{"id":1852,"date":"2018-05-08T20:27:43","date_gmt":"2018-05-08T18:27:43","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=1852"},"modified":"2018-05-08T20:27:43","modified_gmt":"2018-05-08T18:27:43","slug":"hipolit-i-bog-w-trojcy-swietej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/hipolit-i-bog-w-trojcy-swietej\/","title":{"rendered":"Hipolit i B\u00f3g w Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej"},"content":{"rendered":"

 
\nHipolit Rzymski (ur. przed 170) to jeden z pisarzy wczesnochrze\u015bcija\u0144skich kt\u00f3remu antytrynitarze niewiele uwagi po\u015bwi\u0119caj\u0105, a przecie\u017c, jak podkre\u015bla broszura \u015awiadk\u00f3w Jehowy, zaliczany jest on do \u201eprzednicejskich Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a\u201d (\u201eCzy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?\u201d 1989 s.7).
\nPrzyk\u0142adowo Towarzystwo Stra\u017cnica w swej polskiej literaturze z lat 1950-2004 tylko 2 razy (!) wspomnia\u0142o Hipolita w zwi\u0105zku z Tr\u00f3jc\u0105 \u015aw.
\nOczywi\u015bcie \u015awiadkowie Jehowy poprzekr\u0119cali te\u017c jego nauk\u0119, sugeruj\u0105c, \u017ce on w\u0142a\u015bciwie przeczy\u0142 Tr\u00f3jcy \u015aw.
\nBy\u0107 mo\u017ce to, \u017ce jednak Hipolit uczy\u0142 o jednym Bogu w Trzech Osobach, sk\u0142ania antytrynitarzy raczej do przemilczania jego osoby, wzgl\u0119dnie do przeinaczania tego, co on wyk\u0142ada\u0142.
\nOto czego naucza\u0142 Hipolit.
\n1) Zrodzony, a nie stworzony i odwieczny Syn Bo\u017cy.
\n2) B\u00f3stwo Chrystusa i cze\u015b\u0107 dla Niego.
\n3) Osobowo\u015b\u0107, B\u00f3stwo i cze\u015b\u0107 dla Ducha \u015awi\u0119tego.
\n4) Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta.
\n 
\nPoni\u017cej zacytujemy fragmenty z najbardziej istotnego dzie\u0142a Hipolita o Tr\u00f3jcy \u015aw. tzn. z \u201ePrzeciw Noetosowi\u201d oraz z innych jego pism. Wspomnimy te\u017c s\u0142owa \u015awiadk\u00f3w Jehowy o Hipolicie i \u201ejego\u201d wyk\u0142adni.
\n 
\nZrodzony, a nie stworzony i odwieczny Syn Bo\u017cy<\/strong>
\nAntytrynitarze czasem neguj\u0105 zrodzenie i odwieczno\u015b\u0107 Syna. Przyk\u0142adowo \u015awiadkowie Jehowy pisz\u0105:
\n\u201eoznajmi\u0142, \u017ce B\u00f3g jest \u2018jednym Bogiem, pierwszym i jedynym, Tw\u00f3rc\u0105 i Panem wszystkich\u2019, z kt\u00f3rym \u2018nic nie mo\u017ce si\u0119 r\u00f3wna\u0107 wiekiem [by\u0107 Jego r\u00f3wie\u015bnikiem] (…) Ale On by\u0142 Jedyny, sam jeden; by\u0142 Tym, kt\u00f3ry z w\u0142asnej woli powo\u0142a\u0142 do istnienia to, czego przedtem nie by\u0142o\u2019, na przyk\u0142ad\u00a0stworzonego<\/u>\u00a0w bycie przedludzkim\u00a0Jezusa<\/u>\u201d (\u201eCzy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?\u201d s.7).
\nW\u0142a\u015bciwie nie wiadomo gdzie \u015awiadkowie Jehowy wyczytali o \u201estworzonym Jezusie\u201d w pismach Hipolita.
\n 
\nOto czego on naucza\u0142:
\n\u201eTak wi\u0119c by\u0142 obok niego inny. M\u00f3wi\u0105c o \u2018innym\u2019 nie twierdz\u0119, \u017ce istnieje dw\u00f3ch Bog\u00f3w, lecz m\u00f3wi\u0119 o nim jako o \u015bwiat\u0142o\u015bci ze \u015bwiat\u0142o\u015bci, jak o wodzie ze \u017ar\u00f3d\u0142a albo jak o promieniu ze s\u0142o\u0144ca. Jedna bowiem moc wywodzi si\u0119 z ca\u0142o\u015bci, ca\u0142o\u015bci\u0105 za\u015b jest Ojciec, a S\u0142owo jest moc\u0105, kt\u00f3ra z niego pochodzi. Jest ono rozumem, kt\u00f3ry przyszed\u0142 na \u015bwiat jako Syn Bo\u017cy. Wszystko zatem przez niego [sta\u0142o si\u0119], a tylko on jeden pochodzi [bezpo\u015brednio] od Ojca\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 11).
\n 
\n\u201eC\u00f3\u017c si\u0119 narodzi\u0142o z Ojca? Czy\u017c, nie Duch, to znaczy S\u0142owo? Lecz mo\u017ce zapytasz: \u2018Jak si\u0119 narodzi\u0142o?\u2019 Nie potrafisz odpowiedzie\u0107 na pytanie o spos\u00f3b w\u0142asnego narodzenia (…) Tymczasem chcesz zrozumie\u0107, jak si\u0119 narodzi\u0142o S\u0142owo, kt\u00f3re B\u00f3g zrodzi\u0142, jak chcia\u0142 i kiedy chcia\u0142. (…) Wszak o jego cielesnym narodzeniu pozwolono opowiedzie\u0107 jedynie dwom [Ewangelistom], a ty \u015bmiesz szuka\u0107 opisu jego narodzenia wedle Ducha; opis ten Ojciec zachowuje u siebie, a objawi go kiedy\u015b \u015bwi\u0119tym, kt\u00f3rzy zas\u0142u\u017c\u0105, aby ujrze\u0107 jego oblicze. Niechaj wystarczy ci to, co powiedzia\u0142 Chrystus:\u00a0Co si\u0119 z Ducha narodzi\u0142o, jest duchem<\/em>\u00a0[J 3:6]; podobnie te\u017c za po\u015brednictwem proroka zapowiedzia\u0142, \u017ce S\u0142owo si\u0119 narodzi, ale opis sposobu jego narodzenia zachowa\u0142 na czas przez siebie wyznaczony i w\u00f3wczas o nim opowie. Powiada:\u00a0Z \u0142ona zrodzi\u0142em ci\u0119 przed Jutrzenk\u0105<\/em>\u00a0[por. Ps 110:3]\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 16).
\n 
\n\u201eon, kt\u00f3ry jeszcze niedawno odbiera\u0142 od niego cze\u015b\u0107 jako B\u00f3g, (…) on, kt\u00f3ry jest\u00a0nierozdzielny<\/u>\u00a0od<\/u>\u00a0Ojca<\/u>\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 18).
\n 
\n\u201eDzi\u0119kuj\u0119 Ci Bo\u017ce, przez umi\u0142owanego Syna Twego Jezusa Chrystusa (…)\u00a0nieod\u0142\u0105czny<\/u>\u00a0Logos Tw\u00f3j, przez kt\u00f3ry wszystko uczyni\u0142e\u015b\u201d (\u201eTradycja Apostolska\u201d 1:1).
\n 
\n\u201eSamo tylko Jego S\u0142owo jest z Niego, dlatego jest Bogiem, gdy\u017c\u00a0jest<\/u>\u00a0Bo\u017cej<\/u>\u00a0substancji<\/u>. \u015awiat za\u015b jest z nico\u015bci, dlatego nie jest Bogiem\u201d (\u201eOdparcie wszelkich herezji\u201d 10:33).
\n 
\n\u201e[Prorok] wskazuje tu, \u017ce ca\u0142a w\u0142adza zosta\u0142a przez Ojca oddana Synowi, kt\u00f3ry zosta\u0142 og\u0142oszony Kr\u00f3lem i S\u0119dzi\u0105 wszystkich istot niebieskich, ziemskich i podziemnych: istot niebieskich, poniewa\u017c jako S\u0142owo\u00a0urodzi\u0142<\/u>\u00a0si\u0119<\/u>\u00a0z<\/u>\u00a0serca<\/u>\u00a0Ojca<\/u>\u00a0przed wszystkimi bytami; istot ziemskich, poniewa\u017c urodzi\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c jako cz\u0142owiek mi\u0119dzy lud\u017ami, (…) istot podziemnych, poniewa\u017c zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c zaliczony pomi\u0119dzy umar\u0142ych, g\u0142osz\u0105c dobr\u0105 nowin\u0119 duszom \u015bwi\u0119tych i przez \u015bmier\u0107 swoj\u0105 odni\u00f3s\u0142szy zwyci\u0119stwo nad \u015bmierci\u0105\u201d (\u201eO Antychry\u015bcie\u201d 26:2).
\n 
\nWyja\u015bnienia wymaga jeszcze jeden problem zwi\u0105zany z odwieczno\u015bci\u0105 Logosu. Przypomnijmy na wst\u0119pie s\u0142owa innego pisarza wczesnochrze\u015bcija\u0144skiego tzn. Tertuliana (ur. 155). Pisa\u0142 on o Bogu, \u017ce by\u0142 kiedy\u015b czas, gdy by\u0142 On sam, ale w rzeczywisto\u015bci nie by\u0142 sam, lecz posiada\u0142 w sobie \u201eLogos wewn\u0119trzny\u201d, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej wyda\u0142 z siebie [tego okre\u015blenia u\u017cy\u0142 te\u017c Teofil Antioche\u0144ski (II w.): \u201eDlatego te\u017c B\u00f3g, maj\u0105c sw\u00f3j Logos wewn\u0119trzny\u00a0we w\u0142asnych wn\u0119trzno\u015bciach<\/em>\u00a0[por. Ps 110:3], zrodzi\u0142 go wraz ze swoj\u0105 M\u0105dro\u015bci\u0105, wydaj\u0105c (go) przed istnieniem wszystkiego. Tego w\u0142a\u015bnie Logosu u\u017cy\u0142 jako wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rcy dla swych dzie\u0142 i przez Niego wszystko stworzy\u0142 (por. 1 J 1:3)\u201d (\u201eDo Autolyka\u201d 2:10)]. T\u0105 sam\u0105 argumentacj\u0105 pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 te\u017c Hipolit.
\n 
\nOto s\u0142owa Tertuliana:
\n\u201eZanim bowiem wszystko powsta\u0142o B\u00f3g by\u0142 sam, sam sobie \u015bwiatem, i miejscem, i wszystkim. By\u0142 za\u015b sam, poniewa\u017c nie by\u0142o opr\u00f3cz niego nic innego, zewn\u0119trznego.\u00a0Jednak<\/u>\u00a0nawet<\/u>\u00a0wtedy<\/u>\u00a0nie<\/u>\u00a0by\u0142<\/u>\u00a0ca\u0142kowicie<\/u>\u00a0sam<\/u>; by\u0142 w nim bowiem Rozum, kt\u00f3ry mia\u0142 w sobie samym, oczywi\u015bcie sw\u00f3j w\u0142asny. B\u00f3g jest bowiem rozumny i Rozum by\u0142 w nim najpierw; w ten spos\u00f3b z Niego pochodzi wszystko. Rozum ten to jego umys\u0142. Grecy nazywaj\u0105 go Logos, kt\u00f3ry to termin oznacza u nas r\u00f3wnie\u017c \u2018s\u0142owo\u2019, dlatego przyzwyczajono si\u0119 ju\u017c u nas m\u00f3wi\u0107, t\u0142umacz\u0105c po prostu, i\u017c\u00a0na pocz\u0105tku S\u0142owo by\u0142o u Boga<\/em>, (…) Bo je\u015bli nawet B\u00f3g nie wyrzek\u0142 jeszcze s\u0142owa, mia\u0142 je jednak we w\u0142asnym wn\u0119trzu, razem z rozumem i w rozumie…\u201d (\u201ePrzeciw Prakseaszowi\u201d 5:2-4).
\n 
\nA oto podobne s\u0142owa Hipolita:
\n\u201eB\u00f3g by\u0142 sam i nie by\u0142o nikogo r\u00f3wnego mu wiekiem, kiedy postanowi\u0142 stworzy\u0107 \u015bwiat. I stworzy\u0142 \u015bwiat my\u015bl\u0105, wol\u0105 i s\u0142owem; natychmiast te\u017c zgodnie z jego wol\u0105 powsta\u0142 \u015bwiat. Wystarczy wi\u0119c nam wiedzie\u0107, \u017ce nie ma nikogo r\u00f3wnego Bogu wiekiem. Nie istnia\u0142o nic, opr\u00f3cz niego; on za\u015b by\u0142 sam, ale by\u0142 mnogi: nie by\u0142 pozbawiony\u00a0rozumu<\/u>,\u00a0m\u0105dro\u015bci<\/u>,\u00a0mocy<\/u>\u00a0i\u00a0rady<\/u>. Wszystko w nim by\u0142o, a on by\u0142 wszystkim. Kiedy zechcia\u0142 i tak jak zechcia\u0142, w czasie przez siebie wyznaczonym objawi\u0142 swoje S\u0142owo, przez kt\u00f3re wszystko stworzy\u0142. (…)\u00a0Rozumem<\/u>\u00a0i\u00a0m\u0105dro\u015bci\u0105<\/u>\u00a0uczyni\u0142 wszystko, co zosta\u0142o stworzone: stwarza rozumem, przystraja m\u0105dro\u015bci\u0105 (…) Zrodzi\u0142 S\u0142owo jako\u00a0W\u0142adc\u0119<\/u>,\u00a0Doradc\u0119<\/u>\u00a0i Sprawc\u0119 tego, co stworzy\u0142. S\u0142owo to mia\u0142 w sobie, ono by\u0142o niewidzialne dla stworzonego \u015bwiata, a on uczyni\u0142 je widzialnym wypowiadaj\u0105c pierwsze s\u0142owo; zrodzi\u0142 je jako \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 ze \u015bwiat\u0142o\u015bci i pos\u0142a\u0142 do stworzenia jako Pana,\u00a0sw\u0105<\/u>\u00a0w\u0142asn\u0105<\/u>\u00a0m\u0105dro\u015b\u0107<\/u>. Tego, kt\u00f3ry przedtem by\u0142 widzialny tylko dla niego samego, a niewidzialny dla stworzonego \u015bwiata, uczyni\u0142 widzialnym, aby \u015bwiat ujrzawszy tego, kt\u00f3ry zosta\u0142 mu objawiony, m\u00f3g\u0142 uzyska\u0107 zbawienie\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 10).
\n[czwarte zdanie tego fragmentu J. N.D. Kelly odda\u0142 nast\u0119puj\u0105co: \u201eCho\u0107 samotny, by\u0142 On [B\u00f3g] wieloraki, poniewa\u017c nie istnia\u0142 bez swego S\u0142owa i swej M\u0105dro\u015bci, swej Mocy i swej Rady\u201d (wg \u201ePocz\u0105tki doktryny chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d Warszawa 1988, s.91)]\nPatrz te\u017c powy\u017cej \u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 11.
\n 
\nB\u00f3stwo Chrystusa i cze\u015b\u0107 dla Niego<\/strong>
\nAntytrynitarze neguj\u0105c B\u00f3stwo Chrystusa, zarazem kwestionuj\u0105 je w nauce Hipolita. \u015awiadkowie Jehowy o tym chrze\u015bcijaninie pisz\u0105:
\n\u201eoznajmi\u0142, \u017ce B\u00f3g jest \u2018jednym Bogiem, pierwszym i jedynym, Tw\u00f3rc\u0105 i Panem wszystkich\u2019, z kt\u00f3rym \u2018nic nie mo\u017ce si\u0119 r\u00f3wna\u0107 wiekiem [by\u0107 Jego r\u00f3wie\u015bnikiem] (…) Ale On by\u0142 Jedyny, sam jeden; by\u0142 Tym, kt\u00f3ry z w\u0142asnej woli powo\u0142a\u0142 do istnienia to, czego przedtem nie by\u0142o\u2019, na przyk\u0142ad stworzonego w bycie przedludzkim Jezusa\u201d (\u201eCzy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?\u201d s.7).
\n 
\nOto czego jednak uczy\u0142 Hipolit:
\n\u201eW Tobie wi\u0119c, powiada, jest B\u00f3g. A w kim jest B\u00f3g, je\u015bli nie w Chrystusie Jezusie, w S\u0142owie Ojca i w tajemnicy Bo\u017cego planu zbawienia? (…) Natomiast stwierdzenie:\u00a0W tobie jest B\u00f3g<\/em>, [Iz 45:14] wskazuje na tajemnic\u0119 Bo\u017cego planu zbawienia: \u017ce kiedy S\u0142owo zosta\u0142o wcielone i sta\u0142o si\u0119 cz\u0142owiekiem, Ojciec by\u0142 w Synu, a Syn by\u0142 w Ojcu, gdy przebywa\u0142 po\u015br\u00f3d ludzi\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 4).
\n 
\n\u201ePowiada wszak Jan:\u00a0Boga nikt nigdy nie widzia\u0142; pierworodny Syn, kt\u00f3ry jest w \u0142onie Ojca, o Nim pouczy\u0142<\/em>\u00a0[J 1:18]; i dalej:\u00a0Ten, kt\u00f3ry zst\u0105pi\u0142 z nieba, sk\u0142ada \u015bwiadectwo o tym, co s\u0142ysza\u0142 i widzia\u0142<\/em>\u00a0[por. J 3:11, 13] A wi\u0119c to jemu Ojciec da\u0142\u00a0ca\u0142\u0105<\/u>\u00a0m\u0105dro\u015b\u0107<\/u>, to on ukaza\u0142 si\u0119 na ziemi i przebywa\u0142 z lud\u017ami\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 5).
\n 
\n\u201ewierzmy w Boga tak, jak B\u00f3g chce, aby w niego wierzono; uwielbiajmy Syna tak, jak chce, aby go uwielbiano\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 9).
\n 
\n\u201eTak wi\u0119c by\u0142 obok niego inny. M\u00f3wi\u0105c o \u2018innym\u2019 nie twierdz\u0119, \u017ce istnieje dw\u00f3ch Bog\u00f3w, lecz m\u00f3wi\u0119 o nim jako o \u015bwiat\u0142o\u015bci ze \u015bwiat\u0142o\u015bci, jak o wodzie ze \u017ar\u00f3d\u0142a albo jak o promieniu ze s\u0142o\u0144ca. Jedna bowiem moc wywodzi si\u0119 z ca\u0142o\u015bci, ca\u0142o\u015bci\u0105 za\u015b jest Ojciec, a S\u0142owo jest moc\u0105, kt\u00f3ra z niego pochodzi. Jest ono rozumem, kt\u00f3ry przyszed\u0142 na \u015bwiat jako Syn Bo\u017cy. Wszystko zatem przez niego [sta\u0142o si\u0119], a tylko on jeden pochodzi [bezpo\u015brednio] od Ojca\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 11).
\n 
\n\u201ePos\u0142a\u0142 B\u00f3g S\u0142owo swoje synom Izraela poprzez nauk\u0119 Jezusa Chrystusa. On to jest Bogiem, Panem wszystkich [por. Dz 10:36]\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 13).
\n 
\n\u201eWierzymy, bracia, zgodnie z tradycj\u0105 apostolsk\u0105, \u017ce B\u00f3g – S\u0142owo zst\u0105pi\u0142 z nieba na \u015bwi\u0119t\u0105 Dziewic\u0119 Maryj\u0119, aby przyj\u0105\u0107 z niej cia\u0142o i wzi\u0105\u0107 ludzk\u0105 dusz\u0119, dusz\u0119 rozumn\u0105, a stawszy si\u0119 cz\u0142owiekiem we wszystkim, z wyj\u0105tkiem grzechu, wybawi\u0107 Adama. (…) Gdy [S\u0142owo] przysz\u0142o na \u015bwiat, objawi\u0142o si\u0119 jako B\u00f3g wcielony, narodzi\u0142o si\u0119 jako doskona\u0142y cz\u0142owiek. Nie w z\u0142udzeniu bowiem albo w jakiej\u015b przeno\u015bni, lecz naprawd\u0119 sta\u0142o si\u0119 cz\u0142owiekiem\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 17).
\n 
\n\u201eB\u00f3g wi\u0119c, kt\u00f3ry si\u0119 objawi\u0142, nie wypiera si\u0119 swych ludzkich cech, kiedy jest g\u0142odny, kiedy si\u0119 trudzi i gdy zm\u0119czony czuje pragnienie, gdy odczuwa strach i ucieka, gdy zasmucony modli si\u0119, gdy \u015bpi na wezg\u0142owiu \u0142odzi – on, kt\u00f3ry z natury nie potrzebuje snu, jako B\u00f3g\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 18).
\n 
\n\u201eon, kt\u00f3ry jeszcze niedawno odbiera\u0142 od niego\u00a0cze\u015b\u0107<\/u>\u00a0jako<\/u>\u00a0B\u00f3g<\/u>, kiedy Kajfasz spe\u0142nia\u0142 swe funkcje kap\u0142a\u0144skie; gdy doznaje lekcewa\u017cenia ze strony Heroda – on, kt\u00f3ry b\u0119dzie s\u0105dzi\u0142 ca\u0142\u0105 ziemi\u0119; (…) on kt\u00f3ry rozpi\u0105\u0142 sklepienie niebieskie; gdy wo\u0142a do Ojca powierzaj\u0105c mu swego ducha – on, kt\u00f3ry jest nierozdzielny od Ojca\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 18).
\n 
\n\u201eOn jest Bogiem, a dla nas sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, jemu wszystko podda\u0142 Ojciec. Jemu chwa\u0142a i w\u0142adza wraz z Ojcem i Duchem \u015awi\u0119tym w \u015bwi\u0119tym Ko\u015bciele, teraz i zawsze, i na wieki wiek\u00f3w, amen\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 18).
\n 
\n\u201eSamo tylko Jego S\u0142owo jest z Niego, dlatego jest Bogiem, gdy\u017c jest Bo\u017cej substancji. \u015awiat za\u015b jest z nico\u015bci, dlatego nie jest Bogiem\u201d (\u201eOdparcie wszelkich herezji\u201d 10:33).
\n 
\n\u201ePowiedziano dalej: \u2018I porodzi\u0142a Syna – M\u0119\u017cczyzn\u0119, kt\u00f3ry b\u0119dzie pas\u0142 wszystkie narody\u2019 [Ap 12:5]; M\u0119\u017cczyzn\u0105 jest doskona\u0142y Chrystus, Syn Bo\u017cy, B\u00f3g i Cz\u0142owiek, zapowiedziany przez prorok\u00f3w\u201d (\u201eO Antychry\u015bcie\u201d 61:1).
\n 
\n\u201eprzez Syna Twego Jezusa Chrystusa, przez kt\u00f3rego Tobie chwa\u0142a i moc i cze\u015b\u0107, Ojcu i Synowi wraz z Duchem \u015awi\u0119tym, w \u015bwi\u0119tym Ko\u015bciele Twoim, teraz i na wieki wiek\u00f3w\u201d (\u201eTradycja Apostolska\u201d 1:1 [s\u0142owa te padaj\u0105 3 razy]). Patrz te\u017c j\/w. 1:2 (s\u0142owa te padaj\u0105 2 razy).
\n 
\n\u201ewielbimy Ci\u0119 i s\u0142awimy przez Twego jedynego Syna, Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez kt\u00f3rego Tobie i Jemu chwa\u0142a, moc i cze\u015b\u0107 wraz z Duchem \u015awi\u0119tym, teraz i po wszystkie wieki\u201d (\u201eTradycja Apostolska\u201d 3:3).
\n 
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Jezus r\u00f3\u017cny od anio\u0142\u00f3w i archanio\u0142\u00f3w<\/strong>
\n\u201eon, kt\u00f3ry jeszcze niedawno odbiera\u0142 od niego cze\u015b\u0107 jako B\u00f3g, kiedy Kajfasz spe\u0142nia\u0142 swe funkcje kap\u0142a\u0144skie; gdy doznaje lekcewa\u017cenia ze strony Heroda – on, kt\u00f3ry b\u0119dzie s\u0105dzi\u0142 ca\u0142\u0105 ziemi\u0119; gdy zostaje ubiczowany przez Pi\u0142ata – on, kt\u00f3ry przyj\u0105\u0142 nasze s\u0142abo\u015bci; gdy zosta\u0142 wyszydzony przez \u017co\u0142nierzy – on, przy kt\u00f3rym stoj\u0105 tysi\u0105ce i dziesi\u0105tki tysi\u0119cy zast\u0119p\u00f3w anio\u0142\u00f3w i archanio\u0142\u00f3w; gdy przez \u017byd\u00f3w zostaje rozpi\u0119ty na krzy\u017cu – on kt\u00f3ry rozpi\u0105\u0142 sklepienie niebieskie; gdy wo\u0142a do Ojca powierzaj\u0105c mu swego ducha – on, kt\u00f3ry jest nierozdzielny od Ojca\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 18).
\n 
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Wszechmog\u0105cy (Ap 1:8)<\/strong>
\n\u201eTen, kt\u00f3ry jest ponad wszystkim, B\u00f3g b\u0142ogos\u0142awiony, urodzi\u0142 si\u0119, a cho\u0107 sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, na wieki jest Bogiem. Powiada wszak Jan:\u00a0Ten, kt\u00f3ry jest, kt\u00f3ry by\u0142, i kt\u00f3ry przychodzi, B\u00f3g wszechmog\u0105cy<\/em>\u00a0[Ap 1:8]. S\u0142usznie nazwa\u0142 Chrystusa wszechmog\u0105cym: powt\u00f3rzy\u0142 to, co za\u015bwiadczy Chrystus. Chrystus bowiem z\u0142o\u017cy\u0142 takie \u015bwiadectwo:\u00a0Ojciec przekaza\u0142 mi wszystko<\/em>\u00a0i panuje nad wszystkim [Mt 11:27]. R\u00f3wnie\u017c Pawe\u0142 poucza, \u017ce wszystko zosta\u0142o przekazane Chrystusowi: (…)\u00a0Wszystko bowiem jemu jest poddane<\/em>\u00a0[1Kor 15:27]\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 6).
\n 
\n\u201e\u2018(…) Jemu dano w\u0142adz\u0119, cze\u015b\u0107 i kr\u00f3lestwo, a wszystkie narody, ludy i j\u0119zyki b\u0119d\u0105 Mu s\u0142u\u017cy\u0142y. W\u0142adza Jego jest wiecznym panowaniem, kt\u00f3re nie przeminie, a Jego kr\u00f3lestwo nie ulegnie zag\u0142adzie\u2019 [Dn 7:14]. [Prorok] wskazuje tu, \u017ce\u00a0ca\u0142a<\/u>\u00a0w\u0142adza<\/u>\u00a0zosta\u0142a<\/u>\u00a0przez<\/u>\u00a0Ojca<\/u>\u00a0oddana<\/u>\u00a0Synowi<\/u>, kt\u00f3ry zosta\u0142 og\u0142oszony Kr\u00f3lem i S\u0119dzi\u0105 wszystkich istot niebieskich, ziemskich i podziemnych\u201d (\u201eO Antychry\u015bcie\u201d 26:1-2).
\nPatrz te\u017c poni\u017cej \u201eJedno z Ojcem (J 10:30)\u201d.
\n 
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0B\u00f3g b\u0142ogos\u0142awiony na wieki (Rz 9:5)<\/strong>
\n\u201eNatomiast s\u0142owa Aposto\u0142a:\u00a0Ich przodkowie, z kt\u00f3rych jest Chrystus wed\u0142ug cia\u0142a, kt\u00f3ry jest ponad wszystkim, B\u00f3g b\u0142ogos\u0142awiony na wieki<\/em>\u00a0[Rz 9:5], bardzo pi\u0119knie i wspaniale wyjawiaj\u0105 tajemnic\u0119 prawdy. Ten, kt\u00f3ry jest ponad wszystkim, jest Bogiem: sam bowiem m\u00f3wi wyra\u017anie: \u2018Ojciec Mi wszystko przekaza\u0142\u2019 [Mt 11:27]. Ten, kt\u00f3ry jest ponad wszystkim, B\u00f3g b\u0142ogos\u0142awiony, urodzi\u0142 si\u0119, a cho\u0107 sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, na wieki jest Bogiem\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 6).
\n 
\nB\u00f3g (Tt 2:13)<\/strong>
\n\u201eaby\u015b z wiar\u0105 strzeg\u0142 tego, co napisano, i maj\u0105c przed oczyma przysz\u0142o\u015b\u0107 zachowa\u0142 siebie bez zarzutu wobec Boga i ludzi, \u2018oczekuj\u0105c spe\u0142nienia si\u0119 b\u0142ogos\u0142awionej nadziei i objawienia si\u0119 Boga i Zbawiciela naszego\u2019 [Tt 2:13], kiedy to wskrzesi \u015bwi\u0119tych i razem z nimi b\u0119dzie si\u0119 radowa\u0142 wielbi\u0105c Ojca. Jemu chwa\u0142a na wieki, amen\u201d (\u201eO Antychry\u015bcie\u201d 67).
\n 
\nB\u00f3g (J 1:1)<\/strong>
\n\u201eJan, kt\u00f3ry wyznaje, \u017ce S\u0142owo to jest Bogiem:\u00a0Na pocz\u0105tku by\u0142o S\u0142owo, a S\u0142owo by\u0142o u Boga i Bogiem by\u0142o S\u0142owo<\/em>\u00a0[J 1:1]. Je\u017celi wi\u0119c S\u0142owo by\u0142o u Boga i by\u0142o Bogiem, to jaki st\u0105d p\u0142ynie wniosek? Czy\u017c mo\u017ce kto\u015b stwierdzi\u0107, \u017ce Jan m\u00f3wi o dw\u00f3ch Bogach? Nie m\u00f3wi\u0119 o dw\u00f3ch Bogach, lecz o jednym! M\u00f3wi\u0119 jednak o dw\u00f3ch osobach i o trzeciej jeszcze – o Bo\u017cym planie zbawienia, to znaczy \u0142asce Ducha \u015awi\u0119tego. Ojciec jest jeden, ale s\u0105 dwie osoby, bo istnieje Syn; trzeci\u0105 za\u015b osob\u0105 jest Duch \u015awi\u0119ty\u201d(\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 14).
\n 
\nJedno z Ojcem (J 10:30)<\/strong>
\n\u201eChrystus nie powiedzia\u0142: \u2018Ja i Ojciec\u00a0jestem<\/em>\u00a0jedno\u2019, lecz: \u2018jeste\u015bmy<\/em>\u00a0jedno\u2019. S\u0142owo\u00a0jeste\u015bmy<\/em>\u00a0nie odnosi si\u0119 do jednej osoby; u\u017cy\u0142 tego wyrazu, aby wskaza\u0107 dwie Osoby i\u00a0jedn\u0105<\/u>\u00a0moc<\/u>\u201d(\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 7).
\n 
\nPoddany (1Kor 15:28)<\/strong>
\n\u201e(…) [1Kor 15:23-28] Je\u015bli wi\u0119c wszystko jest mu poddane, z wyj\u0105tkiem tego, kt\u00f3ry mu wszystko podda\u0142, to on panuje nad wszystkim, a nad nim panuje Ojciec; chodzi o to, aby we wszystkim objawi\u0142 si\u0119 jeden Ojciec, kt\u00f3remu wszystko jest poddane wraz z Chrystusem, kt\u00f3remu Ojciec podda\u0142 wszystko z wyj\u0105tkiem samego siebie. To bowiem powiedzia\u0142 Chrystus, tak samo jak w Ewangelii wyzna\u0142 swego Ojca i Boga. Powiedzia\u0142:\u00a0Wst\u0119puj\u0119 do Ojca mojego i Ojca waszego oraz do Boga mojego i Boga waszego<\/em>\u00a0[J 20:17]. Je\u015bli wi\u0119c Noetos o\u015bmiela si\u0119 m\u00f3wi\u0107, \u017ce [Chrystus] jest Ojcem, to niech\u017ce powie, do jakiego Ojca udaje si\u0119 Chrystus wedle s\u0142\u00f3w Ewangelii!\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 6).
\n 
\nZ powodu powy\u017cszych zda\u0144 niekt\u00f3rzy (szczeg\u00f3lnie antytrynitarze) uwa\u017caj\u0105 Hipolita za zwolennika subordynacjonizmu. Jednak por\u00f3wnuj\u0105c te zdania z innymi jego wypowiedziami o wszechmocy Chrystusa i Tr\u00f3jcy \u015aw. mo\u017cemy jedynie dostrzec pewne jego nieuporz\u0105dkowanie czy niedopracowanie nauki o Bogu. Je\u015bli nikt nie sfa\u0142szowa\u0142 tej wypowiedzi Hipolita, to trudno jest j\u0105 uzgodni\u0107 z innymi jego zdaniami o Chrystusie Bogu, zw\u0142aszcza \u017ce nie zachowa\u0142y si\u0119 wszystkie jego pisma. S\u0142aby to wi\u0119c subordynacjonizm Hipolita, skoro uznaje on r\u00f3wnocze\u015bnie jednego Boga w Trzech osobach (patrz np. poni\u017cej \u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 14), B\u00f3stwo i wszechmoc Syna oraz cze\u015b\u0107 dla Niego r\u00f3wn\u0105 Ojcu. Zapewne wi\u0119c w tej wypowiedzi Hipolit mia\u0142 na my\u015bli ludzk\u0105 natur\u0119 Chrystusa, czy poddanie w odniesieniu do Jego ziemskiej dzia\u0142alno\u015bci. Inaczej trudno to sobie wyobrazi\u0107 [tak np. p\u00f3\u017aniej interpretowa\u0142 1Kor 15:28 \u015bw. Augustyn (\u2020430) w \u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d 1:8,10]. Por\u00f3wnajmy te\u017c powy\u017csz\u0105 wypowied\u017a z inn\u0105, w kt\u00f3rej Hipolit nie akcentuje ju\u017c tak poddania Syna Ojcu:
\n\u201e\u2018(…) Jemu dano w\u0142adz\u0119, cze\u015b\u0107 i kr\u00f3lestwo, a wszystkie narody, ludy i j\u0119zyki b\u0119d\u0105 Mu s\u0142u\u017cy\u0142y. W\u0142adza Jego jest\u00a0wiecznym<\/u>\u00a0panowaniem<\/u>,\u00a0kt\u00f3re<\/u>\u00a0nie<\/u>\u00a0przeminie<\/u>, a Jego kr\u00f3lestwo nie ulegnie zag\u0142adzie\u2019 [Dn 7:14]. [Prorok] wskazuje tu, \u017ce\u00a0ca\u0142a<\/u>\u00a0w\u0142adza<\/u>\u00a0zosta\u0142a<\/u>\u00a0przez<\/u>\u00a0Ojca<\/u>\u00a0oddana<\/u>\u00a0Synowi<\/u>, kt\u00f3ry zosta\u0142 og\u0142oszony Kr\u00f3lem i S\u0119dzi\u0105 wszystkich istot niebieskich, ziemskich i podziemnych\u201d (\u201eO Antychry\u015bcie\u201d 26:1-2).
\n 
\nNa koniec jeszcze jedno \u015bwiadectwo dotycz\u0105ce B\u00f3stwa Chrystusa. J. Salij OP o przytoczonym poni\u017cej fragmencie, zachowanym w dziele Euzebiusza (ur. 260), pisze:
\n\u201eNiekt\u00f3rzy patrologowie, w \u015blad za Teodoretem z Cyru, z imieniem \u015bw. Hipolita wi\u0105\u017c\u0105 zaginione dzie\u0142ko pt.\u00a0Przeciw herezji Artemona<\/em>. Artemon, podobnie jak dzi\u015b \u015bwiadkowie Jehowy, a przed nim niejaki Teodot, odrzucali prawd\u0119, \u017ce Chrystus Pan jest prawdziwym Bogiem. Ot\u00f3\u017c pasjonuj\u0105co ciekawy z punktu widzenia naszego tematu jest zachowany do dzi\u015b fragment tego dzie\u0142ka. W\u015br\u00f3d patrolog\u00f3w nie ma powszechnej zgody co do tego, czy rzeczywi\u015bcie autorem tego tekstu jest Hipolit, nie ma jednak w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce jest to tekst przednicejski\u201d (\u201eNadzieja poddawana pr\u00f3bom\u201d, rozdz. \u2018Odn\u00f3wmy w sobie prawd\u0119 o Tr\u00f3jjedynym Bogu!\u2019).
\n 
\nOto s\u0142owa Euzebiusza o przypisywanym Hipolitowi dzie\u0142ku:
\n\u201eJeden z tych m\u0119\u017c\u00f3w napisa\u0142 dzie\u0142o przeciwko herezji Artemona, kt\u00f3r\u0105 Pawe\u0142 z Samostaty usi\u0142owa\u0142 za naszych od\u015bwie\u017cy\u0107 czas\u00f3w. Znajduje si\u0119 tam opowie\u015b\u0107, nale\u017c\u0105ca do zajmuj\u0105cej nas obecnie historji. Jest w niej bowiem odparcie co dopiero wspomnianej herezji, kt\u00f3ra twierdzi, \u017ce Zbawiciel by\u0142 tylko cz\u0142owiekiem, a kt\u00f3ra nie tak dawno temu wyst\u0105pi\u0142a z nowinkami swemi, podczas gdy jej tw\u00f3rcy chcieli j\u0105 staro\u017cytno\u015bci otoczy\u0107 powag\u0105. Pr\u00f3cz tego znajduje si\u0119 tam wiele innych dowod\u00f3w na zbicie owego k\u0142amstwa blu\u017anierczego, a wreszcie czytamy dos\u0142ownie: \u2018Ot\u00f3\u017c twierdz\u0105 oni, \u017ce wszyscy starzy, a nawet aposto\u0142owie, przej\u0119li i nauczali to samo, co oni m\u00f3wi\u0105 obecnie, \u017ce prawdziwa nauka przechowa\u0142a si\u0119 do czas\u00f3w Wiktora [papie\u017c w latach 189-198], trzynastego z rz\u0119du po Piotrze biskupa rzymskiego. Pocz\u0105wszy za\u015b od Zefiryna [papie\u017c w latach 198-217], nast\u0119pcy jego, prawda zosta\u0142a sfa\u0142szowana. Twierdzenie to mog\u0142oby mie\u0107 poz\u00f3r prawdy, gdyby si\u0119 przedewszystkiem Ksi\u0119gi bo\u017ce temu nie sprzeciwia\u0142y. Istniej\u0105 ponadto pisma niekt\u00f3rych braci, starsze od czas\u00f3w Wiktorowych, a u\u0142o\u017cone w obronie prawdy, tak przeciwko poganom, jak i przeciwko herezjom \u00f3wczesnym. M\u00f3wi\u0105 one o Justynie, Miltjadesie, Tacjanie, Klemensie i bardzo wielu innych, a wsz\u0119dzie o Chrystusie jako Bogu. Kt\u00f3\u017cby nie zna\u0142 dzie\u0142 Ireneusza, Melitona i innych, kt\u00f3re g\u0142osz\u0105, \u017ce Chrystus jest Bogiem i cz\u0142owiekiem? Ile\u017c to psalm\u00f3w i pie\u015bni, u\u0142o\u017conych od czas\u00f3w pierwotnych przez wiernych braci, opiewa Chrystusa jako S\u0142owo Bo\u017ce i przyznaje mu bosko\u015b\u0107? Jak\u017ce\u017c wi\u0119c przypu\u015bci\u0107, \u017ce ci, kt\u00f3rzy \u017cyli przed Wiktorem, tak uczyli, jak oni m\u00f3wi\u0105, je\u015bli od tylu lat ko\u015bcieln\u0105 g\u0142oszono nauk\u0119? Jak si\u0119 nie wstydz\u0105, takie o Wiktorze zmy\u015bla\u0107 k\u0142amstwa, aczkolwiek wiedz\u0105 bardzo dobrze, \u017ce Wiktor wykluczy\u0142 z jedno\u015bci szewca Teodota, wodza i ojca tego odszczepie\u0144stwa bezbo\u017cnego, kt\u00f3ry pierwszy twierdzi\u0142, \u017ce Chrystus jest tylko cz\u0142owiekiem? Przecie je\u015bli Wiktor tak my\u015bla\u0142, jak tego ucz\u0105 w swem blu\u017anierstwie, jak\u017ce\u017c m\u00f3g\u0142 wy\u0142\u0105czyc Teodota, tej herezji tw\u00f3rc\u0119?\u2019.\u201d (\u201eHistoria Ko\u015bcio\u0142a\u201d V:28:1-7).
\nPatrz te\u017c poni\u017cej \u201eTr\u00f3jca \u015awi\u0119ta\u201d.
\n 
\nOsobowo\u015b\u0107, B\u00f3stwo i cze\u015b\u0107 dla Ducha \u015awi\u0119tego<\/strong>
\nNiekt\u00f3rzy skrajni antytrynitarze uwa\u017caj\u0105, \u017ce dopiero po Soborze Nicejskim zacz\u0119to w Ko\u015bciele naucza\u0107 o osobowo\u015bci Ducha \u015aw. Przyk\u0142adowo \u015awiadkowie Jehowy nawet nie wspominaj\u0105 o B\u00f3stwie Ducha \u015aw., o kt\u00f3rym nauczaj\u0105 chrze\u015bcijanie, bo przecie\u017c sami zaprzeczaj\u0105 Jego osobowo\u015bci. W swoim s\u0142owniku biblijnym ucz\u0105:
\n\u201eHipolit r\u00f3wnie\u017c nie przypisywa\u0142 duchowi \u015bwi\u0119temu \u017cadnej osobowo\u015bci\u201d (Insight on the Scriptures<\/em>\u00a01988, tom II, s.1019).
\n 
\nOto za\u015b czego uczy\u0142 Hipolit:
\n\u201e[Noetos] wi\u0119c nawet wbrew woli powinien wyznawa\u0107 Boga Ojca wszechmog\u0105cego, powinien wyznawa\u0107 tak\u017ce Jezusa Chrystusa, Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem i kt\u00f3remu Ojciec podda\u0142 wszystko opr\u00f3cz samego siebie, powinien wreszcie wyznawa\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego i \u017ce s\u0105 to trzy osoby. Je\u017celi za\u015b chce si\u0119 dowiedzie\u0107, w jaki spos\u00f3b objawia si\u0119 jeden B\u00f3g, niechaj wie, \u017ce jedna jest moc Boga. Co si\u0119 wi\u0119c tyczy Bo\u017cego planu zbawienia, B\u00f3g si\u0119 objawia w trzech osobach\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 8).
\n 
\n\u201eWidzimy zatem wcielone S\u0142owo, przez kt\u00f3re poznajemy Ojca, wierzymy Synowi i oddajemy cze\u015b\u0107 Duchowi \u015awi\u0119temu\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 12).
\n 
\n\u201eNie m\u00f3wi\u0119 o dw\u00f3ch Bogach, lecz o jednym! M\u00f3wi\u0119 jednak o dw\u00f3ch osobach i o trzeciej jeszcze – o Bo\u017cym planie zbawienia, to znaczy \u0142asce Ducha \u015awi\u0119tego. Ojciec jest jeden, ale s\u0105 dwie osoby, bo istnieje Syn; trzeci\u0105 za\u015b osob\u0105 jest Duch \u015awi\u0119ty\u201d(\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 14).
\n 
\n\u201eOn jest Bogiem, a dla nas sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, jemu wszystko podda\u0142 Ojciec. Jemu chwa\u0142a i w\u0142adza wraz z Ojcem i Duchem \u015awi\u0119tym w \u015bwi\u0119tym Ko\u015bciele, teraz i zawsze, i na wieki wiek\u00f3w, amen\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 18).
\n 
\n\u201eprzez Syna Twego Jezusa Chrystusa, przez kt\u00f3rego Tobie chwa\u0142a i moc i cze\u015b\u0107, Ojcu i Synowi wraz z Duchem \u015awi\u0119tym, w \u015bwi\u0119tym Ko\u015bciele Twoim, teraz i na wieki wiek\u00f3w\u201d (\u201eTradycja Apostolska\u201d 1:1 [s\u0142owa te padaj\u0105 3 razy]). Patrz te\u017c j\/w. 1:2 (s\u0142owa te padaj\u0105 2 razy).
\n 
\n\u201ewielbimy Ci\u0119 i s\u0142awimy przez Twego jedynego Syna, Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez kt\u00f3rego Tobie i Jemu chwa\u0142a, moc i cze\u015b\u0107 wraz z Duchem \u015awi\u0119tym, teraz i po wszystkie wieki\u201d (\u201eTradycja Apostolska\u201d 3:3).
\nPatrz te\u017c poni\u017cej \u201eTr\u00f3jca \u015awi\u0119ta\u201d.
\n 
\nTr\u00f3jca \u015awi\u0119ta<\/strong>
\nAntytrynitarze nie wierz\u0105 w to, \u017ce Hipolit naucza\u0142 o Tr\u00f3jcy \u015aw. \u015awiadkowie Jehowy relacjonuj\u0105c nauk\u0119 Hipolita i innych pisarzy wczesnochrze\u015bcija\u0144skich winni s\u0105 nawet pewnego zafa\u0142szowania.
\nOt\u00f3\u017c w samym sercu podrozdzia\u0142u pt. \u201eCzego nauczali przednicejscy Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a\u201d (s.7), w broszurze \u201eCzy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?\u201d, mi\u0119dzy wypowiedziami pisarzy chrze\u015bcija\u0144skich, zamie\u015bcili we fioletowej ramce pogrubiony cytat:
\n\u201eNie ma \u017cadnego dowodu, aby kt\u00f3rykolwiek spo\u015br\u00f3d \u015bwi\u0119tych pisarzy cho\u0107by domy\u015bla\u0142 si\u0119 istnienia [Tr\u00f3jcy] w Panu Bogu (The Triune God)<\/strong>\u201d.
\nPewnie jest to manipulacja z ich strony, bo na stronie 6 ten sam cytat zastosowano do \u015bwi\u0119tych Starego Testamentu! Czy\u017cby Towarzystwo Stra\u017cnica s\u0105dzi\u0142o, \u017ce my tego nie zauwa\u017cymy? A mo\u017ce to nie nas chcia\u0142o ono przez sw\u0105 sugesti\u0119 oszuka\u0107, ale swoich wyznawc\u00f3w?
\nWymieniaj\u0105c Hipolita w\u015br\u00f3d innych pisarzy wczesnochrze\u015bcija\u0144skich \u015awiadkowie Jehowy pisz\u0105 te\u017c:
\n\u201e\u017caden z nich nie twierdzi, i\u017c Ojciec, Syn i duch \u015bwi\u0119ty s\u0105 r\u00f3wni co do wiekuisto\u015bci, mocy, pozycji i m\u0105dro\u015bci. To samo mo\u017cna powiedzie\u0107 o innych pisarzach z II i III wieku takich jak (…) Hipolit (…) A \u017caden nawet nie pr\u00f3buje snu\u0107 spekulatywnych rozwa\u017ca\u0144 nad tym, czy duch \u015bwi\u0119ty jest r\u00f3wny Ojcu i Synowi\u201d (Stra\u017cnica Nr 7, 1992 s.29).
\nZobaczymy poni\u017cej, \u017ce jest jednak inaczej.
\n 
\nOto nauka Hipolita:
\n\u201eNie mo\u017cemy inaczej poj\u0105\u0107\u00a0jednego<\/u>\u00a0Boga<\/u>, je\u015bli nie uwierzymy prawdziwie w\u00a0Ojca<\/u>,\u00a0Syna<\/u>\u00a0i\u00a0Ducha<\/u>\u00a0\u015awi\u0119tego<\/u>. (…) S\u0142owo Ojca, kt\u00f3re zna jego plan zbawienia i wol\u0119, kt\u00f3re wie, \u017ce Ojciec w\u0142a\u015bnie w taki spos\u00f3b chce by\u0107 uwielbiany, po zmartwychwstaniu powiedzia\u0142o uczniom:\u00a0Id\u017acie i nauczajcie wszystkie narody, udzielaj\u0105c im chrztu w imi\u0119 Ojca i Syna i Ducha \u015aw<\/em>. Pouczy\u0142 tutaj, \u017ce kto by pomin\u0105\u0142 jednego z nich, ten nie okazuje prawdziwego uwielbienia Bogu.\u00a0B\u00f3g<\/u>\u00a0bowiem<\/u>\u00a0otrzymuje<\/u>\u00a0uwielbienie<\/u>\u00a0w<\/u>\u00a0tej<\/u>\u00a0Tr\u00f3jcy<\/u>. Ojciec wyrazi\u0142 wol\u0119, Syn j\u0105 wype\u0142ni\u0142, a Duch \u015awi\u0119ty j\u0105 objawi\u0142. Wszystkie Pisma o tym m\u00f3wi\u0105\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 14).
\n 
\n\u201eNie m\u00f3wi\u0119 o dw\u00f3ch Bogach, lecz o jednym! M\u00f3wi\u0119 jednak o dw\u00f3ch osobach i o trzeciej jeszcze – o Bo\u017cym planie zbawienia, to znaczy \u0142asce Ducha \u015awi\u0119tego. Ojciec jest jeden, ale s\u0105 dwie osoby, bo istnieje Syn; trzeci\u0105 za\u015b osob\u0105 jest Duch \u015awi\u0119ty. Ojciec rozkazuje, S\u0142owo wype\u0142nia, a Syn si\u0119 objawia i przez niego ludzie wierz\u0105 w Ojca. Ekonomia zgody sprowadza si\u0119 do jednego Boga:\u00a0B\u00f3g<\/u>\u00a0bowiem<\/u>\u00a0jest<\/u>\u00a0jeden<\/u>: Ojciec, kt\u00f3ry rozkazuje, Syn, kt\u00f3ry s\u0142ucha i Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3ry g\u0142osi nauk\u0119; Ojciec jest\u00a0ponad wszystkimi<\/em>, Syn jest\u00a0przez wszystkich<\/em>, a Duch \u015awi\u0119ty\u00a0we wszystkich<\/em>\u00a0[Ef 4:6]\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 14).
\n 
\n\u201e[Noetos] wi\u0119c nawet wbrew woli powinien wyznawa\u0107 Boga Ojca wszechmog\u0105cego, powinien wyznawa\u0107 tak\u017ce Jezusa Chrystusa, Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem i kt\u00f3remu Ojciec podda\u0142 wszystko opr\u00f3cz samego siebie, powinien wreszcie wyznawa\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego i \u017ce s\u0105 to trzy osoby. Je\u017celi za\u015b chce si\u0119 dowiedzie\u0107, w jaki spos\u00f3b objawia si\u0119 jeden B\u00f3g, niechaj wie, \u017ce jedna jest moc Boga. Co si\u0119 wi\u0119c tyczy Bo\u017cego planu zbawienia, B\u00f3g si\u0119 objawia w trzech osobach\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 8).
\n[pierwsze zdanie tego fragmentu ks. W. Granat odda\u0142 nast\u0119puj\u0105co: \u201eKonieczn\u0105 jest wi\u0119c rzecz\u0105, cho\u0107by\u015b nie chcia\u0142, wyznawa\u0107 Boga Ojca wszechmog\u0105cego i Chrystusa Jezusa, Syna Bo\u017cego,\u00a0Boga<\/u>, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, kt\u00f3remu Ojciec podda\u0142 wszystko, pr\u00f3cz siebie i Ducha \u015awi\u0119tego i to, \u017ce\u00a0Ci<\/u>\u00a0s\u0105<\/u>\u00a0prawdziwie<\/u>\u00a0Trzej<\/u>\u201d (wg \u201eB\u00f3g Jeden w Tr\u00f3jcy Os\u00f3b\u201d Lublin 1962, s.345)]\n 
\n\u201ewierzmy w Boga tak, jak B\u00f3g chce, aby w niego wierzono; uwielbiajmy Syna tak, jak chce, aby go uwielbiano; dary Ducha \u015awi\u0119tego przyjmujmy tak, jak chce ich nam udziela\u0107\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 9).
\n 
\n\u201eWidzimy zatem wcielone S\u0142owo, przez kt\u00f3re poznajemy Ojca, wierzymy Synowi i oddajemy cze\u015b\u0107 Duchowi \u015awi\u0119temu\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 12).
\n 
\n\u201eOn jest Bogiem, a dla nas sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, jemu wszystko podda\u0142 Ojciec. Jemu chwa\u0142a i w\u0142adza wraz z Ojcem i Duchem \u015awi\u0119tym w \u015bwi\u0119tym Ko\u015bciele, teraz i zawsze, i na wieki wiek\u00f3w, amen\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 18).
\n 
\n\u201eprzez Syna Twego Jezusa Chrystusa, przez kt\u00f3rego Tobie chwa\u0142a i moc i cze\u015b\u0107, Ojcu i Synowi wraz z Duchem \u015awi\u0119tym, w \u015bwi\u0119tym Ko\u015bciele Twoim, teraz i na wieki wiek\u00f3w\u201d (\u201eTradycja Apostolska\u201d 1:1 [s\u0142owa te padaj\u0105 3 razy]). Patrz te\u017c j\/w. 1:2 (s\u0142owa te padaj\u0105 2 razy).
\n 
\n\u201eJa ci\u0119 namaszczam olejem \u015bwi\u0119tym w Panu, Ojcu wszechmog\u0105cym i w Chrystusie Jezusie i Duchu \u015awi\u0119tym\u201d (\u201eTradycja Apostolska\u201d 1:5).
\n 
\n\u201ewielbimy Ci\u0119 i s\u0142awimy przez Twego jedynego Syna, Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez kt\u00f3rego Tobie i Jemu chwa\u0142a, moc i cze\u015b\u0107 wraz z Duchem \u015awi\u0119tym, teraz i po wszystkie wieki\u201d (\u201eTradycja Apostolska\u201d 3:3).
\n 
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Mt 28:19 i Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta<\/strong>
\n\u201eS\u0142owo Ojca, (…) powiedzia\u0142o uczniom:\u00a0Id\u017acie i nauczajcie wszystkie narody, udzielaj\u0105c im chrztu w imi\u0119 Ojca i Syna i Ducha \u015aw<\/em>. Pouczy\u0142 tutaj, \u017ce kto by pomin\u0105\u0142 jednego z nich, ten nie okazuje prawdziwego uwielbienia Bogu. B\u00f3g bowiem otrzymuje uwielbienie w tej Tr\u00f3jcy\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 14).
\n 
\nEf 4:6 i Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta<\/strong>
\nPatrz powy\u017cej \u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 14.
\n 
\nJak z powy\u017cszego wida\u0107 Hipolit zdecydowanie naucza o Tr\u00f3jcy \u015aw. i ani przemilczenia antytrynitarzy, ani ich pokr\u0119tne komentarze, nie s\u0105 w stanie zmieni\u0107 naszego zapatrywania na jego nauki.
\n 
\n 
\n 
\nUwagi:
\nWszystkie podkre\u015blenia tekstu pochodz\u0105 od autora artyku\u0142u.
\n 
\nCytaty z pism starochrze\u015bcija\u0144skich wed\u0142ug:
\n\u201eAntologia Literatury Patrystycznej\u201d t\u0142um. M. Michalski, Warszawa 1975;
\n\u201eTr\u00f3jca \u015awi\u0119ta. Tertulian,\u00a0Przeciw Prakseaszowi<\/em>. Hipolit,\u00a0Przeciw Noetosowi<\/em>\u201d t\u0142um. E. Buszewicz i S. Kalinkowski, Krak\u00f3w 1997;
\n\u201eDemonologia w nauce Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. Hipolit,\u00a0O Antychry\u015bcie<\/em>\u201d t\u0142um. S. Kalinkowski, Krak\u00f3w 2000;
\n\u201ePierwsi Apologeci Greccy\u201d t\u0142um. ks. L. Misiarczyk, Krak\u00f3w 2004;
\n\u201eNadzieja poddawana pr\u00f3bom\u201d J. Salij OP, Pozna\u0144 1995;
\n\u201eHistoria Ko\u015bcielna<\/em>.\u00a0O M\u0119czennikach Palesty\u0144skich<\/em>. Euzebiusz z Cezarei\u201d t\u0142um. Ks. A. Lisiecki, Pozna\u0144 1924;<\/p>\n

\n

W\u0142odzimierz Bednarski<\/p>\n



<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

  Hipolit Rzymski (ur. przed 170) to jeden z pisarzy wczesnochrze\u015bcija\u0144skich kt\u00f3remu antytrynitarze niewiele uwagi po\u015bwi\u0119caj\u0105, a przecie\u017c, jak podkre\u015bla broszura \u015awiadk\u00f3w Jehowy, zaliczany jest on do \u201eprzednicejskich Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a\u201d (\u201eCzy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?\u201d 1989 s.7). Przyk\u0142adowo Towarzystwo Stra\u017cnica w… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[976,1030,1053,1060],"tags":[144,211,282,367,411,598,761,828,838,942],"class_list":["post-1852","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bostwo-chrystusa","category-osobowosc-i-bostwo-ducha-sw","category-swiadkowie-jehowy","category-trojca-swieta","tag-antytrynitarze","tag-bostwo","tag-duch-swiety","tag-hipolit-rzymski","tag-jezus","tag-ojciec","tag-straznica","tag-swiadkowie-jehowy","tag-syn","tag-zrodzenie-i-odwiecznosc-syna"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1852","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1852"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1852\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1852"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1852"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1852"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}