{"id":1770,"date":"2018-05-06T11:47:44","date_gmt":"2018-05-06T09:47:44","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=1770"},"modified":"2018-05-06T11:47:44","modified_gmt":"2018-05-06T09:47:44","slug":"czy-e-white-byla-falszywa-prorokinia-jak-adwentysci-bronia-swoja-liderke-poprzez-osobe-sw-pawla","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/czy-e-white-byla-falszywa-prorokinia-jak-adwentysci-bronia-swoja-liderke-poprzez-osobe-sw-pawla\/","title":{"rendered":"Czy E. White by\u0142a \u201efa\u0142szyw\u0105 prorokini\u0105\u201d? Jak adwenty\u015bci broni\u0105 swoj\u0105 liderk\u0119 poprzez osob\u0119 \u015bw. Paw\u0142a"},"content":{"rendered":"
\n
\n
<\/div>\n
Adwenty\u015bci Dnia Si\u00f3dmego twierdz\u0105, \u017ce pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 sam\u0105 Bibli\u0105. Czy na pewno? Artyku\u0142 nasz pokazuje, \u017ce oni powo\u0142uj\u0105 si\u0119 w swym dowodzeniu na swoj\u0105 prorokini\u0119 E. White. Ona za\u015b, wed\u0142ug nas, mo\u017ce by\u0107 zaliczana do fa\u0142szywych prorok\u00f3w, cho\u0107 adwenty\u015bci na to si\u0119 nie godz\u0105. Tekst nasz przybli\u017ca nam t\u0119 kwesti\u0119.<\/strong><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
<\/div>\n
\n

Czy E. White by\u0142a \u201efa\u0142szyw\u0105 prorokini\u0105\u201d?<\/strong><\/p>\n

Jak adwenty\u015bci broni\u0105 swoj\u0105 liderk\u0119 poprzez osob\u0119 \u015bw. Paw\u0142a<\/strong><\/p>\n

 
\nPo opublikowanym artykule pt.\u00a0Fa\u0142szywe proroctwa E. G. White\u00a0<\/a>dociera\u0142y do mnie r\u00f3\u017cne opinie od os\u00f3b zwi\u0105zanych emocjonalnie i religijnie z t\u0105 prorokini\u0105.
\nNie odnotowa\u0142em podobnego zjawiska po innym moim tek\u015bcie, kt\u00f3ry rozszerza\u0142 t\u0119 tematyk\u0119 zasygnalizowan\u0105 w tamtym opracowaniu. Chodzi o artyku\u0142 pt.\u00a0Czy adwenty\u015bci b\u0119d\u0105 zna\u0107 „dzie\u0144 i godzin\u0119” powrotu Pana?<\/a>
\nW tym tek\u015bcie chcemy odnie\u015b\u0107 si\u0119 do najbardziej znanych mi zarzut\u00f3w pochodz\u0105cych od obro\u0144c\u00f3w wspomnianej prorokini. Cz\u0119sto powtarzaj\u0105 oni te same s\u0142owa, wi\u0119c wystarczy przytoczy\u0107 wypowiedzi tylko jednego z nich.
\n 
\nGdy Adwentystom Dnia Si\u00f3dmego przytoczy si\u0119 pewne zapowiedzi ich prorokini E. White (zm. 1915), to pr\u00f3buj\u0105 oni broni\u0107 jej Pismem \u015awi\u0119tym (!) i wypowiedzi\u0105 Aposto\u0142a Paw\u0142a.
\nChodzi nam tu przede wszystkim o poni\u017csze dwa fragmenty tej liderki Ko\u015bcio\u0142a Adwentyst\u00f3w Dnia Si\u00f3dmego.
\n <\/p>\n

Pierwsza wypowied\u017a E. White<\/strong><\/p>\n

 
\n\u201eWkr\u00f3tce\u00a0us\u0142yszeli\u015bmy<\/u>\u00a0g\u0142os Boga, jak szum wielu w\u00f3d, kt\u00f3ry\u00a0nas powiadomi\u0142 o przyj\u015bciu Jezusa, z podaniem dnia i godziny<\/u>, \u017cyj\u0105cy \u015bwi\u0119ci w liczbie 144000 zrozumieli ten g\u0142os, podczas gdy bezbo\u017cni uwa\u017cali to za grzmot i trz\u0119sienie ziemi.\u00a0Kiedy B\u00f3g objawi\u0142 ten czas<\/u>, wyla\u0142 na nas Ducha \u015awi\u0119tego, twarze nasze zacz\u0119\u0142y ja\u015bnie\u0107 chwa\u0142\u0105 Bo\u017c\u0105, tak jak u Moj\u017cesza, gdy schodzi\u0142 z g\u00f3ry Synaj\u201d (Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White, 1997 s. 15 [lub s. 7 w innej edycji z roku 1999; w edycji z roku 1930 pt.\u00a0Do\u015bwiadczenia i widzenia oraz dary Ducha<\/em>\u00a0proroctwo to wyst\u0119puje na stronie 11]).
\n 
\nTa wypowied\u017a E. G. White zosta\u0142a w nowszej ksi\u0105\u017cce adwentyst\u00f3w nieznacznie zmieniona. Zamiast s\u0142\u00f3w \u201ewkr\u00f3tce us\u0142yszeli\u015bmy\u201d wstawiono s\u0142owa \u201ewkr\u00f3tce us\u0142yszymy\u201d:
\n 
\n\u201eWkr\u00f3tce\u00a0us\u0142yszymy<\/u>\u00a0jak szum wielu w\u00f3d g\u0142os Boga, kt\u00f3ry\u00a0obwie\u015bci nam dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>. \u017byj\u0105cy \u015bwi\u0119ci, sto czterdzie\u015bci cztery tysi\u0105ce, poznaj\u0105 i zrozumiej\u0105 ten g\u0142os, podczas gdy bezbo\u017cni pomy\u015bl\u0105, \u017ce to grzmot i trz\u0119sienie ziemi. (EW 15; 1851)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 183).
\n 
\nJeden z jej obro\u0144c\u00f3w tak napisa\u0142 o tej jej wypowiedzi:
\n 
\nNale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nie pojawia si\u0119 tutaj \u017cadna data przyj\u015bcia Chrystusa, co jest zgodne z Mk 13,32; Dz 1,7. Ellen White nigdzie nie wspomina o takiej dacie. Gdyby j\u0105 zna\u0142a lub gdyby zosta\u0142o to jej objawione, na pewno podzieli\u0142aby si\u0119 t\u0105 wiedz\u0105 z bra\u0107mi i siostrami.<\/em>
\n 
\nOt\u00f3\u017c trzeba powiedzie\u0107 jasno, \u017ce ten obro\u0144ca E. White jest niedoinformowany.
\nPo pierwsze, adwenty\u015bci sami pisz\u0105, \u017ce spodziewa\u0142a si\u0119 ona powrotu Jezusa za swego \u017cycia, wi\u0119c ka\u017cda data do momentu jej \u015bmierci w roku 1915 by\u0142a mo\u017cliwa:
\n 
\n\u201eEllen White oczekiwa\u0142a, \u017ce Chrystus przyjdzie za jej \u017cycia<\/em><\/strong>
\nPokazano mi zgromadzenie podczas Konferencji. Anio\u0142 powiedzia\u0142: \u00bbNiekt\u00f3rzy s\u0105 pokarmem dla robactwa, inni obiektem wylania siedmiu plag, a jeszcze inni pozostan\u0105 \u017cywi i zostan\u0105 przemienieni przy przyj\u015bciu Jezusa\u00ab. (1T 131.132; 1856)
\nPoniewa\u017c czas jest kr\u00f3tki, powinni\u015bmy pracowa\u0107 z pilno\u015bci\u0105 i ze zdwojon\u0105 energi\u0105. Nasze dzieci mo\u017ce ju\u017c nie zd\u0105\u017c\u0105 p\u00f3j\u015b\u0107 na studia. (3T 159;1872)
\nNie jest rozs\u0105dne, aby decydowa\u0107 si\u0119 teraz na dzieci. Czas jest kr\u00f3tki, nieszcz\u0119\u015bcia czas\u00f3w ko\u0144ca s\u0105 przed nami, a ma\u0142e dzieci w wi\u0119kszo\u015bci zostan\u0105 zabrane, zanim si\u0119 to wszystko sko\u0144czy. (Letter 48; 1876)
\nW tym stanie \u015bwiata, gdy bieg historii ziemi wkr\u00f3tce si\u0119 zako\u0144czy, a my jeste\u015bmy tu\u017c przed czasem ucisku, jakiego nigdy jeszcze nie by\u0142o, im mniej zawiera si\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144stw, tym lepiej dla wszystkich, zar\u00f3wno dla m\u0119\u017cczyzn, jak i dla kobiet. (5T 366; 1885)
\nGodzina przyj\u015bcia nadchodzi; jest ju\u017c blisko, a\u00a0niekt\u00f3rzy z nas, wierz\u0105cych, doczekaj\u0105 \u017cywo tego czasu i zobacz\u0105 wype\u0142nienie si\u0119 przepowiedni<\/u>, us\u0142ysz\u0105 g\u0142os archanio\u0142a i tr\u0105by Bo\u017cej rozbrzmiewaj\u0105cy po g\u00f3rach oraz dolinach, po morzach, i w najdalszych nawet zak\u0105tkach ziemi. (RH 31 lipca 1888)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 26).
\n 
\nPo drugie, E. White chwali\u0142a si\u0119, \u017ce zna\u0142a t\u0119 dat\u0119 powrotu Jezusa, lecz nie zapami\u0119ta\u0142a jej, czy zapomnia\u0142a jaka to mia\u0142a by\u0107 \u201egodzina\u201d:
\n 
\n\u201eNie pozwolono mi pozna\u0107 czasu, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 g\u0142os Bo\u017cy.\u00a0S\u0142ysza\u0142am, jak obwieszczona zosta\u0142a godzina, ale nie pami\u0119ta\u0142am jej<\/u>, gdy widzenie si\u0119 sko\u0144czy\u0142o. Ujrza\u0142am tak powa\u017cne i zdumiewaj\u0105ce sceny, \u017ce \u017caden j\u0119zyk nie jest w stanie ich opisa\u0107. Podczas widzenia wydawa\u0142y mi si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105, wkr\u00f3tce po nich ujrza\u0142am wielki bia\u0142y ob\u0142ok, na kt\u00f3rym siedzia\u0142 Syn Cz\u0142owieczy. (1SM 76; 1888)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 183).
\n 
\nNie mog\u0142a wi\u0119c ta prorokini podzieli\u0107 si\u0119 swoj\u0105 wiedz\u0105, jak postuluje obro\u0144ca E. White, bo po prostu stwierdzi\u0142a ona o owej \u201egodzinie\u201d: \u201enie pami\u0119tam jej\u201d. Co ciekawe, nie wspomnia\u0142a ona nic o \u201edniu\u201d.
\nCzy zatem zosta\u0142a ona powiadomiona o \u201edniu i godzinie\u201d? Czy do ko\u0144ca \u017cycia to nie nast\u0105pi\u0142o i proroctwo jej sta\u0142o si\u0119 fa\u0142szywe?
\n 
\nNa dodatek stwierdzi\u0142a ona, \u017ce adwenty\u015bci b\u0119d\u0105 poinformowani przez Boga o \u201edniu i godzinie\u201d powrotu Jezusa z nieba. Nie ma wi\u0119c potrzeby by o tym informowa\u0142a ich E. White, jak postuluje obro\u0144ca nauk adwentystycznych:
\n 
\n\u201eB\u00f3g obwie\u015bci czas przyj\u015bcia Chrystusa<\/em><\/strong>
\n(…) Wkr\u00f3tce us\u0142yszymy jak szum wielu w\u00f3d g\u0142os Boga,\u00a0kt\u00f3ry obwie\u015bci nam dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>. \u017byj\u0105cy \u015bwi\u0119ci, sto czterdzie\u015bci cztery tysi\u0105ce, poznaj\u0105 i zrozumiej\u0105 ten g\u0142os, podczas gdy bezbo\u017cni pomy\u015bl\u0105, \u017ce to grzmot i trz\u0119sienie ziemi. (EW 15; 1851)
\nGdy\u00a0B\u00f3g obwie\u015bci\u0142 dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>\u00a0i powt\u00f3rzy\u0142 wieczne przymierze swemu ludowi, wypowiada\u0142 jedno zdanie, a potem robi\u0142 przerw\u0119, w czasie gdy Jego s\u0142owa bieg\u0142y wok\u00f3\u0142 ziemi. (…). (EW 285.286; 1858)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 182-183).
\n 
\n\u201eG\u0142os Bo\u017cy\u00a0dobiegaj\u0105cy z nieba\u00a0obwieszcza<\/em>\u00a0dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>, a tak\u017ce przekazuje Swojemu ludowi tre\u015b\u0107 wiecznego przymierza\u201d (Wielki b\u00f3j<\/em>\u00a0E. G. White, 1983, s. 494; ed. 2002 PDF s. 441 [por. ed. 1983, s. 10, gdzie podano, \u017ce dzie\u0142o to powsta\u0142o po angielsku w roku 1888]).
\n 
\n\u201eI kiedy B\u00f3g oznajmi\u0142 dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa<\/u>\u00a0i przekaza\u0142 swemu ludowi wieczne przymierze, m\u00f3wi\u0142 w kr\u00f3tkich zdaniach, zatrzymuj\u0105c si\u0119 przy ka\u017cdem zdaniu, podczas gdy s\u0142owa Jego rozbrzmiewa\u0142y ponad ziemi\u0105\u201d (Do\u015bwiadczenia i widzenia<\/em>\u00a0oraz dary Ducha<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1930, s. 21 [widzenie z roku 1847]; por.\u00a0Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White , 1997, 1999, s. 21).
\n 
\n\u201eGdy B\u00f3g wypowiada\u0142 dzie\u0144 i godzin\u0119 przyj\u015bcia Jezusa oraz og\u0142asza\u0142 Swojemu ludowi wieczne przymierze, m\u00f3wi\u0142 zdanie, a nast\u0119pnie przerywa\u0142, dop\u00f3ki s\u0142owa rozchodzi\u0142y si\u0119 po ziemi\u201d (Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White, 1999, s. 224).
\n 
\n\u201eWkr\u00f3tce\u00a0us\u0142yszeli\u015bmy<\/u>\u00a0g\u0142os Boga, jak szum wielu w\u00f3d, kt\u00f3ry\u00a0nas powiadomi\u0142 o przyj\u015bciu Jezusa, z podaniem dnia i godziny<\/u>, \u017cyj\u0105cy \u015bwi\u0119ci w liczbie 144000 zrozumieli ten g\u0142os, podczas gdy bezbo\u017cni uwa\u017cali to za grzmot i trz\u0119sienie ziemi.\u00a0Kiedy B\u00f3g objawi\u0142 ten czas<\/u>, wyla\u0142 na nas Ducha \u015awi\u0119tego, twarze nasze zacz\u0119\u0142y ja\u015bnie\u0107 chwa\u0142\u0105 Bo\u017c\u0105, tak jak u Moj\u017cesza, gdy schodzi\u0142 z g\u00f3ry Synaj\u201d (Wczesne pisma<\/em>\u00a0E. G. White, 1997 s. 15 [lub s. 7 w innej edycji z roku 1999; w edycji z roku 1930 pt.\u00a0Do\u015bwiadczenia i widzenia oraz dary Ducha<\/em>\u00a0proroctwo to wyst\u0119puje na stronie 11]).
\n 
\nObro\u0144ca prorokini E. White sam po\u015brednio przyzna\u0142, \u017ce w\u015br\u00f3d adwentyst\u00f3w kr\u0105\u017cy\u0142y r\u00f3\u017cne daty, cho\u0107 nie pochodz\u0105ce od niej, co te\u017c w z\u0142ym \u015bwietle stawia ruch adwentystyczny jako zbiorowisko \u201efa\u0142szywych prorok\u00f3w\u201d:
\n 
\nCiekawe jest to, \u017ce kilkana\u015bcie stron dalej White pisze:\u00a0Wielokrotnie ustalano r\u00f3\u017cne daty przyj\u015bcia Pana i narzucano je braciom<\/u>; lecz Pan pokaza\u0142 mi, \u017ce wszystkie przemin\u0105, poniewa\u017c przed przyj\u015bciem Chrystusa musi nadej\u015b\u0107 czas ucisku, a ka\u017cda data, kt\u00f3r\u0105 ustalono, ale przemin\u0119\u0142a, jedynie os\u0142abia wiar\u0119 ludu Bo\u017cego. Za to zarzucono mi, \u017ce jestem z\u0142ym s\u0142ug\u0105, kt\u00f3ry rzek\u0142 w sercu swoim: \u201ePan m\u00f3j zwleka z przyj\u015bciem\u201d.<\/em>
\n 
\nZnamy i inne teksty, kt\u00f3re wskazuj\u0105, \u017ce adwenty\u015bci trudnili si\u0119 wyznaczaniem r\u00f3\u017cnych dat powrotu Jezusa:
\n 
\n\u201eWielu z tych, kt\u00f3rzy nazywaj\u0105 si\u0119 adwentystami, wyznacza czas. Data przyj\u015bcia Chrystusa ustalana by\u0142a wielokrotnie, ale prowadzi\u0142o to tylko do kolejnych rozczarowa\u0144. (…) (4T 307; 1879)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 23).
\n 
\n\u201eUstanawiano stale nowe okresy przyj\u015bcia Pa\u0144skiego, narzucaj\u0105c to braciom do przyj\u0119cia. Ale Pan pokaza\u0142 mi, \u017ce oni si\u0119 myl\u0105, \u017ce czas trwogi musi nast\u0105pi\u0107 przed przyj\u015bciem Jezusa…\u201d (\u017bycie i dzia\u0142anie Ellen G. White<\/em>\u00a0Kowale 2005 [ang. 1915] s. 89).
\n <\/p>\n

Druga wypowied\u017a E. White<\/strong><\/p>\n

 
\n\u201ePo tym nast\u0105pi\u0142o silne trz\u0119sienie ziemi, groby si\u0119 otwiera\u0142y i umarli powstali, odziani w nie\u015bmiertelno\u015b\u0107. Gdy 144000 pozna\u0142o swych przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rych \u015bmier\u0107 im zabra\u0142a, zawo\u0142ali: \u00bbAlleluja\u00ab i\u00a0w tym momencie byli\u015bmy przemienieni i podj\u0119ci wraz z nimi w powietrze<\/u>\u00a0na spotkanie Pana.\u00a0Wszyscy byli\u015bmy obj\u0119ci przez ob\u0142ok<\/u>\u00a0i przez siedem dni niesieni ku szklanemu morzu, dok\u0105d przyni\u00f3s\u0142 Jezus korony, by je w\u0142asnymi r\u0119koma w\u0142o\u017cy\u0107 na nasze g\u0142owy\u201d (Wczesne pisma<\/em>\u00a01997 s. 16; por. ed. 1935 s. 12).
\n 
\nProrokini zapowiada\u0142a te\u017c, \u017ce teraz \u201eczas pr\u0119dko si\u0119 wype\u0142ni\u201d w \u201eprzeci\u0105gu kilku miesi\u0119cy\u201d:
\n 
\n\u201eLecz\u00a0teraz ju\u017c czas jest prawie wype\u0142niony<\/u>\u00a0i to czego my\u015bmy si\u0119 nauczyli w przeci\u0105gu kilku lat, musz\u0105 si\u0119 inni nauczy\u0107\u00a0w przeci\u0105gu kilku miesi\u0119cy<\/u>\u201d (Wczesne pisma<\/em>\u00a01997 s. 67).
\n 
\nW edycji z roku 1935 proroctwo to wyst\u0119puje na stronie 52, z nieco innymi i mocniejszymi s\u0142owami:
\n 
\n\u201eLecz\u00a0teraz ju\u017c pr\u0119dko czas si\u0119 wype\u0142ni<\/u>\u00a0i to, czego my\u015bmy si\u0119 nauczyli w przeci\u0105gu kilku lat, musz\u0105 inni si\u0119 nauczy\u0107 w przeci\u0105gu kilku miesi\u0119cy\u201d (Do\u015bwiadczenia i widzenia oraz dary Ducha<\/em>\u00a01935 s. 52).
\n 
\nE. White niedwuznacznie wskazuje tu, \u017ce za jej \u017cycia mia\u0142o nast\u0105pi\u0107 zabranie jej i wsp\u00f3\u0142braci do nieba.
\nPowy\u017cej pisali\u015bmy, przytaczaj\u0105c d\u0142ugi tekst, \u017ce sami adwenty\u015bci tak ucz\u0105 i twierdz\u0105, i\u017c ich prorokini tak naucza\u0142a i oczekiwa\u0142a:
\n 
\n\u201eEllen White oczekiwa\u0142a, \u017ce Chrystus przyjdzie za jej \u017cycia<\/em><\/strong>\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 26).
\n 
\nObro\u0144ca prorokini tak napisa\u0142 w jej sprawie:
\n 
\nE. White przedstawia moment przyj\u015bcia Jezusa. Pisz\u0105c: byli\u015bmy przemienieni (my) wyra\u017ca swoj\u0105 nadziej\u0119 na zbawienie podobnie jak Pawe\u0142:<\/em>
\n1Tes 4,17 Potem\u00a0my<\/strong>, kt\u00f3rzy pozostaniemy przy \u017cyciu, razem z nimi porwani b\u0119dziemy w ob\u0142okach w powietrze, na spotkanie Pana; i tak zawsze b\u0119dziemy z Panem.<\/em>
\nCzy Pawe\u0142 zapowiada\u0142, \u017ce Jezus przyjdzie za jego \u017cycia? Nie. Wyra\u017ca\u0142 tylko swoj\u0105 nadziej\u0119 w to.<\/em>
\n 
\nOt\u00f3\u017c por\u00f3wnywanie E. White do \u015bw. Paw\u0142a jest wielkim b\u0142\u0119dem.
\n 
\nPo pierwsze, \u015bw. Pawe\u0142 jest uwa\u017cany za Jezusowego wys\u0142annika i natchnionego Aposto\u0142a przez ponad 2 miliardy chrze\u015bcijan!
\nZa\u015b E. White uwa\u017cana jest przez nich za fa\u0142szyw\u0105 prorokini\u0119.
\n 
\nPo drugie, E. White uwa\u017cana jest za prawdziw\u0105 prorokini\u0119 tylko przez Adwentyst\u00f3w Dnia Si\u00f3dmego i jeszcze przez dwa ma\u0142e od\u0142amy wywodz\u0105ce si\u0119 od nich (Ko\u015bci\u00f3\u0142 Adwentyst\u00f3w Dnia Si\u00f3dmego Ruch Reformacyjny<\/em>;\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 Reformowany Adwentyst\u00f3w Dnia Si\u00f3dmego<\/em>).
\nNawet wywodz\u0105cy si\u0119 od adwentyst\u00f3w Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrze\u015bcijan Dnia Sobotniego uwa\u017ca E. White za fa\u0142szywego proroka.
\n 
\nPo trzecie, sam obro\u0144ca E. White pisze: \u201eCzy Pawe\u0142 zapowiada\u0142, \u017ce Jezus przyjdzie za jego \u017cycia?\u00a0Nie<\/u>. Wyra\u017ca\u0142 tylko swoj\u0105 nadziej\u0119 w to<\/em>\u201d.
\nNatomiast prorokini ta zapowiada\u0142a, \u017ce za jej \u017cycia ma nast\u0105pi\u0107 powr\u00f3t Jezusa, na kt\u00f3ry ju\u017c oczekiwa\u0142a w latach 1843-1844 i p\u00f3\u017aniej. Ponownie przytaczamy wypowied\u017a adwentyst\u00f3w:
\n 
\n\u201eEllen White oczekiwa\u0142a, \u017ce Chrystus przyjdzie za jej \u017cycia<\/em><\/strong>\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 26).
\n 
\nPo czwarte, \u015bw. Pawe\u0142 wierzy\u0142, \u017ce powr\u00f3t Jezusa mo\u017ce by\u0107 bardzo bliski, jak i bardzo daleki. M\u00f3wi\u0105c s\u0142owa \u201emy<\/em><\/strong>, kt\u00f3rzy pozostaniemy przy \u017cyciu<\/em>\u201d (1Tes 4:17), wcale nie orzeka, \u017ce wcze\u015bniej nie umrze. Stwierdza tylko, \u017ce je\u015bli wcze\u015bniej nie umrze, a zastanie go powr\u00f3t Pana na ziemi, to b\u0119dzie wraz z innymi porwany na spotkanie z Panem. W tym samym li\u015bcie Aposto\u0142 stawia si\u0119 zar\u00f3wno w\u015br\u00f3d \u017cywych, jak i umar\u0142ych: \u201eaby\u015bmy<\/u>, czy \u017cywi, czy umarli, razem z Nim \u017cyli\u201d (1Tes 5:10).
\nNatomiast E. White wr\u0119cz przeciwnie naucza\u0142a, \u017ce wszystkie znaki wype\u0142ni\u0142y si\u0119 ju\u017c i Pan powr\u00f3ci za jej \u017cycia. M\u00f3wi\u0142a podobnie, jak p\u00f3\u017aniejsi \u015awiadkowie Jehowy, \u017ce chodzi \u201eo pokolenie\u201d, kt\u00f3re si\u0119 wype\u0142ni\u0142o w znakach przed jej narodzeniem si\u0119 i w trakcie jej \u017cycia:
\n 
\n\u201eNiekt\u00f3rzy zn\u00f3w utrzymuj\u0105, \u017ce przyj\u015bcie Chrystusa nie tak pr\u0119dko nast\u0105pi. Trwa\u0142o to ju\u017c kilka lat d\u0142u\u017cej, ni\u017c oni przypuszczali, dlatego my\u015bl\u0105, \u017ce d\u0142ugo jeszcze potrwa; przeto odwracaj\u0105 uwag\u0119 od obecnej prawdy, a zwracaj\u0105 si\u0119 ku \u015bwiatu. (…) Widzia\u0142am, \u017ce s\u0142u\u017cba Jezusa w naj\u015bwi\u0119tszym pr\u0119dko si\u0119 sko\u0144czy, potrwa ona jeszcze tylko kr\u00f3tki czas\u201d (Do\u015bwiadczenia i widzenia<\/em>\u00a0oraz dary Ducha<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1930, s. 43; por.\u00a0Wczesne Pisma<\/em>\u00a0E. G. White 1997, s. 43).
\n 
\n\u201eO tych, kt\u00f3rzy ujrz\u0105 te znaki, Chrystus powiedzia\u0142: \u00bbZaprawd\u0119, powiadam wam, \u017ce nie przeminie to pokolenie, a\u017c si\u0119 to wszystko stanie<\/u>\u00ab.\u00a0Te znaki mia\u0142y ju\u017c miejsce<\/u>\u00a0i dlatego wiemy z pewno\u015bci\u0105, \u017ce przyj\u015bcie Pa\u0144skie jest bardzo bliskie. (ZJ 497:1898)\u201d (Wydarzenia czas\u00f3w ko\u0144ca<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 1995, s. 14-15; por.\u00a0\u017bycie Jezusa<\/em>\u00a0E. G. White, Warszawa 2000, s. 452-453).
\n 
\nPo pi\u0105te, obro\u0144cy E. White chc\u0105 nas z\u0142apa\u0107 w pu\u0142apk\u0119. Ot\u00f3\u017c chcieliby aby\u015bmy uznaj\u0105c E. White za fa\u0142szyw\u0105 prorokini\u0119, r\u00f3wnocze\u015bnie uznali Aposto\u0142a Paw\u0142a fa\u0142szywym prorokiem. Albo raczej odwrotnie. Chcieliby by\u015bmy uznali Aposto\u0142a Paw\u0142a za m\u0119\u017ca Bo\u017cego i zaraz te\u017c jako wys\u0142anniczk\u0119 Boga prorokini\u0119 E. White.
\nW tym celu adwenty\u015bci nauczaj\u0105, \u017ce jej pisma, rady, s\u0142owa s\u0105 natchnione:
\n 
\n\u201eEllen G. White, autorka\u00a0natchnionego dzie\u0142a \u00bbWielki b\u00f3j\u00ab<\/u>\u00a0daje przepi\u0119kny obraz wybawienia…\u201d (Daniel a wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107<\/em>\u00a0W. Polok, Warszawa 1982, s. 142).
\n 
\n\u201ePisma E. G. White uwa\u017cane s\u0105\u00a0jedynie za natchniony wyk\u0142ad Pisma \u015awi\u0119tego<\/u>, przy zachowaniu wy\u0142\u0105cznego autorytetu Biblii\u201d (Nauki Pisma \u015awi\u0119tego<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1989, s. 41).
\n 
\n\u201eZnajduj\u0105 si\u0119 w nich\u00a0g\u0142\u0119boko natchnione<\/u>\u00a0rady dotycz\u0105ce \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego\u201d (Apokalipsa<\/em>\u00a0A. Godek, Warszawa 1988, s. 327).
\n 
\n\u201e(…) dzi\u0119ki\u00a0natchnionym ostrze\u017ceniom<\/u>, pochodz\u0105cym zw\u0142aszcza z poselstw E. G. White, kryzys zosta\u0142 we w\u0142a\u015bciwym czasie rozpoznany i przezwyci\u0119\u017cony\u201d (Adwentyzm<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1970, s. 48).
\n 
\nWidzimy z powy\u017cszego, \u017ce obro\u0144cy E. White i jej fa\u0142szywych proroctw pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 argumentami, kt\u00f3re nie zawsze s\u0105 zgodnie z nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a Adwentyst\u00f3w Dnia Si\u00f3dmego. Pr\u00f3buj\u0105 wykorzystywa\u0107 te\u017c nasz\u0105 niewiedz\u0119 odno\u015bnie jej proroctw oraz pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 wybi\u00f3rczo osob\u0105 \u015bw. Paw\u0142a i jego s\u0142owami. Wszystko po to, by wybroni\u0107 jej boskie prowadzenie oraz by ukaza\u0107 j\u0105 jako przepowiedzian\u0105 przez Bibli\u0119 prorokini\u0119:
\n 
\n\u201eW grudniu 1844 objawi\u0142 si\u0119 w jej \u017cyciu charyzmat profetyczny, kt\u00f3ry odt\u0105d towarzyszy\u0142 jej do ko\u0144ca \u017cycia\u201d (Adwentyzm<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1970 s. 141).
\n 
\n\u201eTen niezwyk\u0142y charyzmat, objawiony w \u017cyciu i dzia\u0142alno\u015bci Ellen G. White (1827-1915), w postaci ducha proroctwa, znany jest ze starotestamentalnego i nowotestamentalnego profetyzmu biblijnego\u201d (Adwentyzm<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1970, s. 141).
\n 
\n\u201eObdarzona charyzmatem proroczym\u00a0na wz\u00f3r biblijnych pos\u0142a\u0144c\u00f3w Pana<\/u>, sta\u0142a si\u0119 poniek\u0105d jednym z wybitnych pionier\u00f3w, a poniek\u0105d nawet duchowym przyw\u00f3dc\u0105 Ko\u015bcio\u0142a Adwentyst\u00f3w Dnia Si\u00f3dmego\u201d (Nauki Pisma \u015awi\u0119tego<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1989, s. 429).
\n 
\n\u201eE. G. White nigdy nie przypisywa\u0142a sobie tytu\u0142u \u00bbproroka\u00ab, lecz jedynie \u00bbpos\u0142a\u0144ca Pana\u00ab. (…) Wed\u0142ug wyja\u015bnie\u0144 W. C. White, syna Ellen G. White,\u00a0nie by\u0142o w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, \u017ce E. G. White by\u0142a faktycznie prorokiem<\/u>\u201d (Nauki Pisma \u015awi\u0119tego<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1989, s. 436).
\n 
\nInteresuj\u0105ce jest to, \u017ce ca\u0142kiem niedawno t\u0119 prorokini\u0119 nazwano te\u017c \u201ewsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105\u201d ko\u015bcio\u0142a adwentyst\u00f3w, cho\u0107 wcze\u015bniej nie akcentowano takiej jej funkcji:
\n 
\n\u201eEllen G. White, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielka Ko\u015bcio\u0142a Adwentyst\u00f3w Dnia Si\u00f3dmego<\/u>, jest 11, najcz\u0119\u015bciej czytanym w Brazylii autorem…\u201d (Znaki Czasu<\/em>\u00a0czerwiec 2016 s. 26).
\n 
\n\u201eE. G. White nie piastowa\u0142a \u017cadnego administracyjnego stanowiska ko\u015bcielnego<\/u>. S\u0142u\u017cy\u0142a rad\u0105 i wiernie przekazywa\u0142a otrzymane od Boga objawienia\u201d (Adwentyzm<\/em>\u00a0Z. \u0141yko, Warszawa 1970, s. 142).\n<\/div>\n

<\/div>\n
<\/div>\n
W\u0142odzimierz Bednarski<\/div>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Adwenty\u015bci Dnia Si\u00f3dmego twierdz\u0105, \u017ce pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 sam\u0105 Bibli\u0105. Czy na pewno? Artyku\u0142 nasz pokazuje, \u017ce oni powo\u0142uj\u0105 si\u0119 w swym dowodzeniu na swoj\u0105 prorokini\u0119 E. White. Ona za\u015b, wed\u0142ug nas, mo\u017ce by\u0107 zaliczana do fa\u0142szywych prorok\u00f3w, cho\u0107 adwenty\u015bci na… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[950],"tags":[],"class_list":["post-1770","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-adwentysci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1770","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1770"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1770\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1770"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1770"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1770"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}