{"id":1795,"date":"2018-05-06T12:35:14","date_gmt":"2018-05-06T10:35:14","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=1795"},"modified":"2018-05-06T12:35:14","modified_gmt":"2018-05-06T10:35:14","slug":"czy-adwentysci-beda-znac-dzien-i-godzine-powrotu-pana","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/czy-adwentysci-beda-znac-dzien-i-godzine-powrotu-pana\/","title":{"rendered":"Czy adwenty\u015bci b\u0119d\u0105 zna\u0107 \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d powrotu Pana?"},"content":{"rendered":"
\n
\n
<\/div>\n
Adwenty\u015bci Dnia Si\u00f3dmego, tak jak \u015awiadkowie Jehowy, wielokrotnie oczekiwali na powr\u00f3t Jezusa i 'koniec’. Publikujemy ich dawne zapowiedzi i ich wyk\u0142adnie o tym, ze poznaj\u0105 „dzie\u0144 i godzin\u0119” nadej\u015bcia Pana.<\/strong><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
<\/div>\n
\n

Czy adwenty\u015bci b\u0119d\u0105 zna\u0107 \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d powrotu Pana?<\/strong><\/p>\n

 
\nNa pocz\u0105tku zaznaczamy, \u017ce artyku\u0142 nasz sk\u0142ada si\u0119 z nast\u0119puj\u0105cych rozdzia\u0142\u00f3w:
\n 
\nLata 1843-1844<\/em>
\nRok 1851<\/em>
\nZa \u017cycia E. G. White (zm. 1915)<\/em>
\n\u201eKilka lat\u201d i \u201eto pokolenie\u201d<\/em>
\n\u201eNie p\u00f3\u017aniej ni\u017c za pi\u0119\u0107 lat\u201d \u2013 wypowied\u017a E. P. Danielsa<\/em>
\nZapewnienie, \u017ce E. G. White pozna \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d<\/em>
\nE. G. White nie zapami\u0119ta\u0142a \u201egodziny\u201d powrotu Jezusa!<\/em>
\nZapewnienie, \u017ce adwenty\u015bci poznaj\u0105 \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d<\/em>
\n6000 lat od momentu stworzenia i 4000 lat od narodzenia Jezusa<\/em>
\nDo roku 2000 powr\u00f3t Jezusa nie by\u0142 przewidywany<\/em>
\nTeksty biblijne przeciwne naukom E. G. White i adwentyst\u00f3w<\/em>
\nDodatek. Orion<\/em>
\n <\/p>\n

Lata 1843-1844<\/strong><\/p>\n

 
\nPocz\u0105tkowo Ellen G. White (zm. 1915), zwolenniczka nauk W. Millera (zm. 1849) i jego wylicze\u0144 powrotu Pana, nazwana p\u00f3\u017aniej prorokini\u0105 Ko\u015bcio\u0142a Adwentyst\u00f3w Dnia Si\u00f3dmego, oczekiwa\u0142a na konkretne daty 1843 i 1844:
\n 
\n\u201eW latach 1840 i 1842 bra\u0142a udzia\u0142, wraz z innymi cz\u0142onkami swej rodziny, w zebraniach milleryst\u00f3w organizowanych w mie\u015bcie Portland. Z zainteresowaniem przyj\u0119\u0142a pogl\u0105dy adwentowe g\u0142oszone przez Williama Millera i jego wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w,\u00a0z ufno\u015bci\u0105 oczekuj\u0105c powrotu Zbawiciela, najpierw w roku 1843, a nast\u0119pnie w roku 1844<\/u>. Ellen aktywnie uczestniczy\u0142a w pracach ruchu,\u00a0g\u0142osz\u0105c poselstwo o drugim adwencie w\u015br\u00f3d r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w<\/u>\u201d (Nauki Pisma \u015awi\u0119tego<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1989, s. 441).
\n 
\nTa ostatnia data (1844) wyczekiwana i rozg\u0142aszana by\u0142a dwa razy. Na wiosn\u0119 roku 1844 i 22 pa\u017adziernika tego samego roku:
\n 
\n\u201eChrystus oczekiwany wiosn\u0105 1844 roku, nie przyszed\u0142. (…) Nast\u0105pi\u0142 wreszcie upragniony 22 pa\u017adziernika 1844 roku. Nastr\u00f3j oczekiwania doszed\u0142 do punktu kulminacyjnego. (…) Ani z rana, ani w po\u0142udnie, ani te\u017c wieczorem nie pojawi\u0142y si\u0119 na niebie i na ziemi \u017cadne znaki zwiastuj\u0105ce nadej\u015bcie gro\u017anego Dnia Pa\u0144skiego, nie odezwa\u0142y si\u0119 archanielskie tr\u0105by\u201d (Adwentyzm<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1970, s. 28-29).
\n 
\nE. G. White i wszyscy g\u0142osz\u0105cy oraz oczekuj\u0105cy na daty 1843 i 1844 okazali si\u0119 \u201efa\u0142szywymi prorokami\u201d.
\n 
\nMa\u0142o tego, z lekcji lat 1843-1844 i z dok\u0142adnej daty 22 pa\u017adziernika 1844 roku E. G. White i jej zwolennicy nie wyci\u0105gn\u0119li \u017cadnych wniosk\u00f3w i to do dzi\u015b.
\nWyci\u0105gni\u0119tym wnioskiem nie mo\u017cemy bowiem nazywa\u0107 przeniesienia w sfer\u0119 \u201eniewidzialn\u0105\u201d i \u201ezrealizowan\u0105\u201d nowych wydarze\u0144 przypisywanych dacie 22 pa\u017adziernika 1844 roku. Oto one:
\n 
\n\u201eProblem \u015bwi\u0105tyni by\u0142 kluczem do odkrycia tajemnicy rozczarowania z roku 1844. (…)\u00a0Chrystus nie przyszed\u0142 na ziemi\u0119, jak tego oczekiwano, lecz wszed\u0142 – jak zapowiada starotestamentowa s\u0142u\u017cba ofiarnicza – do miejsca naj\u015bwi\u0119tszego \u015bwi\u0105tyni Boga w niebie<\/u>\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, 1983, s. 327-328).
\n 
\n\u201ePoselstwo: \u00bbOto Oblubieniec, wyjd\u017acie mu na spotkanie\u00ab, kt\u00f3re zacz\u0119to g\u0142osi\u0107 w roku 1844, spowodowa\u0142o, \u017ce tysi\u0105ce oczekiwa\u0142y bliskiego przyj\u015bcia Pana.\u00a0Ale w wyznaczonym czasie oblubieniec nie przyszed\u0142 \u2013 jak si\u0119 spodziewano \u2013 na ziemi\u0119, lecz do S\u0119dziwego, na uroczysto\u015b\u0107 weseln\u0105, na przyj\u0119cie swego kr\u00f3lestwa<\/u>\u201d (jw. s. 330).
\n <\/p>\n

Rok 1851<\/strong><\/p>\n

 
\nE. G. White i zwolennicy jej proroctw wyznaczyli now\u0105 dat\u0119, kt\u00f3ra wskazywa\u0142a na ju\u017c \u201ezamkni\u0119te drzwi\u201d (Mt 25:1-13) i na przyj\u015bcie Pana w ci\u0105gu 7 lat od roku 1844.
\nW pierwszych latach po roku 1844 adwenty\u015bci wierzyli, \u017ce okres \u201eprocesu s\u0105dowego\u201d w niebie ma trwa\u0107 przez 7 lat, od roku 1844 do roku 1851, kiedy ma powr\u00f3ci\u0107 Jezus. Pisa\u0142 o tym jeszcze w roku 1850 wsp\u00f3\u0142pracownik E. G. White, to znaczy J. Bates:
\n 
\n\u201eCa\u0142kowicie wierz\u0119, \u017ce siedem plam krwi na Z\u0142otym O\u0142tarzu i przed Ub\u0142agalni\u0105 przedstawia okres trwania procesu s\u0105dowego nad \u017cyj\u0105cymi \u015bwi\u0119tymi, odbywaj\u0105cego si\u0119 w Miejscu Naj\u015bwi\u0119tszym, a kt\u00f3ry to ca\u0142y czas b\u0119dzie dla nich nieszcz\u0119\u015bciem, trwaj\u0105cym nawet przez siedem lat. (…) Przez ostatnie sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy tego okresu, jak rozumiem, Jezus przychodz\u0105cy na \u00bbbia\u0142ym ob\u0142oku\u00ab zbierze sierpem swe \u017cniwo\u201d (Typical and Anti \u2013 Typical Sanctuary<\/em>).
\n 
\nTekst ten opublikowano w oryginale w Internecie (patrz te\u017c\u00a0\u017bycie E. G. White \u2013 obalenie jej twierdze\u0144<\/em><\/strong>\u00a0D. M. Canright, Bielsko-Bia\u0142a 2001, s. 62-63):
\n 
\nhttp:\/\/archive.org\/details\/BatesJ.AnExplanationOfTheTypicalAndAnti-typicalSanctuaryBy<\/a>
\n 
\nR\u00f3wnie\u017c sama E. G. White podkre\u015bla, \u017ce gdy min\u0105\u0142 rok 1844 adwenty\u015bci \u201ewci\u0105\u017c jeszcze wierzyli, \u017ce Jego przyj\u015bcie jest bliskie\u201d a Jezus \u201enie pojawi\u0142 si\u0119 tak szybko, jak tego oczekiwali\u015bmy\u201d:
\n 
\n\u201eW roku 1844 adwenty\u015bci nie rozumieli tego zagadnienia.\u00a0Nawet gdy min\u0105\u0142 ten czas, w kt\u00f3rym oczekiwali Zbawiciela, wci\u0105\u017c jeszcze wierzyli, \u017ce Jego przyj\u015bcie jest bliskie<\/u>.\u00a0Utrzymywali, \u017ce nast\u0105pi punkt zwrotny i dzie\u0142o Chrystusa jako po\u015brednika zosta\u0142o zako\u0144czone<\/u>. Wydawa\u0142o im si\u0119, \u017ce Biblia uczy, i\u017c czas pr\u00f3by dla ludzi zako\u0144czy si\u0119 tu\u017c przed przyj\u015bciem Pana na ob\u0142okach nieba. (…)\u00a0Zastanawiali si\u0119, czy rok, w kt\u00f3rym oczekiwali przyj\u015bcia Chrystusa, nie jest raczej pocz\u0105tkiem tego w\u0142a\u015bnie okresu, bezpo\u015brednio poprzedzaj\u0105cego Jego przyj\u015bcie<\/u>\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, 1983, s. 331 [ed. 2002 PDF s. 294]).
\n 
\n\u201eTo prawda, \u017ce we wczesnym okresie g\u0142oszenia tego poselstwa czas by\u0142 d\u0142u\u017cszy ni\u017c si\u0119 spodziewali\u015bmy. Nasz Zbawiciel nie pojawi\u0142 si\u0119 tak szybko, jak tego oczekiwali\u015bmy…\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 27).
\n 
\nW roku 1850 E. G. White wspomnia\u0142a, \u017ce czas si\u0119 ko\u0144czy i pozosta\u0142o \u201ekilka miesi\u0119cy\u201d:
\n 
\n\u201eLecz\u00a0teraz ju\u017c pr\u0119dko czas si\u0119 wype\u0142ni<\/u>\u00a0i to, czego my\u015bmy si\u0119 nauczyli w przeci\u0105gu kilku lat, musz\u0105 inni si\u0119 nauczy\u0107\u00a0w przeci\u0105gu kilku miesi\u0119cy<\/u>\u201d (Do\u015bwiadczenia i widzenia oraz dary Ducha<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1930, s. 52; por. s. 49, gdzie podano, \u017ce widzenie pochodzi z 27 czerwca 1850 roku [por.\u00a0Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White, 1999 s. 52]).
\n 
\nAdwenty\u015bci zdaj\u0105 si\u0119 dzi\u015b przeczy\u0107, \u017ce okre\u015blenie \u201ekilka miesi\u0119cy\u201d odnosi si\u0119 do s\u0142\u00f3w \u201eteraz ju\u017c pr\u0119dko czas si\u0119 wype\u0142ni\u201d.
\nMo\u017cna by zapyta\u0107 wobec tego, dlaczego mieli oni w ci\u0105gu \u201ekilku miesi\u0119cy\u201d nauczy\u0107 si\u0119 wszystkiego? Po co ten po\u015bpiech \u201ekilku miesi\u0119cy\u201d?
\nZreszt\u0105 sam kontekst czasowy (oczekiwanie na rok 1851), o kt\u00f3rym powy\u017cej napisali\u015bmy, m\u00f3wi wiele. Tym bardziej, \u017ce przytaczana wypowied\u017a E. G. White pada\u0142a w czerwcu 1850 roku!
\n 
\nBy\u0142y prominentny adwentysta D. M. Canright (zm. 1919) przytacza te\u017c przekonanie o rych\u0142ym \u2018ko\u0144cu\u2019, w roku 1851, pochodz\u0105ce z rodziny prorokini:
\n 
\n\u201eSarah B. Harmon, starsza siostra E. G. White, w li\u015bcie pisanym 29 i 30 lipca 1850 roku (…) do pani P. D. Lawrence, stwierdzi\u0142a \u00bbWierz\u0119, \u017ce to ostania zima przed powrotem Pana Jezusa, naszego arcykap\u0142ana. O \u017cyjmy dla Boga, i po\u015bwi\u0119cajmy si\u0119 Mu bez reszty\u00ab\u201d (\u017bycie E. G. White \u2013 obalenie jej twierdze\u0144<\/em><\/strong>\u00a0D. M. Canright, Bielsko-Bia\u0142a 2001, s. 64-65).
\n 
\nOczywi\u015bcie gdy min\u0105\u0142 oczekiwany czas, adwenty\u015bci zreinterpretowali swe nauki i odrzucili rok 1851 oraz nauk\u0119 \u201ezamkni\u0119tych drzwi\u201d (mi\u0119dzy innymi zako\u0144czone powo\u0142anie do 144 tysi\u0119cy).
\n <\/p>\n

Za \u017cycia E. G. White (zm. 1915)<\/strong><\/p>\n

 
\nPomimo, \u017ce rok 1851 min\u0105\u0142 i nic si\u0119 nie wydarzy\u0142o, to jednak E. G. White i adwenty\u015bci nadal oczekiwali na przyj\u015bcie Pana za jej \u017cycia (zmar\u0142a w 1915 r.).
\nOto r\u00f3\u017cne s\u0142owa prorokini z lat 1856, 1872, 1876, 1885, 1888 opublikowane przez adwentyst\u00f3w w zbiorze wypowiedzi E. G. White w rozdziale pt.\u00a0Ellen White oczekiwa\u0142a, \u017ce Chrystus przyjdzie za jej \u017cycia<\/em>:
\n 
\n\u201eEllen White oczekiwa\u0142a, \u017ce Chrystus przyjdzie za jej \u017cycia<\/strong>
\nPokazano mi zgromadzenie podczas Konferencji. Anio\u0142 powiedzia\u0142: \u00bbNiekt\u00f3rzy s\u0105 pokarmem dla robactwa, inni obiektem wylania siedmiu plag, a jeszcze inni pozostan\u0105 \u017cywi i zostan\u0105 przemienieni przy przyj\u015bciu Jezusa\u00ab. (1T 131.132; 1856)
\nPoniewa\u017c czas jest kr\u00f3tki, powinni\u015bmy pracowa\u0107 z pilno\u015bci\u0105 i ze zdwojon\u0105 energi\u0105. Nasze dzieci mo\u017ce ju\u017c nie zd\u0105\u017c\u0105 p\u00f3j\u015b\u0107 na studia. (3T 159;1872)
\nNie jest rozs\u0105dne, aby decydowa\u0107 si\u0119 teraz na dzieci. Czas jest kr\u00f3tki, nieszcz\u0119\u015bcia czas\u00f3w ko\u0144ca s\u0105 przed nami, a ma\u0142e dzieci w wi\u0119kszo\u015bci zostan\u0105 zabrane, zanim si\u0119 to wszystko sko\u0144czy. (Letter 48; 1876)
\nW tym stanie \u015bwiata, gdy bieg historii ziemi wkr\u00f3tce si\u0119 zako\u0144czy, a my jeste\u015bmy tu\u017c przed czasem ucisku, jakiego nigdy jeszcze nie by\u0142o, im mniej zawiera si\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144stw, tym lepiej dla wszystkich, zar\u00f3wno dla m\u0119\u017cczyzn, jak i dla kobiet. (5T 366; 1885)
\nGodzina przyj\u015bcia nadchodzi; jest ju\u017c blisko, a niekt\u00f3rzy z nas, wierz\u0105cych, doczekaj\u0105 \u017cywo tego czasu i zobacz\u0105 wype\u0142nienie si\u0119 przepowiedni, us\u0142ysz\u0105 g\u0142os archanio\u0142a i tr\u0105by Bo\u017cej rozbrzmiewaj\u0105cy po g\u00f3rach oraz dolinach, po morzach, i w najdalszych nawet zak\u0105tkach ziemi. (RH 31 lipca 1888)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 26).
\n 
\nE. G. White zmar\u0142a w roku 1915. Zn\u00f3w okaza\u0142a si\u0119 \u201efa\u0142szywym prorokiem\u201d, gdy\u017c zapowiadany przez ni\u0105 Jezus nie powr\u00f3ci\u0142 za jej \u017cycia.
\n <\/p>\n

\u201eKilka lat\u201d i \u201eto pokolenie\u201d<\/strong><\/p>\n

 
\nProrokini adwentyst\u00f3w pozostawi\u0142a po sobie r\u00f3\u017cne inne wypowiedzi, w kt\u00f3rych sugerowa\u0142a, \u017ce zosta\u0142o adwentystom \u201ekilka lat\u201d i \u017ce powr\u00f3t Pana nast\u0105pi za \u201etego pokolenia\u201d:
\n 
\n\u201eChrystus powiedzia\u0142: \u00bbObracajcie nimi, a\u017c powr\u00f3c\u0119\u00ab [\u0141uk. 19,13].\u00a0By\u0107 mo\u017ce zosta\u0142o nam tylko kilka lat do ko\u0144ca<\/u>, ale do ko\u0144ca mamy obraca\u0107 tym, co zosta\u0142o nam powierzone. (RH 21 kwietnia 1896)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 52).
\n 
\n\u201eWielka odpowiedzialno\u015b\u0107 spoczywa na ludziach modlitwy, kt\u00f3rzy maj\u0105 zanosi\u0107 do Boga pro\u015bby, aby rozwia\u0142 chmury z\u0142a i\u00a0da\u0142 nam jeszcze kilka lat \u0142aski<\/u>, aby\u015bmy mogli pracowa\u0107 dla Mistrza. (RH Extra 11 grudnia 1888)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 86).
\n 
\n\u201eNie uk\u0142adajcie szczeg\u00f3\u0142owych plan\u00f3w na miesi\u0105ce i lata; nie do was nale\u017cy takie planowanie. Wam dany jest jeden kr\u00f3tki dzie\u0144. Tak pracujcie w tym dniu dla Mistrza, jakby to by\u0142 ostatni dzie\u0144 waszego \u017cycia. Przed\u0142\u00f3\u017ccie wszystkie plany Bogu, niech zostan\u0105 zrealizowane albo zaniechane, tak jak wska\u017ce nam Ten, kt\u00f3ry jest dalekowzroczny. (7T 44: 1902)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 53).
\n 
\n\u201eNiekt\u00f3rzy zn\u00f3w utrzymuj\u0105, \u017ce przyj\u015bcie Chrystusa nie tak pr\u0119dko nast\u0105pi. Trwa\u0142o to ju\u017c kilka lat d\u0142u\u017cej, ni\u017c oni przypuszczali, dlatego my\u015bl\u0105, ze d\u0142ugo jeszcze potrwa; przeto odwracaj\u0105 uwag\u0119 od obecnej prawdy, a zwracaj\u0105 si\u0119 ku \u015bwiatu. (…) Widzia\u0142am, \u017ce s\u0142u\u017cba Jezusa w naj\u015bwi\u0119tszym pr\u0119dko si\u0119 sko\u0144czy, potrwa ona jeszcze tylko kr\u00f3tki czas\u201d (Do\u015bwiadczenia i widzenia<\/em>\u00a0oraz dary Ducha<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1930, s. 43; por.\u00a0Wczesne Pisma<\/em>\u00a0E. G. White 1997, s. 43).
\n 
\n\u201eO tych, kt\u00f3rzy ujrz\u0105 te znaki, Chrystus powiedzia\u0142: \u00bbZaprawd\u0119, powiadam wam, \u017ce nie przeminie to pokolenie, a\u017c si\u0119 to wszystko stanie\u00ab.\u00a0Te znaki mia\u0142y ju\u017c miejsce<\/u>\u00a0i dlatego wiemy z pewno\u015bci\u0105, \u017ce przyj\u015bcie Pa\u0144skie jest bardzo bliskie. (ZJ 497:1898)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 14-15; por.\u00a0\u017bycie Jezusa<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 2000, s. 452-453).
\n 
\nWymowny jest te\u017c nast\u0119puj\u0105cy fragment z pisma E. G. White:
\n 
\n\u201eMiliony ludzkich dusz odchodz\u0105 do wieczno\u015bci bez ostrze\u017cenia i ratunku. Z godziny na godzin\u0119 pojawiaj\u0105 si\u0119 w naszym pe\u0142nym zmian \u017cyciu okazje do dotarcia do nich i ich ratowania. Przychodz\u0105 i odchodz\u0105. B\u00f3g chce, by\u015bmy je wykorzystywali. Mijaj\u0105 dni, tygodnie, miesi\u0105ce i znowu mamy o jeden dzie\u0144, tydzie\u0144 i miesi\u0105c mniej czasu do pracy.\u00a0W najlepszym razie jeszcze kilka lat<\/u>, a us\u0142yszymy \u017c\u0105danie: \u00bbZdaj spraw\u0119 z twego szafarstwa\u00ab.\u201d (Przypowie\u015bci Chrystusa<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1997 s. 243).
\n <\/p>\n

\u201eNie p\u00f3\u017aniej ni\u017c za pi\u0119\u0107 lat\u201d \u2013 wypowied\u017a E. P. Danielsa<\/strong><\/p>\n

 
\nJeden z lider\u00f3w adwentystycznych, E. P. Daniels, stwierdzi\u0142, \u017ce Chrystus \u201eprzyjdzie nie p\u00f3\u017aniej ni\u017c za pi\u0119\u0107 lat\u201d, do czego E. G. White odnios\u0142a si\u0119 jednak do\u015b\u0107 sceptycznie w li\u015bcie z roku 1887:
\n 
\n\u201eRozumiem, \u017ce brat [E. P.] Daniels mia\u0142 jakoby wyznaczy\u0107 czas, stwierdzaj\u0105c, \u017ce Pan przyjdzie\u00a0nie p\u00f3\u017aniej ni\u017c za pi\u0119\u0107 lat<\/u>. Mam nadziej\u0119, \u017ce nie zostanie odniesione wra\u017cenie, jakby\u015bmy wszyscy byli zwolennikami wyznaczania daty ko\u0144ca \u015bwiata. Niech nikt nie daje powodu, by tak s\u0105dzono. (Letter 34, 1887)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 25).
\n 
\nWspomniany E. P. Daniels nie by\u0142 jedynym wsp\u00f3\u0142bratem E. G. White, kt\u00f3ry wyznacza\u0142 daty. Ona sama tak wspomina to:
\n 
\n\u201eWielu z tych, kt\u00f3rzy nazywaj\u0105 si\u0119 adwentystami, wyznacza czas. Data przyj\u015bcia Chrystusa ustalana by\u0142a wielokrotnie, ale prowadzi\u0142o to tylko do kolejnych rozczarowa\u0144. (…) (4T 307; 1879)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 23).
\n 
\n\u201eUstanawiano stale nowe okresy przyj\u015bcia Pa\u0144skiego, narzucaj\u0105c to braciom do przyj\u0119cia. Ale Pan pokaza\u0142 mi, \u017ce oni si\u0119 myl\u0105, \u017ce czas trwogi musi nast\u0105pi\u0107 przed przyj\u015bciem Jezusa…\u201d (\u017bycie i dzia\u0142anie Ellen G. White<\/em>\u00a0Kowale 2005 [ang. 1915] s. 89).
\n 
\nWidzimy wi\u0119c, \u017ce nawet autorytet prorokini nie zatrzymywa\u0142 adwentyst\u00f3w przed wyznaczaniem Jezusowi czasu powrotu.
\n <\/p>\n

Zapewnienie, \u017ce E. G. White pozna \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d<\/strong><\/p>\n

 
\nE. G. White pozostawi\u0142a swoim uczniom-adwentystom wypowiedzi, w kt\u00f3rych wskazywa\u0142a, \u017ce mia\u0142a pozna\u0107 \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d powrotu Pana:
\n 
\n\u201eWkr\u00f3tce\u00a0us\u0142yszeli\u015bmy<\/u>\u00a0g\u0142os Boga, jak szum wielu w\u00f3d, kt\u00f3ry\u00a0nas powiadomi\u0142 o przyj\u015bciu Jezusa, z podaniem dnia i godziny<\/u>, \u017cyj\u0105cy \u015bwi\u0119ci w liczbie 144000 zrozumieli ten g\u0142os, podczas gdy bezbo\u017cni uwa\u017cali to za grzmot i trz\u0119sienie ziemi.\u00a0Kiedy B\u00f3g objawi\u0142 ten czas<\/u>, wyla\u0142 na nas Ducha \u015awi\u0119tego, twarze nasze zacz\u0119\u0142y ja\u015bnie\u0107 chwa\u0142\u0105 Bo\u017c\u0105, tak jak u Moj\u017cesza, gdy schodzi\u0142 z g\u00f3ry Synaj\u201d (Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White, 1997 s. 15 [lub s. 7 w innej edycji z roku 1999; w edycji z roku 1930 pt.\u00a0Do\u015bwiadczenia i widzenia oraz dary Ducha<\/em>\u00a0proroctwo to wyst\u0119puje na stronie 11]).
\n 
\nTa wypowied\u017a E. G. White zosta\u0142a w nowszej ksi\u0105\u017cce adwentyst\u00f3w nieznacznie zmieniona. Zamiast s\u0142\u00f3w \u201ewkr\u00f3tce us\u0142yszeli\u015bmy\u201d wstawiono s\u0142owa \u201ewkr\u00f3tce us\u0142yszymy\u201d:
\n 
\n\u201eWkr\u00f3tce\u00a0us\u0142yszymy<\/u>\u00a0jak szum wielu w\u00f3d g\u0142os Boga, kt\u00f3ry obwie\u015bci nam dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa. \u017byj\u0105cy \u015bwi\u0119ci, sto czterdzie\u015bci cztery tysi\u0105ce, poznaj\u0105 i zrozumiej\u0105 ten g\u0142os, podczas gdy bezbo\u017cni pomy\u015bl\u0105, \u017ce to grzmot i trz\u0119sienie ziemi. (EW 15; 1851)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 183).
\n <\/p>\n

E. G. White nie zapami\u0119ta\u0142a \u201egodziny\u201d powrotu Jezusa!<\/strong><\/p>\n

 
\nInteresuj\u0105ce jest to, \u017ce w jednej z wypowiedzi E. G. White stwierdzi\u0142a, \u017ce pozna\u0142a \u201egodzin\u0119\u201d \u2018ko\u0144ca\u2019, ale \u201enie pami\u0119ta\u201d ju\u017c jej (!):
\n 
\n\u201eNie pozwolono mi pozna\u0107 czasu, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 g\u0142os Bo\u017cy.\u00a0S\u0142ysza\u0142am, jak obwieszczona zosta\u0142a godzina, ale nie pami\u0119ta\u0142am jej<\/u>, gdy widzenie si\u0119 sko\u0144czy\u0142o. Ujrza\u0142am tak powa\u017cne i zdumiewaj\u0105ce sceny, \u017ce \u017caden j\u0119zyk nie jest w stanie ich opisa\u0107. Podczas widzenia wydawa\u0142y mi si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105, wkr\u00f3tce po nich ujrza\u0142am wielki bia\u0142y ob\u0142ok, na kt\u00f3rym siedzia\u0142 Syn Cz\u0142owieczy. (1SM 76; 1888)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 183).
\n <\/p>\n

Zapewnienie, \u017ce adwenty\u015bci poznaj\u0105 \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d<\/strong><\/p>\n

 
\nE. G. White pozostawi\u0142a uczniom-adwentystom zapewnienie, \u017ce i oni poznaj\u0105 czas powrotu Jezusa, kt\u00f3ry im B\u00f3g objawi. W jednej z ksi\u0105\u017cek, w rozdziale pt.\u00a0B\u00f3g obwie\u015bci czas przyj\u015bcia Chrystusa<\/em>, oraz w innych dzie\u0142ach napisano:
\n 
\n\u201eB\u00f3g obwie\u015bci czas przyj\u015bcia Chrystusa<\/strong>
\n(…) Wkr\u00f3tce us\u0142yszymy jak szum wielu w\u00f3d g\u0142os Boga,\u00a0kt\u00f3ry obwie\u015bci nam dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>. \u017byj\u0105cy \u015bwi\u0119ci, sto czterdzie\u015bci cztery tysi\u0105ce, poznaj\u0105 i zrozumiej\u0105 ten g\u0142os, podczas gdy bezbo\u017cni pomy\u015bl\u0105, \u017ce to grzmot i trz\u0119sienie ziemi. (EW 15; 1851)
\nGdy\u00a0B\u00f3g obwie\u015bci\u0142 dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>\u00a0i powt\u00f3rzy\u0142 wieczne przymierze swemu ludowi, wypowiada\u0142 jedno zdanie, a potem robi\u0142 przerw\u0119, w czasie gdy Jego s\u0142owa bieg\u0142y wok\u00f3\u0142 ziemi. (…). (EW 285.286; 1858)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 182-183).
\n 
\n\u201eG\u0142os Bo\u017cy\u00a0dobiegaj\u0105cy z nieba\u00a0obwieszcza<\/em>\u00a0dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>, a tak\u017ce przekazuje Swojemu ludowi tre\u015b\u0107 wiecznego przymierza\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, 1983, s. 494; ed. 2002 PDF s. 441 [por. ed. 1983, s. 10, gdzie podano, \u017ce dzie\u0142o to powsta\u0142o po angielsku w roku 1888]).
\n 
\n\u201eI kiedy B\u00f3g oznajmi\u0142 dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>\u00a0i przekaza\u0142 swemu ludowi wieczne przymierze, m\u00f3wi\u0142 w kr\u00f3tkich zdaniach, zatrzymuj\u0105c si\u0119 przy ka\u017cdem zdaniu, podczas gdy s\u0142owa Jego rozbrzmiewa\u0142y ponad ziemi\u0105\u201d (Do\u015bwiadczenia i widzenia<\/em>\u00a0oraz dary Ducha<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1930, s. 21 [widzenie z roku 1847]; por.\u00a0Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White , 1997, 1999, s. 21).
\n 
\n\u201eGdy B\u00f3g wypowiada\u0142 dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa oraz og\u0142asza\u0142 Swojemu ludowi wieczne przymierze, m\u00f3wi\u0142 zdanie, a nast\u0119pnie przerywa\u0142, dop\u00f3ki s\u0142owa rozchodzi\u0142y si\u0119 po ziemi\u201d (Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White, 1999, s. 224).
\n <\/p>\n

6000 lat od momentu stworzenia i 4000 lat od narodzenia Jezusa<\/strong><\/p>\n

 
\nRozdzia\u0142 ten podzielili\u015bmy na dwa podrozdzia\u0142y, kt\u00f3re zawarte s\u0105 w jego tytule.
\n 
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 6000 lat od momentu stworzenia<\/strong>
\n 
\nE. G. White do\u015b\u0107 enigmatycznie wypowiada\u0142a si\u0119 o 6000 lat od momentu stworzenia cz\u0142owieka. Ale nawet to ukazuje, \u017ce bra\u0142a pod uwag\u0119 t\u0119 spekulacj\u0119 liczbow\u0105 w swoich \u2018przypuszczeniach\u2019 dotycz\u0105cych powrotu Jezusa. Adwenty\u015bci na ten temat pisz\u0105 nast\u0119puj\u0105co:
\n 
\n\u201eR\u00f3wnie\u017c, mimo zarzutu niekt\u00f3rych os\u00f3b, Ellen White autorka m.in. takich ksi\u0105\u017cek jak \u00bbWielki b\u00f3j\u00ab i \u00bb\u017bycie Jezusa\u00ab nie podaje dok\u0142adnie roku 2000 jako roku Drugiego Adwentu. Wspomina ona wprawdzie okres 6000 lat (\u015awiadectwo dla Zboru, tom 3, str. 492 ang., \u017bycie Jezusa, str. 413), wydaje si\u0119 jednak oczywistym, \u017ce nie mia\u0142a ona zamiaru ustalania konkretnego roku\u201d (Znaki Czasu<\/em>\u00a0Nr 1, 1989 s. 6).
\n 
\nZgadzamy si\u0119 z tym, \u017ce E. G. White nie wyznacza\u0142a dok\u0142adnie roku 2000, gdy\u017c uwa\u017ca\u0142a ona, \u017ce \u2018koniec\u2019 nadejdzie o wiele szybciej (co opisali\u015bmy powy\u017cej).
\nCo do kwestii 6000 lat, to nie odbieg\u0142a ona daleko od badaczy Pisma \u015awi\u0119tego i \u015awiadk\u00f3w Jehowy. Ci pierwsi uwa\u017cali, \u017ce 6000 lat zako\u0144czy\u0142o si\u0119 w roku 1872 (Nadszed\u0142 Czas<\/em>\u00a01919 s. 55) i tak uczyli r\u00f3\u017cni adwenty\u015bci za jej czas\u00f3w, a \u015awiadkowie Jehowy wyznaczali r\u00f3\u017cne daty: 1972, 1976, 1974 i 1975 (\u201ePrawda was wyswobodzi\u201d<\/em>\u00a01946 s. 142;\u00a0The Watchtower<\/em>\u00a001.02 1955 s. 95;\u00a0Aid to Bible Understanding<\/em>\u00a01971 s. 1100;\u00a0\u017bycie wieczne w wolno\u015bci syn\u00f3w Bo\u017cych<\/em>\u00a01970 s. 25).
\nWida\u0107 z tego, \u017ce przy \u2018literalnym\u2019 liczeniu lat dawno temu min\u0119\u0142o 6000 lat od momentu stworzenia, o kt\u00f3rych wielokrotnie pisa\u0142a E. White:
\n 
\n\u201ePrzez sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy lat trwa wielki b\u00f3j. Syn Bo\u017cy i Jego niebia\u0144scy pos\u0142owie walcz\u0105 z szatanem, aby ostrzec, o\u015bwieci\u0107 i wyratowa\u0107 ludzi\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 505 [ed. 2002 PDF s. 451]).
\n 
\n\u201ePrzez sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy lat bunt szatana by\u0142 \u00bbpostrachem ziemi\u00ab. To on \u00bbziemi\u0119 obraca\u0142 w pustyni\u0119\u00ab a \u00bbgrody jej burzy\u0142\u00ab; \u00bbswoich je\u0144c\u00f3w nie wypuszcza\u0142 na wolno\u015b\u0107\u00ab. Przez sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy lat wi\u0119zi\u0142 lud Bo\u017cy i czyni\u0142by to dalej, lecz Chrystus zerwa\u0142 \u0142a\u0144cuchy i uwolni\u0142 uwi\u0119zionych\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 507 [ed. 2002 PDF s. 453]).
\n 
\n\u201eRaz na zawsze sko\u0144czy\u0142o si\u0119 niszczycielskie dzie\u0142o szatana. Przez sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy lat gn\u0119bi\u0142 ludzi, powoduj\u0105c p\u0142acz na ziemi i smutek w ca\u0142ym wszech\u015bwiecie\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 516 [ed. 2002 PDF s. 462]).
\n 
\n\u201ePrzez sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy lat wiara opiera\u0142a si\u0119 na Chrystusie. Przez sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy lat nawa\u0142nice i burze gniewu szatana uderza\u0142y w Ska\u0142\u0119 naszego zbawienia, lecz ona pozosta\u0142a niewzruszona\u201d (\u017bycie Jezusa<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 2000, s. 297).
\n 
\nTemat 6000 lat E. G. White porusza\u0142a wielokrotnie, co nie dziwi, gdy kto\u015b chce koniecznie wyznaczy\u0107 Bogu sw\u00f3j czas na dzia\u0142anie (patrz te\u017c\u00a0Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 14, 403, 428 [ed. 2002 PDF s. 11, 358, 382];\u00a0Patriarchowie i prorocy<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1999, s. 23, 228;\u00a0Historia zbawienia<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1990, s. 295).
\nPisz\u0105c w roku 1888 ksi\u0105\u017ck\u0119 pt.\u00a0Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White twierdzi\u0142a, \u017ce jeszcze nie min\u0119\u0142o 6000 lat od stworzenia. Jednak stwierdza\u0142a, \u017ce \u201ewkr\u00f3tce ma si\u0119 sko\u0144czy\u0107\u201d:
\n 
\n\u201eWielki b\u00f3j mi\u0119dzy Chrystusem a szatanem, trwaj\u0105cy\u00a0ju\u017c prawie sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy lat, wkr\u00f3tce ma si\u0119 sko\u0144czy\u0107<\/u>, z tego powodu szatan podwaja swoje wysi\u0142ki, aby zniszczy\u0107 dzie\u0142o prowadzone przez Chrystusa w celu zbawienia cz\u0142owieka, a tego uwi\u0119zi\u0107 w swych sid\u0142ach\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 403 [ed. 2002 PDF s. 358]).
\n 
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 4000 lat od narodzenia Jezusa<\/strong>
\n 
\nW innych wypowiedziach E. G. White wskazywa\u0142a, \u017ce 4000 lat od stworzenia ju\u017c min\u0119\u0142o w czasach dzia\u0142alno\u015bci Jezusa, a wi\u0119c od roku 27 po Chr. (tak datuj\u0105 rok rozpocz\u0119cia dzia\u0142alno\u015bci Jezusa adwenty\u015bci, patrz np.\u00a0Znaki Czasu<\/em>\u00a0Nr 12, 1988 s. 4):
\n 
\n\u201eJezus jednak przyj\u0105\u0142 posta\u0107 cz\u0142owieka wtedy,\u00a0gdy na rodzaju ludzkim zaci\u0105\u017cy\u0142o cztery tysi\u0105ce lat grzechu<\/u>\u201d (\u017bycie Jezusa<\/em>\u00a0E. G. White Warszawa 2000, 2003, s. 27).
\n 
\n\u201eSytuacja Jezusa, udaj\u0105cego si\u0119 na pustyni\u0119 dla stoczenia walki z szatanem, by\u0142a inna.\u00a0W ci\u0105gu czterech tysi\u0119cy lat ludzko\u015b\u0107 utraci\u0142a sw\u0105 dawn\u0105 si\u0142\u0119 fizyczn\u0105, warto\u015bci umys\u0142owe i moralne; Chrystus przyj\u0105\u0142 na siebie u\u0142omno\u015bci zdegenerowanej ludzko\u015bci<\/u>, gdy\u017c tylko w ten spos\u00f3b m\u00f3g\u0142 wyratowa\u0107 ludzi od najg\u0142\u0119bszego upadku\u201d (\u017bycie Jezusa<\/em>\u00a0E. G. White Warszawa 2000, 2003, s. 75).
\n 
\n\u201eTen Baranek Bo\u017cy bez skazy mia\u0142 ofiarowa\u0107 samego siebie za grzechy, aby w ten spos\u00f3b po\u0142o\u017cy\u0107 kres ca\u0142emu systemowi symboli i ceremonii, kt\u00f3ry\u00a0od czterech tysi\u0119cy lat wskazywa\u0142 na Jego \u015bmier\u0107<\/u>\u201d (\u017bycie Jezusa<\/em>\u00a0E. G. White Warszawa 2000, 2003, s. 470).
\nPatrz te\u017c\u00a0Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 250, 424 [ed. 2002 PDF s. 223, 377];\u00a0\u017bycie Jezusa<\/em>\u00a0E. G. White Warszawa 2000, 2003, s. 547.
\n 
\nJe\u015bliby wed\u0142ug adwentyst\u00f3w owe 4000 lat min\u0119\u0142o dok\u0142adnie w roku 27 po Chr., to 6000 lat powinno zako\u0144czy\u0107 si\u0119 nie p\u00f3\u017aniej ni\u017c w roku 2027.
\nJednak pierwszy tekst adwentyst\u00f3w (tak\u017ce drugi) wskazuje, \u017ce 4000 lat min\u0119\u0142o ju\u017c w momencie wcielenia Jezusa, gdy\u017c pisz\u0105 oni, \u017ce \u201eprzyj\u0105\u0142 posta\u0107 cz\u0142owieka wtedy, gdy na rodzaju ludzkim zaci\u0105\u017cy\u0142o cztery tysi\u0105ce lat grzechu\u201d.
\nZ tego wynika, \u017ce 6000 lat min\u0119\u0142o ju\u017c oko\u0142o roku 2000, a nawet wcze\u015bniej, bo w roku 1996, gdy\u017c narodzenie Jezusa adwenty\u015bci umiejscawiaj\u0105 na jesieni 5 roku przed Chr. (patrz\u00a0Znaki Czasu<\/em>\u00a0Nr 12, 1988 s. 4).
\nCzy wi\u0119c E. G. White nie bra\u0142a pod uwag\u0119 roku 2000, czy przynajmniej ko\u0144ca XX wieku? O tej kwestii wspominamy te\u017c poni\u017cej.
\n 
\nJedno jest pewne, po 6000 lat mia\u0142o wed\u0142ug E. G. White zako\u0144czy\u0107 si\u0119 dzia\u0142anie szatana, a trwa ono dalej:
\n 
\n\u201eRaz na zawsze sko\u0144czy\u0142o si\u0119 niszczycielskie dzie\u0142o szatana. Przez sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy lat gn\u0119bi\u0142 ludzi, powoduj\u0105c p\u0142acz na ziemi i smutek w ca\u0142ym wszech\u015bwiecie\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 516 [ed. 2002 PDF s. 462]).
\n 
\nKolejny raz E. G. White okaza\u0142a si\u0119 \u201efa\u0142szywym prorokiem\u201d. 6000 lat min\u0119\u0142o, a nic si\u0119 nie wydarzy\u0142o z tego co zapowiada\u0142a. Tak samo \u201efa\u0142szywymi prorokami\u201d stali si\u0119 adwenty\u015bci, kt\u00f3rzy rozpowszechniaj\u0105 jej nauki i ksi\u0105\u017cki.
\n <\/p>\n

Do roku 2000 powr\u00f3t Jezusa nie by\u0142 przewidywany<\/strong><\/p>\n

 
\nInteresuj\u0105ce jest to, \u017ce ju\u017c w roku 1989 adwenty\u015bci okre\u015blili, \u017ce oczekiwane przez nich i E. G. White przyj\u015bcie Pana nie nast\u0105pi na pewno w roku 2000, a wi\u0119c te\u017c przed t\u0105 dat\u0105 nie b\u0119dzie mia\u0142o miejsca. Sk\u0105d oni o tym wiedzieli, skoro tylko B\u00f3g zna swoje zamiary? Oto ich s\u0142owa:
\n 
\n\u201eCzy oznacza to, \u017ce Chrystus przyjdzie w ci\u0105gu kilku lat, czy te\u017c \u017ce od\u0142o\u017cy to na okres po sko\u0144czeniu stulecia? Powiedzia\u0142 tylko, \u017ce przyjdzie wtedy, kiedy si\u0119 Go nie b\u0119dziemy spodziewa\u0107, a to mo\u017ce wyeliminowa\u0107 rok 2000 jako rok Jego powrotu\u201d (Znaki Czasu<\/em>\u00a0Nr 1, 1989 s. 6).
\n 
\nPrawdopodobnie wyeliminowanie roku 2000 i lat poprzedzaj\u0105cych go nast\u0105pi\u0142o u adwentyst\u00f3w dlatego, \u017ce nie nasta\u0142y wcze\u015bniej inne \u2018znaki czasu\u2019, na kt\u00f3re oni oczekuj\u0105. Zaliczy\u0107 do nich mo\u017cna atak na \u015bwi\u0119c\u0105cych sobot\u0119 oraz ustaw\u0119 narzucaj\u0105c\u0105 obchodzenie niedzieli:
\n 
\n\u201e(…) wkr\u00f3tce przeciwko wszystkim \u015bwi\u0119c\u0105cym sobot\u0119 zgodnie z czwartym przykazaniem zostanie wydane prawo, na mocy kt\u00f3rego ludzi tych nale\u017cy kara\u0107 \u015bmierci\u0105\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 477).
\n 
\n\u201e(..) proroctwo to wype\u0142ni si\u0119, kiedy w tym kraju wyjdzie powszechny\u00a0nakaz<\/u>\u00a0\u015bwi\u0119cenia niedzieli, kt\u00f3r\u0105 Rzym uwa\u017ca za szczeg\u00f3lny znak swej w\u0142adzy\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1983, s. 447).
\n 
\nTe wszystkie wypowiedzi E. G. White ma\u0142o s\u0105 znane ludziom, kt\u00f3rzy z adwentystami maj\u0105 niewiele wsp\u00f3lnego. Wszystkim takim oni raczej przytaczaj\u0105 s\u0142owa, z kt\u00f3rych wynika, \u017ce Pan powr\u00f3ci \u201ewkr\u00f3tce\u201d, \u201eju\u017c nied\u0142ugo\u201d. Oboj\u0119tnie czy b\u0119d\u0105 cytowa\u0107 takie jak poni\u017cej czy podobne fragmenty z ksi\u0105\u017cek z roku 1888, 1983, 2001 czy z jeszcze nowszych edycji:
\n 
\n\u201eWkr\u00f3tce<\/u>\u00a0objawi si\u0119 wspania\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca. S\u0142o\u0144ce Sprawiedliwo\u015bci\u00a0ju\u017c nied\u0142ugo<\/u>\u00a0zab\u0142y\u015bnie.\u00a0Ju\u017c wkr\u00f3tce<\/u>\u00a0nastanie ranek i noc \u2013 pocz\u0105tek nie ko\u0144cz\u0105cego si\u0119 dnia dla sprawiedliwo\u015bci i pocz\u0105tek wielkiej nocy dla niezbo\u017cnych\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, 1983, s. 488; por. s. 10, gdzie podano, \u017ce dzie\u0142o to powsta\u0142o po angielsku w roku 1888]).
\n <\/p>\n

Teksty biblijne przeciwne naukom E. G. White i adwentyst\u00f3w<\/strong><\/p>\n

 
\nAdwenty\u015bci i E. G. White nie maj\u0105 nic na swoje usprawiedliwienie za fa\u0142szywe prorokowanie dotycz\u0105ce przyj\u015bcia Pana i nastania \u2018ko\u0144ca\u2019. Przecie\u017c powinni zna\u0107 s\u0142owa Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re wyra\u017anie uczy o \u201eczasach i chwilach\u201d, o \u201edniu i godzinie\u201d oraz o tym, \u017ce Pan przyjdzie niespodziewanie \u201ejak z\u0142odziej\u201d:
\n 
\n\u201eNie wasza to rzecz zna\u0107\u00a0czasy i chwile<\/u>, kt\u00f3re Ojciec ustali\u0142 swoj\u0105 w\u0142adz\u0105\u201d (Dz 1:7).
\n 
\n\u201eLecz o dniu owym i godzinie nikt nie wie, nawet anio\u0142owie niebiescy, tylko sam Ojciec\u201d (Mt 24:36; por. Mk 13:32).
\n 
\n\u201eDlatego i wy b\u0105d\u017acie gotowi, bo w chwili, kt\u00f3rej si\u0119 nie domy\u015blacie, Syn Cz\u0142owieczy przyjdzie\u201d (Mt 24:44; por. \u0141k 12:40).
\n 
\n\u201e(…) to nadejdzie pan tego s\u0142ugi w dniu, kiedy si\u0119 nie spodziewa, i o godzinie, kt\u00f3rej nie zna\u201d (Mt 24:50; por. \u0141k 12:46).
\n 
\n\u201eCzuwajcie wi\u0119c, bo nie znacie dnia ani godziny\u201d (Mt 25:13).
\n 
\n\u201eNie potrzeba wam, bracia, pisa\u0107 o czasach i chwilach. Sami bowiem wiecie, \u017ce dzie\u0144 Pa\u0144ski przyjdzie tak, jak z\u0142odziej w nocy\u201d (1Tes 5:1-2).
\n 
\n\u201eJak z\u0142odziej za\u015b przyjdzie dzie\u0144 Pa\u0144ski, w kt\u00f3rym niebo ze \u015bwistem przeminie, gwiazdy si\u0119 w ogniu rozsypi\u0105, a ziemia i dzie\u0142a na niej zostan\u0105 znalezione\u201d (2P 3:10).
\n 
\n\u201eJe\u015bli wi\u0119c czuwa\u0107 nie b\u0119dziesz,\u00a0przyjd\u0119 jak z\u0142odziej<\/em>, i nie poznasz, o kt\u00f3rej godzinie przyjd\u0119 do ciebie\u201d (Ap 3:3).
\n 
\n\u201eOto przyjd\u0119 jak z\u0142odziej: B\u0142ogos\u0142awiony, kt\u00f3ry czuwa \u00a0i strze\u017ce swych szat, by nago nie chodzi\u0107 i by sromoty jego nie widziano\u201d (Ap 16:15).
\n 
\nCiekawe, \u017ce E. G. White powy\u017csze s\u0142owa o \u201edniu i godzinie\u201d zastosowa\u0142a do innych, a nie do siebie:
\n 
\n\u201eS\u0105 tacy, kt\u00f3rzy g\u0142osz\u0105, \u017ce znany jest im dzie\u0144 i godzina przyj\u015bcia Pana i z ca\u0142\u0105 powag\u0105 zajmuj\u0105 si\u0119 sporz\u0105dzaniem wykres\u00f3w przysz\u0142o\u015bci. Lecz Pan przestrzega\u0142 ich przed takim dzia\u0142aniem, bowiem dok\u0142adny czas przyj\u015bcia Syna Cz\u0142owieczego jest tajemnic\u0105 Boga\u201d (\u017bycie Jezusa<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 2000, s. 453).
\n 
\nWidzimy z powy\u017cszego, \u017ce E. G. White i adwenty\u015bci w r\u00f3\u017cnoraki spos\u00f3b pr\u00f3bowali okre\u015bli\u0107, w kt\u00f3rym momencie Pan powr\u00f3ci lub kiedy to nie nast\u0105pi. Poniewa\u017c wszystkie te pr\u00f3by okaza\u0142y si\u0119 b\u0142\u0119dne, wi\u0119c wida\u0107, \u017ce tym samym stali si\u0119 oni \u201efa\u0142szywymi prorokami\u201d, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 nic na swoje usprawiedliwienie. Poprzez tak cz\u0119ste wyznaczanie Bogu czasu powrotu Jezusa adwenty\u015bci stali si\u0119 podobni do \u015awiadk\u00f3w Jehowy, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c wielokrotnie chcieli wyznaczy\u0107 Chrystusowi termin Armagedonu lub zabrania ich pomaza\u0144c\u00f3w do nieba (np. lata 1878, 1881, 1914, 1918, 1925, 1975, za \u201epokolenia roku 1914\u201d, przed 2000 r.).
\n 
\nNa zako\u0144czenie zainteresowanym warto poleci\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 wydan\u0105 przez adwentyst\u00f3w, w kt\u00f3rej sami opisuj\u0105, jak widzieli\u015bmy, oczekiwania ich prorokini E. G. White, kt\u00f3re si\u0119 nie sprawdzi\u0142y. Oto jej tytu\u0142:
\n 
\nWydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995 (wydawnictwo\u00a0Znaki Czasu<\/em>).
\n 
\nOpublikowana jest te\u017c ona na jednej ze stron internetowych:
\n 
\nhttp:\/\/adwentysta.com\/wp-content\/uploads\/2012\/08\/Ellen-G.-White-Wydarzenia-czasow-konca.pdf<\/a>
\n 
\nZ tre\u015bci tej publikacji mo\u017cemy si\u0119 te\u017c zorientowa\u0107, jak\u0105 nauk\u0119 dotycz\u0105c\u0105 powrotu Jezusa i ko\u0144ca \u015bwiata maj\u0105 adwenty\u015bci.
\nR\u00f3wnie\u017c inne cytowane w tym artykule ksi\u0105\u017cki E. G. White dost\u0119pne s\u0105 w wersji elektronicznej w Internecie (Wielki b\u00f3j<\/em>;\u00a0\u017bycie Jezusa<\/em>;\u00a0Wczesne pisma<\/em>). Trzeba jednak pami\u0119ta\u0107, \u017ce nie zawsze numery stron z ich edycji elektronicznych odpowiadaj\u0105 numeracji z wersji papierowych. Na dodatek np. papierowa ksi\u0105\u017cka pt.\u00a0Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0ma w r\u00f3\u017cnych wydaniach bardzo zr\u00f3\u017cnicowan\u0105 ilo\u015b\u0107 stron.
\nZ kolei ksi\u0105\u017cka pt.\u00a0Do\u015bwiadczenia i widzenia oraz dary Ducha<\/em>\u00a0wyst\u0119puje te\u017c pod tytu\u0142em\u00a0Wczesne pisma<\/em>\u00a0i co najmniej pi\u0119\u0107 wydawnictw adwentystycznych j\u0105 opublikowa\u0142o (Polski Dom Nak\u0142adowy [1930, 1935]; Wydawnictwo \u201ePoselstwo Wyzwolenia\u201d [1990 \u2013 przedruk wydania z 1930 r.; 2004 \u2013 nowe t\u0142umaczenie]; Wydawnictwo \u201eTestimonex\u201d [1997]; Hope International [1997]; Inspired Books [1999]). Jedno z jej wyda\u0144 z roku 1999 zosta\u0142o opublikowane w Internecie:
\n 
\nhttp:\/\/www.czasdecyzji.pl\/downloads\/ksiazki_pdf\/Wczesne_Pisma_E.G.White.pdf<\/a>
\n <\/p>\n

Dodatek. Orion<\/strong><\/p>\n

 
\nNiewielu adwentyst\u00f3w zdaje sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce dla E. G. White \u017cywotn\u0105 rol\u0119 w zamierzeniach Boga spe\u0142nia\u0142 gwiazdozbi\u00f3r Orion, z kt\u00f3rego mia\u0142o zst\u0105pi\u0107 na ziemi\u0119 \u201emiasto \u015bwi\u0119te\u201d. Oto jej s\u0142owa:
\n 
\n\u201eAtmosfera dzieli\u0142a si\u0119 i k\u0142\u0119bi\u0142a. W\u00f3wczas przez otwart\u0105 przestrze\u0144 w\u00a0Orjonie<\/u>\u00a0zobaczy\u0107 mogli\u015bmy, sk\u0105d pochodzi g\u0142os Bo\u017cy.\u00a0Przez t\u0105 otwart\u0105 przestrze\u0144 upu\u015bci si\u0119 r\u00f3wnie\u017c i \u015bwi\u0119te miasto<\/u>\u201d (Do\u015bwiadczenia i widzenia<\/em>\u00a0oraz dary Ducha<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1930 s. 28; por.\u00a0Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White, 1999 s. 28).
\n 
\n\u201eCiemne, ci\u0119\u017ckie chmury nadci\u0105gn\u0119\u0142y i zacz\u0119\u0142y si\u0119 \u0142\u0105czy\u0107 ze sob\u0105. Atmosfera rozst\u0105pi\u0142a si\u0119. W\u00f3wczas przez otwart\u0105 przestrze\u0144 spojrzeli\u015bmy w stron\u0119 gwiazdozbioru\u00a0Oriona<\/u>, sk\u0105d doszed\u0142 g\u0142os Boga. (EW 41; 1851)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 182).
\n 
\nZauwa\u017cmy, \u017ce w nowym wydaniu ksi\u0105\u017cki, przytaczaj\u0105c fragment E. G. White o Orionie, adwenty\u015bci opu\u015bcili ju\u017c s\u0142owa o zst\u0119powaniu \u201e\u015bwi\u0119tego miasta\u201d. Czy\u017cby nie zgadzali si\u0119 z t\u0105 nauk\u0105 swej prorokini lub si\u0119 jej wstydzili?
\nWarto doda\u0107, \u017ce na jednej ze stron internetowych podano, \u017ce powy\u017cszy tekst o Orionie by\u0142 kilka razy przytaczany przez adwentyst\u00f3w:
\n 
\nArthur White quoting Ellen White in Ellen G. White: The Early Years, Vol. 1 – 1827-1862, p. 154. Same quote is also found in Early Writings, p. 41; The Present Truth, August 1, 1849, \u201cDear Brethren and Sisters\u201d; The Present Truth, January 31, 1849, \u201cTo Those who are receiving the seal of the living God\u201d.<\/em>
\n 
\nNauk\u0119 adwentyst\u00f3w o Orionie komentowa\u0142 te\u017c zmar\u0142y niedawno apologeta katolicki i zarazem znawca adwentyzmu Julian Stefa\u0144czak, kt\u00f3ry na ten temat pisa\u0142 nast\u0119puj\u0105co:
\n 
\n\u201eAdwenty\u015bci wierz\u0105, \u017ce astronomowie odkryli \u00bbkosmiczny trakt\u00ab, kt\u00f3rym Chrystus i Niebia\u0144ska Jerozolima maj\u0105 zst\u0105pi\u0107 na ziemi\u0119. Ten \u00bbkorytarz\u00ab czy te\u017c \u00bbdziura w niebie\u00ab prowadzi od konstelacji Oriona w g\u00f3r\u0119 nieba. Ellen White w zwi\u0105zku z tym prorokuje: \u00bbA niebo ust\u0105pi\u0142o jako ksi\u0119gi zwini\u0119te; wtedy mogli\u015bmy wejrze\u0107 w otwart\u0105 przestrze\u0144 w Orionie sk\u0105d wychodzi\u0142 g\u0142os Boga. \u015awi\u0119te miasto zst\u0105pi przez t\u0119 otwart\u0105 przestrze\u0144\u00ab [przypis: Zob. K. Bulli,\u00a0W poszukiwaniu drogi<\/em>, Warszawa 1981, \u00bbZnaki Czasu\u00ab, s. 109-113]\u201d (Kiedy koniec \u015bwiata?<\/em>\u00a0J. Stefa\u0144czak, Koszalin 1994, s. 20-21, 46-przypis).
\n 
\nWidzimy z powy\u017cszego, \u017ce adwenty\u015bci wierz\u0105 w gwiazdozbi\u00f3r Oriona podobnie, jak przez wiele lat \u015awiadkowie Jehowy nauczali o Plejadach:
\n 
\n\u201eNaturalnie, \u017ce wierzch g\u0142\u0119biny musia\u0142 by\u0107 zwr\u00f3cony w stron\u0119 ku Plejadom, kt\u00f3re jak rozumiemy s\u0105 mieszkaniem Jehowy\u201d (Stworzenie<\/em>\u00a01928 s. 110).
\n 
\n\u201eMusia\u0142a tam by\u0107 wielka rado\u015b\u0107 w niebie i \u015bpiewy nieograniczonej chwa\u0142y Bogu, na widok gdy on pot\u0119\u017cny zast\u0119p anio\u0142\u00f3w rozpocz\u0105\u0142 sw\u0105 podr\u00f3\u017c na ziemi\u0119. By\u0107 mo\u017ce, \u017ce zachodzi\u0142a potrzeba kilku dni do odbycia tej podr\u00f3\u017cy z Plejad\u00f3w na ziemi\u0119\u201d (Stra\u017cnica<\/em>\u00a015.10 1931 s. 316).\n<\/div>\n

<\/div>\n
<\/div>\n
W\u0142odzimierz Bednarski<\/div>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Adwenty\u015bci Dnia Si\u00f3dmego, tak jak \u015awiadkowie Jehowy, wielokrotnie oczekiwali na powr\u00f3t Jezusa i 'koniec’. Publikujemy ich dawne zapowiedzi i ich wyk\u0142adnie o tym, ze poznaj\u0105 „dzie\u0144 i godzin\u0119” nadej\u015bcia Pana. Czy adwenty\u015bci b\u0119d\u0105 zna\u0107 \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d powrotu Pana?  … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[950],"tags":[],"class_list":["post-1795","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-adwentysci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1795","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1795"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1795\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1795"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1795"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1795"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}