{"id":120,"date":"2017-07-19T14:05:45","date_gmt":"2017-07-19T12:05:45","guid":{"rendered":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/?p=120"},"modified":"2017-07-19T14:05:45","modified_gmt":"2017-07-19T12:05:45","slug":"wiara-poddawana-probom","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beniuk.gr5.pl\/apologetyka2\/wiara-poddawana-probom\/","title":{"rendered":"Wiara poddawana pr\u00f3bom"},"content":{"rendered":"

Swojego przysz\u0142ego m\u0119\u017ca pozna\u0142am w grupie student\u00f3w, kt\u00f3ra si\u0119 spotyka\u0142a na codziennej mszy \u015bw. Chcieli\u015bmy by\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144stwem \u017carliwie katolickim i rzeczywi\u015bcie nim byli\u015bmy. Okazuje si\u0119 jednak, \u017ce czas zrobi\u0142 swoje. Przysz\u0142y dzieci i ca\u0142e zwi\u0105zane z tym zabieganie, szara praca zawodowa, k\u0142opoty w rodzinach naszych braci i si\u00f3str, choroby wszystkich czworga naszych rodzic\u00f3w, nie ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 trudno\u015bci finansowe. Ca\u0142y ten ko\u0142owrotek bardzo nas oddali\u0142 od Boga. Niedawno u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce nam, kt\u00f3rzy\u015bmy na msz\u0119 \u015bw. biegali codziennie, zdarza si\u0119 czasem nie by\u0107 w ko\u015bciele nawet w niedziel\u0119. O tym w kazaniach si\u0119 nie m\u00f3wi. A gdyby tylko czasem g\u0142o\u015bno powiedzie\u0107 o tym, \u017ce takie procesy si\u0119 dokonuj\u0105, niejednego z nas by to poruszy\u0142o. My z m\u0119\u017cem musieli\u015bmy to sobie u\u015bwiadomi\u0107 sami.<\/i>
\nChwa\u0142a Bogu, \u017ce w ko\u0144cu z tej pr\u00f3by wyszli\u015bcie zwyci\u0119sko. Ale swoim listem daje mi Pani okazj\u0119 do zwr\u00f3cenia uwagi na wiele innych pr\u00f3b, w kt\u00f3rych mo\u017ce si\u0119 znale\u017a\u0107 nasza wiara. Dla Pa\u0144stwa tak\u0105 pr\u00f3b\u0105 by\u0142o zatoni\u0119cie w codziennych obowi\u0105zkach i k\u0142opotach. Zapewne w okresie Waszej m\u0142odzie\u0144czej gorliwo\u015bci w wierze nie przej\u0119li\u015bcie si\u0119 dostatecznie tym, \u017ce B\u00f3g chce by\u0107 obecny w ca\u0142ej naszej codzienno\u015bci, r\u00f3wnie\u017c w tej szarej i trudnej. Kiedy wi\u0119c przysz\u0142o tak zwane doros\u0142e \u017cycie, m\u0142odzie\u0144cza fascynacja wiar\u0105 min\u0119\u0142a i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce by\u0142a ona podobna do kr\u00f3tkiego, wiosennego deszczu, po kt\u00f3rym wn\u0119trze gleby pozosta\u0142o jednak suche. Ufajmy, \u017ce teraz zacz\u0105\u0142 si\u0119 dla Was okres wiary naprawd\u0119 g\u0142\u0119bokiej, czas przenikania wiary w ka\u017cdy wymiar i w ka\u017cdy dzie\u0144 Waszego \u017cycia.
\nPr\u00f3by, jakim podlega nasza wiara, mog\u0105 by\u0107 bardzo r\u00f3\u017cne. Tak\u0105 pr\u00f3b\u0105 mo\u017ce by\u0107 wej\u015bcie w nowe \u015brodowisko, gdzie wiara jest postrzegana inaczej ni\u017c w moim \u015brodowisku dotychczasowym. S\u0105 \u015brodowiska, w kt\u00f3rych wiara jest czym\u015b oczywistym. Ot\u00f3\u017c je\u015bli kto\u015b pochodz\u0105cy z takiego \u015brodowiska znajdzie si\u0119 w\u015br\u00f3d ludzi niewierz\u0105cych lub ma\u0142o wierz\u0105cych, musi si\u0119 bardzo wewn\u0119trznie zmobilizowa\u0107, a\u017ceby nie ulec atmosferze tego nowego \u015brodowiska. Wiara wielu nie wytrzymuje tej pr\u00f3by i ulega cz\u0119\u015bciowemu lub nawet ca\u0142kowitemu za\u0142amaniu stosunkowo szybko po przeniesieniu si\u0119 do nowego miasta lub kraju, czy w jakie\u015b nowe \u015brodowisko zawodowe lub towarzyskie. Za to ci wszyscy, kt\u00f3rzy pilnuj\u0105 w\u00f3wczas wiary jak swego najcenniejszego skarbu, wychodz\u0105 z takiej pr\u00f3by z wiar\u0105 umocnion\u0105 i odnowion\u0105.
\nDla niekt\u00f3rych ludzi pr\u00f3b\u0105, w kt\u00f3rej ich wiara ulega rozbiciu niby okr\u0119t podczas burzy morskiej, jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 osi\u0105gni\u0119cia jakiego\u015b atrakcyjnego dobra za cen\u0119 nieprzyznawania si\u0119 do Chrystusa lub z\u0142amania Bo\u017cych przykaza\u0144. W obliczu takiej pokusy okazuje si\u0119 nieraz, \u017ce wiara nie jest dla kogo\u015b czym\u015b najwa\u017cniejszym i \u017ce taki powierzchowny chrze\u015bcijanin niewiele si\u0119 przejmuje s\u0142owem Pana Jezusa o tym, i\u017c nawet zapanowanie nad ca\u0142ym \u015bwiatem nie zr\u00f3wnowa\u017cy\u0142oby cz\u0142owiekowi szkody poniesionej na duszy (Mt\u00a016,26<\/a>).
\nOwym dobrem, kt\u00f3re kto\u015b mo\u017ce wybra\u0107 wbrew Chrystusowi, bywa niekiedy drugi cz\u0142owiek (Mt\u00a010,37<\/a>). Dzi\u015b zdarza si\u0119 to wr\u0119cz cz\u0119sto, \u017ce katolik wi\u0105\u017ce si\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144stwem z osob\u0105, kt\u00f3ra jest m\u0119\u017cem lub \u017con\u0105 kogo\u015b innego. Osobi\u015bcie najtrudniej mi zrozumie\u0107 tak\u0105 decyzj\u0119 u osoby, kt\u00f3ra odznacza\u0142a si\u0119 przedtem \u017cyw\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105. Zawsze przypominaj\u0105 mi si\u0119 wtedy s\u0142owa Pana Jezusa z przypowie\u015bci o siewcy, s\u0142owa o tym cz\u0142owieku, kt\u00f3ry „s\u0142ucha s\u0142owa i natychmiast z rado\u015bci\u0105 je przyjmuje, ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niesta\u0142y” (Mt\u00a013,20n<\/a>).
\nRzecz jasna, nie brakuje Bogu prawdziwych przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c w pr\u00f3bach bardzo trudnych niezmiennie przy Nim trwaj\u0105, a doznawana przez nich pr\u00f3ba przyczynia si\u0119 tylko do tego, \u017ce zwi\u0105zuj\u0105 si\u0119 z Bogiem jeszcze mocniej. To w\u0142a\u015bnie takich ludzi dotyczy obietnica zapisana w Li\u015bcie Jakuba: „B\u0142ogos\u0142awiony cz\u0142owiek, kt\u00f3ry wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany pr\u00f3bie, otrzyma wieniec \u017cycia, obiecany przez Pana tym, kt\u00f3rzy Go mi\u0142uj\u0105” (1,12<\/a>).
\nNie jest moim zamiarem sporz\u0105dza\u0107 wyczerpuj\u0105cej listy pr\u00f3b, jakim mo\u017ce by\u0107 poddana nasza wiara. Ale wspomnijmy przynajmniej o duchowym trz\u0119sieniu ziemi, jakiego kto\u015b mo\u017ce dozna\u0107, kiedy umiera najdro\u017csza mu osoba, o kt\u00f3rej ocalenie modli\u0142 si\u0119 bardzo gor\u0105co. Albo kiedy kto\u015b zbyt cz\u0119sto musi s\u0142ucha\u0107 kaza\u0144, potwierdzaj\u0105cych najbardziej negatywne stereotypy ksi\u0119dza. Albo kiedy kto\u015b jest \u015bwiadkiem lub nawet ofiar\u0105 jakiego\u015b nagannego post\u0119powania ludzi Ko\u015bcio\u0142a. Albo kiedy komu\u015b nagle zabrak\u0142o cz\u0142owieka, kt\u00f3ry stanowi\u0142 g\u0142\u00f3wn\u0105 podpor\u0119 w jego \u017cyciu duchowym. Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby da\u0142o si\u0119 wyliczy\u0107 wszystkie przyczyny, mog\u0105ce spowodowa\u0107 u kogo\u015b zamieszanie w wierze.
\nO tych do\u015bwiadczeniach, przez kt\u00f3re musi przej\u015b\u0107 nasza wiara, m\u00f3wi si\u0119 w Nowym Testamencie uderzaj\u0105co cz\u0119sto. Raz po raz wzywa si\u0119 tam nas do wytrwania w wierze, nawet je\u015bli w oczach ludzi wystawia to nas na \u015bmieszno\u015b\u0107, izolacj\u0119 lub prze\u015bladowanie. „Kto wytrwa do ko\u0144ca, ten b\u0119dzie zbawiony” (Mt\u00a010,22<\/a>; 24,13<\/a>); „Przez swoj\u0105 wytrwa\u0142o\u015b\u0107 ocalicie wasze \u017cycie” (\u0141k\u00a021,19<\/a>) „Wytrwajcie we Mnie, a Ja [b\u0119d\u0119 trwa\u0142] w was” (J\u00a015,4<\/a>) „Wytrwajcie w mi\u0142o\u015bci mojej!” (J\u00a015,9<\/a>) „B\u0105d\u017a wierny a\u017c do \u015bmierci, a dam ci wieniec \u017cycia” (Ap\u00a02,10<\/a>) – to najbardziej znane wezwania Nowego Testamentu, aby trwa\u0107 w wierze r\u00f3wnie\u017c w\u00f3wczas, kiedy to wymaga szczeg\u00f3lnego zmobilizowania si\u0119.
\n„Nic nam nie pomo\u017ce ca\u0142y czas naszego \u017cycia i naszej wiary – czytamy w pochodz\u0105cym z roku oko\u0142o 130 Li\u015bcie Barnaby<\/i> (4,9) – je\u015bli teraz, w porze niegodziwo\u015bci i w\u015br\u00f3d nadchodz\u0105cych zgorsze\u0144, nie stawimy oporu, jak to przystoi dzieciom Bo\u017cym, aby Czarny nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 w\u015blizgn\u0105\u0107”.
\nWr\u00f3\u0107my do Nowego Testamentu. Znajdziemy tam dwa obrazy, kt\u00f3re szczeg\u00f3lnie trafnie podkre\u015blaj\u0105 znaczenie trwania w wierze a\u017c do ko\u0144ca, pomimo wszelkich pr\u00f3b, na jakie nasza wiara mo\u017ce by\u0107 wystawiona. Wspomnieli\u015bmy ju\u017c o obrazie pszenicy, kt\u00f3ra nie zrealizuje sensu swojego istnienia, dop\u00f3ki nie wyda plonu (Mt\u00a013,18-23<\/a>). Plonem wiary jest \u017cycie wieczne. To w\u0142a\u015bnie dlatego „nic nam nie pomo\u017ce ca\u0142y czas naszej wiary”, je\u015bli obumrze ona w nas przed wydaniem tego plonu.
\nObrazem drugim s\u0105 zawody sportowe. Sportowcy, kt\u00f3rzy nie dobiegn\u0105 do mety albo biegn\u0105 byle jak, uczestnicz\u0105 w nich na pr\u00f3\u017cno (1\u00a0Kor\u00a09,24-\u00962<\/a>7; Flp\u00a03,13n<\/a>; 2\u00a0Tm\u00a02,5<\/a>; 4,7n<\/a>). W Li\u015bcie do Hebrajczyk\u00f3w znajduje si\u0119 nawet nast\u0119puj\u0105ce wezwanie: Je\u015bli chcesz dobiec do mety, musisz si\u0119 odchudzi\u0107, musisz zrzuci\u0107 z siebie ten ci\u0119\u017car, kt\u00f3ry ci w biegu przeszkadza; owym niepotrzebnym i przeszkadzaj\u0105cym t\u0142uszczem, kt\u00f3rego musisz si\u0119 pozby\u0107, jest, rzecz jasna, tw\u00f3j grzech (Hbr\u00a012,1<\/a>).
\nWarto wiedzie\u0107, \u017ce ca\u0142y List do Hebrajczyk\u00f3w jest jednym wielkim wezwaniem do wytrwa\u0142o\u015bci w wierze, skierowanym do chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy niejeden ju\u017c raz cierpieli za wiar\u0119, ale kt\u00f3rzy si\u0119 w ko\u0144cu zm\u0119czyli wysok\u0105 cen\u0105, jak\u0105 wci\u0105\u017c musieli p\u0142aci\u0107 za swoj\u0105 wierno\u015b\u0107 Chrystusowi. Z Listu wynika, \u017ce jego bezpo\u015bredni adresaci nie mogli ju\u017c ud\u017awign\u0105\u0107 zar\u00f3wno spo\u0142ecznej marginalizacji, jak coraz to nowych prze\u015bladowa\u0144 za wiar\u0119.
\nPrzejmuj\u0105co brzmi s\u0142owo Bo\u017ce zwr\u00f3cone do tych dzielnych, ale skrajnie zm\u0119czonych ludzi, a\u017ceby mimo wszystko si\u0119 nie poddawali, tylko jeszcze mocniej przylgn\u0119li do Chrystusa: „Przypomnijcie sobie dawniejsze dni, kiedy\u015bcie to po o\u015bwieceniu wytrzymali wielk\u0105 nawa\u0142\u0119 cierpie\u0144, ju\u017c to b\u0119d\u0105c wystawieni publicznie na szyderstwa i prze\u015bladowania, ju\u017c to stawszy si\u0119 uczestnikami tych, kt\u00f3rzy takie udr\u0119ki znosili. Albowiem wsp\u00f3\u0142cierpieli\u015bcie z uwi\u0119zionymi, z rado\u015bci\u0105 przyj\u0119li\u015bcie rabunek waszego mienia, wiedz\u0105c, \u017ce sami posiadacie maj\u0119tno\u015b\u0107 lepsz\u0105 i trwaj\u0105c\u0105. Nie pozbywajcie si\u0119 wi\u0119c nadziei waszej, kt\u00f3ra ma wielk\u0105 zap\u0142at\u0119. Potrzebujecie bowiem wytrwa\u0142o\u015bci, aby\u015bcie spe\u0142niaj\u0105c wol\u0119 Bo\u017c\u0105, dost\u0105pili obietnicy” (Hbr\u00a010,32-36<\/a>).
\nTakiej samej wytrwa\u0142o\u015bci potrzebuje katolik, bardzo ju\u017c zm\u0119czony swoj\u0105 samotno\u015bci\u0105, przed kt\u00f3rym staje trzecia ju\u017c lub czwarta z kolei szansa u\u0142o\u017cenia sobie \u017cycia rodzinnego, ale bez ko\u015bcielnego \u015blubu. Ponadludzka wytrwa\u0142o\u015b\u0107, mo\u017cliwa tylko dzi\u0119ki \u0142asce Bo\u017cej, potrzebna jest r\u00f3wnie\u017c cz\u0142owiekowi udr\u0119czonemu nieszcz\u0119\u015bciami, na kt\u00f3rego spada jeszcze jakie\u015b nast\u0119pne nieszcz\u0119\u015bcie. Zarazem b\u0142ogos\u0142awiony ten cz\u0142owiek, kt\u00f3ry ludziom tak udr\u0119czonym potrafi doda\u0107 otuchy i pom\u00f3c im w trwaniu przy Jezusie jako naszej jedynej nadziei.
\nCo dobrego dzieje si\u0119 w pr\u00f3bach wiary, je\u015bli staramy si\u0119 przej\u015b\u0107 przez nie, mocno trzymaj\u0105c si\u0119 Jezusa? Najkr\u00f3cej odpowiada na to pytanie Aposto\u0142 Piotr: „radujcie si\u0119, cho\u0107 teraz musicie dozna\u0107 troch\u0119 smutku z powodu r\u00f3\u017cnorodnych do\u015bwiadcze\u0144. Przez to warto\u015b\u0107 waszej wiary oka\u017ce si\u0119 o wiele cenniejsza od zniszczalnego z\u0142ota, kt\u00f3re przecie\u017c pr\u00f3buje si\u0119 w ogniu” (1\u00a0P\u00a01,6n<\/a>).
\nTu chcia\u0142bym si\u0119 zwierzy\u0107 z mojego niedawnego odkrycia. Mianowicie zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce t\u0119 s\u0142abo\u015b\u0107 wiary, kt\u00f3r\u0105 my, Polacy, nazywamy w\u0105tpieniem i chwiejno\u015bci\u0105 w wierze, nowotestamentalna greka okre\u015bla jako dwoisto\u015b\u0107. Cz\u0142owiek chwiejny w wierze to dla Aposto\u0142a Jakuba dipsychos<\/i>, „kto\u015b o rozdwojonej duszy” (Jk\u00a01,8<\/a>; 4,8<\/a>). „W\u0105tpi\u0107” o w Nowym Testamencie diakrinein<\/i>, czyli „dw\u00f3jmy\u015ble\u0107”, „dw\u00f3js\u0105dzi\u0107”, wyznawa\u0107 jednocze\u015bnie dwie niezgodne z sob\u0105 rzeczy (Mt\u00a021,21<\/a>; Rz\u00a04,20<\/a>; Jud\u00a022<\/a>; Jk\u00a01,6<\/a>). „W\u0105tpi\u0107” to ponadto distazein<\/i>, czyli „wychyla\u0107 si\u0119 w dwie strony” (Mt\u00a014,31<\/a>; 28,17<\/a>).
\nBo rzeczywi\u015bcie: Nawet cz\u0142owiek, kt\u00f3ry gor\u0105co si\u0119 stara oddawa\u0107 ca\u0142e swoje serce Jezusowi, nieraz zauwa\u017ca w sobie tak\u0105 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3ra nie zna Boga i nie chce Mu zaufa\u0107. Ta dwoisto\u015b\u0107, jak\u0105 w sobie nosimy, istotnie obni\u017ca warto\u015b\u0107 naszej wiary. Tote\u017c r\u00f3\u017cne pr\u00f3by, przez jakie nasza wiara musi przechodzi\u0107, s\u0105 dla niej szans\u0105. S\u0105 jak ogie\u0144, w kt\u00f3rym mo\u017ce si\u0119 w nas wypala\u0107 to wszystko w naszych pogl\u0105dach i postawach, co nie jest przenikni\u0119te wiar\u0105. Musimy si\u0119 tylko gor\u0105co modli\u0107 – za siebie i za naszych bli\u017anich – a\u017ceby w tych pr\u00f3bach nie sta\u0142o si\u0119 z nami co\u015b odwrotnego, a\u017ceby sama nasza wiara si\u0119 w nich nie za\u0142ama\u0142a.
\n 
\nO. Jacek Salij OP,\u00a0Nadzieja poddawana pr\u00f3bom,\u00a0W drodze –\u00a0Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikan\u00f3w
\n 
\nCiekawe, kontrowersyjne \u00a0do rozmy\u015bla\u0144.
\n