{"id":156,"date":"2017-07-20T20:58:24","date_gmt":"2017-07-20T18:58:24","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=156"},"modified":"2017-07-20T20:58:24","modified_gmt":"2017-07-20T18:58:24","slug":"czy-jezus-chrystus-jest-bogiem-prawdziwym","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/czy-jezus-chrystus-jest-bogiem-prawdziwym\/","title":{"rendered":"Czy Jezus Chrystus jest Bogiem Prawdziwym?"},"content":{"rendered":"

 
\nBiblia wystarczaj\u0105co dobitnie przedstawia B\u00f3stwo i Cz\u0142owiecze\u0144stwo Chrystusa, aby\u015bmy je mogli uznawa\u0107 i uzasadnia\u0107.
\nChrystus zgodnie ze s\u0142owami \u201eWszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje…\u201d (J 17:10; por. 16:15, Mt 11:27) okre\u015blany jest w Biblii imionami i tytu\u0142ami, kt\u00f3re przys\u0142uguj\u0105 Bogu Ojcu.
\nPan (J 13:14);
\nPan wszystkich (Dz 10:36);
\nPan chwa\u0142y (1Kor 2:8);
\nPan m\u00f3j (J 20:28; por. Ps 35:23 BT wyd. II, Tb 13:4, Jdt 5:21);
\nPan pan\u00f3w (Ap 19:16; por. Ps 136:3);
\n\u201esam Pan pokoju\u201d (2Tes 3:16; por. \u201esam B\u00f3g pokoju\u201d 1Tes 5:23);
\nPrawdziwy B\u00f3g (1J 5:20; por. J 17:3, patrz pkt 2.11.);
\nB\u00f3g (J 1:1; patrz pkt 2.2., 2.6.);
\nJednorodzony B\u00f3g (J 1:18; por. \u201eJednorodzony, kt\u00f3ry jest Bogiem\u201d ks. Kow., WP);
\nWielki B\u00f3g (Tt 2:13; por. Pwt 7:21; patrz pkt 2.3.);
\nB\u00f3g Mocny (Iz 9:5; por. Iz 10:21, Jr 32:18, Ap 18:8; patrz pkt 3);
\nB\u00f3g m\u00f3j (J 20:28; por. Ps 35:23 BT wyd. II, Tb 13:4, Jdt 5:21; patrz pkt 2.9.);
\nB\u00f3g b\u0142ogos\u0142awiony na wieki (Rz 9:5; por. Ps 68:20, 41:14; patrz pkt 2.26.);
\nB\u00f3g z nami (Mt 1:23; por. Iz 8:10; patrz pkt 2.4.);
\nB\u00f3g nasz (2P 1:1=3:18; por. Ps 95:7; patrz pkt 2.3.);
\npor. Hbr 1:8n. (patrz pkt 2.21.), Flp 2:6 (patrz pkt 2.23.), Kol 2:2, 9, 1:19 (NP), Iz 40:3, 35:4n., 2P 1:3 (patrz pkt 3), 2Kor 4:6, Dz 20:28, Tt 1:3.
\nJESTEM (J 8:24, 28, 13:19 nawi\u0105zuj\u0105 do s\u0142\u00f3w \u201eJESTEM KT\u00d3RY JESTEM (…) Tak powiesz synom Izraela: JESTEM pos\u0142a\u0142 mnie do was\u201d Wj 3:14; patrz pkt 2.32. oraz Iz 43:10, 52:6 NP, BP, Pwt 32:39; por. J 17:12).
\nPierwszy i Ostatni (Ap 1:17; por. Iz 44:6; patrz pkt 2.5.);
\nAlfa i Omega (Ap 22:13; por. Ap 21:6; patrz pkt 2.5.);
\nPocz\u0105tek i Koniec (Ap 22:13; por. Ap 21:6; patrz pkt 2.5.);
\nKr\u00f3l kr\u00f3l\u00f3w (Ap 19:16; por. 1Tm 6:15);
\nW\u0142adca (Dz 5:31, Ap 1:5; por. 1Tm 6:15, Ap 6:10; patrz pkt 2.11.);
\nZbawiciel (Dz 5:31; por. Ps 24:5);
\nZbawca (Flp 3:20; por. \u0141k 1:47);
\nSprawca zbawienia (Hbr 5:9; por. 1Kor 12:6);
\nS\u0119dzia (Dz 10:42; por. Sdz 11:27);
\nNajwy\u017cszy Pasterz (1P 5:4; por. Ps 80:2, 23:1);
\n\u015awiadek wierny i prawdom\u00f3wny (Ap 3:14; por. Jr 42:5);
\nPrawdziwy (Ap 19:11; por. 1J 5:20);
\n\u015awiat\u0142o\u015b\u0107 (J 1:9; por. Iz 60:19);
\nS\u0142o\u0144ce (\u0141k 1:78, Ml 3:20; por. Ps 84:12);
\n\u015awiat\u0142o (\u0141k 2:32; por. Ps 27:1);
\nMoc (1Kor 1:24; por. Ps 118:14);
\n\u015awi\u0119ty (Dz 3:14, 1P 3:15; por. Ps 99:5, Iz 8:13);
\nSka\u0142a (1P 2:8; por. Ps 62:2n.);
\nOdwieczny Ojciec (Iz 9:5; por. Iz 63:16);
\nOdwieczny (Iz 9:5; por. Ha 1:12);
\nStw\u00f3rca (Iz 17:7, Hbr 1:10, J 1:3; por. Rdz 14:22; patrz pkt 3.1.);
\nBudowniczy (Hbr 3:3, Mt 16:18; por. Iz 62:5, Hbr 11:10);
\nOdkupiciel (Iz 59:20, Tt 2:14; por. Iz 63:16);
\nWybawiciel (Rz 11:26; por. 2Sm 22:2);
\nNauczyciel (J 13:14, Mt 23:8; por. Iz 54:13, 30:20);
\nMistrz (Mt 23:10; por. Hi 36:22);
\nOblubieniec (J 3:29; por. Iz 62:5);
\nMa\u0142\u017conek (2Kor 11:2; por. Iz 54:5);
\nPocieszyciel (J 14:16; por. 2Kor 7:6, Iz 51:12);
\nRzecznik (1J 2:1; por. Prz 22:23);
\nWierny (Ap 19:11; por. 1J 1:9);
\nPrawdom\u00f3wny (Ap 3:7; por. J 3:33);
\nLekarz (Dz 9:34; por. Wj 15:26);
\n\u017byj\u0105cy na wieki wiek\u00f3w (Ap 1:18; por. Ap 4:9);
\nPok\u00f3j (Ef 2:14; por. Sdz 6:24);
\nStr\u00f3\u017c (1P 2:25; por. Iz 27:3);
\nSprawiedliwy (Dz 7:52; por. Ps 92:16, Iz 45:21).
\nChrystus nazwany jest \u201eJednorodzonym Synem Bo\u017cym<\/u>\u201d (J 3:18), ale te\u017c \u201eJednorodzonym Bogiem<\/u>\u201d (J 1:18). Wida\u0107, \u017ce s\u0105 to okre\u015blenia wymienne, podobnie jak terminy \u201eCz\u0142owiek\u201d i \u201eSyn Cz\u0142owieczy\u201d (1Tm 2:5, J 5:27). To samo wida\u0107 w tekstach J 20:28 (\u201eB\u00f3g\u201d) i 20:31 (\u201eSyn Bo\u017cy\u201d).
\nIdentyczna sytuacja ma miejsce, gdy mowa jest o Ojcu Chrystusa, kt\u00f3ry w tych samych tekstach nazywany jest \u201eOjcem\u201d lub \u201eBogiem\u201d:
\n\u201enie siej\u0105 nie \u017cn\u0105 i nie zbieraj\u0105 do spichlerzy, a Ojciec<\/u> wasz niebieski \u017cywi je\u201d (Mt 6:26); \u201enie siej\u0105 ani \u017cn\u0105; nie maj\u0105 piwnic ani spichlerzy, a B\u00f3g<\/u> je \u017cywi\u201d \u0141k 12:24;
\n\u201eOjciec<\/u> wasz wie (…) starajcie si\u0119 o Jego<\/u> kr\u00f3lestwo\u201d (\u0141k 12:30-31); \u201estarajcie si\u0119 naprz\u00f3d o kr\u00f3lestwo Boga<\/u>\u201d Mt 6:33;
\n\u201eA przecie\u017c \u017caden z nich bez woli Ojca<\/u> waszego nie spadnie na ziemi\u0119\u201d (Mt 10:29); \u201eA przecie\u017c \u017caden z nich nie jest zapomniany w oczach Bo\u017cych<\/u>\u201d \u0141k 12:6;
\n\u201eBo kto pe\u0142ni wol\u0119 Ojca<\/u> mojego, kt\u00f3ry jest w niebie, ten Mi jest bratem…\u201d (Mt 12:50); \u201eBo kto pe\u0142ni wol\u0119 Bo\u017c\u0105<\/u>, ten Mi jest bratem…\u201d Mk 3:35;
\n\u201ekiedy pi\u0107 go b\u0119d\u0119 z wami nowy, w kr\u00f3lestwie Ojca<\/u> mojego\u201d (Mt 26:29); \u201ekiedy pi\u0107 go b\u0119d\u0119 nowy, w kr\u00f3lestwie Bo\u017cym<\/u>\u201d Mk 14:25.
\nPor. te\u017c Mt 16:18 (\u201eSyn Boga<\/u>\u201d) z 2J 3 (\u201eSyn Ojca<\/u>\u201d); patrz r\u00f3wnie\u017c Ap 3:12 (\u201eimi\u0119 Boga\u201d) i Ap 14:1 (\u201eimi\u0119 Ojca\u201d).
\nChrystus posiada przymioty Bo\u017ce. Jezus powiedzia\u0142: \u201ewszystko (…) Twoje jest moje\u201d (J 17:10), wi\u0119c wszechmoc, wszechwiedza i wieczno\u015b\u0107 (J 16:15, Mt 11:27).
\nWSZECHMOCNY:<\/strong>
\n\u201eW Nim bowiem mieszka ca\u0142a<\/u> Pe\u0142nia:<\/u> B\u00f3stwo<\/u>…\u201d (Kol 2:9);
\n\u201eDana Mi jest wszelka<\/u> w\u0142adza<\/u> w<\/u> niebie<\/u> i<\/u> na<\/u> ziemi<\/u>\u201d (Mt 28:18);
\n\u201emo\u017ce On tak\u017ce wszystko<\/u> co jest sobie podporz\u0105dkowa\u0107\u201d (Flp 3:21);
\n\u201epodtrzymuje wszystko<\/u> s\u0142owem swej pot\u0119gi\u201d (Hbr 1:3);
\nJako dziedzic \u201ewszystkich<\/u> rzeczy<\/u>\u201d (Hbr 1:2), musi by\u0107 Wszechmog\u0105cym aby panowa\u0107 nad wszystkim.
\nJezus wed\u0142ug Mi 5:3 \u201epa\u015b\u0107 b\u0119dzie moc\u0105<\/u> Jahwe<\/u>\u201d, a ta jest wszechmoc\u0105.
\nChrystus wed\u0142ug \u0141k 5:17 dysponuje \u201emoc\u0105 Pa\u0144sk\u0105\u201d, kt\u00f3ra jest wszechmoc\u0105. Nawet Biblia \u015aJ to przyznaje: \u201ea by\u0142a z nim moc Jehowy\u201d.
\nMesjasz sam jest \u201emoc\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d (1Kor 1:24), a ta jest przecie\u017c wszechmoc\u0105.
\nJezus jest prawdziwym Bogiem (1J 5:20; patrz pkt 2.11.), a prawdziwy B\u00f3g jest Wszechmog\u0105cy.
\n\u201eTak samo Boska<\/u> Jego wszechmoc<\/u> (\u201eBoska<\/u> Jego<\/u> moc<\/u>\u201d NP) udzieli\u0142a nam tego wszystkiego, co si\u0119 odnosi do \u017cycia i pobo\u017cno\u015bci, przez poznanie Tego, kt\u00f3ry powo\u0142a\u0142 nas swoj\u0105 chwa\u0142\u0105 i doskona\u0142o\u015bci\u0105\u201d (2P 1:3). S\u0142owa te nale\u017cy odnie\u015b\u0107 do Jezusa, gdy\u017c w 2P 1:2 wymieniony jest On jako ostatni, a 2P 1:3 nawi\u0105zuj\u0105c do Chrystusa u\u017cywa s\u0142owo \u201eJego\u201d. Analogicznie, jak moc Ojca nazwana \u201emoc\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d (Mk 12:24) jest \u201ewszechmoc\u0105\u201d, tak te\u017c \u201emoc Bo\u017ca\u201d Syna jest te\u017c wszechmoc\u0105 (por. powy\u017cej o Mi 5:3 i Mt 28:18).
\n\u201eWszechmocne<\/u> Twe<\/u> s\u0142owo<\/u> [por. J 1:1 \u2013 S\u0142owo] z nieba, z kr\u00f3lewskiej stolicy, jak miecz ostry nios\u0105c Tw\u00f3j nieodwo\u0142alny rozkaz, jak srogi wojownik run\u0119\u0142o po\u015brodku zatraconej ziemi\u201d (Mdr 18:15). Do tych s\u0142\u00f3w nawi\u0105\u017ce p\u00f3\u017aniej Ap 19:11nn.
\nM\u0105dro\u015b\u0107 Bo\u017ca (1Kor 1:24) okre\u015blona jest jako posiadaj\u0105ca ducha \u201ewszechmog\u0105cego<\/u> i wszystkowidz\u0105cego\u201d i \u201ewszystko mo\u017ce\u201d (Mdr 7:21nn. i 27). Por. Mt 11:27, \u0141k 10:22, J 3:31, 35, 13:3, Kol 1:19, \u201epe\u0142en mocy B\u00f3g\u201d (Iz 9:5 BL, komentarz KUL do Iz s. 227), \u201ewiekuista moc\u201d 1Tm 6:16 (\u201emoc wieczna\u201d NP, \u201epot\u0119ga wiekuista\u201d ks. Rom.; patrz pkt 2.11.).
\nCho\u0107 Jezus nie jest mo\u017ce wprost nazwany \u201eBogiem Wszechmog\u0105cym\u201d (wielu<\/u> jednak<\/u> pisarzy<\/u> starochrze\u015bcija\u0144skich<\/u> i<\/u> obecnych<\/u> komentator\u00f3w<\/u> NT<\/u> odnosi<\/u> okre\u015blenie<\/u> \u201eWszechmog\u0105cy<\/u>\u201d i<\/u> tytu\u0142<\/u> \u201ePan<\/u> B\u00f3g<\/u>\u201d z<\/u> Ap<\/u> 1:7n.<\/u> do<\/u> Chrystusa<\/u>), to nie dowodzi to, \u017ce w \u0142\u0105czno\u015bci z Ojcem i Duchem \u015aw. nie posiada On takiego przymiotu. Bo i Ojciec nie jest nigdzie bezpo\u015brednio nazwany \u201eWszechczyni\u0105cym\u201d czy \u201eWszechs\u0142ysz\u0105cym\u201d, a nikt Mu z tego powodu nie odbiera tych mocy. Pr\u00f3cz tego Ojciec wiele razy okre\u015blony jest terminem \u201ePot\u0119\u017cny\u201d (Iz 33:21), ale nigdy \u201eWszechpot\u0119\u017cny\u201d (\u015aJ te\u017c nazywaj\u0105 Jezusa \u201ePot\u0119\u017cnym\u201d \u2013 \u201eCzy wierzy\u0107 w Tr\u00f3jc\u0119?\u201d s. 28; por. Iz 9:6 w ich Biblii). Cho\u0107 Ojciec jest \u201ePasterzem\u201d (Ps 80:2, 23:1), to nigdy, jak Syn, nie jest okre\u015blony \u201eNajwy\u017cszym Pasterzem\u201d (1P 5:4; por. Hbr 13:20 \u2013 \u201eWielki Pasterz\u201d). \u00a0To samo dotyczy okre\u015blenia \u201e\u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 prawdziwa\u201d (J 1:9), \u201ejedyny W\u0142adca\u201d Jud 4. Zapytajmy: na czym polega wszechmoc Ojca i czego Syn nie m\u00f3g\u0142by dokona\u0107? J 5:19 uczy: \u201eAlbowiem<\/u> to<\/u> samo,<\/u> co<\/u> On<\/u> czyni,<\/u> podobnie<\/u> i<\/u> Syn<\/u> czyni<\/u>\u201d; por. Rz 1:4.
\nCzy Ojciec jako daj\u0105cy Synowi wszechmoc (Mt 28:18) jest wy\u017cszy od Niego. Tak jednak nie jest, bo Jezusowi dana jest wszechmoc jako jedynemu cz\u0142owiekowi (1Tm 2:5, J 3:35). Jako B\u00f3g posiada\u0142 j\u0105 zawsze (J 17:5, 3:31), bo dzi\u0119ki niej z Ojcem stwarza\u0142 \u015bwiat (Hbr 1:10, J 1:3). Zapytajmy \u015aJ, od kt\u00f3rego momentu Jezus wed\u0142ug nich posiada wszelk\u0105 w\u0142adz\u0119 (Mt 28:18) i je\u015bli j\u0105 posiada, czemu ucz\u0105, \u017ce jest ni\u017cszy od Ojca? Pr\u00f3cz tego \u0141k 5:17 m\u00f3wi o Jezusie. \u017ce \u201eby\u0142a w Nim moc Pa\u0144ska\u201d, a ta jest wszechmoc\u0105 i mia\u0142 j\u0105, jak wida\u0107, przed zmartwychwstaniem (por. \u0141k 6:19, 8:46, Mk 5:30).
\nAposto\u0142owie od pocz\u0105tku wiedzieli, \u017ce Jezus jest Synem Bo\u017cym (J 1:34, 49), a jednak im to nie wystarcza\u0142o i ci\u0105gle pytali: \u201eKim w\u0142a\u015bciwie On jest, \u017ce nawet wicher i jezioro s\u0105 Mu pos\u0142uszne?\u201d Mk 4:41. Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce tym samym widzieli w Jezusie osob\u0119 posiadaj\u0105c\u0105 wszechmoc.
\nTertulian (ur. 155): \u201eTymczasem oto ma odpowied\u017a na to, co twierdz\u0105 nawet na podstawie Janowej Apokalipsy: Jam jest Pan, kt\u00f3ry jest i kt\u00f3ry by\u0142 i kt\u00f3ry przychodzi, wszechmog\u0105cy<\/em> [Ap 1:8], uwa\u017caj\u0105c, \u017ce tu, czy gdziekolwiek indziej, imienia wszechmog\u0105cego nie mo\u017cna przypisa\u0107 tak\u017ce Synowi; tak jakby ten, kt\u00f3ry mia\u0142 przyj\u015b\u0107, nie by\u0142 wszechmog\u0105cy, gdy tymczasem Syn wszechmog\u0105cego tak samo jest wszechmog\u0105cy, jak Syn Boga jest Bogiem\u201d (\u201ePrzeciw Prakseaszowi\u201d 17:4).
\nHipolit (ur. przed 170): \u201ePowiada wszak Jan: Ten, kt\u00f3ry jest, kt\u00f3ry by\u0142, i kt\u00f3ry przychodzi, B\u00f3g wszechmog\u0105cy<\/em> [Ap 1:8]. S\u0142usznie nazwa\u0142 Chrystusa wszechmog\u0105cym: powt\u00f3rzy\u0142 to, co za\u015bwiadczy Chrystus. Chrystus bowiem z\u0142o\u017cy\u0142 takie \u015bwiadectwo: Ojciec przekaza\u0142 mi wszystko<\/em> i panuje nad wszystkim [Mt 11:27]\u201d (\u201ePrzeciw Noetosowi\u201d 6).
\nOrygenes (ur. 185): \u201eAby\u015b jednak poj\u0105\u0142, \u017ce jedna i ta sama jest wszechmoc Ojca i Syna, tak jak jednym i tym samym Bogiem i Panem jest Syn wesp\u00f3\u0142 z Ojcem, pos\u0142uchaj, co m\u00f3wi Jan w Apokalipsie: To m\u00f3wi Pan B\u00f3g, kt\u00f3ry jest, kt\u00f3ry by\u0142 i kt\u00f3ry przyb\u0119dzie, wszechmog\u0105cy<\/em>. A kt\u00f3\u017c przyb\u0119dzie, je\u015bli nie Chrystus? I skoro Ojciec jest Bogiem, nikt nie powinien si\u0119 oburza\u0107, \u017ce Bogiem jest r\u00f3wnie\u017c Zbawiciel; tak samo nikt nie powinien si\u0119 oburza\u0107, \u017ce je\u015bli Ojciec zwie si\u0119 wszechmog\u0105cym, to i Syn Bo\u017cy wszechmog\u0105cym si\u0119 nazywa. Potwierdza to bowiem prawd\u0119 s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re On sam skierowa\u0142 do Ojca: \u2018Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje…\u2019 [J 17:10]\u201d (\u201eO zasadach\u201d 1:2,10).
\nWszechmog\u0105cym Bogiem nazywa Jezusa te\u017c Klemens Aleksandryjski (ur. 150) \u201eKobierce\u201d VI:58,1-2 i 132,5.
\nNawet heretyk Prakseasz (II w.) uznawa\u0142 Wszechmoc Chrystusa: \u201eG\u0142osi si\u0119 zatem (…) Ojciec zosta\u0142 um\u0119czony; i\u017c sam Pan B\u00f3g Wszechmog\u0105cy jest Jezusem Chrystusem\u201d (\u201ePrzeciw Prakseaszowi\u201d 2:1, Tertuliana).
\nWi\u0119cej na temat wszechmocy Chrystusa patrz artyku\u0142 pt. Jezus Wszechmog\u0105cy i \u201eWnikliwe poznawanie Pism\u201d<\/em>; Plejady i B\u00f3g, kt\u00f3ry nie jest wszechobecny!<\/em> (www.wobroniewiary.cal.pl<\/a>).
\nWSZECHWIEDZ\u0104CY:<\/strong>
\n\u201eWszystko przekaza\u0142 Mi Ojciec m\u00f3j (…), ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawi\u0107\u201d (Mt 11:27). Wszystko, wi\u0119c i wszechwiedz\u0119 (patrz te\u017c Mt 9:4, 12:25, Mk 2:8).
\n\u201eTeraz wiemy, \u017ce wszystko<\/u> wiesz<\/u>…\u201d (J 16:30; por. to samo okre\u015blenie o Ojcu w 1J 3:20).
\n\u201ePanie, Ty wszystko<\/u> wiesz<\/u>, Ty wiesz, \u017ce Ci\u0119 kocham\u201d (J 21:17).
\n\u201eDla tych za\u015b, kt\u00f3rzy s\u0105 powo\u0142ani (…) jest Chrystusem, moc\u0105 Bo\u017c\u0105 i m\u0105dro\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d (1Kor 1:24).
\n\u201eW Nim wszystkie<\/u> skarby<\/u> m\u0105dro\u015bci<\/u> i<\/u> wiedzy<\/u> s\u0105 ukryte\u201d (Kol 2:3; por. Kol 2:9 \u2013 \u201eca\u0142a Pe\u0142nia\u201d, Mdr 8:3n.).
\nWszechwiedz\u0119 Syna okre\u015bla te\u017c termin \u201esiedmioro oczu\u201d Ap 5:6 (por. Za 4:10 \u2013 o Ojcu). Zarzuty \u015aJ patrz pkt 2.8., 2.14.
\nWIECZNY:<\/strong>
\n 
\n 
\nCzy w J 1:1 (\u201eBogiem by\u0142o S\u0142owo\u201d) przed s\u0142owem greckim theos<\/em> (Bogiem) nie wyst\u0119puje rodzajnik (gr. ho<\/em>), to w zwi\u0105zku z tym nie mo\u017cna uzna\u0107 tego okre\u015blenia (B\u00f3g), jako dotycz\u0105cego prawdziwego B\u00f3stwa Chrystusa? Czy trzeba odczyta\u0107 to zdanie nast\u0119puj\u0105co: \u201eS\u0142owo by\u0142 bogiem<\/u>\u201d (np. \u201eChrze\u015bcija\u0144skie Pisma Greckie…\u201d)?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Jezus nie mo\u017ce by\u0107 \u201ebogiem\u201d, bo w Pwt 5:7 B\u00f3g m\u00f3wi: \u201eNie<\/u> b\u0119dziesz<\/u> mia\u0142<\/u> bog\u00f3w<\/u> innych<\/u> opr\u00f3cz<\/u> Mnie<\/u>\u201d, a w Pwt 32:39 dodaje: \u201ePopatrzcie teraz, \u017ce Ja jestem, Ja jeden i nie<\/u> ma<\/u> ze<\/u> Mn\u0105<\/u> \u017cadnego<\/u> boga<\/u>\u201d. A przecie\u017c z J 1:1 wynika, \u017ce gdy by\u0142y wypowiadane te s\u0142owa Syn Bo\u017cy by\u0142 z Ojcem. Brak w J 1:1 rodzajnika nie oznacza braku B\u00f3stwa Chrystusa. W j\u0119zyku greckim \u2013 koine nie by\u0142o obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 zasad\u0105 stosowanie rodzajnik\u00f3w. Przyk\u0142adem s\u0105 wersety bez tych rodzajnik\u00f3w, m\u00f3wi\u0105ce o Bogu Ojcu, kt\u00f3remu \u015aJ z tego powodu B\u00f3stwa nie odbieraj\u0105 (patrz tekst grecki): \u0141k 20:38, Mk 12:27, J 8:54, 1P 5:5, Hbr 3:4, Rz 8:33, 1Kor 8:4 i 6, 2Kor 1:21, 5:19, Ga 2:6, 6:7, Flp 2:13, 1Tes 2:5, 2Tes 2:16, Ef 4:6, 1Tm 2:5, 4:4, Tt 1:1, Ap 21:7 Oz 11:9 (LXX). Nawet w J 1:6 i 18 brak jest rodzajnika przy s\u0142owie B\u00f3g (theos<\/em>), odnoszonym do Ojca, i \u015aJ to nie przeszkadza. W zdaniu \u201erzek\u0142 Pan do Pana mego\u201d (Mt 22:44) przy pierwszym Pan (dot. Ojca) nie zastosowano rodzajnika, a przy drugim (dot. Syna) u\u017cyto go. Umieszczone one s\u0105 za\u015b w wyznaniu Tomasza: \u201ePan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j\u201d J 20:28 (gr. ho kyrios mou kai ho theos mou<\/em>); por. Mt 1:23, Hbr 1:9 (gr. ho theos ho theos<\/em>; dot. Syna i Ojca). Je\u015bli miernikiem prawdziwo\u015bci B\u00f3stwa by\u0142oby stosowanie rodzajnika, to by okaza\u0142o si\u0119, \u017ce szatan, kt\u00f3ry nazwany jest \u201ebogiem\u201d (z rodzajnikiem \u2013 2Kor 4:4), jest wy\u017cszy od Jezusa z J 1:1.
\nCzy\u00a0<\/b>okre\u015blenie \u201eB\u00f3g z nami\u201d (Mt 1:23) nie oznacza B\u00f3stwa Jezusa, lecz jest tylko wyja\u015bnieniem imienia Emmanuel?
\n\u00a0Odpowied\u017a.<\/u><\/strong> Jezus to imi\u0119, kt\u00f3re nadano Chrystusowi (Mt 1:21, 25). Termin \u201eB\u00f3g z nami\u201d nie oznacza tylko imienia, bo nikt nie zwraca\u0142 si\u0119 do Syna Bo\u017cego \u201eEmmanuelu\u201d. \u201eB\u00f3g<\/u> z nami<\/u>\u201d, to okre\u015blenie B\u00f3stwa Jezusa (por. \u201eB\u00f3g<\/u> m\u00f3j<\/u>\u201d J 20:28) i zarazem Jego sta\u0142ej obecno\u015bci z nami (por. \u201eA oto Ja jestem<\/u> z<\/u> wami<\/u> przez wszystkie dni a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u201d Mt 28:20). Pr\u00f3cz tego Mt 1:23 nawi\u0105zuje do Iz 7:14, a Izajasz nazywa Mesjasza Bogiem (Iz 9:5). U Izraelit\u00f3w imi\u0119 okre\u015bla\u0142o osob\u0119, na przyk\u0142ad Abraham \u2013 Ojciec mn\u00f3stwa narod\u00f3w (Rdz 17:5), kt\u00f3rym rzeczywi\u015bcie sta\u0142 si\u0119. To samo dotyczy Jezusa-Boga z nami. Nasze rozumienie potwierdza Tertulian (ur. 155) w \u201ePrzeciw \u017bydom\u201d (9) i Ireneusz (ur. 130-140), kt\u00f3ry pisa\u0142: \u201eM\u00f3wi bowiem, oto dziewica pocznie i porodzi syna<\/em>, a ten istniej\u0105c jako B\u00f3g, b\u0119dzie z nami<\/em>\u201d (\u201eWyk\u0142ad Nauki Apostolskiej\u201d 54). Natomiast Nowacjan (ur. 200) uczy\u0142: \u201eJak bowiem m\u00f3wi Izajasz: \u2018Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwiecie imi\u0119 Jego Emmanuel, co si\u0119 t\u0142umaczy: \u00abB\u00f3g z nami\u00bb\u2019 [Iz 7:14, Mt 1:23], tak sam Chrystus m\u00f3wi: \u2018Oto ja jestem z wami a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u2019 [Mt 28:20]. Wobec tego On jest Bogiem z nami, owszem, o wiele bardziej On jest te\u017c w nas. Chrystus jest z nami, zatem Jego imi\u0119 jest \u2018B\u00f3g z nami\u2019, poniewa\u017c On tak\u017ce jest z nami. Inaczej, czy\u017c nie jest On z nami? W jaki spos\u00f3b zatem m\u00f3wi, \u017ce jest z nami? On w takim razie jest z nami. Lecz poniewa\u017c jest z nami, zosta\u0142 nazwany Emmanuelem, to znaczy \u2018B\u00f3g z nami\u2019. B\u00f3g zatem poniewa\u017c jest z nami, zosta\u0142 nazwany \u2018B\u00f3g z nami\u2019.\u201d (\u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d 12:63).
\n 
\nCzy\u00a0<\/b>s\u0142owo \u201eb\u00f3g\u201d czasem okre\u015bla w Biblii ludzi (Ps 82:6, J 10:34n.), fa\u0142szywych bo\u017ck\u00f3w (Dz 14:11, 1Kor 8:5) i szatana (2Kor 4:4), to w zwi\u0105zku z tym Jezus jest te\u017c takim niby bogiem. My\u015bli \u015aJ ukazuje zdanie: \u201eKto\u015b m\u00f3g\u0142by jednak zapyta\u0107: A czy w Biblii nie nazywano Jezusa bogiem? To prawda. Ale bogiem nazywano r\u00f3wnie\u017c Szatana (2Kor 4:4)?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Warto zauwa\u017cy\u0107 r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy bogami, a Jezusem Bogiem Prawdziwym (1J 5:20). \u017baden z tych bog\u00f3w nie jest \u201ePanem pan\u00f3w i Kr\u00f3lem kr\u00f3l\u00f3w\u201d (Ap 19:16), \u201eZbawicielem\u201d (Dz 5:31), \u201ePierwszym i Ostatnim\u201d (Ap 1:17) itd. (patrz pkt 2.1.2). Te tytu\u0142y przypisane s\u0105 jedynie Ojcu i Synowi, przez co ukazuj\u0105 prawdziwe B\u00f3stwo Chrystusa. Zestawienie B\u00f3stwa Chrystusa z b\u00f3stwem szatana (wy\u017cej wymienionego) pozostawiam bez komentarza. W Flp 3:19 \u201ebogiem\u201d nazwany jest brzuch, czego nikt nie zestawia z Synem Bo\u017cym. Ciekawe czemu \u015aJ w swej Biblii przynajmniej jeden raz napisali okre\u015blenie \u201eB\u00f3g\u201d w stosunku do Jezusa du\u017c\u0105 liter\u0105 (J 20:28; por. te\u017c Iz 9:6), a w stosunku do szatana ma\u0142\u0105 (2Kor 4:4). Przecie\u017c ich cytowana wy\u017cej ksi\u0105\u017cka prawie, \u017ce zr\u00f3wnuje te osoby. Nieprawda, \u017ce J 10:34n. (\u201eJa rzek\u0142em: Bogami jeste\u015bcie? Je\u017celi [Pismo] nazywa bogami tych, do kt\u00f3rych skierowano s\u0142owo Bo\u017ce\u201d), \u015bwiadczy o tym, \u017ce Jezus jest, jak inni ludzie, bogiem. Chrystus w dalszych s\u0142owach przedstawia r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy tym, co sugeruj\u0105 \u015aJ, a rzeczywist\u0105 Bosko\u015bci\u0105: \u201eTo jak\u017ce wy o Tym, kt\u00f3rego Ojciec po\u015bwi\u0119ci\u0142 i pos\u0142a\u0142 na \u015bwiat, m\u00f3wicie: \u2018Blu\u017anisz\u2019, dlatego, \u017ce powiedzia\u0142em: \u2018Jestem Synem<\/u> Bo\u017cym<\/u>\u2019?\u201d J 10:36. \u017bydzi stwierdzili: \u201e\u017ce Ty, b\u0119d\u0105c cz\u0142owiekiem uwa\u017casz siebie za Boga<\/u>\u201d (J 10:33), a Jezus nie powiedzia\u0142, \u017ce Nim nie jest. Broni\u0142 si\u0119 tylko i stwierdzi\u0142, \u017ce poniewa\u017c s\u0142owo \u201eb\u00f3g\u201d stosuje si\u0119 te\u017c do ludzi, wi\u0119c nie powinni oni, nie uznaj\u0105c Jego prawdziwej Bosko\u015bci, gorszy\u0107 si\u0119 tym okre\u015bleniem. Jak wida\u0107 te\u017c, tytu\u0142 \u201eSyn Bo\u017cy\u201d zr\u00f3wna\u0142 On z okre\u015bleniem \u201eB\u00f3g\u201d, a nie \u201eb\u00f3g\u201d. Chrystus w tej wypowiedzi nie zaliczy\u0142 siebie do \u201ebog\u00f3w\u201d, gdy\u017c powiedzia\u0142, \u017ce tak nazwano tych, \u201edo<\/u> kt\u00f3rych<\/u> skierowano<\/u> s\u0142owo<\/u> Bo\u017ce<\/u>\u201d (J 10:35), a On sam jest przecie\u017c \u201eS\u0142owem Bo\u017cym<\/u>\u201d Ap 19:13, J 1:1. Pwt 32:39 m\u00f3wi\u0105c o Ojcu podaje: \u201ePopatrzcie teraz, \u017ce Ja jestem, Ja jeden i nie<\/u> ma<\/u> ze<\/u> Mn\u0105<\/u> \u017cadnego<\/u> boga<\/u>\u201d. Jezus w tym czasie istnia\u0142 wraz z Ojcem (J 8:58), wi\u0119c nie jest On bogiem, lecz Bogiem Prawdziwym (1J 5:20, J 20:28). Syn Bo\u017cy nie mo\u017ce by\u0107 \u201ebogiem\u201d, bo Pwt 3:24 podaje: \u201eKt\u00f3ry\u017c b\u00f3g na niebie i na ziemi dokona\u0142 takich dzie\u0142 i czyn\u00f3w pot\u0119\u017cnych jak Twoje?\u201d, a o Jezusie J 5:19 m\u00f3wi: \u201eAlbowiem to samo co On (Ojciec) czyni podobnie i Syn czyni\u201d. Chrystus te\u017c z Ojcem stwarza\u0142 \u015bwiat (Hbr 1:10). Wj 34:14 podaje, \u017ce \u201eNie b\u0119dziesz oddawa\u0142 pok\u0142onu bogu obcemu [\u201einnemu\u201d NP, BG], bo Jahwe ma na imi\u0119 Zazdrosny…\u201d, a Jezusowi sk\u0142adano pok\u0142ony (Mt 14:33, 28:9, 17, J 9:38). Ojciec nawet powiedzia\u0142: \u201eNiech Mu oddaj\u0105 pok\u0142on wszyscy anio\u0142owie Bo\u017cy!\u201d Hbr 1:6; por. Ap 5:11-14.
\nTertulian (ur. 155) potwierdza powy\u017csze rozumienie J 10:34n.: \u201eWiedz, \u017ce skoro Pismo nie ba\u0142o si\u0119 og\u0142osi\u0107 bogami ludzi, kt\u00f3rzy przez wiar\u0119 stali si\u0119 synami Boga, tym bardziej s\u0142usznie przyzna miano Boga i Pana prawdziwemu i jedynemu Synowi Bo\u017cemu\u201d (\u201ePrzeciw Prakseaszowi\u201d 13:4).
\nNowacjan (ur. 200) za\u015b pisa\u0142: \u201ePoniewa\u017c w\u0142a\u015bnie \u017bydzi s\u0105dzili, \u017ce Chrystus jest znienawidzony i wierzyli, \u017ce jest blu\u017anierc\u0105, dlatego, \u017ce okazywa\u0142 w swych przem\u00f3wieniach, \u017ce On sam jest Bogiem, dlatego te\u017c uciekli si\u0119 do kamieni [por. J 10:31] i ska\u0142 i przynosili, aby przypu\u015bci\u0107 atak, On za\u015b przyk\u0142adem i \u015bwiadectwem Pism dzielnie obali\u0142 swych przeciwnik\u00f3w. \u2018Je\u015bli tych \u2013 m\u00f3wi \u2013 nazwa\u0142 bogami, do kt\u00f3rych odnosz\u0105 si\u0119 s\u0142owa Boga, a Pismo nie mo\u017ce by\u0107 odrzucone: wy m\u00f3wicie o Nim, kt\u00f3rego Ojciec u\u015bwi\u0119ci\u0142 i pos\u0142a\u0142 na ten \u015bwiat, zaprawd\u0119 blu\u017anisz, poniewa\u017c powiedzia\u0142em: Ja jestem Synem Bo\u017cym?\u2019 [J 10:35-36] Przez te s\u0142owa ani nie zaprzeczy\u0142, \u017ce jest Bogiem, owszem potwierdzi\u0142, \u017ce On jest Bogiem. Albowiem bez wahania s\u0105 nazwani bogami, do kt\u00f3rych by\u0142y skierowane s\u0142owa, tym bardziej On jest Bogiem, kt\u00f3ry jest uwa\u017cany za lepszego z nich. Niemniej s\u0142usznie odrzuci\u0142 oszczercze blu\u017anierstwo przez odpowiednie ustosunkowanie si\u0119. On chce by\u0107 postrzegany, \u017ce jest Bogiem, jako Syn Bo\u017cy…\u201d (\u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d 16:87-88).
\nNa podstawie s\u0142\u00f3w Jezusa: \u201eCzemu Mnie nazywasz dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden B\u00f3g\u201d (Mk 10:18 NP) czy Chrystus nie jest Bogiem, bo zaprzeczy\u0142 swej dobroci, przypisuj\u0105c j\u0105 tylko Ojcu?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Werset ten nie ma takiego znaczenia, jak ucz\u0105 \u015aJ. Chrystus przez te s\u0142owa m\u00f3wi m\u0142odzie\u0144cowi, \u017ce nazywaj\u0105c go dobrym, stwierdza on Jego B\u00f3stwo. Jezus w tym zdaniu nie czyni wym\u00f3wki, lecz domaga si\u0119 wiary i stawia pytanie typu \u201eza kogo ty Mnie uwa\u017casz?\u201d (por. Mk 8:27, 29). Te zrozumienie potwierdzaj\u0105 dalsze s\u0142owa Pana: \u201epo czym przyjd\u017a i na\u015bladuj Mnie\u201d Mk 10:21 NP, 8:34. Nakaz na\u015bladowania nie wyszed\u0142by z ust Jezusa, gdyby On sam nie uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za dobrego, a dobry jest tylko B\u00f3g. Zreszt\u0105 Jezus nie powiedzia\u0142 \u201ena\u015bladuj Ojca\u201d lecz wskaza\u0142 na siebie (Mk 10:21, 8:34). Chrystus potwierdzi\u0142 sw\u0105 dobro\u0107 kiedy indziej, m\u00f3wi\u0105c: \u201eJam jest Pasterz dobry<\/u>. Dobry<\/u> Pasterz \u017cycie swoje daje za owce\u201d J 10:11, ks. D\u0105br.; por. 10:14. Czy Chrystus nie b\u0119d\u0105c dobrym m\u00f3g\u0142by g\u0142osi\u0107 Dobr\u0105 Nowin\u0119? Czy mogliby ludzie m\u00f3wi\u0107 o Nim \u201eDobrze uczyni\u0142 wszystko\u201d (Mk 7:37), gdyby On nie by\u0142 dobrym? Dz 10:38 m\u00f3wi\u0105, \u017ce Jezus wype\u0142ni\u0142 misj\u0119 \u201edobrze<\/u> czyni\u0105c\u201d. \u015aJ stawiaj\u0105c sw\u00f3j zarzut powinni przeczyta\u0107 s\u0142owa J 7:12: \u201ejedni m\u00f3wili: Jest dobry. Inni za\u015b m\u00f3wili: nie przeciwnie \u2013 zwodzi t\u0142umy<\/u>\u201d. P\u00f3\u017aniej powinni odpowiedzie\u0107, z kt\u00f3rymi lud\u017ami si\u0119 uto\u017csamiaj\u0105. Zauwa\u017cmy, m\u0142odzieniec zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Jezusa s\u0142owami: \u201eNauczycielu<\/u> dobry\u201d (Mk 10:17), a Chrystus gdzie indziej powiedzia\u0142 o sobie, \u017ce tylko \u201ejeden jest wasz Nauczyciel\u201d (Mt 23:8), wi\u0119c musia\u0142 sobie zdawa\u0107 spraw\u0119 z tego, \u017ce jest dobrym Nauczycielem (por. Mk 12:32).
\nNasze rozumienie Mk 10:18 potwierdza na przyk\u0142ad Orygenes (ur. 185): \u201eNie ma przecie\u017c w Synu jakiej\u015b innej dobroci poza t\u0105, kt\u00f3ra jest w Ojcu. S\u0142usznie wi\u0119c m\u00f3wi sam Zbawiciel w Ewangelii: \u2018Nikt nie jest dobry, tylko sam B\u00f3g\u2019, wskazuje na to fakt i\u017c Syn ma t\u0119 sam\u0105 dobro\u0107, kt\u00f3r\u0105 ma Ojciec (…) nie ma w nim innej dobroci poza dobroci\u0105 Ojca oraz nie istnieje w Synu jakiekolwiek niepodobie\u0144stwo ani odmienno\u015b\u0107 od dobroci\u201d (\u201eO zasadach\u201d I:2,13).
\nNowacjan (ur. 200) m\u00f3wi o tym nast\u0119puj\u0105co: \u201eA przede wszystkim to trzeba zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 przeciw tym, kt\u00f3rzy usi\u0142uj\u0105 wytoczy\u0107 nam sp\u00f3r o dw\u00f3ch Bog\u00f3w. Jest napisane, \u017ce nie mog\u0105 zaprzeczy\u0107, i\u017c jest jeden Pan. Co zatem my\u015bl\u0105 o Chrystusie? Jest Panem czy absolutnie Nim nie jest? Ale przecie\u017c w og\u00f3le nie w\u0105tpi\u0105, \u017ce On jest Panem. Zatem, je\u015bli jest prawdziwa ich teoria, ju\u017c s\u0105 dwaj Panowie. W jaki spos\u00f3b zatem \u2013 ju\u017c zgodnie z pismami \u2013 jest jeden Pan? A Chrystus jest nazwany jedynym Nauczycielem [Mt 23:8, 10]. A przecie\u017c czytamy, \u017ce nauczycielem jest tak\u017ce aposto\u0142 Pawe\u0142 [2Tm 1:11]. Zatem nauczyciel nie jest ju\u017c jeden; przyjmujemy, \u017ce wed\u0142ug tego jest dw\u00f3ch nauczycieli. W jaki zatem spos\u00f3b wed\u0142ug Pism Chrystus jest jedynym Nauczycielem? W Pismach jest jeden nazwany dobrym \u2013 B\u00f3g [Mk 10:18], lecz ten sam Chrystus jest okre\u015blony w Pismach dobry [J 10:11, Mk 10:17]. Je\u015bli s\u0142usznie konkluduj\u0105, nie ma zatem jednego dobrego, lecz tak\u017ce dwaj dobrzy. W jaki spos\u00f3b zgodnie z wiar\u0105 pism donosi si\u0119, \u017ce jeden jest dobry? Ot\u00f3\u017c, bodajby nie s\u0105dzili, \u017ce mog\u0105 zaszkodzi\u0107 jak\u0105\u015b racj\u0105 temu, \u017ce jeden jest Pan przez to, \u017ce Chrystus jest tak\u017ce Panem, ani nawet temu, \u017ce jeden jest nauczyciel przez to, \u017ce nauczycielem jest i Pawe\u0142, albo temu, \u017ce jeden jest dobry przez to, \u017ce dobrym jest i Chrystus, niech zrozumiej\u0105, \u017ce z tej samej racji nie mog\u0105 szkodzi\u0107 przez to, \u017ce jeden jest B\u00f3g, temu, \u017ce i Chrystus zosta\u0142 og\u0142oszony Bogiem\u201d (\u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d 31:178-181).
\nKlemens Aleksandryjski (ur. 150) za\u015b pisze: \u201eBo przecie\u017c s\u0142owo dobrego Boga musi by\u0107 dobre. Jak\u017ce to Zbawca mia\u0142by nie by\u0107 dobry?!\u201d (\u201eKobierce\u201d I:90,5), \u201eBogu zawsze zale\u017ca\u0142o, aby zbawi\u0107 spo\u0142eczno\u015b\u0107 ludzk\u0105. Dlatego Dobry B\u00f3g pos\u0142a\u0142 Dobrego Pasterza\u201d (\u201eZach\u0119ta Grek\u00f3w\u201d XI:116,1); por. Hipolit (ur. przed 170) \u201eO Antychry\u015bcie\u201d 31:2.
\nJeszcze wcze\u015bniej (ok. 130), o Jezusie dobrym Panu, uczy\u0142 \u201eList Barnaby\u201d: \u201ePomy\u015blcie zatem, dzieci rado\u015bci, \u017ce dobry Pan nam wszystko z g\u00f3ry objawi\u0142, aby\u015bmy wiedzieli, Komu powinni\u015bmy za wszystko dzi\u0119kowa\u0107 i Kogo chwali\u0107. Ot\u00f3\u017c je\u015bli Syn Bo\u017cy, cho\u0107 jest Panem i \u2018b\u0119dzie s\u0105dzi\u0142 \u017cywych i umar\u0142ych\u2019 [2Tm 4:1], cierpia\u0142 (…) wierzymy zatem, \u017ce Syn Bo\u017cy nie m\u00f3g\u0142 cierpie\u0107 z innego powodu ni\u017c dla nas\u201d (7:1-2).
\nZauwa\u017cmy, \u017ce Jezus nie powiedzia\u0142: \u201eJa nie jestem dobry\u201d lecz \u201eCzemu nazywasz mnie dobrym?\u201d Mk 10:18. Mia\u0142 prawo te\u017c zapyta\u0107 tego cz\u0142owieka czemu nazywa on Go \u2018Nauczycielem dobrym\u2019, skoro ten nie by\u0142 przecie\u017c Jego uczniem.
\nPr\u00f3cz tego, s\u0142owa, kt\u00f3re w Ps 34:9 (\u201eZakosztujcie (…) jak dobry jest Jahwe!\u201d BP) dotycz\u0105 Jahwe<\/em>, w 1P 2:3 odniesione s\u0105 do Chrystusa, co ukazuje r\u00f3wn\u0105 dobro\u0107 Ojca i Syna: \u201eWszak \u2018do\u015bwiadczyli\u015bcie, \u017ce dobry jest Pan!\u2019\u201d (1P 2:3 BP; patrz te\u017c ks. Kow., ks. D\u0105br.; por. \u201edobrotliwy\u201d NP, BG, WN; \u201ezaznali\u015bcie dobroci Pana\u201d WP, SN).
\nW Ne 9:20 jest mowa o \u201eDuchu dobrym\u201d Boga (por. Ps 143:10). Je\u015bli uto\u017csamimy Go z Chrystusem przed wcieleniem, to widzimy, \u017ce jest on dobry. Nawet je\u015bli mowa jest tu o Duchu \u015aw., to r\u00f3wnie\u017c Syn jako posy\u0142aj\u0105cy nam wraz z Ojcem (J 16:7, 14:16) \u201edobrego Ducha\u201d, sam musi by\u0107 dobry.
\nChrystus musi by\u0107 dobry, bo tylko o innych powiedzia\u0142, \u017ce s\u0105 \u017ali: \u201eJe\u015bli wi\u0119c wy, cho\u0107 \u017ali jeste\u015bcie, umiecie dawa\u0107 dobre rzeczy…\u201d Mt 7:11.
\nJezus jest \u201edobrym drzewem\u201d (Mt 12:33; por. \u0141k 23:31) i wydaje dobre owoce.
\nPrzypowie\u015b\u0107 m\u00f3wi o \u201edobrym s\u0142udze\u201d (\u0141k 19:17), a rzeczywistym i prawdziwym dobrym s\u0142ug\u0105 jest Chrystus (Flp 2:7).
\nJezus musia\u0142 uwa\u017ca\u0107 si\u0119 za \u201edobrego\u201d, bowiem cz\u0142owiek, kt\u00f3ry Go tak nazwa\u0142, \u201eupad\u0142 przed Nim na kolana\u201d Mk 10:17. Gdyby Chrystus nie uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za dobrego zwr\u00f3ci\u0142by uwag\u0119 jemu, \u017ce przede wszystkim nie nale\u017cy przed Nim kl\u0119ka\u0107.
\nChrystus jest bezgrzesznym (Hbr 4:15), a taki stan to samo dobro, bez z\u0142a. Musi by\u0107 zatem \u201edobrym\u201d.
\nJezus, jako \u201em\u0105dro\u015b\u0107 Bo\u017ca\u201d (1Kor 1:24), ma ducha \u201emi\u0142uj\u0105cego dobro (…) dobroczynnego\u201d (Mdr 7:22), jest \u201ezwierciad\u0142em bez skazy dzia\u0142ania Boga, obrazem Jego dobroci\u201d Mdr 7:26.
\nTen tekst do Jezusa zastosowa\u0142 przyk\u0142adowo Orygenes (ur. 185) w \u201ePrzeciw Celsusowi\u201d 8:14.
\nPisarze wczesnochrze\u015bcija\u0144scy odnosili te\u017c do Chrystusa okre\u015blenie \u201edobre S\u0142owo\u201d z Ps 45:2 (BG). Przyk\u0142adowo:
\nJustyn M\u0119czennik (ur. 100): \u201eOt\u00f3\u017c w 44 psalmie [45 wg BT] r\u00f3wnie\u017c powiedziano o Chrystusie co nast\u0119puje: \u2018Wyp\u0142yn\u0119\u0142o z serca mego s\u0142owo dobre…\u2019 [Ps 45:2]\u201d (\u201eDialog z \u017bydem Tryfonem\u201d 38:3).
\nTertulian (ur. 155): \u201ewyszed\u0142szy sta\u0142o si\u0119 Synem, pierworodnym, bo zrodzonym przed wszystkim, i jednorodzonym, bo tylko ono zrodzi\u0142o si\u0119 z Boga, bezpo\u015brednio z wn\u0119trzno\u015bci jego serca, jak sam Ojciec za\u015bwiadczy\u0142: Serce moje wyda\u0142o z siebie s\u0142owo najlepsze<\/em> [Ps 45:2]\u201d (\u201ePrzeciw Prakseaszowi\u201d 7:1).
\nNowacjan (ur. 200): \u201eS\u0142owo Bo\u017ce, o kt\u00f3rym jest powiedziane: \u2018Moje serce wyda\u0142o dobre S\u0142owo\u2019 [Ps 45:2], kt\u00f3re poniewa\u017c jest z Boga, s\u0142usznie jest u Boga [por. J 1:1] i ono poniewa\u017c nie wypowiedziane nadaremnie, s\u0142usznie czyni wszystko. \u2018Wszystko bowiem zosta\u0142o stworzone przez Niego, a bez Niego nic si\u0119 nie sta\u0142o\u2019 [J 1:3]\u201d (\u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d 15:83).
\nNa koniec dodajmy, \u017ce w Biblii anio\u0142 nazwany jest \u201edobrym\u201d (1Sm 29:9; por. 2Mch 11:6, 15:23, Tb 5:22), a takim nie mia\u0142by by\u0107 Syn Bo\u017cy?
\n 
\nCzy s\u0142owa: \u201elecz o dniu owym, lub godzinie nikt nie wie, ani anio\u0142owie w niebie ani<\/u> Syn<\/u>, tylko Ojciec\u201d Mk 13:32. Wed\u0142ug nich werset ten \u015bwiadczy o braku Boskiej wiedzy Jezusa?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Katolicy nie usun\u0119li tej cz\u0119\u015bci wersetu. W niekt\u00f3rych kodeksach greckich brak jest s\u0142\u00f3w \u201eani Syn\u201d. Tym kierowali si\u0119 t\u0142umacze NT, nie umieszczaj\u0105c ich (por. Stra\u017cnica Nr 15, 1996 s. 30-31). Nie zamieszczaj\u0105 ich te\u017c Biblie protestanckie: BG i WN. Ten fragment widnieje w Mk 13:32 (wszystkie przek\u0142ady) i w Mt 24:36 w niekt\u00f3rych naszych przek\u0142adach (np. BP, ks. Rom.). Okre\u015blenie \u201eani Syn\u201d nie przekre\u015bla wiedzy Jezusa. Jest on przeciwstawiony \u201eanio\u0142om w niebie\u201d. Wida\u0107, \u017ce chodzi tylko o uni\u017conego i egzystuj\u0105cego na ziemi Pana, kt\u00f3ry wyzby\u0142 si\u0119 sam wiedzy o owym dniu (Flp 2:6n.). Syn w niebie jest Tym, w kt\u00f3rym \u201ewszystkie skarby m\u0105dro\u015bci i wiedzy s\u0105 ukryte<\/u>\u201d Kol 2:3; por. 2:9, Mdr 8:3n. Ojciec z\u0142o\u017cy\u0142 w r\u0119ce tryumfuj\u0105cego Syna wszystko (J 13:3, Mt 11:27), wi\u0119c i wiedz\u0119 o \u201edniu i godzinie\u201d. Jezus m\u00f3wi\u0105c wy\u017cej wymienione s\u0142owa m\u00f3g\u0142 u\u017cy\u0107 sformu\u0142owania podobnego do \u015bw. Paw\u0142a: \u201ePostanowi\u0142em<\/u> (…) nie<\/u> zna\u0107<\/u> niczego wi\u0119cej jak tylko Jezusa Chrystusa i to ukrzy\u017cowanego\u201d 1Kor 2:2; por. 2Kor 5:16. Podobnie s\u0142owa: \u201eAnio\u0142 powiedzia\u0142 [Abrahamowi] (…) teraz<\/u> pozna\u0142em, \u017ce boisz si\u0119 Boga\u201d (Rdz 22:12) nie \u015bwiadcz\u0105, \u017ce B\u00f3g wysy\u0142aj\u0105c tego anio\u0142a nie wiedzia\u0142 wcze\u015bniej o wierze Abrahama (por. Ap 3:5 \u201ei wyznam imi\u0119 jego przed moim Ojcem\u201d [Ojciec zna wszystkich]; por. Rdz 18:21). Biblia nic nie m\u00f3wi o niewiedzy Pana przed wcieleniem, ani po zmartwychwstaniu. Dz 1:7 wskazuj\u0105 jakoby Chrystus uwielbiony zna\u0142 \u201edzie\u0144 i godzin\u0119\u201d, lecz nie da\u0142 uczniom odpowiedzi na ich pytanie. Przecie\u017c sam powiedzia\u0142, \u017ce \u201eDana Mi jest wszelka w\u0142adza w niebie i na ziemi\u201d (Mt 28:18), wi\u0119c musi zna\u0107 dzie\u0144, kiedy ma os\u0105dzi\u0107 \u015bwiat. \u015aw. Ignacy (\u2020107) potwierdza wszechwiedz\u0119 Jezusa w s\u0142owach: \u201eJedyny, kt\u00f3remu powierzono tajemnice Bo\u017ce\u201d (\u201eDo Ko\u015bcio\u0142a w Filadelfii\u201d 9:1). Za\u015b Orygenes (ur. 185) pisa\u0142: \u201eMo\u017ce s\u0142owa, i\u017c nie zna dnia i godziny, wyrzek\u0142 przed swoj\u0105 ekonomi\u0105, \u017ce nikt nie zna ani anio\u0142owie, ani Syn tylko sam Ojciec; po wype\u0142nieniu za\u015b ekonomii \u017cadn\u0105 miar\u0105 tego nie wyrzek\u0142, gdy \u2018B\u00f3g Go nad wszystko wywy\u017cszy\u0142 i darowa\u0142 Mu imi\u0119 ponad wszelkie imi\u0119\u2019 [Flp 2:9]. Albowiem p\u00f3\u017aniej r\u00f3wnie\u017c Syn pozna\u0142, otrzymuj\u0105c od Ojca wiedz\u0119 tak\u017ce o \u2018dniu i godzinie\u2019 ko\u0144ca, tak \u017ce ju\u017c nie tylko Ojciec wiedzia\u0142 o niej ale i Syn\u201d (\u201eKomentarz do Ewangelii wed\u0142ug Mateusza\u201d 55 \u2013 Mt 24:36). Je\u015bli \u015aJ na podstawie Mk 13:32 i Mt 24:36 neguj\u0105 wiedz\u0119 Chrystusa, to podobnie powinni zaatakowa\u0107 wiedz\u0119 Boga Ojca na przyk\u0142ad przez s\u0142owa: \u201ePodobnie i tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko<\/u> Duch Bo\u017cy\u201d (1Kor 2:11). Ap 19:12 m\u00f3wi, \u017ce Jezus \u201ema wypisane imi\u0119, kt\u00f3rego nikt nie<\/u> zna<\/u> pr\u00f3cz<\/u> Niego<\/u>\u201d, a Ap 2:17 podaje, \u017ce Jezus nada zwyci\u0119zcom \u201eimi\u0119 nowe, kt\u00f3rego nikt nie zna opr\u00f3cz tego, kto [je] otrzymuje\u201d.
\n 
\nCzy je\u015bli\u00a0napisane jest: \u201ea g\u0142ow\u0105 Chrystusa \u2013 B\u00f3g\u201d (1Kor 11:3), tzn. \u017ce Jezus jest ni\u017cszy od Ojca?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Okre\u015blenie \u201em\u0119\u017cczyzna za\u015b jest g\u0142ow\u0105 kobiety, a g\u0142ow\u0105 Chrystusa \u2013 B\u00f3g\u201d (1Kor 11:3) nie m\u00f3wi o ni\u017cszo\u015bci Syna. Kontekst wskazuje, \u017ce mowa jest o Synu uni\u017conym<\/u> (Flp 2:6n.). \u015aw. Pawe\u0142 w 1Kor 11:1 m\u00f3wi, \u017ce jest na\u015bladowc\u0105 Chrystusa, wi\u0119c tego, kt\u00f3ry kroczy\u0142 jak on po ziemi a nie tego, kt\u00f3ry jest \u201eskryty w niebie\u201d. Te rozumienie potwierdza \u015bw. Ignacy (\u2020107), \u017cyj\u0105cy wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie ze \u015bw. Janem. Pisze on: \u201eb\u0105d\u017acie poddani biskupowi i sobie wzajemnie jak Jezus Chrystus wed\u0142ug cia\u0142a by\u0142 poddany Ojcu\u201d (\u201eDo Ko\u015bcio\u0142a w Magnezji\u201d 13:2). Nazwanie m\u0119\u017cczyzny \u201eg\u0142ow\u0105 kobiety\u201d (1Kor 11:3) nie oznacza hierarchiczno\u015bci, bo \u201enie ma ju\u017c m\u0119\u017cczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jeste\u015bcie kim\u015b jednym w Chrystusie Jezusie\u201d Ga 3:28. W niebie te\u017c m\u0119\u017cczy\u017ani nie b\u0119d\u0105 g\u00f3rowa\u0107 nad kobietami (nie b\u0119d\u0105 ich g\u0142owami). Podobnie wygl\u0105da sprawa dotycz\u0105ca Boga Ojca i Jego umi\u0142owanego Syna. Ca\u0142o\u015b\u0107 ta uj\u0119ta w jednym wersecie nie jest przypadkowa. Nieprawd\u0105 jest to, \u017ce \u015bw. Pawe\u0142 w 1Kor 11:3 nie wspomina Chrystusa uni\u017conego, a m\u00f3wi tylko o Jezusie w chwale, bo pisze w 1Kor 1:23: \u201emy g\u0142osimy Chrystusa ukrzy\u017cowanego…\u201d; por. 1Kor 2:2, Ga 3:1. Ojciec jest g\u0142ow\u0105 Jezusa \u2013 Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry jest Po\u015brednikiem (1Tm 2:5). Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce dotyczy to Jego ludzkiej natury, a nie Boskiej. Jezus \u2013 B\u00f3g (J 20:28) nie potrzebuje mie\u0107 nad sob\u0105 g\u0142owy, bo wola Syna jest wol\u0105 Ojca (J 16:15, 17:10), a pod wzgl\u0119dem jedno\u015bci dzia\u0142ania i Boskiej natury Ojciec i Syn s\u0105 jedno (J 10:30, 17:21n., Kol 2:9).
\n 
\nJe\u015bli Ojciec w J 17:3 nazwany jest \u201ejedynym prawdziwym Bogiem\u201d, wi\u0119c tekstu 1J 5:20 (\u201eJeste\u015bmy w prawdziwym Bogu, w Synu Jego, Jezusie Chrystusie. On za\u015b jest prawdziwym Bogiem i \u017byciem Wiecznym\u201d) nie mo\u017cna odnosi\u0107 do Syna, lecz trzeba do Ojca?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Okre\u015blenie tak Ojca, nie uniemo\u017cliwia nazwania Syna \u201eprawdziwym Bogiem\u201d (por. J 16:15). Syn te\u017c jest \u201ejedynym W\u0142adc\u0105\u201d (Jud 4), podobnie jak Ojciec. \u201eChrze\u015bcija\u0144skie Pisma Greckie…\u201d r\u00f3wnie\u017c odnosz\u0105 okre\u015blenie \u201ejedyny\u201d (Jud 4) do Syna, co nie przekre\u015bla mo\u017cliwo\u015bci nazwania tak Ojca. Tak\u017ce Mk 12:29 powie o Bogu \u201ePan jest jedyny\u201d (BT wyd. II, BP, ks. Rom., ks. Kow., ks. D\u0105br., WP), a jednak Jud 4 nazwie Jezusa \u201ejedynym (…) Panem\u201d. 1Kor 8:6 m\u00f3wi, \u017ce istnieje \u201ejeden<\/u> Pan<\/u>, Jezus Chrystus\u201d, co nie oznacza, \u017ce Panem nie jest te\u017c Ojciec. Patrz te\u017c Mt 23:8 por. Iz 54:13, 30:20; Ap 15:4 por. Dz 3:14; Iz 51:12 por. J 14:16; Rz 16:27 por. Kol 2:3; 1Krl 8:39 por. \u0141k 9:47, Ap 2:23. Stra\u017cnica Nr 17, 2005 s. 27 odnosi s\u0142owa \u201ejedyny W\u0142adca (…) jedyny, maj\u0105cy nie\u015bmiertelno\u015b\u0107\u201d (1Tm 6:15n.) do Syna, a przecie\u017c Ojciec te\u017c posiada nie\u015bmiertelno\u015b\u0107 i jest W\u0142adc\u0105 (wi\u0119kszo\u015b\u0107 biblist\u00f3w katolickich odnosi 1Tm 6:15n. do Ojca, cho\u0107 niekt\u00f3rzy do r\u00f3wnego Mu Syna). J 17:3 nazywaj\u0105c Ojca \u201ejedynym prawdziwym Bogiem\u201d chce ukaza\u0107 to, \u017ce jest On takim w stosunku do fa\u0142szywych bog\u00f3w. Jezusa za\u015b \u015aJ nie nazw\u0105 \u201ebogiem fa\u0142szywym\u201d (por. 1J 5:21, J 20:28).
\nJe\u015bli chodzi o poszczeg\u00f3lne s\u0142owa okre\u015blenia \u201eprawdziwy B\u00f3g\u201d z 1J 5:20, to Chrystus \u201ePrawdziwym\u201d nazwany jest te\u017c w Ap 19:11, a \u201eBogiem\u201d w J 20:28. Niekt\u00f3re kodeksy greckie (np. aleksandryjski) w 1J 5:20 dwa razy wymieniaj\u0105 tytu\u0142 \u201eprawdziwy B\u00f3g\u201d (por. BT, BG), odnosz\u0105c go za pierwszym razem do Ojca, a za drugim do Syna. Zb\u0119dne by by\u0142o w jednym wersecie potwierdzanie drugi raz B\u00f3stwa Ojca, kt\u00f3rego nikt nie neguje. Natomiast drugi okre\u015blenie \u201e\u017cycie wieczne\u201d (1J 5:20), cho\u0107 pochodzi od Ojca, to w NT przypisywany jest wprost Synowi: \u201eB\u00f3g da\u0142 nam \u017cycie wieczne, a to \u017cycie jest w Jego Synu\u201d (1J 5:11), \u201eJa jestem zmartwychwstaniem i \u017cyciem\u201d (J 11:25), \u201eJa jestem drog\u0105 i prawd\u0105, i \u017cyciem\u201d J 14:6.
\nNasze rozumienie 1J 5:20 potwierdza Meliton z Sardes (ok. 160), nazywaj\u0105cy Jezusa \u201eprawdziwym Bogiem\u201d (Fragment 6; patrz pkt 2.31.). Orygenes (ur. 185), polemizuj\u0105c z poganinem Celsusem, pisa\u0142: \u201eCzy\u017c mo\u017cna nie wierzy\u0107, \u017ce prawdziwym Bogiem jest Ten, kto zgodnie z obietnic\u0105 Bo\u017c\u0105 przyby\u0142 w ludzkim ciele, aby wy\u015bwiadczy\u0107 dobrodziejstwo naszemu rodzajowi?\u201d (\u201ePrzeciw Celsusowi\u201d 1:68). Ireneusz (ur. 130-140) naucza\u0142: \u201enatomiast On odebra\u0142 \u015bwiadectwo od wszystkich, od Ojca, od Ducha, (…) \u017ce prawdziwie by\u0142 cz\u0142owiekiem i, \u017ce prawdziwie Bogiem\u201d (\u201ePrzeciw herezjom\u201d 4:6,7). Patrz te\u017c Tertulian (ur. 155) pkt 2.31. oraz Atanazy (ur. 296) \u201eList do Serapiona\u201d II:2.
\nW J 17:3, mo\u017cna \u015bmia\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce Jezus jest zr\u00f3wnany majestatem z Bogiem, poniewa\u017c \u017cycie wieczne uzyskuje si\u0119 tylko dzi\u0119ki Obu osobom. Gdyby Chrystusa nie by\u0142o mo\u017cna zr\u00f3wnywa\u0107 z Ojcem, to zapewne Biblia nie zestawia\u0142aby ich obok siebie w tak wa\u017cnej kwestii, jak \u017cycie wieczne (por. Mdr 15:3).
\nNowacjan (ur. 200) tekst J 17:3 komentowa\u0142 nast\u0119puj\u0105co:
\n\u201eJe\u015bli Chrystus jest tylko cz\u0142owiekiem [jak ucz\u0105 heretycy], dlaczego ustanowi\u0142 nam tak\u0105 zasad\u0119 wiary, przez kt\u00f3r\u0105 m\u00f3wi: \u2018To jest \u017cycie wieczne, aby znali Ciebie jedynego prawdziwego Boga i kt\u00f3rego wys\u0142a\u0142e\u015b Jezusa Chrystusa\u2019 [J 17:3]? Je\u015bli nie chcia\u0142by, \u017ceby tak\u017ce On by\u0142 uwa\u017cany za Boga, dlaczego dodaje: \u2018i kt\u00f3rego wys\u0142a\u0142e\u015b Jezusa Chrystusa\u2019, jak nie dlatego, \u017ce chcia\u0142 tak\u017ce by\u0107 przyj\u0119ty za Boga. Poniewa\u017c, je\u015bli nie chcia\u0142by by\u0107 wyznawany jako B\u00f3g, doda\u0142by: \u2018i cz\u0142owieka, kt\u00f3rego pos\u0142a\u0142e\u015b Jezusa Chrystusa\u2019. Teraz za\u015b ani nie doda\u0142, ani nie naucza\u0142, \u017ce On jest jedynie cz\u0142owiekiem, lecz z\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z Bogiem i wskutek tego chcia\u0142 by\u0107 uznawany tak\u017ce Bogiem przez to po\u0142\u0105czenie, taki jakim jest\u201d (\u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d 16:91).
\nNawet apokryfy, cho\u0107 nie zawsze zgodne z nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, przedstawiaj\u0105 prawdziwe B\u00f3stwo Chrystusa:
\n\u201eDzieje Jana\u201d (ok. 150 r.) \u201eChwa\u0142a Ci, m\u00f3j Jezu, jedyny prawdziwy Bo\u017ce, bo na wiele sposob\u00f3w s\u0142ug sobie przysparzasz\u201d (XLIII).
\n\u201eDzieje Andrzeja\u201d (II w.) \u201eJe\u017celi wierzysz, \u017ce Chrystus, Syn Bo\u017cy, ukrzy\u017cowany przez \u017byd\u00f3w, jest Bogiem prawdziwym, wyt\u0142umacz\u0119 ci, jak to si\u0119 dzieje, \u017ce Baranek z\u0142o\u017cony w ofierze \u017cywym pozostaje i jak, po\u015bwi\u0119cony i spo\u017cyty, przebywa ca\u0142y i bez zmazy w kr\u00f3lestwie Swoim\u201d (\u2018M\u0119cze\u0144stwo \u015bwi\u0119tego Andrzeja\u2019 VI).
\n\u201eDzieje Paw\u0142a\u201d (ok. 180) \u201eO Bo\u017ce m\u00f3j, Bo\u017ce domu tego, gdzie \u015bwiat\u0142o zab\u0142ys\u0142o dla mnie, Jezu Chryste, Synu Bo\u017cy, ucieczko moja w wi\u0119zieniu, ucieczko moja przed namiestnikami, ucieczko moja po\u015br\u00f3d p\u0142omieni, ucieczko moja pomi\u0119dzy bestiami. Ty\u015b jest Bogiem prawdziwie i Tobie chwa\u0142a niech b\u0119dzie na wieki. Amen\u201d (\u2018Dzieje Paw\u0142a i Tekli\u2019 XLII).
\nPopatrzmy jeszcze na s\u0142owa \u201esam<\/u> B\u00f3g pokoju\u201d (1Tes 5:23). Tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce istnieje te\u017c stwierdzenie \u201esam<\/u> Pan pokoju\u201d (2Tes 3:16; por. \u201eKsi\u0105\u017c\u0119 pokoju\u201d Iz 9:5). Ma\u0142o tego, pomimo \u017ce czasem mowa jest o \u201esamym Bogu\u201d, to zaraz Aposto\u0142 uzupe\u0142nia to o Jezusa: \u201esam<\/u> B\u00f3g<\/u>, Ojciec nasz, i Pan<\/u> nasz Jezus!\u201d (1Tes 3:11). Ale to nie wszystko, bo r\u00f3wnie\u017c stosuje on zwrot odwrotny m\u00f3wi\u0105cy o \u201esamym Panu\u201d, ale dodaj\u0105c te\u017c Boga: \u201eSam<\/u> za\u015b Pan<\/u> nasz Jezus Chrystus i B\u00f3g<\/u>, Ojciec nasz…\u201d (2Tes 2:16). Zauwa\u017cmy te\u017c, \u017ce w tym wersecie Aposto\u0142 nawet wymienia \u201ePana\u201d przed \u201eBogiem\u201d. Widzimy z tego, \u017ce okre\u015blenia \u201ejedyny\u201d czy \u201esam\u201d, zastosowane do Ojca czy Syna, nie wykluczaj\u0105 tego, \u017ce nie mo\u017cna nazywa\u0107 podobnie drugiej osoby Bo\u017cej.
\n 
\nJe\u015bli\u00a0napisane jest: \u201ewtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, kt\u00f3ry Synowi podda\u0142 wszystko\u201d (1Kor 15:28), to w zwi\u0105zku z tym Syn jest ni\u017cszy od Ojca?
\nPoddanie w kategoriach Bo\u017cych, to nie poddanie ludzkie. 1Kor 15:28 nie ma na my\u015bli \u017cadnej hierarchiczno\u015bci. Przyk\u0142adowo to, \u017ce Jezus by\u0142 poddany Maryi i J\u00f3zefowi (\u0141k 2:51) nie oznacza, \u017ce by\u0142 od nich ni\u017cszy. Przeciwnie, jest On ju\u017c wtedy dla nich Panem (\u0141k 1:43), Mesjaszem (\u0141k 2:11), Kr\u00f3lem (Mt 2:2), Bogiem (Mt 1:23) i Synem Bo\u017cym (\u0141k 1:35). Innym przyk\u0142adem jest poddanie \u017con m\u0119\u017com (1P 3:1), kt\u00f3re nie sugeruje mniejszej godno\u015bci kobiet, bo \u201enie ma ju\u017c m\u0119\u017cczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jeste\u015bcie kim\u015b jednym w Jezusie Chrystusie\u201d Ga 3:28. Zapytajmy, czy w niebie m\u0119\u017cowie b\u0119d\u0105 panowa\u0107 nad niewiastami i czy wobec tego g\u00f3rowanie mi\u0142uj\u0105cego Ojca nad Synem nie jest absurdem? Wszyscy te\u017c jeste\u015bmy poddani Chrystusowi, a zarazem posiadamy wolno\u015b\u0107 dzieci Bo\u017cych (2Kor 3:17, Ga 5:1). Chrystus sam \u201epodda\u0142 si\u0119\u201d ludziom, bo przyszed\u0142 im s\u0142u\u017cy\u0107 (Mk 10:45), a jednak nie by\u0142 od nich ni\u017cszy.
\nPoddanie Chrystusa Ojcu, to wyraz mi\u0142o\u015bci Syna do Ojca i polega ono na przekazaniu w darze ca\u0142ej odkupionej i zbawionej ludzko\u015bci: \u201ewreszcie nast\u0105pi koniec, gdy przeka\u017ce kr\u00f3lowanie Bogu i Ojcu\u201d 1Kor 15:24. Przekazanie to nie oznacza ni\u017cszo\u015bci, a kierunek przep\u0142ywu daru od Syna do Ojca. Syn nadal wraz z Ojcem i wiecznym Duchem \u015aw. (Hbr 9:14) \u201eb\u0119dzie panowa\u0142 nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie b\u0119dzie ko\u0144ca<\/u>\u201d (\u0141k 1:33), \u201ePanowanie Jego jest wiecznym panowaniem, kt\u00f3re nie przeminie<\/u>…\u201d Dn 7:14. Por. 2Sm 7:13, 16, Hbr 1:8, 11n., Ap 11:15, Ps 21:7, Ef 5:5, \u201epanowanie wieczne\u201d 1Tm 6:16 ks. D\u0105br., ks. Wu., KUL (por. \u201ew\u0142adza jego trwa na wieki\u201d WP; patrz pkt 2.11.). Podobnie to, \u017ce Ojciec przekaza\u0142 panowanie Synowi nie oznacza, \u017ce sam nie mia\u0142 udzia\u0142u w nim. Pr\u00f3cz tego s\u0142owo \u201eprzeka\u017ce\u201d (kr\u00f3lowanie Bogu) nie oznacza, \u017ce Syn jest ni\u017cszy od Ojca, bo przecie\u017c o Ojcu te\u017c jest napisane: \u201eOjciec m\u00f3j przekaza\u0142 Mi wszystko\u201d \u0141k 10:22; por. 22:29, Mt 11:27, J 5:22, 27.
\nPoniewa\u017c poddanie Syna Ojcu nie jest przymusem, lecz wol\u0105 Chrystusa, najlepiej 1Kor 15:28 odda\u0142 przek\u0142ad ks. Kow. \u201epodda si\u0119 Syn sam temu…\u201d.
\n1Kor 15:25 (\u201eTrzeba bowiem, a\u017ceby kr\u00f3lowa\u0142, a\u017c<\/u> po\u0142o\u017cy wszystkich nieprzyjaci\u00f3\u0142…\u201d), przez wyst\u0105pienie w nim s\u0142owa \u201ea\u017c\u201d, nie przeczy temu, \u017ce Chrystus b\u0119dzie zawsze kr\u00f3lowa\u0142. Odnosi si\u0119 to do czasu poprzedzaj\u0105cego pokonanie nieprzyjaci\u00f3\u0142 i nie przeczy panowaniu w przysz\u0142o\u015bci. Podobnie jest z Mt 28:20 (\u201eJa jestem z wami (…) a\u017c<\/u> do sko\u0144czenia \u015bwiata\u201d), a wiemy, \u017ce Jezus b\u0119dzie z nami zawsze, a nie tylko do sko\u0144czenia \u015bwiata (por. rozdz. 1000 lat kr\u00f3lowania<\/em>).
\nOto komentarz Orygenesa (ur. 185): \u201eTutaj [1Kor 15:28] r\u00f3wnie\u017c u\u017cyto okre\u015blenia \u2018poddany\u2019 \u2013 bynajmniej nie w sensie \u2018ni\u017cszy\u2019. Jak\u017ce bowiem mo\u017ce zwa\u0107 si\u0119 \u2018ni\u017cszym\u2019 Ten, kt\u00f3ry jest Synem i jest tym wszystkim, czym jest Ojciec? Powiada przecie\u017c: \u2018Ojcze, wszystko, co Twoje, jest moje\u2019 [J 17:10]\u201d (\u201eKomentarz do Listu do Rzymian\u201d 7:5).
\nS\u0142owo \u201epoddany\u201d w 1Kor 15:28 jest tym samym terminem, kt\u00f3ry wyst\u0119puje w Rz 13:1 (\u201eKa\u017cdy niech b\u0119dzie poddany w\u0142adzom sprawuj\u0105cym rz\u0105dy nad innymi\u201d). Z Rz 13:1 nie wynika, \u017ce w\u0142adze s\u0105 innej natury ni\u017c pozostali ludzie, tzn., i\u017c wszyscy s\u0105 jednakowej ludzkiej natury. Pr\u00f3cz tego, wszyscy s\u0105 dla Boga r\u00f3wni, czy w\u0142adze, czy pozostali ludzie. Ma\u0142o tego, \u015aJ te\u017c uwa\u017caj\u0105, i\u017c nie s\u0105 ni\u017csi od ludzi sprawuj\u0105cych w\u0142adz\u0119, cho\u0107 s\u0105 im poddani. To samo mo\u017cna odnie\u015b\u0107 do Jezusa i Jego Ojca. Cho\u0107 \u201epodda\u201d si\u0119 On Jemu, to jednak pod wzgl\u0119dem boskiej natury jest Mu r\u00f3wny.
\nCzy wypowiedzi o Jezusie, i\u017c jest \u201eodblaskiem Jego (Ojca) chwa\u0142y i odbiciem Jego istoty\u201d (Hbr 1:3) oraz \u201eobrazem Boga niewidzialnego\u201d (Kol 1:15) \u015bwiadcz\u0105 o ni\u017cszo\u015bci Syna?
\nWersety te m\u00f3wi\u0105 o ludzkiej naturze Jezusa (1Tm 2:5), co potwierdza odwo\u0142anie si\u0119 do niewidzialno\u015bci Boskiej natury Ojca, a Syn by\u0142 widzialny. Chrystus w swej Boskiej naturze (J 20:28, 1:1, 18) jest \u201e\u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 prawdziw\u0105\u201d (J 1:9), a \u201ekto (…) zobaczy\u0142 (Jezusa), zobaczy\u0142 tak\u017ce i Ojca\u201d (J 14:9). W tym \u201eodblasku\u201d, \u201eodbiciu\u201d i \u201eobrazie\u201d \u201emieszka ca\u0142a Pe\u0142nia: B\u00f3stwo, na spos\u00f3b cia\u0142a\u201d Kol 2:9. Samo okre\u015blenie Jezusa \u201eodblaskiem\u201d Ojca zak\u0142ada odwieczne istnienie Chrystusa, bowiem odblask istnieje tak d\u0142ugo jak istnieje \u015bwiat\u0142o.
\nW wizjach prorockich wygl\u0105d Ojca odpowiada wygl\u0105dowi Syna:
\nObaj odziani s\u0105 w bia\u0142e szaty (Dn 7:9, Ap 1:13, Mk 9:3);
\nObaj posiadaj\u0105 w\u0142osy jak bia\u0142a we\u0142na (Dn 7:9, Ap 1:14);
\nOd Obu promieniuje blask (Dn 7:10, Ap 1:14, 16, Mt 17:2);
\nObaj posiadaj\u0105 charakterystyczny g\u0142os (Ez 43:2, Ap 1:15);
\nObaj s\u0105 Pierwszymi i Ostatnimi (Iz 44:6, 48:12, Ap 1:17);
\nObaj maj\u0105 po \u201esiedmioro oczu\u201d (Za 4:10, Ap 5:6);
\nG\u0142os Obu jest pot\u0119\u017cny (Iz 30:30, Ap 1:10);
\nCzy Ap 1:1 (\u201eObjawienie Jezusa Chrystusa, kt\u00f3re da\u0142 mu B\u00f3g\u201d) m\u00f3wi, \u017ce nawet po zmartwychwstaniu Chrystus czego\u015b nie wiedzia\u0142?
\nB\u00f3g przekaza\u0142 Chrystusowi wszystko (\u201eOjciec da\u0142 Mu wszystko\u201d J 13:3), wi\u0119c i ca\u0142\u0105 wiedz\u0119 (\u201eW nim wszystkie skarby m\u0105dro\u015bci i wiedzy s\u0105 ukryte\u201d Kol 2:3), i to nie po zmartwychwstaniu, ale przed stworzeniem \u015bwiata: \u201eJego to ustanowi\u0142 dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego stworzy\u0142 te\u017c wszech\u015bwiat\u201d Hbr 1:2; por. 1:10. Ma\u0142o tego, w Ap 1:1 wcale nie jest napisane, \u017ce Jezus to objawienie otrzyma\u0142 dopiero po zmartwychwstaniu (por. Rz 16:25-26). Patrz te\u017c pkt 2.1.3 i 2.8.
\nJe\u015bli nikt nie mo\u017ce posiada\u0107 chwa\u0142y r\u00f3wnej Bogu (\u201echwa\u0142y mojej nie<\/u> odst\u0105pi\u0119<\/u> innemu<\/u>\u201d Iz 42:8), wi\u0119c Syn te\u017c?
\nTen zarzut nie jest nowy, bo ju\u017c Justynowi M\u0119czennikowi (ur. 100) postawi\u0142 go \u017byd Tryfon, kt\u00f3remu on da\u0142 odpowied\u017a (\u201eDialog z \u017bydem Tryfonem\u2019 65:1-7). Pisa\u0142 on, \u017ce s\u0142owa \u201echwa\u0142y mojej nie<\/u> odst\u0105pi\u0119<\/u> innemu<\/u>\u201d, dotycz\u0105 osoby innej, ni\u017c Mesjasz, zapowiadany w Iz 42:1-7, kt\u00f3ry ma t\u0119 chwa\u0142\u0119 otrzyma\u0107. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. Mt 16:27 m\u00f3wi o Synu, \u017ce powr\u00f3ci w \u201echwale Ojca<\/u>\u201d, kt\u00f3r\u0105 od Niego otrzyma\u0142: \u201eI ogl\u0105dali\u015bmy Jego chwa\u0142\u0119, chwa\u0142\u0119 jak\u0105 Jednorodzony otrzymuje od Ojca<\/u>\u201d J 1:14; por. 17:5. Patrz te\u017c Ap 5:13, gdzie chwa\u0142a dla Syna zr\u00f3wnana jest z chwa\u0142\u0105 Ojca. Pascha by\u0142a sprawowana \u201ena pami\u0105tk\u0119\u201d dla Ojca, a Chrystus nakaza\u0142 czyni\u0107 to na Jego pami\u0105tk\u0119 (Wj 12:11, 14, \u0141k 22:19). Jezus jest, jak Ojciec, w\u0142a\u015bcicielem \u015bwi\u0105tyni (Ml 3:1).
\nJe\u015bli Syn nie mo\u017ce by\u0107 Bogiem bo o Ojcu jest napisane: \u201eBoga utworzonego przede Mn\u0105 nie<\/u> by\u0142o<\/u> ani<\/u> po<\/u> Mnie<\/u> nie<\/u> b\u0119dzie<\/u>\u201d Iz 43:10?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Jezus istnieje odwiecznie (Iz 9:5), wi\u0119c ani przed Ojcem, ani po Ojcu nie zacz\u0105\u0142 istnie\u0107. Mo\u017ce by\u0107 i jest w zwi\u0105zku z tym Bogiem (J 20:28). Werset nast\u0119pny (Iz 43:11) m\u00f3wi o Ojcu, \u017ce \u201ePoza<\/u> Mn\u0105<\/u> nie<\/u> ma<\/u> \u017cadnego<\/u> Zbawcy<\/u>\u201d, co nie dotyczy Jezusa, bo On tak jak Ojciec \u201eprawdziwie jest Zbawicielem \u015bwiata<\/u>\u201d (J 4:42), \u201eOn bowiem zbawi<\/u> sw\u00f3j lud\u201d Mt 1:21. Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce w wersetach wy\u017cej wymienionych, B\u00f3g przeciwstawiony jest fa\u0142szywym bogom, a nie Swemu umi\u0142owanemu Synowi. Por. Pwt 32:39. i pkt 2.28.
\nJe\u015bli\u00a0Syn ma by\u0107 po prawicy Ojca, wi\u0119c oznacza to ni\u017cszo\u015b\u0107, a nie r\u00f3wno\u015b\u0107 (Ps 110:1)?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Stwierdzenie: \u201epo prawicy\u201d nie oznacza tego, bo o Jezusie powiedziano, \u017ce \u201eJahwe po Twojej (Jezusa) prawicy\u201d (Ps 110:4n.), co nie oznacza, \u017ce Ojciec jest od Niego ni\u017cszy, b\u0119d\u0105c po Jego prawicy. Bycie po prawicy Bo\u017cej to dla Jezusa wsp\u00f3\u0142kr\u00f3lowanie z Ojcem (\u201ew Kr\u00f3lestwie Chrystusa i Boga\u201d Ef 5:5).
\nCzy okre\u015blenie \u201eB\u00f3g i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa\u201d (Ef 1:3, 17, Ap 3:12, 1P 1:3, Rz 15:6, J 20:17, 2Kor 1:3, 11:31) \u015bwiadczy o nier\u00f3wno\u015bci os\u00f3b Bo\u017cych i o tym, \u017ce Chrystus nie jest Bogiem?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Gdy Chrystus m\u00f3wi: \u201eB\u00f3g m\u00f3j\u201d tzn. ten B\u00f3g, kt\u00f3rego nam On g\u0142osi\u0142, objawia\u0142 i do kt\u00f3rego si\u0119 modli\u0142. To samo dotyczy okre\u015blenia \u201eB\u00f3g Jezusa\u201d. Ojciec jest dla Jezusa:
\n– \u0179r\u00f3d\u0142em<\/u> Jego Boskiej natury (Syn Bo\u017cy) J 1:18.
\n– Stw\u00f3rc\u0105<\/u> Jego ludzkiej natury (Syn Cz\u0142owieczy) \u0141k 1:35.
\nNie jest dowodem przeciwko B\u00f3stwu Jezusa to, \u017ce On nazywa Ojca Bogiem, bo i Ojciec zwraca si\u0119 w ten spos\u00f3b do Syna (Hbr 1:7-9). Ojciec tytu\u0142uje te\u017c Syna \u201ePanem\u201d Hbr 1:10. Wynika z tego, \u017ce tytu\u0142y wymieniane mi\u0119dzy Synem i Ojcem nie stanowi\u0105 o wy\u017cszo\u015bci kt\u00f3rego\u015b z Nich, lecz o wzajemnym szacunku (\u201eOtrzyma\u0142 bowiem od Boga Ojca cze\u015b\u0107 i chwa\u0142\u0119…\u201d 2P 1:17). Chrystus odr\u00f3\u017cniaj\u0105c \u201eBoga waszego\u201d od \u201eBoga mojego\u201d (J 20:17), wskazuje na inny stosunek mi\u0119dzy Nim, a Ojcem, ni\u017c pomi\u0119dzy nami, a Bogiem (J 16:15).
\nCzy tekst J 10:30 (\u201eJa i Ojciec jedno jeste\u015bmy\u201d) nie mo\u017ce oznacza\u0107, \u017ce wymienione Osoby posiadaj\u0105 jedn\u0105 natur\u0119 Bosk\u0105. M\u00f3wi\u0105, \u017ce oznacza to tylko \u201ezjednoczenie pod wzgl\u0119dem my\u015bli i zamiar\u00f3w\u201d i powo\u0142uj\u0105 si\u0119 na J 17:21n. i 1Kor 3:6nn.?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Owszem, J 10:30 \u201ewyra\u017ca przede wszystkim jedno\u015b\u0107 woli i dzia\u0142ania\u201d (przypis BP), ale nie wyklucza to te\u017c takiej samej (tej samej) natury (Boskiej) Syna i Ojca, cho\u0107 s\u0105 Oni odr\u0119bnymi Osobami. Powo\u0142ywanie si\u0119 przez \u015aJ wy\u0142\u0105cznie na wersety m\u00f3wi\u0105ce tylko o jedno\u015bci woli i dzia\u0142ania jest b\u0142\u0119dne (cho\u0107 np. 1Kor 3:6nn. potwierdza tak\u0105 sam\u0105 natur\u0119 ludzk\u0105 Paw\u0142a i Apollosa). Jezus jest przecie\u017c \u201eobrazem Boga niewidzialnego\u201d (Kol 1:15), \u201eodbiciem Jego istoty\u201d (Hbr 1:3) i \u201ew Nim bowiem mieszka ca\u0142a Pe\u0142nia: B\u00f3stwo na spos\u00f3b cia\u0142a\u201d Kol 2:9. M\u00f3wi\u0142 On o wzajemnym przenikaniu si\u0119 os\u00f3b Bo\u017cych, a wi\u0119c o Boskiej naturze Syna: \u201eKto mnie zobaczy\u0142, zobaczy\u0142 te\u017c i Ojca. Dlaczego wi\u0119c m\u00f3wisz: Poka\u017c nam Ojca! Czy nie wierzysz, \u017ce Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie…\u201d J 14:8-11; por. 1:18. BT, w przypisie, poprzedzaj\u0105cy werset tzn. J 10:29 odda\u0142a s\u0142owami: \u201eTo, co Ojciec m\u00f3j da\u0142 Mi, jest wi\u0119ksze nad wszystko…\u201d (por. \u201eChrze\u015bcija\u0144skie Pisma Greckie…\u201d). To, co jest wi\u0119ksze od wszystkiego, to Boska natura Chrystusa. Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce jedno\u015b\u0107 (J 10:30) Syna i Ojca, to nie tylko wsp\u00f3lne my\u015bli i dzia\u0142ania. Tak to zrozumieli \u017bydzi bo \u201eOdpowiedzieli Mu (…): nie chcemy Ci\u0119 kamienowa\u0107 za dobry czyn, ale za blu\u017anierstwo, za to, \u017ce Ty, b\u0119d\u0105c<\/u> cz\u0142owiekiem<\/u> uwa\u017casz<\/u> siebie<\/u> za<\/u> Boga<\/u>\u201d J 10:33. Wiemy za\u015b, \u017ce wszyscy \u017bydzi uwa\u017cali, \u017ce wype\u0142niaj\u0105c przykazania Bo\u017ce, maj\u0105 jedno\u015b\u0107 my\u015bli i dzia\u0142ania z Bogiem, wi\u0119c niczym Chrystus nie r\u00f3\u017cni\u0142by si\u0119 od nich w tym wypadku. Zreszt\u0105 ca\u0142y kontekst, tzn. J 10:31-38, pokazuje, \u017ce dyskusja Jezusa z \u017bydami o Jego jedno\u015bci z Ojcem dotyczy\u0142a przede wszystkim Bosko\u015bci i zako\u0144czona zosta\u0142a s\u0142owami: \u201eOjciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu\u201d J 10:38. A co powiedzie\u0107 o J 17:21n.? Fragment ten te\u017c nie wyklucza tego, \u017ce Jezus ma Bosk\u0105 natur\u0119, b\u0119d\u0105c w \u201ejedno\u015bci woli i dzia\u0142ania\u201d z Ojcem i uczniami. Bo oni maj\u0105 sta\u0107 si\u0119 te\u017c \u201euczestnikami Boskiej natury\u201d (2P 1:4), wi\u0119c o ile bardziej Syn, odbieraj\u0105cy wraz z Ojcem od nich chwa\u0142\u0119 (Ap 5:12nn.).
\nNikt nie b\u0119d\u0105c sam natury Bo\u017cej nie mo\u017ce wymienia\u0107 siebie przed Bogiem m\u00f3wi\u0105c: \u201eJa i B\u00f3g\u201d. Jezus wi\u0119c nie mo\u017ce by\u0107 stworzeniem, jak uwa\u017caj\u0105 \u015aJ, ale Bogiem, bo stwierdza: \u201eJa i Ojciec…\u201d J 10:30; por. J 17:10. \u0141k 9:26. Aposto\u0142owie Pawe\u0142 i Jan za\u015b kilka razy wymieniaj\u0105 Jezusa przed Bogiem Ojcem: Ga 1:1, 2Kor 13:13, 2Tes 2:16 (por. 1Tes 3:11), 1Kor 12:5-6, Ef 4:5-6, 2Tm 1:18, 1J 2:24, Ap 14:1.
\nNasze rozumienie J 10:30 potwierdza Orygenes (ur. 185): \u201ePodobnie wi\u0119c i nasz Zbawiciel stanowi jedno z Ojcem, Bogiem wszechrzeczy, tylko \u017ce stanowi z Nim nie jedno cia\u0142o, ani nawet jednego ducha, lecz co\u015b jeszcze od nich wy\u017cszego, mianowicie jednego Boga. (…) Tak te\u017c rozumiemy s\u0142owa Chrystusa: \u2018Ja i Ojciec jedno jeste\u015bmy\u2019 [J 10:30]\u201d (\u201eDyskusja z Heraklidesem\u201d 3);
\n\u201eOdpowied\u017a na ten zarzut jest prosta: gdyby Celsus zna\u0142 stwierdzenie Jezusa: \u201aJa i Ojciec jedno jeste\u015bmy\u2018 [J 10:30], gdyby wiedzia\u0142, co Syn Bo\u017cy powiedzia\u0142 w modlitwie do Boga: \u201aTak, jak ja i Ty jedno jeste\u015bmy\u2018 [J 17:22], nie twierdzi\u0142by, \u017ce czcimy kogokolwiek poza najwy\u017cszym Bogiem. Chrystus powiedzia\u0142 przecie\u017c: \u201aOjciec jest we mnie, a ja w Ojcu\u2018 [J 14:11]. (…) Czcimy zatem, jak to ju\u017c wyja\u015bni\u0142em, jednego Boga \u2013 Ojca i Syna\u201d (\u201ePrzeciw Celsusowi\u201d VIII:12).
\nTak\u017ce Tertulian (ur. 155) pisa\u0142: \u201em\u00f3wi\u0105c Jedno jeste\u015bmy, ja i Ojciec<\/em> [J 10:30], pokazuje, \u017ce to dwie osoby, kt\u00f3re traktuje<\/u> na<\/u> r\u00f3wni<\/u> i \u0142\u0105czy (…) I tak przez wzgl\u0105d na dzie\u0142a rozumiemy, \u017ce Ojciec i Syn, to \u2018jedno\u2019. I dlatego tak konsekwentnie g\u0142osi\u0142 to wszystko, aby uwierzono w dw\u00f3ch maj\u0105cych t\u0119<\/u> sam\u0105<\/u> moc<\/u>\u201d (\u201ePrzeciw Prakseaszowi\u201d 22:11, 13).
\nNowacjan (ur. 200) za\u015b uczy\u0142: \u201eJe\u015bli Chrystus jest tylko cz\u0142owiekiem [jak twierdz\u0105 heretycy], kim jest skoro m\u00f3wi: \u2018Ja i Ojciec jedno jeste\u015bmy\u2019 [J 10:30]. W jaki bowiem spos\u00f3b: \u2018Ja i Ojciec jedno jeste\u015bmy\u2019 je\u015bli On nie jest Bogiem i Synem, kt\u00f3ry dlatego mo\u017ce by\u0107 nazwanym jedno, poniewa\u017c zar\u00f3wno jest z Niego, jak r\u00f3wnie\u017c jest Jego Synem i dlatego, \u017ce rodzi si\u0119 z Niego, i \u017ce jest dostrze\u017cone, \u017ce od Niego pochodzi\u0142 i przez kt\u00f3rego On jest tak\u017ce Bogiem?\u201d (\u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d 15:87).
\nCzy przez s\u0142owa \u201eOjciec wi\u0119kszy jest ode Mnie\u201d (J 14:28), Jezus stwierdza sw\u0105 ni\u017cszo\u015b\u0107 wobec Ojca?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Chrystus i autorzy natchnieni, u\u017cywaj\u0105c tego stwierdzenia, nie maj\u0105 na my\u015bli relacji ni\u017cszy czy wy\u017cszy wobec Ojca. Te s\u0142owa potwierdzaj\u0105 tylko wcielenie<\/u> Chrystusa<\/u> (cz\u0142owiecze\u0144stwo, 1Tm 2:5), zwi\u0105zane z tym odczucie g\u0142odu, pragnienia, zm\u0119czenia, p\u0142aczu i cierpienia (Mt 4:2, J 4:6n., 11:35, Dz 3:18, Mk 1:13). W ten spos\u00f3b Jezus realizuje swe samouni\u017cenie: \u201eOn istniej\u0105c w postaci Bo\u017cej nie skorzysta\u0142 ze sposobno\u015bci, aby na r\u00f3wni by\u0107 z Bogiem, lecz ogo\u0142oci\u0142 samego siebie przyj\u0105wszy<\/u> posta\u0107<\/u> s\u0142ugi<\/u>, stawszy si\u0119 podobnym do ludzi\u201d Flp 2:6n. Znaczy to, \u017ce maj\u0105c wcze\u015bniej r\u00f3wno\u015b\u0107<\/u> z Ojcem, dopiero w momencie wcielenia staje si\u0119 On s\u0142ug\u0105 Ojca, zwracaj\u0105cym si\u0119 do Niego \u201eBo\u017ce\u201d (\u201eTy jeste\u015b moim Bogiem od \u0142ona mojej matki\u201d Ps 22:11) i jako cz\u0142owiek wyzbywa si\u0119 nawet wiedzy o \u201eowym dniu i godzinie\u201d Mk 13:32. Przyj\u0119cie postaci s\u0142ugi oznacza jednocze\u015bnie, \u017ce wcze\u015bniej nim nie by\u0142, a i po zmartwychwstaniu nim nie jest (Ap 15:3). Hbr 2:9 nazwie nawet samouni\u017caj\u0105cego si\u0119 Chrystusa mniejszym od anio\u0142\u00f3w, kt\u00f3rzy jednak Mu us\u0142ugiwali (Mt 4:11, Hbr 1:6; por. J 5:23). \u015aJ lubi\u0105 podkre\u015bla\u0107 ni\u017cszo\u015b\u0107 Syna wobec Ojca. Zapytajmy ich, gdzie powinna ko\u0144czy\u0107 si\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 ludzi do Syna, a trwa\u0107 nadal do Ojca. B\u00f3g, o kt\u00f3rym ucz\u0105, \u017ce jest \u201eBogiem Zazdrosnym\u201d, nie powinien chyba tolerowa\u0107 r\u00f3wnego roz\u0142o\u017cenia tej mi\u0142o\u015bci. Gdzie jest jej granica? Wida\u0107 wi\u0119c, \u017ce \u015aJ pojmuj\u0105 wszystko w kategoriach podporz\u0105dkowania, a nie bezgranicznej mi\u0142o\u015bci dla obu os\u00f3b Bo\u017cych. Orygenes (ur. 185), o mi\u0142o\u015bci wzgl\u0119dem Syna i Ojca, pisa\u0142: \u201eMo\u017ce mi kto\u015b na to powiedzie\u0107: Zbawiciel nakaza\u0142: \u2018B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana Boga twego z ca\u0142ego serca swego (…) a bli\u017aniego swego jak siebie samego\u2019 [\u0141k 10:27]. Chc\u0119 kocha\u0107 r\u00f3wnie\u017c Chrystusa: poucz mnie zatem, jak mam Go mi\u0142owa\u0107. Je\u015bli bowiem b\u0119d\u0119 Go mi\u0142owa\u0142 \u2018z ca\u0142ego serca…\u2019, post\u0105pi\u0119 wbrew przykazaniu mi\u0142uj\u0105c w ten spos\u00f3b kogo\u015b innego poza Bogiem. Je\u015bli za\u015b b\u0119d\u0119 Go mi\u0142owa\u0142 mniej ni\u017c wszechmog\u0105cego Ojca, obawiam si\u0119, \u017cebym si\u0119 nie okaza\u0142 niegodziwy i bezbo\u017cny wobec \u2018Pierworodnego wszelkiego stworzenia\u2019. Poucz mnie, wska\u017c mi, jak powinienem mi\u0142owa\u0107 Chrystusa, post\u0119puj\u0105c w spos\u00f3b po\u015bredni mi\u0119dzy tymi dwiema mo\u017cliwo\u015bciami. Chcesz wiedzie\u0107, jak\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 nale\u017cy obdarzy\u0107 Chrystusa? Pos\u0142uchaj pokr\u00f3tce. Mi\u0142uj Pana Boga twojego w Chrystusie i nie s\u0105d\u017a, \u017ce mo\u017cna \u017cywi\u0107 r\u00f3\u017cn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 wzgl\u0119dem Ojca i wzgl\u0119dem Syna. Mi\u0142uj r\u00f3wnocze\u015bnie i Boga, i Chrystusa. Mi\u0142uj Ojca w Synu i Syna w Ojcu \u2018z ca\u0142ego serca…\u2019[\u0141k 10:27]\u201d (\u201eHomilie o Ewangelii \u015bw. \u0141ukasza\u201d 25:7). O tym samym pisa\u0142 te\u017c Klemens Aleksandryjski (ur. 150): \u201eZbawiciela wi\u0119c nale\u017cy mi\u0142owa\u0107 jak Boga; mi\u0142uje za\u015b Jezusa ten, kto czyni Jego wol\u0119 i strze\u017ce Jego przykaza\u0144\u201d (\u201eKt\u00f3ry cz\u0142owiek bogaty mo\u017ce by\u0107 zbawiony?\u201d II:29).
\nNajbardziej sugestywnym fragmentem, m\u00f3wi\u0105cym o r\u00f3wno\u015bci Syna z Ojcem, s\u0105 s\u0142owa Flp 2:6n.: \u201eOn, istniej\u0105c w postaci Bo\u017cej, nie skorzysta\u0142 ze sposobno\u015bci, aby na r\u00f3wni by\u0107 z Bogiem, ale ogo\u0142oci\u0142 samego siebie, przyj\u0105wszy posta\u0107 s\u0142ugi…\u201d. Wiersze te m\u00f3wi\u0105 o tym, \u017ce Chrystus b\u0119d\u0105c Bogiem, maj\u0105c r\u00f3wno\u015b\u0107 z Ojcem, przyj\u0105\u0142 dodatkowo natur\u0119 ludzk\u0105 (zachowuj\u0105c natur\u0119 Bosk\u0105, Kol 2:9, J 20:28). Obranie postaci s\u0142ugi oznacza, \u017ce wcze\u015bniej nim nie by\u0142 (samouni\u017cenie). Nie skorzystanie z bycia na r\u00f3wni z Ojcem (w momencie przyj\u0119cia cia\u0142a ludzkiego), to wzi\u0119cie na siebie przypad\u0142o\u015bci ludzkich, takich jak g\u0142\u00f3d, pragnienie, cierpienie, \u015bmier\u0107 (por. przypis Flp 2:6 BP). Z ludzkiego punktu widzenia Jezus sta\u0142 si\u0119 jakby na moment ni\u017cszy od Ojca przez sw\u0105 uni\u017con\u0105 natur\u0119 ludzk\u0105, ale pod wzgl\u0119dem posiadania natury Bo\u017cej by\u0142 Jemu r\u00f3wny (por. J 5:23, Kol 2:9). \u00a0Ot\u00f3\u017c je\u015bli my mamy by\u0107 \u201euczestnikami Boskiej natury\u201d (2P 1:4), to o ile\u017c bardziej Bosk\u0105 natur\u0119 posiada Chrystus: \u201eW nim bowiem mieszka ca\u0142a Pe\u0142nia: B\u00f3stwo na spos\u00f3b cia\u0142a\u201d Kol 2:9 (por. Flp 2:6 BP \u2013 \u201eOn to istniej\u0105c w naturze Bo\u017cej\u201d). O ludzkiej naturze Jezusa uczy 1Tm 2:5: \u201ejeden jest po\u015brednik (…) cz\u0142owiek, Chrystus Jezus\u201d. Okre\u015blenie \u201enatura ludzka\u201d wyst\u0119puje te\u017c w Jk 3:7. Jedno jest pewne. Flp 2:5 radzi by na\u015bladowa\u0107 Chrystusa. Je\u015bli On si\u0119 uni\u017cy\u0142, b\u0119d\u0105c r\u00f3wnym Bogu, to o ile bardziej powinni\u015bmy my si\u0119 uni\u017cy\u0107, kt\u00f3rych chwa\u0142a jest niczym w zestawieniu z Jego chwa\u0142\u0105. Uzasadnienie naszego przek\u0142adu Flp 2:6 patrz komentarz KUL (\u201eListy Wi\u0119zienne\u201d s. 113-115). Najbardziej dobitnie odda\u0142y Flp 2:6 oba przek\u0142ady ks. D\u0105br.: \u201ekt\u00f3ry maj\u0105c natur\u0119 Bo\u017c\u0105 i r\u00f3wno\u015b\u0107 z Bogiem nie przyw\u0142aszczon\u0105, nie strzeg\u0142 jej zazdro\u015bnie\u201d, \u201ekt\u00f3ry maj\u0105c natur\u0119 Bo\u017c\u0105 nie poczytywa\u0142 swej r\u00f3wno\u015bci z Bogiem za przyw\u0142aszczenie\u201d. Nasze rozumienie Flp 2:6 potwierdza Tertulian (ur. 155) \u201eO zmartwychwstaniu zmar\u0142ych\u201d 6:4. Za\u015b Orygenes (ur. 185) komentowa\u0142 nast\u0119puj\u0105co: \u201eBy\u0142 bowiem \u2018w postaci Bo\u017cej\u2019 [Flp 2:6], a widz\u0105c, \u017ce w skutek grzechu jednego cz\u0142owieka \u015bmier\u0107 kr\u00f3luje nad ludami, nie zapomnia\u0142 o swoim stworzeniu i \u2018nie poczyta\u0142 za grabie\u017c swej r\u00f3wno\u015bci z Bogiem\u2019, to znaczy nie uzna\u0142 za co\u015b wielkiego, \u017ce sam jest r\u00f3wny Bogu i stanowi jedno\u015b\u0107 z Ojcem (…) Zatem \u2018ogo\u0142oci\u0142 samego siebie\u2019 z r\u00f3wno\u015bci z Bogiem i z postaci Bo\u017cej, \u2018przyj\u0105\u0142 posta\u0107 s\u0142ugi\u2019 i sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem\u201d (\u201eKomentarz do Listu do Rzymian\u201d 5:2), \u201eChrystus nie mia\u0142 upodobania w sobie i ogo\u0142oci\u0142 samego siebie nie uznaj\u0105c, \u017ce pozbawia si\u0119 w ten spos\u00f3b r\u00f3wno\u015bci z Bogiem, lecz chc\u0105c podoba\u0107 si\u0119 ludziom, to znaczy zbawi\u0107 ludzi, zni\u00f3s\u0142 ur\u0105gania ur\u0105gaj\u0105cym…\u201d (jw. 10:6). Patrz te\u017c Nowacjan (ur. 200) \u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d 18:106, 22:126-128, 130.
\nJe\u015bli Chrystus nie mo\u017ce by\u0107 Bogiem, bo sam nie m\u00f3g\u0142 zmartwychwsta\u0107 i musia\u0142 Go wskrzesi\u0107 Ojciec?
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> W ka\u017cdy czyn Bo\u017cy, wi\u0119c i w zmartwychwstanie Chrystusa, zaanga\u017cowana by\u0142a ca\u0142a Tr\u00f3jca \u015aw.
\n1)<\/strong> Chrystus zmartwychwsta\u0142 swoj\u0105 moc\u0105: \u201eZburzcie t\u0119 \u015bwi\u0105tyni\u0119, a Ja w trzech dniach wznios\u0119 j\u0105 na nowo<\/u>. (…) On za\u015b m\u00f3wi\u0142 o \u015bwi\u0105tyni swego cia\u0142a. Gdy zmartwychwsta\u0142<\/u> przypomnieli sobie uczniowie Jego, \u017ce to powiedzia\u0142\u201d (J 2:19-22), \u201eNikt mi go nie odbiera, lecz Ja od siebie je oddaj\u0119. Mam moc je odda\u0107 i mam moc je zn\u00f3w odzyska\u0107\u201d J 10:18; por. 5:26, 11:25, Rz 14:9, Hbr 7:16, 2Tm 1:10, Flp 3:10. Patrz te\u017c s\u0142owo \u201ezmartwychwstan\u0119\u201d: Mt 16:21, 17:9, 20:19, 28:6, \u0141k 24:34, 46, J 21:14, Dz 17:3, 26:23, Rz 8:34.
\n2)<\/strong> Ojciec wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0142 z Synem wskrzeszaj\u0105c Jego cia\u0142o (Dz 2:24, 32, 5:30, Rz 4:24).
\n3)<\/strong> Duch \u015aw. wraz z Ojcem i Synem bra\u0142 udzia\u0142 we wskrzeszeniu cia\u0142a Jezusa: \u201eA je\u017celi mieszka w was Duch Tego [Bo\u017cy, w. 9], kt\u00f3ry Jezusa wskrzesi\u0142 z martwych…\u201d (Rz 8:11), \u201eponi\u00f3s\u0142szy \u015bmier\u0107 jako cz\u0142owiek, zosta\u0142 wskrzeszony do \u017cycia przez Ducha\u201d 1P 3:18 BP, ks. Rom.; por. Hbr 9:14 (BT przypis) Rz 1:4, 1Tm 3:16, J 6:63, 7:38-39.
\nJak Jezus m\u00f3g\u0142 by\u0107 Bogiem skoro modli\u0142 si\u0119 do Ojca?
\n.Odpowied\u017a.<\/u><\/strong> Terminem \u201emodlitwa\u201d okre\u015bla si\u0119 rozmow\u0119 z Bogiem. Nie wiadomo czemu Jezus nie mia\u0142by rozmawia\u0107 ze swym Ojcem (J 12:28). Chrystus by\u0142 w tak bliskim kontakcie z Ojcem (J 10:38), \u017ce nie musia\u0142 na g\u0142os zwraca\u0107 si\u0119 do Niego. Powiedzia\u0142, \u017ce ze wzgl\u0119du na otaczaj\u0105cy Go lud zrobi\u0142 to g\u0142o\u015bno, aby inni uwierzyli, \u017ce Ojciec Go pos\u0142a\u0142 (J 11:41n.). Jezus posiadaj\u0105c natur\u0119 ludzk\u0105, b\u0119d\u0105c S\u0142ug\u0105 Jahwe,<\/em> mia\u0142 dawa\u0107 przyk\u0142ad doskona\u0142ej modlitwy.
\nCzy tekst J 5:18 (\u201eDlatego wi\u0119c usi\u0142owali \u017bydzi tym bardziej Go zabi\u0107, bo nie tylko nie<\/u> zachowywa\u0142<\/u> szabatu<\/u>, ale nadto Boga nazywa\u0142<\/u> swoim<\/u> Ojcem<\/u>, czyni\u0105c si\u0119 r\u00f3wnym<\/u> Bogu<\/u>\u201d) nie m\u00f3wi o r\u00f3wno\u015bci Syna i Ojca. Czy tylko \u017bydom wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce Jezus uwa\u017ca si\u0119 za r\u00f3wnego Bogu.
\nOdpowied\u017a.<\/u><\/strong> Jest to my\u015bl \u015bw. Jana, a nie \u017byd\u00f3w, bo on nie polemizuje z t\u0105 wypowiedzi\u0105, jak to czyni\u0105 \u015aJ. Jezus rzeczywi\u015bcie nie zachowywa\u0142 szabatu, bo jak Ojciec jest On Panem szabatu (Mk 2:28) i tego dnia powiedzia\u0142: \u201eOjciec m\u00f3j dzia\u0142a a\u017c do tej chwili i Ja dzia\u0142am<\/u>\u201d (J 5:17) oraz \u201eWe\u017a swoje \u0142o\u017ce i chod\u017a\u201d J 5:8; por. Jr 17:21n., Ne 13:15-19. W zwi\u0105zku z powy\u017cszym wszystkie 3 elementy tego wersetu trzeba potraktowa\u0107 analogicznie. Jezus jest wi\u0119c r\u00f3wnym Ojcu, bo czyni to samo co On (J 5:17, 19-23), jest Jego Synem oraz nie powstrzymuje si\u0119 od dzia\u0142ania w szabat, bo jak Ojciec ci\u0105gle dzia\u0142a. Ciekawe, \u017ce s\u0142owo B\u00f3g w J 10:33 \u015aJ pisz\u0105 z ma\u0142ej litery (\u201echocia\u017c jeste\u015b cz\u0142owiekiem, czynisz siebie bogiem<\/u>\u201d). Natomiast w J 5:18 \u017bydzi wed\u0142ug \u015aJ powiedzieli, \u017ce Jezus \u201enazywa\u0142 Boga swoim Ojcem, czyni\u0105c si\u0119 r\u00f3wnym<\/u> Bogu<\/u>\u201d. W J 10:33 brak jest rodzajnika przed greckim s\u0142owem B\u00f3g, wi\u0119c dlatego \u015aJ pisz\u0105 \u201eb\u00f3g\u201d w swej Biblii (patrz pkt 2.2.).
\nEwangeli\u015bci i Aposto\u0142owie odnosz\u0105 do Jezusa proroctwa i wypowiedzi ST dotycz\u0105ce tam Boga. \u015awiadczy to o r\u00f3wno\u015bci majestatu os\u00f3b Bo\u017cych: Iz 40:3 (Mt 3:3, Mk 1:3, \u0141k 3:4nn.); Ml 3:1 (Mt 11:10, \u0141k 7:27, 1:76); Iz 8:17 (Hbr 2:13); Za 11:12n. (Mt 27:9n.); Iz 35:4n. (Mt 11:5, \u0141k 7:22); Iz 6:1-10 (J 12:37, 40n.); Ps 102:26 (Hbr 1:10n.); Iz 43:10nn. (Dz 1:8); Iz 28:16 (Rz 10:11); Jl 3:5 (Rz 10:9, 13); Iz 45:23 (Flp 2:9n. por. Rz 14:10n.); Iz 8:13nn. (1P 2:7n.); Duch Jahwe<\/em> (Duch Chrystusa, 1P 1:11); Wj 19:3, 1Krl 19:8 (Mk 9:2nn.); Ps 97:7 LXX (Hbr 1:6); Ps 7:10 (Ap 2:23); Ps 34:9 (1P 2:3); Iz 8:13 (1P 3:15).
\nNT te\u017c w mniej dos\u0142owny spos\u00f3b ukazuje B\u00f3stwo Chrystusa.
\n1)<\/strong> \u0141k 1:16n. \u201eWielu spo\u015br\u00f3d syn\u00f3w Izraela nawr\u00f3ci (Jan Chrzciciel) do Pana Boga, ich, on sam p\u00f3jdzie przed Nim\u201d; por. \u0141k 1:76, Mt 3:11, Mk 1:7.
\n\u0141k 1:76 \u201eA i ty dzieci\u0119, prorokiem Najwy\u017cszego<\/u> zwa\u0107 si\u0119 b\u0119dziesz, bo p\u00f3jdziesz przed<\/u> Panem<\/u> toruj\u0105c Mu drogi\u201d; por. \u0141k 3:16;
\n\u0141k 8:39 \u201eWracaj do domu i opowiadaj wszystko co B\u00f3g uczyni\u0142<\/u> z tob\u0105. Poszed\u0142 wi\u0119c i g\u0142osi\u0142 po ca\u0142ym mie\u015bcie wszystko co Jezus mu uczyni\u0142<\/u>\u201d; patrz \u0141k 17:15n., Ap 19:10;
\nDz 16:31, 34 \u201eUwierz w Pana Jezusa \u2013 odpowiedzieli mu, a zbawisz siebie i sw\u00f3j dom (…) cieszy\u0142 si\u0119 bardzo, \u017ce uwierzy\u0142 Bogu\u201d;
\nRz 14:6, 8n. \u201ea kto jada wszystko \u2013 jada dla Pana, Bogu przecie\u017c sk\u0142ada dzi\u0119ki\u201d; \u201eI w \u017cyciu i \u015bmierci nale\u017cymy do Pana. Po to bowiem Chrystus umar\u0142 i powr\u00f3ci\u0142 do \u017cycia, by zapanowa\u0107 tak nad umar\u0142ymi, jak nad \u017cywymi\u201d;
\n2Kor 5:10 \u201eWszyscy bowiem musimy stan\u0105\u0107 przed trybuna\u0142em Chrystusa\u201d; Rz 14:10 \u201eWszyscy przecie\u017c staniemy przed trybuna\u0142em Boga\u201d;
\n1Tm 3:16 \u201eB\u00f3g objawiony zosta\u0142 w ciele\u201d (BG; por. The Greek New Testament<\/em>). Ten werset, i w tej formie, \u015aJ te\u017c kiedy\u015b stosowali (\u201ePojednanie pomi\u0119dzy Bogiem i cz\u0142owiekiem\u201d s. 84; \u201eNadszed\u0142 Czas\u201d s. 148), a p\u00f3\u017aniej zacz\u0119li go zwalcza\u0107 (\u201ePrawda was wyswobodzi\u201d s. 231). Patrz te\u017c 1J 3:16 BG, ks. Wu., ks. Kow., ks. D\u0105br. z Wulg.
\nMk 2:7 \u201ekt\u00f3\u017c mo\u017ce odpuszcza\u0107 grzechy, pr\u00f3cz jednego Boga?\u201d; por. w. 10;
\nAposto\u0142owie uzdrawiaj\u0105 w imi\u0119 Jezusa (Dz 3:6), a prorocy czynili to w imi\u0119 Jahwe<\/em> (2Krl 5:10n.);
\nEwangelia Bo\u017ca (Rz 1:1) jest Ewangeli\u0105 Syna (Rz 1:9);
\n\u0141k 23:39n. \u201eJeden ze z\u0142oczy\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rych powieszono, ur\u0105ga\u0142 Mu<\/u> (…) Lecz drugi, karc\u0105c go rzek\u0142: Ty nawet Boga<\/u> si\u0119 nie boisz…\u201d.
\n2)<\/strong> B\u00f3stwo Chrystusa potwierdzone jest te\u017c przez Jego czyny. Nikt nie b\u0119d\u0105c Bogiem nie mo\u017ce:
\nw pe\u0142ni objawi\u0107 nam Ojca (J 1:16, 18, Kol 1:19, 2:9);
\nz\u0142o\u017cy\u0107 za nas doskona\u0142ej ofiary (Hbr 9:22n.);
\npojedna\u0107 nas doskonale z Ojcem (Kol 1:20);
\nda\u0107 nam doskona\u0142ego prawa (Jk 1:25, Ga 5:1, 13);
\nTym, kt\u00f3ry dokona\u0142 tego, jest Syn Bo\u017cy doskona\u0142y na wieki (Hbr 7:28).
\n3)<\/strong> Inne wypowiedzi dotycz\u0105ce B\u00f3stwa Chrystusa i Jego r\u00f3wno\u015bci z Ojcem: ho\u0142d oddawany Chrystusowi r\u00f3wny jest oddanemu Ojcu (Ap 5:12nn., 7:12), tron Ojca tronem Syna (Ap 3:21), gniew Ojca gniewem Syna (Ap 6:16), Ducha \u015aw. posy\u0142a Ojciec (J 14:16) z Synem (J 20:22, 16:14n.), pok\u0142adanie nadziei w Bogu (Ps 118:8) jest pok\u0142adaniem nadziei w Synu (Flp 2:19, 1Kor 15:19), \u201eku g\u0142\u0119bszemu poznaniu tajemnicy Boga \u2013 to jest Chrystusa\u201d (Kol 2:2), Chrystus, jako B\u00f3g, nape\u0142nia nas Pe\u0142ni\u0105 Bo\u017c\u0105 (Ef 3:19, Kol 1:19, 2:9, J 1:16), Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce nale\u017cy do Ojca i Syna (Ef 5:5, Kol 1:13), Antychryst nie uznaj\u0105c pe\u0142nej godno\u015bci Syna, nie uznaje godno\u015bci Ojca (1J 2:22n.), poniewa\u017c Rz 3:23 m\u00f3wi, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek jest grzesznikiem, wi\u0119c Jezus musia\u0142 mie\u0107 natur\u0119 Bosko-ludzk\u0105, aby nie podlega\u0107 temu stwierdzeniu, kap\u0142a\u0144stwo nasze jest wobec Ojca i wobec Syna (Ap 20:6), Jezus jak Ojciec rozmawia na g\u00f3rze z Moj\u017ceszem i Eliaszem (Mt 17:3, Wj 24:12, 1Krl 19:8n.), Ojciec i Syn staj\u0105 si\u0119 ska\u0142ami obrazy (Iz 8:13n., 1P 2:7n., Rz 9:32n.; por. Pwt 32:4, Mt 7:24, 1Kor 10:4), \u015bw. Jan widzenie przez Izajasza Boga (Iz 6:1-10) odnosi do widzenia przez niego Chrystusa (J 12:37-42), nawiedzenie ziemi przez Chrystusa by\u0142o nawiedzeniem Boga (\u0141k 7:16), Jezus posiada przymiot nieomylno\u015bci, kt\u00f3ry nale\u017cy si\u0119 Bogu (Kol 2:3), \u201eaby\u015bcie kierowali Ko\u015bcio\u0142em Boga, kt\u00f3ry On naby\u0142 w\u0142asn\u0105 krwi\u0105\u201d Dz 20:28 (niekt\u00f3re kodeksy zawieraj\u0105 okre\u015blenie \u201eKo\u015bcio\u0142em Pana\u201d lub \u201ePana i Boga\u201d, co \u015bwiadczy o wymienno\u015bci i r\u00f3wno\u015bci okre\u015ble\u0144 \u201eB\u00f3g\u201d i \u201ePan\u201d. Por. Mt 16:18 \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j\u201d), w Za 12:10 B\u00f3g m\u00f3wi o sobie \u201eB\u0119d\u0105 patrze\u0107 na Mnie, kt\u00f3rego przebili i bole\u0107 b\u0119d\u0105 nad Nim, jak si\u0119 p\u0142acze nad pierworodnym\u201d patrz przypis-BT, BG, NP, ks. Wu., por. J 19:37, \u201eWy jeste\u015bcie moimi \u015bwiadkami \u2013 wyrocznia Jahwe\u201d Iz 43:10; por. Dz 1:8 \u201eb\u0119dziecie moimi \u015bwiadkami\u201d \u2013 s\u0142owa Chrystusa (Ap 17:6 \u201e\u015bwiadkowie Jezusa\u201d), Ojciec zmienia imi\u0119 Abrahamowi, podobnie czyni Syn daj\u0105c imi\u0119 Piotr \u2013 Szymonowi (Rdz 17:5, J 1:42), do Syna zwracaj\u0105 si\u0119 Aposto\u0142owie w chwili, gdy grozi im niebezpiecze\u0144stwo, bo wiedz\u0105, \u017ce Chrystus te\u017c jako B\u00f3g kieruje zjawiskami atmosferycznymi (Mt 8:26), \u201ei nikt nie wyrwie ich z mojej r\u0119ki\u201d (J 10:28), \u201ei nikt nie mo\u017ce ich wyrwa\u0107 z r\u0119ki mego Ojca\u201d (J 10:29), \u201eNowa Pie\u015b\u0144\u201d \u015bpiewana jest ku czci Ojca (Iz 42:10) i Syna (Ap 5:9), Jezus, jak B\u00f3g, chodzi po wodzie (J 6:19, Hi 9:8, Ps 77:20), kieruje zjawiskami atmosferycznymi (Mk 4:39, Iz 51:15), posiada pe\u0142ni\u0119 Ducha (Ap 3:1, 5:6, 4:5); Por. 1J 5:10, Ef 4:6 i Kol 3:11, Ap 21:22, Rz 16:16 (Ko\u015bcio\u0142y Chrystusa) i 1Kor 11:16 (Ko\u015bcio\u0142y Bo\u017ce), Ga 1:1, 3, 2Tm 4:1, Rz 1:7, 2J 3, Dz 7:59 = \u0141k 23:46, Dz 7:60 = \u0141k 23:34, 1J 5:14 = 3:22, Jk 4:6 = 2Kor 12:9, 1Tes 3:11, Ap 22:8n. = Mt 28:9, 17, Ap 22:3, 1Kor 10:9 = Lb 21:4-7, Mt 4:7 = Pwt 6:16, J 12:44, \u0141k 9:43 i 2P 1:16.
\n 
\nWiar\u0119 w B\u00f3stwo Chrystusa w I i II w. potwierdzaj\u0105 pisma starochrze\u015bcija\u0144skie i poga\u0144skie:
\n\u201eDidache\u201d 16:7 (ok. 90) odnosi s\u0142owa Za 14:5 (\u201enadci\u0105gnie Pan, m\u00f3j B\u00f3g, i z Nim wszyscy \u015bwi\u0119ci\u201d) do Jezusa.
\n\u015aw. Ignacy (\u2020107) \u201eList do Ko\u015bcio\u0142a w Efezie\u201d: \u201eB\u00f3g nasz bowiem, Jezus Chrystus pocz\u0105\u0142 si\u0119 w \u0142onie Maryi zgodnie z planem Bo\u017cym, z rodu Dawida i z Ducha \u015aw.\u201d (18:2).
\nPoganin Pliniusz M\u0142odszy (ok. 114): \u201eMieli zwyczaj w okre\u015blonym dniu o \u015bwicie zbiera\u0107 si\u0119 i \u015bpiewa\u0107 (…) ku czci Chrystusa jako Boga\u201d (Pliniusz do Trajana List<\/em> 10:96). Tekst ten te\u017c podaje Euzebiusz (ur. 260) w \u201eHistorii Ko\u015bcio\u0142a\u201d III:33,3.
\nList Barnaby (ok. 130): \u201eM\u00f3wi\u0142 bowiem B\u00f3g, \u017ce rany swego cia\u0142a od nich otrzyma\u0142\u201d (5:12).
\nMeliton z Sardes (\u201eHomilia Paschalna\u201d ok. 160): \u201eZamiast baranka B\u00f3g przyszed\u0142, i zamiast owcy cz\u0142owiek, a w cz\u0142owieku Chrystus, kt\u00f3ry ogarnia wszystko\u201d (5); Fragment 6 \u201eukrywa\u0142 oznaki bosko\u015bci, cho\u0107 by\u0142 prawdziwym Bogiem od wiek\u00f3w\u201d.
\nTzw. \u201eII List do Koryntian\u201d (ok. 150 r.): \u201eBracia, musimy patrze\u0107 na Jezusa jak na Boga, jak na Tego, kt\u00f3ry b\u0119dzie s\u0105dzi\u0142 \u017cywych i umar\u0142ych\u201d (1:1).
\nJustyn M\u0119czennik (ur. 100) \u201eDialog z \u017bydem Tryfonem\u201d: \u201eCzy my\u015blicie, \u017ce wed\u0142ug Pism czci\u0107 i nazywa\u0107 Panem Bogiem nale\u017cy kogo innego opr\u00f3cz Stw\u00f3rcy tego wszech\u015bwiata oraz Chrystusa\u201d (68:3); \u201eApologia\u201d: \u201eOjciec wszechrzeczy ma Syna, kt\u00f3ry jest S\u0142owem, Pierworodnym Synem Bo\u017cym i Bogiem\u201d ((I:63,15)).
\nGnostyk chrze\u015bcija\u0144ski Teodot (II w.): \u201eJednorodzony, kt\u00f3ry jest r\u00f3wnie\u017c nazwany Bogiem i zgodnie z tekstem r\u00f3wnym Ojcu. [Jan] ukazuje go jako Boga: \u2018Jednorodzony B\u00f3g, kt\u00f3ry jest w \u0142onie Ojca\u2019\u201d (\u201eWypisy z Teodota\u201d I:6,2, Klemensa Aleksandryjskiego [ur. 150]).
\nHeretyk Marcjon (II w.): \u201eNatomiast musia\u0142 by\u0107 zaraz wielkim z nieba zes\u0142anym (…) natychmiast Chrystusem (…) i jedynie Bogiem\u201d (\u201ePrzeciw Marcjonowi\u201d IV:21,11, Tertuliana [ur. 155]). Patrz te\u017c Prakseasz (II w.) pkt 2.1.
\nPoganin Celsus (II w.): \u201eradzi nam Celsus, by\u015bmy uznali za Boga raczej Jonasza ni\u017c Jezusa\u201d (\u201ePrzeciw Celsusowi\u201d VII:57, Orygenesa [ur. 185]).
\nPoganin Lukian z Samosaty (ur. 120): \u201eBo bosk\u0105 cze\u015b\u0107 jeszcze teraz oddaj\u0105 owemu wielkiemu cz\u0142owiekowi, kt\u00f3ry w Palestynie zosta\u0142 ukrzy\u017cowany\u201d (\u201eO zgonie Peregrinosa\u201d 11).
\nNa Pallatynie w Rzymie istnieje rysunek z II w. przedstawiaj\u0105cy cz\u0142owieka z g\u0142ow\u0105 os\u0142a na krzy\u017cu, dotycz\u0105cy Jezusa, wykonany r\u0119k\u0105 poganina, z podpisem: \u201eAleksamenos czci swego Boga\u201d (\u201e\u015awiat symboliki chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d D. Forstner OSB s. 287).
\n\u201eDo Diogneta\u201d (II w.): \u201eKt\u00f3\u017c bowiem z ludzi zdo\u0142a\u0142 kiedykolwiek doj\u015b\u0107 do zrozumienia, czym jest B\u00f3g zanim On sam przyszed\u0142\u201d (8:1).
\nArystydes (ok. 140) \u201eApologia\u201d (wersja syryjska): \u201eChrze\u015bcijanie wreszcie wzi\u0119li sw\u0105 religi\u0119 od Jezusa Chrystusa, kt\u00f3rego nazywaj\u0105 Synem Bo\u017cym, g\u0142osz\u0105c, \u017ce to sam B\u00f3g zst\u0105pi\u0142 z nieba na ziemi\u0119\u201d (2:4).
\nTacjan (ur. 130) \u201eMowa przeciw Grekom\u201d: \u201eTe za\u015b, kt\u00f3re m\u0105dro\u015bci nie przyj\u0119\u0142y, lecz odrzuci\u0142y (…) Boga cierpi\u0105cego uznane zosta\u0142y raczej za wrog\u00f3w Boga\u201d (13).
\nAtenagoras (II w.) \u201ePro\u015bba za chrze\u015bcijanami\u201d: \u201eW miar\u0119 naszych mo\u017cliwo\u015bci, cho\u0107 mo\u017ce nie tak jak by nale\u017ca\u0142o, dowiedli\u015bmy, \u017ce nie jeste\u015bmy ateistami, skoro za Boga uznajemy Stw\u00f3rc\u0119 wszechrzeczy oraz S\u0142owo, kt\u00f3re jest u Niego\u201d (30).
\n\u201eM\u0119cze\u0144stwo \u015bw. Justyna\u201d (\u2020163) \u201eCzcimy Jezusa Chrystusa, Syna Bo\u017cego (…) Ja jestem tylko cz\u0142owiekiem, wi\u0119c wiem, \u017ce s\u0142owa moje s\u0105 n\u0119dzne w por\u00f3wnaniu z Jego niesko\u0144czonym B\u00f3stwem\u201d.
\nKlemens Aleksandryjski (ur. 150) \u201eZach\u0119ta Grek\u00f3w\u201d: \u201eBoski Logos, kt\u00f3ry bez najmniejszego sprzeciwu stawiany jest na r\u00f3wni z Bogiem i Panem wszech\u015bwiata, poniewa\u017c by\u0142 Jego Synem a \u2018S\u0142owo by\u0142o u Boga\u2019\u201d (X:110,1).
\nTertulian (ur. 155) \u201ePrzeciw Marcjonowi\u201d: \u201ew kszta\u0142cie i w obrazie Boga, jako Syn Ojca, jest prawdziwie Bogiem (…) w kszta\u0142cie i w obrazie, czyli wyobra\u017ceniu cz\u0142owieka, jako Syn Cz\u0142owieczy, okaza\u0142 si\u0119 prawdziwym cz\u0142owiekiem\u201d (V,20:4). Patrz pkt 3.10.
\nOrygenes (ur. 185) \u201ePrzeciw Celsusowi\u201d: \u201eZ tego, \u017ce na r\u00f3wni z Bogiem czcimy Jego Syna, wynika wed\u0142ug Celsusa wniosek, i\u017c czcimy nie tylko Boga, lecz k\u0142aniamy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Jego s\u0142ugom\u201d (8:13).
\n\u015aw. Cyprian (\u2020258): \u201eMamy rzecznika i or\u0119downika, kt\u00f3ry jest przeb\u0142aganiem za nasze grzechy, Jezusa Chrystusa, Pana i Boga naszego\u201d (List<\/em> 11:5).
\nNowacjan (\u2020257) \u201eO Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej\u201d: \u201eJednak dot\u0105d heretyk wzbrania si\u0119 wypowiedzie\u0107, \u017ce Chrystus jest Bogiem, kt\u00f3rego to Boga dostrzega udowadnianego tyloma rzeczami i g\u0142osami. Je\u015bli Chrystus jest tylko cz\u0142owiekiem, w jaki spos\u00f3b przychodz\u0105c na ten \u015bwiat przyszed\u0142 do swojej w\u0142asno\u015bci [J 1:11], skoro cz\u0142owiek nie uczyni\u0142by \u017cadnego \u015bwiata? Je\u015bli Chrystus jest tylko cz\u0142owiekiem, w jaki spos\u00f3b m\u00f3wi si\u0119, \u017ce \u015bwiat zosta\u0142 uczyniony przez Niego [J 1:10], skoro \u015bwiat nie przez cz\u0142owieka zosta\u0142 ustanowiony, lecz m\u00f3wi si\u0119, \u017ce cz\u0142owiek zosta\u0142 ustanowiony po stworzeniu \u015bwiata\u201d (14:72).
\nPor. Miltjades (II w.) \u201eHistoria Ko\u015bcio\u0142a\u201d (V:28,4), Euzebiusza (ur. 260) oraz inne teksty w pkt. 2.1.3 (Wszechmocny) i rozdz. Tr\u00f3jca \u015aw. w Pismach Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a<\/em>.
\nDodatkowymi \u015bwiadectwami potwierdzaj\u0105cymi wiar\u0119 w B\u00f3stwo Jezusa w pierwszych wiekach chrze\u015bcija\u0144stwa s\u0105 anonimowe pisma pozabiblijne (apokryfy):
\n\u201eTestament dwunastu Patriarch\u00f3w\u201d (tu\u017c po 100 r.): \u201eOto bowiem B\u00f3g przyj\u0105wszy cia\u0142o i przebywaj\u0105c z lud\u017ami dokona\u0142 ich zbawienia. (…) Pan sprawi, \u017ce z Lewiego powstanie (…) B\u00f3g i cz\u0142owiek\u201d (\u2018Testament Symeona\u2019 6-7); \u201eOn sk\u0142oni wszystkie narody do gorliwej s\u0142u\u017cby Jemu i zobaczycie Boga w postaci cz\u0142owieka, kt\u00f3rego wybierze Pan\u201d (\u2018Testament Zabulona\u2019 9).
\n\u201eApokalipsa Piotra\u201d (ok. 100-135): \u201eRzek\u0142 nam m\u00f3j Pan i B\u00f3g Jezus Chrystus\u201d (16).
\n\u201eList Aposto\u0142\u00f3w\u201d (ok. 160-180): \u201eTo wiemy: nasz Pan i nasz Zbawiciel Jezus Chrystus [to] B\u00f3g, Syn Bo\u017cy (…) Pan B\u00f3g, Syn Bo\u017cy \u2013 wierzymy: [to jest] S\u0142owo, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em ze \u015bwi\u0119tej Dziewicy Maryi\u201d (3).
\n\u201eDzieje Jana\u201d (ok. 150 r.): \u201enaszego Boga, Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry wy\u017cszy jest nad wszystkie imi\u0119, jakie poj\u0105\u0107 lub wym\u00f3wi\u0107 byliby\u015bmy w stanie i po kr\u00f3lewsku jest uczczony\u201d (CVII); \u201eJezu Chryste, Panie, Bo\u017ce (…) racz o Panie jedyny wspom\u00f3c s\u0142ugi Twoje\u201d (CVIII). Patrz te\u017c pkt 2.11.
\nWydaje si\u0119, \u017ce tytu\u0142 \u201eZbawiciel\u201d (Zbawca, Wybawca, Wybawiciel) najbardziej ukazuje r\u00f3wno\u015b\u0107 Syna z Ojcem. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Nie b\u0119dziemy tu cytowa\u0107 tekst\u00f3w, w kt\u00f3rych Jezus nazwany jest \u201eZbawicielem\u201d, ale podajemy wszystkie wersety m\u00f3wi\u0105ce o tym. Przedstawimy tu przede wszystkim te fragmenty, w kt\u00f3rych Chrystus razem z Ojcem zwani s\u0105 \u201enaszymi Zbawicielami\u201d (w jednej ksi\u0119dze, w jednym rozdziale, w s\u0105siaduj\u0105cych wersetach lub w listach pisanych do jednej osoby). To ukazuje nam B\u00f3stwo Jezusa i Jego r\u00f3wno\u015b\u0107 z Ojcem. Oto te teksty o dw\u00f3ch \u201eZbawicielach\u201d:
\n\u0141k 2:11 o Synu, a \u0141k 1:47 o Ojcu.
\n2Tm 1:10 o Synu, a 1Tm 1:1, 2:3 i 4:10 o Ojcu.
\nTt 1:3-4 \u2013 w dw\u00f3ch s\u0105siaduj\u0105cych wersetach mowa jest o Synu i Ojcu.
\nTt 2:13 o Synu, a Tt 2:10 o Ojcu.
\nTt 3:4-6 \u2013 w obr\u0119bie trzech werset\u00f3w mowa jest o Synu i Ojcu.
\nWidzimy, \u017ce mowa jest o dw\u00f3ch \u201eZbawcach\u201d, chocia\u017c B\u00f3g m\u00f3wi: \u201epoza Mn\u0105 nie ma \u017cadnego zbawcy\u201d (Iz 43:11), \u201enie ma pr\u00f3cz Mnie wybawcy\u201d (Oz 13:4). Ma\u0142o tego, pomimo \u017ce imi\u0119 \u201eJezus\u201d znaczy \u201eJahwe zbawia\u201d, to jednak o Chrystusie napisano: \u201ekt\u00f3remu nadasz imi\u0119 Jezus<\/u>. On<\/u> bowiem<\/u> zbawi<\/u> sw\u00f3j lud…\u201d (Mt 1:21).
\nOto pozosta\u0142e fragmenty o Jezusie \u201eZbawicielu\u201d:
\nJ 4:42, Dz 5:31, 13:23, Rz 11:26, Ef 5:23, Flp 3:20, 1Tes 1:10, 2P 1:1, 11, 2:20, 3:2, 18, 1J 4:14 (por. Jud 25).
\nOto pozosta\u0142e fragmenty o Bogu \u201eZbawicielu\u201d:
\nJdt 9:11, 1Mch 4:30, Hi 19:25, Ps 17:7, 18:3, 18:47, 19:15, 24:5, 25:5, 40:18, 51:16, 65:6, 70:6, 78:35, 85:5, 106:21, 118:14, 144:2, Mdr 16:7, Syr 51:1, Iz 17:10, 43:3, 43:11, 45:15, 21, 49:26, 60:16, 62:11, 63:8, Jr 14:8, Ba 4:22, Oz 13:4, Ha 3:18, Jud 25.
\nNa podstawie tekstu W\u0142odzimierza Bednarskiego, W obronie wiary.
\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

  Biblia wystarczaj\u0105co dobitnie przedstawia B\u00f3stwo i Cz\u0142owiecze\u0144stwo Chrystusa, aby\u015bmy je mogli uznawa\u0107 i uzasadnia\u0107. Chrystus zgodnie ze s\u0142owami \u201eWszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje…\u201d (J 17:10; por. 16:15, Mt 11:27) okre\u015blany jest w Biblii imionami i… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"categories":[985,1053],"tags":[151,210,211,411],"class_list":["post-156","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-biblistyka-egzegeza-biblijna-bostwo-chrystusa","category-swiadkowie-jehowy","tag-argumenty","tag-bogiem","tag-bostwo","tag-jezus"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/156","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=156"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/156\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=156"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=156"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=156"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}