{"id":1910,"date":"2018-05-15T18:21:24","date_gmt":"2018-05-15T16:21:24","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=1910"},"modified":"2018-05-15T18:21:24","modified_gmt":"2018-05-15T16:21:24","slug":"jak-swiadkowie-jehowy-falszuja-historie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/jak-swiadkowie-jehowy-falszuja-historie\/","title":{"rendered":"Jak \u015awiadkowie Jehowy fa\u0142szuj\u0105 histori\u0119"},"content":{"rendered":"
\n
\n
<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
Cia\u0142o kierownicze \u015awiadk\u00f3w Jehowy w swych publikacjach w spos\u00f3b ca\u0142kowicie zdezobiektywizowany zniekszta\u0142ca wymow\u0119 pism starochrze\u015bcija\u0144skich Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. Wk\u0142adaj\u0105 oni do ust Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a s\u0142owa, kt\u00f3rych ci Ojcowie nie wypowiadali w rzeczywisto\u015bci.
\n<\/strong><\/div>\n

Cia\u0142o kierownicze \u015awiadk\u00f3w Jehowy w swych publikacjach w spos\u00f3b ca\u0142kowicie zdezobiektywizowany zniekszta\u0142ca wymow\u0119 pism starochrze\u015bcija\u0144skich Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. Wk\u0142adaj\u0105 oni do ust Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a s\u0142owa, kt\u00f3rych ci Ojcowie nie wypowiadali w rzeczywisto\u015bci. Oto kilka przyk\u0142ad\u00f3w.
\nORYGENES
\nW swej broszurze pt. Czy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119 ? na str. 7 cytuj\u0105 oni Orygenesa, kt\u00f3ry podobno powiedzia\u0142, \u017ce:
\n„Ojciec i Syn s\u0105 dwiema substancjami dwiema jednostkami pod wzgl\u0119dem swej natury” i \u017ce „w por\u00f3wnaniu z Ojcem Syn jest \u015bwiat\u0142em bardzo ma\u0142ym”
\nJe\u015bli Orygenes rzeczywi\u015bcie by tak powiedzia\u0142, to mieli by racj\u0119 \u015bwiadkowie m\u00f3wi\u0105c \u017ce nie wierzy\u0142 on w bosko\u015b\u0107 Chrystusa. Stra\u017cnica jednak nie podaje \u017ar\u00f3d\u0142a tego cytatu, nie m\u00f3wi gdzie i kiedy Orygenes tak powiedzia\u0142, czy napisa\u0142. Orygenes m\u00f3wi\u0142 bowiem co\u015b rzeczywi\u015bcie odwrotnego. Oto jego prawdziwe s\u0142owa na temat zwi\u0105zku bytowego Ojca z Synem:
\n„Istnieje jednak jedno \u017ar\u00f3d\u0142o tych studni: jedna jest bowiem substancja i natura Tr\u00f3jcy” (Orygenes, Homilie o ksi\u0119gach Liczb, Jozuego, S\u0119dzi\u00f3w, Homilia 12, par 1, wyd. ATK, Warszawa 1986, cz\u0119\u015b\u0107 1 str. 117)
\nNa str. 119 (j.w.) Orygenes m\u00f3wi o Synu Bo\u017cym, „kt\u00f3ry wprawdzie istnieje w swej w\u0142asnej substancji, ale wraz z Ojcem i Duchem \u015bwi\u0119tym nosi nazw\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142a B\u00f3stwa”.
\nW tym miejscu nale\u017ca\u0142o by wspomnie\u0107, \u017ce \u015bwiadkowie odwo\u0142ywali si\u0119 kiedy\u015b do jednego z dzie\u0142 Orygenesa. Uczynili to jednak w spos\u00f3b bardzo tendencyjny.
\nW Stra\u017cnicy z 1 IV 1992 roku, na stronie 29 zasugerowali, \u017ce Orygenes wierzy\u0142 w Syna Bo\u017cego jako istot\u0119 stworzon\u0105 (cytuj\u0105 jego s\u0142owa „najstarszy ze wszelkiego stworzenia” oraz „pierworodny wszelkiego ”stworzenia” , s\u0142owo pierworodny automatycznie oznacza, \u017ce dla nich Chrystus jest stworzeniem – patrz ich interpretacja s\u0142owa „pierworodny” w B\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 \u017cy\u0107 wiecznie w raju na ziemi, na str. 58, 59).
\nAby poprze\u0107 ten cytat \u015bwiadkowie odwo\u0142ali si\u0119 w\u0142a\u015bnie do dzie\u0142a Orygenesa Przeciw Celsusowi (wyd. I, zeszyt II, ATK, 1977 rok, str. 38). Wed\u0142ug \u015bwiadk\u00f3w Orygenes w tym dziele uczy, \u017ce Jezus jest stworzeniem. Stra\u017cnica jest tu niestety tendencyjna, poniewa\u017c ju\u017c w tym samym dziele z kt\u00f3rego ona cytuje znajduj\u0105 si\u0119 wyra\u017ane fragmenty wskazuj\u0105ce na to, \u017ce Syn Bo\u017cy jest niestworzony! Zajrzyjmy na przyk\u0142ad do VI rozdzia\u0142u tego I wydania. W paragrafie 17 (na str. 81) mamy wyra\u017ane stwierdzenie Orygenesa:
\n„Nikt bowiem nie mo\u017ce godnie poj\u0105\u0107 niestworzonego i pierworodnego wszelkiego stworzenia, tylko Ojciec, kt\u00f3ry go zrodzi\u0142”
\nDlaczego tego fragmentu nie zacytuje Stra\u017cnica? Przecie\u017c znajduje si\u0119 on w tym samym dziele, z kt\u00f3rego ona cytuje? Odpowied\u017a zostawmy \u015bwiadkom a sami zajmijmy si\u0119 czym innym. Jak rozumie\u0107 s\u0142owa z pierwszego wydania Przeciw Celsusowi, gdzie m\u00f3wi on o Chrystusie „najstarszy z wszelkiego stworzenia” kt\u00f3re cytuje Stra\u017cnica? Fragment ten nie musi oznacza\u0107, \u017ce Jezus jest najstarszym stworzeniem. Mo\u017ce on r\u00f3wnie\u017c oznacza\u0107, \u017ce Jezus jest starszy od wszelkiego stworzenia. W tym t\u0142umaczeniu I wydania z 1977 roku ta my\u015bl by\u0142a niedok\u0142adnie oddana. W II wydaniu z 1986 roku ten sam t\u0142umacz (S. Kalinkowski) zaznacza ju\u017c we wst\u0119pie (str. 31), \u017ce wiele fragment\u00f3w jest lepiej przet\u0142umaczone. Tak te\u017c jest, z tym fragmentem cytowanym przez Stra\u017cnic\u0119. Brzmi on w nowym II wydaniu: „On [Chrystus] starszy od wszelkiego stworzenia” (str. 270). Jednak tego II wydania Stra\u017cnica ju\u017c nie zacytuje. Tendencyjno\u015b\u0107? Ciekawe, \u017ce par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej Stra\u017cnica z 15 lipca 2001 cytowa\u0142a na str. 30 fragmenty z dzie\u0142 Orygenesa, z kt\u00f3rych wynika\u0142o, \u017ce jednak Jezus nie jest stworzony: „Na przyk\u0142ad w dziele O Zasadach Orygenes opisa\u0142 Jezusa jako 'jednorodzonego Syna, kt\u00f3ry wprawdzie narodzi\u0142 si\u0119, jednak\u017ce bez jakiegokolwiek pocz\u0105tku'”. R\u00f3wnie\u017c w innych dzie\u0142ach Orygenes tak uczy\u0142.
\nNiejaki Pamfil z Cezarei (zmar\u0142 \u015bmierci\u0105 m\u0119cze\u0144sk\u0105 w 309 r.) zapalony kolekcjoner prac Orygenesa, kt\u00f3ry samodzielnie przepisa\u0142 wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 jego dzie\u0142 (Hieronim \u017bywoty s\u0142awnych m\u0119\u017c\u00f3w, 75) napisa\u0142 dzie\u0142o pt. Obrona Orygenesa . Sk\u0142ada\u0142o si\u0119 ono z pi\u0119ciu ksi\u0105g, sz\u00f3st\u0105 doda\u0142 potem Euzebiusz jako cz\u0119\u015bciowy wsp\u00f3\u0142autor dzie\u0142a (Euzebiusz z Cezarei Historia Ko\u015bcielna VI, 33,4 por. 36, 4). Do naszych czas\u00f3w zachowa\u0142a si\u0119 tylko pierwsza ksi\u0119ga dzie\u0142a Obrony Orygenesa. Autor zauwa\u017ca w niej, – jakby proroczo przewiduj\u0105c co w przysz\u0142o\u015bci napisze Stra\u017cnica – \u017ce zarzucanie Orygenesowi i\u017c uczy\u0142 o Synu Bo\u017cym i Duchu \u015bwi\u0119tym jako istotach stworzonych, jest powa\u017cnym wypaczeniem i niezrozumieniem prawdziwej nauki Orygenesa. U\u017cywa cytat\u00f3w z jego dzie\u0142. Oddajmy wi\u0119c g\u0142os Pamfilowi i zobaczmy jakie s\u0142owa Orygenesa na temat Syna Bo\u017cego (rozdzia\u0142 3, 4 ) on zacytuje:
\n„wedle Ducha za\u015b istnia\u0142 wcze\u015bniej, i nie by\u0142o takiego czasu, w kt\u00f3rym nie istnia\u0142>>.”
\n„Dlatego wierzymy, \u017ce B\u00f3g zawsze jest Ojcem swego jednorodzonego Syna, kt\u00f3ry wprawdzie narodzi\u0142 si\u0119 z Niego i od Niego pochodzi, jednak\u017ce bez jakiegokolwiek pocz\u0105tku – ani takiego, kt\u00f3ry da si\u0119 okre\u015bli\u0107 w czasie, ani takiego, kt\u00f3ry mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 wy\u0142\u0105cznie rozumowo, i \u017ce tak powiem zauwa\u017cy\u0107 jedynie w umy\u015ble i w duszy”
\nNatomiast w rozdziale IV znajdujemy cytaty dotycz\u0105ce Ducha \u015bwi\u0119tego [tam\u017ce I, 3, 4.]: <<Nie jest bowiem tak, \u017ce Duch \u015bwi\u0119ty kiedy\u015b dawniej by\u0142 czym\u015b innym i dopiero w wyniku rozwoju doszed\u0142 do tego, \u017ce sta\u0142 si\u0119 Duchem \u015bwi\u0119tym” „Gdyby tak by\u0142o , to Duch \u015bwi\u0119ty nigdy nie znajdowa\u0142 by si\u0119 w jedno\u015bci Tr\u00f3jcy, to znaczy w zjednoczeniu z nieodmiennym Ojcem i Jego Synem, chyba \u017ce zawsze by\u0142 Duchem \u015bwi\u0119tym>>” (Pamfil z Cezarei Obrona Orygenesa, Rufin z Akwilei O sfa\u0142szowaniu pism Orygenesa, rozdzia\u0142y 3, 4, str. 57 – 65, T\u0142um. S. Kalinkowski, Wydawnictwo WAM – Ksi\u0119\u017ca Jezuici, Krak\u00f3w 1996 r.). Te stwierdzenia Orygenesa, skrupulatnie przytaczane przez Pamfila koresponduj\u0105 z tym wszystkim co przytaczano wy\u017cej z innych jego dzie\u0142.
\nKLEMENS ALEKSANDRYJSKI
\n\u015awiadkowie cytuj\u0105 te\u017c innego Ojca apostolskiego – Klemensa Aleksandryjskiego, kt\u00f3ry te\u017c mia\u0142 naucza\u0107 o Panu Jezusie jako o „stworzeniu” (j.w ). Szkoda, \u017ce zn\u00f3w nie podaj\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a tego cytatu bo Klemens powiedzia\u0142 wprost \u017ce” Syn jest niestworzony” (Adumbrationes in J 1:1). W swym innym dziele Klemens m\u00f3wi wyra\u017anie o r\u00f3wno\u015bci Syna i Ojca:
\n„On wzgardzony z powodu swego zewn\u0119trznego objawienia, czczony ze wzgl\u0119du na swe dzie\u0142o, oczyszczaj\u0105cy, zbawiaj\u0105cy i \u0142askawy boski Logos, kt\u00f3ry bez najmniejszego sprzeciwu stawiany jest na r\u00f3wni z Bogiem i Panem wszech\u015bwiata, poniewa\u017c by\u0142 Jego Synem a <<S\u0142owo by\u0142o u Boga>>” (Klemens Aleksandryjski, Zach\u0119ta grek\u00f3w 10; 110 w zbiorze Pisma starochrze\u015bcija\u0144skich pisarzy, tom XLIV, apologie wyd. ATK ,W- wa 1988 rok, str. 193).
\nNie wiem jak po takich s\u0142owach mo\u017cna pisa\u0107 w broszurze Czy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119? o Klemensie jakoby nie wierzy\u0142 on w to, \u017ce Syn by\u0142 r\u00f3wny Ojcu (str. 7). W dziele Zach\u0119ta grek\u00f3w Klemens pisze jeszcze tak: „To jest w\u0142a\u015bnie ta Nowa Pie\u015b\u0144, objawienie odwiecznego S\u0142owa, kt\u00f3re nam si\u0119 teraz ukaza\u0142o. Niedawno objawi\u0142 nam si\u0119 odwiecznie istniej\u0105cy Zbawiciel” (1;7, cyt. j\/w., str. 121).
\nIRENEUSZ
\nInnym pisarzem wczesnochrze\u015bcija\u0144skim, jakiego „cytuje” Towarzystwo Stra\u017cnica, jest Ireneusz (ur. ok. 130 r.). On jest tak\u017ce „cytowany” przez broszur\u0119 „Czy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?”. Nie wiadomo gdzie, m\u00f3wi\u0142 pono\u0107, \u017ce „Jezus w swoim bycie przedludzkim by\u0142 odr\u0119bn\u0105 jednostk\u0105 i podlega\u0142 Bogu. Zaznaczy\u0142, \u017ce Jezus nie dor\u00f3wnuje <<Prawdziwemu i jedynemu Bogu>>, kt\u00f3ry jest <<najwy\u017cszy nad wszystkimi i poza Nim nie ma \u017cadnego innego>>” (str. 7).
\nNie wiem zn\u00f3w, gdzie Ireneusz tak powiedzia\u0142, bo po raz kolejny Stra\u017cnica nie cytuje \u017cadnych \u017ar\u00f3de\u0142. Odwo\u0142ajmy si\u0119 mo\u017ce jednak do \u017ar\u00f3de\u0142 powszechnie znanych, na pewno napisanych przez Ireneusza i zobaczymy czy naprawd\u0119 tak on naucza\u0142 Czy rzeczywi\u015bcie naucza\u0142, \u017ce Syn „jest odr\u0119bn\u0105” od Boga jednostk\u0105, nie dor\u00f3wnuj\u0105c\u0105 Bogu, jak sugeruje powy\u017csza broszura \u015awiadk\u00f3w ? Nie. W swym dziele „Wyk\u0142ad Nauki Apostolskiej”, Ireneusz pisa\u0142 o Synu i Ojcu:
\n„A wi\u0119c Panem jest Ojciec i Panem jest Syn, Bogiem jest Ojciec, Bogiem jest Syn, bo zrodzony z Boga jest Bogiem. I tak wed\u0142ug substancji, swej mocy i istoty, ukazuje si\u0119 jeden B\u00f3g, za\u015b wedle porz\u0105dku naszego zbawienia, to Syn i to Ojciec” (47, wyd. przez WAM, Krak\u00f3w 1997, str. 65).
\n[Podobne zdanie wypowiedzia\u0142 Hipolit: „B\u00f3g bowiem jest jeden: Ojciec kt\u00f3ry rozkazuje, Syn kt\u00f3ry s\u0142ucha i Duch Swi\u0119ty, g\u0142osi nauk\u0119” („Przeciw Noetosowi”, 14). O tych s\u0142owach Hipolita nie wspomnia\u0142a ani s\u0142owem broszura „Czy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119” , kt\u00f3ra chyba sobie zrobi\u0142a w dodatku \u017cart, cytuj\u0105c (str. 7) jego s\u0142owa m\u00f3wi\u0105ce o tym, \u017ce B\u00f3g stworzy\u0142 wszystko i by\u0142 Jeden. Nast\u0119pnie do s\u0142\u00f3w Hipolita, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0105, \u017ce B\u00f3g stworzy\u0142 wszystko, Stra\u017cnica doda\u0142a w\u0142asny komentarz, kt\u00f3rego ju\u017c nie ma w s\u0142owach Hipolita: „na przyk\u0142ad stworzonego w bycie przedludzkim Jezusa”. Jak wida\u0107 Stra\u017cnica lubi si\u0119 prze\u015bciga\u0107 z tw\u00f3rcami filmowych komedii, w tworzeniu zabawnych gag\u00f3w.”]\nJak wi\u0119c widzimy, wed\u0142ug Ireneusza jeden i ten sam B\u00f3g, to zarazem Syn i Ojciec, a nie jak uczy powy\u017csza broszura, dwa od siebie r\u00f3\u017cne ca\u0142kiem byty.
\nTERTULIAN
\nPrzejd\u0119 teraz do Tertuliana. Tu \u015bwiadkowie do\u015b\u0107 mocno naszkodzili. Pisz\u0105, \u017ce wed\u0142ug. niego:
\n„<<Ojciec r\u00f3\u017cni si\u0119 od Syna (jest inny), poniewa\u017c jest wi\u0119kszy, jako \u017ce ten, kto rodzi, r\u00f3\u017cni si\u0119 od tego, kt\u00f3ry jest zrodzony; ten, kto posy\u0142a r\u00f3\u017cni si\u0119 od tego, kt\u00f3ry jest pos\u0142any>>” i „<<By\u0142 taki czas kiedy nie by\u0142o Syna>>” (Czy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119 ? str. 7).
\nGdzie tak Tertulian powiedzia\u0142, Stra\u017cnica ju\u017c nie zechcia\u0142a poda\u0107. Za to ja podam co naprawd\u0119 pisa\u0142 na ten temat Tertulian o istocie Chrystusa:
\n„Uczyli\u015bmy si\u0119 \u017ce pochodzi od Boga i przez pochodzenie jest zrodzony i dlatego synem Boga i Bogiem nazwany z jedno\u015bci natury” ” W ten spos\u00f3b to, co z Boga wysz\u0142o jest Bogiem i synem Boga i jednym Bogiem obaj” (Tertulian, Apologetyk XXI, 9-13, wyd. Pozna\u0144 1947 r Pisma Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, pod. red. dr. Jana Sajdaka, str. 94 -95).
\nStra\u017cnica zna powy\u017csze dzie\u0142o Tertuliana, poniewa\u017c cz\u0119sto cytuje je: (Prowadzenie rozm\u00f3w na podstawie Pism, str. 140; Stra\u017cnica 15 I 1992 r str. 19, par. 19; Stra\u017cnica 15 XI 1993 r str. 21 par. 14; Przebud\u017acie si\u0119 ! LXIX, nr 4, str. 14; \u015awiadkowie Jehowy g\u0142osiciele Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, str. 304, 341- 342).
\nStra\u017cnica (1 IV 1992) m\u00f3wi\u0142a o jakiej\u015b przemianie bezosobowego atrybutu Ojca, w osobow\u0105 posta\u0107 Logosa (str. 29). Jest to nic innego jak zasugerowanie czytelnikowi, \u017ce Syn nie istnia\u0142 zawsze jako Osoba boska, \u017ce zosta\u0142 stworzony. Rozumowanie takie jest zupe\u0142nie niezgodne z samymi s\u0142owami Tertuliana, kt\u00f3ry kiedy indziej wyra\u017ca pogl\u0105d o niezmienno\u015bci jaka istnieje w naturze Syna. Tertulian uwa\u017ca, \u017ce niezmienno\u015b\u0107 jest nieod\u0142\u0105czn\u0105 cech\u0105 boskiej natury: „Odwieczny B\u00f3g jest niezmienny i nieprzekszta\u0142calny. Przemiana oznacza przerwanie stanu dawnego. Wszystko cokolwiek si\u0119 przemienia w cokolwiek innego przestaje by\u0107 tym czym by\u0142o, a zaczyna by\u0107 tym czym nie by\u0142o. B\u00f3g za\u015b nie mo\u017ce ani przesta\u0107 by\u0107, tym czym jest, ani sta\u0107 si\u0119 czym innym. S\u0142owo jest Bogiem, a zatem trwa na wieki, zachowuj\u0105c stale sw\u0105 w\u0142asn\u0105 form\u0119. Skoro wi\u0119c jest nieprzekszta\u0142calne, z tego wniosek, \u017ce tylko w tym sensie sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em, i\u017c przejawia si\u0119 za po\u015brednictwem cia\u0142a, da si\u0119 widzie\u0107 i dotyka\u0107” ” Widzimy podw\u00f3jny stan: nie zmieszany, lecz po\u0142\u0105czony w jednej Osobie: Boga i cz\u0142owieka Jezusa” (Tertulian Przeciw Prakseaszowi, rozdzia\u0142 27, cyt. za J. Salij OP Nadzieja poddawana pr\u00f3bom, str. 191, 192).
\n\u015awiadkowie sami przyznaj\u0105 w powy\u017cszej Stra\u017cnicy z 1 kwietnia, \u017ce Tertulian sformu\u0142owa\u0142 „tez\u0119, i\u017c B\u00f3g jest\u00a0 'jedn\u0105 substancj\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 z trzech os\u00f3b.'” Jest to oczywisty dow\u00f3d na to, \u017ce Tertulian wierzy\u0142 w Tr\u00f3jc\u0119. Mimo tak oczywistych dowod\u00f3w Stra\u017cnica tak to skomentowa\u0142a: „Nie znaczy to jednak, \u017ce mia\u0142 na my\u015bli trzy osoby r\u00f3wne i wsp\u00f3\u0142wieczne” (str. 28). Oto jak Towarzystwo forsuje swe tezy niezale\u017cnie od wszystkich fakt\u00f3w. Por\u00f3wnaj ich ksi\u0105\u017ck\u0119 pt. B\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 \u017cy\u0107 wiecznie w raju na ziemi, str. 39, par. 14, gdzie nauk\u0119 o Tr\u00f3jcy w jak\u0105 wierz\u0105 dzi\u015b ludzie zdefiniowali podobnie do sformu\u0142owanej powy\u017cej tezy Tertuliana, co jest jasnym dowodem na to, \u017ce on wierzy\u0142 w Tr\u00f3jc\u0119 tak samo jak dzi\u015b my, chrze\u015bcijanie.
\nInne ciekawe s\u0142owa Tertuliana, to: „Syn wszechmogacego tak samo jest wszechmog\u0105cy, jak Syn Boga jest Bogiem” (Przeciw Prakseaszowi, XVII). O Duchu Swi\u0119tym pisze uznaj\u0105c go za trzeci\u0105 osob\u0119 Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej: „… zes\u0142a\u0142 dar otrzymany od Ojca, Ducha \u015awi\u0119tego, trzeci\u0105 osob\u0119 B\u00f3stwa” („Przeciw Prakseaszowi” XXX).”
\nTEOFIL
\n\u015awiadkowie Jehowy w swoich w\u0142asnych publikacjach zamieszczaj\u0105 nawet przeciwstawne opinie dotycz\u0105ce tego, w co wierzyli Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a. Tak by\u0142o w przypadku Teofila. Raz pisz\u0105, \u017ce wierzy\u0142 on w Tr\u00f3jc\u0119, a kiedy indziej pisz\u0105, \u017ce nie wierzy\u0142 !! Stra\u017cnica z 1 kwietnia 1992 roku, podaje: „Nawet je\u015bli Klemens czasami zdaje si\u0119 wykracza\u0107 poza biblijn\u0105 nauk\u0119 o Jezusie, nigdzie nie wspomina o Tr\u00f3jcy z\u0142o\u017conej z trzech r\u00f3wnych os\u00f3b w jednym Bogu. Apologeci: Tacjan, Teofil i Atenagoras, kt\u00f3rzy \u017cyli mniej wi\u0119cej w czasach Justyna i Klemensa, mieli zbli\u017cone pogl\u0105dy. Lamson pisze, \u017ce <<nie byli lepszymi zwolennikami Tr\u00f3jcy ni\u017c sam Justyn; nie wierzyli w niepodzieln\u0105 Triad\u0119 r\u00f3wnych os\u00f3b, lecz nauczali doktryny ca\u0142kowicie sprzecznej z tym dogmatem” (str. 28). Je\u015bli to prawda, \u017ce Teofil uczy\u0142 prawdy „ca\u0142kowicie sprzecznej z tym dogmatem” o Tr\u00f3jcy \u015bwi\u0119tej, to dlaczego ksi\u0105\u017cka \u015bwiadk\u00f3w pt. Niech B\u00f3g b\u0119dzie prawdziwy, podaje na stronach 68, 69 (par.3), \u017ce „Do greckich pism ko\u015bcielnych doktryn\u0119 o tr\u00f3jcy wprowadzi\u0142 po raz pierwszy \u017cyj\u0105cy r\u00f3wnie\u017c w drugim stuleciu duchowny imieniem Teofilus” ? John Kelly w swojej ksi\u0105\u017cce pt. Pocz\u0105tki doktryny chrze\u015bcija\u0144skiej (wyd. PAX, W – wa 1988 r str. 82) podaje taki oto cytat z Ad Autolicum Teofila na temat Chrystusa i jego relacji do Ojca: „Zanim cokolwiek si\u0119 sta\u0142o (B\u00f3g Ojciec – przyp. aut.) jego pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 rad\u0105, bo ono jest jego my\u015bl\u0105 i roztropno\u015bci\u0105… Ze swem s\u0142owem zawsze obcowa\u0142”.
\nIGNACY ANTIOCHE\u0143SKI
\nPrzejd\u0119 teraz do nast\u0119pnego Ojca Ko\u015bcio\u0142a: Ignacy Antioche\u0144skI John N. D. Kelly (j. w., str. 78) pisze, \u017ce Ignacy antioche\u0144ski u\u017cywa w stosunku do Syna terminu „niezrodzony” (gr. agennetos), kt\u00f3ry to termin ma by\u0107 technicznym okre\u015bleniem zarezerwowanym dla Boga w celu odr\u00f3\u017cnienia go od \u015bwiata stworzonego. Oznacza\u0142o by to, \u017ce Ignacy proklamowa\u0142 nauk\u0119 o Chrystusie jako Istocie niestworzonej. Por\u00f3wnajmy wyniki tych bada\u0144, do tego co na ten sam temat m\u00f3wi Stra\u017cnica z 1 lutego 1992 roku: „Ignacy wskaza\u0142, \u017ce Syn nie istnia\u0142 zawsze, lecz, \u017ce zosta\u0142 stworzony” (str. 21). S\u0142owa takie nigdy nie znajd\u0105 potwierdzenia, w \u017cadnym z autentycznych pism Ignacego, co ju\u017c dawno wykaza\u0142a krajowa krytyka (W. Bednarski). Powo\u0142ywanie si\u0119 \u015awiadk\u00f3w Jehowy na cytat Robertsa i Donaldsona ( j.w., przypis nr 12, str. 23 tabela) to strata czasu. Ka\u017cdy mo\u017ce si\u0119 o tym przekona\u0107 badaj\u0105c autentyczne listy Ignacego, kt\u00f3rych i tak jest nie wiele (7 – wydane w 1988 r ponownie, w serii Biblioteka Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a nr 10, pt. Pierwsi \u015bwiadkowie, str. 113 – 142). Tu mamy jednak zn\u00f3w ciekaw\u0105 spraw\u0119, bo okazuje si\u0119, \u017ce podobnie jak wy\u017cej, publikacje \u015awiadk\u00f3w raz podaj\u0105, \u017ce Ignacy wierzy\u0142 w Chrystusa jako Boga, a kiedy indziej podaj\u0105, \u017ce nie wierzy\u0142 (!).
\nStra\u017cnica, rok CVI, nr 3 twierdzi, \u017ce „Ignacy z Antiochii, lub Ireneusz z Lyonu, co prawda g\u0142osili pogl\u0105dy, w kt\u00f3rych …. mo\u017cna by si\u0119 dopatrywa\u0107 wiary w podw\u00f3jnego Boga, z\u0142o\u017conego z Ojca i Syna” (str. 21), ale Stra\u017cnica z 1 II 1992 roku (por. Stra\u017cnica XCI, nr 23), pr\u00f3buje zatai\u0107 to o czym kiedy\u015b pisa\u0142a ta Stra\u017cnica podaj\u0105c, \u017ce „Ignacy wcale nie wyrazi\u0142 takiego pogl\u0105du. Przeciwnie, pokaza\u0142, \u017ce Syn jest poddany wy\u017cszemu od niego Wszechmocnemu Bogu” (str. 21). Podsumowuj\u0105c Chrystologi\u0119 apologet\u00f3w pierwszych wiek\u00f3w John N. D. Kelly napisa\u0142: „Rozwi\u0105zanie jakie proponowali, zredukowane do zasadniczych element\u00f3w brzmia\u0142o, \u017ce w swej preegzystencji Chrystus jest my\u015bl\u0105, czy umys\u0142em Ojca, a ujawniaj\u0105cy si\u0119 przy stworzeniu i w Objawieniu by\u0142 jej wypowiedzi\u0105 czy s\u0142owem.
\nOryginalno\u015b\u0107 apologet\u00f3w pod wp\u0142ywem Filona polega na wydobywaniu dalszych implikacji z idei Logosu, aby uwiarygodni\u0107 podw\u00f3jny fakt: przedczasowej jedno\u015bci Chrystusa z Ojcem i Jego Objawienie si\u0119 w przestrzeni i czasie” (j.w., str. 78). Apologeci twierdzili, \u017ce Logos uzyska\u0142 tytu\u0142 Syn, od momentu stwarzania. Trzeba tu jednak podkre\u015bli\u0107, \u017ce nie znaczy to – jak sugeruj\u0105 niekt\u00f3rzy b\u0142\u0119dnie – i\u017c nie rozr\u00f3\u017cniali bytowo Ojca od Syna przedtem zanim zacz\u0105\u0142 stwarza\u0107 Syn. Chodzi\u0142o raczej o to, \u017ce nie operowali stosown\u0105 terminologi\u0105 aby to opisa\u0107 (J. N. D. Kelly, j.w., str. 83). „…..jest rzecz\u0105 jasn\u0105, \u017ce uwa\u017cali Logos za kogo\u015b z kim Ojciec mo\u017ce rozmawia\u0107 i naradza\u0107 si\u0119.” „Podporz\u0105dkowanie Ojca Synowi mia\u0142o na celu podkre\u015bli\u0107 <<\u017ce nie ma dw\u00f3ch \u017ar\u00f3de\u0142 inicjatywy boskiej>> a nie podkre\u015bli\u0107, \u017ce s\u0105 odr\u0119bni bytowo” pisze Kelly (j.w., str. 84). Z tego w\u0142a\u015bnie powodu akcentowanie przez publikacje \u015bwiadk\u00f3w uni\u017conej roli Syna wzgl\u0119dem Ojca jest bezcelowe i ca\u0142a ich argumentacja trafia w pr\u00f3\u017cni\u0119 (por. Stra\u017cnica 1 II 1992 r str. 20 – 23, Stra\u017cnica 15 X 1993 r str. 28, 29).
\nStra\u017cnica, rok CVI, nr 3, na str. 21 o\u015bmieli\u0142a si\u0119 nawet przytoczy\u0107 J. N. D Kelly, jako „zwolennika” swoich antytrynitaria\u0144skich tez historycznych! Niech czytelnik jego tez, przytaczanych przeze mnie wy\u017cej oceni, czy jest to uczciwe? Powtarzam: Czy jest to uczciwe? Przednicejski papie\u017c Dionizy (260-268) napisa\u0142 o Tr\u00f3jcy w swym oficjalnym li\u015bcie: „S\u0142owo Bo\u017ce musi by\u0107 z\u0142\u0105czone z Bogiem wszechrzeczy, a Duch \u015bwi\u0119ty jako mi\u0142o\u015b\u0107 w Nim przebywa\u0107 i trwa\u0107 i dlatego mo\u017cna twierdzi\u0107, \u017ce Bo\u017ca Tr\u00f3jca schodzi si\u0119 w jedno B\u00f3stwo …..i tworzy suwerenn\u0105 jedno\u015b\u0107 os\u00f3b” (cyt. za ABC Teologii dogmatycznej – notatki z wyk\u0142ad\u00f3w ks. prof. E Rogowskiego, ks. S. J. Stasiak i ks. R. Zawi\u0142a, str. 209). Zauwa\u017cmy, \u017ce to stwierdzenie r\u00f3wnie\u017c pada przed Soborem nicejskim.
\nW zwi\u0105zku z tym tekstem, i wcze\u015bniejszymi, jak\u017ce k\u0142amliwie i bezsensownie brzmi poni\u017cszy zarzut z broszury Czy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?:
\n„Dzisiejsza popularna doktryna o Tr\u00f3jcy nie znajduje oparcia w s\u0142ownictwie Justyna [M\u0119czennika]; uwag\u0119 t\u0119 mo\u017cna rozci\u0105gn\u0105\u0107 na wszystkich Ojc\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cych przed soborem nicejskim, to znaczy na wszystkich pisarzy chrze\u015bcija\u0144skich z pierwszych trzech wiek\u00f3w po narodzeniu Chrystusa. Co prawda m\u00f3wi\u0105 o Ojcu Synu i Duchu \u015bwi\u0119tym , ale nie jako r\u00f3wnych sobie maj\u0105cych numerycznie t\u0119 sam\u0105 natur\u0119 nie jako o Trzech w Jednym – w jakimkolwiek sensie uznawanym teraz przez zwolennik\u00f3w Tr\u00f3jcy” (str. 7).
\nW tym punkcie warto te\u017c \u015bwiadkom przypomnie\u0107, \u017ce oni sami wbrew temu co tu teraz pisz\u0105 cytowali kiedy\u015b przednicejskie \u015bwiadectwa historyczne wskazuj\u0105ce na co\u015b innego, a mianowicie na to, i\u017c pierwsi chrze\u015bcijanie czcili Chrystusa jako Boga.
\nChodzi o s\u0142ynne \u015bwiadectwo gubernatora Bitynii Pliniusza, kt\u00f3re wyda\u0142 on na temat pierwszych chrze\u015bcijan:
\n„Jeszcze inni, powiada Pliniusz, przyznali si\u0119, i\u017c kiedy\u015b byli chrze\u015bcijanami i nawet <<zwracali si\u0119 do Chrystusa jako do b\u00f3stwa z pewn\u0105 form\u0105 modlitwy>>”
\nLukian, grecki retoryk kt\u00f3ry si\u0119 urodzi\u0142 pod koniec panowania Trajana, pisz\u0105c do Croniusa o \u015bmierci Peregrinusa Proteusa, s\u0142awnego cynika, powiada mi\u0119dzy innymi, \u017ce chrze\u015bcijanie
\n<<m\u00f3wi\u0105 o nim \/Chrystusie\/ jak o jakim\u015b bogu, uwa\u017caj\u0105 go za prawodawc\u0119 i czcz\u0105 go tytu\u0142em Mistrza>>”
\nTen tekst cytowa\u0142a nawet jedna z dawnych ksi\u0105\u017cek \u015awiadk\u00f3w Jehowy pt. Wykwalifikowani do s\u0142u\u017cby kaznodziejskiej, cz. IV, str. 22, 23, par. 5, 6, 8. Powy\u017csze relacje historyczne s\u0105 dla nas wr\u0119cz bezcenne, bowiem ukazuj\u0105 \u017ce wiara pierwszych chrze\u015bcijan by\u0142a inna ni\u017c wiara \u015bwiadk\u00f3w Jehowy. Nawet Stra\u017cnica, rok XCII, nr 21, pisze o li\u015bcie Pliniusza, przytaczaj\u0105c go w ca\u0142o\u015bci, \u017ce ma on „wielk\u0105 warto\u015b\u0107 historyczn\u0105” poniewa\u017c zosta\u0142 napisany „wkr\u00f3tce po \u015bmierci aposto\u0142\u00f3w” (str. 17). Z powy\u017cszego \u015bwiadectwa Pliniusza, widzimy nie tylko to, \u017ce pierwsi chrze\u015bcijanie wierzyli w Chrystusa jako Boga, ale widzimy r\u00f3wnie\u017c, \u017ce modlili si\u0119 do Niego.
\nJak\u017ce inna jest dzi\u015b wr\u0119cz ”antychrze\u015bcija\u0144ska” wiara Stra\u017cnicy, kt\u00f3ra nie chce tu na\u015bladowa\u0107 pierwszych chrze\u015bcijan, kt\u00f3rych \u015bwiadectwo wbrew sobie pochwala i przytacza wy\u017cej. Zamiast tego Stra\u017cnica pisze: „Modlimy si\u0119 za po\u015brednictwem Chrystusa, lecz nie do Niego” (Stra\u017cnica rok CII, nr 10 str. 3, \u015br\u00f3dtytu\u0142 w oryginale du\u017cymi literami). O swej powy\u017cszej broszurze pt. Czy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?, \u015bwiadkowie napisali \u017ce
\n„wiele os\u00f3b dobrze oceni\u0142o ow\u0105 rzeteln\u0105 dobrze udokumentowan\u0105 analiz\u0119 fundamentalnej nauki wi\u0119kszo\u015bci ko\u015bcio\u0142\u00f3w chrze\u015bcija\u0144stwa” (Przebud\u017acie si\u0119! nr 12 z 1991 roku, ok\u0142adka).
\nCiekawe jak sprawdzi\u0107 to, \u017ce ta broszura jest dobrze udokumentowana, je\u015bli do najwa\u017cniejszych cytat\u00f3w nie ma odno\u015bnik\u00f3w…. Poza tym broszura ta o\u015bmiesza si\u0119 brakiem elementarnej wiedzy teologicznej. Na stronie 11 tej broszury znajdujemy wypowied\u017a niejakiego Edwarda Gibbona. Oczywi\u015bcie odpowiada on \u015bwiadkom, poniewa\u017c jest zgodny z ich pogl\u0105dem, co do tego, \u017ce „chrystianizm uleg\u0142 ska\u017ceniu poganizmem”. Nie wiem jednak, czy on jest wiarygodny, bo w cytacie, kt\u00f3ry \u015bwiadkowie byli \u0142askawi przytoczy\u0107, znajduje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c informacja, \u017ce pierwsi chrze\u015bcijanie byli deistami Co to za „fachowc\u00f3w” dobra\u0142o sobie Towarzystwo Stra\u017cnica? Jak wiadomo deizm nie da si\u0119 pogodzi\u0107 z chrze\u015bcija\u0144stwem, bo zak\u0142ada, \u017ce B\u00f3g po stworzeniu \u015bwiata przesta\u0142 si\u0119 nim interesowa\u0107 i pozostawi\u0142 go na pastw\u0119 losu (m\u00f3wi o tym Stra\u017cnica z 1 XII 1994 r str. 4 i przypis), co zupe\u0142nie sprzeciwia si\u0119 Bogu mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry w trosce o ludzko\u015b\u0107 wyda\u0142 za grzechy \u015bwiata Swego Syna.\n<\/p><\/div>\n

<\/div>\n
Jan Lewandowski<\/div>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cia\u0142o kierownicze \u015awiadk\u00f3w Jehowy w swych publikacjach w spos\u00f3b ca\u0142kowicie zdezobiektywizowany zniekszta\u0142ca wymow\u0119 pism starochrze\u015bcija\u0144skich Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. Wk\u0142adaj\u0105 oni do ust Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a s\u0142owa, kt\u00f3rych ci Ojcowie nie wypowiadali w rzeczywisto\u015bci. Cia\u0142o kierownicze \u015awiadk\u00f3w Jehowy w swych publikacjach w spos\u00f3b… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[1053],"tags":[213,366,390,601,604,615,828,868],"class_list":["post-1910","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-swiadkowie-jehowy","tag-bostwo-jezusa","tag-hipolit","tag-ireneusz-z-lyonu","tag-ojcowie-kosciola","tag-orygenes","tag-patrystyka","tag-swiadkowie-jehowy","tag-tertulian"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1910","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1910"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1910\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1910"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1910"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1910"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}