniach wsp\u00f3\u0142praca jest nieodzowna, aby wszystkie akcje ewangelizacyjne wple\u015b\u0107 w integraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dzia\u0142alno\u015bci duszpasterskiej[191]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n2. Charyzmaty s\u0142u\u017cebne dla wsp\u00f3lnoty<\/b><\/span>
\nW\u015br\u00f3d tych charyzmat\u00f3w, kt\u00f3re dotykaj\u0105 do\u015bwiadczenia wsp\u00f3lnotowego nale\u017c\u0105: dyskutowany charyzmat proroctwa oraz modlitwa wstawiennicza w konkretnej intencji, szczeg\u00f3lnie uzdrowienia fizycznego, wewn\u0119trznego lub duchowego, najcz\u0119\u015bciej z jednoczesnym na\u0142o\u017ceniem r\u0105k.<\/span>
\nPe\u0142niejsze \u017cycie w Duchu \u015awi\u0119tym, charyzmatyczne namaszczenie Nim, wyposa\u017ca Ko\u015bci\u00f3\u0142 w pe\u0142ny zestaw dar\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego. Dary uwielbienia, chwa\u0142y i modlitwy pog\u0142\u0119biaj\u0105 wymiar kontemplatywny wiary chrze\u015bcija\u0144skiej. Dary s\u0142u\u017cebne animuj\u0105 \u017cycie w chrze\u015bcija\u0144skiej \u015bwi\u0119to\u015bci, prowadz\u0105c do po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 dla sprawiedliwo\u015bci<\/i>[192]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n2.1. Proroctwo<\/b><\/span>
\nJest to przekaz od Boga dla grupy, kt\u00f3ry tre\u015bci\u0105 i stylem przypomina najcz\u0119\u015bciej proroctwa biblijne. Ma ono najcz\u0119\u015bciej tre\u015b\u0107 pocieszenia lub napomnienia ni\u017c pewnego rodzaju przepowiadania przysz\u0142o\u015bci[193]<\/sup><\/a>. Istot\u0119 proroctwa pr\u00f3buje posumowa\u0107 F. A. Sullivan: Przez proroctwo rozumiem or\u0119dzie, kt\u00f3re jest w rzeczywisto\u015bci s\u0142owem Pana. Zawiera ono to, co grupa ma us\u0142ysze\u0107 z woli Pana, a nie jedynie to, co m\u00f3wi\u0105cy uwa\u017ca za przeznaczone dla przekazania grupie<\/i>[194]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPismo \u015awi\u0119te po\u015bwi\u0119ca temu darowi wiele miejsca, co wskazali\u015bmy ju\u017c we wcze\u015bniejszych rozdzia\u0142ach naszej pracy. \u015aw. Pawe\u0142 nie precyzuje tego terminu, ale jedynie podkre\u015bla, \u017ce prorocy s\u0105 cz\u0142onkami wsp\u00f3lnoty, kt\u00f3rzy maj\u0105 w niej rol\u0119 decyduj\u0105c\u0105 (zob. 1 Kor 12, 28)<\/i>[195]<\/sup><\/a>. Wskaza\u0107 nale\u017cy, \u017ce Nowy Testament wskazuje niejako na aspekt wsp\u00f3lnotowy proroctwa, a \u015bw. Pawe\u0142 nakazuje wr\u0119cz trosk\u0119 o \u00f3w dar (zob. 1 Kor 14)<\/i>[196]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDar proroctwa potrzebuje specjalnego rozeznania, co potwierdza tak Stary, jak i Nowy Testament. Nawet cuda czynione przez proroka nie \u015bwiadcz\u0105 o autentyczno\u015bci jego natchnienia (zob. <\/i>Mt 24, 22-24; 1 J 4, 1-3; Ap 2, 20)<\/i>. Potrzeba zatem w tej materii rozeznawania duch\u00f3w (zob. 1 Kor 12, 10; 14, 29; 1 Tes 5, 19-22)<\/i>. Czynnikami potwierdzaj\u0105cymi prawdziwo\u015b\u0107 or\u0119dzia s\u0105: prawo\u015b\u0107 moralna, ortodoksja i zgodno\u015b\u0107 z nauczaniem Jezusa (zob. 1 J 4, 2-3; 1 Kor 12, 3)<\/i> oraz owoce, jakie przynosi jego dzia\u0142alno\u015b\u0107[197]<\/sup><\/a>. Do oceny proroctwa zach\u0119caj\u0105 tak\u017ce Didache<\/i> i Pasterz <\/i>Hermasa[198]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nOdnowa w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, za \u015bw. Paw\u0142em, rozumie ten dar jako maj\u0105cy s\u0142u\u017cy\u0107 zbudowaniu wsp\u00f3lnoty. K\u0142adzie si\u0119 tam zatem nacisk na proroctwo wsp\u00f3lnotowe. Jest to charyzmat, kt\u00f3ry ka\u017cdy mo\u017ce otrzyma\u0107 jako chwilowy dar[199]<\/sup><\/a>. Dlatego nies\u0142uszne jest uto\u017csamianie tego daru ze \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 danej osoby[200]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDzisiejszy sceptycyzm wobec daru proroctwa wynika z jego niezwyk\u0142o\u015bci, z\u0142ego rozumienia jego funkcji oraz kojarzenia go wy\u0142\u0105cznie z darem Ko\u015bcio\u0142a czas\u00f3w apostolskich[201]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n2.2. Modlitwa wstawiennicza<\/b><\/span>
\nPos\u0142uga modlitw\u0105 wstawiennicz\u0105, kt\u00f3ra najcz\u0119\u015bciej przybiera posta\u0107 modlitwy o uzdrowienie lub uwolnienie, nale\u017cy b\u0105d\u017a do zada\u0144 ca\u0142ej grupy, b\u0105d\u017a te\u017c do tych, kt\u00f3rzy maj\u0105 w tej dziedzinie specjalny dar i pos\u0142uguj\u0105 w zespole modlitewnym[202]<\/sup><\/a>. Nie chodzi tu bowiem o charyzmat dla indywidualnej osoby, ale o pos\u0142ug\u0119 wobec innych na wz\u00f3r Jezusa[203]<\/sup><\/a>. Pos\u0142ugiwanie to stanowi odpowied\u017a na potrzeb\u0119 wielu ludzi, kt\u00f3rzy pogubieni, poranieni wracaj\u0105 do Ko\u015bcio\u0142a[204]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPrzez ten rodzaj modlitwy, kt\u00f3ra obejmuje uzdrowienia fizyczne i duchowe, wiele grup nauczy\u0142o si\u0119 pomaga\u0107 chorym poprzez pe\u0142n\u0105 wiary wsp\u00f3ln\u0105 modlitw\u0119, kt\u00f3rej skuteczno\u015b\u0107 potwierdzaj\u0105 do\u015b\u0107 liczne \u015bwiadectwa[205]<\/sup><\/a>. Dar ten jest manifestacj\u0105 mocy Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ra objawia si\u0119 w uzdrowieniach fizycznych, psychicznych i duchowych lub odnowie ca\u0142ego \u017cycia[206]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nI do tego rodzaju dzia\u0142alno\u015bci charyzmatycznej wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek odnosi si\u0119 nieufnie. Wynika to z faktu, \u017ce uzdrowienia sta\u0142y si\u0119 w Ko\u015bciele atrybutem \u015bwi\u0119tych, a zw\u0142aszcza Matki Bo\u017cej[207]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiekiedy podkre\u015bla si\u0119 te\u017c wa\u017cn\u0105 rol\u0119, jak\u0105 w tej modlitwie, szczeg\u00f3lnie o uzdrowienie wewn\u0119trzne, spe\u0142nia dar j\u0119zyk\u00f3w, kt\u00f3ry praktycznie tylko wtedy jest u\u017cywany w innym kontek\u015bcie ni\u017c normalny. Jest on zalecana przez V. Walsha, w wypadkach, kiedy nie wiadomo o co si\u0119 konkretnie modli\u0107 w modlitwie wstawienniczej[208]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nModlitwa wstawiennicza zawsze odbywa si\u0119 w kontek\u015bcie spotka\u0144 modlitewnych, atmosferze oddania i zawierzenia Jezusowi, kt\u00f3ry \u017cyje i kt\u00f3rego Duch dzia\u0142a z moc\u0105 we wsp\u00f3lnocie[209]<\/sup><\/a>. Modlitwa taka cz\u0119sto odbywa si\u0119 w ramach Eucharystii lub przed wystawionym Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem, a ca\u0142a uwaga prosz\u0105cych o uzdrowienie kierowana jest na Jezusa, kt\u00f3ry mo\u017ce tego dokona\u0107, a dokonane uzdrowienie stanowi zaproszenie do pod\u0105\u017cania za Nim[210]<\/sup><\/a>. Najwa\u017cniejsze jednak nie mog\u0105 by\u0107 uzdrowienia fizyczne, ale uzdrowienia wewn\u0119trzne, odnowa \u017cycia duchowego i nowe nawi\u0105zanie wi\u0119zi z Bogiem[211]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nUzdrowienia sta\u0142y si\u0119 w Odnowie <\/i>jakby now\u0105 cech\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, normaln\u0105 i codzienn\u0105. Grupy czyni\u0105 nawet starania, aby unikn\u0105\u0107 wok\u00f3\u0142 nich pewnej sensacyjno\u015bci, kt\u00f3ra \u0142atwo mo\u017ce si\u0119 w tym kontek\u015bcie pojawi\u0107[212]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nZ modlitw\u0105 wstawiennicz\u0105 \u015bci\u015ble z\u0142\u0105czone jest nak\u0142adanie r\u0105k, jako klasycznym gestem biblijnym wyra\u017caj\u0105cym dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego[213]<\/sup><\/a>. Problem ten szeroko om\u00f3wili\u015bmy w kontek\u015bcie problemu nak\u0142adania r\u0105k w modlitwie o wylanie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> w rozdziale czwartym.<\/span>
\n2.3. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nProblem stanowi niebezpiecze\u0144stwo sprowadzenia charyzmat\u00f3w tylko do ich niezwyk\u0142ych i spektakularnych przejaw\u00f3w. By\u0142oby to ze szkod\u0105 zar\u00f3wno dla zainteresowanych, jak i dla ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a. Bowiem tak\u017ce te charyzmaty, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 ma\u0142o znacz\u0105ce, s\u0105 bardzo warto\u015bciowe i wa\u017cne we wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a[214]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPotrzebna jest kontrola daru proroctwa, kt\u00f3ry mo\u017ce przynie\u015b\u0107 nie tylko dobro, ale spowodowa\u0107 wiele szkody, gdy jest \u017ale stosowany oraz doprowadzi\u0107 do wielu wypacze\u0144[215]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiekiedy wobec modlitwy o uzdrowienie wysuwany jest zarzut podwa\u017cania sensowno\u015bci sakramentu chorych, ale w\u0142a\u015bnie to odnowiona wiara w pozasakramentaln\u0105 modlitw\u0119 o uzdrowienie odnowi\u0142a znaczenie tego sakramentu[216]<\/sup><\/a>. M. Scanlan podkre\u015bla, \u017ce nie mo\u017cna tylko ogranicza\u0107 tej modlitwy do modlitwy wstawienniczej, ale dostrzec wag\u0119 sakrament\u00f3w i cierpliwego trwania przy cz\u0142owieku z mi\u0142o\u015bci\u0105[217]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nZ niew\u0142a\u015bciwym rozumieniem modlitwy o uzdrowienie mog\u0105 wi\u0105za\u0107 si\u0119 powa\u017cne problemy. Gdy cz\u0142owiek nie jest odpowiednio do niej przygotowany, to po braku namacalnych efekt\u00f3w takiej modlitwy mo\u017ce by\u0107 on zawiedziony, a nawet straci\u0107 wiar\u0119 w sens modlitwy[218]<\/sup><\/a>. Wreszcie mo\u017ce dochodzi\u0107 do sytuacji przeciwstawiania teologii zdrowia<\/i> wobec teologii cierpienia<\/i>, co w konsekwencji prowadzi do nieporozumie\u0144 i frustracji[219]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nInnym niebezpiecze\u0144stwem jest prze\u017cywanie do\u015bwiadczenia charyzmatycznego jedynie na p\u0142aszczy\u017anie psychologicznej, oczekiwanie sensacji czy wr\u0119cz wyniesienia nad innych. Tymczasem wylanie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> oznacza przyj\u0119cie Bo\u017cych wymaga\u0144 z ca\u0142\u0105 ich konsekwencj\u0105[220]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n3. Zaanga\u017cowanie w \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a<\/b><\/span>
\nOsoby, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> nie tylko w wi\u0119kszo\u015bci nie od\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 od swoich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w, ale wr\u0119cz zap\u0142on\u0119\u0142y now\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 ku nim[221]<\/sup><\/a>. Dzi\u0119ki wylaniu Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> wielu katolik\u00f3w wr\u00f3ci\u0142o do Chrystusa i Ko\u015bcio\u0142a, gdy\u017c zrozumia\u0142o sens sakrament\u00f3w, szczeg\u00f3lnie sakrament\u00f3w inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej, oraz Ko\u015bcio\u0142a jako wsp\u00f3lnoty wiary[222]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDo\u015bwiadczenie to powinno owocowa\u0107 i owocuje umi\u0142owaniem Ko\u015bcio\u0142a, poddaniem si\u0119 jego wewn\u0119trznemu porz\u0105dkowi, \u017cyciu sakramentalnemu, autorytetowi nauczania, a pobudzenie mi\u0142o\u015bci do Ko\u015bcio\u0142a prowadzi w konsekwencji do pragnienia jego odnowy[223]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n3.1. Dowarto\u015bciowanie \u015bwieckich<\/b><\/span>
\nRuch Odnowy<\/i> jest przede wszystkim ruchem \u015bwieckich[224]<\/sup><\/a>. Na pocz\u0105tku wi\u0119kszo\u015b\u0107 odpowiedzialnych stanowili \u015bwieccy, dopiero p\u00f3\u017aniej zaanga\u017cowali si\u0119 kap\u0142ani i zakonnicy[225]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPozytywnym aspektem jest docenienie roli \u015bwieckich i ich zaanga\u017cowanie w \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a[226]<\/sup><\/a>. To zaanga\u017cowanie \u015bwieckich pomaga przezwyci\u0119\u017cy\u0107 sekularyzm, kt\u00f3ry wkrada si\u0119 tak\u017ce do Ko\u015bcio\u0142a oraz o\u017cywi\u0107 wiar\u0119 tych, w kt\u00f3rych ledwie si\u0119 ona tli[227]<\/sup><\/a>. Wielu \u015bwieckich odkry\u0142o w grupach modlitewnych w nowy spos\u00f3b powszechne kap\u0142a\u0144stwo wiernych[228]<\/sup><\/a>, cho\u0107 nie obywa si\u0119 w tej materii bez problem\u00f3w, o czym piszemy poni\u017cej, m\u00f3wi\u0105c o niebezpiecze\u0144stwach.<\/span>
\n3.2. O\u017cywienie \u017cycia parafialnego i sakramentalnego<\/b><\/span>
\nZaanga\u017cowanie os\u00f3b, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> mo\u017ce by\u0107 drog\u0105 do rozbudzenia \u017cycia parafialnego poprzez \u015bwiadectwo, pos\u0142ugiwanie duchowe darami i dzielenie si\u0119 wiar\u0105[229]<\/sup><\/a>. Osoby takie, dobrze pokierowane, przyczyni\u0105 si\u0119 do o\u017cywienia parafii poprzez pe\u0142n\u0105 \u017cycia liturgi\u0119, okazywanie sobie mi\u0142o\u015bci braterskiej, s\u0142u\u017cb\u0119 i ewangelizacj\u0119[230]<\/sup><\/a>. Szans\u0105 jest zatem wykorzystanie posiadanych przez ludzi \u015bwieckich charyzmat\u00f3w[231]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nGdyby ruch Odnowy<\/i> zapu\u015bci\u0142 silne korzenie w \u017cyciu parafialnym, to wtedy jego cz\u0142onkowie, kt\u00f3rzy sami do\u015bwiadczyli wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, mogliby wnie\u015b\u0107 cenny wk\u0142ad w odnowienie rozumienia i \u015bwiadomo\u015bci wagi sakrament\u00f3w inicjacji[232]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nY. Congar podkre\u015bla mo\u017cliwo\u015b\u0107 zaanga\u017cowania si\u0119 cz\u0142onk\u00f3w grup modlitewnych w rozbudzenie pragnienia i wi\u0119kszej \u015bwiadomo\u015bci wagi sakramentu bierzmowania. Ch\u0119tnie widzieliby\u015bmy udzia\u0142 cz\u0142onk\u00f3w Odnowy w dniach przygotowania i samej ceremonii. Wnie\u015bliby oni swoje \u017cywe przekonanie, \u017ce \u00abOn naprawd\u0119 \u017cyje\u00bb; stworzyliby atmosfer\u0119 ciep\u0142a i rado\u015bci. By\u0142oby to \u015bwi\u0119to Ducha \u015awi\u0119tego. W po\u0142\u0105czeniu z \u00abchrztem w Duchu\u00bb lub bez tego by\u0142aby to – w warunkach dojrza\u0142ej ju\u017c \u015bwiadomo\u015bci osobistej – aktualizacja \u0142aski otrzymanej z zamkni\u0119tymi oczyma podczas chrztu i sakramentalnego bierzmowania<\/i> [233]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n3.3. Problem opieki pasterskiej<\/b><\/span>
\nR. Pindel wskazuje, \u017ce w Polsce wobec ruchu pojawiaj\u0105 si\u0119 raczej reakcje chorobliwe w\u015br\u00f3d duchownych: kap\u0142an\u00f3w, a nawet niekt\u00f3rych biskup\u00f3w. Wynika to ze z\u0142ej formacji w tej materii w seminariach. Seminarzy\u015bci bowiem nie maj\u0105 cz\u0119sto poj\u0119cia, o co w tym wszystkim chodzi. A przecie\u017c to w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki trosce pasterzy mo\u017cna by by\u0142o unikn\u0105\u0107 paraklerykalizmu i wielu innych b\u0142\u0119d\u00f3w[234]<\/sup><\/a>. Powa\u017cne ostrze\u017cenie w tej materii pod adresem duchownych wysuwa tak\u017ce s. Bernadetta M’Buy z Zairu: Lud jest spragniony Boga i potrzebuje nauczycieli duchowych, a w naszych Ko\u015bcio\u0142ach nie znajduje prawdziwych ojc\u00f3w i matek duchowych. Odnajduje ich po\u015br\u00f3d pasterzy i pasterek grup modlitewnych, kt\u00f3rych wp\u0142yw jest zreszt\u0105 czasami zbyt du\u017cy. Odnowa Charyzmatyczna staje si\u0119 tak\u017ce szans\u0105 wobec rozwoju sekt. Nasz lud boi si\u0119 czarownic, duch\u00f3w, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie potraktowa\u0142 tego powa\u017cnie. W grupach modlitewnych istniej\u0105 modlitwy wyzwole\u0144cze, a to ludziom odpowiada<\/i>[235]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWiele grup pragnie opieki kap\u0142ana, kt\u00f3rego pos\u0142ugiwanie mo\u017ce przynie\u015b\u0107 grupie wiele korzy\u015bci. To bycie poprzez bratersk\u0105 obecno\u015b\u0107 pozwala wielu ludziom odnale\u017a\u0107 utracone warto\u015bci, pouk\u0142ada\u0107 swoje sprawy \u017cyciowe czy rozwi\u0105za\u0107 problemy duchowe oraz odnale\u017a\u0107 swoje miejsce w Ko\u015bciele. Wtedy jeszcze bardziej zaczynaj\u0105 sobie oni ceni\u0107 obecno\u015b\u0107 kap\u0142ana w grupie[236]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nB. Dembowski podkre\u015bla, \u017ce w wypadku odej\u015bcia od Ko\u015bcio\u0142a najbardziej bolesne jest to, \u017ce dzieje si\u0119 to z powodu s\u0142abej wi\u0119zi eklezjalnej. Najbole\u015bniejsze jest jednak to, \u017ce kto\u015b poza Ko\u015bcio\u0142em odkry\u0142 Jezusa Chrystusa jako Pana i Zbawiciela. Wtedy kap\u0142ani narzekaj\u0105, \u017ce duszpasterstwo nie dociera do wszystkich, ale nic w tym kierunku nie robi\u0105[237]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n3.4. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nZbytnia ch\u0119\u0107 reformowania Ko\u015bcio\u0142a mo\u017ce prowadzi\u0107 do pewnych przerost\u00f3w. K. Metz wskazuje na pewne negatywne elementy w tej materii. Dotycz\u0105 one pewnej niecierpliwo\u015bci w reformowaniu Ko\u015bcio\u0142a i problemu wyst\u0119powania z niego[238]<\/sup><\/a>. Mo\u017ce dochodzi\u0107 do zra\u017cenia si\u0119 do Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry chcia\u0142o si\u0119 reformowa\u0107, gdy zmiany nie id\u0105 po my\u015bli jednostki czy grupy, a w konsekwencji mo\u017ce to prowadzi\u0107 do przechodzenia do innych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w lub nawet ich tworzenia oraz emigracji w kierunku sekt[239]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPod\u0142o\u017cem os\u0142abienia wi\u0119zi lub zerwania z Ko\u015bcio\u0142em jednostek lub ca\u0142ych grup mo\u017ce by\u0107 r\u00f3\u017cne: zakamuflowane przeci\u0105ganie sekt nowoapostolskich, zbytnie poszukiwanie do\u015bwiadczenia emocjonalnego, bezkrytyczne zwi\u0105zki i czerpanie z teologii zielono\u015bwi\u0105tkowc\u00f3w, niech\u0119\u0107 do Ko\u015bcio\u0142a, formalne traktowanie sakrament\u00f3w i s\u0142abe przygotowanie teologiczne[240]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiedobra jest te\u017c ch\u0119\u0107 zmiany wszystkiego, co w Ko\u015bciele si\u0119 zasta\u0142o na mod\u0142\u0119 do\u015bwiadczenia charyzmatycznego. B. Housset pisze o wra\u017ceniu ch\u0119ci nowego ustawienia wszystkich aspekt\u00f3w \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a czy te\u017c my\u015blenia, \u017ce przed Odnow\u0105<\/i> nic w nim nie by\u0142o dobrego, a tylko w tym ruchu jest prawda. Te tendencje bardzo cz\u0119sto odstraszaj\u0105 duszpasterzy i powoduj\u0105 ci\u0105\u017cenie w stron\u0119 sekciarstwa, czego ryzyko ostatnio si\u0119 zmniejszy\u0142o[241]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiekiedy powstaj\u0105 te\u017c problemy na linii urz\u0105d – charyzmat, gdy kto\u015b o silnej osobowo\u015bci i charyzmacie rz\u0105dzenia prowadzi jak\u0105\u015b grup\u0119 za sob\u0105[242]<\/sup><\/a>. Tymczasem potrzeba wzajemnego uzupe\u0142niania si\u0119: charyzmat bez kierownictwa hierarchii b\u0119dzie nara\u017cony na wypaczenia, a hierarchia bez charyzmatu b\u0119dzie czym\u015b martwym. Nie mo\u017cna zatem przeciwstawia\u0107 sobie tych dw\u00f3ch uzupe\u0142niaj\u0105cych si\u0119 p\u0142aszczyzn[243]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nJako, \u017ce Odnowa<\/i> jest ruchem \u015bwieckich mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 i pojawia si\u0119 niekiedy tendencja paraklerykalizmu[244]<\/sup><\/a>. Przejawia si\u0119 on w kopiowaniu lub zast\u0119powaniu kap\u0142ana, w redukcji jego funkcji tylko do spraw sakrament\u00f3w, prowadzenie katechezy i kierownictwa duchowego w grupie przez \u015bwieckich, cz\u0119sto z lenistwa i winy kap\u0142ana[245]<\/sup><\/a>. W napi\u0119ciach tych wina le\u017cy po obu stronach. Trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce w \u017cadnym razie \u015bwieccy nie zast\u0105pi\u0105 kap\u0142ana, gdy\u017c jego rola jest wyj\u0105tkowa. Potrzeba zatem dobrej wsp\u00f3\u0142pracy dla dobra wsp\u00f3lnoty[246]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nProblemy pojawiaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce w kierowaniu grup\u0105. Niekiedy zdarza si\u0119, \u017ce jednostki unikaj\u0105 kontaktu z odpowiedzialnymi za wsp\u00f3lnot\u0119 i zamykaj\u0105 si\u0119 na ich krytyk\u0119. Czasem tak\u017ce sami liderzy narzucaj\u0105 wsp\u00f3lnocie w\u0142asn\u0105 wol\u0119 i odrzucaj\u0105 opinie prze\u0142o\u017conych lub przywi\u0105zuj\u0105 nadmiern\u0105 wag\u0119 do jakiego\u015b zwyczaju, przypisuj\u0105c mu to, \u017ce jest znakiem obecno\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego[247]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4. Zaanga\u017cowanie ekumeniczne<\/b><\/span>
\nAspekt ekumeniczny, cho\u0107 zajmuje miejsce wa\u017cne w dzia\u0142aniu, to jednak nie jest g\u0142\u00f3wnym celem Odnowy<\/i>[248]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nObecnie entuzjazm ekumeniczny, maj\u0105cy miejsce w pocz\u0105tkach ruchu, ust\u0105pi\u0142 okresowi pustyni. Obecnie realizuje si\u0119 spokojnie i cicho, co stwarza atmosfer\u0119 do owocowania dobrych skutk\u00f3w[249]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW. Hryniewicz stwierdza wyra\u017anie, \u017ce bezpo\u015brednio\u015b\u0107 do\u015bwiadczenia Ducha \u015awi\u0119tego i Jego dar\u00f3w nie daje wierz\u0105cym podstawy do tworzenia odr\u0119bnego Ko\u015bcio\u0142a czy nawet uwa\u017cania si\u0119 za taki w odr\u00f3\u017cnieniu od ju\u017c istniej\u0105cych. Stwierdzenie to r\u00f3wnie\u017c odnosi si\u0119 do ruchu odnowy charyzmatycznej. Do\u015bwiadczenie Ducha \u015awi\u0119tego nie wi\u0105\u017ce si\u0119 tu z ustalonymi formami eklezjologicznymi danego wyznania. Chrze\u015bcijanie nale\u017c\u0105cy do tego ruchu uwa\u017caj\u0105 po prostu, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest tam, gdzie jest prze\u017cycie obecno\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego, \u017ce jedno\u015b\u0107 chrze\u015bcijan mo\u017ce urzeczywistni\u0107 si\u0119 bez jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142\u00f3w, niejako na innej p\u0142aszczy\u017anie. Jedno\u015b\u0107 duchow\u0105 oddziela si\u0119 w ten spos\u00f3b od jedno\u015bci widzialnej<\/i>[250]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4.1. Ekumenizm duchowy<\/b><\/span>
\nProblemy ekumeniczne, o kt\u00f3rych powiemy za chwil\u0119, w dialogu mi\u0119dzy grupami modlitewnymi r\u00f3\u017cnych denominacji nie przeszkadzaj\u0105 we wsp\u00f3lnej modlitwie, s\u0142uchaniu S\u0142owa Bo\u017cego i wsp\u00f3lnym dzia\u0142aniu na rzecz potrzebuj\u0105cych[251]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nSzczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 i miejsce w kontaktach ekumenicznych grup charyzmatycznych r\u00f3\u017cnych denominacji lub grup mieszanych powinna zajmowa\u0107 modlitwa o jedno\u015b\u0107. Jak bowiem stwierdzi\u0142 kard. A. Bea, co potwierdzi\u0142 abp Cantenbury G. Ramsey: Bramy jedno\u015bci nie przekroczymy inaczej, jak tylko na kolanach<\/i>[252]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWa\u017cn\u0105 rol\u0119 w grupach modlitewnych mo\u017ce spe\u0142nia\u0107, na p\u0142aszczy\u017anie modlitwy ekumenicznej, modlitwa o uzdrowienie poczucia winy za powsta\u0142e w przesz\u0142o\u015bci roz\u0142amy. Wa\u017cne jest r\u00f3wnie\u017c to, aby w mieszanych grupach modlitewnych uczestnicy byli \u015bwiadomi warto\u015bci duchowych w\u0142asnej denominacji i jasno okre\u015blali swoje pozycje[253]<\/sup><\/a>. Pozwoli to unikn\u0105\u0107 wszelkich nieporozumie\u0144.<\/span>
\nDroga jedno\u015bci wiedzie poprzez pozostanie we w\u0142asnym Ko\u015bciele i zaanga\u017cowanie si\u0119 w jego lepszy i owocniejszy rozw\u00f3j[254]<\/sup><\/a>. Potwierdza to fakt, \u017ce wiele os\u00f3b, kt\u00f3re przebudzenia do\u015bwiadczy\u0142o u protestant\u00f3w odnalaz\u0142o si\u0119 w Ko\u015bciele katolickim[255]<\/sup><\/a>. Wielu znanych uczestnik\u00f3w Odnowy przesz\u0142o z Ko\u015bcio\u0142\u00f3w protestanckich do Ko\u015bcio\u0142a katolickiego ze wzgl\u0119du na odkrycie w nim pe\u0142ni prawdy i mo\u017cliwo\u015bci uczestniczenia w Odnowie, kt\u00f3rej inspiratorem jest Duch \u015awi\u0119ty<\/i>[256]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDuch \u015awi\u0119ty rozdziela swoje dary dla pos\u0142ugi w ca\u0142ym Ko\u015bciele. Pozytywn\u0105 rol\u0105 grup modlitewnych jest to, \u017ce potrafi\u0105 one je dostrzec tak\u017ce w innych Ko\u015bcio\u0142ach i Wsp\u00f3lnotach ko\u015bcielnych, podobnie jak we w\u0142asnym[257]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4.2. Trudno\u015bci w ekumenizmie<\/b><\/span>
\nEkumenizm jest trudny do realizacji, gdy\u017c obok os\u00f3b, kt\u00f3re szanuj\u0105 wolno\u015b\u0107 drugiego cz\u0142owieka, s\u0105 te\u017c osoby i nawet ca\u0142e grupy, kt\u00f3re licz\u0105 i zale\u017cy im na jak najwi\u0119kszej ilo\u015bci nawr\u00f3ce\u0144<\/i> za wszelk\u0105 cen\u0119[258]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nCho\u0107 ekumenizm stoi u pocz\u0105tk\u00f3w Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, kt\u00f3ra zrodzi\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie w kontek\u015bcie ekumenicznym i ten kontekst jest z ni\u0105 nierozerwalnie zwi\u0105zany, nie oznacza to, \u017ce ruch powinien podda\u0107 si\u0119 bezkrytycznemu ekumenizmowi bez odpowiedniego rozeznania duchowego[259]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nWsp\u00f3\u0142cze\u015bnie obserwuje si\u0119 nieufno\u015b\u0107 wobec Ko\u015bcio\u0142a i ch\u0119\u0107 uczynienia ponad Ko\u015bcio\u0142a<\/i>, skupiaj\u0105cego wszystkie wyznania. Te tendencje obserwuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w ruchu Odnowy<\/i>. W. Hryniewicz podkre\u015bla: Podobne nastawienie [ma – przyp. w\u0142.] tak\u017ce wsp\u00f3\u0142czesny ruch charyzmatyczny, cz\u0119sto odnosz\u0105cy si\u0119 jeszcze z nieufno\u015bci\u0105 do oficjalnych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w. Pod ich adresem pojawia si\u0119 niejednokrotnie w obr\u0119bie tego nurtu zarzut \u00abko\u015bcielnochwalstwa\u00bb. Wielu zwolennik\u00f3w Odnowy charyzmatycznej sk\u0142onnych jest s\u0105dzi\u0107, \u017ce ca\u0142y ruch sta\u0142 si\u0119 ich Ko\u015bcio\u0142em, w nim bowiem znale\u017ali duchowe zadowolenie i odkryli \u015bwie\u017co\u015b\u0107 wiary<\/i>[260]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4.3. Krytyczny przyjmowanie warto\u015bci od innych<\/b><\/span>
\nDo\u015bwiadczenie wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> znamionuje kontekst protestancki (zielono\u015bwi\u0105tkowcy, metody\u015bci, bapty\u015bci)<\/i>, sk\u0105d dosta\u0142o si\u0119 do Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Dlatego nale\u017cy podchodzi\u0107 krytycznie do teologii i nazewnictwa zaczerpni\u0119tego z protestantyzmu, o czym szczeg\u00f3\u0142owo pisali\u015bmy w trzecim rozdziale niniejszej pracy. Katolicy zatem nie mog\u0105 bezkrytycznie przyjmowa\u0107 eklezjologii, teologicznego znaczenia praktyk charyzmatycznych i t\u0142umaczenia Pisma \u015awi\u0119tego[261]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nTrzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce wyznacznikami ortodoksyjno\u015bci grupy modlitewnej s\u0105: waga przywi\u0105zywana do Eucharystii, kt\u00f3rej nie zast\u0105pi \u017cadne spotkanie modlitewne; wierno\u015b\u0107 nauce Ko\u015bcio\u0142a i pos\u0142usze\u0144stwo hierarchii[262]<\/sup><\/a>. Gdy kt\u00f3rego\u015b z tych element\u00f3w zaczyna brakowa\u0107 nale\u017cy bacznie przypatrze\u0107 si\u0119 takiej grupie czy czasami wobec otwarcia si\u0119 na warto\u015bci innych nie zatraci\u0142a ona swojej specyfiki.<\/span>
\nPotrzeba zawsze jasnego okre\u015blenia charakteru grupy modlitewnej, co b\u0119dzie chroni\u0142o przed wszelkimi niedopowiedzeniami w tej materii. Nale\u017cy jasno okre\u015bli\u0107, czy jest ona katolicka, innej denominacji czy te\u017c modlitewn\u0105 grup\u0105 mieszan\u0105. Nie nale\u017cy tak\u017ce rezygnowa\u0107 z w\u0142asnej tradycji duchowej dla lepszego samopoczucia innych[263]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nP. G. Mansfield stwierdza: My\u015bl\u0119, \u017ce uformowani katolicy w kontakcie z takimi grupami wzbogacaj\u0105 sw\u00f3j katolicyzm, a b\u0119d\u0105 te\u017c s\u0142u\u017cyli swojemu Ko\u015bcio\u0142owi przez tworzenie klimatu zrozumienia i mi\u0142o\u015bci przez przyjmowanie zab\u0142\u0105kanych<\/i>[264]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDo\u015bwiadczenie Odnowy<\/i> ma szans\u0119 odnalezienia r\u00f3wnowagi pomi\u0119dzy teologi\u0105 i do\u015bwiadczeniem religijnym, kt\u00f3re jest dane jego cz\u0142onkom, na p\u0142aszczy\u017anie ekumenicznej. Potwierdza to W. Hryniewicz: Ruch charyzmatyczny ma szans\u0119 przyczyni\u0107 si\u0119 do odnalezienia takiej r\u00f3wnowagi. Powinien sta\u0107 si\u0119 zaczynem odrodzenia przede wszystkim w obr\u0119bie poszczeg\u00f3lnych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w wyznaniowych i prowadzi\u0107 je do wzajemnego zbli\u017cenia i pojednania. Charyzmatyczna \u015bwiadomo\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnorakich dar\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego (zob. Rz 12, 6; 1 Kor 12, 4-11. 28-31) sprzyja\u0107 powinna wzajemnemu ubogacaniu na drodze \u017cywej wymiany warto\u015bci duchowych. Dary te nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c dostrzec u innych chrze\u015bcijan. Wymaga\u0107 to b\u0119dzie niejednokrotnie w\u0142asnego sposobu rozumienia i prze\u017cywania okre\u015blonego charyzmatu<\/i> [265]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n4.3. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nDzia\u0142alno\u015b\u0107 ekumeniczna przynios\u0142a wiele b\u0142ogos\u0142awionych owoc\u00f3w, ale tak\u017ce, wobec zbytniego zach\u0142y\u015bni\u0119cia si\u0119 ideami ekumenicznymi, daje si\u0119 obserwowa\u0107 tendencje negatywne[266]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nZaanga\u017cowanie ekumeniczne wielu cz\u0142onk\u00f3w Odnowy<\/i> prowadzi te\u017c do pewnych problem\u00f3w ekumenicznych, np. zachwianie czysto\u015bci wiary, niezrozumienia dlaczego nie mo\u017cna wsp\u00f3lnie sprawowa\u0107 Eucharystii, skoro mo\u017cna si\u0119 wsp\u00f3lnie modli\u0107 na spotkaniach modlitewnych oraz cierpienie z powodu roz\u0142amu, co pobudza czasem do pos\u0142ugi duchowej dla jedno\u015bci chrze\u015bcijan[267]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nP. Cordes ostrzega przed zbytnim kierowaniem si\u0119 ku zielono\u015bwi\u0105tkowcom oraz przed niebezpiecze\u0144stwem jednostronnego dialogu. Wskazuje on jednocze\u015bnie \u015brodki zaradcze w tej materii: trzymanie si\u0119 prawdziwej doktryny, korzystanie z Eucharystii, adoracji, r\u00f3\u017ca\u0144ca, pielgrzymek, badania \u017cycia \u015bwi\u0119tych oraz zag\u0142\u0119bienie si\u0119 w odpowiednie rozumienie kap\u0142a\u0144stwa konsekracyjnego[268]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPewien niepok\u00f3j budzi r\u00f3wnie\u017c przejaskrawianie przez niekt\u00f3rych cz\u0142onk\u00f3w grup modlitewnych aspektu charyzmatycznego, co mo\u017ce prowadzi\u0107 do przeciwstawienia go instytucji, o czym ju\u017c wcze\u015bniej wspominali\u015bmy. A przecie\u017c ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest charyzmatyczny i dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego nie mo\u017ce si\u0119 ogranicza\u0107 i nie ogranicza si\u0119 do jakiej\u015b elitarnej grupy[269]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiebezpiecze\u0144stwem jest tendencja do podkre\u015blania niewa\u017cno\u015bci denominacji w dziele ewangelizacji i zatrzymanie si\u0119 na poziomie pierwszych prawd ewangelicznych czy te\u017c podkre\u015blanie wiary w Jezusa, a pomniejszanie roli Ko\u015bcio\u0142a i sakrament\u00f3w[270]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPewnym zarzutem wobec grup modlitewnych jest umniejszanie roli Maryi w dziele zbawienia i wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a. Ta tendencja wynika z zarzut\u00f3w protestant\u00f3w wobec pobo\u017cno\u015bci katolickiej, szczeg\u00f3lnie zielono\u015bwi\u0105tkowc\u00f3w. L. J. Suenens podkre\u015bla natomiast, \u017ce to w\u0142a\u015bnie Maryja wskazuje na Jezusa, Ko\u015bci\u00f3\u0142, sakramenty oraz to, jak by\u0107 otwartym na Ducha \u015awi\u0119tego[271]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nIstnieje wreszcie niebezpiecze\u0144stwo zerwania wi\u0119zi z Ko\u015bcio\u0142em i emigracji za do\u015bwiadczeniem duchowym z Ko\u015bcio\u0142a, w kt\u00f3rym nic si\u0119 nie dzieje[272]<\/sup><\/a>. Zdarzaj\u0105 si\u0119 odej\u015bcia jednostek i ca\u0142ych grup modlitewnych z Ko\u015bcio\u0142a. Przyczyna tego stanu tkwi najcz\u0119\u015bciej w braku odpowiedniej formacji teologicznej lider\u00f3w zw\u0142aszcza w zakresie eklezjologii, niezdrowych ludzkich ambicjach i zaniedbaniach pasterzy Ko\u015bcio\u0142a[273]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5. Pomoc innym i zaanga\u017cowanie w sprawy \u017cycia spo\u0142ecznego<\/b><\/span>
\nKolejnym wsp\u00f3lnotowym owocem wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> jest fakt, \u017ce osoby, kt\u00f3re do\u015bwiadczenie to dotkn\u0119\u0142o pragn\u0105 tak\u017ce lepiej kocha\u0107 bli\u017anich i s\u0142u\u017cy\u0107 im poprzez zaanga\u017cowanie na r\u00f3\u017cnych polach[274]<\/sup><\/a>. Wiele os\u00f3b, kt\u00f3re same do\u015bwiadczy\u0142y odnowienia duchowego w\u0142\u0105cza si\u0119 w inne pos\u0142ugi i grupy wspieraj\u0105ce[275]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nImpulsem do s\u0142u\u017cby mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 w\u0142asne uzdrowienie. Przyj\u0119te uzdrowienie owocuje now\u0105 wolno\u015bci\u0105 do s\u0142u\u017cby. Cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce gdy kto\u015b zostanie uzdrowiony przez Pana, szuka jakiej\u015b formy s\u0142u\u017cby, by da\u0107 wyraz swej wdzi\u0119czno\u015bci i wolno\u015bci<\/i>[276]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5.1. R\u00f3wnowaga pomi\u0119dzy modlitw\u0105 i dzia\u0142aniem<\/b><\/span>
\nW\u015br\u00f3d niekt\u00f3rych os\u00f3b panuje opinia, \u017ce zanurzenie si\u0119 cz\u0142onk\u00f3w Odnowy<\/i> w do\u015bwiadczenie modlitewne odci\u0105ga ich od dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej[277]<\/sup><\/a>. Chocia\u017c wsp\u00f3lna modlitwa i braterskie otwarcie s\u0105 dla niej bardzo istotne, chocia\u017c pobudza do zaanga\u017cowania si\u0119 w \u017cycie wsp\u00f3lnoty, to jednak wed\u0142ug niekt\u00f3rych – budzi ona raczej potrzeb\u0119 osobistego i ca\u0142kowicie wertykalnego kontaktu z Bogiem, a to odwraca od dzia\u0142alno\u015bci w \u015bwiecie<\/i>[278]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nL. J. Suenens podkre\u015bla, aby zachowa\u0107 r\u00f3wnowag\u0119 pomi\u0119dzy modlitw\u0105 i dzia\u0142aniem spo\u0142ecznym. Mo\u017ce bowiem zdarzy\u0107 si\u0119, \u017ce nacisk po\u0142o\u017cony na modlitw\u0119 odbije si\u0119 na zaanga\u017cowaniu spo\u0142ecznym oraz wp\u0142ynie na wyizolowanie si\u0119 grupy[279]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW \u017cyciu chrze\u015bcija\u0144skim potrzeba r\u00f3wnowagi mi\u0119dzy uwielbieniem i s\u0142u\u017cb\u0105, jako wzajemnie uzupe\u0142niaj\u0105cymi si\u0119 sposobami oddania Bogu chwa\u0142y i zbli\u017cenia si\u0119 do Niego[280]<\/sup><\/a>. F. A. Sullivan podkre\u015bla obecn\u0105 w grupach modlitewnych pokus\u0119 akcentowania uwielbienia i zaniedbywania chrze\u015bcija\u0144skiej pos\u0142ugi na zewn\u0105trz wsp\u00f3lnoty[281]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5.2. Konkretne zaanga\u017cowanie spo\u0142eczne<\/b><\/span>
\nCz\u0119sto za modlitw\u0105 idzie konkretne dzia\u0142anie spo\u0142eczne, zar\u00f3wno na p\u0142aszczy\u017anie indywidualnej, jak i grupowej[282]<\/sup><\/a>. Ka\u017cda grupa w tej materii jest w pe\u0142ni autonomiczna i dzia\u0142a na miar\u0119 w\u0142asnych mo\u017cliwo\u015bci[283]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW zwi\u0105zku z tym, \u017ce wiele grup zdaje sobie spraw\u0119 z niebezpiecze\u0144stwa przeakcentowania modlitwy, dlatego te\u017c w wielu z nich podejmuje si\u0119 konkretne inicjatywy i pos\u0142ugi w dziedzinie zaanga\u017cowania dla innych[284]<\/sup><\/a>. Ludzie ci swoje \u017cycie traktuj\u0105 jako s\u0142u\u017cb\u0119 i nawet w obowi\u0105zkach stanu czy pracy zawodowej nie szukaj\u0105 sukcesu, a niekt\u00f3rzy z nich anga\u017cuj\u0105 si\u0119 nawet w trudne s\u0142u\u017cby spo\u0142eczne[285]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nZnamienne s\u0105 wypowiedzi na temat zaanga\u017cowania spo\u0142ecznego cz\u0142onk\u00f3w grup modlitewnych. Bp A. Hermoso stwierdza: Wspania\u0142e jest zaanga\u017cowanie na rzecz biednych u os\u00f3b uczestnicz\u0105cych w grupach modlitewnych, a ustawiczne rozeznawanie duchowe pozwala nam spe\u0142nia\u0107 teologi\u0119 wyzwolenia wed\u0142ug Ducha Bo\u017cego<\/i> [286]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPos\u0142ugiwanie ludziom spoza grupy obejmuje r\u00f3\u017cne przypadki i dzie\u0142a mi\u0142osierdzia: chorzy, biedni, wi\u0119\u017aniowie. Cz\u0142onkowie grup modlitewnych anga\u017cuj\u0105 si\u0119 tak\u017ce w obron\u0119 nienarodzonych i pos\u0142ug\u0119 sta\u0142ego diakonatu. Jest to jednak bardziej pomoc cierpi\u0105cym ni\u017c zwalczanie samego z\u0142a.[287]<\/sup><\/a>. Anga\u017cuj\u0105 si\u0119 oni w pot\u0119pienie grzesznych struktur i prac\u0119 nad ich przezwyci\u0119\u017ceniem poprzez poddanie tego wszystkiego pod panowanie Jezusa. Zwraca si\u0119 tu zatem szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 na aspekt duchowy[288]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nDo grup modlitewnych przychodz\u0105 ludzie spustoszeni moralnie i duchowo, biedni i zagubieni. Tam znajduj\u0105 dla siebie odpowiedni\u0105 pomoc. Ten bezmiar nieszcz\u0119\u015bcia popycha innych cz\u0142onk\u00f3w grupy do zaanga\u017cowania si\u0119 w obron\u0119 rodziny, mi\u0142o\u015bci, \u017cycia; pomoc upo\u015bledzonym, nieuleczalnie chorym; zaradzanie potrzebom kraj\u00f3w g\u0142oduj\u0105cych, chorych na tr\u0105d i AIDS; zajmowanie si\u0119 prostytutkami, obron\u0105 przed dzia\u0142alno\u015bci\u0105 sekt i korupcj\u0105[289]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n5.3. Zarzut braku zaanga\u017cowania spo\u0142ecznego<\/b><\/span>
\nNie wszyscy potrafi\u0105 si\u0119 zgodzi\u0107 z zaanga\u017cowaniem spo\u0142ecznym cz\u0142onk\u00f3w Odnowy<\/i>. Widz\u0105 oni w grupach form\u0119 ucieczki od spraw ziemskich (katolicy liberalni)<\/i> lub te\u017c zbytnie skoncentrowanie si\u0119 na entuzjazmie (katolicy konserwatywni)<\/i>[290]<\/sup><\/a>. P. Wagner z Brazylii stwierdza: M\u00f3wi si\u0119, \u017ce w ko\u015bcielnych wsp\u00f3lnotach podstawowych charyzmatycy otumaniaj\u0105 lud, gdy idzie o rozwi\u0105zania polityczne<\/i>[291]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nCzasem zarzuty te s\u0105 wysuwane ze stanowiska czysto spo\u0142eczno-politycznego, kt\u00f3re nie potrafi zrozumie\u0107 specyfiki do\u015bwiadczenia odnalezienia czy znalezienia Boga[292]<\/sup><\/a>. M. H\u00e9brard, powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na jedno ze \u015bwiadectw pisze: Wylanie Ducha stanowi rodzaj kataklizmu, kt\u00f3ry dotyka naprz\u00f3d osob\u0119 i kt\u00f3ry nast\u0119pnie nale\u017cy przetrawi\u0107. Nazajutrz po wylaniu Ducha \u015awi\u0119tego nie biegniemy do siedziby zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych, ale przed tabernakulum<\/i>[293]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nTo zaanga\u017cowanie nie jest zatem natychmiastowe. J. Koz\u0142owski wyr\u00f3\u017cnia w dojrzewaniu do zaanga\u017cowania spo\u0142ecznego trzy etapy: czas utrwalania \u017cycia wewn\u0119trznego, znalezienie swego miejsca w Ko\u015bciele i wreszcie, na ko\u0144cu, zaanga\u017cowanie spo\u0142eczne w \u015bwiecie[294]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nOpinia ta ci\u0105gle jednak powraca, a zatem musi by\u0107 w niej co\u015b prawdziwego, cho\u0107 niekoniecznie dotycz\u0105cego ca\u0142ego ruchu, ale pewnych uzasadnionych wypadkach, ale jest te\u017c zbijana konkretnymi formami zaanga\u017cowania cz\u0142onk\u00f3w grup modlitewnych, o czym wspomnieli\u015bmy w poprzednim punkcie[295]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6. Wsp\u00f3lnotowe rozeznanie duchowe<\/b><\/span>
\nNiezwykle wa\u017cne w materii charyzmat\u00f3w, kt\u00f3re dotykaj\u0105 ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty wierz\u0105cych jest wsp\u00f3lnotowe rozeznanie duchowe[296]<\/sup><\/a>. Cennej wskaz\u00f3wki w tej dziedzinie dostarczaj\u0105 mistycy, co pozwala unikn\u0105\u0107 niebezpiecze\u0144stwa pomylenia natchnienia Bo\u017cego z w\u0142asnymi uczuciami[297]<\/sup><\/a>. Niestety cz\u0119sto u cz\u0142onk\u00f3w Odnowy<\/i>, tak jak u wi\u0119kszo\u015bci katolik\u00f3w, mo\u017cna spotka\u0107 si\u0119 z nieufno\u015bci\u0105 w tej dziedzinie[298]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6.1. Potrzeba wsp\u00f3lnotowego rozeznania<\/b><\/span>
\nWa\u017cna rola w rozeznawaniu charyzmat\u00f3w, na co wskazuj\u0105 dokumenty Soboru Watyka\u0144skiego II, nale\u017cy do wsp\u00f3lnoty, szczeg\u00f3lnie os\u00f3b za nie odpowiedzialnych, i biskup\u00f3w, jako pasterzy Ko\u015bcio\u0142a[299]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nJedynym z najwa\u017cniejszych p\u0142aszczyzn wsp\u00f3lnotowego rozeznania jest proroctwo. W tym wypadku rozeznanie dokonane przez wsp\u00f3lnot\u0119 jest potwierdzeniem prze\u015bwiadczenia otrzymanego przez jednostk\u0119. Mo\u017ce ono przybiera\u0107 posta\u0107 pozytywn\u0105 (rozpatrzenie kryteri\u00f3w za uznaniem proroctwa) lub negatywn\u0105 (wykluczenie lub poddanie w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 danego proroctwa)<\/i>[300]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW rozeznawaniu wsp\u00f3lnotowym potrzeba poszukiwania jednomy\u015blno\u015bci cz\u0142onk\u00f3w co do woli Bo\u017cej, objawianej wsp\u00f3lnocie co do niej samej, jednego z jej cz\u0142onk\u00f3w czy aktualnych wydarze\u0144. Potrzeba, aby by\u0142o ono zgodne z potrzebami Ko\u015bcio\u0142a, ukierunkowaniem \u017cycia danej osoby czy nawet wsp\u00f3lnoty. Ten z\u0142o\u017cony proces, w kt\u00f3rym trzeba wykorzysta\u0107 wszelkie mo\u017cliwe \u015brodki polega na odczytywaniu znak\u00f3w czasu,[301]<\/sup><\/a> poprzez kt\u00f3re przemawia B\u00f3g.<\/span>
\n6.2. Kryteria dobrego rozeznania<\/b><\/span>
\nJ. Augustyn stwierdza, \u017ce niezb\u0119dnym warunkiem dobrego rozeznawania wsp\u00f3lnotowego jest klimat zaufania we wsp\u00f3lnocie oraz ch\u0119\u0107 szukania woli Bo\u017cej[302]<\/sup><\/a>. Podstawowym kryterium wszelkich charyzmat\u00f3w i rozeznania jest mi\u0142o\u015b\u0107 drugiego cz\u0142owieka, kt\u00f3ra powinna by\u0107 owocem dzia\u0142alno\u015bci i po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 Bogu[303]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW wypadku proroctwa, cho\u0107 nie tylko, kryteria rozeznania mog\u0105 odnosi\u0107 si\u0119 do m\u00f3wcy lub przekazywanego s\u0142owa. Przybieraj\u0105 one form\u0119 pozytywn\u0105 lub negatywn\u0105[304]<\/sup><\/a>. Rozeznawanie, szczeg\u00f3lnie proroctwa, jest procesem trudnym i wymagaj\u0105cym trze\u017awej oceny: Grupa nie powinna r\u00f3wnie\u017c uwa\u017ca\u0107 pos\u0142ugiwania si\u0119 j\u0119zykiem biblijnym czy poetyckim za pewny znak proroctwa ani te\u017c u\u017cywania j\u0119zyka potocznego – nawet wskazuj\u0105cego na ograniczenia j\u0119zykowe m\u00f3wcy – za kryterium negatywne. (\u2026) Z drugiej strony, nie wystarcza, \u017ce przekazane s\u0142owo jest prawdziwe, \u00abna czasie\u00bb i stosowne, aby fakt ten uzna\u0107 za pozytywne kryterium rzeczywistego proroctwa<\/i>[305]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nZa \u015bw. Paw\u0142em (zob. 1 Kor 12-14)<\/i>, mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o og\u00f3lnych normach oceny – rozeznawania duch\u00f3w: uznanie Jezusa jako Pana, uznanie r\u00f3\u017cnorodno\u015bci i hierarchiczno\u015bci pos\u0142ug, mi\u0142o\u015b\u0107 podstaw\u0105 dzia\u0142ania, s\u0142u\u017cba wsp\u00f3lnocie, pos\u0142usze\u0144stwo wobec uznawanej w\u0142adzy, wolno\u015b\u0107 i porz\u0105dek, dobrze uformowane sumienie i realizacja w \u017cyciu Bo\u017cych przykaza\u0144[306]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nW wypadku pozytywnych kryteri\u00f3w odnosz\u0105cych si\u0119 do m\u00f3wcy wyr\u00f3\u017cniamy: wp\u0142yw wypowiedzi na grup\u0119, rozmodlenie i odpowied\u017a \u017cyciem na S\u0142owo Bo\u017ce. Do negatywnych kryteri\u00f3w w tej materii zaliczamy: niezr\u00f3wnowa\u017cenie, zaburzenia osobowo\u015bci, nieuporz\u0105dkowane \u017cycie osobiste lub ch\u0119\u0107 zwr\u00f3cenia na siebie uwagi[307]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nCo do przekazywanego S\u0142owa, do pozytywnych kryteri\u00f3w zaliczamy: przekazywane jest jako s\u0142owo Pana, jego moc i skuteczno\u015b\u0107 jest r\u00f3\u017cna od s\u0142owa ludzkiego: s\u0142owo pociechy – pociesza, s\u0142owo nagany – pobudza do pokuty, przynosi dobre owoce. Do kryteri\u00f3w negatywnych za\u015b zaliczamy: niegodno\u015b\u0107 z Pismem \u015awi\u0119tym i nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, sprzeczno\u015b\u0107 z mi\u0142o\u015bci\u0105, jedno\u015bci\u0105 i dobrem innych, ujemny wp\u0142yw na grup\u0119, powoduj\u0105cy os\u0142abienie, a nawet roz\u0142am[308]<\/sup><\/a>. Gdy wyst\u0119puj\u0105 zgorszenia, zdziwienie, po\u015bpiech, agresywno\u015b\u0107 lub terroryzowanie innych, \u015bwiadczy to o ch\u0119ci panowania nad nimi, a nie o dobrych owocach[309]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nPrzede wszystkim potrzeba jednak, aby da\u0107 sobie odpowiednio du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 czasu do wsp\u00f3lnotowego rozeznania, a nie czyni\u0107 tego w po\u015bpiechu[310]<\/sup><\/a>. Potrzeba tak\u017ce pokoju, wsp\u00f3\u0142czucia, \u0142agodno\u015bci, mi\u0142o\u015bci, ch\u0119ci s\u0142u\u017cenia jedynie chwale Bo\u017cej i braciom[311]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nP. Siwek podkre\u015bla tak\u017ce wielk\u0105 wag\u0119 w korzystaniu z do\u015bwiadcze\u0144 mistyk\u00f3w, szczeg\u00f3lnie \u015bw. Jana od Krzy\u017ca. Opieraj\u0105c si\u0119 na jego dziele Wst\u0119powanie na G\u00f3r\u0119 Karmel<\/i> wskazuje uwag\u0119 na nieprzywi\u0105zywanie zbytniej wagi do samych charyzmat\u00f3w, niebezpiecze\u0144stwo chciwego poszukiwania r\u00f3\u017cnego rodzaju do\u015bwiadcze\u0144: objawie\u0144, wizji, proroctwa czy g\u0142os\u00f3w nadprzyrodzonych, kt\u00f3re bardzo cz\u0119sto stanowi\u0105 przeszkod\u0119 w zjednoczeniu z Bogiem. Postuluje, aby je z g\u00f3ry odrzuci\u0107 niezale\u017cnie sk\u0105d one pochodz\u0105, gdy\u017c przynosz\u0105 wiernym wi\u0119cej szkody ni\u017c duchowego po\u017cytku, prowadz\u0105c do zaniedbania mi\u0142o\u015bci i s\u0142u\u017cby. Cho\u0107 s\u0105 zalecenia mo\u017ce zbyt surowe, to jednak ich zastosowanie w niekt\u00f3rych przypadkach mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 uzasadnione[312]<\/sup><\/a>. T. Szkopek zach\u0119ca wr\u0119cz, aby zainteresowa\u0107 uczestnik\u00f3w Odnowy<\/i> teologi\u0105 \u017cycia wewn\u0119trznego \u015bwi\u0119tych[313]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6.3. Etapy rozeznania<\/b><\/span>
\nWsp\u00f3lnotowe rozeznanie duchowe opiera si\u0119 na do\u015bwiadczeniu indywidualnego rozeznania duchowego. Dlatego te\u017c uwagi, kt\u00f3re poczynili\u015bmy na temat rozeznawania indywidualnego stosuj\u0105 si\u0119 tak\u017ce do rozeznawania wsp\u00f3lnotowego.<\/span>
\nJ. Augustyn wskazuje w tej materii nast\u0119puj\u0105ce zasady i kolejno\u015b\u0107 post\u0119powania: zbieranie informacji z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 wypowiedzenia si\u0119 ka\u017cdego z cz\u0142onk\u00f3w wsp\u00f3lnoty; osobista modlitwa ka\u017cdego z uczestnik\u00f3w rozeznania; wymiana przemodlonych racji bez dyskusji nad nimi; osobista modlitwa i refleksja przeznaczona na konfrontacje racji w\u0142asnych z racjami przedstawionymi przez innych; wymiana swoich spostrze\u017ce\u0144 we wsp\u00f3lnocie; kolejny czas na osobist\u0105 refleksj\u0119 i modlitw\u0119; podzielenie si\u0119 w\u0142asnym do\u015bwiadczeniem procesu rozeznawania; modlitwa wsp\u00f3lna i podj\u0119cie decyzji – g\u0142osowanie wszystkich cz\u0142onk\u00f3w[314]<\/sup><\/a>.<\/span>
\n6.4. Niebezpiecze\u0144stwa<\/b><\/span>
\nY. Congar jako jeden z problem\u00f3w podkre\u015bla natychmiastowo\u015b\u0107, co mo\u017ce powodowa\u0107 rezygnacj\u0119 z pos\u0142ugiwania si\u0119 darem Bo\u017cym, jakim jest ludzka roztropno\u015b\u0107[315]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nProblem mo\u017ce te\u017c stanowi\u0107 uzurpowanie sobie dar\u00f3w, np. proroctwa, prowadz\u0105ce nieraz do ub\u00f3stwienia charyzmat\u00f3w lub nawet zniewolenia, gdy kto\u015b maj\u0105cy charyzmaty uzna si\u0119 za najwa\u017cniejszego we wsp\u00f3lnocie[316]<\/sup><\/a>. Dlatego tak wa\u017cna jest we wsp\u00f3lnocie rola czujnego kap\u0142ana i lider\u00f3w, aby cz\u0142onkowie nie ulegli iluminizmowi[317]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nNiebezpiecze\u0144stwo stanowi nie tylko po\u015bpiech w procesie rozeznawania, ale nade wszystko brak odpowiedniego przygotowania seminarzyst\u00f3w i kap\u0142an\u00f3w do tej formy pracy duszpasterskiej, co wyra\u017anie podkre\u015bla wielu mocno zaanga\u017cowanych w Odnow\u0119<\/i>[318]<\/sup><\/a>.<\/span>
\nOstatni, pi\u0105ty rozdzia\u0142 naszej pracy, stanowi ukoronowanie rozwa\u017ca\u0144 na temat wsp\u00f3\u0142czesnego do\u015bwiadczenia wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>. Dokonali\u015bmy w nim zestawienia owoc\u00f3w, jakie dla \u017cycia duchowego przynosi to w\u0142a\u015bnie do\u015bwiadczenie. Podzielili\u015bmy owoce wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> na dwie kategorie, w zale\u017cno\u015bci od ich funkcji. Pierwsze z nich to owoce wewn\u0119trzne, skierowane bardziej na rozw\u00f3j \u017cycia duchowego jednostki, a drugie – to owoce zewn\u0119trzne, kt\u00f3re ze swej natury bardziej nakierowane s\u0105 na s\u0142u\u017cb\u0119 i dobro drugich oraz wp\u0142ywaj\u0105 na rozw\u00f3j duchowy ca\u0142ych wsp\u00f3lnot. Nie pretendujemy bynajmniej do wyczerpuj\u0105cego wy\u0142o\u017cenia tego problemu, ale zajmujemy si\u0119 owocami, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej pojawiaj\u0105 si\u0119 w literaturze teologicznej zwi\u0105zanej z Odnow\u0105 w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>. Opr\u00f3cz nich mog\u0105 zatem pojawi\u0107 si\u0119 tak\u017ce inne owoce, kt\u00f3rych tu nie wymienili\u015bmy.<\/span>
\nDo owoc\u00f3w wewn\u0119trznych zaliczamy: g\u0142\u00f3d modlitwy zar\u00f3wno indywidualnej, jak i wsp\u00f3lnotowej, kontemplacji i modlitwy uwielbienia; g\u0142\u00f3d S\u0142owa Bo\u017cego, odkrycie i przywi\u0105zanie do Pisma \u015awi\u0119tego oraz pragnienie formacji egzegetycznej, nakierowane na lepsze zg\u0142\u0119bianie tre\u015bci Biblii; g\u0142\u00f3d sakrament\u00f3w i o\u017cywienie \u017cycia sakramentalnego, szczeg\u00f3lnie w wymiarze Eucharystii, wzrost w \u017cyciu ma\u0142\u017ce\u0144skim, kap\u0142a\u0144skim i zakonnej konsekracji; g\u0142\u00f3d wsp\u00f3lnoty i traktowanie jej jako miejsca rozwoju wiary, pragnienie wsp\u00f3lnotowych spotka\u0144 modlitewnych; charyzmaty dla wewn\u0119trznego budowania si\u0119 – dar j\u0119zyk\u00f3w, jako dar m\u00f3wienia, modlitwy i \u015bpiewu w j\u0119zykach, pozwalaj\u0105cy na owocne rozwijanie si\u0119 \u017cycia duchowego, szczeg\u00f3lnie wobec jakich\u015b zahamowa\u0144 wewn\u0119trznych; osobiste rozeznanie duchowe, pomocne w rozeznawaniu natchnie\u0144 wewn\u0119trznych.<\/span>
\nPomimo pozytywnego \u0142adunku, jakie nios\u0105 te owoce wewn\u0119trzne dla \u017cycia duchowego, niew\u0142a\u015bciwie wykorzystane mog\u0105 one przynie\u015b\u0107 ogromne szkody czy te\u017c powodowa\u0107 r\u00f3\u017cnego rodzaju niebezpiecze\u0144stwa: ci\u0105g\u0142e pragnienie pociech duchowych; szukanie do\u015bwiadcze\u0144 szczytowych; elitaryzm, ekskluzywizm i zamkni\u0119cie si\u0119 na innych; emocjonalizm i odrzucenie tradycyjnej duchowo\u015bci; z\u0142a interpretacja Pisma \u015awi\u0119tego i fundamentalizm biblijny; magiczne traktowanie Biblii – otwieranie na chybi\u0142 trafi\u0142 i traktowanie tej praktyki jako wyroczni; odrzucenie warto\u015bci sakrament\u00f3w lub pomniejszenie ich warto\u015bci; odrzucenie kierownictwa hierarchii Ko\u015bcio\u0142a; ub\u00f3stwienie wsp\u00f3lnoty; zbyt wielka rola przypisywana darowi j\u0119zyk\u00f3w oraz nadu\u017cycia w korzystaniu i pos\u0142ugiwaniu si\u0119 darami charyzmatycznymi.<\/span>
\nDo drugiej grupy, owoc\u00f3w zewn\u0119trznych, zaliczamy: dzielenie si\u0119 w\u0142asnym do\u015bwiadczeniem wiary i ewangelizacj\u0119, b\u0119d\u0105c\u0105 szans\u0105 dla Ko\u015bcio\u0142a w dotarciu do \u015brodowisk, do kt\u00f3rych nie dociera; charyzmaty s\u0142u\u017cebne dla wsp\u00f3lnoty, ze szczeg\u00f3lnym naciskiem na dar proroctwa i modlitw\u0119 wstawiennicz\u0105, zw\u0142aszcza o uzdrowienie fizyczne, psychiczne i duchowe; zaanga\u017cowanie si\u0119 w \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a i zaanga\u017cowanie \u015bwieckich w trosk\u0119 o Ko\u015bci\u00f3\u0142, o\u017cywienie \u017cycia parafialnego i sakramentalnego; rozw\u00f3j zaanga\u017cowania ekumenicznego poprzez wsp\u00f3ln\u0105 modlitw\u0119 o jedno\u015b\u0107 chrze\u015bcijan, krytyczne przyjmowanie warto\u015bci od innych; pomoc innym i zaanga\u017cowanie spo\u0142eczne na rzecz walki z niesprawiedliwo\u015bci\u0105 spo\u0142eczn\u0105 poprzez pomoc ludziom pokrzywdzonym lub zmian\u0119 grzesznych struktur, z po\u0142o\u017ceniem nacisku na r\u00f3wnowag\u0119 pomi\u0119dzy modlitw\u0105 i s\u0142u\u017cb\u0105; wsp\u00f3lnotowe rozeznawanie duchowe, szczeg\u00f3lnie wa\u017cnych dla danej wsp\u00f3lnoty decyzji.<\/span>
\nJednak i w tym wzgl\u0119dzie mo\u017cliwe s\u0105 przesadne postawy. Zaliczy\u0107 mo\u017cna do nich: zbytnia i wr\u0119cz odstraszaj\u0105ca nachalno\u015b\u0107 w ewangelizacji; sprowadzenie charyzmat\u00f3w tylko do ich spektakularnych przejaw\u00f3w, a pogardzanie normalnymi<\/i> charyzmatami s\u0142u\u017cebnymi; przeciwstawianie sobie teologii zdrowia<\/i> i teologii cierpienia<\/i> w pos\u0142udze modlitwy o uzdrowienie; przerosty w ch\u0119ci reformowania Ko\u015bcio\u0142a i odej\u015bcia z Jego wsp\u00f3lnoty, bezkrytyczne przyjmowanie warto\u015bci od innych; sekciarstwo; przeciwstawianie Ko\u015bcio\u0142a charyzmatycznego<\/i> Ko\u015bcio\u0142owi hierarchicznemu<\/i>; paraklerykalizm; zbytnie kierowanie si\u0119 w teologii i dzia\u0142aniu ku my\u015bli Ko\u015bcio\u0142\u00f3w zielono\u015bwi\u0105tkowych; pomniejszanie roli Ko\u015bcio\u0142a w kontaktach ekumenicznych; w niekt\u00f3rych przypadkach brak zaanga\u017cowania spo\u0142ecznego i s\u0142u\u017cby, a pozostawanie jedynie na poziomie w\u0142asnego do\u015bwiadczenia; brak wsp\u00f3lnotowego rozeznawania duchowego, prowadz\u0105cy do niebezpiecznych dewiacji.<\/span><\/p>\n
\nPRZYPISY:<\/b><\/span>
\n[1]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, OD\u015aPG<\/i>, s. 18; B. DEMBOWSKI, Ochrzczeni w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 12; M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 5, 20; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 35-36; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 9; B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 5; K. KARLI\u0143SKA, Jak otrzyma\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego?<\/i>, W: Charis 21-23\/1984, s. 31; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 75; W. HRYNIEWICZ, NPCH<\/i>, s. 396; T. MICEWICZ, Vademecum charyzmatyka<\/i>, W: T. Micewicz, Szko\u0142a modlitwy. Vademecum charyzmatyka<\/i>, Katowice 1991, s. 151-152; D. TOMCZYK, NWRCH<\/i>, s. 117; Od otrzymania daru chrztu \u015bwi\u0119tego do \u015bwiadomego wyboru drogi wiary<\/i>, W: SWN<\/i> 1 (13) 1994, s. 55; L. SCHUBERT, Godzina przemiany. Metoda modlitwy, kt\u00f3ra mo\u017ce zmieni\u0107 twoje \u017cycie<\/i>, Warszawa 1995, s. 3-7; P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 113, 127, 130, 132, 141, 185, 204. R. CANTALAMESSA, Ws\u0142uchani w Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1994, s. 77-79; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 221, 232-233, 48, 50, 55, 240; R. CANTALAMESSA, Prawo Ducha<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 46. Przynosi w szerszym znaczeniu g\u0142\u00f3d duchowy w dzisiejszym, zlaicyzowanym \u015bwiecie. Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 182. Szerzej na temat modlitwy i jej znaczenia: R. MARTIN, GB<\/i>, s. 109-127. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 95.<\/span>
\n[2]<\/sup><\/a> Zob. M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 36.<\/span>
\n[3]<\/sup><\/a> Zob. H. M\u00dcCHLEN, Wprowadzenie w Odnow\u0119 w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, b.r.m.w., s. 7. Dzi\u0119ki Duchowi \u015awi\u0119temu mamy teraz nowe serce, a maj\u0105c nowe serce mamy now\u0105 modlitw\u0119 (\u2026). Cudowna modlitwa inspirowana przez Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3r\u0105 widzimy w ca\u0142ej Biblii, zosta\u0142a dana osobi\u015bcie ka\u017cdemu. Poczuli\u015bmy pi\u0119kny smak modlitwy, poniewa\u017c otrzymali\u015bmy Ducha \u015awi\u0119tego, Tego, kt\u00f3ry modli si\u0119 przez Bibli\u0119. Tego, kt\u00f3ry modli si\u0119 w Jezusie i Tego, kt\u00f3ry chce kontynuowa\u0107 modlitw\u0119 w Ciele Jezusa Chrystusa<\/i>. R. CANTALAMESSA, Ws\u0142uchani w Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1994, s. 75-76.<\/span>
\n[4]<\/sup><\/a> Zob. H. M\u00dcCHLEN, Wprowadzenie w Odnow\u0119 w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, b.r.m.w., s. 7. Por. R. MARTIN, GB<\/i> s. 109-114.<\/span>
\n[5]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 116.<\/span>
\n[6]<\/sup><\/a> Zob.CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 25; P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 189, 185.<\/span>
\n[7]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 16.<\/span>
\n[8]<\/sup><\/a> TAM\u017bE<\/i>, 16. Por. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 93; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 23; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 36. Potwierdza to R. Martin: Je\u015bli nie b\u0119dziemy sp\u0119dza\u0107 z Nim [Bogiem – przyp. w\u0142.] regularnie pewnego czasu, po prostu obecni i s\u0142uchaj\u0105cy Go z uwag\u0105, nie czyni\u0105c nic ponadto – czego\u015b zabraknie w naszej wi\u0119zi z Nim, a przejawi si\u0119 to w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b: jako mniej dynamiczne \u017cycie chrze\u015bcija\u0144skie, s\u0142abe wzrastanie w nas nowego cz\u0142owieka, wi\u0119ksza sk\u0142onno\u015b\u0107 do grzechu, s\u0142abe dawanie \u015bwiadectwa<\/i>. R. MARTIN, GB<\/i>, s. 118.<\/span>
\n[9]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 118-119.<\/span>
\n[10]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 24; E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 152-153, 155; Odnowa i powo\u0142anie<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 63; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 92-93.<\/span>
\n[11]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, KZBS<\/i>, s. 55. Por. H. GRONKIEWICZ-WALTZ, Jest to dla mnie droga u\u015bwi\u0119cenia<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 9 (21) 1993, s. 53.<\/span>
\n[12]<\/sup><\/a> Zob. E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 152.<\/span>
\n[13]<\/sup><\/a> Zob. R. MARTIN, GB<\/i>, s. 114.<\/span>
\n[14]<\/sup><\/a> R. CANTALAMESSA, Ws\u0142uchani w Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1994, s. 76. Jest to zgodne z nauczaniem np. \u015bw. Teresy z Avila, kt\u00f3ra stwierdzi\u0142a, \u017ce czasem proste Ojcze nasz<\/i> wystarczy, aby si\u0119 wznie\u015b\u0107 na szczyty modlitwy. Zob. R. MARTIN, GB<\/i>, s. 114-115.<\/span>
\n[15]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 93. Por. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 83. Tutaj widzi on rol\u0119 cia\u0142a, klaskania w d\u0142onie, podnoszenia r\u0105k, okrzyki i szepty, bardzo rytmiczne \u015bpiewy, ta\u0144ce i nak\u0142adanie r\u0105k<\/i>. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 189. Wiele publikacji zach\u0119ca do uwolnienia si\u0119 w tym wzgl\u0119dzie od barier intelektualnych. Zob. J. S. DEMSCY, O darach Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: PD\u015a<\/i> 6 (17) 1996, s. 5. Por. R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 19; Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 87.<\/span>
\n[16]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 12-13.<\/span>
\n[17]<\/sup><\/a> Kontrola prowadz\u0105cego spotkanie jest delikatna i dokonuje si\u0119 np. poprzez zwr\u00f3cenie uwagi na powsta\u0142e nieprawid\u0142owo\u015bci po zako\u0144czeniu spotkania. Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 14-15; M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 20.<\/span>
\n[18]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 14-15. Mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o pewnych wsp\u00f3lnych elementach, cho\u0107 zale\u017cy to przede wszystkim od specyfiki danej grupy. Mog\u0105 to jednak by\u0107: powitanie i radowanie si\u0119 sob\u0105, zach\u0119ta do modlitwy, \u015bpiew, improwizowana modlitwa, wielbienie Boga, czytanie i dzielenie si\u0119 S\u0142owem Bo\u017cym, modlitwa b\u0142agalna: czasem za kogo\u015b lub nad kim\u015b z na\u0142o\u017ceniem r\u0105k. Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 11-13.<\/span>
\n[19]<\/sup><\/a> M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 19.<\/span>
\n[20]<\/sup><\/a> Zob. E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 153. Por. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 231.<\/span>
\n[21]<\/sup><\/a> Zob. E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 153; Odnowa i powo\u0142anie<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 63.<\/span>
\n[22]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 26.<\/span>
\n[23]<\/sup><\/a> Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 195; B. ZAORSKA, Wsp\u00f3lnoty charyzmatyczne<\/i>, W: KA<\/i> 2 (72) 1988, s. 20.<\/span>
\n[24]<\/sup><\/a> Zob. M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 36.<\/span>
\n[25]<\/sup><\/a> Zob. E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 155-156.<\/span>
\n[26]<\/sup><\/a> Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 238. Por. E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 154; K. KARLI\u0143SKA, Jak otrzyma\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego?<\/i>, W: Charis<\/i> 21-23\/1984, s. 31.<\/span>
\n[27]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 20; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 36; T. MICEWICZ, Vademecum charyzmatyka<\/i>, W: T. Micewicz, Szko\u0142a modlitwy. Vademecum charyzmatyka<\/i>, Katowice 1991, s. 207, 209; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 79, 93; TDW<\/i>, s. 21.<\/span>
\n[28]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 27-29.<\/span>
\n[29]<\/sup><\/a> TAM\u017bE<\/i>, s. 29. Por. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 6; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 233-234.<\/span>
\n[30]<\/sup><\/a> CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 25-26.<\/span>
\n[31]<\/sup><\/a> Zob. E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 155-156; R. CANTALAMESSA, Ws\u0142uchani w Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1994, s. 77. Por. R. CANTALAMESSA, Prawo Ducha<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 47.<\/span>
\n[32]<\/sup><\/a> Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 226.<\/span>
\n[33]<\/sup><\/a> Zob. R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 3, 5. Potwierdzeniem s\u0105 \u015bwiadectwa niekt\u00f3rych os\u00f3b. Przesta\u0142am si\u0119 modli\u0107 i chodzi\u0107 w Duchu, st\u0105d prze\u017cycia z przesz\u0142o\u015bci wydawa\u0142y si\u0119 bardzo odleg\u0142e. \u2026zainteresowali\u015bmy si\u0119 filozofi\u0105 Wschodu, zdrow\u0105 \u017cywno\u015bci\u0105, wegetarianizmem, kontaktami ze \u015bwiatem duchowym, astrologi\u0105, medytacj\u0105 i innymi praktykami okultystycznymi. Byli\u015bmy duchowo spragnieni, a poniewa\u017c nie byli\u015bmy g\u0142\u0119boko zakorzenieni w \u017cyciu modlitewnym i chodzeniu w Duchu, zacz\u0119li\u015bmy coraz g\u0142\u0119biej zapada\u0107 si\u0119 w ruchome piaski okultyzmu<\/i>. P. G. MASFIELD, JNP<\/i>, s. 161-162.<\/span>
\n[34]<\/sup><\/a> R. MARTIN, GB<\/i>, s. 126.<\/span>
\n[35]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 26.<\/span>
\n[36]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 15.<\/span>
\n[37]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 94; P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 135. Por. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 13; T. SZKOPEK, W obronie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: Nova et Vetera<\/i> 1 (4) 1997, s. 29. Czasami taka postawa mo\u017ce wynika\u0107 z chodzenia po skrajno\u015bciach. Skoro w codziennym \u017cyciu chrze\u015bcija\u0144skim niedoceniana by\u0142a modlitwa osobista, a przeceniana liturgiczna, cho\u0107 obie nale\u017c\u0105 do ca\u0142o\u015bci \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, prowadz\u0105c do pomniejszenia innych form modlitwy, to po do\u015bwiadczeniu Wylania Ducha \u015awi\u0119tego mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 zjawisko odwrotne: przecenienie modlitwy indywidualnej i wsp\u00f3lnotowego spotkania modlitewnego na niekorzy\u015b\u0107 liturgii. Zob. R. MARTIN, GB<\/i>, s. 122.<\/span>
\n[38]<\/sup><\/a> Zob. M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 35-36; T. MICEWICZ, Vademecum charyzmatyka<\/i>, W: T. Micewicz, Szko\u0142a modlitwy. Vademecum charyzmatyka<\/i>, Katowice 1991, s. 152, 209; K. STRZELECKA, Do\u015bwiadczenie Ducha \u015awi\u0119tego w \u017cyciu chrze\u015bcijanina i w Ko\u015bciele<\/i>, W: AK<\/i> 85 (67) 1975, s. 226; W. HRYNIEWICZ, NPCH<\/i>, s. 396; B. DEMBOWSKI, Ochrzczeni w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 10; M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 5, 20; B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 5; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 24; E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 35, 156; K. KARLI\u0143SKA, Jak otrzyma\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego?<\/i>, W: Charis 21-23\/1984, s. 31; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 9; B. MC KENNA, S\u0142owo w\u015br\u00f3d nas jest g\u0142\u0119bokie i proste zarazem<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 5 (50) 1995?, s. 52; H. GRONKIEWICZ-WALTZ, Jest to dla mnie droga u\u015bwi\u0119cenia<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 9 (21) 1996, s. 53; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 75; Odnowa i powo\u0142anie<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 62; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 221, 50, 55, 240; Od otrzymania daru chrztu \u015bwi\u0119tego do \u015bwiadomego wyboru drogi wiary<\/i>, W: SWN<\/i> 1 (13) 1993, s. 555; L. SCHUBERT, Godzina przemiany. Metoda modlitwy, kt\u00f3ra mo\u017ce zmieni\u0107 twoje \u017cycie<\/i>, Warszawa 1995, s. 34; P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 113, 127, 130, 132, 140, 144, 185, 189, 204. W Hbr 6, 4-5 znajduje si\u0119 nawet wzmianka, \u017ce skutkiem przyj\u0119cia Ducha \u015awi\u0119tego jest zakosztowanie w S\u0142owie Bo\u017cym. Zob. K. MC DONNELL, T. G. MONTAGUE, RO<\/i>, s. 19. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 95.<\/span>
\n[39]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 4; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 37; P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 89, 128.<\/span>
\n[40]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 33.<\/span>
\n[41]<\/sup><\/a> Od wielu lat pragn\u0119\u0142am czyta\u0107 Bibli\u0119, ale czu\u0142am si\u0119 niedokszta\u0142cona i onie\u015bmielona. Teraz s\u0142owa Pisma \u015awi\u0119tego by\u0142y \u017cywe, Jezus m\u00f3wi\u0142 do mojego serca. Wiele nocy przesiedzia\u0142am do bia\u0142ego rana, \u015bl\u0119cz\u0105c nad Pismem \u015awi\u0119tym. Na marginesie, przy niekt\u00f3rych fragmentach, pisa\u0142am \u00abTo prawda!\u00bb, \u00abTo jest dla mnie!\u00bb, \u00abTak jest!\u00bb. By\u0142o to moje w\u0142asne Amen na S\u0142owo Bo\u017ce.<\/i> P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 84. Por. TAM\u017bE<\/i>, s. 156, 193-194.<\/span>
\n[42]<\/sup><\/a> Zob. E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 157-158.<\/span>
\n[43]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 53.<\/span>
\n[44]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, Ochrzczeni w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 10. Jednym z owoc\u00f3w Odnowy jest umi\u0142owanie Pisma \u015awi\u0119tego. Czytanie Pisma \u015awi\u0119tego ma cz\u0119sto modlitewny charakter; czytanie i prze\u017cywanie jest aktem modlitwy<\/i>. TDW<\/i>, s. 35.<\/span>
\n[45]<\/sup><\/a> S\u0142owa Chrystusa poci\u0105gaj\u0105, staj\u0105 si\u0119 przewodnikiem i \u015bwiat\u0142em codzienno\u015bci. Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 24; E. O’CONNOR, RCH<\/i> s. 156. Por. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 94. Pismo \u015awi\u0119te jest powszechnie stosowane w trakcie modlitwy wstawienniczej i pos\u0142udze uzdrawiania. Zob. B. MC KENNA, S\u0142owo w\u015br\u00f3d nas jest g\u0142\u0119bokie i proste zarazem<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 5 (50) 1996, s. 52.<\/span>
\n[46]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 30. Por. E. WERON, ROD\u015a<\/i>, s. 117.<\/span>
\n[47]<\/sup><\/a> Zob. E. O’CONNOR, RCH<\/i>, s. 156.<\/span>
\n[48]<\/sup><\/a> Zob. S. GRZYBEK, Wp\u0142yw lektury Pisma \u015awi\u0119tego na duchow\u0105 formacj\u0119 chrze\u015bcijanina<\/i>, W: HD<\/i> 2 (232) 1994, s 25-32. Odnow\u0119 charakteryzuje fakt, \u017ce Pismu \u015awi\u0119temu przyznaje si\u0119 wielk\u0105 wag\u0119, traktuj\u0105c je jako g\u0142\u00f3wne \u017ar\u00f3d\u0142o pokarmu duchowego, podczas gdy og\u00f3\u0142 katolik\u00f3w nie przywi\u0105zuje do tego zbytniej wagi<\/i>. TDW<\/i>, s. 35<\/span>
\n[49]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 75; B. DEMBOWSKI, OD\u015aPG<\/i>, s. 16.<\/span>
\n[50]<\/sup><\/a> Zob. R. MARTIN, Jezus dzia\u0142a dzi\u015b z moc\u0105 w\u015br\u00f3d nas<\/i>, W: SWN<\/i> 5 (17) 1993,s. 55.<\/span>
\n[51]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 6; B. MC KENNA, S\u0142owo w\u015br\u00f3d nas jest g\u0142\u0119bokie i proste zarazem<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 5 (50) 1996, s. 53. Jest to czynnik wa\u017cny wobec wielkiego nacisku po\u0142o\u017conego na uczucia. Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 16-17, 91.<\/span>
\n[52]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 30; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 95; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 182; RO<\/i>, s. 17; M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 91. Por. B. DEMBOWSKI, OD\u015aPG<\/i>, s. 18. Por. D. TOMCZYK, Grupa modlitewna w ruchu charyzmatycznym<\/i>, W: AK<\/i> 106 (78) 1996, s. 96-97; E. WERON, ROD\u015a<\/i>, s. 118; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 42.<\/span>
\n[53]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, KZBS<\/i>, s. 58. Chodzi tu o studium Pisma \u015awi\u0119tego, teologii, literatury egezegetycznej i rozwa\u017canie zawartych w niej tre\u015bci jako intelektualne pog\u0142\u0119bienie wiary. Zob. B. DEMBOWSKI, Ochrzczeni w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 12.<\/span>
\n[54]<\/sup><\/a> Zob. B. MC KENNA, S\u0142owo w\u015br\u00f3d nas jest g\u0142\u0119bokie i proste zarazem<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 5 (50) 1996, s. 53.<\/span>
\n[55]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 30; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 95; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 182; RO<\/i>, s. 17; M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 91. Por. B. DEMBOWSKI, OD\u015aPG<\/i>, s. 18. Por. D. TOMCZYK, Grupa modlitewna w ruchu charyzmatycznym<\/i>, W: AK<\/i> 106 (78) 1996, s. 96-97; E. WERON, ROD\u015a<\/i>, s. 118; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 42; A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 95.<\/span>
\n[56]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 35.<\/span>
\n[57]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 33.<\/span>
\n[58]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 90.<\/span>
\n[59]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 35.<\/span>
\n[60]<\/sup><\/a> Zob. TOMCZYK, NWRCH<\/i>, s. 116.<\/span>
\n[61]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 36.<\/span>
\n[62]<\/sup><\/a> Zob. P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 81.<\/span>
\n[63]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 36.<\/span>
\n[64]<\/sup><\/a> Zob. T. MICEWICZ, Vademecum charyzmatyka<\/i>, W: T. Micewicz, Szko\u0142a modlitwy. Vademecum charyzmatyka<\/i>, Katowice 1991, s. 151. Niekt\u00f3rzy publicy\u015bci wskazuj\u0105 tak\u017ce na odnowienie \u0142ask sakramentu bierzmowania. Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 49. Por. L. J. SUENENS, Dar Odnowy a pos\u0142uga kap\u0142ana i zakonnika<\/i>, W: Charis<\/i> 21-23\/1984, s. 10. To zaanga\u017cowanie i o\u017cywienie wynika z kontaktu z Bogiem. Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 32-33.<\/span>
\n[65]<\/sup><\/a> Zob. K. STRZELECKA, Do\u015bwiadczenie Ducha \u015awi\u0119tego w \u017cyciu chrze\u015bcijanina i w Ko\u015bciele<\/i>, W: AK<\/i> 85 (67) 1975, s. 227. Wi\u0119ksza \u0142\u0105czno\u015b\u0107 z Ko\u015bcio\u0142em przejawia si\u0119 w cz\u0119stym i pog\u0142\u0119bionym udziale w sakramentach i liturgii Ko\u015bcio\u0142a. Zob. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 6; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 82.<\/span>
\n[66]<\/sup><\/a> J. BADENI, Whisky on the rocks<\/i> [wywiad], W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 56-57.<\/span>
\n[67]<\/sup><\/a> Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 29, 195, 193; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 82; L. J. SUENENS, Dar Odnowy a pos\u0142uga kap\u0142ana i zakonnika<\/i>, W: Charis<\/i> 21-23\/1984, s. 10; P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 113, 141, 221; E. WERON, ROD\u015a<\/i>, s. 114; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 186; T. MICEWICZ, Vademecum charyzmatyka<\/i>, W: T. Micewicz, Szko\u0142a modlitwy. Vademecum charyzmatyka<\/i>, Katowice 1991, s. 152; B. DEMBOWSKI, OD\u015aPG<\/i>, s. 18; D. TOMCZYK, NWRCH<\/i>, s. 117; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 9; E. O’CONNOR, RCH<\/i> s. 152; B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 5; K. KARLI\u0143SKA, Jak otrzyma\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego?<\/i>, W: Charis<\/i> 21-23\/1984, s. 31; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 48, 50; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 36. Kiedy ludzie zacz\u0119li do\u015bwiadcza\u0107 chrztu w Duchu i odkrywa\u0107 w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym S\u0142owo Bo\u017ce, z niepokojem czeka\u0142em, \u017ceby odkryli te\u017c moc Bo\u017c\u0105 w sakramentach\u2026<\/i>P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 148.<\/span>
\n[68]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 189<\/span>
\n[69]<\/sup><\/a> TAM\u017bE<\/i>, s. 97. Por. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 10.<\/span>
\n[70]<\/sup><\/a> Zob. R. CANTALAMESSA, Ws\u0142uchani w Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1994, s. 80.<\/span>
\n[71]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 76-77. Por. Odnowa i powo\u0142anie<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 62.<\/span>
\n[72]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 79, 82.<\/span>
\n[73]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 82. Por. P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 163; J. BADENI, Whisky on the rocks<\/i> [wywiad], W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 58; L. J. SUENENS, Rodzina a odnowa charyzmatyczna<\/i>, W: Charis<\/i> 14-15\/ 1981, s. 33-34.<\/span>
\n[74]<\/sup><\/a> Prowadzeni przez Ducha<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 51.<\/span>
\n[75]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 82. Por. B. DEMBOWSKI, KZBS<\/i>, s. 53; P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 67.<\/span>
\n[76]<\/sup><\/a> M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 84.<\/span>
\n[77]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 88-94.<\/span>
\n[78]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 183-184.<\/span>
\n[79]<\/sup><\/a> TAM\u017bE<\/i>, s. 184. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 96.<\/span>
\n[80]<\/sup><\/a> R. J. DWYER, Kilka gorzkich s\u0142\u00f3w<\/i>, W: Nova et Vetera<\/i> 1 (4) 1997, s. 26.<\/span>
\n[81]<\/sup><\/a> Zob. J. BADENI, Whisky on the rocks<\/i> [wywiad], W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 54.<\/span>
\n[82]<\/sup><\/a> Zob. D. TOMCZYK, NWRCH<\/i>, s. 117.<\/span>
\n[83]<\/sup><\/a> Zob. P. SOKO\u0141OWSKI, Grupy charyzmatyczne a Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/i>, W: HD<\/i> 4 (226) 1992, s. 57-58.<\/span>
\n[84]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 58.<\/span>
\n[85]<\/sup><\/a> R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 121.<\/span>
\n[86]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 6.<\/span>
\n[87]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 31.<\/span>
\n[88]<\/sup><\/a> Zob. J. L. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 125-126; 128-133.<\/span>
\n[89]<\/sup><\/a> TAM\u017bE<\/i>, s. 125.<\/span>
\n[90]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 26; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 76.<\/span>
\n[91]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 25. Por. S. J. DEMSCY, Proces inicjacji do \u017cycia we wsp\u00f3lnocie<\/i>, W: PD\u015a<\/i> 1 (12) 1996, s. 5.<\/span>
\n[92]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 132-133.<\/span>
\n[93]<\/sup><\/a> Zob. Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 27; R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 121; J. S. DEMSCY, Cele i zasady funkcjonowania ma\u0142ej grupy dzielenia<\/i>, W: PD\u015a<\/i> 2 (13) 1996, s. 5; B. DEMBOWSKI, OD\u015aPG<\/i>, s. 16-17.<\/span>
\n[94]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 30-31.<\/span>
\n[95]<\/sup><\/a> Zob. T. MICEWICZ, Vademecum charyzmatyka<\/i>, W: T. Micewicz, Szko\u0142a modlitwy. Vademecum charyzmatyka<\/i>, Katowice 1991, s. 152.<\/span>
\n[96]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 11; L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 79, 129-132. Por. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 4-5; R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 86-87, 89.<\/span>
\n<\/a> [97] Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 18-19.<\/span>
\n<\/a> [98] TAM\u017bE<\/i>, s. 19. Por. B. DEMBOWSKI, OD\u015aPG<\/i>, s. 15.<\/span>
\n<\/a> [99] Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 19, 20.<\/span>
\n[100]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 134; R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 114. Por. T. LED\u00d3CHOWSKA, O katolickim Ruchu Odnowy Charyzmatycznej inaczej<\/i>, mps., b.r.m.w., s. 11.<\/span>
\n[101]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 122.<\/span>
\n[102]<\/sup><\/a> TAM\u017bE<\/i>, s. 121-122.<\/span>
\n[103]<\/sup><\/a> Zob. L. S. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 134-136.<\/span>
\n[104]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 27.<\/span>
\n[105]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 114.<\/span>
\n[106]<\/sup><\/a> TAM\u017bE<\/i>, s. 114.<\/span>
\n[107]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 134, 145.<\/span>
\n[108]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 29. Wynika to najcz\u0119\u015bciej z tego, \u017ce cz\u0119sto osoby postronne zwracaj\u0105 bardziej uwag\u0119 na dar j\u0119zyk\u00f3w ni\u017c osoby z samej Odnowy<\/i>. Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 36. Por. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 104-105; R. MARTIN, GB<\/i>, s. 99; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 210.<\/span>
\n[109]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 36; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 31-32. Por. R. MARTIN, GB<\/i>, s. 100; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 210.<\/span>
\n[110]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 104-113. Por. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 209.<\/span>
\n[111]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 96.<\/span>
\n[112]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 13; D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 29; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 51; R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 66-67, 71. Por. R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 21; P. SCHOONENBERG, CHD\u015a<\/i>, s. 5; B. DEMBOWSKI, OD\u015aPG<\/i>, s. 17; F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 50, 118-120. Jest to raczej charyzmat, kt\u00f3ry ma znaczenie raczej dla osoby nim obdarzonej, kt\u00f3ra si\u0119 umacnia w \u017cyciu religijnym. Obdarzeni tym darem twierdz\u0105, \u017ce modlitwa wyra\u017cona w takim nieznanym j\u0119zyku jest bardziej adekwatna dla prze\u017cycia modlitewnego i lepiej wyra\u017ca w\u0142a\u015bciwy sens modlitwy<\/i>. E. WERON, ROD\u015a<\/i>, s. 117-118.<\/span>
\n[113]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 95; B. DEMBOWSKI, Dzi\u0119kczynienie z Maryj\u0105: rekolekcje dla biskup\u00f3w, Jasna G\u00f3ra 25-28 listopada 1996 r.<\/i>, W\u0142oc\u0142awek 1997, s. 63. Por. L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 61; F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 117.<\/span>
\n[114]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 99; L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 65.<\/span>
\n[115]<\/sup><\/a> R. J. DWYER, Kilka gorzkich s\u0142\u00f3w<\/i>, W: Nova et Vetera<\/i> 1 (4) 1997, s. 26; M. A. SANTOS, M\u00f3wi\u0107 j\u0119zykami<\/i>, W: Com<\/i> 5 (77) 1993, s. 43-58; P. FLOOD, Pentekotyzm<\/i>, W: Nova et Vetera<\/i> 1 (4) 1997, s. 19.<\/span>
\n[116]<\/sup><\/a> M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 13. Wyj\u0105tek w tej materii stanowi tzw. ksenoglosa. Zob. Z. PASEK, Ruch zielono\u015bwi\u0105tkowy, s. 63-64; D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 30; B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 6; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 209; L. ROONEY, R. FARICY, Modlitwa o Dar Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: LT<\/i> 4\/1992, s. 25. Jest to w zasadzie j\u0119zyk fonologiczny, kt\u00f3ry w brzmieniu przypomina j\u0119zyk z normalnym rytmem i melodyczno\u015bci\u0105. Zob. D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 30-31; B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 5. Por. R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 20; R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 121; B. DEMBOWSKI, Dzi\u0119kczynienie z Maryj\u0105: rekolekcje dla biskup\u00f3w, Jasna G\u00f3ra 25-28 listopada 1996 r.<\/i>, W\u0142oc\u0142awek 1997, s. 61; P. SCHOONENBERG, s. 2; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 36-37. Z powy\u017cszym stwierdzeniem nie zgadza si\u0119 L. J. Suenens i V. Walsh, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce nie mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o podleganiu daru j\u0119zyk\u00f3w jakim\u015b wymogom strukturalnym j\u0119zyka. Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a, s. 97; V. WALSH, KOCH, s. 33. Jest to zatem rodzaj pseudoj\u0119zyka. Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 66. Analiza naukowa zapisu na ta\u015bmie nigdy nie stwierdza struktury j\u0119zyka naturalnego. Znaczenie nie le\u017cy w d\u017awi\u0119ku, to nie s\u0105 s\u0142owa nios\u0105ce ide\u0119. Znaczenie modlitwy w j\u0119zykach le\u017cy w sercu<\/i>. R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 20. Por. P. SCHOONENBERG, CHD\u015a<\/i>, s. 2; T. G. MONTAGUE, Na skrzyd\u0142ach wiatru. Poznawanie dr\u00f3g Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Warszawa 1980, s. 27.<\/span>
\n[117]<\/sup><\/a> M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 14. Por. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 37.<\/span>
\n[118]<\/sup><\/a> V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 30. Jest to znak dla znaj\u0105cego dany j\u0119zyk. Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 30, 33; M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 14. Cz\u0142owiek jest niejako wewn\u0119trznie zmuszony do wypowiedzenia dziwnych d\u017awi\u0119k\u00f3w i sylab. W takim wypadku jednak musi by\u0107 kto\u015b, kto ma dar t\u0142umaczenia. Takie proroctwo zawiera przewa\u017cnie przes\u0142anie wskazuj\u0105ce drog\u0119 modl\u0105cym si\u0119, umacnia w wierze i nadziei, a niekiedy przygotowuje na jakie\u015b trudno\u015bci. Zob. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 5; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 33, 51-52; Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 83; R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 121; B. DEMBOWSKI, Dzi\u0119kczynienie z Maryj\u0105: rekolekcje dla biskup\u00f3w, Jasna G\u00f3ra 25-28 listopada 1996 r.<\/i>, W\u0142oc\u0142awek 1997, s. 62-63.<\/span>
\n[119]<\/sup><\/a> P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 94.<\/span>
\n[120]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 130-131. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 92.<\/span>
\n[121]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 14 B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 5. K. Barth stwierdzi\u0142, \u017ce jest to wysi\u0142ek zmierzaj\u0105cy do wyra\u017cenia tego, co niewyra\u017calne<\/i>. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 98. Por. D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 32; L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 64; A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 95. W rozwi\u0105zaniu problemu powo\u0142uj\u0105 si\u0119 na \u015bw. Paw\u0142a. Zob. R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 20-21; P. SCHOONENBERG, CHD\u015a<\/i>, s. 2; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 37. Niekiedy jednak modlitwa s\u0142owami jest tak \u017carliwa, \u017ce dana osoba nie widzi sensu korzystania z daru j\u0119zyk\u00f3w. Zob. P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 86. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 92-93.<\/span>
\n[122]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 98.<\/span>
\n[123]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 95. Por. L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 61.<\/span>
\n[124]<\/sup><\/a> L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 96.<\/span>
\n[125]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 95-96; D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 31. Por. Z. PASEK, RZPM<\/i> s. 64-65; P. SCHOONENBERG, CHD\u015a<\/i>, s. 2; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 36; F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 115-118, 120-121.<\/span>
\n[126]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 97; L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 63.<\/span>
\n[127]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 97. Osoba taka nie jest przymuszona do modlitwy j\u0119zykami, ale ca\u0142kowicie nad nimi panuje: rozpoczyna i ko\u0144czy kiedy chce. Zob. D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 31; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 30. Por. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 66-67; R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 21; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 36; L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 63; P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 87-88; A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 95.<\/span>
\n[128]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 97; L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 63. Por. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 208-109; F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 127; T. G. MONTAGUE, Na skrzyd\u0142ach wiatru. Poznawanie dr\u00f3g Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Warszawa 1980, s. 25.<\/span>
\n[129]<\/sup><\/a> Zob. P. SCHONEMBERG, CHD\u015a<\/i>, s. 2. Por. L. ROONEY, R. FARICY, Modlitwa o Dar Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: LT<\/i> 4\/1992, s. 25.<\/span>
\n[130]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 98; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 36.<\/span>
\n[131]<\/sup><\/a> Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 61; R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 121. Por. F. A. SULLIVAN, CHOCH, s. 128.<\/span>
\n[132]<\/sup><\/a> Zob. D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 35; L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 64.<\/span>
\n[133]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 128.<\/span>
\n[134]<\/sup><\/a> Zob. D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 36.<\/span>
\n[135]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 36-37.<\/span>
\n[136]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 5; B. DEMBOWSKI, Dzi\u0119kczynienie z Maryj\u0105: rekolekcje dla biskup\u00f3w, Jasna G\u00f3ra 25-28 listopada 1996 r.<\/i>, W\u0142oc\u0142awek 1997, s. 61.<\/span>
\n[137]<\/sup><\/a> \u015aW. AUGUSTYN, Komentarz do Psalm\u00f3w<\/i> 52, 11; \u015aW. AUGUSTYN, Sermo<\/i> 1, 8. Cyt. za: F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 129.<\/span>
\n[138]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 129-130.<\/span>
\n[139]<\/sup><\/a> R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 21. Por. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 120-121; P. SCHONNENBERG, CHD\u015a<\/i>, s. 2; F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 119; J. BADENI, Whisky on the rocks<\/i> [wywiad], W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 56; L. ROONEY, R. FARICY, Modlitwa o Dar Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: LT<\/i> 4\/1992, s. 25.<\/span>
\n[140]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 79. Por. K. KARLI\u0143SKA, Jak otrzyma\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego?<\/i>, W: Charis<\/i> 21-23\/1984, s. 31.<\/span>
\n[141]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 98. Podobn\u0105 opini\u0119 reprezentuje V. Walsh, kt\u00f3ry w darze j\u0119zyk\u00f3w widzi pomoc w modlitwie, otwarciu si\u0119 na inne dary Ducha \u015awi\u0119tego oraz znak Jego dzia\u0142ania. Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 33.<\/span>
\n[142]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 97-98; D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolali<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 35. B. Dembowski podkre\u015bla pomoc daru j\u0119zyk\u00f3w w osobistej modlitwie. Zob. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 5-6. Por. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 31; Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 66; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 38-39. Niekiedy nawet m\u00f3wi si\u0119 o pomocy w modlitwie kontemplacyjnej, o czym napisali\u015bmy ju\u017c w poprzednim punkcie. Por. przypis 140. Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 211, 214.<\/span>
\n[143]<\/sup><\/a> L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 98. Por. L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 64; B. DEMBOWSKI, Dzi\u0119kczynienie z Maryj\u0105: rekolekcje dla biskup\u00f3w, Jasna G\u00f3ra 25-28 listopada 1996 r.<\/i>, W\u0142oc\u0142awek 1997, s. 61. Por. R. MARTIN, GB<\/i>, s. 100-101; A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 93.<\/span>
\n[144]<\/sup><\/a> Jednym z najwi\u0119kszych moich prze\u017cy\u0107 by\u0142a modlitwa grupy \u015bwieckich, kiedy modlono si\u0119 nade mn\u0105 przez w\u0142o\u017cenie r\u0105k. B\u00f3g daje to, co chce, kiedy chce i jak chce. Nowymi j\u0119zykami nie m\u00f3wi\u0119, daru glosolalii nie mam, ale by\u0142em \u015bwiadkiem w\u0142a\u015bnie tego, \u017ce kto\u015b zdrowie odzyska\u0142, kto\u015b inny dozna\u0142 wielkiej przemiany wewn\u0119trznej<\/i>. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 44. Por. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 80, P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 86, 128; L. J. SUENENS, Modlitwa i m\u00f3wienie j\u0119zykami<\/i>, W: BE<\/i> 1 (29) 1979, s. 62. Niemo\u017cliwe jest zaakceptowanie stanowiska, \u017ce jest to niezawodny znak wylania Ducha \u015awi\u0119tego<\/i> i dar prorocki. Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 60. Por. R. MARTIN, GB<\/i>, s. 100; TDW<\/i>, s. 36-37.<\/span>
\n[145]<\/sup><\/a> Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 63. Por. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 125.<\/span>
\n[146]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 35.<\/span>
\n[147]<\/sup><\/a> Zob. K. KARLI\u0143SKA, Jak otrzyma\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego?<\/i>, W: Charis<\/i> 21-23\/1984, s. 32.<\/span>
\n[148]<\/sup><\/a> Zob. P. SCHONNENBERG, CHD\u015a<\/i>, s. 2.<\/span>
\n[149]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 213.<\/span>
\n[150]<\/sup><\/a> W tej nowej dla wielu os\u00f3b sytuacji jest wa\u017cne rozpoznawanie impuls\u00f3w, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 w cz\u0142owieku, a wzrost duchowy wr\u0119cz domaga si\u0119 rozeznania. Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 108.<\/span>
\n[151]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, DCDB<\/i>, s. 15-16.<\/span>
\n[152]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 33; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 40-41.<\/span>
\n[153]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 34.<\/span>
\n[154]<\/sup><\/a> Zob. KK<\/i> 12; DA<\/i> 3. Por. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 39-41.<\/span>
\n[155]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 102-105. Por. R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990; J. PHILIPPE, W szkole Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1997, s. 54-55; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 41.<\/span>
\n[156]<\/sup><\/a> Zob. J. PHILIPPE, W szkole Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1997, s. 47-55.<\/span>
\n[157]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, DCDB<\/i>, s. 15-16. Por. J. PHILIPE, W szkole Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1997, s. 17-36; R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 24.<\/span>
\n[158]<\/sup><\/a> Zob. B. MC KENNA, S\u0142owo w\u015br\u00f3d nas jest g\u0142\u0119bokie i proste zarazem<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 5 (50) 1996, s. 54-56.<\/span>
\n[159]<\/sup><\/a> Zob. J. PHILIPPE, W szkole Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1997, s. 57-59.<\/span>
\n[160]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 89-90; W. KASPER, Duch \u015awi\u0119ty Pan i dawca \u017cycia<\/i>, W: W. Kasper, B\u00f3g Jezusa Chrystusa<\/i>, Wroc\u0142aw 1996, s. 256. Por. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 42-44<\/span>
\n[161]<\/sup><\/a> Zob. T. MICEWICZ, Vademecum charyzmatyka<\/i>, W: T. Micewicz, Szko\u0142a modlitwy. Vademecum charyzmatyka<\/i>, Katowice 1991.<\/span>
\n[162]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 112-113.<\/span>
\n[163]<\/sup><\/a> R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 116. Por. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 58; TDW<\/i>, s. 31.<\/span>
\n[164]<\/sup><\/a> R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 115.<\/span>
\n[165]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 115. Por. J. PHILIPPE, W szkole Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1997, s. 37-44, 66.<\/span>
\n[166]<\/sup><\/a> Zob. R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 25-26. Por. J. PHILIPPE, W szkole Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, Krak\u00f3w 1997, s. 60-61.<\/span>
\n[167]<\/sup><\/a> Zob. D. TOMCZYK, Modlitwa w Duchu. Fenomen glosolalii<\/i>; W: CTh<\/i> 4 (57) 1987, s. 33.<\/span>
\n[168]<\/sup><\/a> Zob. R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 25. Por. J. AUGUSTYN, Rozeznawanie duchowe<\/i>, W: HD<\/i> 3-4 (217-218) 1990, s. 193.<\/span>
\n[169]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 192-193.<\/span>
\n[170]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 6; M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 20, 53; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 221; B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 6; K. MC DONNELL, T. G. MONTAGUE, ICH<\/i>, s. 31; E. WERON, ROD\u015a<\/i>, s. 117; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 55, 151; M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 18<\/span>
\n[171]<\/sup><\/a> Zob. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 9.<\/span>
\n[172]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, Dar Odnowy a pos\u0142uga kap\u0142ana i zakonnika<\/i>, W: Charis<\/i> 21 – 23\/ 1984, s. 13. Por. Duch i s\u0142owo sercem ewangelizacji<\/i>, W: SWN<\/i> 4 (5) 1992, s. 4-6.<\/span>
\n[173]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 31-32.<\/span>
\n[174]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 89.<\/span>
\n[175]<\/sup><\/a> Zob. EN<\/i> 13. Por. K. MC DONNELL, T. G. MONTAGUE, RO<\/i>, s. 12-13; CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 32; B. DEMBOWSKI, Ochrzczeni w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 10-11.<\/span>
\n[176]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 89-90.<\/span>
\n[177]<\/sup><\/a> R. FARICY, L. ROONEY, Modlitwa charyzmatyczna i kontemplacja. Prosty podr\u0119cznik modlitwy<\/i>, Krak\u00f3w 1990, s. 5.<\/span>
\n[178]<\/sup><\/a> Zob. EN<\/i> 24. Por. M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 155.<\/span>
\n[179]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 97.<\/span>
\n[180]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 117-118.<\/span>
\n[181]<\/sup><\/a> Zob. R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 85.<\/span>
\n[182]<\/sup><\/a> M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 92.<\/span>
\n[183]<\/sup><\/a> Zob. R. TRZCI\u0143SKI, Rozmawia\u0107 z Bogiem twarz\u0105 w twarz<\/i> [wywiad], W: SWN <\/i>6 (40) 1995, s. 51-53; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s, 174-175.<\/span>
\n[184]<\/sup><\/a> R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 113.<\/span>
\n[185]<\/sup><\/a> Zob. R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 85.<\/span>
\n[186]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 85-86. Por. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 190.<\/span>
\n[187]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 190.<\/span>
\n[188]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, KZBS<\/i>, s. 60; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 224.<\/span>
\n[189]<\/sup><\/a> Zob. K. MC DONNELL, T. G. MONTAGUE, ICH<\/i>, s. 32.<\/span>
\n[190]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 89.<\/span>
\n[191]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 91.<\/span>
\n[192]<\/sup><\/a> <\/a>K. MC DONNELL, T. G. MONTAGUE, RO<\/i>, s. 15-16.<\/span>
\n[193]<\/sup><\/a> \u015aw. Pawe\u0142 nie m\u00f3wi o rozr\u00f3\u017cnianiu proroctwa. Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 50, 85. W ruchu Odnowy m\u00f3wi si\u0119 o przypadkach \u00abproroctwa\u00bb, kt\u00f3re zapowiada\u0142y przysz\u0142e wydarzenia, ods\u0142ania\u0142y tajniki serc, objawia\u0142y jakie\u015b konkretne, opatrzno\u015bciowe wezwanie. Ale w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w chodzi o zwyk\u0142e, buduj\u0105ce pouczenia<\/i>. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 216. Por. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 67-70; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 59.<\/span>
\n[194]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 101. Por. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 59; B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 6.<\/span>
\n[195]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 79-81. Por. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 60.<\/span>
\n[196]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 82-89.<\/span>
\n[197]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 89-92. Por. B. DEMBOWSKI, ZW<\/i>, s. 6; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 63-69; MARIA ANNA, Dar prorokowania<\/i> [notatki z wyk\u0142adu], W: BE<\/i> 11-12\/1979, s. 38.<\/span>
\n[198]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 92-93.<\/span>
\n[199]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 101. Por. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 40.<\/span>
\n[200]<\/sup><\/a> Zob. MARIA ANNA, Dar prorokowania<\/i> [notatki z wyk\u0142adu], W: BE<\/i> 11-12\/1979, s. 36.<\/span>
\n[201]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 100. Ale nie przesta\u0142o istnie\u0107 [proroctwo -przyp. w\u0142.] ca\u0142kowicie. Posz\u0142o natomiast na areny z m\u0119czennikami, na pustyni\u0119 z ojcami pustyni, do zakon\u00f3w wraz z Benedyktem, na ulice z Franciszkiem, do klasztor\u00f3w z Teres\u0105 z Avili i Janem od Krzy\u017ca, do pogan z Franciszkiem Ksawerym. Gor\u0105ce pragnienie dzielenia si\u0119 do\u015bwiadczeniem Pana, jakie odczuwali Koryntianie, zacz\u0119\u0142o si\u0119 wyra\u017ca\u0107 w samorzutnie zawi\u0105zuj\u0105cych si\u0119 prywatnych grupach, w zgromadzeniach zakonnych i bractwach, kt\u00f3re w ko\u0144cu zostawa\u0142y albo pot\u0119pione, albo zatwierdzone przez Ko\u015bci\u00f3\u0142. Nie maj\u0105c tytu\u0142u proroka, charyzmatycy, tacy jak Jowanna d’Arc i Katarzyna ze Sieny, wywierali g\u0142\u0119boki wp\u0142yw na \u017cycie polis i Ko\u015bcio\u0142a<\/i>. TAM\u017bE<\/i>, s. 99.<\/span>
\n[202]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 136. Por. B. BIEGUN, W poszukiwaniu pe\u0142ni<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 40.<\/span>
\n[203]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 132-133, 135. Por. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 13.<\/span>
\n[204]<\/sup><\/a> M. NOWOSIELSKI, Duch wiej k\u0119dy chce<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 4 (49) 1996, s. 60.<\/span>
\n[205]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 136-137.<\/span>
\n[206]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 75.<\/span>
\n[207]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 217. Por. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 73-75; R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 118; F. A. SULLIVAN, Uzdrowienie charyzmatyczne<\/i>, W: Com<\/i> 6 (54) 1989, s. 101; T. KOSIEK, Zapomniane dziedzictwo – pos\u0142uga uzdrawiania<\/i>, W: BE<\/i> 2 (86) 1993, s. 66-68.<\/span>
\n[208]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 34. Por. B. BIEGUN, W poszukiwaniu pe\u0142ni<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 40.<\/span>
\n[209]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 217-218.<\/span>
\n[210]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 119.<\/span>
\n[211]<\/sup><\/a> Zob. R. MARTIN, Jezus dzia\u0142a dzi\u015b z moc\u0105 w\u015br\u00f3d nas<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 5 (17) 1993,s. 55. Por. B. DEMBOWSKI, Dzi\u0119kczynienie z Maryj\u0105: rekolekcje dla biskup\u00f3w, Jasna G\u00f3ra 25-28 listopada 1996 r.<\/i>, W\u0142oc\u0142awek 1997, s. 64-65.<\/span>
\n[212]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 217.<\/span>
\n[213]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 218.<\/span>
\n[214]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 197.<\/span>
\n[215]<\/sup><\/a> Potrzeba odpowiedniego rozeznania i ostro\u017cno\u015bci ze strony wsp\u00f3lnoty oraz pasterzy Ko\u015bcio\u0142a. Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 214.<\/span>
\n[216]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 136. Por. B. DEMBOWSKI, Uzdrawiaj\u0105ca moc sakrament\u00f3w<\/i>, W: AK <\/i>125 (87) 1995, s. 36-41. Trzeba tak\u017ce d\u0105\u017cy\u0107 do tego, aby pos\u0142ug\u0119 modlitwy o uzdrowienie sprawowa\u0107 w kontek\u015bcie sakramentalnym, cho\u0107 nie jest te\u017c wykluczone stosowanie jej poza tym kontekstem. Zob. TDW<\/i>, s. 48-49.<\/span>
\n[217]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 86.<\/span>
\n[218]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 120. Nikt oczywi\u015bcie nie ma takiego do\u015bwiadczenia, \u017ceby modlitwa za chorego by\u0142a zawsze wys\u0142uchana i nast\u0119powa\u0142o nadzwyczajne uzdrowienie. By\u0142o jednak wiele uzdrowie\u0144 fizycznych, nawet niezwyk\u0142ych, gdy si\u0119 modlono nad osob\u0105 chor\u0105 – wystarczaj\u0105co wiele, aby rozbudzi\u0107 i umocni\u0107 wiar\u0119 wielu katolik\u00f3w w to, \u017ce B\u00f3g ma moc uzdrowienia oraz \u017ce chce to czyni\u0107 odpowiadaj\u0105c na modlitw\u0119 zwyk\u0142ych chrze\u015bcijan, takich jak ka\u017cdy z nas<\/i>. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 137.<\/span>
\n[219]<\/sup><\/a> Zob. T. SZKOPEK, W obronie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: Nova et Vetera<\/i> 1 (4) 1997, s. 29-30. Nie wyklucza to bowiem cierpienia odkupie\u0144czego. Zob. TDW<\/i>, s. 49. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 95.<\/span>
\n[220]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 203-204.<\/span>
\n[221]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 15. Por. Odnalaz\u0142em si\u0119 w Ko\u015bciele katolickim<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 6\/1995, s. 14-18.<\/span>
\n[222]<\/sup><\/a> Zob. K. MC DONNELL, T. G. MONTAGUE, ICH<\/i>, s. 16.<\/span>
\n[223]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 6. Por. L. J. SUENENS, Trwa\u0107 w sercu Ko\u015bcio\u0142a<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 6\/1995, s. 19-29.<\/span>
\n[224]<\/sup><\/a> Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 193; M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 35; R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 88.<\/span>
\n[225]<\/sup><\/a> Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 193.<\/span>
\n[226]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 32.<\/span>
\n[227]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 29-30.<\/span>
\n[228]<\/sup><\/a> Zob. D. TOMCZYK, NWRCH<\/i>, s. 115.<\/span>
\n[229]<\/sup><\/a> Zob. H. M\u00dcHLEN, Wprowadzenie w Odnow\u0119 w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, b.r.m.w., s. 3-4.<\/span>
\n[230]<\/sup><\/a> Zob. K. MC DONNELL, T. G. MONTAGUE, ICH<\/i>, s. 34.<\/span>
\n[231]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 17.<\/span>
\n[232]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 191.<\/span>
\n[233]<\/sup><\/a> Y. CONGAR, Wierz\u0119 w Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, t. 3, Rzeka p\u0142ynie na Wschodzie i Zachodzie<\/i>, Warszawa 1996, s. 266. Por. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 191.<\/span>
\n[234]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 123. Por. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 170-179; D. TOMCZYK, NWRCH<\/i>, s. 115; B. DEMBOWSKI, KZBS<\/i>, s. 52.<\/span>
\n[235]<\/sup><\/a> M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 30-31.<\/span>
\n[236]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ, [red.] OJM<\/i>, s. 32.<\/span>
\n[237]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, OD\u015aPP<\/i>, s. 97-98.<\/span>
\n[238]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 54.<\/span>
\n[239]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 42.<\/span>
\n[240]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, Odnowa w Duchu \u015awi\u0119tym. Problem pastoralny<\/i>, W: AK<\/i>, 124 (87) 1995, s. 96-97.<\/span>
\n[241]<\/sup><\/a>Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 54-55.<\/span>
\n[242]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, Ochrzczeni w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: ZOD\u015a<\/i> 16\/1997 s. 9.<\/span>
\n[243]<\/sup><\/a> Zob. D. TOMCZYK, Grupa modlitewna w ruchu charyzmatycznym<\/i>, W: AK<\/i> 106 (78) 1996, s. 96.<\/span>
\n[244]<\/sup><\/a> Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 193. Uzurpuje si\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zast\u0119powania roli kap\u0142ana przez ludzi \u015bwieckich. Tymczasem powinno chodzi\u0107 o wzajemne uzupe\u0142nianie si\u0119, a nie rywalizacj\u0119. Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 35; D. TOMCZYK, Grupa modlitewna w ruchu charyzmatycznym<\/i>, W: AK<\/i> 106 (78) 1996, s. 95-96; D. TOMCZYK, NWRCH<\/i>, s. 115.<\/span>
\n[245]<\/sup><\/a> Zob. D. TOMCZYK, Grupa modlitewna w ruchu charyzmatycznym<\/i>, W: AK<\/i> 106 (78) 1996, s. 96.<\/span>
\n[246]<\/sup><\/a> Zob. S. J. DEMSCY, Relacje \u015bwieccy – duchowni we wsp\u00f3lnocie<\/i>, W: PD\u015a<\/i> 3 (14) 1996, s. 5. Por. B. DEMBOWSKI, KZBS<\/i>, s. 60; D. TOMCZYK, Grupa modlitewna w ruchu charyzmatycznym<\/i>, W: AK<\/i> 106 (78) 1996, s. 96.<\/span>
\n[247]<\/sup><\/a> Zob. B. DEMBOWSKI, OD\u015aPP<\/i>, s. 99-100. Por. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 25.<\/span>
\n[248]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 7. Szerzej na ten temat pisz Z. Czerwi\u0144ski. Zob. Z. CZERWI\u0143SKI, Ekumeniczne znaczenie odnowy charyzmatycznej<\/i>, W: ZNKUL<\/i> 3\/1976, s. 37-43. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 96.<\/span>
\n[249]<\/sup><\/a> D. Berley stwierdzi\u0142 wr\u0119cz: Na pocz\u0105tku ekumenizm objawia\u0142 si\u0119 bardzo mocno, ale my ulegli\u015bmy chyba marzeniu<\/i>. Natomiast K. Metz: Na pocz\u0105tku wszystko by\u0142o \u0142atwe i teraz mamy odwag\u0119 stawia\u0107 sobie pytania istotne i ukazywa\u0107 r\u00f3\u017cnice bez wzajemnej agresji<\/i>. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 104-105.<\/span>
\n[250]<\/sup><\/a> W. HRYNIEWICZ, NPCH<\/i>, s. 98.<\/span>
\n[251]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 111.<\/span>
\n[252]<\/sup><\/a> Cyt. za: L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 167. Por. F. BLACHNICKI, Odnowa w Duchu \u015awi\u0119tym a jedno\u015b\u0107 w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: Charis<\/i> 21 – 23\/1984, s. 14-23; V. WALSCH, KOCH<\/i>, s. 187; M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 32.<\/span>
\n[253]<\/sup><\/a> Zob. K. KARLI\u0143SKA, Problemy ekumeniczne w pierwszym og\u00f3lnopolskim Kongresie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: Charis<\/i> 21 – 23\/1984, s. 6-8.<\/span>
\n[254]<\/sup><\/a> Zob. P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 49.<\/span>
\n[255]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 122.<\/span>
\n[256]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>.<\/span>
\n[257]<\/sup><\/a> Zob. S. GR\u0118\u015a, Jedno\u015b\u0107 w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: HD<\/i> 1 (239) 1996, s. 49.<\/span>
\n[258]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 106.<\/span>
\n[259]<\/sup><\/a> Zob. K. KARLI\u0143SKA, Problemy ekumeniczne w pierwszym og\u00f3lnopolskim Kongresie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: Charis<\/i> 21 – 23\/1984, s. 6.<\/span>
\n[260]<\/sup><\/a> W. HRYNIEWICZ, NPCH<\/i>, s. 95.<\/span>
\n[261]<\/sup><\/a> Zob. H. M\u00dcCHLEN, Wprowadzenie w Odnow\u0119 w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, b.r.m.w., s. 9. Por. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 241.<\/span>
\n[262]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 7.<\/span>
\n[263]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 187.<\/span>
\n[264]<\/sup><\/a> P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 49.<\/span>
\n[265]<\/sup><\/a> W. HRYNIEWICZ, NPCH<\/i>, s. 98.<\/span>
\n[266]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 5.<\/span>
\n[267]<\/sup><\/a> Zob. H. M\u00dcCHLEN, Wprowadzenie w Odnow\u0119 w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, b.r.m.w., s. 11. Niekt\u00f3rzy, nawet bardzo zaanga\u017cowani cz\u0142onkowie grup zra\u017caj\u0105 si\u0119 do ruchu wobec niew\u0142a\u015bciwie poj\u0119tego ekumenizmu. Np. dr W. Storey, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel Odnowy<\/i> w Stanach Zjednoczonych, odszed\u0142 z ruchu z powodu autorytaryzmu, zamkni\u0119cia si\u0119 kieruj\u0105cych ruchem na wszelkie krytyki oraz obrania kierunku sprzecznego z tradycj\u0105 katolick\u0105. Natomiast dr J. M. Ford, sama b\u0119d\u0105c bardzo zaanga\u017cowana, zarzuci\u0142a kieruj\u0105cym ruchem wr\u0119cz sekciarstwo, brak znajomo\u015bci egzegezy i historii Ko\u015bcio\u0142a. Wreszcie K. M. Ranaghan zarzuci\u0142 wr\u0119cz fa\u0142szywy ekumenizm, iluminizm, profetyzm i protestantyzacj\u0119 ruchu. Zob. P. SIWEK, Na marginesie ruchu charyzmatycznego<\/i>, W: HD<\/i> 1 (163) 1976, s. 50.<\/span>
\n[268]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 110.<\/span>
\n[269]<\/sup><\/a> Zob. K. KARLI\u0143SKA, Problemy ekumeniczne w pierwszym og\u00f3lnopolskim Kongresie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: Charis<\/i> 21 – 23\/1984, s. 8.<\/span>
\n[270]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, 122. Por. L. J. SUENENS, Maria, Ekumenizm i Odnowa<\/i>, W: Charis<\/i> 16-17\/1982, s. 7 – 11 (ten sam tekst mo\u017cna znale\u017a\u0107: L. J. SUENENS, Odnowa, Maryja i ekumenizm, W: ZOD\u015a 6\/1995, s. 35-40)<\/i>; Y. CONGAR, WD\u015aP, s. 246.<\/span>
\n[271]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, Maria, Ekumenizm i Odnowa<\/i>, W: Charis<\/i> 16 – 17\/1982, s. 9-10.<\/span>
\n[272]<\/sup><\/a> Zob. P. G. MANSFIELD, JNP<\/i>, s. 49.<\/span>
\n[273]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, 123.<\/span>
\n[274]<\/sup><\/a> Zob. T. MICEWICZ, Vademecum charyzmatyka<\/i>, W: T. Micewicz, Szko\u0142a modlitwy. Vademecum charyzmatyka<\/i>, Katowice 1991, s. 152; M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 53; TDW<\/i>, s. 21, 37-39. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 89.<\/span>
\n[275]<\/sup><\/a> Zob. K. MC DONNELL, T. G. MONTAGUE, ICH<\/i>, s. 6, przypis 3.<\/span>
\n[276]<\/sup><\/a> R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 31.<\/span>
\n[277]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 204, 224.<\/span>
\n[278]<\/sup><\/a> TAM\u017bE<\/i>, s. 204.<\/span>
\n[279]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 99. Por. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 30.<\/span>
\n[280]<\/sup><\/a> Zob. R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 73-74.<\/span>
\n[281]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 74.<\/span>
\n[282]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 9; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 206.<\/span>
\n[283]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 72-73.<\/span>
\n[284]<\/sup><\/a> Zob. L. J. SUENENS, NZD\u015a<\/i>, s. 100.<\/span>
\n[285]<\/sup><\/a> Zob. M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 17-18.<\/span>
\n[286]<\/sup><\/a> M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 78.<\/span>
\n[287]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 72-73; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 224.<\/span>
\n[288]<\/sup><\/a> Zob. R. FARICY, F. A. SULLIVAN, DO<\/i>, s. 78-80. Por. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 79-81.<\/span>
\n[289]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 30, 69-72.<\/span>
\n[290]<\/sup><\/a> Zob. V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 9. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 95.<\/span>
\n[291]<\/sup><\/a> Cyt. za: M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 74.<\/span>
\n[292]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 205-206. Por. CH. MASSABKI, OD\u015aNK<\/i>, s. 30.<\/span>
\n[293]<\/sup><\/a> M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 79. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 89.<\/span>
\n[294]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 79. Por. A. WOODROW, Odnowa charyzmatyczna czy zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/i>, W: WD<\/i> 8\/74, s. 96.<\/span>
\n[295]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 206.<\/span>
\n[296]<\/sup><\/a> Zob. B. MC KENNA, S\u0142owo w\u015br\u00f3d nas jest g\u0142\u0119bokie i proste zarazem<\/i> [wywiad], W: SWN<\/i> 5 (50) 1996, s. 54. Por. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 115, 117; M. BABRAJ [red.], OJM<\/i>, s. 33; T. SZKOPEK, W obronie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: Nova et Vetera<\/i> 1 (4) 1997, s. 34.<\/span>
\n[297]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 116; TDW<\/i>, s. 22-23. Por. V. WALSCH, KOCH<\/i>, s. 56; P. SIWEK, Na marginesie ruchu charyzmatycznego<\/i>, W: HD<\/i> 1 (163) 1976, s. 48-49; Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 220-221.<\/span>
\n[298]<\/sup><\/a> Zob. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 82.<\/span>
\n[299]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 32. Z. PASEK, RZPM<\/i>, s. 80-82. Por. KK<\/i> 12; P. SIWEK, Na marginesie ruchu charyzmatycznego<\/i>, W: HD<\/i> 1 (163) 1976, s. 51, 53.<\/span>
\n[300]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 102-103. Por. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 225.<\/span>
\n[301]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 223-225..<\/span>
\n[302]<\/sup><\/a> Zob. J. AUGUSTYN, Rozeznawanie duchowe<\/i>, W: HD<\/i> 3-4 (217-218) 1990, s. 197.<\/span>
\n[303]<\/sup><\/a> Zob. M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 189.<\/span>
\n[304]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 102. Por. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 118.<\/span>
\n[305]<\/sup><\/a> F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 103.<\/span>
\n[306]<\/sup><\/a> Zob. TDW<\/i>, s. 23. Por. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 117-118.<\/span>
\n[307]<\/sup><\/a> Zob. F. A. SULLIVAN, CHOCH<\/i>, s. 102-103.<\/span>
\n[308]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>. Por. TDW<\/i>, s. 24; V. WALSH, KOCH<\/i>, s. 55-56; M. BIGIEL, JCHD\u015a<\/i>, s. 189.<\/span>
\n[309]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 220.<\/span>
\n[310]<\/sup><\/a> Zob. J. AUGUSTYN, Rozeznawanie duchowe<\/i>, W: HD<\/i> 3-4 (217-218) 1990, s. 199.<\/span>
\n[311]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 220.<\/span>
\n[312]<\/sup><\/a> Zob. P. SIWEK, Na marginesie ruchu charyzmatycznego<\/i>, W: HD<\/i> 1 (163) 1976, s. 48-49. Por. T. SZKOPEK, W obronie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym<\/i>, W: Nova et Vetera<\/i> 1 (4) 1997, s. 31.<\/span>
\n[313]<\/sup><\/a> Zob. TAM\u017bE<\/i>, s. 35.<\/span>
\n[314]<\/sup><\/a> Zob. J. AUGUSTYN, Rozeznawanie duchowe<\/i>, W: HD<\/i> 3-4 (217-218) 1990, s. 197-198.<\/span>
\n[315]<\/sup><\/a> Zob. Y. CONGAR, WD\u015aP<\/i>, s. 201-202.<\/span>
\n[316]<\/sup><\/a> Zob. R. PINDEL, Charyzmatyczny rys duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej<\/i>, W: \u017bD<\/i> 7 (3) 1996, s. 117-118.<\/span>
\n[317]<\/sup><\/a> Zob. D. TOMCZYK, NWRCH<\/i>, s. 114. Por. T. LED\u00d3CHOWSKA, O katolickim Ruchu Odnowy Charyzmatycznej inaczej<\/i>, mps., b.r.m.w., s. 11.<\/span>
\n[318]<\/sup><\/a> Zob. M. H\u00c9BRARD, CHZH<\/i>, s. 36, 56.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

V. OWOCE DO\u015aWIADCZENIA WYLANIA DUCHA \u015aWI\u0118TEGO W RUCHU ODNOWY W DUCHU \u015aWI\u0118TYM Napisa\u0142 O. ROBERT WAWRZENIECKI OMI \u00a0\u00a0 Ostatni ju\u017c rozdzia\u0142 naszej pracy stanowi niejako podsumowanie rozwa\u017ca\u0144 na temat wylania Ducha \u015awi\u0119tego i uwypukla znaczenie tego do\u015bwiadczenia dla \u017cycia osoby,… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[1034],"tags":[310,330,344,345,534,913,914],"class_list":["post-2297","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-problemy-charyzmatyczne","tag-eucharystia","tag-formacja-egzegetyczna","tag-glod-sakramentow","tag-glod-slowa-bozego","tag-modlitwa-indywidualna","tag-wspolnota","tag-wspolnotowe-rozeznanie-duchowe"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2297","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2297"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2297\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2297"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2297"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2297"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}