![](\"https:\/\/i.postimg.cc\/zfWgdKPY\/13.jpg\")
\nPowo\u0142anie (vocatio) w sensie w\u0142a\u015bciwym oznacza wybranie do stanu duchownego (z przyj\u0119ciem \u015bwi\u0119ce\u0144) czy konsekrowanego (zakonnego). Chodzi o szczeg\u00f3ln\u0105, w pewnym sensie wyj\u0105tkow\u0105 drog\u0119 \u017cyciow\u0105, kt\u00f3ra jest na\u015bladowaniem Chrystusa w formie \u017cycia, nie tylko wed\u0142ug przykaza\u0144 Bo\u017cych i ko\u015bcielnych, lecz tak\u017ce tzw. rad ewangelicznych ub\u00f3stwa, czysto\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa wed\u0142ug statut\u00f3w w\u0142a\u015bciwych dla duchownych i os\u00f3b zakonnych. W tym znaczeniu w klasycznej teologii m\u00f3wi si\u0119 o dw\u00f3ch stanach \u017cycia w Ko\u015bciele:
\n– stanie przykaza\u0144 oraz
\n– stanie rad ewangelicznych (kt\u00f3re zak\u0142adaj\u0105 oczywi\u015bcie tak\u017ce wype\u0142nianie przykaza\u0144).
\n\u015awi\u0119to\u015b\u0107 mo\u017cna i trzeba osi\u0105gn\u0105\u0107 oczywi\u015bcie tak\u017ce nie przynale\u017c\u0105c do stanu rad ewangelicznych. Z \u017cyj\u0105cych w stanie przykaza\u0144 Pan B\u00f3g powo\u0142uje niekt\u00f3re osoby na swoj\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 dla Swojej chwa\u0142y i dla zbawienia dusz.
\n\u017byj\u0105cy w stanie \u015bwieckim (czyli samych przykaza\u0144) maj\u0105 za zadanie zwykle obowi\u0105zki wsp\u00f3lne wszystkim ludziom. Przewa\u017cnie jest to tak\u017ce a nawet przede wszystkim za\u0142o\u017cenie rodziny i wychowanie potomstwa. Jednak, wed\u0142ug \u015bwiadectwa Pisma \u015bw. Starego i Nowego Testamentu, zawsze istnia\u0142y osoby, kt\u00f3re nie zak\u0142ada\u0142y rodziny, z r\u00f3\u017cnych przyczyn, przewa\u017cnie bli\u017cej nie okre\u015blanych. Bo\u017ce Objawienie ani nie nakazuje ka\u017cdemu za\u0142o\u017cenia rodziny, ani nie zleca poszczeg\u00f3lnym osobom \u017cycia samotnego, ani go nie pot\u0119pia. W staro\u017cytnym Ko\u015bciele istnia\u0142a instytucja dziewic po\u015bwi\u0119conych Bogu, tak\u017ce wd\u00f3w. Tak by\u0142o zanim powsta\u0142y zakony \u017ce\u0144skie. Nie\u017conaci m\u0119\u017cczy\u017ani byli czy to \u017co\u0142nierzami, czy s\u0142ugami u zamo\u017cnych, tak\u017ce jako uczeni, nauczyciele i wychowywcy, czy te\u017c duchownymi w ni\u017cszych \u015bwi\u0119ceniach. W ni\u017cszych warstwach spo\u0142ecznych bez\u017ce\u0144stwo (czyli \u017cycie w samotno\u015bci) by\u0142o przez d\u0142ugie wieki i stosunkowo do niedawna bardzo cz\u0119ste, zar\u00f3wno w\u015br\u00f3d niewiast jak te\u017c w\u015br\u00f3d m\u0119\u017cczyzn, gdy\u017c za\u0142o\u017cenie rodziny wymaga\u0142o zabezpieczenia utrzymania i wychowania dzieci, na co ubo\u017cszych zwykle nie by\u0142o sta\u0107. W tym znaczeniu mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o trzeciej drodze \u017cyciowej, opr\u00f3cz stanu duchowno-konsekrowanego i stanu ma\u0142\u017ce\u0144skiego.
\nJaka jest specyfika tego stanu? Poniewa\u017c nie ma obowi\u0105zk\u00f3w ani wobec w\u0142asnej rodziny, ani wobec Ko\u015bcio\u0142a, osoba taka ma znacznie wi\u0119ksz\u0105 wolno\u015b\u0107 w wyborze i wype\u0142nianiu zada\u0144, ale tak\u017ce wi\u0119ksz\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107. W zwi\u0105zku z tym jest to droga trudniejsza, wymagaj\u0105ca wi\u0119kszej si\u0142y ducha i tak\u017ce umiej\u0119tno\u015bci praktycznych. Pod wzgl\u0119dem duchowym taka osoba nie ma kontroli i korekty ze strony ani wsp\u00f3lnoty duchownej ani wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka, pod wzgl\u0119dem czysto ludzkim i materialnym r\u00f3wnie\u017c jest zdana bardziej na siebie ni\u017c kto\u015b \u017cyj\u0105cy w stanie duchownym czy ma\u0142\u017ce\u0144skim. Jest to oczywi\u015bcie pewne niebezpiecze\u0144stwo i wyzwanie, ale r\u00f3wnocze\u015bnie i przede wszystkim szansa dla rozwoju osobowego. Jednak warunkiem jest przede wszystkim dojrza\u0142e \u017cycie duchowe i religijne, oraz zdrowe relacje ludzkie czyli \u017cycie mi\u0142o\u015bci\u0105 bli\u017aniego, mimo \u017ce ten stan mo\u017ce sprzyja\u0107 egoizmowi i zamkni\u0119ciu si\u0119 w sobie, co musi powodowa\u0107 regres czy wr\u0119cz patologi\u0119 osobowo\u015bci.
\nPewne jest, \u017ce Pan B\u00f3g daje tak\u017ce takim osobom \u0142aski i si\u0142y, kt\u00f3rych potrzebuj\u0105 do \u017cycia wed\u0142ug przykaza\u0144, osi\u0105gni\u0119cia \u015bwi\u0119to\u015bci oraz odpowiedniej s\u0142u\u017cby Bogu i bli\u017anim. Konieczny jest jednak wk\u0142ad w\u0142asnych si\u0142 i umiej\u0119tno\u015bci. \u015arodki s\u0105 takie same jak dla innych stan\u00f3w \u017cycia:
\n– korzystanie z Sakrament\u00f3w \u015awi\u0119tycb,
\n– z kierownictwa duchowego oraz
\n– czynna mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego.
\nZalet\u0105 tego stanu \u017cycia jest
\n– doskonalenie zawodowe oraz
\n– troska o potrzebuj\u0105cych, chorych, ubogich, opuszczonych itp.
\nOsoba samotna ma wi\u0119cej czasu a tak\u017ce \u015brodk\u00f3w dla zdobywania wiedzy, umiej\u0119tno\u015bci oraz dla uczynk\u00f3w mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego. Osoba taka mo\u017ce i powinna dociera\u0107 ze swoj\u0105 uwag\u0105 i trosk\u0105 do ludzi niezauwa\u017canych, lekcewa\u017conych czy pogardzanych przez innych. Jest to spos\u00f3b realizacji ojcostwa czy macierzy\u0144stwa duchowego, kt\u00f3rego wzorem jest tak\u017ce w tym wypadku Jezus Chrystus.
\nks. Dariusz Olewi\u0144ski
\nhttps:\/\/teologkatolicki.blogspot.com\/<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"